Prophesy about judy l #ฮยองซอบกระหายจูบ #อูซอบ

ตอนที่ 10 : 09 : ขอบคุณ 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,820
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 8 ครั้ง
    19 ก.ย. 60

                                                                                         09
-ขอบคุณ



          
                 สองมือกุมมือคนตัวเล็กไว้ คำพูดเมื่อกี้ที่พูดออกไปเขารวบรวมความกล้าทั้งหมดเพื่ออีกคนทั้งนั้น ถ้าไม่มีเจ้ากระต่ายก็ไม่มีจูบเเรก ก็ไม่มีคนเเรกที่เขาใช้พลังเเละต้องใช้กอดเพื่อเพิ่มพลัง ทั้งๆที่ที่ผ่านมาเขาไม่เคยทำอะไรเเบบนี้ ไม่มีคนเเรกที่มองเเล้วน่ารักขี้อ้อนขี้ตื้อน่ารำคาญหมันเขี้ยวเเบบนี้


               คนตัวเล็กเงยหน้ามาสบดวงตาของอูจินก่อนที่ค่อยๆคลายมือออกเเล้วเขย่งตัวมาหยิกเเก้มเขา ด้วยความที่เริ่มหยิกเเรง อูจินเลยอุทานออกมาเบาเเล้วดึงมืออีกคนออกอย่างเบาๆ

               
               "หยิกเเก้มทำไม"


               "เราหมั่นเขี้ยวอูจิน"


               "เเล้วนี่ ตกลงเเเล้วถูกมั้ย"


               "ยัง"


               "..."



              "เรามีข้อเเม้"เจ้ากระต่ายพูดพร้อมกับค่อยๆหยิบอะไรบางอย่างในกระเป๋ากางเกงของตนเองเเล้วค่อยๆยื่นให้คนตรงหน้า มันคือขนมที่ฮยองซอบเคยให้เขากินทุกๆวัน ซองเยลลี่สีชมพู ถึงอูจินจะกินมันเพราะมันอร่อย เเต่ถ้าฮยองซอบให้เขาเลือกระหว่างขนมชิ้นเล็กๆกับคนตรงหน้า เขาก็เลือกคนตรงหน้าอยู่ดี


          "เราไม่รู้หรอกนะว่าอูจินชอบเราเเค่ไหน"


          "เเต่เราชอบอูจินนะ ชอบมากด้วย"


          อูจินชะงักไป


         "เราเลยเอาขนมไปให้อูจินทุกๆวัน"

          ทำตัวไม่ถูกเลยที่โดนอีกคนมาสารภาพรักตรงหน้าตอนนี้ เรียกว่าเขินมากมันก็ไม่อะไรอยู่ เพราะที่ผ่านมาเขาก็โดยเเบบนี้มาตลอดเเต่ไม่ค่อยสนใจมันมากนักหรอก เเต่ตอนนี้กลับเป็นว่าหัวใจของเขากำลังเต้นเร็วมากร้อนลุกเป็นไฟ เขาไม่เคยเจอใครที่มาบอกชอบในเวลาที่โรเเมนติกเเบบนี้มาก่อน

         "เราก็คิดว่าเราต้องเป็นฝ่ายขออูจินคบเสียอีก"


          "เเต่ในเมื่ออูจินเป็นฝ่ายขอ"


          "เราก็มีข้อเเม้ของเรา"


     
          คนตัวเล็กเดินเขยิบมาใกล้ๆอูจินก่อนที่จะค่อยๆจ้องปากเขาไม่ละสายตา ริมฝีปากของอูจินเม้มเข้าหากัน เขาทำตัวไม่ถูกอีกเเล้วที่ฮยองซอบมายืนจ้องปากเขาเเบบนี้ เมื่อวันก่อนก็ขโมยจูบเขาอีก ครั้งนี้คงอันตรายกว่าเเน่ๆ


         ฮยองซอบมองริมฝีปากของอูจินที่เคยจูบปากเขามานับไม่ถ้วน เเต่ไม่เคยดูดวงจริงๆจังๆให้เขาเสียที


     "อูจินต้องทำนายดวงให้เราก่อน"

     

     หน้าของอูจินคือ เอาอีกเเล้วหรอ?


        "เราอยากรู้ว่า..."


     


       "เราจะคบกับอูจินนานเเค่ไหน อูจินจะเทคเเคร์เราดีมั้ย เราจะมีความสุขมากกว่าตอนนี้รึเปล่า"


     
     

     "เเล้วอูจินจะนอกใจเรามั้ย--อื้ออ"



               ริมฝีปากอวบอุ่นทาบลงอวัยวะเดียวกันของคนตัวเล็กอย่างรวดเร็ว เเขนเเกร่งทั้งสองโอบรัดเอวบางเเล้วค่อยๆเลื่อนขึ้นมาจับคางก็ยกใบหน้าขึ้นให้คล้อยขยับตามริมฝีปากที่กำลังทำงานอยู่ ดวงตาของตัวเล็กค่อยๆปิดรับความอบอุ่นจากอีกคนที่เข้ามาเรื่อยๆ เรื่อยๆ ตามมาด้วยพลังวิเศษที่กำลังอ่านใจอยู่ ฮยองซอบไม่ได้ขัดขืนอะไรอีกคนเเม้เเต่นิดเดียวเเต่จะพยายามไม่มีอารมณ์ร่วมด้วยเพราะจะทำให้อีกคนอ่านใจเขาได้ยาก ริมฝีปากของอูจินค่อยๆขยับอย่างอ่อนนุ่มพร้อมกับสอดใส่สัมผัสร้อนๆของปลายลิ้นที่ค่อยๆใส่เข้ามา

     
          ฮยองซอบรู้ว่าอีกคนกำลังทำนายดวงให้เขาอยู่ เเต่ใช้เวลาในการทำค่อนข้างนาน


          เเต่หารู้ไม่ว่าคำตอบนั้นอูจินไม่สามารถหาเจอ


     
         "อื้อ นานไปเเล้วนะ"พูดออกมาเเผ่วเบาเมื่อปากค่อยขยับออก เเต่สุดท้ายก็ต้องกลับไปรับจูบอีก เพราะอูจินไม่ปล่อยให้คนตัวเล็หายใจอีกเเล้ว


          
     
          อูจินยกมือตัวเองขึ้นมาลูบหัวอีกคน เเล้วค่อยเลื่อนทำลงมาที่ใบหู คลายจูบตัวเองออกเเล้วเลื่นลงมาจุ้บที่เเก้มอย่างเเผ่วเบาก่อนที่จะเลื่อนต่ำไปตรงคอบางๆของคนตัวเล็ก


         "อ้ะ"


     
         "อูจินอา หยุดนะ อื้อออ..."


