Fic Final Fantasy XV || BL NL

ตอนที่ 1 : Mission [Promp x Noct] [Gladdy x Iggy] I

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,239
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 7 ครั้ง
    10 ม.ค. 60


หากว่ากันด้วยหลักสัจธรรมของคนเราที่จริงแท้แน่นอนที่สุดแล้ว คือมนุษย์มักจะมีสิ่งที่ต้องการอยู่เสมอๆ ไม่ว่าที่ไหน หรือเมื่อไร หรืออาจเรียกได้ว่าเป็นความปรารถนาอันไร้ที่สิ้นสุด เงินตราถูกนำมาใช้ไม่ต่างไปจากเทสาด เส้นทางการแลกเปลี่ยนรวดเร็วราวกับกระแสน้ำเชี่ยว หมุนวนวกเวียนไปอย่างบ้าคลั่ง คลื่นแห่งความปรารถนาลูกแล้วลูกเล่ากัดเซาะจิตใจที่เคยนิ่งสงบของมนุษย์จนพังทลายลง

ชนชั้นถือกำเนิดขึ้นในเวลาที่มีทั้งคนอดตาย และคนที่ใช้เงินจนตัวตายก็ไม่หมดเกิดขึ้นพร้อมกัน มีการเหยียดหยามมนุษย์ผู้ซึ่งไม่ได้ถือครองอำนาจแห่งเงินตรา มันเป็นเรื่องยากที่จะทำลายกำแพงชนชั้นที่ตั้งตระหง่านและเย่อหยิ่ง และมันจะยังคงมีต่อไปตราบใดที่สัจธรรมนั้นๆ ยังไม่ถูกเปลี่ยนแปลง

มีคำกล่าวในหนังสือจิตวิทยาเล่มหนึ่งเกี่ยวกับสิ่งที่หาไม่ได้ด้วยเงิน ซึ่งมันเป็นหนังสือสำหรับกลุ่มคนที่เข้าข่าย สิ่งดังกล่าวถูกขนานนามว่าเป็นสิ่งที่มีคุณค่ามากเกินกว่าจะเอาเงินตรามาเปรียบเทียบ ต่อให้รวยล้นฟ้า มีพระบิดาเป็นถึงกษัตริย์ แต่ราชสมบัติทั้งหมดนั้นก็ไม่อาจนำมาซึ่งสิ่งที่ต้องการ

ชื่อเสียง เกียรติยศ มิตรภาพ ความรัก

... นั่นคุณกำลังอ่านอะไรกันอยู่ ?

ไม่เอาน่า ใครจะอยากไปเล่าเรื่องพรรณนั้นกัน มันน่าเบื่อจะตายไป

คุณคงจะฟังเรื่องพวกนี้มาจากคนเป็นร้อยๆ คน ก่อนที่จะมาเจอเรื่องของพวกเขา

กลุ่มของชายหนุ่มผู้ซึ่งเดินทางมาจากพระราชวัง หนึ่งในนั้นมีพระบิดาเป็นกษัตริย์ แต่สิ่งที่พวกเขากำลังต้องการ กลับกลายเป็นสิ่งที่เงินไม่พอซื้อ!


Mission I

“น็อคโตะ ฉันหิวไส้จะขาดแล้วน้า ทำไมนายไม่เดินไปตรงเคาน์เตอร์แล้วบอกพนักงานว่าเจ้าชายน็อคติสแห่งลูซิสและเพื่อนๆ ของเขาอยากจะกินล็อบสเตอร์ตัวโตๆ ล่ะ” เสียงอ้อนวอนดังมาจากปากของชายผิวขาวผู้มีใบหน้าตกกระ และดวงตาสีฟ้าสุกใส สองมือถือกล้องดิจิทัลเอาไว้อย่างหวงแหน แต่มันก็ไร้เรี่ยวแรงเกินกว่าตัวเองจะยกขึ้นส่อง

พรอมโต้ อาเจนทัม คือชื่อเต็มของเขา หรืออาจจะเรียกแค่ พรอมพ์ ก็ได้ เขาไม่ถือเรื่องนั้น

พรอมโต้นอนหงายอยู่บนเก้าอี้ที่มีพนักพิงเอนไปด้านหลัง ทำให้เขาดูเหมือนผู้ป่วยที่นอนซีดอยู่บนเตียง และแขวนป้ายไว้ว่าเป็นโรคหิว

