คัดลอกลิงก์เเล้ว

we belong together ( chankai ) [จบแล้ว]

โดย lastHunter

ชานยอลควรทำยังไงเมื่อมาอยู่ในงานแต่งที่ไม่ควรจะอยู่

ยอดวิวรวม

592

ยอดวิวเดือนนี้

3

ยอดวิวรวม


592

ความคิดเห็น


4

คนติดตาม


13
จำนวนโหวต : ยังไม่มีคนโหวต
เรื่องสั้น
อัปเดตล่าสุด :  18 พ.ย. 60 / 01:51 น.
นิยาย we belong together ( chankai ) [] we belong together ( chankai ) [จบแล้ว] | Dek-D

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้




W e    B e l o n g   T o g e t h e r
















 what I wouldn’t give

To have you lying by my side

Right here

ไม่มีอะไรที่ฉันจะไม่ยอมทำ

เพียงเพื่อให้เธอมานอนอยู่ข้างฉัน

ตรงนี้ 



cr. Mariah Carey – We Belong Together



o w e n tm.

เนื้อเรื่อง อัปเดต 18 พ.ย. 60 / 01:51




w e   b e l o n g   t o g e t h e r










เราจะเป็นของกันและกันตลอดไป

 

 

 

 

 

ไง ชานยอล มานานแล้วหรอภาษาเกาหลีสำเนียงแปลกๆถูกส่งออกมาจากเลย์หนึ่งในเพื่อนสนิทของผมหลังจากนั้นเซฮุนก็ช่วยพยุงผมลุกขึ้นจากพื้น

เมาเป็นหมาเลยดิ่

ไม่หรอก กินไปนิดหน่อย ผมพูดพลางชี้ไปที่จุดที่ผมนั่งอยู่เมื่อซักครู่ มันไม่เยอะเท่าไหร่หรอก ถึงผมจะอยากเมาเป็นหมาแบบที่ไอ้เซฮุนว่าผมคอแข็งมากต่อให้กินให้ตายก็คงไม่เป็นแบบหวัง ที่ยอมมานั่งกินก็เพราะคิดว่ามันจะทำให้ลืมอะไรๆไปได้บ้างแต่ดูท่าผมจะเสียเวลาเปล่า

ที่จริงกูว่ามึงไม่ต้องมาก็ได้นะ

กูเห็นด้วยกับเซฮุนนะ มึงกลับบ้านดีป่าววะ  ผมเข้าใจว่าทั้งสองคนนี้เป็นห่วงผมแค่ไหนแต่ผมที่ผมมาที่นี่ผมก็รู้ตัวเองดีว่าตอนนี้รู้สึกยังไงถึงได้ยอมมางานแต่งงานของแฟนเก่าอย่างคิม จงอิน ที่เมื่อก่อนใครๆก็บอกว่าเขากับผมเหมาะกันอย่างที่สุด เรามีอะไรที่เข้ากันหลายอย่าง มีช่วงเวลาที่ดีและไม่ดีด้วยกันมาตลอดเจ็ดปี จนถึงวันหนึ่งวันที่ทุกสิ่งแย่ไปหมด ไม่ว่าจะอากาศ ทีวีหรืออารมณ์ของเรา ผมกับจงอินเราเลิกกันตั่งแต่วันนั้นไม่เคยเจอหน้ากันหรือติดต่อกันอีกเลยในหนึ่งปีที่ผ่านมาจนกระทั่งสามอาทิตย์ก่อน มีการ์ดงานแต่งถูกส่งมาที่บ้านของผม

        ผมรู้สึกทรมานอย่างบอกไม่ถูกเมื่อเห็นชื่อของเขากับผู้ชายคนอื่นติดอยู่บนการ์ดนั่น เขาส่งมันมาโดยที่ไม่แนบจดมายอะไรมาอธิบายเลยซักนิด ผมเก็บเรื่องงำนี้ไว้กับตัวแล้วผมก็กลับมาทำงานหามรุ่งหามค่ำอีกครั้งเพื่อหวังว่าจะตื่นมาในซักวันหนึ่งการ์ดใบนี้มันจะเป็นแค่ฝันแต่ยิ่งผมพยายามไม่คิดมันกลับยิ่งติดวนอยู่ในหัวของผมมากขึ้น ภาพความทรงจำต่างๆของจงอินมันเริ่มเข้ามาฉายหลอกหลอนผมในฝัน ครั้งสุดท้ายที่ผมนอนไม่หลับก็คือหลายเดือนก่อน