          ตัวเเกร่งค่อยๆจุ้บคอบางช้าๆเเล้วกดขบเป็นรอยเเดง ฮยองซอบเสียวที่โดนอีกคนทำเเบบนี้ พอฝากรอยรักเสร็จก็ผละปากออกเเล้วดึงมากอดอีกรอบ


          "ขอโทษที พอดีเพลินไปหน่อย"


         "คอเราเเดงเลยนะอูจิน!"


          "เเล้วชอบมั้ยละ"


          เออ เเล้วชอบมั้ย





          คำตอบน่ะ อูจินหาไม่เจอหรอก

          
          คนที่เขาจะอยู่ด้วยกันนานๆ ไม่นอกใจ รักกันนานๆ เขาต้องใช้หัวใจเเละความรู้สึกเท่านั้นเเหล่ะ ไม่ใช่ดวง


         
         
          อูจินกุมมือคนตัวเล็กไว้

     
          


          "อูจินหาให้เราได้ยัง"


          "หาไม่เจออะดิ"


          "ทำไมเล่าหรืออูจินไม่ทำนายดวงให้เรากัน หลอกจูบเราหรอ"


          "ไม่ใช่เว้ย เเต่เพราะว่าถ้าเรารักกันจริง อะไรๆมันจะดีเอง"

          
          พูดเเค่นั้นฮยองซอบก็ยิ้มเเก้มปริ เขารู้อยู่เเล้วว่าคำถามเเบบนี้มันดูดวงกันไม่ได้ ความรักเท่านั้นที่จะทำให้เขาทั้งสองอยู่ด้วยกันไปนานๆ คนตัวเล็กกระโดดกอดคออีกคน เอามือทั้งสองจับเเก้มก่อนที่จะจุ้บปากช้าๆเเล้วผละออก 


          


               "งั้นถ้าอูจินรักเราจริง"



              "เราก็พร้อมที่จะอยู่กับอูจินเเบบนี้ไปนานๆ"


               

              "เราก็ตกลง"


               
     

----------------------10%--------------------
                  เเหะๆ วันนี้เอาเเค่นี้ไปก่อนนะคะ ไว้จะมาต่ออีกกเย้ ยังไงก็เป็นกำลังใจให้ด้วยน้าาา
         



  
               คืนนี้มันผ่านไปเร็วมาก ราวกับโลกที่กำลังหมุนอย่างรวดเร็ว อูจินตื่นขึ้นมาในตอนเช้า ข้างกายคือยองมินที่กำลังนั่งเล่นเกมส์ROVอยู่ จะให้บอกว่าตนเองคบกับเจ้ากระต่ายเเล้วมันก็ไม่โอเค เพราะเพื่อนกำลังตั้งใจเล่นเป็นอย่างมาก อูจินนอนต่อเพื่อรอให้เพื่อนตัวเล่นเสร็จ พอทันทีที่เล่นเสร็จก็เเย่งโทรสัพจากอีกคน เเล้วดึงตัวหันมามองหน้าเขา

          "ฟังกู"

             

        "ไม่"

     


       ".."


     "ทีเมื่อวานกูพูดมึงยังเดินหนี ชิเชอะ"

     

     "พูด? พูดไรวะ"


     "เห้ยนี่จำไม่ได้จริงๆอ่อ"


     "เออดิ"อูจินเท้าคางเป็นเชิงอ้อนว่าให้อีกคนหายงอน 

     

          
          "เล่ามา เราพร้อมเเล้วนะยองมินอ่า"


          อ้อนซะเหมือนฮยองซอบ สงสัยคงจะเริ่มติดนิสัยมาสินะ


         

     

     "คือกู.."


     "ต๋า"


     "กู..."


     "เร็วๆไอ้สัส"



     "กูมีความรักกับพี่คนนึงเเต่กูจีบคนไม่เก่ง กูเริ่มชอบเขาตั้งเเต่สบตา กูไม่รู้ว่าถ้ากูจีบกูจะนกไหม กูไม่รู้ว่าพี่จะชอบกูรึเปล่า พี่เขาเล่นกีตาร์เก่งร้องเพลงเพราะเเถมยังน่ารัก เขาคงไม่เหมาะกับกูเเน่ๆวะ"


     อูจินก็จะรู้สึกตะลึงนิดหน่อยที่อีกเขาเเร็ปใส่เขารวดเดียว อะไรกันตั้งเเต่ที่อยู่ด้วยกันมามันไม่เคยมีความรักกับใครที่ไหนส่วนใหญ่จะเป็นเด็กเรียนไม่ค่อยสุงสิงอะไรกับคนอื่น ใครเข้ามาจีบเเม่งไม่เอา เเต่อยู่ๆทำไมเเค่สบตาครั้งเเรกถึงชอบกันวะงง

     
     สรรเสริญให้เพื่อนมีความรักเลยละกัน


     
     "กูอยากให้ความรักกูเป็นสีชมพูเเบบมึงกะฮยองซอบ"


     "ตอนนี้เป็นมากกว่าสีชมพูเเล้ววะ"ยองมินได้ยินดังนั้นเลยตาโต "ยังไงๆวะมึง"


    "ก็มันอยู่ที่ว่า"


   ".."


 
   "มึงจะจีบพี่เขาด้วยวิธีร้อนเเรงเเค่ไหน"


 

   ".."



  ".."



  "มุขกูไหม"



  "ครับ"


  "เเล้วไอ้ความรักมากกว่าสีชมพงชมพูของมึงกับไอ้กระต่ายคือไรวะ"



  "ไม่บอกหรอกจะปล่อยให้งง"


  "อ้าว"ยองมินนั่งมองเพื่อนของตนเองที่กำลังลุกขึ้นไปเข้าห้องน้ำเพื่อจะไปอาบน้ำ เเต่เเล้วอูจินก็หันกลับมาด้วยเเววตากวนตีนสุด

 
   "ส่วนเรื่องจีบพี่เขาอ่ะ กูเเนะนำไว้นะ"


   "เเนะนำไร"



   "ให้เอาเเบบเร้าร้อนไปเลย"



   "ไอ้จิน นี่มันมุขกูอี.."



  ไม่ทันเเล้วจะตะโกนด่าไปเเต่อูจินก็ปิดประตูเข้าห้องน้ำไปเเล้ว เขาทำได้เเค่นั่งฟังเสียงฝักบัวน้ำไหลในห้องน้ำ เเล้วค่อยๆชูนิ้วกลางของตนเองขึ้นมาเเล้วสบถออกไปเบาๆ


   "ค_ย"





     

     
     มาถึงวันที่ทุกคนต้องกลับบ้านกันหมดเเล้ว มันเร็วมากเพราะทริปนี้เขามาเเค่วันเดียวเท่านั้นเอง อูจินที่กำลังยืนกอดอกเพราะหนาวจนตัวเริ่มสั่นอยู่ตรงหน้าโรงเเรมเพื่อเข้าเเถวนั่งรถกลับไปที่ท่าเรือ ยองมินชะโงกหน้ามองหารุ่นพี่ที่เขาเเอบชอบอยู่หลายๆครั้งเเต่กลับก็ไม่เจอ


     "เมื่อไหร่พี่เขาจะมาวะ"


    "ก็ไปหาสิวะ"


    "ก็ปกติกูไม่ค่อยยุ่งกับใครนะ มึงก็รู้"



    "ก็กูบอกว่าให้มึงไปหา ฟังภาษาคนไม่รู้เรื่องหรอครับบ"



    คำพูดกูอีกเเล้ว...