“ทำไมนายไม่หยุดงอแงแล้วล้วงมือไปในกระเป๋านายล่ะ เราขาดเงินอีกนิดเดียวก็จะสั่งเมนูที่ถูกที่สุดได้แล้ว” น็อคโตะตอบกลับมา อันที่จริงเขาชื่อ น็อคติส หรือ เจ้าชายน็อคติสแห่งอาณาจักรลูซิส อาณาจักรแห่งเวทมนต์ที่ยิ่งใหญ่และเกรียงไกร ถึงแม้ว่าภาพลักษณ์ตอนที่เขาเทเศษเงินทั้งหมดลงบนโต๊ะ และนับทีละเหรียญอย่างตั้งใจ จะดูไม่เหมือนเจ้าชายผู้ร่ำรวยเท่าไรก็ตาม

พรอมโต้ทำตาม แต่ก็ล้วงออกมาได้แค่อากาศ เขาแหงนหน้ามองเพื่อนร่วมทางอีกคนที่ยืนกอดอกดึงหน้าตึงอยู่ข้างหลัง

“ทำอะไรสักอย่างที อิกนิส นายคงทนเห็นพวกเราหิวตายไม่ได้ใช่ไหม”

อิกนิสดันแว่นตาไร้กรอบขึ้นไปบนสันจมูกถึงแม้ว่ามันจะไม่ได้หล่นลงมา ซ่อนนัยน์ตาสีเขียวสวยแต่แฝงไปด้วยความเย็นชาอยู่หลังเลนส์ ชายหนุ่มพยายามหลีกเลี่ยงคำตอบด้วยความเงียบ ก่อนจะเดินมานั่งบนเก้าอี้ข้างๆ พรอมโต้ และก้มลงกุมขมับ

ว่าที่เลขาส่วนพระองค์ของกษัตริย์น็อคติสเริ่มสับสนว่าเขาจะจัดการกับปัญหาที่ชื่อว่าความหิวได้อย่างไร

เหตุการณ์ ณ ตอนนี้เป็นความจริงที่ยากจะทำใจยอมรับ ว่าพวกเขาไม่เหลือวัตถุดิบสำหรับทำอาหารเหลืออยู่เลยแม้แต่อย่างเดียว ซึ่งนั่นรวมไปถึงเครื่องปรุงรส ซอส ธัญพืช อิกนิสจำได้ว่าครั้งสุดท้ายที่เขาเห็นถุงใส่ของเหล่านั้นวางอยู่หลังรถเปิดประทุนสีดำคันงาม คือเมื่อประมาณครึ่งวันก่อน ก่อนที่เขาจะเปลี่ยนให้เจ้าชายน็อคติสเป็นคนขับ แล้วจากนั้นมันก็หายไป

เสียงคลื่นลมกับกลิ่นเกลือทะเลที่อบอวนกลิ่นกุ้งเผาหน่อยๆ ทำให้พวกน็อคติสแทบคลั่ง ความเป็นไปได้ที่จะซื้ออาหารจากภัตตาคารแสนแพงหมดไปโดยสิ้นเชิง หรืออาจเรียกว่ามันไม่มีความเป็นไปได้ใดๆ ทั้งนั้นตั้งแต่แรก ครั้นจะออกไปตกปลาก็ต้องเสียค่าเช่าที่ เสี่ยงกับความหวังลมๆ แล้งๆ ว่าปลาที่ชาดหาดจะโง่ติดเบ็ด อะไรๆ ก็ดูยากไปหมดเมื่อไม่มีเงิน

น็อคติสเดินมาร่วมคณะคนหิวด้วยเป็นคนที่สาม เขาทิ้งเศษเงินที่ไม่พอแม้กระทั่งซื้อบะหมี่ถ้วยไว้ตรงนั้น

“เหลือแต่รอกลาดิโอกลับมาสินะ หวังว่าเขาจะหาอะไรดีๆ มาให้เรา” ว่าจบก็มีการประสานเสียงท้องร้อง มันดูอเนจอนาถมากสำหรับกลุ่มคนที่ภายนอกดูมีอันจะกิน

เมื่อประมาณสิบนาทีที่แล้ว กลาดิโอ หนึ่งในคณะเดินทางของเจ้าชายน็อคติสถูกส่งออกไปในฐานะผู้กล้า ตามหาภารกิจอะไรก็ได้ที่ให้ค่าตอบแทนที่น่าสนใจ และที่สำคัญคือมันจะต้องพอสำหรับค่าอาหารที่ภัตตาคาร

ภารกิจอะไรก็ได้หมายถึงภารกิจที่ครอบคลุมไปตั้งแต่การเอาแมวลงจากต้นไม้ จนไปถึงการฆ่าสัตว์ประหลาดใหญ่ยักษ์ กลาดิโอชูนิ้วโป้งและยิ้มเห็นฟันให้ก่อนจะแยกออกไป แต่เขาดูเหมือนหมีป่าล่ำบึก ที่แสยะเขี้ยวก่อนจะกินผู้จ้างวานมากกว่า

