Fic Final Fantasy XV || BL NL

ตอนที่ 2 : Mission [Promp x Noct] [Gladdy x Iggy] II

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 829
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 6 ครั้ง
    10 ม.ค. 60


“สวัสดีครับ” อิกนิสดันบานประตูร้านขายยาเข้าไปเป็นคนแรก ตามด้วยคณะเดินทางที่หิวโหยของเขา ร้านยายยาอาทรัมไม่ได้กว้างไปกว่าร้านอาหารตามสั่ง แถมยังดูคับแคบเมื่อมีเคาน์เตอร์สำหรับใส่ยาวางกั้นไว้ตรงกลางร้าน กับเก้าอี้อีกสี่ตัว เป็นโชคดีของพวกน็อคติสที่เวลานี้ไม่มีลูกค้าในร้านเลย พวกเขาทั้งสี่จึงเข้าไปยืนอยู่ในร้านได้ทั้งหมด แต่นั่นคงจะเป็นโชคร้ายสำหรับร้านขายยา

พรอมโต้นั่งลงโดยไม่สนใจใคร ไม่สนกระทั่งว่ามันเป็นเก้าอี้ที่เจ้าชายน็อคติสกำลังจะนั่ง ลูกจ้างที่หลังเคาน์เตอร์ถามว่าเขาต้องการรับยาอะไรรึเปล่า แต่น็อคติสตอบแทนไปว่าหมอนี่แค่หิวข้าวเท่านั้น

“โอ้ คุณผู้ชาย แปลกใจจริงๆ ที่เห็นชายหนุ่มแข็งแรงอย่างพวกท่านจะมารับยานะครับ ไม่ทราบว่าใครป่วยเป็นอะไรเหรอครับ” ชายที่ดูเหมือนจะเป็นเจ้าของร้านโผล่ศีรษะออกมาจากหลังเคาน์เตอร์ ดูจากใบหน้าที่เยาว์วัยแล้วคิดว่าคงอายุไม่เกินสามสิบ เขาสวมเสื้อแขนยาวสีขาวสะอาดสะอ้าน ใบหน้ายิ้มแย้มแจ่มใส มันเกือบจะดูเป็นมิตร ถ้าไม่ติดว่าเขามีดวงตาที่เล็กตี่เหมือนกับสุนัขจิ้งจอก

“ผมมาตามใบปลิวครับ และจะขอบคุณมากถ้าคุณยังต้องการจ้างอยู่” อิกนิสไม่พูดพร่ำทำเพลง เขาวางใบปลิวลงบนเคาน์เตอร์ขายยา

เจ้าของร้านทำตาโตเมื่อเห็นใบปลิว เขายิ้มกว้างกว่าเดิม

“ผมไม่คิดเลยว่ามันจะยังอยู่นะครับเนี่ย ฮ่าๆ ขอโทษนะครับถ้าผมหัวเราะดัง”

“คุณติดไว้นานแล้วเหรอครับ เพื่อนผมเห็นมันที่... เอ่อ ที่พื้น” น็อคติสเข้ามาคุยด้วย เขาปล่อยให้กลาดิโอเป็นคนจัดการพรอมโต้ที่สั่งสเต็กกับลูกจ้างเภสัชกร แต่ดูเหมือนว่ากลาดิโอก็กำลังขอด้วยเช่นกัน

“เปล่าหรอกครับ คนของผมก็เอาไปติดไว้ทุกอาทิตย์นั่นล่ะ พวกคุณคงไม่รู้สิว่ามีเจ้าหน้าที่ประจำเมืองคอยตรวจสอบภารกิจบนบอร์ดติดประกาศด้วย คนพวกนั้นจะดึงป้ายที่ตรวจสอบแล้วว่าเป็นอันตรายออก น่าเสียดายมากครับที่ภารกิจของผมก็เป็นหนึ่งในนั้น”