  "เออๆ ถ้ากูเจอกูจะไปหาก็ได้"ยองมินพ่นลมออกทางจมูกช้าๆ เเปลกมากที่อยู่ๆอูจินก็มากวนตีนเขาเเถมยังใช้มุขเขาอีก เเถมเรื่องฮยองซอบก็ทำเหมือนปิดบังเขา วันนี้ก็ทำตัวเเปลกปกติอูจินมันเป็นคนไม่ชอบยิ้ม เเต่วันนี้เเม่งยิ้มเกือบทั้งวัน


     เเดกยาอะไรเข้าไป



    เขาทั้งสองเข้าใจเหตุผลเเล้วว่าทำไมถึงยังต้องรอรถให้มาค่อนข้างนาน เพราะอยู่ๆสายตาก็เหลือบไปเห็นรถพยาบาลที่เพิ่งขับผ่านหน้าเขาทั้งสองคนไป อูจินกับยองมินงงว่าเกิดอะไรขึ้นกัน มีคนเจ็บป่วยงั้นหรอ หรืออุบัติเหตุ



     "มึง รถพยาบาลมาทำไมวะ"ยองมินเรียกดงฮยอนที่ยืนอยู่ข้างๆ 






    "เขาบอกว่าพัคจีฮุน เป็นโรคหัวใจสลบอยู่ตรงริมชายหาดเมื่อคืนน่ะ"










           อันฮยองซอบกำลังนั่งกินไอติม สายตามองรถพยาบาลที่เพิ่งขับผ่านเขาไปไม่นานนัก วันนี้เขามีความสุขมาก จริงๆมันก็มีความสุขตั้งเเต่เมื่อคืนเเล้ว เเต่วันนี้เขายังไม่ได้เจออูจินเลยด้วยซ้ำ ข้างกายคืออึยอุงที่นั่งก้มหน้าเล่นมือถือ ปกติฮยองซอบเป็นคนไม่ติดโซเชียลจะใช้ในเเค่ตอนจำเป็นเท่านั้น ถึงว่าตอนนี้ยังไม่มีเบอร์อูจินเลย


       "อ้ะ"

       "อูจิน-"


      สร้างความตกใจให้กับคนอื่นอย่างมากเมื่ออูจินเดินมาคว้าเเขนเขาเเล้วพาออกไปตรงอื่นที่คนอื่นๆไม่อยู่ ยองมินยืนค้างมองทั้งสองที่เดินออกไป ยองมินรู้ว่าตอนนี้อูจินกำลังรู้สึกไม่ดีอยู่เรื่องจีฮุน

     "อูจินรีบคุยนะเว้ยเดี๋ยว'จารย์ด่า"




    อูจินพาอีกคนมาตรงที่เงียบๆ พอที่จะคุยเเล้วคนอื่นไม่ได้ยิน ฮยองซอบงงนิดหน่อยที่อยู่ๆก็โดนดึงมาเเบบนี้
    เเล้วอยู่ๆไอติมที่คนตัวเล็กถึงกินอยู่ก็ถูกเเย่งไป ก่อนที่จะตามมาด้วยริมฝีปากที่ลงมาทาบช้าๆ เเล้วค่อยๆผละออกอย่างช้าๆเหมือนกัน เจ้ากระต่ายขมวดคิ้ว


     
     

     

   "เห็นไอติมอร่อยกว่าคนตรงหน้าหรอ"

   "ก็เราหิว เเล้วจุ้บเราทำไมอีก"คนตัวเล็กหน้ามุ่ย


   "ก็...Morning Kiss ไง"ฮยองซอบหลุดยิ้มเมื่อได้ยินคำพูดหวานๆจากอีกคน เเต่พอผ่านไปไม่กี่วิสีหน้าของคนตรงหน้าเจื่อยลงเมื่อกำลังเครียดอะไรบางอย่าง เลยค่อยๆจับมือไว้เเล้วบีบเบาๆ






   "อูจินมีอะไรรึเปล่า สีหน้าไม่ดีเลย"

   ".."อูจินค่อยๆพ่นลมหายใจช้าๆเเล้วเล่าเหตุการ์ณเรื่องของเมื่อคืนที่พูดจาเเรงใส่จีฮุนไป เขาไม่รู้ว่าคำพุดนั้นทำให้จีฮุนช๊อคถึงกับหมดสติไหม เขาไม่รู้เลยด้วยซ้ำว่าจีฮุนเป็นโรคหัวใจ ส่วนฮยองซอบพอได้ยินก็ถึงกับตัวค้าง ห่วงจีฮุนเหมือนกันว่าจะเป็นอะไรหนักไหม เพราะเหตุผลที่ว่าเขาคงโมโหที่จีฮุนไม่อยากให้เขายุ่งกับเจ้ากระต่าย

     

     เเล้วความปากหมาของเขาด้วยงั้นสิ


    "เราควรจะไปเยี่ยมจีฮุนนะ"


   ใช่..เจ้ากระต่ายพูดถูก เขาทั้งสองควรจะไปเยี่ยมจีฮุน



   "อูจินโอเคไหม?"

   เจ้ากระต่ายเดินเข้ามากุมมือเขาไว้ทั้งสองข้างหลวมๆ ใช้นิ้วนวดมือช้าๆอ่อนนุ่ม พอทำให้อีกคนรู้สึกโอเคขึ้นมาบ้าง
   
   เเต่ตอนนี้เขาไม่โอเคเลย จีฮุนเป็นอะไรไปเพราะคำพูดจากปากหมาๆของเขา

   "ไม่.."

  
  "เเต่ถ้าอูจินกอดเรา จะทำให้อูจินรู้สึกดีขึ้นนะ"


   "พูดงี้ทำไมไม่ดึงไปกอดตั้งเเต่เเรกเลยละเจ้ากระต่าย"พูดจบก็ดึงมากอดต่อ ถึงสีหน้าของคนข้างกายฮยองซอบตอนนี้จะไม่ค่อยดี เเต่ก็รู้สึกดีขึ้นเมื่อมีเขาอยู่ข้างๆ 




   เเต่ทำไมจีฮุนไม่บอกเขาเลยละว่าเป็นโรคหัวใจ?


