END.[GOT7] Sweetie เติมรักให้ล้นใจ (MarkBam)

ตอนที่ 14 : Open world 12 "วันแสนพิเศษ"

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,024
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 26 ครั้ง
    7 ม.ค. 59

#ฟิคsweetieMB




          เห้อออ  เลิกเรียนสักที  เอ๊ะๆอย่าเพิ่งคิดว่าตอนนี้น้องแบมกลับเกาหลีแล้วนะฮะ  เพราะตอนนี้น้องแบมยังอยู่ที่ประเทศไทยดินแดนอันอบอุ่นดั่งไมโครเวฟ  แต่ช่วงที่น้องแบมอยู่ที่ไทยคุณม๊าก็ให้คุณครูมาสอนหนังสือน้องแบมเหมือนแต่ก่อน  เพราะคุณม๊าบอกว่าเวลาที่กลับไปสอบจะได้ไม่สอบตก 

 

          ตอนแรกไหนบอกว่าจะให้น้องแบมพักผ่อนไง  แล้วทำไมน้องแบมต้องมานั่งเรียนแบบนี้ทุกวันด้วย  งืออออน้องแบมเหนื่อย  ตั้งแต่วันที่ซื้อโทรศัพท์มายังไม่ได้ใช้โทรออกหาใครเลย  ก็วันนั้นน่ะน้องแบมนอนเพลินไปหน่อยนะซี่  พอตื่นอีกทีก็เช้าแล้วพอเช้าแล้วคุณม๊าก็ลากมาเรียนที่ห้องเรียนหนังสือ  มีแต่เรียนๆๆๆช่วงนี้น้องแบมไม่ได้เล่นโซเชียลเลย  พี่ใหญ่ก็โทรมาบ้างแต่ก็ไม่บ่อย  นี่ไม่มีใครคิดถึงน้องแบมเลยใช่มั๊ย  ชิ

 

คนตัวเล็กเอนศีรษะราบลงกับโซฟาเปลือกตาสีมุกปิดลงด้วยความเหนื่อยล้า  ใช้เวลาเพียงไม่นานลมหายใจก็ผ่อนเข้าออกอย่างสม่ำเสมอบ่งบอกว่าเจ้าของร่างได้ดำดิ่งสู่ห้วงนิทราไปเสียแล้ว

 

โดยที่เจ้าตัวไม่รู้เลยว่ามีอะไรบางอย่างกำลังคืบคลานเข้ามา…..

 



          เปลือกตาสีอ่อนกระพริบถี่เพื่อปรับโฟกัสการมองเห็น  ลมเย็นๆพัดกระทบเข้าใบหน้าใสจนเส้นผมบางปลิวไสวตามแรงลม  ร่างน้อยที่เคยนอนอยู่บนโซฟานุ่มตอนนี้กลับนั่งอยู่บนเปลพับ  และที่น่าแปลกประหลาดไปยิ่งกว่านั้นคือ  ตอนนี้เท้าเล็กกำลังเหยียบย่ำอยู่บนหาดทรายขาว  และเบื้องหน้าเป็นทะเล  เสียงคลื่นสาดสัดกระทบฝั่งครืนๆ  ราวกับเสียงหัวใจแบมแบมตอนนี้

 


          คนตัวเล็กสูดเอาอากาศสดชื่นเข้าเต็มปอด  ความฝันนี่ต้องเป็นความฝันแน่ๆคิดแล้วก็ได้แต่ยิ้มกริ่มให้ตัวเอง  ฝันแบบนี้น้องแบมไม่อยากตื่นเลยฮะ  เด้กน้อยเดินเตาะแตะลงไปดูน้ำทะเลใกล้ๆ  ทะเลตอนกลางคืนแลดูเงียบสงบ  มันดูน่ากลัวแต่ก็แฝงไปด้วยความสวยงามอย่างน่าประหลาด  เท้าเล็กเดินเอื่อยๆลงทะเลจนน้ำขึ้นมาในระดับหัวเข่า

 


          เย็น!  ความฝันนี่เหมือนจริงจังเลยแฮะ  หัวเราะคิกคักไม่นานก็เดินลงไปต่อจนเกือบถึงเอว  เท้าเล็กก็ไม่ยอมที่จะหยุดอยู่กับที่  เพราะเป้าหมายของแบมแบมคือลงไปหาแอเรียล  ที่ทะเลต้องมีแอเรียลแน่ๆเลยฮะ  เพราะนี่คือความฝันของน้องแบม  น้องแบมต้องกำหนดมันได้  แต่ตอนนี้เดินลงทะเลจนน้ำถึงระดับเอวแล้ว  ทั้งเย็นทั้งเปียก  หวังว่าน้องแบมคงไม่ได้ฉี่รดที่นอนหรอกใช่มั๊ย

