love is (5SOS)

ตอนที่ 12 : Loveless - Epilogue

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 25
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    5 ธ.ค. 58

คาลัม ฮูดกำลังนั่งปั้นจิ้มปั้นเจ๋ออยู่ที่โซฟาในห้องอลิเซีย

มันคงจะคิดว่ามันน่ารักมาก ถึงได้นั่งทำตาโต ทำหน้ากวนเบื้องล่าง เอามือหยิบนู่นเขี่ยนี่ไปมาจนของในห้องอลิเซียย้ายที่จนมั่วไปหมด แล้วพอไม่มีอะไรให้รื้อนางก็กลับมานั่งดุ๊กดิ๊กๆไปมาอีก เธอนั่งมองเด็กหนุ่มที่อ่อนกว่าเธอหลายปีพร้อมกับถอนหายใจออกมาแรงๆ เธอคิดว่าถ้าถอนหายใจแรงกว่านี้หลอดลมของเธออาจจะหลุดออกมาจากลำคอได้

ไม่รู้ว่าเพราะอะไร เวลาอลิเชียเห็นเด็กข้างห้องคนนี้เมื่อไหร่เธอมักจะมีอาการอย่างหนึ่งเกิดขึ้นในใจตลอดเวลา

เธอรู้สึกคันที่ฝ่าเท้า

คันมากๆ อยากจะประทับมันลงไปบนยอดหน้าเด็กนี่

"ป้าจ๋า คาลัมง่วง" อลิเซียหันไปมองหน้าผู้ชายหน้าตาดี อืม ดีมั้ง ที่กำลังนั่งเสนอหน้าอยู่ในห้องของเธอเล็กน้อยก่อนจะหันกลับมาให้ความสนใจต้นฉบับในแมคบุ๊คของเธอต่อ

นั่งคิดนอนคิดกี่ที่เธอก็รู้สึกว่าตอนนั้นเธอไม่น่าใจอ่อนส่งข้อความตอบกลับคาลัมไปเลย น่าจะปล่อยให้มันส่งอะไรของมันไปเรื่อยๆจนกล่องข้อความของอีเมล์เต็มคาลัมจะได้หยุดส่งไปเอง

จริงๆถ้าเจ้านายของเธอไม่มองแรงเรื่องที่โทรศัพท์ส่งเสียงรบกวนตลอดสองนาทีเธอก็ว่าจะแกล้งไม่สนใจต่อไปนั่นแหละ คิดแล้วก็ไม่น่าเลย ตอนนี้เธอรู้สึกเหมือนมีลูกมากกว่ามีแฟน อายุกายยังเป็นเพียงตัวเลข แต่อายุสมองนี่สิ อลิเซียรู้สึกสงสารตัวเองจับใจทันทีที่คิดถึงตรงนี้

"ป้า คาลัมง่วง เดี๋ยวนี้แก่แล้วหูตึงหรอครับ" อลิเซียพยายามหายใจลึกๆอย่างข่มอารมณ์ ถ้าเธอจำไม่ผิด เธอไม่ได้เชิญแขกมาที่ห้องแม้แต่คนเดียว คาลัม ฮูดเชิญตัวเองเข้ามาเอง ถ้าเธอจำไม่ผิด คาลัมนางเชิญตัวเองเข้ามาเองยังจะมาสร้างความรำคาญให้นักเขียนที่กำลังจะต้องรีบส่งต้นฉบับภายในสามชั่วโมงรู้สึกอยากฆ่าคนอีก

อลิเซียเคยได้ยินคนบอกมาว่าปากมักจะแปรผันตรงกับหน้าตา 
แล้วปากคาลัม ฮูดนี่ ระดับหมาสิบดีกรี รถดูดส้วมยังเรียกพี่ 
หน้าตาของคาลัมต้องเรียกว่าอะไรดีละเนี่ย? อลิเซียไม่อยากจะคิด

ยังไม่ทันที่เธอจะได้เริ่มทำงานต่อ เสียงคนข้างหลังก็ดังขึ้นขัดอารมณ์เธออีกครั้ง

"ป้าครับ ง่วงมากเลยเนี่ย เห็นแต่ผมหงอกๆของป้ามาจะชั่วโมงนึงละอ่ะ นี่มองจนสับสนแล้วว่าอันไหนหลังอันไหนหน้าอกเนี่ย เรียบเหมือนกันเด๊ะ คาลัมพูดเลยว่านมเด็กยังน่าจะใหญ่กว่าป้าอ่ะ" ไอ้เด็กปากหมาพล่ามไม่หยุดเหมือนคนเสียจริต

