คัดลอกลิงก์เเล้ว

Pacify her ღ ♡ ღ (chankai ) (จบแล้ว)

โดย lastHunter

Someone told me stay away from things that aren't yours.คนบางคนบอกให้ฉันอยู่ห่างๆสิ่งที่ไม่ใช่ของตัวเอง

ยอดวิวรวม

1,812

ยอดวิวเดือนนี้

7

ยอดวิวรวม


1,812

ความคิดเห็น


7

คนติดตาม


24
จำนวนโหวต : ยังไม่มีคนโหวต
เรื่องสั้น
อัปเดตล่าสุด :  17 พ.ย. 60 / 20:44 น.
นิยาย Pacify her ღ ♡ ღ (chankai ) () Pacify her ღ ♡ ღ (chankai ) (จบแล้ว) | Dek-D

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้














ขอภาวนาให้ทุกคนได้ในสิ่งที่ต้องการ








O W E N TM.

เนื้อเรื่อง อัปเดต 17 พ.ย. 60 / 20:44




  


P a c i f y  h e r 







        ผมค่อยๆ เอนตัวลงนอนกับโซฟา มือทั้งสองข้างประกบปิดหู สายตาทั้งหมดจ้องไปยังชายคนหนึ่งที่นั่งอยู่บนเก้าอี้ไม้ ดวงตาที่เคียดแค้นนั่นจ้องมองมาที่ผม ริมฝีปากที่แดงสดนั่นกรีดร้องอย่างบ้าคลั่ง

คิม จงอิน เงียบปากซักที่เถอะได้โปรด ในที่สุดผมก็เอ่ยปาก

ไม่ ! นายมันบ้า ! ปาร์ค ชานยอล ”  ชายคนนั้นตะคอกใส่ผม เขาพยายามที่จะลุกขึ้นมาจากเก้าอี้ม้าโยกนั่น ผมลุกเดินไปหาเขา ค่อยๆใช้นิ้วมือบรรจงลูบไปที่เส้นเชือกเส้นหนาที่เป็นตรวนที่ล่ามเขาไว้กับเก้าอี้นั่น ผมค่อยๆลูบจนมันไปสิ้นสุดบนแก้มสีใสของเขา

ทำไมนายถึงพูดแบบนี้กับฉันล่ะ ไม่น่ารักเลยรู้มั๊ย ผมกระซิบข้างหูของเขา

แกร๊ก

ผมหยิบมีดสีเงินที่วางอยู่กับพื้นขึ้นมา ยกมันแล้วค่อยๆเอามานาบกับแก้มของเด็กดื้อ เขาเริ่มสั่น ผมรู้ว่าเขากำลังกลัว แต่พวกคุณรู้อะไรมั๊ย ผมนี่ชอบที่สุดเลยเวลาที่ คิม จงอิน กลัวอะไรจนตัวสั่นเนี่ย ผมหัวเราะใส่หน้าเขา

ชะ . . ชานยอล ยะ. . อย่าทำแบบนี้

จงอินน่า นายไม่น่าเลย ไม่น่าทำแบบนั้นกับฉันเลย ผมพูดพร้อมจับหน้าของจงอินเอาไว้ ผมบีบหน้าเขา แล้วค่อยๆยกมีดกวาดไปมาบนแก้มใส

ไม่ ชานยอล นายไม่เข้าใจ ฮึก . . . ”

ไม่ ! นายสิไม่เข้าใจ คิม จงอิน  นายทิ้งฉันแล้วหันไปหาไอ้เด็กนั่น บ้าที่สุด นายคิดว่าฉันไม่รู้หรอว่าเวลาที่ฉันไปทำงาน นายก็พามันเข้าบ้าน !! ” ผมรู้สึกว่าอารมณ์บางอย่างของผมมันพุ่งขึ้นมา มันระเบิดออกมาราวกับภูเขาไฟที่ถึงเวลาปะทุ ตัวผมสั่น ผมรู้สึกได้ มีดที่กวาดแก้มใสอยู่ ถูกกดลงบนหน้าของจงอินอย่างรุนแรงผมลากรอยยาวจากโหนกแก้มลงมาที่มุมปาก

 โอ๊ย!!! ” จงอินร้องผมเห็นเขาดิ้นไปมาอย่างเจ็บปวด มือของเขาจิกลงบนเนื้อไม้ที่เชือกผูกตรึงไว้

ฉันอยากจะรู้นักว่าถ้าหน้าตานายน่าเกลียดขนาดนี้ ไอ้เด็กนั่นยังจะสนนายอยู่มั๊ย ! ” ผมดึงมีดออกจากหน้าของจงอิน แล้วตวัดหลังมือฟาดลงไปบนหน้าของเขา

