เศษรักเสน่หา (วางแผงแล้ว)

ตอนที่ 5 : ตอนที่ ๔ เกลียดการผูกมัด [๑๐๓%] อัพ+

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 17,078
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 58 ครั้ง
    27 เม.ย. 54

 

ตอนที่
4 เกลียดการผูกมัด

 

            พี่รุ้ง! พี่หายไปไหนมาภวินตะโกนเรียกพี่สาวที่ยืนโรยแรงอยู่ตรงประตูรั้วบ้านด้วยเสียงดังลั่น ตัวเขาเองตกใจแทบสิ้นอยู่ๆ พี่เขาก็หายออกไปจากบ้านไม่บอกไม่กล่าว เพราะทุกครั้งไม่ว่าพี่สาวจะกลับบ้านหรือนอนค้างที่ผับก็จะโทรมาบอกเขาทุกครั้ง แต่ครั้งนี้ไม่เหมือนกันหายเงียบไปเลยไม่ติดต่อกลับมาเลย


            วิน….ความฝันวินต้องเป็นจริงปลายรุ้งพูดด้วยน้ำเสียงกระท่อนกระแท่นจากพิษไข้ก่อนสติจะดับวูบไปท่ามกลางความตกใจของน้องชาย ภวินช้อนร่างพี่สาวเอาไว้ก่อนจะรีบพาเข้าไปในบ้าน ความร้อนที่แผ่ออกมาจากตัวพี่สาวทำให้ภวินเริ่มใจไม่ดี


            พี่รุ้งอย่าเป็นอะไรไปนะ วินอยู่ไม่ได้ถ้าไม่มีพี่ภวินลนลานรีบหาผ้ามาเช็ดตัวให้พี่สาวอย่างทะนุถนอม ด้วยมีกันแค่เพียงสองคนพี่น้อง

            พี่รุ้งทานยาหน่อยนะครับจะได้ดีขึ้นช่วงประคองพี่สาวขึ้นเพื่อกินยาให้สะดวก สายตาคมๆ ของภวินก็เหลือบมองเห็นรอยจ้ำแดงๆ ที่โผล่พ้นสาบเสื้อออกมา มองแว๊บเดียวก็รู้แล้วว่าอะไรเป็นอะไร ไหนจะรอยช้ำตรงข้อมือ ความเจ็บปวดกระแทกใจเข้าอย่างจังจนน้ำตาลูกผู้ชายไหลลงอย่างห้ามไม่อยู่

            เพราะอย่างนี้ใช่มั้ยที่ทำให้พี่เขาไม่กลับบ้าน หายไปทั้งวันทั้งคืนและกลับมาด้วยสภาพแบบนี้ ทำไม ทำไม พี่ต้องทำเพื่อเขาขนาดนี้ด้วย ขนาดยอมเอาตัวเข้าแลกอย่างนั้นเหรอ

            ทำไมพี่ต้องทำแบบนี้ด้วย ทำไม ฮึกๆ ฮื้อๆๆภวินปล่อยโฮเหมือนเด็กๆ มือหนายกขึ้นปาดน้ำตาครั้งแล้วครั้งเล่า ยิ่งมองสภาพพี่สาวก็ยิ่งร้องไห้ เพราะเขาคนเดียวถึงทำให้พี่สาวเพียงคนเดียวมีสภาพอย่างนี้

            หากเขารู้ล่วงหน้าว่าการเป็นหมอของเขาต้องแลกมาด้วยร่างกายพี่สาวแบบนี้ เขาจะไม่เลือกสอบคณะนี้เลย

            พี่ครับ…” ภวินคว้าร่างพี่สาวขึ้นมากอด อดรู้สึกน้อยใจโชคชะตาไม่ได้ หากวันนี้พ่อแม่ยังอยู่ไม่ทิ้งพวกเขาไปพี่สาวที่น่ารักของเขาก็คงไม่ต้องมาตกอยู่ในสถานการณ์เลวร้ายอย่างนี้ ไม่แน่ป่านนี้พี่สาวเขาคงเรียนจบรับปริญญา ทำงานในสิ่งที่รัก ไม่ต้องมาออกจากมหาลัยทำงานห้ามรุ่งห้ามค่ำเหมือนทุกวันนี้

