Fic Final Fantasy XV || BL NL

ตอนที่ 12 : Hatman [Ardyn x Noct] II

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 704
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 7 ครั้ง
    10 ม.ค. 60

“นี่ น็อคโตะ นายว่ามันเป็นเรื่องบังเอิญจริงๆ รึเปล่า” เสียงใสเจื้อยแจ้วเอ่ยขึ้น เป็นเสียงโต้ลมที่ฟังไม่ค่อยชัดเท่าไร ขณะที่รถเปิดประทุนสีดำเงากำลังขับไปบนท้องถนนที่ว่างเปล่า โดยมีรถเก่าๆ สีแดงหม่นของอาร์ดีนเพียงคันเดียวขับนำหน้าอยู่ พวกเขากำลังมุ่งหน้าไปที่อาร์คาเอียนตามที่ได้ตกลงกันเอาไว้

พรอมโต้เขย่าเบาะของน็อคติสเมื่อเขาไม่ได้คำตอบ แต่ก็กลับถูกอิกนิสเอ็ดเข้าให้

“พรอมพ์ อย่ากวนน็อคโตะสิ เขาต้องใช้สมาธิในการขับรถนะ”

มันน่าแปลกที่จู่ๆ อาร์ดีนเป็นคนขอให้น็อคติสขับรถตามเขาด้วยตัวเอง แถมเจ้าตัวก็ยังไม่ปฏิเสธ ทั้งๆ ที่ปกติแล้วเรกาเลียคันนี้มีอิกนิสเป็นสารถีประจำ และเมื่อเขาไม่ได้ขับ ก็ยังไม่วายมานั่งคุมการขับรถของใครก็ตามที่จับพวงมาลัยอยู่ ด้วยความเป็นกังวลว่าอาจจะเกิดอุบัติเหตุขึ้น ถึงแม้ว่าเขาจะกังวลมันอยู่คนเดียวก็ตาม

“ไม่เป็นไรหรอก คือฉันกำลังคิดอยู่น่ะ” น็อคติสตอบเสียงเบา จนเกือบจะโดนลมกลบไปหมด

“แหงสิ มันไม่ใช่เรื่องบังเอิญอยู่แล้ว” กลาดิโอที่นั่งประจำเบาะหลังตลอดกาลพูดขึ้น ดวงตาของเขาเพ่งไปที่รถสีแดงคันเก่าข้างหน้าโดยไม่ยอมละสายตา “ครั้งแรกเราเจอหมอนั่นที่กัลดิน รอบนี้ก็มาเจอที่เลสทัลลัม มันจะเป็นอะไรซะอีก นอกจากหมอนั่นสะกดรอยตามเรามา”

“ฉันก็คิดแบบนั้นนะ” อิกนิสเสริม “แต่เขาทำไปเพื่ออะไรล่ะ”

คราวนี้ทุกคนเงียบกริบ ขนาดคนที่พูดไม่หยุดอย่างพรอมโต้ยังต้องนั่งนิ่งเพื่อคิดตาม แต่ดูเหมือนสมองของเขาจะไม่ได้มีไว้เพื่อคิดเรื่องยุ่งยากแบบนี้

แล้วก็เป็นน็อคติสที่พูดตัดบทในที่สุด “คิดไปก็ปวดหัวเปล่าๆ น่า เรารู้แค่ว่าอาร์ดีนไม่น่าไว้ใจ แล้วก็ระวังตัวเอาไว้ให้มากๆ แค่นั้นก็พอแล้วไม่ใช่เหรอ”

ทุกคนส่งเสียงในลำคอเป็นเชิงเห็นด้วย จากนั้นพวกเขาก็มีท่าทีผ่อนคลายขึ้นอย่างชัดเจน โดยพรอมโต้หยิบกล้องขึ้นมาเล่น และเก็บภาพกลาดิโอกำลังนั่งเท้าไหล่ไว้ที่ขอบประตู