 


          เท้าเล็กยังก้าวเดินลงทะเลเรื่อยๆจนระดับน้ำขึ้นถึงอกบาง  ไม่มีความหวาดกลัวใดๆทั้งสิ้น  แถมยังฮัมเพลงอย่างมีความสุขอีกต่างหาก  แต่เมื่อเท้าเล็กกำลังจะก้าวเดินไปต่อก็ไม่สามารถพาร่างของตนเคลื่อนตามใจได้อีกแล้ว  ติดอะไรนะยิ่งพยายามขืนรงให้ก้าวเดินต่อไป  ร่างเล็กก็ยิ่งเหมือนถูกรัดตึงให้อยู่กับที่

 


จะเดินไปไหน  ว่ายน้ำเป็นรึไง”  เสียงกระซิบแผ่วเบาอยู่บริเวณใบหูเล็กของแบมแบม  มันช่างนุ่มนวลและอบอุ่น  คนตัวเล็กได้แต่ยิ้มกับตัวเองแล้วหันหน้ากลับไปหาเจ้าของเสียง

 


พี่มาร์ค!”  ร่างเล็กสวมกอดเจ้าของเสียงนุ่มด้วยความคิดถึง  ใบหน้าใสซุกอยู่ตรงบริเวณอกกว้าง  จมูกน้อยสูดดมกลิ่นตัวของมาร์คด้วยความคิดถึง

 


ว่าไงจะเดินไปไหน” 

 


น้องแบมจะไปหาแอเรียล  แต่ตอนนี้น้องแบมอยากอยู่กับพี่มาร์คมากกว่า  น้องแบมคิดถึงพี่มาร์คนะฮะ  พี่มาร์คอยู่กับน้องแบมนานๆนะ  น้องแบมไม่อยากตื่นเลย  ถ้าในความฝันของน้องแบมจะมีพี่มาร์คอยู่ตรงนี้”  แบมแบมช้อนตามองคนตัวโตด้วยความคิดถึง  มาร์คได้แต่หัวเราะให้กับความคิดประหลาดของแบมแบม  มือหนาผลักหัวเล็กเบาๆด้วยความหมั่นเขี้ยว 

 


เด็กบ๊องเอ๊ย  นี่คิดว่ามันคือความฝันรึไง” 

 


เอ๋?”  เด็กน้อยผละออกจากอกอุ่นด้วยความงุนงง  ทำไมพี่มาร์คพูดอย่างกะนี่มันคือเรื่องจริงทั้งๆนี่มันคือความฝันของน้องแบมนะ  ร่างสูงได้แต่ยิ้มระอาให้กับความซื่อบื้อของเด็กน้อย 

 


มือหนาเอื้อมไปบีบแก้มบวมๆของคนตัวเล็กแล้วยืดว้ายทีขวาทีเพื่อพิสูจน์ในสิ่งที่ตนบอก



อื้อออ  พี่มาร์คน้องแบมเจ็บนะเอามือออกไปเลย”  มาร์คได้แต่หัวเราะแบมแบมที่ทำหน้าตาตลกๆแล้วดึงมือตัวเองกลับมา 

 


          ร่างสูงก้มมองเด็กน้อยของเขา  แววตากลมสบเข้ากับร่างสูงที่มองมาก่อนแล้ว  ดวงตาสุขสกาวแวววาวยามต้องแสงจันทร์  มันช่างชวนให้หลงใหล  ใบหน้าคมขยับเลื่อนเข้ามาใกล้จนจมูกของทั้งคู่ชิดกัน

 


รู้ยังว่าไม่ได้ฝัน”  มาร์คกระซิบแผ่วเบาบอกเด็กน้อยที่ก้มหน้าแทบชิดอก  ใบหน้าใสแดงก่ำไปถึงใบหู  แต่ด้วยระยะที่ใกล้กันเกินไป  หัวเล็กของแบมแบมจึงเฉียดจมูกโด่งของมาร์คเพียงนิด

 