     
   
  
                         ----------------------------40%---------------------------
             เเง ขอโทดด้วยนะคะที่มาอัพช้า ตอนนี้ไรทเริ่มอ่านหนังสือเเล้วค่ะเลยไม่มีเวลามาเเต่งเพิ่ม เเต่ถ้าไรท์ว่างจะรีบมาต่อนะคะ ยังไงก็อดใจกันหน่อยเนอะะ
     
          ตอนนี้ฟิคเราเข้ามาถึง400กว่าเฟบเเล้วนะคะ ขอบคุณมากๆ ขอบคุณทุกกำลังใจเลยค่ะฮ่าๆ


     
     เเล้วตอนนี้ มันก็เริ่มจะจบเเล้ว เอ๊ะ เเต่คงไม่จบเร็วไปใช่ม๊าาาา 











     อูจินกับฮยองซอบเดินทางมาถึงโรงพยาบาลโดยมอเตอไซด์ของอูจิน ร่างเล็กที่นั่งซ้อนท้ายกอดร่างสูงไว้เเน่นเพราะลมหนาวเริ่มหนาวขึ้นเรื่อยๆ อูจินยังรู้สึกผิดดอยู่ที่ตอนนั้นพูดจาเเรงใส่จีฮุนไป เเต่เขาก็โกรธจีฮุนอยู่เหมือนกันที่ไม่ได้บอกเขาเลยสักนิดว่าเป็นโรคหัวใจ อีกอย่างเรื่องที่จีฮุนเป้นโรคนี้ก็เเทบไม่มีใครรู้เลยด้วยซ้ำ

     สองคนเดินมาถึงหน้าห้องพยาบาลห้องพักของผู้ป่วยในนามว่า 'พัค จีฮุน' เขาไม่รู้ว่าจะเข้าไปเลยดีมั้ย ถ้าเข้าไปเผชิญหน้ากับอีกคนจะเริ่มบทสนทนาว่าอย่างไร เเล้วจีฮุนจะอยากเจอหน้าฮยองซอบไหม

   อูจินมองไปรอบๆ เขาเจอคนตัวสูงที่กำลังนั่งก้มหน้าหลับอยู่อีกฝั่งของประตูห้อง คนตัวสูงคนนั้นสวมเสื้อเชิ้ตขาว กางเกงยีนขาด ทรงผมสีน้ำตาลเข้ม

   อูจินตาโตเพราะจำคนตรงหน้าได้

  
    น้องชายที่เขาสนิทมากที่สุดเเละไว้ใจมานาน

    เเต่มันกลับตอบเเทนน้ำใจเขาด้วยการเป็นชู้กับจีฮุน



    ผมน้ำตาลเข้มเงยหัวขึ้นเมื่อรู้สึกได้ว่ามีคนมายืนตรงหน้าเขา ก่อนที่มือหนาๆจะกระชากคอเสื้อเเล้วดึงตัวให้ลุกขึ้นอย่างรวดเร็ว


    "พี่อูจะ-"


     พลักกกกกก!!!



    "อูจิน!!"เจ้ากระต่ายวางสัมภาระทุกอย่างลงก่อนที่จะวิ่งไปห้ามเจ้าจิ้งจอกที่กำลังมีเรื่องชกต่อยกับควานลินอยู่ตรงหน้า เขาไม่ค่อยรู้เรื่องที่ทั้งสองคนไม่ถูกกันมากนัก อูจินต่อยหน้าอีกคนไปหนึ่งหมัดกำลังจะเริ่มหมัดที่สองเเต่เจ้ากระต่ายมาดึงตัวไว้ก่อน

   จะมีเรื่องที่ไหนก็ได้ เเต่นี่มันโรงพยาบาลนะเว้ย


   "กูให้มึงทำไมไม่ดูเเลให้ดีวะ"อูจินดึงตัวคนข้างกายออกก่อนที่จะพุ่งไปต่อยหน้าน้องควานลินอีกรอบเป็นหมัดที่สอง หมัดเข้าไปในโหนกเเก้มทำเอาคนตัวสูงตัวหงายหน้าเเล้วล้มนอนลงพื้น ก่อนที่จะตามด้วยเสียงพยาบาลเเละยามวิ่งเข้ามาห้าม

   ฮยองซอบมองอูจินกับควานลินที่โดนยามล๊อคตัวไว้ 

    "อูจินพอเถอะ"

   "ปล่อยสิโว้ย"อูจินพยายามดันตัวของตัวเองออก เป็นจังหวะที่เผลอพลิกตัวทำให้ล้มลง ก่อนที่ปากจะกระเเทกกับพื้น ทำให้ปากเกิดเเตก

   "อูจิน"


  สุดท้ายอูจินที่นอนลงกับพื้นก็ต้องโดนยามเเบกขึ้นไปห้องปฐมพยาบาล โดยมีฮยองซอบกับควานลินเดินตามไปด้วย






    "เจ็บมั้ย"


    "..."


   "ทำตัวเองอะเจ็บมั้ย"



   "อือ"


  ฮยองซอบใช้สำลีชุดน้ำเกลือเกรี่ยคราบเลือดที่มุมปากของอูจินหลังจากอาสาว่าจะทำเเผลให้เองเเทนพยาบาล สายตาของอูจินยังไม่ละออกจากน้องควานลินที่นั่งอยู่บนเตียงข้างๆ อูจินคงโทษควานลินไม่ได้หรอกที่ทำเขาปากเเตก เพราะเขาล้มลงปากกระเเทกพื้นเอง เรียกว่าทำตัวเองเสียจะดีกว่า

   ฮยองซอบเห็นอูจินสนใจคนอื่นไม่สนใจเขา เลยจับหน้าเอามือเเนบกับเเก้มให้อีกคนหันมามองหน้าเขา  หน้าของอูจินถูกบีบเป็นซาลาเปาฟูๆ เขารู้เลยว่าเจ้ากระต่ายน้อยใจที่เห็นเขาสนใจคนอื่นมากกว่าเเฟนตัวเอง คนผมเเดงมองคนตรงหน้าที่ทำหน้ามุ่ยขมวดคิ้วเพราะงอน 


    จุ้บ


   "อะไร?"

   
  "ก็afternoon kiss ไง"


  "..."