“ว่าแต่ น็อคโตะ อาการปวดหัวเป็นยังไงบ้าง” ราชเลขาถามเมื่อเขานึกขึ้นได้ เพราะถ้าจำไม่ผิด ยิ่งน็อคติสเข้าใกล้อาร์คาเอียนเท่าไร อาการของเขาก็จะยิ่งกำเริบบ่อยและรุนแรงขึ้น

“ค่อยยังชั่วแล้วล่ะ” น็อคติสตอบกลับมาแค่นั้น น้ำหนักของมันช่างเบาจนไม่น่าเชื่อถือ

“ทั้งที่เข้าใกล้วงแหวนขนาดนี้แล้วนะ” ขณะที่อิกนิสพูด เหนือศีรษะของเขาก็มีเงาดำวูบผ่านไป เป็นเงาของเนินดินที่ยกตัวสูงขึ้นรอบๆ ใจกลางของอาร์คาเอียน บ่งบอกว่าพวกเขาได้ผ่านเขตนอกสุดของวงแหวนอุกกาบาตเข้ามาแล้ว

“ฉันก็ไม่รู้เหมือนกัน แต่ว่าไม่เป็นไรแล้วล่ะ” น็อคติสยืนยัน ก่อนจะหันไปมองอิกนิสที่ยังคงนั่งนิ่วหน้าอยู่ แล้วเขาก็หัวเราะออกมาเบาๆ “นี่ นายกำลังทำหน้าเป็นคุณแม่เวลาที่ลูกชายไม่สบายอยู่เลยนะ”

แล้วสองคนที่นั่งอยู่เบาะหลังก็เสนอหน้าเข้ามาร่วมหัวเราะด้วยทันที

“ฮ่าๆ เหมือนจริงๆ ด้วย เฮ้ย พรอมโต้ ถ่ายไว้เร็วเข้า” กลาดิโอตบไหล่พรอมโต้ดังป้าบ จนหนุ่มร่างเล็กเกือบจะทำกล้องหลุดมือ ถ้าเป็นปกติพรอมโต้คงจะโวยวายไปแล้ว แต่ไม่ใช่ตอนที่เขาหัวเราะคิกอยู่กับใบหน้าบึ้งตึงของอิกนิส

เลขานุการหันหน้าหนีออกไปนอกรถทันทีที่พรอมโต้จ่อกล้องมา เขาดันแว่นขึ้นไปบนสันจมูก และเอามือปิดหน้าไว้อย่างนั้น ก่อนจะบอกคนทั้งรถด้วยน้ำเสียงหงุดหงิดเป็นการแก้เขิน “อย่างน้อยก็เป็นคุณแม่ที่มีลูกชายไม่สบายกำลังขับรถอยู่ก็แล้วกัน”

เสียงหัวเราะดังลั่นขึ้นมาทันที พรอมโต้ขำจนตัวงอท้องแข็ง มือข้างหนึ่งยกขึ้นปาดน้ำตาแห่งความขบขัน กลาดิโอตบเบาะด้วยความสะใจ ส่วนเจ้าชายน็อคติสก็กำพวงมาลัยด้วยมือที่สั่นริกๆ

แต่ความผ่อนคลายนี้อาจเป็นเรื่องที่ไม่สมควรในบางสถานการณ์ โดยเฉพาะเมื่อเสียงหัวเราะนั้นดังข้ามไปยังรถสีแดงคันเก่าที่ขับนำหน้าอยู่อย่างเอื่อยๆ อาร์ดีนเหลือบตามองกระจกข้าง ด้วยดวงตาสีน้ำตาลทองประกายความมากเล่ห์ของเขา เขาเห็นทั้งรอยยิ้มของความสนุกสนาน และมิตรภาพฉันเพื่อนที่กลมเกลียวกันจนอยากจะเข้าไปตีให้แตก

