เทวทูตปีกขวา 天神右翼 [นิยายแปลจีน]

ตอนที่ 40 : ทัณฑ์สวรรค์ [40]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,908
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 49 ครั้ง
    11 ก.ย. 59



-79-

                เกิดเป็นชาวสวรรค์ช่างดีโดยแท้ เท้าเดินไม่ไหวก็ยังสามารถใช้การบินแทนได้ ไม่รู้ว่าลูซิเฟอร์ใช้เวทมนตร์ประเภทไหนถึงได้ ขนส่งคาลอสกลับไปที่บ้านได้ หลังจากแน่ใจว่าเอาเขากลับไปขังไว้ที่เดิมเรียบร้อยแล้ว ลูซิเฟอร์ก็ลากแขนผมเข้าไปในบ้าน คนสองคนเนื้อตัวเปียกปอน เขาหาห้องนอนของผมเจออย่างคุ้นที่คุ้นทางก่อนจะดึงเสื้อของผมออกมาจากในตู้เสื้อผ้า ผมมองเห็นเสื้อผ้าตัวเล็กๆที่พับเอาไว้เป็นระเบียบเรียบร้อยอยู่บนเตียงก็โพล่งขึ้นมาทันที “ซวยแล้ว เจ้าเด็กนั่น......” ลูซิเฟอร์หันมามองผม สองมือสะบัดเสื้อคลุมห่อร่างผมไว้จนมิดชิด เรียวคิ้วขมวดแน่น “ไม่ต้องคิดถึงคนอื่นอีกแล้ว ที่สำคัญที่สุดคือตัวเจ้าเองต่างหาก”

                เขาอุ้มร่างของผมขึ้นอย่างง่ายดายก่อนจะพาบินออกไปด้านนอก ลูซิเฟอร์ร่ายเวทบางอย่าง จากนั้นตรงหน้าประตูก็ปรากฏกำแพงโปร่งแสงสีทองกลายเป็นที่คุมขังอีกชั้นหนึ่งของคาลอส ผมกอดคอของเขาเอาไว้ พูดเสียงเบา “น่าขยะแขยงเป็นบ้า ผมคงจะกินข้าวไม่ลงไปอีกหลายวัน แม่-เอ้ย”

                ลูซิเฟอร์ไม่ตอบคำ เพียงแค่เพิ่มแรงมือข้างที่กอดเอวของผมอยู่ก่อนจะโผบินขึ้นไปด้านบน

                ขณะนั้นผมไม่รู้ว่าตัวเองควรจะพูดอะไรออกไปดี

                จำได้ว่าแฟนหมายเลขสี่ของผมเคยเล่าเรื่องหนึ่งให้ผมฟัง ชื่อเรื่องว่า พรหมจรรย์ครั้งที่สอง

                ผู้หญิงคนหนึ่งถูกคนรุมข่มขืน สูญเสียพรหมจรรย์ของตัวเอง ในช่วงเวลาอันแสนรันทดสิ้นหวังนั้น เธอก็ตัดสินใจโทรไปหาแฟนหนุ่ม เล่าเรื่องทั้งหมดที่เกิดขึ้นให้เขาฟังอย่างไม่ปิดบัง ทั้งขอร้องให้เขาอย่าได้ทิ้งเธอไป แฟนหนุ่มที่อยู่ปลายสายเงียบไปอยู่นาน สุดท้ายก็พูดขึ้นว่า ขอเวลาผมตัดสินใจ 12 ชั่วโมงหญิงสาวตอบตกลงด้วยรอยยิ้มฝืดเฝื่อนก่อนจะวางสาย เธอแต่งหน้าแต่งตัวอย่างบรรจง จัดเตรียมยานอนหลับให้พร้อม เฝ้ารอจนฟ้าสว่าง ในที่สุดเธอก็ยอมแพ้ ขณะที่เตรียมจะโทรไปบอกลาแฟนหนุ่ม ตอนนั้นเองที่อีกฝ่ายก็โทรเข้ามา พูดว่า ผมคิดมาตลอดทั้งคืน ผมอยากบอกคุณว่า... เธอตัดบทเขา บอกว่า ฉันรู้ว่าคุณจะพูดอะไร ได้โปรดบอกฉันเป็นครั้งสุดท้ายว่าคุณรักฉัน ได้รึเปล่าแฟนหนุ่มพูดขึ้น ผมรักคุณ แต่เรื่องนี้ไม่ใช่ความผิดของคุณ คุณช่วยรับปากผมเรื่องหนึ่งได้ไหม?เธอตอบตกลง เขาพูดต่อ ก่อนที่เราจะแต่งงานกัน คุณช่วยรักษาพรหมจรรย์ครั้งที่สองไว้ให้ผมได้มั้ย?