อลิเซียกระแทกมือลงกับโต๊ะเสียงดังตึงพร้อมกับหันหน้ากลับไปมองคาลัมอีกครั้งด้วยหางตา ผมเธอไม่มีหงอกซักเส้น ไอ้เด็กบ้านี่มันพูดอะไรของมัน แล้วหน้าอกเธอก็ไม่ได้แบนขนาดนั้น

ทนไม่ไหวแล้ว!

"หยุดได้ยัง เรียกอีกทีมีตาย" เธอกระซิบลอดไรฟันเบาๆและหันกลับไปปั่นต้นฉบับของเธอต่อ อลิเซียได้ยินเสียงผู้ชายข้างหลังเธอจิ๊ปากขึ้นมาเบาๆ "ครับพี่ครับ อย่าทำน้อง เดี๋ยวรถไฟขบวนสุดท้ายคุณพี่ตายไปแล้วคุณพี่ต้องนอนเฉาบนคานคนเดียว น้องไม่รู้ด้วยนะครับ"

เธอสูดลมหายใจเข้าไปในปอดลึกๆ พยายามคิดกับตัวเองว่าอย่าถือคนบ้าอย่าว่าคนเมา คาลัม ฮูดทั้งบ้าทั้งเมา เธอจะต้องทำหูทวนลมเข้าไว้

"ป้าเนี่ย อุตส่าห์มีศิลปินชื่อดังมาตามวอแว น่าจะทำตัวเขินอายซักนิดนะครับ ไม่ใช่ทำตัวเป็นป้าข้างห้องเหมือนกับที่คาลัมรู้จักมาทั้งชีวิต นี่คาลัมอ่อนอกอ่อนใจมากจริงๆ" อลิเซียสูดหายใจเข้าลึกๆให้เต็มปอด คาลัมเป็นเพื่อนร่วมวงของแอชตัน มือกลองคนโปรดของเธอ ถ้าคาลัมตายไปแอชตันจะลำบาก "ป้าต้องรู้จักแต่งเนื้อแต่งตัวนะครับ ดูสิ สภาพแบบนี้ยังเปิดประตูรับผู้ชายเข้ามาในห้องอีก คาลัมเนี่ยคันหัวไปหมดเลยครับ แต่จริงๆคาลัมก็ไม่ได้อะไรหรอก อยู่กะป้าแล้วหมาในปากคาลัมสนุกดี คาลัมชอบ คาลัมว่าคาลัมจะมานั่งเล่นด้วยทุกวันเลย อิอิ"

อลิเซียหายใจเข้าลึกๆและหายใจออกมายาวๆสองสามทีก่อนจะต้องชะงักไปเพราะคำพูดของคาลัม

ใครจะมาเล่นกับเธอทุกวันนะ?

ยิ่งกว่าระเบิดลงกลางทุ่งข้าวสาลี อลิเซียรู้สึกว่านรกกำลังจะย้ายสำนักงานใหญ่มาตั้งอยู่ในห้องเธอ คาลัมจะมาที่ห้องเธอทุกวันจริงหรอ แค่อยู่ข้างห้องเฉยๆเสียงมันยังดังมารบกวนเธอตลอดเวลา ถ้าคาลัมย้ายสำมะโนครัวมาอยู่ห้องเธอเธอจะไม่ตายคาที่เลยหรือ? ไม่จริงนะ  อย่ามาเด็ดขาด งานการเธอต้องไม่เดินแน่ๆ!