            ผมขอโทษ

            ภวินเมื่อจัดการป้อนยาให้พี่สาวและเช็คตัวให้พี่สาวเสร็จแล้วก็เผลอหลับไป ปลายรุ้งหลังจากหลับไปนานก็ตื่นขึ้นมาด้วยอาการสดชื่นขึ้นกว่าเดิม อาการปวดหัวลดน้อยลงแล้ว สิ่งแรกที่เห็นเมื่อลืมตาก็คือกลุ่มผมสีดำสนิทของน้องชายที่ฟุบหน้าลงกับเตียงนอนของเธอ

            วิน วิน วิน!” แรงสะกิดเบาๆ ทำให้ภวินค่อยๆ ลืมตาขึ้นมาดู ดวงตาเบิกกว้างอย่างดีใจ จนอดไม่ได้สวมกอดพี่สาวเอาไว้

            เป็นอะไรไปน่ะเรา กอดพี่แน่นเชียวมือบางลูบหลังน้องชายเหมือนตอนเด็กๆ เอาไว้ ภวินเองก็ส่ายหน้าไปมาอยู่กลับบ่าพี่สาว

            พรุ่งนี้ต้องจ่ายค่าลงทะเบียนแล้วใช่มั้ย ไม่ต้องห่วงนะพี่หาเงินมาให้วินได้แล้วล่ะ ที่นี่น้องพี่ก็จะได้เป็นหมอกับเขาเสียทีภวินถึงกับน้ำตาร่วงกับคำพูดพี่สาว เขามันเป็นน้องที่ไม่ได้เรื่องเลยใช่มั้ย ขนาดพี่สาวคนเดียวก็ยังปกป้องไม่ได้ เขาจะหนีไปมีความสุขบนความทุกข์ของพี่สาวได้ยังไง เขาทำไม่ได้หรอก

            วินไม่อยากเรียนแล้ว วินจะหางานทำช่วยพี่ภวินปล่อยโฮอีกครั้งในอ้อมกอดของพี่สาว ปลายรุ้งเองถึงแม้จะตกใจในช่วงแรกของน้องชายแต่ก็พอเข้าใจได้ว่าน้องชายรู้เรื่องนั้นแล้วถึงได้พูดออกมาอย่างนี้ ภวินฉลาดพอที่จะดูออก

            อย่าทำให้สิ่งที่พี่ทำลงไปสูญเปล่าสิวิน ต่อให้มากกว่านี้พี่ก็ทำได้หากมันจะทำให้วินได้เป็นหมอ พี่รู้มันเป็นความฝันของวิน…”

            ผมไม่สน หากความฝันของผมต้องแลกมาด้วยความเจ็บปวดของพี่สาวตัวเอง

            พี่ตัดสินแล้ววิน พี่ต้องยอมรับกับมันให้ได้ วินมีหน้าที่เรียนก็เรียนเรื่องอื่นพี่จัดการเอง

            แต่พี่รุ้ง…”

            พี่รู้ว่าวินรู้สึกยังไง ถ้าวินยังเห็นว่าพี่เป็นพี่วินอยู่จงทำตามที่พี่สั่ง แต่ถ้าไม่ก็จงทำตามที่วินต้องการภวินเมื่อเจอประโยคนี้ของพี่สาวเข้าไปต่อให้ใจค้านเท่าไรก็คงต้องยอมรับมัน เขาไม่มีวันเสียพี่สาวไปเด็ดขาด สักวันเขาจะต้องปกป้องพี่เขาให้ได้เหมือนที่วันนี้พี่เขาปกป้องเขา