ฮึก . . ชานยอล นายจะไปเข้าใจอะไร

เข้าใจสิ เข้าใจ เข้าใจว่านายมัวไปเอากับมันจนแท้งลูกของเราไง !! ”

ไม่ใช่ ตอนนั้นฉันกับเซฮุนไม่ได้ทำอะไรแบบนั่น เราไม่ได้ทำ เขาปฎิเสธ

 “ ไม่ได้ทำแล้วฉันจะบ้าขึ้นมาเองหรือไงหะ ! นายลองมองรอบๆสิ จงอิน ผมเดินจากจงอินไปที่ข้างๆเตียง คุกเข่าลงข้างเปลเด็ก จ้องมองตุ๊กตาหลายสิบตัวที่วางอยู่ในห้อง มือสองข้างปัดขวดนมที่วางอยู่เกะกะพื้นไปกระแทกกับกำแพง

นายเห็นหรือเปล่าจงอิน ทุกอย่าง ทุกอย่างที่เราเตรียมไว้ให้ลูกของเรา นี่ไงชุดที่เราจะใส่ให้นางฟ้าตัวน้อยของเรา ชุดกระโปรงสีชมพูที่นายชอบ นายอยากให้เธอได้ใส่ เรามีทุกอย่างแล้ว ทำไมนายต้องทำแบบนี้ !! ” ผมลุกขึ้นเดินไปกระชากตู้เสื้อผ้าเปิด แล้วหยิบชุดกระโปรงสีชมพูมากอด

ชานยอลนายไม่เข้าใจ เราเลิกกันแล้วนะ !! แล้วที่ทุกอย่างมันเป็นแบบนี้ก็เพราะนาย

หุบปากนะ คิม จงอิน มันต้องไม่ใช่ความผิดของฉัน ผมลุกขึ้นเดินไปหยิบเทปใส แล้วเดินกลับไปหาจงอินที่เก้าอี้โยก

ไม่จงอินเราไม่ได้เลิกกัน และ ฉันรู้ตอนนั้นนายอาจหลงผิดที่แอบไปคบไอ้เด็กนั่น แต่ไม่เป็นไรฉันเข้าใจว่านายอาจมีหลงผิดไปบ้าง

ไม่ชานยอล ฉันกับเซฮุนเรารักกัน ฉันสาบานได้เลยว่าถึงเซฮุนจะเป็นน้องชายของนายแต่เขาจะต้องจัดการนายแน่ ที่ทำกับฉันแบบนี้ !! ”

เลิกพูดถึงไอ้เวรนั่นซักทีจะได้มั๊ยฉันรำคาญ ถึงฉันจะเสียใจที่เราเสียลูกไปแต่ฉันคิดว่าเราทำใหม่ได้นะ คราวนี้ฉันสัญญาเลยว่าจะดูแลนายอย่างดี ก่อนอื่นเลยฉันอยากจะจัดการให้นายสงบปากสงบคำลงซักหน่อย  ผมล้วงจุกนมยางเด็กออกมาจากกระเป๋ากางเกง แล้วก็ยัดมันลงไปในปากของจงอิน จงอินพยายามดิ้นขัดขืนผมที่เอาสิ่งแปลกปลอมยัดเข้าปากแต่นั่นไม่ใช่ปัญหาเพราะผมหยิบเทปใสมาพันปิดปากของเขาไว้..พันไปเรื่อยๆพันไปจนเขาหมดแรงที่จัดขัดขืน แล้วผมก็หยุด

         ผมหยิบมีดเล่มเดิมมาจัดการตัดเชือกที่ผูกแขนของจงอินทั้งสองข้างไว้  แล้วแบกร่างอันไร้เรี่ยวแรงของจงอินขึ้นไว้บนบ่า ผมพาเขาไปที่เตียง แล้ววางเขาลงเบาๆ บนเตียง จากนั้นผมก็เดินอ้อมไปขึ้นเตียงนอนอีกฝั่ง ผมนั่งลงบนเตียงอย่างเบา แล้วเอื้อมมือไปหยิบยาจากแผงยาที่วางอยู่ข้างๆเตียง ผมเกลียดยาพวกนี้  ผมเกลียดที่ต้องกลืนพวกมันหลายเม็ดเข้าไป แต่ คิม จงอินบอกว่ามันจะไม่เป็นไร ถ้าผมกินเข้าไปหมด ผมจะหาย หายจากโรค ผมวางแผงยาลงที่เดิม แล้วเอื้อมมือไปปิดโคมไฟที่หัวเตียง  

