Divine Epic (มหากาพย์เทพประยุทธ์)

ตอนที่ 15 : เอล์ม

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 315
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    19 ก.ค. 53


                “จับมือฉันให้แน่นๆ นะ เราจะบินไปวูดแลนด์กัน” อลิเซียกางปีกสีขาวทั้งสองข้างออก

                ผมจับมือเธอไว้แล้วอลิเซียก็พาผมเหินขึ้นไปบนฟ้า ผมก้มลงมองน้ำพุซึ่งค่อยๆ เล็กลง เพียงพริบตาเดียวทั้งน้ำพุที่ตั้งอยู่กลางเมือง ทั้งหอสมุดใหญ่และวิหารชาร์เตรอะส์ที่อยู่ทางทิศเหนือ และโบสถ์เบเธิลที่อยู่ทางทิศตะวันออก ก็มารวมกันอยู่ในเบ้าสายตาผม บัดนี้ภาพศาสนจักรฯจอมเวทย์อันกว้างใหญ่ถูกย่อให้เล็กลงจนมองเห็นได้ทั่วประหนึ่งกำลังดูแผนที่อยู่

                แล้วอลิเซียก็พาผมบินไปทางตะวันตก สายลมเย็นโอบกอดร่างของผมคล้ายเวลานั่งมอเตอร์ไซค์ แต่ตอนนี้ผมรู้สึกอิสระยิ่งกว่านั้นมาก ใช่..เหมือนกำลังแหวกว่ายสายลมอยู่นั่นเอง

                ทิวทัศเบื้องล่างที่เห็นต้นไม้ใหญ่เล็กจิ๋ว เคลื่อนคล้อยไปเรื่อยๆ ผ่านทุ่งหญ้า ผ่านป่า ผ่านหนองบึงซึ่งเขียวชอุ่ม และมีสีสันสวยงามจนทำเอาผมลืมหายใจ

                เราบินกันต่อไปจนกระทั่งถึงทะเลสาบใหญ่ ผมก็สัมผัสความรู้สึกแปลกๆ ได้

                “อลิเซีย ที่ทะเลสาบนั่น!”

                “เข้าใจแล้ว!” อลิเซียพุ่งลงไปที่ทะเลสาบทันที

                และสิ่งที่พวกเราเห็นก็คือ เหล่าพรายน้ำท่าทางดุร้ายหน้าตาหน้าเกลียดหน้ากลัว กำลังวิ่งไล่เด็กผู้หญิงคนหนึ่งอยู่

                เด็กคนนั้นอยู่อีกฟากหนึ่งของทะเลสาบ และใกล้จะถูกพวกพรายน้ำไล่ทันแล้ว... จากตรงนี้คงไปไม่ทันแน่!

                “กฤษณ์ลงไปก่อน!” อลิเซียปล่อยผมลงตรงริมทะเลสาบ ก่อนจะเรียกคทาออกมา เธอควงคทาแองเจลิกเฟเธอร์ชี้ขึ้นฟ้า ทันใดนั้นก็มีแสงสีฟ้าเป็นประกายพุ่งขึ้นเสียดฟ้าคล้ายคมดาบขนาดมหึมา

                “วิงสแลช!!”

                อลิเซียฟาดคมดาบขนาดยักษ์นั่น ผ่าทะเลสาบออกเป็นสองซีก เป็นแนวยาวไปลงตรงหน้าพรายน้ำที่ไล่ตามเด็กผู้หญิง จนพวกนั้นขวัญกระเจิงวิ่งหนีไปคนละทิศละทาง

                จากนั้นเธอจึงพาผมบินข้ามทะเลสาบไปหาเด็กคนนั้น

                นี่เป็นอีกครั้งที่ผมต้องทึ่งกับความสามารถของเธอ เวลาอลิเซียเอาจริงนั้นบรรยากาศผิดกับตอนประลองลิบลับ จนผมรู้สึกว่าเธอตอนนั้นเธอต้องออมมือให้ผมแน่ๆ

                “เป็นอะไรไหมจ๊ะ” อลิเซียเดินเข้าไปหาเด็กคนนั้น

                เด็กน้อยส่ายหน้า แววตายังตื่นกลัวอยู่

                เธอเป็นเด็กผู้หญิงอายุประมาณ 7-8 ขวบ ผมสีฟ้า มีดวงตาสีแดงสุกใสเหมือนทับทิม สวมผ้าคลุมสีน้ำตาลมอมแมม