ถึงคราวอาร์ดีนหัวเราะบ้าง แต่เป็นเสียงหัวเราะเบาๆ ที่เขาได้ยินอยู่คนเดียว

“น็อคติส ลูซิส เคลัม” เสียงทุ้มลอยไปตามสายลม ก่อนจะถูกกลบจนมิดอย่างรวดเร็วก่อนที่เจ้าของชื่อจะทันได้ยิน “ขอให้ภูมิใจกับนามสกุลอันนั้นไปได้ตลอดเถอะ”

 

ไม่นานหลังจากขับรถฝ่าลมมาจนหัวยุ่งเหยิงกันทุกคน น็อคติสก็หักพวงมาลัยเลี้ยวซ้ายตามรถสีแดงคันข้างหน้าไปติดๆ ก่อนเหยียบเบรกจนมิดเมื่อเมื่ออาร์ดีนจอดรถ

“อะไร ถึงแล้วเหรอ” พรอมโต้เด้งตัวขึ้นมาจากเบาะ หัวสีเหลืองทองหันซ้ายหันขวาด้วยความสงสัย ดูเหมือนว่าอาร์ดีนจะพาพวกเขามาจอดที่สถานีพักรถที่ไหนสักแห่ง แทนที่จะเป็นอาร์คาเอียน

“ยังนะ” อิกนิสว่า “น่าจะยังอีกไกลด้วยซ้ำ ฉันว่าเราควรลงไปถามอาร์ดีน”

ทุกคนเห็นพ้องต้องกันหมด คณะเดินทางของน็อคติสพร้อมใจกันลงจากรถ หลังจากที่น็อคติสถอยมันเข้าซองได้สำเร็จจากการช่วยเหลือของอิกนิส ก่อนจะเดินไปที่รถคันเก่าของอาร์ดีน แล้วก็เห็นว่าชายสวมหมวกคนนั้นลงมายืนรออยู่นานแล้ว

“ที่จริงแล้วมันก็ยังอีกไกลเลย ฝ่าบาท” อาร์ดีนเปิดปากพูด ขณะจัดทรงผมที่พันกันเพราะโดนลม เขาคงหมายถึงอาร์คาเอียน “ท่านคิดว่ายังไงถ้าผมบอกว่า เราน่าจะค้างกันที่นี่สักคืน”

ชายสวมหมวกผายมือให้กับทุกคน เป็นเชิงให้รู้ว่า เราในที่นี้คือหนุ่มๆ นักเดินทางทั้งสี่ และรวมอาร์ดีนเข้าไปด้วยอีกหนึ่งคน

“นี่ น็อคโตะ” พรอมโต้เดินเข้ามากระตุกชายเสื้อด้านหลังเพื่อเรียกร้องความสนใจ และยื่นหน้าเข้ามากระซิบ “อาร์ดีนหมายถึงให้เราตั้งแคมป์กับเขาเหรอ”

“อาจจะ” น็อคติสกระซิบตอบ เขามองหน้าอาร์ดีนที่เอาแต่ยิ้มแบบไม่มีพิษมีภัย แต่ก็เพราะรอยยิ้มที่จริงใจจนเกินไปนั่นล่ะ ทำให้มันน่าระแวงมากกว่าคนที่แสดงออกว่ามีแผนร้ายอย่างชัดเจนเสียอีก

ฝ่ายอาร์ดีนก็ราวกับมีหูทิพย์ เขาชิงพูดขึ้นมาก่อนที่พวกน็อคติสจะบอกปฏิเสธ ซึ่งก็น่าจะเป็นอย่างนั้นอยู่แล้ว

“โทษทีๆ คือผมหมายถึง ในโรงแรมตรงนั้นน่ะ” ว่าแล้วก็ชี้ไปยังโรงแรมเล็กๆ ในสถานีพักรถ แต่เรียกว่าเป็นโรงแรมก็อาจจะฟังดูใหญ่ไปสักหน่อย จริงๆ มันคือห้องพักธรรมดาที่ด้านหน้าเปิดเป็นร้านสะดวกซื้อเล็กๆ ไว้สำหรับให้นักเดินทางขาจรพักผ่อนให้หายเหนื่อยมากกว่า