 จงอินหลับสนิทขนาดนี้นายต้องแอบฝันดีอยู่แน่ๆเลยใช่มั๊ย ฉันรักนายนะ ผมกดจูบลงไปที่หน้าผากของจงอินเบาๆ และสาบานได้ก่อนที่ผมจะนอนผมรู้สึกได้ว่าเปลเด็กข้างเตียงของผมกำลังแกว่งและมีเสียงเด็กร้องเบาๆคลอกับสายลมเย็นๆที่พัดเข้ามาในห้องนี้  



 

                                                      *************************************************



ปัง



เสียงประตูที่ปิดลงอย่างดังมันกระทบเข้ากับโสตประสาทของผม มันทำให้ผมต้องลืมตาขึ้นไปมองหน้าของคนที่เปิดประตูเข้ามารบกวนเวลานอนของผม

ชานยอลนี่พี่เอาอีกแล้วหรอ พี่ไปเอาจงอินออกมานอนกอดอีกแล้วหรอ

“ . . . .  ”

พี่ต้องเข้าใจนะว่าที่จงอินตาย ที่พี่เสียลูกไป มันไม่ใช่เพราะพี่แต่มันเป็นเพราะไอ้โรคนี่พี่เข้าใจหรือเปล่า

อืม เข้าใจแต่มันก็อดไม่ได้ ฉันรู้ว่านายกับจงอินไม่ได้มีอะไรกัน แต่ฉันก็มีอีกเสียงในหัวที่บอกว่าพวกนายมีอะไรกัน มันเหมือนกับมีคนสองคนอยู่ในตัวของฉัน เหมือนตอนนี้ที่ฉันรู้ว่าจงอินจากไปพร้อมกับลูกแต่อีกเสียงก็บอกฉันว่าจงอินกับลูกยังไม่ได้จากฉันไป  นายเข้าใจฉันใช่หรือเปล่า เซฮุน ”  ผมจ้องหน้าของเซฮุน

เข้าใจครับพี่ ฉะนั้นตอนนี้พี่ต้องรีบกินยานะ พี่จะได้หาย เซฮุนเดินไปหยิบยามาให้ผมกิน ผมค่อยๆกลืนมันลงไปในคอ ผมรู้สึกแปลกๆรู้สึกว่ายาวันนี้รสชาติไม่เหมือนเดิมมันขมคอไปหมด รู้สึกกระเพาะร้อนจนแทบไหม้ ผมชัก ตาของผมเกร็งค้างจ้องขึ้นไปที่เพดานห้อง

ชานยอลพี่ไม่สมควรได้เกิดมาจริงๆ อะไรพี่ก็แย่งผมไปซะหมด ไม่ว่าจะพ่อหรือแม่ที่รักพี่มากกว่า ผมจะมีแฟนกี่คนเค้าก็ทิ้งผมไปหาพี่ จนกระทั่งมีพี่จงอินผมรู้สึกได้ถึงความรักที่พี่มีให้จงอินผมรู้สึกถึงความรักที่น่าสะอิดสะเอียนบางอย่างที่ผมพูดไม่ถูก มันไม่เหมือนกับที่พี่เป็นกับคนอื่นผมรู้สึกได้เลยว่าพวกพี่เกิดมาเพื่อกันและกัน นั่นแหละที่ทำให้ผมรู้สึกอยากที่จะแยกพวกพี่ออกจากกัน ตัวผมที่เป็นหมอก็คอยแกล้งให้ยากล่อมประสาทพี่คอยเป่าหูให้พี่คิดว่าผมกับจงอินมีอะไรกัน แล้วก็ประจวบเหมาะพอดีกับการที่พี่ไม่ค่อยอยู่บ้าน ไอ้ผมก็แกล้งทำดีให้จงอินจอมใสซื่อของพี่ตกหลุมพรางของผม จงอินน้อยนี่น่าสงสารนั่นก็ตกหลุมพรางซะอย่างง่ายดาย จนมาวันหนึ่งแผนของผมแทบจะล้มเพราะจงอินดันมาบอกว่าเขาท้องกับพี่และเขาจะเลิกกับผมเพราะกลัวพี่จะจับได้ แต่ใครจะรู้เมื่อฟ้าเป็นใจขนาดนั้น ขนาดที่พี่ทะเลาะกับจงอินหนักมากเพราะพี่คิดว่าจงอินท้องลูกของผม จนเผลอผลักจงอินตกบันได้แล้วก็แท้ง หลังจากนั้นพวกพี่ก็เลิกกัน แล้วผมก็ได้จงอินมาอยู่กับผม แต่ผมก็ยังอยู่ไม่เป็นสุขเพราะผมอยากเห็นพี่ตายอย่างทรมานมากกว่าแต่ทว่าพี่เลิกเจอหน้ากับผม แค่กินข้าวกับพ่อแม่ทุกสุดสัปดาห์พี่ก็ยังไม่ยอมมาผมเลยหมดสิทธิ์ที่จะวางพี่แต่ใครจะรู้ว่าการที่ผมให้ยากล่อมประสาทพี่ก่อนหน้ามันจะทำพี่ประสาทแตกขึ้นมาจริงๆ พอจงอินตายพ่อแม่ทางฝั่งนั้นเขาอยากจะเอาพี่เข้าคุกให้ได้เลยรู้มั๊ย พี่ควรขอบใจเซฮุนน้องชายของพี่คนนี้นะที่ยื่นขอต่อศาลให้ว่าพี่มันเป็นพวกวิกลจริตแทนน่ะ พี่ถึงได้อยู่สุขสบายที่รพ.บ้ามาได้ตั่งหลายปี กว่าผมจะไปเอาพี่ออกมาได้นี่เหนื่อยไม่ใช่เล่นนะ แถมผมต้องคอยมานั่งดองศพเมียรักของพี่เอาเก็บไว้ให้อีกเนี่ย เพราะฉะนั้นพี่น่ะตายไปซะได้ก็ดีแล้ว