อิกนิสเอามือกุมคาง ดวงตาสีเขียวจ้องไปที่รูปแพะภูเขาบนใบปลิวอย่างฉงน

“แต่แบบนั้นมันจะไม่แปลกไปหน่อยเหรอครับ จะว่าไป ผมก็สงสัยว่าทำไมการล่าแพะแค่ไม่กี่ตัวถึงได้เงินขนาดนี้”

“ไม่ๆ คุณผู้ชาย เข้าใจผิดแล้ว ถ้าคุณอ่านดีๆ จะเห็นว่าเงินที่บอกไว้ สำหรับเนื้อของตัวเลิฟเฟอร์สิบปอนด์ต่างหาก” เจ้าของร้านขายยาชี้ไปที่ดอกจันทร์เล็กๆ ตรงท้ายใบปลิว

น็อคติสกับอิกนิสเพ่งมองจนกระดาษจะลุกเป็นไฟ ต่างคนต่างพูดอะไรไม่ออกราวกับมีก้อนความกระหายมาอุดปาก อิกนิสยังไม่คลายความสงสัยเรื่องเงินที่มากเกินไปสำหรับการล่าแพะ แต่เขาก็เลือกกลบมันไว้ด้วยความจำเป็น

ด้วยความจำเป็นเหรอ? อิกนิสขำตัวเอง มันเป็นข้ออ้างไว้ปกปิดความหน้าเงินได้ดีทีเดียว

“จริงเหรอ!! สิบปอนด์แน่นะ เราจะได้กินสเต็กแล้วกลาดิโอ!” พรอมโต้ส่งเสียงดังเอะอะจนทุกคนหันไปมอง

“พูดเป็นเล่นไปน่า” กลาดิโอตบบ่าเบาๆ “เงินขนาดนั้นต้องจ่ายค่าล็อบสเตอร์ของนายได้อยู่แล้ว”

“อ๊ากก อิกนิส น็อคโตะ เราไปกันเดี๋ยวนี้ได้เลยใช่ไหม!

น็อคติสกำลังใช้ความคิดอย่างหนัก และอาจจะหนักที่สุดในรอบหลายวันที่ผ่านมา เขารู้สึกถึงความไม่ชอบมาพากลเหมือนๆ กับที่อิกนิสรู้สึกได้ ว่า ตัวเลิฟเฟอร์ตามที่เจ้าของร้านขายยาบอกจะต้องไม่ใช่แพะธรรมดา ไม่อย่างนั้นมันก็คงไม่ถูกเจ้าหน้าที่ดึงออกจากบอร์ดติดประกาศเพราะว่ามันไม่ปลอดภัย

มันอยู่ในข่ายที่ต้องใช้ความรอบคอบในการตัดสินใจสูง ที่ทั้งน็อคติส กลาดิโอ และยิ่งพรอมโต้ด้วยแล้ว มีความรอบคอบไม่ถึงเกณฑ์ของคนทั่วไปด้วยซ้ำ

ภาระนี้จึงตกไปอยู่ที่หนุ่มแว่นสุดเนี้ยบอย่างเลี่ยงไม่ได้ โดยปกติแล้วเสียงสุดท้ายที่เด็ดขาดที่สุดในกลุ่มจะเป็นของอิกนิสเสมอ แม้ว่าพวกเขาจะมีกันสี่คนก็ตาม ดูเหมือนกับคุณแม่ที่คอยจัดการปัญหาให้กับเด็กๆ ไม่มีผิด

“โอเค รับก็รับ” อิกนิสบอกกับทุกคน เขาขยับแว่นขึ้นเพื่อจะได้ล้างสายตาเว้าวอนของพรอมโต้ ก่อนจะหันไปหาเจ้าของร้านขายยา “ช่วยระบุที่อยู่ของมันในแผนที่ให้หน่อยได้ไหมครับ พวกเราจะเดินทางกันเดี๋ยวนี้เลย”