เธอไม่ควรใจอ่อนกะเด็กนี่จริงๆด้วย

"เนี่ย ป้าครับตอนแรกคาลัมตกใจมากๆเลยที่ป้าคือแฟนคาลัม แต่ตอนนี้คาลัมว่าเป็นป้าก็ดี แก่ดี คาลัมชอบ จริงๆป้าก็ไม่แก่มากหรอกนะครับ แค่เหี่ยวมากๆเท่านั้นเอง คนอะไรไม่รู้ใส่แว่นตาทั้งวัน ผมก็มัดลวกๆ สีผมก็น้ำต๊าลน้ำตาล แต่งตัวก็คุณป้า คาลัมชอบผู้หญิงบ้านๆนะครับ แต่คุณป้านี่บ้านเกินไป บ้านพักคนชราเกินไป" อลิเซียจัดการเซฟต้นฉบับของเธอ เก็บทุกอย่างที่น่าจะเป็นอันตรายให้พ้นมือ "คาลัมยังนึกว่าป้าเป็นเพื่อนกะคุณป้าเจมี่จริงๆนะเนี่ย หุย แก่ขนาดไหนคิดดู" อลิเซียสะบัดข้อมือ โยกคอไปมาเบาๆเป็นการวอร์มอัพร่างกาย "เนี่ยๆ ขนาดแค่นั่งป้ายังเส้นยึดเลยอ่ะ แก๊แก่" ตัวแถมในห้องเธอพูดเสียงสูงในประโยคสุดท้าย

เธอลุกขึ้นยืนตรงหันหน้าไปมองคาลัม เด็กข้างห้องยังคงพล่ามไม่หยุด
เธอค่อยเดินเข้าไปใกล้ๆ คาลัมก็ยังคงหลับหูหลับตาพล่ามแบบไม่สนใจใคร

อลิเซียยกเท้าของเธอขึ้นก่อนจะเหยียดออกไปสุดแรง

"เอ็งตาย! คาลัม!!"

อลิเชียประเคนทั้งมือทั้งเท้าเข้าใส่คาลัม เด็กตรงหน้าเธอหัวเราะออกมาเหมือนเป็นบ้า คาลัมนั่งขำไปปัดป้องมือเธอไปและหันมาแลบลิ้นใส่เธอให้เธอโมโหเพิ่มขึ้นอีก

"แง๊ ป้าอ่ะเขินโหดทำไมอ้ะ เจ็บเลยอ่ะ คิกคิก เจ๊บเจ็บ" อลิเซียไม่สนใจเสียงนกเสียงกา เธอฟาดมือของเธอลงไปบนตัวคาลัมแบบไม่ยั้ง

ผู้ชายตรงหน้าเธอขำไม่หยุด อลิเซียคิดว่าคาลัมขำหนักกว่านี้อีกนิดเหงือกคงจะหลุดลงมากองกับพรมที่พื้นแน่ๆ คาลัมคว้ามือของเธอเอาไว้ทั้งสองข้างก่อนจะดึงเธอลงไปนั่งข้างๆตัวเขา "ป้าครับ พักก่อนนะ เดี๋ยวเป็นลม คาลัมเข้าใจครับคนแก่ก็เหนื่อยง่ายงี้แหละครับ คาลัมเข้าใจ" คาลัมพูดด้วยน้ำเสียงปลอบโยนพร้อมกับยกมือของเขาขึ้นมาลูบหัวเธอเบาๆ

อลิเซียสูดหายใจเข้าลึกๆ คาลัมแค่พยายามจะยั่วโมโหเธอ

เธอต้องไม่สนใจคนบ้า

เธอสูดหายใจเข้าออกลึกๆ พยายามระงับอารมณ์อยากบีบคอคนของเธอ
มือของผู้ชายข้างตัวยังคงลูบอยู่บนหัวเธอ ลูบไปมาจนผมของเธอกลายเป็นรังนก
เสียงหัวเราะอันน่าหมั่นไส้ของคาลัมดังเป็นจังหวะตามความเร็วของมือคาลัมที่กำลังยีหัวเธอ

อลิเซียสูดลมหายใจเข้าเป็นครั้งสุดท้ายและเริ่มขยับตัวเข้าไปหาคนข้างๆอีกครั้ง

แกตาย!

END

ขอบคุณที่แวะมาอ่านนิยายของเค้านะคะ❤️


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

7 ความคิดเห็น

  1. #2 Tommy ^^ (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 7 ธันวาคม 2558 / 11:38
    55555 ตอนของคาลมสนุกมากเลยค่ะ โดยเฉพาะมุกตลกๆ ฮ่าๆๆๆๆๆ แต่ละมุกนี่โครตเสี่ยวเลย ฮาจริงๆนะคะเนี่ย นั่งหัวเราะแทบตายแน่ะ 55555
    #2
    0