            ก็ได้ครับ

            ปลายรุ้งหลับตาลงอีกครั้งด้วยความเหนื่อยๆ เพียงไม่ถึงสามวันก็เกิดเรื่องขึ้นมามากกายกองจนตัวเธอเองก็รับแทบจะไม่ไหว ทั้งๆ ที่เมื่อสองสามวันก่อนเธอยังคงเป็นปลายรุ้งคนเดิมที่มีความฝัน มีความรู้สึก เป็นหญิงสาวธรรมดาๆ แต่มาวันนี้เธอกลายเป็นผู้หญิงที่ถูกตราหน้าว่าขายเรือนร่างแลกเงิน ร่างกายเธอเต็มไปด้วยรอยราคีของคนที่เธอไม่รู้จักเพื่อแลกกับสิ่งที่เรียกว่า เงิน

@@@@@@@@@@@@@@@@


คฤหาสน์พิพัฒน์สมบัติ

            ตื่นมาก็ออกไปข้างนอก ตกดึกก็เมาหัวราน้ำกลับบ้าน เมื่อไรแกจะเลิกนิสัยอย่างนี้เสียทีฮ่ะตาคิมเสียงคุณหญิงของบ้านพิพัฒน์สมบัติตวาดลูกชายคนเดียวดังลั่น

            อะไรกันครับคุณแม่ เช้าๆ มาเอาแต่ ด่าๆๆ ไม่เบื่อบ้างเหรอไงครับคิมหันต์ใช้มือตบท้ายทอยอย่างมึนๆ สงสัยเมื่อคืนจะดื่มมากไปหน่อย

            จะไม่ให้ฉันด่าแกได้ยังไงตาคิมห์ อายุแกก็ปูนนี้แล้วเมื่อไรแกจะไปขอหนูแอนนิต้าเขาเสียทีฮ่ะ

            อ๋อ! ที่คุณแม่ด่าผมทุกวันเพราะต้องการให้ผมหาสะใภ้ให้คุณแม่ว่างั้น

            ฉันอยากอุ้มหลานเต็มแก่แล้ว พ่อแกก็เหมือนกัน

            โอเคครับ โอเคผมรู้แล้วต้องทำยังไง ส่วนเรื่องคุณแอนนิต้าคุณแม่ก็จัดการไปเถอะครับผมยังไงก็ได้ ถ้าคุณแม่อยากมีหลานผมก็จะมีให้ พอใจรึยังครับ

            ดีมากตาคิมห์ที่แกคิดได้แบบนี้ แล้วไอ้เรื่องสาวๆ ของแกน่ะเบาๆ ลงหน่อยก็ดีฉันขี้เกียจปวดหัวกับพวกนักข่าวเต็มที แกเองก็โตๆ แล้วทำอะไรก็ระวังหน่อยแล้วกันเผลอๆ เดี๋ยวลูกแกก็โผล่มาเสียก่อน

            ไม่ดีเหรอครับ คุณแม่อยากได้หลานไม่ใช่เหรอครับ

            อยากได้มันก็อยากได้อยู่หรอก แต่ฉันก็เลือกเหมือนกันนะว่าอันไหนสายเลือดดีไม่ดี สายเลือดดีมันต้องอย่างหนูแอนนิต้าเขา ไม่ใช่แม่พวกชั้นต่ำของแก แต่ละคนดูไม่ได้

            แต่นั้นก็ลูกผมนะครับ อย่างน้อยก็เลือดผมครึ่งหนึ่งล่ะคิมหันต์ได้ทีเอ่ยแซวคนอยากมีหลานเต็มแก่

            ฉันขอเตือนแกไว้ก่อนนะตาคิมห์ถ้าพลาดขึ้นมาจริงๆ แล้วลูกแกไม่ได้เกิดมาจากหนูแอนนิต้าแต่เกิดจากพวกชั้นต่ำในสต็อคของแก เด็กนั้นก็เป็นเพียงแค่ลูกแกซึ่งไม่มีสิทธิ์อะไรในพิพัฒน์สมบัติแม้แต่แดงเดียวฉันก็ไม่ให้