ไม่ใช่เฉพาะพรอมโต้ แต่ทุกคนเคารพในการตัดสินใจของอิกนิสหมด น็อคติสเปลี่ยนท่านั่งจากท่าเกร็งมาเป็นท่านั่งเล่นเพราะหมดกังวล และกลาดิโอก็ดูจะตื่นเต้นไปกับภารกิจล่าแพะแลกกับของกินสุดหรูหลังเสร็จงาน เขากระเซ้ากับอิกนิสว่าสูตรอาหารที่ภัตตาคารต้องตกเป็นของอิกนิสหมดแหงๆ

“แย่ล่ะ ดูเหมือนผมจะลืมอะไรไปอีกอย่างหนึ่งน่ะครับ” เจ้าของร้านขายยาอุทานเมื่อเขารับแผนที่มา

“หวังว่าจะไม่ใช่เรื่องร้ายแรงนะ” น็อคติสพูดสวนทันที เขาภาวนาว่าอย่าให้เป็นเรื่องจำพวก ตัวเลิฟเฟอร์เป็นแพะที่เดินสองขาและใช้เวทมนต์ได้อะไรแบบนั้น

“มันก็ไม่เชิงครับ คือเจ้าตัวเลิฟเฟอร์เนี่ย เป็นสัตว์หากินกลางคืน ถ้าพวกคุณจะเดินทาง ผมก็แนะนำว่าอีกสักสองสามชั่วโมงจะเหมาะกว่า” ว่าแล้วเขาก็ยื่นนาฬิกาข้อมือมาให้ดู หน้าปัดบอกเวลาสี่โมงเย็น

น็อคติสเหมือนเห็นวิญญาณพรอมโต้ลอยมาเป็นฉากหลัง เห็นทีพรอมโต้จะทนถึงสองชั่วโมงไม่ได้

แต่ราชเลขามองต่างออกไป อันที่จริงอิกนิสมองอะไรก็ดูจะซีเรียสไปหมด จากประสบการณ์การเดินทางและทำภารกิจตอนกลางคืนที่ผ่านๆ มา เห็นได้ชัดว่าทุลักทุเลกว่าตอนกลางวันหลายเท่า ไม่ว่าจะเป็นอันตรายจากสัตว์ป่าหรือพวกปีศาจ แถมความมืดก็ยังเป็นอุปสรรคอย่างดี

อิกนิสคิดว่าพวกเขาควรจะไปกันตอนนี้เลย อย่างน้อยๆ ถึงจะเจอตัวเลิฟเฟอร์ไม่มาก แต่ก็ยังดีกว่าเจอปีศาจไปตลอดทาง แต่ดูเหมือนกลาดิโอจะรู้ทันความคิดของอิกนิสผ่านใบหน้าบึ้งตึงของเจ้าตัว กลาดิโอเดินมาแตะบ่าgเบาๆ แล้วพูดว่า

“ฉันว่าทำตามที่เขาแนะนำดีกว่า พวกเราเป็นคนต่างถิ่น ยังไงก็ต้องเชื่อคนในพื้นที่ก่อน”

“คุณคนนั้นพูดถูกทีเดียว” เจ้าของร้านขายยาช่วยเสริม เขาชี้นิ้วขึ้นฟ้าเหมือนกับจะแนะนำอะไรบางอย่าง “เลิฟเฟอร์เป็นสัตว์ที่ระวังตัวมาก ดังนั้นควรรอให้มันออกมา ดีกว่าจะเข้าไปหามันโต้งๆ นะครับ”

น็อคติสและอิกนิสมองหน้ากัน เจ้าชายยักไหล่ราวกับจะบอกว่างั้นก็ช่วยไม่ได้ล่ะนะจากนั้นพวกเขาก็หันไปหาพรอมโต้ที่มุมสุดของร้านขายยา พรอมโต้แค่ชูนิ้วโป้งขึ้นบ่งบอกว่าเขายังไหว


---------------------------

เหมือนเป็นตอนของขุ่นม๊าอิกนิสที่น็อคโตะแลดูจืดจางมากมาย 55555555555555 มีความค่อยเป็นค่อยไป มีความแอบแตะบ่า มีความกระเซ้าเย้าแหย่!