 

                                                            **********************************



 

เป็นไงมั่งทุกคนสนุกกันมั๊ยนี่เรื่องแรกเลยนะที่แต่งจบ 55555 งง กันมั๊ยเอ่ยขอโทษด้วยนะคะถ้าเราแต่ง งง ไปบ้าง  ><   ฝากติดแท็ก #pacifyherCK



O W E N TM.























ผลงานทั้งหมด ของ lastHunter

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

7 ความคิดเห็น

  1. วันที่ 25 มีนาคม 2559 / 01:58
    สรุปคือชานยอลโดนยากล่อมประสาทแต่ไม่ได้เป็นโรคจิตใช่มั้ย?คนที่เป็นโรคจิตจริงๆคือเซฮุนสินะโอ้ยยย กลัว
    #7
    0
  2. วันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2559 / 10:06
    โหหหห นังน้องฮุนคนเลว นี่แอบด่าชานยอลไปแรกๆนี่คืนคำ
    ทำไมจงอินน่าสงสารงี้ ฮือออ
    #6
    0
  3. #5 BabyKai (@eyeonpreya) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 22 กุมภาพันธ์ 2559 / 08:45
    อื้อหืออออ เซฮุนร้ายที่สุดเลยอะ ... สงสารชานยอลกับจงอินเเง้ ทำไมต้องเลวได้ขนาดเน้นะ เงิบมากตอนบอกว่าดองศพจงอินไว้อะ แบบ .....
    #5
    0
  4. #4 smok (@lovelove-sihan) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 20 กุมภาพันธ์ 2559 / 23:51
    เราชอบมากเลย ฮือ ไม่รู้จะเม้นยังไง นอกจากบอกว่าชอบมาก ชอบจริงๆนะ มีเอาไปทำเองยาวต่อไหม เราอยากให้ทำจริงๆนะ หรือแต่งเรื่องใหม่สไตล์นี้แต่ยาวกว่านี้ไรงี้ *อ้อน*
    #4
    0
  5. #3 nueng
    วันที่ 20 กุมภาพันธ์ 2559 / 12:54
    พล๊อตเรื่องดีนะคะ แต่สั้นไปนิด ช่วงแรกน่าลุ้นมาก ช่วงหลังมาเฉลยปมเร็วเกินไป น่าจะยาวกว่านี้ค่ะ
    #3
    0
  6. วันที่ 20 กุมภาพันธ์ 2559 / 10:19
    เหนือความคาดหมาย เฮ้ย!!มันดีนะคะ จิตนิดๆ555 สนุกๆ
    #2
    0
  7. #1 Kkt88Love (@Kkt88Love) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 20 กุมภาพันธ์ 2559 / 09:34
    OMG!!!!! สนุกดีอ่ะแนวนี้ เซฮุนโรคจิตมาก จงอินตายแรว พี่ชานน่าสงสารที่เสียลูกไป ชอบไม่เคยอ่านชานไค เซไค อ่านตอนแรกคิดว่าจงอินยังไม่ตาย คือดีอ่ะ แบบนี้เลย สนุกดี แต่งต่ออีกนะสู้ๆ
    #1
    0