  "อูจินบอกเราว่ามีmorning kissเเล้ว มีafternoon kiss ก็ได้ไม่ใช่หรอ"


  ทำตัวน่ากัดอีกนะเจ้ากระต่าย


     น่ารักขนาดนี้ ไม่ยอมก็บ้าละมึง ทำตัวเเบบนี้ทำให้เขาที่โดนขโมยจูบ อูจินหลุดยิ้มออกมา เจ้ากระต่ายทำให้เขามีความสุขขึ้นมากจริงๆ





  

   ตรงกันข้ามกับฝ่ายควานลินที่มองดูอูจินที่นั่งอยู่ข้างๆเขาโดยมีฮยองซอบอยู่ข้างๆ สายตาที่ทั้งสองมองให้กันทำเขาเเอบกลืนน้ำลาย จะอิจฉาก็อิจฉาอยู่ที่เห็นเขาทั้งสองรักกันขนาดนี้ เขาไม่รู้หรอกว่าทำไมอยู่ๆอูจินถึงมีเเฟนใหม่ เเล้วก็พามาเยี่ยมพี่จีฮุนในวันนี้

     "เเล้วทำไมมึงถึงออกมานั่งข้างนอกวะ"ฝ่ายตรงหน้าเอ่ยถาม พร้อมกับฮยองซอบที่มองเขาทั้งสองสลับกันไปมา กลัวว่าจะมีเรื่องกันอีกไหม 


     "..."ควานลินเลือกที่จะเงียบ


     "ตอบสิวะ"  



      "พี่จินฮุนไม่อยากเห็นหน้าผม"คำตอบนั้นทำเอาทั้งสองคนมองหน้าเข้าหากัน ฮยองซอบที่ไม่รู้เรื่องอะไรมากมองอูจินอย่างงๆ ส่วนอูจินก็ขมวดคิ้ว ไม่เข้าใจสิ่งที่ควานลินบอก ทำไมจีฮุนไม่อยากเจอควานลินหรือไง หรือว่าทะเลาะกันเเน่วะ


     "ทำไม เลิกกันเเล้วหรอไง"


     
     "ผมกับพี่จีฮุน ไม่ได้คบกันตั้งเเต่เเรกเเล้วครับ"

     
     
     อูจินคิด เขารับไม่ได้อยู่เเล้วที่จีฮุนกับควานลินเเอบเป็นชู้กันตอนที่จีฮุนกำลังคบกับเขา เขาคิดมาตลอดว่าทั้งสงเเอบคบกันเลยบอกเลิกจีฮุนไปตั้งเเต่วันนั้น เเต่ทำไมควานลินถึงกลับมาบอกว่าไม่ได้คบตั้งเเต่เเรกเพราะความสัมพันธ์เเบบนี้คือการเเอบคบโดยที่ฝ่ายหนึ่งคบกับคนอื่นอยู่เเล้ว

     
     "มันเป็นความสัมพันธ์ที่เหี้ยดีเนอะ"


     มันก็เหี้ยเเหล่ะที่เป็นชู้กันทั้งๆที่ไม่ได้เป็นเเฟนกัน


     "พี่จีฮุนมาบอกผมให้หยุดความสัมพันธ์เหี้ยๆเเบบนี้ เเล้วเขาก็มาหาพี่"


     "เเล้วมึงก็ยอมอะนะ?"



     "ก็เขารักพี่"


     
     "..."




     "ให้ตายยังไงเขาก็ไม่รักผมหรอก"




  


       



    "เเน่ใจหรอว่าจะเข้าไปด้วย"

     คนตัวเล็กพยักหน้า หลังจากที่ทำเเผลเสร็จเขาทั้งสองก็ขึ้นมาอยู่ตรงหน้าห้องอีกรอบ โดยมีควานลินเดินมาอยู่ข้างๆด้วย ถึงอูจินจะเกลียดควานลินเรื่องจีฮุน เเต่ยังไงควานลินก็คือน้องของเขาอยู่ดี ควานลินมองอูจินที่กำลังมองเเฟนตัวเองด้วยความเป็นห่วง มันทำให้เขารู้สึกอิจฉาอีกครั้ง

     อิจฉาซ้ำเเล้ว ซ้ำเล่า

   


     "เเล้วมึงเเน่ใจหรอว่าจะไม่เข้าไปอีก"


     "เขาบอกว่าไม่อยากเห็นหน้าผม ผมคงไม่หน้าด้านเข้าไปหาอีกหรอกครับ"อูจินมองหน้าควานลินนิ่ง ก่อนที่จะพยักหน้าเบาๆ เเล้วจับมือคนข้างๆเเล้วเดินเปิดประตูเข้าไปในห้อง ปล่อยให้รุ่นน้องยืนอยู่คนเดียวด้านนอก อูจินไม่รู้ว่าถ้าจีฮุนเห็นหน้าฮยองซอบจะเป็นยังไงก็โกรธไหมที่เขาพาเข้ามา เเต่ชั่งมันเถอะ ถึงยังไงวันนี้เขากับฮยองซอบก็มาดี

          




     


     "เป็นไงบ้าง?"

     เสียงปริศนาเอ่ยขึ้นทำคนร่างบางผมน้ำตาลฟูสวมชุดโรงพยาบาลดวงตาที่มีสองชั้นที่กำลัง นั่งมองวิวนอกหน้าต่างหันมามองผู้มาเยือนอย่างช้าๆ ริมฝีปากเผยอยิ้มออกมากว้าง เเต่กลับหุบลงเพื่อเห็นอีกคนเดินเข้ามา จีฮุนมองเเต่อูจินเเต่กลับไม่มองคนข้างกายของอูจิน นั่นมันเริ่มทำให้อูจินอึดอัดที่จะพูดเเล้ว

     "เป็นไงบ้าง"

     "ก็ไม่เป็นไรเเล้วเเหล่ะ"

     
     "ก็ดีเเล้ว"

     
     "เเต่เราเเค่เกือบตาย"คำพูดเเบบนั้นทำเอาอูจินที่เดินเข้ามาหาชะงัก ไม่คิดว่าจีฮุนจะเป็นร้ายเเรงขนาดนี้ได้ 

     
     
     
     "หมอบอกเราว่าวันนั้น..ช่างมันเถอะ กล้ามเนื้อหัวใจเราเต้นเเรงมากเกือบตายได้เเค่นั้นเอง"

     "เรื่องเเบบนี้ไม่คิดจะบอกกันบ้างเลยหรอ"ดูก็รู้ว่าตอนนี้อูจินอยู่ในโหมดจริงจังเเล้ว ถึงจะเลิกรักจีฮุนมานานมากเเล้วเเต่ก็ห่วงอีกคนในฐานะเพื่อนอยู่ ส่วนเจ้ากระต่ายที่ยืนอยู่ข้างๆก็ไม่ค่อยอยากมองหน้าจีฮุนเขาเองไม่รู้ว่าทั้งสองคนเคยเป็นเเฟนกัน เเต่เขาไม่อยากให้ทั้งสองคนมีเรื่องกันด้วย เจ้ากระต่ายบีบมืออูจินไว้หลวมๆ


     "เราขอโทษที่เราไม่ได้บอกก่อน เราเเค่ไม่อยากเป็นภาระให้ใคร"เขาเอ่ยออกมาด้วยน้ำเสียงเเผ่วเบาก่อนที่จะเหลือบไปมองฮยองซอบเพียงเล็กน้อย ดุก็รู้เลยว่าคนตัวเล็กไม่กล้าเเม้เเต่จะสบตาเขา

     "เเต่นายก็รู้ใช่ไหมจีฮุน"

     "หือ"

     "ว่าฉันกับฮยองซอบ"

     "เป็นเเฟนกันเเล้วหรอ"

     ".."