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 6 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

455 ความคิดเห็น

  1. #363 BlackBlueEyes (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 6 มกราคม 2560 / 11:51
    โง้ย พรอมพ์มีความเคะ แต่น็อคจะเมะไม่ได้(?) น่ารักปนหิวแทนไปด้วยเลยค่ะตอนนี้ 555555
    #363
    0
  2. วันที่ 23 ธันวาคม 2559 / 00:10
    พรอมพ์ค่ดจะคิ้วท์///////////////
    #159
    0
  3. #149 zeaheer (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 22 ธันวาคม 2559 / 21:30
    คุโรโกะเบอร์สาม(?)คือน็อตโตะของเรานี่เองค่ะ  (?) #ไม่ใช่ ฮรื้อออ  ทำไมขุ่นเเม่อิกนิสช่างน่าเเทะขนาดเน้ //7//  ความเย้าแหย่นั่นมันอะไร ! นั่นมันอะไร ! #ตบขุ่นพ่อแบบคนหวงคุณเเม่ #ไม่ใช่ละ

    องค๋ชายทรงดูจืดจางมากเพคะ หม่อมฉันรู้สึกเศร้าเสียใจกับบทพูดขององค์ชายที่น้อยนัก แต่หมอ่อมฉันเข้าใจว่าค่าตัวท่านแพง #ไม่ใช่--

    เชื่อว่าพรอมพ์ของเราคงอยู่ไมาถึงตอนหน้าเเน่ๆเลยค่ะ ฮรืออออออออ หิวตายก่อนเเน่ๆ----

    เลิฟเฟอร์--- --> เลิฟเวอร์-- > ยาคู่รัก---! #สกิลมโนขั้นเทพทรู--(?)
    #149
    0
  4. #62 Hikari Yuu (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 20 ธันวาคม 2559 / 17:06
    น่าสงสารน้องพรอมเขานะคะ หิวจะตายแล้วมั้งนั่น555+

    ตอนนี้คุณแม่เด่นสุดค่ะ 55

    #เจ้าชายจะกลายเป็นปรากรอบแล้ว---//หลบดาบ
    #62
    0
  5. #14 คน ไร้ความรู้สึก (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 17 ธันวาคม 2559 / 21:01
    อ่าความเป็นครอบครัวเเสนสุขสันต์นี้มันอาร่ายยยยยยน >\\\<
    #14
    0
  6. #11 Bright sky (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 17 ธันวาคม 2559 / 01:19
    แงงงงงงงงง แฟมิลี่ม้ากมากกกก
    รอมาต่อนะคะะะะ
    #11
    0
  7. #10 tatsue4869 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 16 ธันวาคม 2559 / 20:33
    เรียกว่าคู่ลูกๆข้ามไป เรามาแจวเรือป๊าม๊าดีกว่า!!//รีบจ้ำเรือ
    #10
    0
  8. #9 คนที่ผ่านมาแล้วผ่านไป (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 16 ธันวาคม 2559 / 20:07
    อย่างนี้เขาเรียกว่าครอบครัวสุขสันต์ที่พร้อมจะไปปิกนิกกันตอนกลางคืนค่ะ อุ๊บ! 5555555

    ไม่รู้ใครเห็นเป็นไง เราเห็นสี่คนนี้เป็นครอบครัวกันขนาดหย่อม
    #9
    0
  9. #8 _T_A_E_ (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 16 ธันวาคม 2559 / 19:59
    พรอมกินน็อคก่อนเลยก็ได้นะคะ!! (?)
    #8
    0
  10. #7 new_one (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 16 ธันวาคม 2559 / 19:06
    ทำไมพรอมน้อยดูแลน่าสงสารจัง แต่คู่ป๊าม๊า น่ารักนะ><
    #7
    0