พรอมโต้คิดเล่นๆ ว่าตอนนี้กลาดิโอจะกินคนที่เขาคุยด้วยไปแล้วกี่คน

“โฮ้ส! น็อคโตะ” โดยไม่ปล่อยให้รอนาน เสียงทักทายแห่งความหวังก็ดังมาแต่ไกล สามหนุ่มเด้งตัวขึ้นมาจากเก้าอี้อย่างพร้อมเพรียงกัน พวกเขาเห็นกลาดิโอกำลังเดินมาทางนี้พร้อมกับใบปลิวยับย่นในมือ

กลาดิโอ หรือชื่อเต็มคือ กลาดิโอลัส เป็นชายกำยำร่างใหญ่ที่ตัวสูงเท่าหมี สวมเสื้อนอกสีดำเพียงตัวเดียว อวดซิกแพคที่ทำให้เขาดูเหมือนหมีที่ออกกำลังสม่ำเสมอ และใบหน้ามีแผลเป็นเด่นชัดบากลงมาตรงตาซ้าย บ่งบอกถึงวีรกรรมอันโชกโชนของเขา ซึ่งนั่นก็สมแล้วกับบุคลิกราชองครักษ์ของเจ้าชายน็อคติส ชนิดที่ว่าแค่ยืนอยู่ห่างๆ ก็ไม่ต่างกับมีทหารมายืนประจำสี่ทิศ

“สวรรค์โปรด กลาดิโอ นายกลับมา...” พรอมโต้ถลามาจากที่นั่ง ก่อนจะเซไปเซมาอย่างคนไร้เรี่ยวแรง และล้มตัวลงใส่อิกนิสที่ยืนอยู่ข้างๆ นั่นเอง

“ได้อะไรบ้าง” น็อคติสให้ความสนใจไปที่ใบปลิวมากกว่า กลาดิโอส่งมันให้เขา ก่อนจะอธิบายว่า

“อย่าว่าอย่างนั้นอย่างนี้เลยนะ เจ้าชาย ที่บอร์ดติดประกาศไม่มีภารกิจอะไรที่ให้เงินดีๆ เลยสักอย่าง อย่างมากก็แค่หลักร้อย”

“อ่าหะ” น็อคติสจ้องใบปลิวที่มีรูปภาพวาดอยู่ตรงกลาง มันค่อนข้างที่จะดูยากโดยเฉพาะกับลายเส้นที่เต็มไปด้วยอารมณ์ศิลปินขนาดนี้ และถ้ามองไม่ผิด มันน่าจะเป็นแพะภูเขา หรือไม่ก็สายพันธุ์ใกล้เคียง ที่แปลกตาคือเขาอันใหญ่โตและลักษณะที่โค้งเข้าหากัน น็อคติสไม่เคยเห็นตัวแบบนี้ที่ไหนมาก่อนตลอดชีวิตยี่สิบปีอันแสนเฉื่ยชาของเขา แต่นั่นไม่ใช่ปัญหา เพราะจุดสนใจทั้งหมดมันอยู่ตรงด้านล่างของกระดาษ ที่บอกค่าตอบแทนหลักพัน “แล้วนายไปเอาใบนี้มาจากไหน”

กลาดิโอเกาหัวแกรกๆ ดวงตาสีน้ำตาลเฉมองไปไกล

“เอ่อ ที่พื้นน่ะ อันที่จริงคือแถวๆ ถังขยะ ฉันไม่รู้ว่ามันหล่นลงมานานแล้วหรือยัง อาจจะวันสองวัน หรือเดือนสองเดือนก็ได้ แต่ลองไปติดต่อดูหน่อยก็ไม่เสียหาย ฉันว่าอย่างน้อยพรอมโตก็ต้องคิดแบบนั้นแน่ๆ”

ว่าแล้วก็เอานิ้วโป้งชี้ไปด้านหลัง ตรงกับจุดที่พรอมโต้กำลังขู่จะกินอิกนิสอยู่รอมร่อ

น็อคติสปล่อยให้อิกนิสถูกเลีย โชคดีที่เจ้าตัวใส่ถุงมือเอาไว้ เจ้าชายพลิกไปดูด้านหลังใบปลิว ซึ่งมันระบุที่อยู่ของผู้จ้างวานเผื่อว่าผู้กล้าคนไหนสนใจจะติดต่อกลับ

ร้านขายยาอาทรัม เปิดวันจันทร์ – ศุกร์


----------------------------------------

ฮู่เร่ๆ เห็นชื่อตอนนั่นไหม!!? เห็นชื่อตอนนั่นรึเปล่า!!? ฟิค Mission นี้จะมีเรือตีคู่กันไปสองลำนะฮ๊าฟฟฟ >W< ไม่อยากพลาด ฝากกดติดตาม และคอมเมนต์แสดงฟิลลิ่ง(?) สร้างขวัญกำลังใจ เพื่อเป็นเชื้อไฟให้กับเรือทั้งสองลำนี้นะฮ๊าฟฟฟฟฟ *-*