                ยานอนหลับในมือร่วงลงพื้นไปพร้อมกับโทรศัพท์ ปลายสายเงียบเสียงไป แฟนหนุ่มตกใจวิ่งไปที่บ้านหญิงสาวอย่างไม่คิดชีวิต ก่อนจะพบว่าเธอนั่งกอดเข่าร้องไห้อยู่ที่ตีนบันได หลังจากนั้นพวกเขาทั้งคู่ก็ตระกรองกอดกัน หลั่งรินหยาดน้ำตาแห่งความยินดี

 

                หลังจากนั้น แฟนหมายเลขสี่ที่ท่องจำเรื่องราวนั้นได้จนขึ้นใจก็สรุปเสริมท้ายขึ้นว่า แท้ที่จริงแล้ว ลูกผู้หญิงทุกคนต่างก็มีพรหมจรรย์ครั้งที่สองกันทั้งนั้น ครั้งแรกอาจจะสูญเสียมันไปอย่างไม่เต็มใจหรือเพราะความไม่รู้ประสีประสา แต่พวกเธอยังสามารถเก็บครั้งที่สองมอบให้กับคนที่เธอรักได้!

 

                แฟนหมายเลขสี่ถามผมด้วยน้ำตาคลอเบ้า นายจะดีกับฉันเหมือนผู้ชายคนนั้นรึเปล่า?

                ตอนนั้นผมตอบกลับไปว่า พรหมจรรย์ครั้งที่สองกับผีน่ะสิ!’

                แฟนหมายเลขสี่อึ้งกิมกี่ พูดว่า อย่าบอกนะว่าถ้าฉันไม่ใช่หญิงบริสุทธิ์ นายก็ไม่ต้องการฉันแล้ว?

 

                ไอ้ผู้ชายคนนั้นสมควรไปตายซะ แฟนสาวถูกข่มขืน แทนที่จะรีบไปอยู่ข้างๆเธอ ปลอบใจเธอ กลับพูดว่า ขอฉันคิดดูก่อนนะ แล้วยังจะมีหน้ามาพูดขอ พรหมจรรย์ครั้งที่สองบ้าบออะไรนั่นอีก ถ้าเกิดก่อนหน้านั้นเธออยากมีเซ็กส์กับแฟนก็ต้องถูกลากออกไปยิงหรือยังไง? ผู้หญิงปัญญาอ่อนนั่นยิ่งน่าขำกว่า ข้อแรก ทำไมต้องรู้สึกผิดต่อผู้ชายด้วย ข้อสอง ไม่รู้จักป้องกันตัวเอง ข้อสาม ถึงขั้นคิดจะฆ่าตัวตาย ผิดคาดที่ผู้หญิงที่ขนาดตัวเองยังไม่รักคนนี้ยังมีคนต้องการ ผมสงสัยมาตลอดว่าเรื่องนี้เกิดขึ้นสมัยเมื่อร้อยปีที่แล้วรึเปล่า อยากถามเหลือเกินว่าผู้หญิงคนนั้นต้องรัดเท้าด้วยมั้ย

                ที่ประหลาดที่สุด เรื่องไร้สาระเรื่องนี้กลับทำคนซาบซึ้งได้เป็นโขยง!