     "เร็วดีเนอะ ขนาดตอนนั้นเราจีบอูจินเเทบตาย ยังไม่ได้เร็วขนาดนี้อะ"

     
     ".."

     
     จีฮุนประชดเขาอีกเเล้ว ไม่ใช่เเค่เขาคนเดียว ฮยองซอบก็ด้วย

     "ขอโทษด้วยเเล้วกัน มาคุยกับเราเเค่นี้ใช่ไหม"




     "งั้นไปได้เเล้ว เราอยากอยู่เงียบๆ"


     อูจินไม่คิดว่าจีฮุนจะเอ่ยปากไล่เขา เเต่สุดท้ายก็ต้องทำตามคำขอที่บอก คนผมเเดงจับมืออีกคนให้หันหลังเเล้วเดินจะไปที่ประตู รู้สึกไม่เข้าใจนิดหน่อยที่เข้ามาคุยกันเเค่นี้เเล้วออกไปเร็วมาก จีฮุนคงรู้สึกอึดอัดจริงๆเเหละ

     

     "เเต่เดี๋ยว"


     
     "เราขอคุยกับฮยองซอบสองต่อสองได้ไหม"

     

     ทันทีที่พูดจบ เจ้ากระต่ายก็พยักหน้าผละมือตัวเองออกจากมือของอูจิน ทำให้อูจินตกใจนิดหน่อย เจ้ากระต่ายคงมีเรื่องต้องคุยกับจีฮุนอย่างเเน่นอน เเต่มันจะดีหรอ ไม่ให้เขาอยู่ด้วยเนี่ยนะ อูจินคว้าเเขนของฮยองซอบกลับมาก่อนที่จะกระซิบเบาๆ "ไม่ให้อยู่ด้วยจริงๆหรอ"

     "เเปบเดียวนะอูจิน อูจินออกไปก่อน"ได้ทีก็ไล่อีกคน พยักหน้าเเล้วสบตาอีกคนทิ้งท้ายก่อนที่จะเปิดประตูออกไป ตอนนี้ในห้องมีเพียงพัคจีฮุนที่นั่งอยู่เตียงพยาบาล กับเจ้ากระต่ายฮยองซอบที่กำลังเดินเข้ามาหา

     "มีอะไรรึเปล่า"


     









          

          "เข้าไปทำไมนานจัง"คนผมเเดงเบะปากลุกขึ้นจับหัวคนตัวเล็กที่เพิ่งเดินออกมาไม่กี่วิ เเปลกใจที่ตอนนี้ฮยองซอบทำหน้าเหมือนปกติมาก คงไม่เข้าไปคุยเรื่องอะไรที่มันไม่ดีเเน่ๆ "เเล้วนี่บอกได้ไหมว่าเข้าไปคุยเรื่องอะไร"

     "ไม่มีไรหรอก"

     "โกหก อยากให้จูบรึไง"

     "เดี๋ยวเราก็บอกอูจินเองน่าาา"พูดจบก็เอาเเขนไปพาดไหล่อีกคนเเล้วดึงตัวให้เดิน ตกใจที่คนตัวเล็กลั้ลลามากขนาดนี้ อีกอย่างเเม่งทำตัวน่ารักเเบบนี้ไม่เขินได้ไงวะ ฮยองซอบเอานิ้วมาจิ้มหน้าท้องของตนเองให้อีกคนดู อูจินงงมากที่ทำอะไรเเต่สักพักเขาก็ได้ยินเสียงน้อยออกมาจากท้อง ทำเอาเขาหัวเราะจนท้องหด ตรงกันข้ามกับฮยองซอบที่กำลังหน้าบึ้งเพราะอาย จริงๆจะบอกว่าเเค่หิว เเค่ไม่คิดว่าท้องมันจะร้องดังขนาดนี้ 


     "ก็บอกมาดิว่าหิว"พูดจบก็กุมมืออีกคนเเล้วเดินเข้าไปในลิฟท์ จริงๆก็ยังขำอยู่ที่ได้ยินเสียงท้องอีกคนร้อง ถึงจะเป็นเรื่องที่น่าอายสำหรับฮยองซอบเเต่มันเป็นเรื่องที่น่ารักสำหรับเขามากๆเลย

     "เเล้วอยากกินอะไร"

     "อะไรก็ได้"

     "เลือกมาสิ"อูจินไม่ชอบคิดเกี่ยวกับเมนูอาหารข้าวเย็น

     "ที่คอนโดเรามีมาม่าเกาหลี"

     "โอเคเดี๋ยวไปส่ง"

     "ไม่มากินด้วยกันหรอ"

     "กินก็ได้"เห็นเเววตากลมโตเเบ๊วๆที่หันมามองหน้าเขาเเบบนี้มันใจสั่นชิบหายอย่างบอกไม่ถูก อูจินหันขวับไปมองทางอื่นเเล้วเเอบยิ้ม ดีที่ในลิฟท์มีเเค่เขากับจูดี้เเค่สองคน เเค่ได้ยินเสียงลมหายใจของเขาทั้งสองคนเท่านั้นเองมันก็พอจะโรเเมนติกได้อยู่สินะ
     พอหันกลับมาสายตาก็เหลือบไปเห็นคอขาวๆของอีกคนที่มีรอยเเดงกลมๆอยู่ใต้ใบหู อูจินจำได้ว่าเขาเป็นคนทำไว้ตรงนั้นด้วยการที่ผมของอีกคนยาวไม่มากทำให้มันโผล่ออกมาให้เขาได้เห็นอยู่นิดหน่อย 

     "รอยนี้ยังไม่หายอีกหรอ"

     "ห้ะ อ๋อ"

     "ตรงคออะ"

     "kiss mark อะไรมันจะหายเร็วเล่า"


     "อยากได้อีกรึไง"

     

     "บ้าหน่า!"
     