       เมื่อผมเริ่มนอนน้อยมากขึ้นร่างกายของผมก็เริ่มทรุด จนผมเป็นลมกลางห้องประชุมในที่ทำงาน ผมคิดว่าผมควรระบายเรื่องนี้ให้ใครซักคนฟังผมเลยตัดสินใจเล่าให้เซฮุนกับเลย์ฟัง ทั้งสองคนนั้นนั่งฟังผมอย่างเงียบเชียบและก็สารภาพออกมาในตอนที่ผมเล่าจบว่าจงอินก็ส่งการ์ดเชิญมาให้เหมือนกัน ผมไม่ได้โกรธที่สองคนนี้ปิดผมเพราะก่อนหน้าที่จะคบกันเซฮุนกับจงอินเป็นเพื่อนกันมาก่อน

        เมื่อคืนพยายามข่มตาเท่าไหร่ก็ไม่เป็นผลผมเลยตัดสินใจหยิบสูทที่เพิ่งไปตัดมาอาทิตย์ก่อนมาสวมแล้วก็ลุกออกมาจากบ้านก่อนจะถึงผมกะว่าจะแวะซื้อน้ำเปล่ามากินซักขวดแต่สายตาเจ้ากรรมของผมดันเหลือบไปเห็นเบียร์ที่วางอยู่ในตู้แช่ ความคิดบ้าคลั่งบางอย่างมันเริ่มก่อตัวขึ้นในหัวของผม ผมจึงเลือกที่จะหยิบมันไปจ่ายเงิน

        และเมื่อผมมาถึงโบสถ์ผมไม่ใจกล้าพอที่จะไปรองานเริ่มที่ด้านหน้าได้ ผมไม่รู้ว่าตัวเองว่าจะต้องรู้สึกยังไงถ้าเจอหน้าจงอินแล้วผมก็ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเขาอยากเจอหน้าผมที่นี่หรือเปล่า ผมเลยเดินไปนั่งอยู่คนเดียวท่ามกลางความมืดในเวลาตีสองกว่าที่สุสาน มีแสงจันทร์มากพอที่จะทำให้ผมมองเห็นทางเดินและสิ่งต่างๆที่ควรเห็น ผมนั่งอยู่อย่างนั้นจนรุ่งเช้า

ไม่กลับหรอก กูแค่ไม่เข้าไปในงานเท่านั้นแหละ

เออดีละมึง นั่งรอพวกกูแถวนี้แหละเดี๊ยวงานเลิกจะไปส่งที่บ้าน เลย์พูดพลางใช้มือตบไหล่ผมเบาๆ

อีกครึ่งช่วงโมงก็จะถึงเวลาละพวกกูไปก่อนนะ

เออ ถ้าจงอินถาม

กูก็จะบอกว่ามึงติดงานมาไม่ได้โอเคมั๊ย เซฮุนถามและผมก็พยักหน้ารับ หลังจากที่ทั้งสองเดินเข้าไปที่โบสถ์ผมก็ตัดสินใจว่าจะเดินไปดูหน้าเจ้าบ่าวซักหน่อย ผมอยากรู้ว่าผู้ชายคนที่ดูแลจงอินได้ดีกว่าผมคนนั้นมันเป็นคนยังไง มันจะรักจงอินได้เท่าที่ผมรักมั๊ย ผมควรจะกอดจงอินไว้แน่นๆ ไม่ใช่ปล่อยเขาไป

         จากมุมนี้ผมพอจะมองเห็นผู้คนมากหน้าหลายตาเดินเข้าไปในโบสถ์โดยที่มีคิม จงอินและผู้ชายคนนั้น พระเจ้า นี่จงอินยิ้มให้ผู้ชายคนนั้นในแบบที่ไม่เคยยิ้มให้ผมเนี่ยนะ ผมแอบเดินลัดเลาะไปตามกำแพงของโบสถ์จนเจอเข้ากับประตูหลัง ผมเดินผ่านประตูบานนั้นเข้าไปและใช้สายตากวาดไปทั่วตอนนี้ผมเห็นเซฮุนกับเลย์กับลังพูดคุยบางอย่างอยู่กับจงอิน ให้ผมเดานะคงเป็นเรื่องที่ผมไม่มางานล่ะสิ แม่งแต่มันจะเป็นไปยังไงถ้าพูดเรื่องผมจงอินจะทำหน้าเศร้าขนาดนั้นเลยหรอนี่งานแต่งเขานะจะมาเศร้าเพราะผู้ชายคนอื่นไม่มางานได้ยังไง