อิกนิสกับกลาดิโอซุบซิบปรึกษากันอยู่ด้านหลัง โดยปล่อยให้เด็กหนุ่มสองคนยืนรับหน้าอาร์ดีนไปก่อน เลขาหนุ่มยื่นนาฬิกาให้อีกคนดู พลางทำหน้าซีเรียส และก่อนที่พวกเขาจะทะเลาะกัน กลาดิโอก็ถอนหายใจอย่างคนจนปัญญา จากนั้นเขาก็เดินมาบอกน็อคติสว่า

“แม่นายบอกว่าให้พักก่อนน่ะ เขาบอกว่ามันเย็นมากแล้ว” กลาดิโอยักไหล่ให้กับประโยคสุดท้าย เขาค่อนข้างข้องใจว่าเวลาสี่โมงมันเย็นตรงไหน “ถ้านายไม่เห็นด้วยก็ไปคุยกับอิกนิสเองนะ”

น็อคติสหันหน้าไปหาเลขานุการผู้ทำหน้าบึ้งตึงเหมือนกับยักษ์ “เอ่อ งั้นเราพักกันก่อนก็ได้”

กลุ่มคณะเดินทางทั้งสี่ส่งตัวแทนไปบอกอาร์ดีนที่ยืนกอดอกพิงรถอยู่ เขาเงยหน้าชมนกชมไม้ แต่หารู้ไม่ว่าคนหูทิพย์ย่อมได้ยินทุกการสนทนา และเขาเกือบจะหัวเราะออกมาตอนที่คนในกลุ่มยกยอให้หนุ่มแว่นเป็นแม่ของคณะ

“หวังว่าคงไม่ต้องร่วมห้องกันนะ” กลาดิโอเป็นตัวแทนคนนั้น

“แน่นอน และผมจะจ่ายค่าห้องในส่วนขององค์ชายให้ด้วย” อาร์ดีนพูดด้วยรอยยิ้ม ซึ่งถ้าเขาพูดแบบนี้ตั้งแต่แรก ก็คงได้คำตอบตกลงจากน็อคติสโดยไม่ต้องเสียเวลาไปปรึกษากันเลยด้วยซ้ำ

 

เวลาค่ำย่ำเข้ามาอย่างรวดเร็วในตอนที่พวกน็อคติสนอนพักตลอดช่วงเย็น ภายในห้องพักอันแสนธรรมดา บนฟูกที่ไม่ต่างอะไรกับไม้กระดานแข็งๆ กับพัดลมเพียงตัวเดียว แต่อย่างน้อยมันก็สบายกว่าการนอนแคมป์กลางป่ากลางเขา ที่นอกจากยุงจะชุมแล้ว ยังหาที่อาบน้ำได้ยากอีกต่างหาก

หลังจากที่ปล่อยให้พักมานานพอสมควร พวกเขาตื่นขึ้นเมื่ออิกนิสเปิดประตูเข้ามาเรียกให้ไปทานข้าว น็อคติสดูจะหิวกว่าทุกคน เพราะมีความเหนื่อยล้าสะสมจากการขับรถมาตลอดทั้งวัน ถึงขนาดสามารถลากกลาดิโอให้ออกจากห้องได้ทั้งที่เจ้าตัวยังไม่ตื่นดีด้วยซ้ำ อิกนิสบอกว่าอาร์ดีนรออยู่ที่ร้านอาหารหน้าโรงแรมแล้ว ดังนั้นพวกเขาควรเลิกเล่นแล้วรีบกันหน่อย

“ทางนี้เลย อิกนิส ต้องขอบคุณจริงๆ ตอนแรกนึกว่าจะสั่งอาหารเก้อซะอีก” อาร์ดีนที่นั่งประจำโต๊ะโบกมือให้ ที่ด้านหน้าของเราเรียงรายไปด้วยอาหารสำหรับเลี้ยงคณะเดินทางย่อมๆ สักสี่ห้าคน