            โธ่! คุณแม่ครับทำเป็นเครียดไปได้ ผมแค่ล้อเล่นเองนะครับ คนอย่างผมคิมหันต์ไม่เคยมีพลาดแน่นอนครับรับรอง เก็บไว้ทำกับคุณแอนนิต้าคนดีของคุณแม่คนเดียวเท่านั้น พอใจรึยังครับ

            ย่ะ! เออพ่อแกบอกว่าวันนี้ตอนบ่ายมีนัดลุงประวิทย์แกไปคุยกับคุณลุงแทนพ่อด้วย

            นี่ขนาดตัวอยู่อเมริกายังไม่วายฝากข้อความไว้ด้วยเหรอครับเนี่ย ไม่รู้ป่านนี้ซุกอีหนูไว้ที่อเมริการึเปล่า…”

            ปากดีนักนะตาคิมห์ เดี๋ยวเถอะแม่จะเพ่นกระบาลให้ อย่าคิดว่าพ่อแกจะนิสัยเหมือนแกไม่รู้ได้เชื้อมาจากใครคุณผู้หญิงของบ้านบ่นให้ลูกชายตัวดี ทั้งๆ ที่สามีคู่ชีวิตเธอเป็นคนรักเดียวใจเดียวไม่มีนิสัยเจ้าชู้ประตูดินเหมือนลูกชายเธอตอนนี้เลย

            จากคุณปู่ไงครับ คุณพ่อบอกผมมา…”

            ไปทำงานได้แล้ว แม่จะไปบ้านหนูแอนนิต้าเสียหน่อย รอไปพร้อมแกมีหวังแม่ตายก่อนพอดี

            ครับไปแล้วครับ


บริษัทพิพัฒน์สมบัติ

            “นายมีอะไรว่ามาเลยอัญณ์” อัญณ์ บอดี้การ์ดที่พวงตำแหน่งเพื่อนรักอีกคนของคิมหันต์เอาไว้ด้วย ต่อหน้าคนอื่นเขาคือบอดี้การ์ดที่จงรักภักดีและหากอยู่กันเพียงในหมู่เพื่อนฝูงเขาจะเป็นอัญณ์ที่เป็นเพื่อนสนิท

            “ผู้หญิงคนนั้นออกจากคอนโดแล้ว”

            “ก็ดีแล้ว”

            “แต่

            “นายมีอะไรรึเปล่าทุกครั้งที่ฉันพาผู้หญิงไปนายไม่เห็นจะเดือดร้อนเท่าคนนี้เลย ถูกใจหล่อนรึไง ถ้าถูกใจก็ต้องรอคิวนานหน่อยเพราะไอ้วัฒน์และไอ้นุต่อคิวรออยู่”

            “เปล่าฉันแค่คิดว่าแกทำเกินไปรึเปล่าเพราะดูจากสภาพตอนเธอออกจากคอนโดแก บอกตรงๆ เหมือนว่าถูกข่มขืนมาอย่างนั้นแหละ”

            “มันก็ต้องมีบ้างแหละว่าที่เผลอทำรุนแรงไป ก็ของใหม่นี่หว่ามันก็พลั้งมือกันบ้าง”

            “ขนาดของใหม่แกยังทำขนาดนั้นเลยเหรอวะ ว่าแต่แกป้องกันดีใช่มั้ยวะไม่ใช่เห็นเป็นของใหม่แล้วแกลืมนะโว้ย” คำพูดของเพื่อนสนิทมันแทงใจดำเขาเสียจริงๆ เพราะเขาเองก็ป้องกันบ้างไม่ป้องกันบ้าง แต่ครั้งสองครั้งคนไม่ท้องหรอกมั้ง คิมหันต์ได้แต่คิดในใจ