                “ยืนไหวไหม” อลิเซียยื่นมือให้ แล้วเด็กน้อยก็จับมืออลิเซียลุกขึ้น “ฉันชื่ออลิเซียเป็นคนจากศาสนจักรฯจอมเวทย์ เธอล่ะ”

                “เอล์ม...” เสียงของเธอแผ่วเบา

                “เอล์ม... พอจะรู้ไหมว่าพวกที่วิ่งไล่เธอเมื่อกี้นี้เป็นใคร”

                “พวกเขาคือโอรีเดส(พรายน้ำจำพวกหนึ่ง)ที่อาศัยอยู่ในทะเลสาบแห่งนี้ พวกเขาเป็นเพื่อนของข้า เราเล่นด้วยกันบ่อยๆ แต่วันนี้พวกเขาดูแปลกๆ ไม่พูดไม่จา และตรงเข้ามาจะทำร้ายข้า” เอล์มเล่าด้วยเสียงสั่นเครือ

                ในตอนนั้นอลิเซียก็หันมากระซิบกับผม

                “ทะเลสาบเกรทเลคนี้ เป็นทางเข้าสู่อาณาจักรวูดแลนด์ ไม่แน่ว่าที่จู่ๆ พวกพรายน้ำดุร้ายขึ้นนั้น อาจจะเกี่ยวข้องกับการปรากฏตัวของนักรบมฤตยูก็ได้”

                เอล์มบอกว่าเธออาศัยอยู่แถวนี้ก็จริง แต่เพื่อความปลอดภัยเราจึงพาเธอเข้าไปในอาณาจักรวูดแลนด์ด้วยกัน

                เมื่อก้าวเข้าไปในป่าละเมาะติดกับทะเลสาบ ผมก็ถูกจู่โจมด้วยความรู้สึกแปลกๆ ซึ่งทำให้รู้สึกอึดอัดราวกับมีมือที่มองไม่เห็นกำลังบีบหัวใจของผมอยู่ ในขณะเดียวกันก็ปวดแปล๊บเหมือนอกกำลังจะฉีกขาด เป็นความปวดร้าวที่กรีดลึกลงไปข้างในจนทำให้คนๆ หนึ่งแทบล้มทั้งยืน

                “กฤษณ์! เป็นอะไรรึเปล่า” อลิเซียทักเมื่อเห็นผมทรุดลงคุกเข่า

                “ผมไม่เป็นไร...” ผมแสร้งทำเป็นไม่มีอะไรทั้งที่ตอนนี้คงจะหน้าซีดอยู่

                ไม่ธรรมดาแล้วล่ะ... บรรยากาศที่ปกคลุมวูดแลนด์อยู่ตอนนี้ มันเหมือกับความเศร้าโศกเสียใจของใครคนหนึ่ง เป็นความอ้างว้างทุกข์ระทมเกินพรรณา คล้ายตอนที่ผมสูญเสียคุณแม่ไป แต่ต่างกันอยู่นิดหนึ่ง... จะว่ามันเสียดแทงยิ่งกว่าของผมก็ได้

                นี่มันเกิดอะไรขึ้นที่อาณาจักรวูดแลนด์กันแน่...

---------------------------------------------------------------------------------------------------------

โปรดติดตามตอนต่อไปครับ... ;)



มุมทักทายครับ ^^

ก่อนหน้านี้มีเพื่อนบางคนทักว่า "ยิ่งเขียนยิ่งสั้นลงเรื่อยๆ"
ผู้เขียนก็ได้แต่ก้มหน้ารับว่า "แหะๆ จริงด้วยเนอะ"

ก็ต้องขอโทษด้วยนะครับ ที่บางตอน (โดยเฉพาะตอนนี้) สั้นไปหน่อย
แต่ผู้เขียนจะพยายามชดเชยด้วยการรักษาคุณภาพของผลงาน
และความสม่ำเสมอในการอัพ
เป็นการตอบแทนเพื่อนๆ ทุกคนที่กรุณาติดตามมาตลอดครับ

ขอบคุณครับ! ^^

58 ความคิดเห็น