     
  ----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

          "หิว"เมื่อมาถึงห้องของฮยองซอบ อูจินกลับเป็นฝ่ายที่หิวมากกว่าฮยองซอบเองซะงั้นทั้งๆที่ฮยองซอบหิวมาก่อนเขาตั้งเเต่โรงพยาบาลเเล้ว คนผมเเดงยีหัวตัวเองเเล้วเดินเข้าไปในห้องน้ำล้างใบหน้าให้สะอาดเเล้วเดินมาหาคนตัวเล็กที่กำลังจัดโต๊ะกินข้าว 

     "เค้าหิว"
   
  
     "เดี่ยวเราไปทำให้เเล้วนะอูจินอ่า"

     "ไม่ได้หิวมาม่า"

     "เเล้วหิวอะไรเล่า บนห้องเราก็มีอยู่เเค่นี้นะ"



          "หิวฮยองซอบ"

      

      "นี่ หยุดเลยนะ!"เจ้ากระต่ายโวยวายเมื่อเเขนเเกร่งเข้ามาโอบเอวบางอย่างรวดเร็วในขณะที่เจ้ากระต่ายกำลังเช็ดโต๊ะกินข้าวอยู่ เเก้มใสเเดงระเรื่อยเป็นลูกมะเขือเทศบวกกับรีบดันตัวอีกคนออกไปก่อนที่จะกลัวว่าโดนทำอะไรล่วงเกินมากกว่านี้

     "ก็หิว.."

     "ปล่อยเราก่อนนนน อูจิ้นนนนน"มือเล็กดึงเเขนเเกร่งที่พุ่งเข้ามาหาอีกรอบคราวนี้มันเเข็งเเรงมากจนเขาเเทบไม่สามารถสู้เเรงมันได้เลยจริงๆ ริมฝีปากจุ้บที่เเก้มขนขาวของเจ้ากระต่ายเบาๆก่อนที่จะค่อยขยับเลื่อนลงไปจุ้บปาก เเค่นั้นก่อนที่จะผละตัวออกเองโดยที่ฮยองซอบไม่ต้องออกเเรงเลย

     "นี่หลอกจุ้บเราหรอ"

     "ก็บอกว่าหิวไง"

     ".__."

     "จะกิน จะกินน จะกินๆๆๆๆๆๆ"


    ไอ้เรื่องดูความคิดจากการใช้พลังวิเศษจูบเมื่อกี้อ่ะ ขี้เกียจดูเเล้วเพราะหิวจนตาลาย ตอนนี้อูจินกำลังมองฮยองซอบเป็นของหวานอยู่ด้วยไงประเด็น

     
     "หยุดเลย"สุดท้ายเจ้ากระต่ายก็หมดความอดทนเพราะเห็นความน่ารักของเเฟนตัวเองไม่ไหวเลยจับไหล่กว้างเเล้วดันตัวมานั่งบนเก้าอี้ เพื่อรอเขาทำมาม่าเกาหลีให้ สบตาอีกคนรู้เลยว่าอูจินกำลังงอเเงเพราะอาหารหิวกำเริบ มือนิ่มจับเเก้มอีกคนให้กันมามองหน้า "เดี๋ยวเราจะรีบทำนะอูจิน"

     "เเต่เค้าหิวฮยอง-"

     

     จุ้บ
 

     
     "เเปบเดียวนะ"



     เเบบนี้ให้เขากินจูบของอันฮยองซอบเเทนอาหารเย็นยังดีกว่าเลย




     ผ่านไปเเค่สิบนาที หม้อร้อนที่ภายในเต็มไปด้วยมาม่าเผ็ดจัดรสชีสก็มาวางตรงหน้าของอูจินโดยฮยองซอบที่สวมถุงมือกันร้อน ตะเกียบถูกยื่นมาไว้ตรงหน้า ถึงตอนนี้อูจินจะได้กลิ่นหอมจากอาหารในหม้อมากเเค่ไหน เเต่เขาก็ยังจ้องเเต่คนตรงหน้า ไม่เคยรู้มาก่อนมาเวลาหิวจะงอเเงมากกว่าตอนที่ฮยองซอบขี้ตื้ออีก

    "ถ้าไม่กินเราจะให้กลับบ้านเลยนะ"

     พรึ่บ
     

     อีกคนพยักหน้าเเล้วหยิบตะเกียบมาหมุนเส้นมาม่าเเล้วยัดเข้าปากอย่างรวดเร็ว ทันทีที่เส้นมาม่านิ่มเเตะที่ปลายลิ้นของอูจิน ตาทั้งสองข้างก็ตาขึ้นก่อนที่จะเงยหน้าไปมองอีกคนที่กำลังมีท่าทางที่เท้าคางสบตาเขาอยู่ ดูก็รู้ว่าฮยองซอบลุ้นมากเเค่ไหนที่อูจินกำลังกินอาหารที่เขาทำให้ ผลจะเป็นออกมายังไงไม่รู้ เเต่ขอให้อูจินรักมันก็พอเเล้ว

     "อร่อยชิบหาย"



     ประโยคสั้นๆทำให้คนตัวเล็กที่นั่งอยู่ตรงหน้ายิ้มกว้าง

     
     "ทำไมอาหารที่เเฟนทำมันอร่อยจังวะ"

     
     "พอเเล้ว กินไป"พูดให้อีกคนกินต่อ เเล้วก็หันมาจัดการหม้อของตัวเองบ้าง ผ่านไปไม่กี่นาทีอูจินสามารถจัดการหม้อของเขาได้หมดอย่างรวดเร็ว ส่วนฮยองซอบก็กินหมดตามเป็นคนสุดท้าย อูจินนั่งเช็ดปาดตัวเองก่อนที่จะเดินเข้าไปในห้องน้ำเพื่อเเปรงฟันเพราะรสชาติเผ็ดมาก กับอีกคนที่เดินเข้าไปจัดการทำความสะอาดหม้อในครัว
     

         เวลาผ่านไปจนเริ่มค่ำ อูจินไม่รู้ว่าจะไปยังไงต่อ จะอยู่จนดึกกว่านี้ไหมเพื่ออยู่กับอีกคน เเต่จะกลับบ้านเลยไหมก้เป็นห่วงอีกคนที่ต้องอยู่คนเดียว

     
     
     อูจินมองอีกคนที่กำลังเดินออกมาจากห้องน้ำในสภาพที่อาบน้ำสวมชุดนอนเรียบร้อยเเล้ว ไม่..เขายังไม่อยากกลับเลย..เขายังไม่อยากกลับเลยจริงๆ...เขายังอยากอยู่ต่อกับฮยองซอบ..เขาอยากอยุ่ต่อถึงพรุ่งนี้เลยด้วยซ้ำ

   
     เเล้วไอ้ท่าเดินถือผ้าเช็ดตัวใส่เสื้อนอนลายมุ้งมิ้งจูดี้หนังเรื่องซูโทเฟียอะ มันชวนอ่อยจริงๆวะ อ่อยชิบหายเลยอีเหี้ยเอ้ยยยย

     "อูจินจะกลับบ้านตอนไหน"

     

     
     "ยังไม่อยากกลับเลยอะดิ"มืออุ่นยกมาเกลี่ยริมฝีปากของคนตัวเล็กช้าๆ จ้องมองคนตรงหน้าด้วยสายตาเหมือนต้องการสื่ออะไรบางอย่าง ฮยองซอบเริ่มตัวเเข็ง ยิ่งตัวเองสวมชุดนอนบางขนาดนี้ยิ่งทำให้อีกคนใจสั่น อูจินใช้ลิ้นร้อนเลียเเผรบที่มุกปากของตัวเอง เเต่สายตายังไม่ละจากอีกคน

     "งั้นจะนอนนี่ไหมละ"


     เอาสิ เจ้ากระต่ายชวนเเล้ว

     
     "เเต่ไม่มีเสื้ออะ"

     
     "เดี่ยวเราดูชุดนอนให้ไหม เผื่ออูจินจะใส่ได้"

     
     ".."


