love is (5SOS)

ตอนที่ 6 : Timeless - Epilogue

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 55
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    5 ธ.ค. 58

เขากำลังนั่งมองแซมนอนหลับอยู่ข้างๆด้วยความรู้สึกสบายใจ
คืนนี้เป็นอีกหนึ่งคืนที่เขารู้สึกว่าได้กลับบ้านนอนจริงๆ
ซาแมนธาคือบ้านของผม ไม่ว่าจะอยู่ที่ไหนบนโลกขอแค่เธออยู่กับผมทุกที่ก็คือบ้านสำหรับผม

แซมตอนหลับเหมือนเด็กตัวเล็กๆในสายตาลุค
ไม่ว่าจะกี่ปีๆ ท่าทางของเธอตอนหลับยังคงเหมือนเดิม
เธอจะต้องกอดแขนข้างหนึ่งของเขาเอาไว้เสมอ
หรือถ้าเธอไม่กอดแขนของเขา ก็เป็นเขาที่ต้องนอนกอดเธอ

ลุคยกมือข้างที่ว่างอยู่ขึ้นมาเกลี่ยผมของแซมออกไปให้พ้นจากใบหน้าเธอ

ช่วงหลายคืนที่ผ่านมา หลังจากที่เขากับแซมคืนดีกันอีกครั้ง ลุคมักจะใช้เวลาหลังจากที่แซมหลับนั่งคิดอะไรคนเดียวไปเงียบๆ หลายๆอย่างเกิดขึ้นในความสัมพันธ์ของพวกเรา หลายๆสิ่งที่ผ่านไปเป็นสิ่งที่เขาและเธอเรียกมันกลับคืนไม่ได้ ดังนั้นลุคไม่สามารถปฏิเสธได้ว่าเขาดีใจมากแค่ไหนที่ตอนนี้พวกเขายังคงจับมือเดินเคียงข้างกันไปเหมือนเดิม

คำขอโทษของลุคยังไม่พอชดเชยกับทุกสิ่งที่เธอให้กับลุคเลย
บางครั้งเขามองหน้าเธอเขาก็อยากจะบอกว่าขอโทษที่ทำให้เธอเสียใจ
ลุคอยากขอโทษ ที่เธอต้องคอยเป็นคนประคับประคองความสัมพันธ์ของเราให้อยู่รอด
และที่สำคัญที่สุด เขาอยากขอโทษที่เขาไม่เชื่อใจเธอแล้วยังงี่เง่าใส่อีก

แต่ทุกครั้งที่เขาพยายามจะพูด แซมกลับส่งยิ้มมาห้ามไม่ให้เขาพูด
สายตาของเธอบอกกับเขาว่าเธอไม่สนใจมันแล้ว
ทุกครั้งที่เธอทำอย่างนั้นลุคได้แต่รู้สึกขอบคุณที่คนข้างๆเขาคือเธอ

ที่แขนข้างที่ซาแมนธากอด ลุครู้สึกได้ถึงแรงขยับตัวของเธอ 
แซมกำลังใช้ดวงตาคู่ที่ลุคหลงใหลมองมาทางเขาไม่กระพริบ
ลุคอาจจะไม่เคยพูด แต่ทุกครั้งที่ลุคสบตาเธอ เขารู้สึกเหมือนกำลังตกหลุมรักซ้ำๆทุกครั้ง

"นอนไม่หลับหรอ" แซมงึมงำพูดกับแขนลุคก่อนที่เธอจะขยับตัวเข้ามากอดเขา

ลุคไม่ได้ตอบอะไรเธอ เขาเพียงแต่ขยับตัวให้เธอกอดเขาได้ถนัด
จนเวลาผ่านไปซักพัก กลับเป็นลุคเองที่อดทนไม่ไหวต้องช้อนตัวเธอให้มานั่งซ้อนอยู่บนตัวเขา
แซมหัวเราะคิกคักเล็กน้อย ก่อนที่เธอจะนั่งมองหน้าผมนิ่งๆ

เราสบตากันอยู่พักใหญ่ ก่อนที่ผมจะหลุดขำออกมาจนเธอต้องขำตาม

"อารมณ์ดีแล้วก็นอนต่อกันเถอะค่ะ" และนี่ก็เป็นอีกครั้งที่เธอรู้ใจของเขา
ลุคไม่ได้ตอบอะไรเธอ และเธอก็ไม่ได้คาดคั้นเอาคำตอบอะไรจากเขา
พวกเราแค่นั่งอยู่อย่างนั้น เธอนั่งตักเขา เขานั่งกอดเธอ ไม่ต้องใช้คำพูดอะไรมากมาย
แค่ได้นั่งกอดเธอแบบนี้ เขาก็สุขจนไม่รู้จะพูดยังไงแล้ว