 

                ดังนั้นผมเลยเล่าความคิดของตัวเองให้แฟนหมายเลขสี่ฟัง เธอได้ฟังก็ประทับใจอย่างมาก แต่ผ่านไปไม่นาน พวกเราก็แยกทางกัน เพราะอะไรล่ะเหรอ? เธอบอกว่า หลีปิน ฉันไม่คิดมาก่อนเลยว่านายจะพูดแนวคิดอะไรแบบนี้ออกมา นายหยาบกระด้างเกินไปแล้ว ไม่เห็นค่าพรหมจรรย์ ไม่มีความรับผิดชอบ ฉันอยากได้ผู้ชายที่สามารถทะนุถนอมฉัน เป็นคนแรกของฉัน และสามารถดูแลปกป้องฉันได้

 

                ผิดเป็นครู หลังจากตอนนั้นผมก็ได้เรียนรู้ว่าเวลาอยู่ต่อหน้าผู้หญิง ต้องเผย ความรับผิดชอบ ของตัวเองออกมา ต้องเห็นความสำคัญของ พรหมจรรย์ของพวกเธอทั้งหลาย แต่ผ่านไปนานๆเข้า ผมเองก็ไม่ใช่ท่อนไม้ ดังนั้นผมเลยแก้ปัญหาด้วยการไม่เอาหญิงบริสุทธิ์มาเป็นแฟน

                ดังนั้นเกี่ยวกับเรื่อง พรหมจรรย์ครั้งที่สองนี้ สำหรับผมเป็นเพียงเรื่องขำขันที่เอาไว้เล่าในกลุ่มเพื่อนเท่านั้น

 

                ลูซิเฟอร์อุ้มผมมาหยุดอยู่ที่หน้าประตูปราสาทแห่งแสง ผมอดไม่ไหวที่จะถอนใจออกมา ผมนึกขึ้นได้ว่าพวกรักร่วมเพศเองก็มีแบ่งเป็นชายหญิง(รุกรับ)ด้วยเหมือนกัน ผมจ้องมองใบหน้าดำทะมึนของเขา ถ้าเกิดพอเข้าไปแล้ว เขากลับพูดกับผมว่า พรหมจรรย์ของเจ้าสูญไปแล้ว พวกเราแยกทางกันเถอะรับรองได้เลยว่าผมได้กัดเขาหน้าแหกแน่

 

                เข้ามาในห้องโถงกว้างใหญ่โอฬาร ลูซิเฟอร์หันไปสั่งการลูกน้องที่อยู่ด้านข้าง “ไปเตรียมน้ำในห้องอาบน้ำให้พร้อม” คนกลุ่มนั้นเดินถอยออกไป ผมพลันพูดขึ้น “นี่ไม่ใช่ครั้งแรกของผม” ลูซิเฟอร์พยักหน้า ไม่แม้แต่จะตกใจ ผมพูดต่อ “ผมแค่โดนหมากัดเท่านั้น อย่ามาพูดกับผมว่าจะรับผิดชอบ ผมรับไม่ได้”

                ลูซิเฟอร์ลูบใบหน้าผมอย่างอ่อนโยน ในรอยยิ้มของเขาแฝงความเศร้าเอาไว้เลือนราง “ถึงเจ้าเป็นหนุ่มพรหมจรรย์ก็ไม่เป็นไร”

                “ท่านพูดสลับกันรึเปล่า?”

                “ไม่นี่”

                ผมน่าจะรู้ตัวตั้งนานแล้วว่าผู้คนที่นี่ไม่ชมชอบพรหมจรรย์นิยม พวกคนใหญ่คนโตอย่างพวกเขาก็เหมือนกัน แม่-เอ้ย เรื่องนี้เทียบกับมุกแป้กเมตาตรอนยังน่าขำซะกว่า แต่ว่ายังดีที่ลูซิเฟอร์ยังไม่ถึงขั้นนั้น คนที่สุดยอดจริงๆคือเมตาตรอนต่างหาก ความรังเกียจพรหมจรรย์ของเขาเรียกได้ว่าสุดโต่ง อาการหนักขนาดนั้น ไม่รู้ว่าอิสเรียลในสายตาของเขาเป็นยังไงกันแน่

                ผมพูดขึ้น “ท่านวางผมลงได้แล้ว”

                ลูซิเฟอร์กลับแย้งว่า “ถ้าข้าวางลง เจ้าจะเจ็บ ทำแบบนี้ไม่ดีเหรอ?”