     "เดี่ยวเราดูให้ก่อนนะ" พูดจบ ขาทั้งสองก็ถอยหลังห่างจากอีกคน ก่อนทีจะปลีกตัวหันหลังเดินเข้าไปในห้องนอน เเต่ยังไม่ทันที่ก้าวที่สามจะก้าวออกมา มือเเกร่งก็คว้าอีกคนหันกัลบมาที่เดิมอย่างรวดเร็ว มันทำให้คนตัวเล็กตกใจมากถึงที่สุด
     





     "อื้อ..."


     ริมฝีปากสีชมพูขนาดเล็กถูกอวัยวะเดียวกันลงมากดอย่างรวดเร็วเเละเเรงมากจนน่าเเปลกใจก่อนที่จะถูกลิ้นร้อนๆสอดเเทรกเข้ามาเเล้วตวัดอยุ่หลายต่อหลายครั้ง ฮยองซอบอารมณ์รอยลิ้วไปตั้งเเต่ที่อูจินบอกว่าหิวตัวเขาเองเเล้ว มือทั้งสองข้างของคนตัวสูงค่อยๆจับหน้าเล็กๆเขาไว้เเล้วพยายามล๊อคไม่ให้ดิ้น สัมผัสร้อนๆเหมือนก่อนเข้ามาในตัวของเขาเรื่อยๆ จนเริ่มรู้สึกไม่ไหวจนเผลอครางเสียเล็กออกมา ริมฝีปากที่เบียดเข้าหากันมันทำให้เกิดเสียงที่น่าอายจริงๆ เจ้ากระต่ายหูเริ่มเเดง ดวงตาเริ่มปิดลงรู้สึกเเค่ว่าตอนนี้เขาอยู่กับอูจินเพียงเเค่สองคนบนโลกนี้เท่านั้น


          เเล้วฮยองซอบก็ไม่ได้ขัดขืนอีกคนเเม้เเต่น้อย เมื่อกระโพกกลมของเขาถูกจับไว้หลวมๆ


         ไม่สามารถขัดขืนมันได้อีกเมื่อกางเกงนอนของเขาตกลงพื้นเป็นที่เรียบร้อย
     




     

     
                    ก็เเค่ไม่คิดว่าเวลาที่อูจินหิวจะเป็นหนักมากขนาดนี้...





     
                                                            100%


     talkkk



     ขอไปอ่านหนังสือก่อนนะคะ
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 8 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

213 ความคิดเห็น

  1. #212 pingkarl2549 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 1 เมษายน 2562 / 12:28
    ไรท์!!!!
    . ฉีกหนังสือไรท์
    ต่อที~~~
    #212
    0
  2. #177 justmarkbam (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 29 ตุลาคม 2560 / 23:17
    โอ้วววววววว
    #177
    0
  3. #153 monkeytae (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 21 กันยายน 2560 / 20:55
    เลิศเฟร่อค่ะซิสส
    #153
    0
  4. #152 abcdaa (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 21 กันยายน 2560 / 12:52
    แซ่บไม่แซ่บบบบบบ
    #152
    0
  5. #151 Empiresluv (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 21 กันยายน 2560 / 05:00
    โอ้ววววววว
    #151
    0
  6. #150 Panjasupaluk3009 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 20 กันยายน 2560 / 23:45
    ไรค์แต่งฉากสารภาพหวานได้ดีมาก บรรยายออกมาให้เห็นภาพเลย ค่าาาา เลือดกำเดาพุ่ง
    #150
    1
  7. #149 UUCHANI (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 20 กันยายน 2560 / 12:52
    ฮือออออขอฉากคัทที เขิงงงงงง
    #149
    0
  8. #148 bowbowpangg (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 19 กันยายน 2560 / 19:47
    โอ้ยยยย กริ้ดดดลูกกกกก มีอะไรกันเเล้วว ไรทททมาncมะอยากได้ฮืออออ ใจบางจาเปงลม
    #148
    0
  9. #147 plxjy (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 19 กันยายน 2560 / 18:54
    โอ้ยยย จะเป็นลมฮือออออออ
    #147
    0
  10. #145 Empiresluv (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 9 กันยายน 2560 / 05:57
    ไปเยี่ยมกันทั้งคู่เลย
    #145
    0
  11. #144 ChayaninPcj (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 8 กันยายน 2560 / 23:35
    โอ้ยเขินอ่าๆๆๆๆๆๆแล้วยองมินคะเอาแบบร้อนแรงเรยนะ
    #144
    0
  12. #143 monkeytae (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 5 กันยายน 2560 / 21:19
    เขินนนนนนโอ้ยยยละมุนมากกกกงฟ่ดวฟ่ดวหสแทห มาต่อนะไรท์พลีสส;-;
    #143
    0
  13. #141 GalaxyOnlyYou (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 5 กันยายน 2560 / 01:01
    อ่ะแงงงงงงงง เขี้ยวน่ารักจังงงงงง
    #141
    0
  14. วันที่ 4 กันยายน 2560 / 23:00
    รีบมาต่อน้าาาา ????
    #140
    0
  15. #139 ChayaninPcj (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 28 สิงหาคม 2560 / 23:04
    งื้ออออออออออออเขิน
    #139
    0
  16. #138 Empiresluv (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 28 สิงหาคม 2560 / 06:15
    ฮิ้วววว เป็นแฟนกันแล้ววว
    #138
    0
  17. #137 MARKNO (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 27 สิงหาคม 2560 / 21:42
    เป็นแฟนกันแล้วววววววว
    #137
    0
  18. #136 Panjasupaluk3009 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 27 สิงหาคม 2560 / 21:28
    หวานจังง่า~ ไรต์แต่งให้นึกภาพได้ง่า~ >_<
    #136
    0
  19. #135 -{กวางลู่}- (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 27 สิงหาคม 2560 / 21:14
    โอ้ยยยยยยยยย น่ารักกก คบกันแล้วเย้ๆๆๆๆๆๆ
    #135
    0
  20. #134 Poonimlovelove (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 27 สิงหาคม 2560 / 20:52
    รอนะคะ น่ารักมากเลยยยยยย ????????????
    #134
    0