            “คนอย่างคิมหันต์ไม่มีพลาดโว้ย” ถึงปากจะบอกเพื่อนไปอย่างนั้น แต่ในใจยังลังเลอยู่

            “ดีแล้วล่ะ บอกตรงๆ พลาดขึ้นมาสงสารผู้หญิงและเด็กวะ มีพ่ออย่างแกสู้ไม่มีดีกว่า”

            “อ้าว! ทำไมพูดหมาๆ อย่างนี้วะ ฉันเป็นเพื่อนแกนะโว้ย”

            “ก็เพราะเป็นเพื่อนแกนะสิถึงพูดอย่างนี้ ถ้าไม่ใช่ฉันเอาเลือดออกจากปากแกไปแล้ว”

            “มันจะอะไรนักหนาว่ะเนี่ย กับแค่ผู้หญิงต่ำๆ ที่ขายร่างแลกเงินถึงกับทำให้แกโมโหฉันขนาดนี้เลยเหรอวะไอ้อัญณ์”

            “แต่ครั้งนี้แกทำเกินไปจริงๆ วะไอ้คิม ผู้หญิงไม่ได้เหมือนกันหมดทุกคนหรอกนะ” คิมหันต์ฟังเพื่อนหนุ่มแล้วเบ้หน้าทำไมจะไม่เหมือนเอาเงินเข้าล่อสักนิดสักหน่อยก็ยอมหมดแม้แต่ศักดิ์ของตัวเอง

            “เกินไปตรงไหนขอแกวะ แค่หล่อนออกจากคอนโดฉันด้วยสภาพแบบนั้นกลับทำให้แกคนที่เย็นชาไร้ความรู้สึกเป็นเดือดเป็นร้อนแทนได้ถึงขนาดนี้เลยเหรอวะ แกรักผู้หญิงคนนั้นรึไงฮ่ะ” คิมหันต์พูดออกมาด้วยน้ำเสียงหงุดหงิด

            “ฉันอยากจะเตือนแกด้วยความหวังดีเท่านั้น”

            “ขอบใจสำหรับความหวังดีของแก แต่ฉันทำอะไรรู้ตัวดีเสมอ”

            “เออๆ มีเรื่องที่ต้องบอกนายไว้”

            “เรื่องอะไร น่าจะสำคัญมากหน้าแกถึงเครียดขึ้นมาขนาดนี้”

            “ก็ไม่เท่าไร สายของฉันรายงานมาว่าไอ้ดินจะกลับจากอเมริกาอาทิตย์หน้า เห็นว่าเคลียร์งานที่โน้นลงตัวแล้ว แล้วจะกลับมาบริหารงานสาขาในไทยแทน”

            “หึๆ กลับมาสักทีฉันเองก็รอมานานแล้วเหมือนกัน”

            “แกจะทำอะไรก็คิดๆ ดีนะโว้ย อันไหนลืมได้ก็ลืมหรือปล่อยวางไปเสียบ้าง แบกไปมันก็หนักเปล่าๆ”

            “ขอบใจแกมากสำหรับข่าวดีอันนี้”

            “เออๆ ฉันขี้เกียจจะทะเลาะกับแกแล้ว ไปทำงานดีกว่า และแกอย่าลืมมีนัดคุยลุงประวิทย์เจรจาเรื่องร่วมหุ้นด้วย”

            “ครับคุณเพื่อน”

คิมหันต์มองร่างเพื่อนหนุ่มที่เดินออกไป สมองก็พยายามขบคิดเรื่องข่าวที่ได้ฟังในที่สุดช่วงเวลาที่เขารอก็มาถึงหลังจากปล่อยให้มันมีความสุขเกือบสี่ปี ถึงเวลาเสียทีที่ต้องชำระแค้นครั้งนี้ให้สาสมกับที่มันทำกับเขาเมื่อห้าปีก่อนเขายังจำได้ดี วันที่เขาซมซานกลับมาประเทศไทยด้วยหัวใจเจ็บช้ำกับการที่ถูกคนรักและเพื่อนรักหักหลังอย่างเจ็บปวดเขาใช้เวลาเกือบสองปีเต็มกับการทำใจและสองปีกับการรอ มันสมควรแกเวลาแล้ว