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 7 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

455 ความคิดเห็น

  1. #362 BlackBlueEyes (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 6 มกราคม 2560 / 11:41
    กราบขอบพระคุณไรท์เตอร์ที่แต่งนะเจ้าคะ ฮือ จะร้องงง ติดตามค่ะ
    #362
    0
  2. วันที่ 23 ธันวาคม 2559 / 00:04
    หูยยย ขอบคุณที่แต่งมา ณ ที่นี้มากค่ะ////////
    #158
    0
  3. #148 zeaheer (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 22 ธันวาคม 2559 / 21:27
    สวรรค์โปรดแม้เราจะพบช้าไปก็ตามทีค่ะ ฮรือ เที่ยวเเจวเรือข้ามป่าเขาลำเนาไพรล่องไปในเรือมหาสมุทรลึกหาพรรคพวกจนในที่สุดเราก็พบเรือลำนี้--- #พรอมพ์น็อค-- ฮรือ ยังไงเราก็มององค์ชายเมะไม่ขึ้นจริงๆนะคะ ///7/// #ไม่ใช่

    ชอบภาษามากๆเลยค่ะ เขียนลื่นไหลมาก เอาจริงๆยังแอบรู้สึกเลยว่า โอ้โห--! ไม่ค่อยเป็นนิยายไทยเท่าไรเลยค่ะ (?) ชอบจังเลย-- นิยายไทยส่วนมากจะชอบจุดจุดจุด(?)เเละอารมณ์บรรยายเยอะมาก เเต่ชอบเรื่องนี้ชอบภาษามากๆเลยค่ะ รู้สึกว่าแบบ มันบรรยายอารมณ์ไปได้ด้วยตัวมันเองอยู่เเล้วววว ฮรือออ เเทบจะไม่ต้องกระตุ้นเลยค่ะ ////7// #แดดิ้นด้วยถูกจัยย์---

    เเละไม่ว่าอย่างไรก็ตาม ศัตรูที่มนุษยชาติไม่เคยล้มได้และยิ่งใหญ่กว่าไททัน ! คือ ! ความหิว (...)
    #148
    0
  4. #128 B1117 (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 22 ธันวาคม 2559 / 12:48
    แต่งดีมากค่ะ หาคู่น็อคพรอมมานาน ชอบคู่กลาดิโอ้อิกนิสด้วย พ่อแม่กับลูกๆ
    #128
    0
  5. #61 Hikari Yuu (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 20 ธันวาคม 2559 / 17:00
    ตามหามาเนิ่นนาน ในที่สุดก็มีคนแต่ง!!!! ฮูเร่!!!!!!!

    เราชิพคู่พ่อแม่(?)กับคู่น็อคพรอมเช่นกัน เห็นชื่อตอนแล้วอยากกรีดร้อง อร๊าย~~(?)
    #61
    0
  6. #12 คน ไร้ความรู้สึก (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 17 ธันวาคม 2559 / 19:59
    ในที่สุดก็มีคนเเต่งซักที เย้ๆๆๆๆๆ
    #12
    0
  7. #6 One-CuP-Of-Late (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 16 ธันวาคม 2559 / 10:09
    FCคู่ป๊าม๊ามากเลยค่ะ5555+
    #6
    0
  8. #5 new_one (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 16 ธันวาคม 2559 / 08:36
    พรอมน้อยกับเจ้าชายน็อค ในที่สุดก็หาอ่านคู่นี้ได้สังที คู่ป๊าม้าก็น่ารัก รออ่านตอนต่อไปนะค่ะ
    #5
    0
  9. #4 BlackViper (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 16 ธันวาคม 2559 / 01:42
    ในที่สุดก็มีคนแต่งคู่ป๊าม๊าซักที จะรออัพตอนต่อไปนะคะ
    #4
    0
  10. #3 _T_A_E_ (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 15 ธันวาคม 2559 / 23:16
    ในที่สุดก็มีพรอมน็อคสักที!! เจอแต่น็อคพรอม จะรอนะคะ!! #เราจะพายไปด้วยกัน0]---[
    #3
    0
  11. #2 คนที่ผ่านมาแล้วผ่านไป (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 15 ธันวาคม 2559 / 22:36
    โอ๊ยยยย ไรท์เป็นพระเจ้าผู้มาโปรดจริงๆ ในที่สุดเราก็ได้อ่านคู่พรอมกับน็อคเสียที คือจับจิ้นคู่นี่มานานมาก จะแต่งเองก็ไม่มีเวลาและข้อมูลไม่สันทัดพอ

    จะติดตามไรท์เลย รออัพตอนต่อไปนะ
    #2
    0