 

                ผมคิดไปคิดมาก็พยักหน้า เขาถึงได้อุ้มผมเดินเข้าไปในห้องอาบน้ำ

 

                ตอนที่เข้าไปด้านใน ผมพลันตกตะลึงไปชั่วครู่ ในห้องพร่ามัวไปด้วยไอน้ำ ม่านหมอกทิ้งตัวลงอยู่ตรงระดับพื้น ตรงกลางเป็นสระน้ำใสสะอาด สายน้ำไหลลงจากหัวมังกรที่ทำจากทองคำขาว กลีบดอกกุหลาบถูกโปรยอยู่เหนือผิวน้ำ ลอยละล่องอ้อยอิ่ง แค่ส่งเสียงออกไปเบาๆ ก็จะเกิดเสียงสะท้อนกลับมา

                สภาพรอบด้านดูลวงตาอยู่มาก คล้ายหลุดเข้าไปอยู่ในแดนเซียนไม่มีผิด แต่ผมกลับรู้สึกว่ามันคุ้นตาอย่างบอกไม่ถูก

                ลูซิเฟอร์วางผมลงก่อนจะยื่นมือไปลองระดับอุณหภูมิของน้ำ เขาแกะเสื้อคลุมที่ห่อร่างของผมอยู่ออก ผมเผลอยึดส่วนที่คลุมท่อนล่างเอาไว้โดยไม่รู้ตัว ลูซิเฟอร์กวาดสายตามองลงด้านล่างก่อนจะเงยหน้าขึ้นมองผม “ไม่ต้องอายหรอก ยังไงก็ต้องเห็นอยู่ดี” ผมส่ายหน้า “เปล่าซักหน่อย” จากนั้นผมก็จัดการถอดเสื้อผ้าตัวเองออกก่อนจะรีบหย่อนตัวลงในสระน้ำอย่างว่องไว

                ส่วนนั้นของผมแสบร้อนอย่างกับถูกไฟเผา เจ็บชิ-หายเลยโว้ย! เพียงคิดถึงเทวดากลุ่มนั้น ผมก็รู้สึกเหมือนเคี้ยวหนอนเข้าไปกำใหญ่ ผมพูดด้วยใบหน้าแดงก่ำ “ท่านออกไป ผมอาบน้ำคนเดียวได้” ลูซิเฟอร์กลับพูดขึ้น “อาบด้วยกันเถอะ” ผมส่ายหน้าไม่เห็นด้วย กลีบดอกไม้ถูกตีจนกระจายออก

                ในที่สุดผมก็นึกขึ้นได้ สถานที่แห่งนี้......ที่เห็นในกระจกอัสนี......

                ลูซิเฟอร์นำเชือกออกมาเส้นหนึ่งรวบมัดผมตัวเองเอาไว้อย่างง่ายๆไว้บนบ่า จากนั้นก็ถอดเสื้อผ้าออกช้าๆ ราวกับอสรพิษเงินทรงเสน่ห์ที่กำลังลอกคราบ ไม่เงยหน้ามองก็แล้วไปเถอะ แต่พอเงยหน้าขึ้นผมก็รู้สึกคล้ายเลือดกำเดากำลังจะไหล ชาวสวรรค์เทียบชาวสวรรค์ คับแค้นใจจนตาย... ต่างก็เป็นเทวดาด้วยกันทั้งนั้น พวกเทวดากลุ่มนั้น ผมเห็นแล้วอยากจะอ้วก แต่พอเห็นลูซิเฟอร์......

                ความสัมพันธ์ของพวกเราตอนนี้ นับว่าเป็น......?

                ท่านอาจีซัส พระผู้เป็นเจ้าครับ ไม่เห็นจะต้องเร็วขนาดนี้......

 

 

-80-

                ลูซิเฟอร์ว่ายน้ำมาทางผม ทำให้เส้นผมเล็กละเอียดของเขาชุ่มน้ำเกาะอยู่บนแผงอก ใบหน้าได้รูปนั้นน่ามองอย่างไม่ต้องสงสัย ผมสะกดข่มความต้องการที่จะพุ่งเข้าไปหาเอาไว้ ค่อยๆกดตัวลงไปในน้ำมากกว่าเดิม ลูซิเฟอร์ส่งมือออกมาประคองบั้นเอวผมเอาไว้อย่างแผ่วเบา ผมรีบโพล่งขึ้น “ผมเองก็ชอบท่านมากแล้วก็ต้องการท่านมากเหมือนกัน แต่ว่าผมไม่อยากให้มันเร็วขนาดนี้ พวกเราค่อยๆสานสัมพันธ์ รอเวลาสุกงอมค่อยว่ากันดีมั้ย!