            เราลองมาเล่นเกมกันสักตั้งไอ้ดิน

 

            “ท่านประธานค่ะคุณประวิทย์มาขอพบค่ะ” เสียงเลขาจากเครื่องอินเตอร์คอมดังขึ้นดึงสติของประธานหนุ่มกลับมาก่อนจะตอบออกไป

            “เชิญเข้ามาเลย แล้วก็ขอกาแฟให้แขกผมด้วย”

            “สวัสดีครับคุณลุง ไม่เจอกันนานยังหล่อเหมือนเดิมนะครับคิมหันต์ยกมือไหว้ผู้อาวุโสซึ่งเป็นเพื่อนกับพ่อของเขา บิดาเขาและคุณลุงรู้จักกันเมื่อสามปีก่อนตอนร่วมหุ้นกันทำโรงพยาบาลใหม่ๆ

“เราเองก็ยังหล่อเหมือนเดิมนะตาคิมห์”

“แต่ก็ยังหล่อน้อยกว่าคุณลุงและพ่อใช่มั้ยครับ”

“ปากหวานกับคนแก่ไปได้ นี่ถ้าธิปกมันอยู่มีหวังได้ลอยติดเพดานไปแล้ว”

“คงงั้นมั้งครับ เพราะป่านนี้คงกอดแหม่มอยู่อเมริกาอยู่แน่ๆ”

“เราก็ว่าไปนั่น พ่อเราไม่ใช่นิสัยเจ้าชู้แบบนั้นเสียหน่อย ลุงจะบอกให้พ่อเรานะรักแม่เราอย่างกับอะไรดี ขนาดลุงเพิ่งรู้จักกับพ่อเราแค่สามสี่ปีเท่านั้น ยังรู้นิสัยพ่อเราเลย ว่าแต่เราเถอะไม่คิดจะแต่งงานแต่งการบ้างรึไง

            “ไม่เอาล่ะครับลุง ผมไม่ชอบการผูกมัดสักเท่าไร มันดูขาดอิสระนะครับ”

            “จะครองโสดไปถึงเมื่อไร เห็นแม่เราเล็งๆ ไว้ให้แล้วไม่ใช่เหรอ” คิมหันต์ถอนหายใจกับคำพูดของคุณลุง

            “นี่ถ้าคุณลุงมีลูกสาวนะครับ ผมคงแต่งไปแล้วแต่เสียดายคุณลุงยังไม่มีลูก” คำพูดของคิมหันต์ทำให้ประวิทย์ถึงกับสะอึก ลมหายใจขาดห้วง ความผิดครั้งเก่าเริ่มเล่นงานเขาอีกระลอก

            ….

            ว่าแต่คุณป้าเป็นยังไงบ้างครับ มีวี่แววว่าจะมีน้องรึยัง” คิมหันต์รีบเปลี่ยนเรื่องพูดเพราะดูจากสีหน้าคุณลุงแล้วมันชักไม่ดีเท่าไร เขาไม่รู้อะไรเกี่ยวกับเพื่อนคนนี้ของบิดามากนัก รู้แค่ว่าคุณลุงเคยมีภรรยามาก่อนและมีอันต้องเลิกกันจนมาอยู่กับกันคุณป้า แต่ไม่ว่ายังไงเขาก็เคารพท่านเหมือนพ่ออีกคน

            “อายุลุงก็ปูนนี้แล้วคงไม่คิดถึงเรื่องนั้นแล้วล่ะ จะมีไม่มีก็ไม่สำคัญ”

            “ทำไมคนอยากมีอย่างคุณลุงคุณป้าถึงมียากนักก็ไม่รู้ แต่กับคนที่ยังไม่พร้อม ไม่อยากมีกลับมีลูกขึ้นมาซะงั้น มันตลกว่ามั้ยครับฟ้าแกล้งเห็นๆ”