          ตามด้วยสัมผัสแผ่วเบาที่จรดทาบลงศรีษะเล็กเพียงเสี้ยววิแล้วผละออก  แบมแบมเงยหน้าขึ้นมองคนร่างสูงตรงหน้า  เพราะสัมผัสบางเบาเมื่อครู่  ทำให้เจ้าตัวไม่แน่ใจนักว่ามันคืออะไร

 


          มาร์คจับมือน้อยของแบมแบมให้เดินขึ้นฝั่งไปด้วยกัน  ตลอดทางมาร์คกุมมือของแบมแบมไว้แน่นเหมือนกลัวว่าคนตัวเล็กจะหลุดหายไป  หากว่าเขาปล่อยมือนี้  พอมาส่งถึงสวนข้างบ้านพักตากอากาศมาร์คจึงยอมปล่อยมือน้อยให้เป็นอิสระ  คนตัวเล็กวิ่งร่าเข้าหาอ้อมกอดอุ่นของพี่ชายด้วยความดีใจ

 


น้องแบมคิดถึงพี่ใหญ่จังเลย”  เด็กน้อยถูไถใบหน้าไปกับอกกว้างของคนเป็นพี่  แจบอมได้แต่ยิ้มปากกว้างเพราะความขี้อ้อนของคนน้อง 



พี่ก็คิดถึงน้องเล็กเหมือนกันครับ”  แจบอมโอบกอดน้องรักด้วยความคิดถึง แอบตกใจอยู่นะที่ตอนนั้นคุณม๊าบอกว่าจะให้น้องเล็กกลับไทย  แต่แล้วคุณม๊าแค่อยากให้น้องแบมมาพักรักษาสภาพร่างกายและจิตใจที่บ้านเกิดเฉยๆไม่ได้กลับมาอยู่ไทยตลอด  น้องเล็กไม่เคยได้ออกไปเที่ยวไหนเลย  แจบอมเลยขอคุณม๊าคุณป๊าพาน้องมาเที่ยวทะเล  และพอเที่ยวเสร็จก็จะพาน้องกลับเกาหลีด้วยเลย

 


แล้วพี่ใหญ่มาไทยทำไมไม่บอกน้องแบมล่ะฮะ  แถมพามาทะเลก็ยังไม่บอกอีก  ไม่คิดว่าน้องแบมจะตกใจบ้างหรอ  นอนอยู่ที่บ้านดีๆตื่นมาอีกทีมาอยู่ที่ชายหาดแล้วเนี่ย”  แย่จริงๆเลยพี่ใหญ่เนี่ย  มันก็ดีใจอยู่หรอกที่มาได้มาเที่ยวทะเลแบบนี้  แต่ควรจะบอกกันก่อนมั๊ยล่ะเมื่อกี๊น้องแบมเกือบจะดำน้ำลงไปหาคุณแอเรียลแล้วเชียว  น่าอายจริงๆพี่มาร์คจะมองว่าน้องแบมเป็นเด็กไม่รู้จักโตมั๊ยนะ  ><

 


พี่ขอโทษนะครับน้องเล็ก  ถ้าพี่บอกก่อนมันก็ไม่เรียกว่าเซอร์ไพร์สสิครับ ฮ่าๆๆ อูยย ซี๊ด”  แจบอมรีบตะปบมุมปากที่แตกช้ำของตัวเองทันที  เผลอหัวเราะแรงไปหน่อย  แต่ลืมไปว่าเด็กน้อยขี้สงสัยยืนอยู่ตรงหน้า  น้องเล็กต้องเห็นแผลที่มุมปากแจบอมแน่ๆเลย

 


พี่ใหญ่ปากพี่ใหญ่ไปโดนอะไรมาฮะ  ทำไมมันเขียวแบบนี้ล่ะ”  นั่นไง  แจบอมเหลือบตามองตัวต้นเหตุที่ยืนมองเขาตาขวางอยู่ข้างหลังเด็กน้อย  ยังไม่ได้ตอบอะไรยูคยอมกับยองแจและแจ็คสันก็ยกเอาอาหารจากในครัวออกมาวางไว้ที่สวนเสียก่อน  



          พอเด็กน้อยมองเห็นของกินทุกสิ่งทุกอย่างก็ไม่สำคัญอีกต่อไป  ทุกคนต่างสังสรรค์หัวเหราะร่า  และคนที่ดูจะมีความสุขที่สุดคงหนีไม่พ้นแบมแบม  เด็กน้อยกับการมาทะเลครั้งแรก  ถือว่าเป็นความทรงจำที่จะไม่มีวันลืมเลยแหละ        