          ปึก

      ผมรีบหันหลบอย่างรวดเร็วเพราะเหมือนเมื่อกี้จงอินจะหันมาทางที่ผมอยู่ นี่ผมจะหลบทำบ้าอะไรวะกับอีแค่แฟนเก่าทำกลัวไปได้ ไม่ ผมจะไปแล้ว ผมจะไม่รออยู่จนถึงพิธีสาบานตนหรอกนะ

นั่งที่ด้วยนะคะทุกคนพิธีกำลังจะเริ่มแล้ว เสียงแม่ของจงอินดังขึ้น

       เสียงดนตรีค่อยๆดังขึ้น ผมหันกลับไปมอง ประตูโบสถ์เปิดออกเผยให้เห็นจงอินในชุดสูทสีขาวกับช่อดอกไลแลคสีม่วง วันนี้จงอินดูงดงามมากงดงามซะยิ่งกว่าเจ้าสาวคนไหนที่ผมเคยเห็นมาทั้งหมด นิ้วทั้งห้าเรียงสวยอยู่บนแขนของคุณพ่อ ก้าวทุกก้าวช่างตรึงตราทำใจผมเต้นระรัวราวกับมีกลองมาตีอยู่ในใจ ผมเหลือบมองไปที่แทนก็เห็นเจ้าบ่าวก็จงอินกำลังยิ้มร่า ผมอดสงสัยไม่ได้ว่าถ้าที่ตรงนั้นเป็นผมที่ยืนอยู่มันจะมีความสุขแค่ไหนกัน

      จงอินกวาดสายตาไปตลอดสองข้างทางจนในที่สุดเพียงชั่วขณะหนึ่งสายตาของเขาก็มาสะดุดลงที่ผม เขายิ้มอย่างอ่อนโยนมาให้ผมก่อนที่จะกลับไปและส่งมือให้กับเจ้าบ่าวของเขา ผมยืนมองศาสนาจารย์เริ่มทำพิธีถามความสมัครใจของบ่าวสาว

ข้าพเจ้าคิม จงอิน ขอปฎิเสธการสมรสครั้งนี้

       ผมมองออกตั่งแต่มองครั้งแรกแล้วรอยยิ้มแบบนั้นที่จงอินไม่เคยยิ้มให้ผมก็คือยิ้มแบบเสแสร้งนั่นแหละ ผมเริ่มมั่นใจในเหตุผลที่เชิญผมมา นอกจากชอบทำตัวน่ารักแล้ว คิม จงอิน ยังเป็นคนที่เจ้าแผนการมากอีกด้วยและตอนนี้ความคิดบ้าคลั่งที่ผมคิดเมื่อคืนกำลังจะเป็นจริงแล้ว นั่นคือผมจะลักพาตัวเจ้าสาว

      ผมยื่นมือออกไปหาเขาอย่างแน่วแน่ เราทั้งสองสบตาและยิ้มให้กันโดยไม่สนพิธีสาบานตนจงอินปล่อยมือออกจากชายคนนั้นอย่างรวดเร็วและวิ่งตรงเข้ามาหาผม เมื่อตอนที่ฝ่ามือของเราทั้งสองแตะกันราวกับมีแรงดึงดูดมหาศาลมาผูกเราเข้าไว้ด้วยกัน ผมรีบดึงเขาออกไปจากโบสถ์แห่งนั้นก็ที่ใครจะได้สติมาแยกเราออกจากกันผมเลือกที่จะพาเขาไปในทีที่เราควรอยู่มาด้วยกันตั่งแต่แรกนั่นคือ  บ้านของเรา

 

 

 

 

**********************************

 

 

 

เพี๊ยะ

ทำไมปล่อยให้รอนานขนาดนี้หะ

อูย เจ็บนะ ก็ชานไม่รู้นี่ว่าจงอินอยากให้ไปง้อ นึกว่าอยากเลิก ผมลูบแขนตัวเองหลังจากที่จงอินยกมือขึ้นมาฟาดแขนผมอย่างแรง

ตลกหรอคบมาเจ็ดปีใครจะเลิกหะ กับอีแค่นายโยนPS4ฉันทิ้งคิดว่าฉันจะเลิกกับนายหรือไง แม่คุณใครจะรู้ล่ะครับเวลาคุณเธอโมโหออกจะน่ากลัวแถมวันนั้นผมผิดอีกไปงอแงใส่จงอินว่าติดเกมส์มากกว่าผมแล้วไหงกับอีเรื่องแค่นั้นถึงได้เก็บของออกจากบ้าน