            “ทำไมเป็นพูดดีไปเถอะตาคิมเราเองก็ใช่ย่อย พ่อเราบ่นให้ลุงฟังบ่อยเรื่องสาวๆ ของเรา เรื่องบางเรื่องลดลงได้ก็ลดลงบ้าง ถ้ามันพลาดขึ้นมาสงสารผู้หญิงเขา”

            “เฮ้อ! คุณลุงพูดเหมือนเจ้าอัญณ์เลยนะครับ นัดกันมารึเปล่าครับเนี่ย”

            “ลุงเตือนด้วยความหวังดี ดีไม่ดีลูกเราจะออกมาดูโลกก่อนเวลา”

            “ถึงผมจะเจ้าชู้แต่ก็ไม่คิดจะพลาดจนตัวเองต้องถูกผูกมัดไว้กับใครหรอกครับ รับรอง”

            “ปากดีไปเถอะคิม”



มีหลายคนบอกพระเอกเรื่องนี้ร้าย เลว เถื่อน และอื่นๆสารพัด
ในฐานะไรท์เตอร์อยากบอกว่า สารภาพตรงๆ ว่าตอนเขียนนั้น
ไรท์เตอร์ยังรู้สึกว่าพระเอกยังเลวไม่พอเลยค่ะ แต่คิดไม่ออกแล้ว
ว่าจะให้พระเอกเป็นแบบไหนอีก

คำเตือน! ถ้าคุณคิดว่า ณ ขณะนี้พระเอกเลวแล้ว โปรดเตรียมใจ
เพราะหลังจากนี้พระเอกของคุณจะเลวได้กว่านี้อีก 5555++
ไรท์เตอร์มีความสุ๊ข มีความสุข ก๊ากกกก O๐O""
- โปรดด่าพระเอกมันเยอะๆๆๆ -






ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 58 ครั้ง

4,264 ความคิดเห็น

  1. #3557 sugarmadamook (@sugarmadamook) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 31 สิงหาคม 2554 / 19:24
     ไรเตอร์ ซาดิสอะ 555

    #3557
    0
  2. #2832 koong-Gyu Hyun (@koong-kimbom) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 16 สิงหาคม 2554 / 15:14
    ยังเลวไม่พออีกหรอค่ะไรเตอร์
    สงสารนางเอกมากๆๆ
    #2832
    0
  3. #2728 ll Sa_ku_l2a ll (@fahzaisai) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 14 สิงหาคม 2554 / 22:52
    คุณลุงออกมาเป็นตัวหลักอีกและ

    พ่อนางเอกแน่ๆเลย ใช่ม๊าา ??
    #2728
    0
  4. #2401 คนรอ (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 5 สิงหาคม 2554 / 13:40
    บรรยายความเลวของพระเอกไม่ถูกอ่ะ
    #2401
    0
  5. #2140 ชิมดุงกิ (@mintun) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 29 กรกฎาคม 2554 / 12:22
     สงสารนางเอกมากๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

    #2140
    0
  6. #2010 the secret :'X (@pungcoungnarak) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 26 กรกฎาคม 2554 / 15:25
    แย้ก! เกลียดพระเอกทะลุปอด
    #2010
    0
  7. #1952 อิม (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 25 กรกฎาคม 2554 / 16:47
    รึว่าไรเตอร์ จะซาดิส

    จึงทำให้พระเอก เถื่อนได้มากๆๆๆๆๆๆ
    #1952
    0
  8. #1844 ทับทิม (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 22 กรกฎาคม 2554 / 11:31
    เลว ชนิดที่เรียกว่าเลวววววววว อยากเอาทุเรียนปาหน้าจริงๆๆ
    #1844
    0
  9. #1814 september (@lush2926) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 21 กรกฎาคม 2554 / 02:12