เจ้าของร่างสูงที่เอาแต่มองเด็กบ๊องของเขาจับนั่นยัดนี่เข้าปาก  เหมือนคนที่ไม่ได้กินอะไรมาทั้งอาทิตย์  มันน่าเอ็นดูจนมาร์คไม่อาจละสายตาจากเด็กแก้มยุ้ยได้ 

 


          มาถึงตรงนี้มาร์คก็ยังคอยเช็ดปากให้เจ้าตัวเล็กเหมือนที่เคยทำ  คอยห้ามปรามเวลายัดอาหารคำโต  คอยบอกให้เคี้ยวละเอียดๆ  ทุกอย่างมันกลับมาเป็นเหมือนเดิม  แต่สิ่งที่เปลี่ยนไปคือความรู้สึกเวลาที่ได้ดูแลเด็กจอมบ๊องคนนี้ต่างหากล่ะ  ทำไมถึงน่ารักได้ขนาดนี้นะเด็กบ้า

 

 

ติ๊งดิ่ง!

 


          เสียงแอพพลิเคชั่นสีเขียวดังขึ้นขัดจังหวะการแอบมองเด็กน้อยของเขา  มันเกือบจะทำให้เขาหงุดหงิดแล้วเชียว  แต่พอกดเข้าดูข้อความที่มีคนส่งมา  รอยยิ้มมุมปากของร่างสูงกลับกลายเป็นยิ้มกว้าง 

 

 

 

SoSonM

มาร์ค  คิดถึงจังเลย  20:34

 







**Talk time**
ขออภัยที่มาช้านะคะ  เราติดลมนิดหน่อยพอสอบเสร็จแล้วก็กลับบ้าน  พอกลับบ้านมาก็ไปนั่นนี่ตลอด  เลยไม่มีเวลาเท่าไหร่  อิอิ  ตอนนี้อาจจะสั้นนิดนึงนะคะไม่มีอะไรมาก  สวีทเบาๆตามประสาคนรู้หัวใจตัวเอง 55555+   





©
t
h
e
m
y
b
u
t
t
e
r
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 26 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

423 ความคิดเห็น

  1. #397 Bam Yien (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 7 กรกฎาคม 2560 / 23:43
    อ่าวว ใครอ่ะ ทำไมต้องยิ้มด้วยยย
    #397
    0
  2. #366 litterrabbitza (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 26 กุมภาพันธ์ 2560 / 09:38
    อะไรยังไง ใครคะ
    #366
    0
  3. #332 Nuthathai Por (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 14 กุมภาพันธ์ 2559 / 10:05
    ใครทักแกมาวะมาร์ค แล้วยิ้มทำไมบอกมาเดียวนี้เลยนะ
    #332
    0
  4. #298 Always.HunHan (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 21 มกราคม 2559 / 06:23
    ใครอีกล้ะ โอ๊ยยยย
    #298
    0
  5. #277 nun__nutty (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 20 มกราคม 2559 / 01:04
    ใครรรรรรร มันคือใครอีกกกก
    #277
    0
  6. #235 My love markbam (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 16 มกราคม 2559 / 15:50
    ใครทักมานะ
    #235
    0
  7. #175 pimpimpim1a (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 11 มกราคม 2559 / 22:00
    ใครมาอีกเนี่ยย
    #175
    0
  8. #123 Tooktaja (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 7 มกราคม 2559 / 02:41
    หือ ใครทักพี่มาร์คกันน่ะ ทำให้พี่มาร์คยิ้มเชียวน่ะ
    #123
    0
  9. #121 คุณนู๋โบว์ จอมซ่า (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 6 มกราคม 2559 / 23:00
    ใครทักมาาาาา หามาร์ค
    #121
    0
  10. #102 Liqueur ss. (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 30 ธันวาคม 2558 / 00:14
    หื้อออ ใครทักมาอ่ะ หวังว่าคงไม่ม่าน้าา
    #102
    0
  11. #101 prra (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 25 ธันวาคม 2558 / 23:41
    พูดดส้ะ. ขอให้เตออกันนเร้ววๆเถอะ. 555555
    #101
    0
  12. #100 Liqueur ss. (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 25 ธันวาคม 2558 / 23:31
    รรรรรรรรรอ น้าาาา
    #100
    0
  13. #99 vitaaminkim (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 25 ธันวาคม 2558 / 21:01
    อะไรๆๆๆ รอมาต่ออยู่นะคะ
    #99
    0