“เขาให้นายไปตามเราเหรอ” พรอมโต้ถามอิกนิส ขณะนั่งลงหน้าจานไก่ และยังไม่วายดึงน็อคติสที่ล่องลอยไปกับกลิ่นอาหารให้นั่งลงตาม

หนุ่มแว่นพยักหน้าแทนคำตอบ ก่อนจะพูดต่อ “เขาบอกว่าอยากเลี้ยงน่ะ”

“ว้าว! วิเศษไปเลย! กลาดิโอก็นั่งสิ” เจ้าของผมสีเหลืองทรงโจโคโบะชี้ส้อมในมือไปที่เก้าอี้ว่างข้างอิกนิส และใช้อุปกรณ์หั่นไก่ขู่บังคับให้กลาดิโอนั่งลง จากนั้นเขาจะได้เริ่มกินอะไรเสียที

“เรื่องเล็กน้อยน่ะ ถ้าเทียบกับสิ่งที่ผมอยากจะมอบให้ฝ่าบาท” อาร์ดีนรับความรู้สึกของพรอมโต้เอาไว้ แต่เขากลับพูดประโยคนั้นให้กับน็อคติส ดวงตาสีน้ำตาลทองจ้องมองเด็กหนุ่มอย่างมีนัยยะ แต่น็อคติสให้ความสนใจไปที่ไก่ในมือพรอมโต้มากกว่า

คณะนักเดินทางทั้งห้าร่วมโต๊ะอาหารกันด้วยหลากหลายความรู้สึก กลาดิโอนั่งดึงหน้าตึงตลอดเพราะมีอาร์ดีนนั่งอยู่ข้างๆ ส่วนพรอมโต้เมื่ออิ่มแล้วก็เปิดรูปในกล้องโชว์ทุกคน และหัวเราะเป็นบ้าเป็นหลังกับรูปที่ถ่ายติดน็อคติสกำลังดึงใบกะหล่ำออกมาจากแฮมเบอเกอร์ สองหนุ่มลุกขึ้นยื้อแย่งกล้องกัน โดยมีอิกนิสคอยห้ามและบ่นให้เบาเสียงลงอยู่ตลอดเวลา

และเห็นจะมีแต่อาร์ดีนเท่านั้นที่ไม่ว่าใครก็เดาความรู้สึกที่แท้จริงของเขาไม่ออก ภายใต้รอยยิ้มเอ็นดูมีบางอย่างซ่อนอยู่จนเขาเองปิดไว้ไม่มิด

ชายสวมหมวกกำมือแน่นอยู่ใต้โต๊ะ ดวงตาสีน้ำตาลทองจับจ้องน็อคติสไม่วางตา

ช่างเป็นเด็กที่ไม่ประสีประสาซะจริง


------------------------

เคล็ดลับความเป็นอมตะของอาร์ดีน คือการกินเด็---

/ทำไมเขียนๆ แล้วรู้สึกว่ามันเหมือนโรคจิต 5555555555

//ฉากกินข้าวในเกม ลุงอาร์ดีนมีเชยคางหนูพรอมพ์ด้วยนะตัว ร้ายกาจจจ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 7 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

455 ความคิดเห็น

  1. #371 BlackBlueEyes (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 6 มกราคม 2560 / 14:09
    โง้ยยยยยย อาร์ดีนถ้าจะมองพินิจพิเคราะห์ขนาดนั้น ลากน็อคโตะไปปล้ำเลยไม่ดีกว่าเหรอคะ (เราจะได้ฟินไปด้วย /ผิด)
    #371
    1
    • #371-1 Helen Luciano Raphael(จากตอนที่ 12)
      8 มีนาคม 2560 / 23:11
      เห็นด้วยเลยค่ะ
      #371-1
  2. #252 shinukaku (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 29 ธันวาคม 2559 / 20:57
    อาร์ดีนเป็นอมตะเพราะกินเด็-----//โดนลากไปเก็บ
    #252
    0
  3. #250 คนที่ผ่านมาแล้วผ่านไป (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 28 ธันวาคม 2559 / 17:46
    ชอบทุกคนที่เรียกอิกนิสว่าคุณแม่ อู้ยยย เห็นหน้าคุณแม่เวลาบึ้งตึงน่ารักกกกก