"ยังไม่ได้ทำอะไรมากกว่านอนกอดเลย" ลุคพูดขึ้นทำลายบรรยากาศหวานซึ้งนี้ลง
แซมหันมามองค้อนเขาเล็กน้อย ก่อนที่เธอจะขืนตัวหนีจากอ้อมกอดของลุคกลับไปนอนที่เดิมเงียบๆ

โอ้ ลุคหัวเราะกับตัวเองในใจ และนี่คือ ซาแมนธาเวอร์ชั่นเขินลุค
เขาหัวเราะออกมาดังๆ ก่อนจะหันไปนอนกอดเธอแล้วซุกหน้าเข้ากับซอกคอที่เขาคุ้นเคย
แซมดิ้นหนีลุคเล็กน้อย และนั่นก็ทำให้เขารู้ว่าเธอเขินเขามากแค่ไหน

ลุคขยับหน้าของเขาไล่ขึ้นไปที่ใบหูของเธอเบาๆ แซมยังคงดิ้นหนีเขาเป็นระยะๆ
เขากระซิบเบาๆที่หูเธอแล้วประทับจูบลงไปปิดท้าย
ใบหน้าด้านข้างของแซมแดงเป็นปื้น เธอลุกขึ้นมาทำตาโตแล้วทุบเข้าที่หน้าอกลุคอย่างแรงจนลุคถึงกับหลุดร้องโอดครวญออกมายกใหญ่

"บ้า" แซมพูดอีกครั้งก่อนจะพลิกตัวออกห่างจากเขา
ลุคหัวเราะอีกครั้งก่อนจะคว้าตัวเธอมากอดแนบอกอย่างสุขใจ
"ล้อเล่นน่า แต่ถ้าเธอไม่อยากให้ล้อเล่นก็ไม่เล่นก็ได้นะ"

แซมหันกลับมามองเขาเล็กน้อยเหมือนกับกำลังชั่งใจอะไรบางอย่างอยู่
แล้วเธอก็หันมาฟาดลุคเต็มแรงจนลุคถึงกับหลุดขำออกมา แซมโหมดเขินโหดกลับมาแล้ว
เขาตัดสินใจเลิกแกล้งเธอแล้วล้มตัวลงนอนข้างๆ 
มือของเขาคว้าร่างบอบบางของเธอมากอดด้วยความเคยชิน 
เธอยึกยักอยู่สักพักก็หันมามอบจูบแผ่วเบาบนริมฝีปากของเขาก่อนจะผละออกไปนอนลงที่เดิม

"รักนะคะ" เธอพูดประโยคนี้ขึ้นมาท่ามกลางความเงียบ
เขาลืมตาขึ้นมามองเธอที่อยู่ในอ้อมกอดของผมก่อนจะตอบกลับไปด้วยประโยคคล้ายๆกัน

"รัก และขอบคุณจริงๆที่ให้โอกาสกันอีกครั้ง "

ความเงียบเข้าโอบล้อมพวกเขาอีกครั้ง ก่อนที่ลุคจะหลับตาแล้วเข้าสู่ห้วงนิทราอย่างสบายใจ

จากนี้ไปพวกเราจะมีกันและกันตลอดไปไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น
และก็เป็นอย่างที่แซมบอกเขานั่นแหละ

แค่พวกเรามีกันและกันเท่านั้นก็พอ

END of Epilogue

ขอบคุณอีกครั้งนะคะที่แวะมาอ่านฟิคของเค้ากัน
Epilogue นี่ถือเป็นตอนพิเศษใช่มั้ยคะ ._.)?


7 ความคิดเห็น

  1. #3 Tommy ^^ (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 7 ธันวาคม 2558 / 11:40
    ถึงจะมาแนวดราม่านิดๆแต่ก็สนุกนะคะ ซึ้งจังเลยอ่ะ อยากมีโมเมนต์แบบนี้บ้างจัง แต่งดีมากเลยนะคะ ใช้ภาษาก็สวยมากด้วย สู้ๆค่าาาาา
    #3
    0