    ความเลวของพระเอกมาหลายระดับ

    #1814
    0
  10. #1355 Mee pooh^o<!! (@maizasodaclub) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 10 กรกฎาคม 2554 / 01:49
    ไรเตอร์>>>ยังมีเลวกว่านี้อีกหรอเนี่ย สงสารนางเอกจังวุ้ย!!!
    #1355
    0
  11. #1194 ดอกไม้แห้ง22 (@gry-flower) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 3 กรกฎาคม 2554 / 16:14
     ไรเตอร์  เป็นบ้าไปแล้วหรือป่าวเนี่ย(ล้อเล่นน๊า)

    ไม่สงสารรุ้งบ้างหรอค่ะ

    ใจร้ายจัง
    #1194
    0
  12. #1167 pa-nan (@pranan) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 2 กรกฎาคม 2554 / 13:49
     ตาคิมจายร้ายที่สุดดอ่ะ
    #1167
    0
  13. #943 MaZunG (@zzwarwarzz) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 22 มิถุนายน 2554 / 09:50
    555 สงสัยพระเอกเราจะโดนจัดหนักในไม่ช้านี้
    #943
    0
  14. #757 noynoynoi (@alisanan) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 30 พฤษภาคม 2554 / 17:08
    สางสารรุ้งจังค่ะ อยากให้รุ้งเจอคนที่ดีค่ะ เอาใจช่วยรุ้งนะคะ
    #757
    0
  15. #689 ดินสอ4B (@kamonpon) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2554 / 21:53

    ไรเตอร์ขา พูดได้คำเดียวค่ะ เลว จบ

    #689
    0
  16. #549 kaaka (@kaekaa) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2554 / 22:55
     แรงทั้งปาก และการกระทำเลยนะจ๊ะพ่อคิม
    #549
    0
  17. #546 ป้าปุ๊ (@jthida) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2554 / 21:55
    คุณประวิทย์นี้ใช่พ่อของนางเอกรึป่าวค่ะเนี้ย
    #546
    0
  18. #356 พัดลม (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2554 / 22:31
    แหม ออกตัวเเรง
    #356
    0
  19. #352 prawpraw (@preawviiandearth) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2554 / 10:28

    พระเอกมันแรง

    #352
    0
  20. #334 pimpimwall (@pimpimwall) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2554 / 08:59

    รอให้ร้ายและเลวกว่านี้เรื่อย ๆ ค่ะ

    #334
    0
  21. #321 tungkn4841 (@tungkn4841) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 29 เมษายน 2554 / 16:46

    คิดว่าตัวเองแน่  อย่าพลาดก็แล้วกัน นายคิม  ....

    #321
    0
  22. #316 CoDe BreaKer (@code-breaker) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 28 เมษายน 2554 / 17:20

    เห็นด้วยกับ คห.130 อ่ะ

    #316
    0
  23. #315 นัควัต (@nakwat) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 28 เมษายน 2554 / 14:50
    มารออ่านค่าาาคุณฝ้าย
    #315
    0
  24. #314 เซกิกั๊บป๋ม (@chob-an) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 28 เมษายน 2554 / 11:57

    ไม่ด่าหรอกค่ะ ยิ่งพระเอกร้ายเท่าไหร่ แสดงว่าสุดท้ายต้องเจ็บมากเท่านั้น จะขอเอาคืนแล้วกันนะคะ ตอนจบ ช่วยเอาคืนแทนนางเอกเราหนัก ๆ เลยนะคะ เพราะทางทางจะทำกับนางเอกเราไว้เยอะที่เดียว งานนี้รอสมน้ำหน้าพระเอกตอนจบค่ะ 555555(แต่ตอนนี้ช้ำใจไปกับนางเอกก่อน ฮือ......)

    #314
    0
  25. #312 LoveOwodog (@tina0905) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 26 เมษายน 2554 / 18:37
    คิมเป็นโรคจิตๆๆ
    ด่าเยอะๆ
    #312
    0