    ชอบยิ่งกว่าคืออาร์ดีนที่ฉายความคิดจะงาบเด็-------
    #250
    0
  4. #248 คิมดงจุน (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 28 ธันวาคม 2559 / 14:12
    ลุงคิดจะทำอะไรคะ หืมมมม
    #248
    0
  5. #247 ruru (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 28 ธันวาคม 2559 / 11:00
    เมากาวลุงมาก ชอบคู่นี้ จะกินกันเมื่อไรคะ----
    #247
    1
    • #247-1 MSmiLelY(จากตอนที่ 12)
      28 ธันวาคม 2559 / 14:17
      ถามอะไรก็ไม่รู้ ถูกใจจังเลยค่ะ 555555
      #247-1
  6. #245 popurin (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 28 ธันวาคม 2559 / 08:31
    สนุกมากๆค่ะ ชอบมากกก รู้สึกว่าไรเตอร์เขียนบุคลิกของตัวละครถอดแบบมาจากในเกมส์เป๊ะเลย^^ ตอนดูในเกมส์ฉากที่เจออาร์ดีน นี่ก็แอบจิ้นลุงกับน็อคโต๊ะเหมือนกัน (//รอยยิ้มกรุ้มกริ่มของลุงมันชวนจิ้น//)
    #245
    0
  7. #244 I Love Yaoi (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 28 ธันวาคม 2559 / 06:14
    ฉากต่อไปขอncนะครั----//สัญญาณขาดหาย
    #244
    1
  8. #241 ติ่งลวงโลก (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 28 ธันวาคม 2559 / 01:55
    ลุงแดงเผด็จศึกเลยค่ะ!
    #241
    0
  9. #240 pommijika (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 28 ธันวาคม 2559 / 00:51
    อ้าวๆลุง เขาโผล่หางออกแล้ว นี่กะจะพาหนูไปดูเอ็นแทนเอ็นดูซะละมั้ง.....//ขออภัยกับความหยาบคายสัปดน----
    #240
    1
  10. #239 _T_A_E_ (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 28 ธันวาคม 2559 / 00:48
    -ที่บอกน็อคว่าให้ภูมิใจกับนามสกุลนั้นไปเถอะ นี้คือลุงจะแย่งน็อคมาแล้วเปลี่ยนนามสกุลน็อคช้ะ5555!! #มโนค่ะ//-// ลุงเป็นอมตะด้วยการกินเด็กสินะ55+
    #239
    0
  11. #238 Hikari Yuu (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 28 ธันวาคม 2559 / 00:44
    ทำไมเราไม่เห็นฉากนั้น!!!!!!(คู่ซาดีนกับพรอมก็ดีนะ(?))

    ปล. ถึงจุดนี้แล้วรู้สึกลุงซาดีนเริ่มออกแนวโรคจิตยันเดเระ//หลบดาบ
    #238
    0
  12. #237 คน ไร้ความรู้สึก (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 28 ธันวาคม 2559 / 00:40
    อ่า ครอบครัวหรรษา เเบบลุงเห็นเเล้วนึกถึงเซบาสเตียนเลย//การกินเด็กเเล้วทำให้เป็นอ--สัญณาญขาดหายนน ว่าเเต่กินเด็กอย่างงี้ระวังกินข้าวเเดงในคุกนะคร้าบบบบ
    #237
    0
  13. #236 MinT~FairY (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 28 ธันวาคม 2559 / 00:34
    ก๊าวลุงมาตั้งแต่ในเกมละ ต้องมาหาอ่านฟิคต่อ 5555
    #236
    0
  14. #235 Bright sky (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 27 ธันวาคม 2559 / 23:56
    ชอบสายตาที่ลุงมองมากค่ะ แบบฮั่นแน่...//ยิ้มชั่วร้าย
    ขุ่นแม่กับลูกชายทั้งสองของเขา555555555555
    #235
    0