อ้าว งั้นเก็บของออกจากบ้านทำไมอ่ะแถมตัวเองยังจะไปแต่งกับไอ้หน้าเงือกที่ไหนอีก ผมถามจงอินในขณะที่ผมดึกเขามานั่งบนตักและใช้สองแขนที่มีกอดรัดเขาไว้

ตอนนั้นโมโหจริงนี่ อุตส่าห์เล่นแต้มไว้ขนาดนั้นแต่ชานดันมาถอดปลั๊กแล้วโยนลูกรักเค้าลงกับพื้นจนมันพังอ่ะ เลยเก็บของกลับบ้านซะทีนี้แม่ก็เลยถามกลับมาทำไมผัวทิ้งหรอ เค้าเลยบอกเลิกกันแล้ว แม่งี้ดีใจแทบจุดพลุฉลองอ่ะแต่เราห้ามไว้ชานรู้ใช่ปะหล่ะแม่เค้าไม่ชอบชานแต่เค้าก็บอกแล้วนะว่าเดี๊ยวชานจะมาง้อแต่แม่อยากแกล้งชานให้ง้อเค้ายากๆก็เลยพาเค้าไปหาป๊าที่อังกฤษอ่ะแล้วบอกห้ามเราติดต่อชาน ถ้าชานรักเราจริงเดี๊ยวก็มาง้อเราเองแหละแต่รอมาเกือบปีไม่มีวี่แวว แม่เลยเซ็งจัดทนเห็นเค้าแอบร้องไห้ทุกวันไม่ไหวเลยจัดแผนแต่งงานหลอกๆมาให้แล้วก็แกล้งเชิญชานมาให้หึงเล่นๆจะได้มาง้อเค้า อ่อแล้วที่ชานด่าหน้าเงือกอ่ะนั่นพี่จุนมยอนลูกพี่ลูกน้องเค้านะ พี่เขาไม่ได้หน้าเงือดแต่พี่เขาหน้าหล่อ ”  โธ๊ว่าแล้วคุณแม่ยายฮาร์ดคอร์ขนาดนี้นี่เองจงอินของผมถึงได้เล่นหายไปหลายเดือนขนาดนี้แต่ผมก็ผิดเองแหละที่งี่เง่า แต่เดี๊ยวนะหาไม่เจอหน้ากันไม่เท่าไหร่กล้าชมคนอื่นว่าหล่อต่อหน้าต่อตาของชานยอลผู้นี้เลยหรอเนี่ยไม่ได้การละผมต้องจัดการทำให้จงอินของผมกลับมามองแค่ความหล่อของผมคนนี้เท่านั้นซะแล้ว

 

 

*******************

 

 

 

เป็นไงกันบ้างคะแต่งแปลกๆใช่มั๊ยล่าขอโทษนะค้า T^T ไว้คราวหน้าเราจะพยายามพัฒนาฝีมือเขียนให้ดีกว่านี้นะคะ รักและขอบคุณทุกคนที่เข้ามาอ่านนะคะ

ผลงานทั้งหมด ของ lastHunter

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

4 ความคิดเห็น

  1. วันที่ 14 มีนาคม 2561 / 12:02
    ตบอิพี่ชานเยอะๆเลยจงอิน คนบ้าอะไรไม่ยอมไปง้อเมีย 

    ถ้าจงอินแต่งไปจริงๆนะ จะสมน้ำหน้าให้
    #4
    0
  2. #3 whitetyy (@whitetyy) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 18 พฤศจิกายน 2560 / 22:55
    เล่นใหญ่เว่อวังมากค่าา คุณแม่
    คือลงทุนจัดงาน เเต่ง กันเลยทีเดียว
    #3
    0
  3. วันที่ 18 พฤศจิกายน 2560 / 09:06
    อ่าวพี่ชานโดนหลอก 555555555 แม่ยานเล่นซะพี่ชานแทบน้ำตาร่วงเลยนะคะ
    #2
    0
  4. #1 kim nini (@surapaexofan) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 18 พฤศจิกายน 2560 / 02:23
    ยอมใจในแผนของแม่ยายมากค่ะ ทำซะสมจริงจนพี่ชานน้ำตาแทบร่วง55555
    #1
    0