                ลูซิเฟอร์ชะงักไปครู่ใหญ่ ดึงร่างผมเข้าไปหาเขา “เจ้าในตอนนี้ ข้าจะทำได้ยังไง......ยกขาขึ้นมาสิ ข้าจะช่วยล้าง” ณ จุดๆนั้น ผมสมองทึ่มไปในทันใด รอมยิ้มฝืดเฝื่อน ผมค่อยๆยกขาขึ้นเกี่ยวเอวของเขา สองมือกำขอบสระด้านหลังเอาไว้แน่น ลูซิเฟอร์พูดขึ้น “ไม่ต้องเกร็ง”    

                ผมลังเลอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนตัดสินใจยื่นมือขึ้นโอบคอเขา ถึงจะบอกไม่ให้เกร็ง แต่ร่างกายผมตอนนี้แข็งทื่อพอๆกับเหล็ก สบตากับเขาเพียงครู่ ผมเกิดความรู้สึกอยากลูบใบหน้าของเขาขึ้นมา ชะงักอยู่นาน ในที่สุดก็ใช้ปลายนิ้วลูบไปที่ขอบตาของเขา “มหาเทพ ท่าน......” ลูซิเฟอร์ปิดริมฝีปากของผม ตีหน้าขรึม “เรียกอีกครั้งซิ” ผมกัดริมฝีปาก “มหาเทพลูซิเฟอร์......เอ่อ... ลูซิเฟอร์” เขายิ้มบางๆ “พูดต่อสิ”

                ผมถามเขา “ผมจะได้เจอท่านอีกเมื่อไหร่?”

                เขาดูแปลกใจในทันที “เจ้าจะไม่อยู่กับข้าที่นี่?” ใจของผมเต้นผิดจังหวะทีหนึ่ง ...อยู่ด้วยกัน ...นอนด้วยกัน ...จากนั้นก็XXOOแล้วก็OOXX...... แย่แล้ว... เลือดกำเดาผม...... ผมส่ายหน้าพลางพูด “ผมยังมีน้องชายอีกหนึ่งคน ผมต้องดูแลเขา......” พูดถึงตรงนี้ผมก็ต้องสูดหายใจเข้าลึก ปลายนิ้วของลูซิเฟอร์เลื่อนลงไปที่ด้านล่างของผม นวดคลึงแผ่วเบา “อื้อ” ปลายนิ้วค่อยๆสอดแทรกเข้ามา ผมกอดคอเขาเอาไว้แน่น ใช้หลังมือปิดริมฝีปากตัวเองเอาไว้ไม่ปล่อย “เขาติดผมแจ ผมทิ้งเขาไม่ได้ ถ้ายังไง......ผมค่อยมาพบท่านทีหลังได้มั้ย?” ลูซิเฟอร์กลับพูดขึ้น “เรื่องนี้เดี๋ยวค่อยว่ากัน ตอนนี้ต้องจัดการแผลเจ้าก่อน เจ็บหรือไม่?”

 

                นิ้วมือของเขาสอดแทรกอยู่ในร่างของผม การเคลื่อนไหวเป็นไปอย่างแผ่วเบา แต่ก็ยังเจ็บจนแทบร้องขอชีวิต ริมฝีปากของผมสั่นระริกอย่างห้ามไม่อยู่ พูดเสียงตะกุกตะกัก “ไม่ต้องแล้ว ผมล้างเองดีกว่า” ลูซิเฟอร์ใช้อีกมือหนึ่งช่วยเปิดทางด้านหลัง ความเจ็บปวดคล้ายจะลดถอยไปจำนวนหนึ่ง แต่ก็ยังไม่สบายตัวอยู่อย่างเดิม เขาพ่นลมหายใจออกมาทีหนึ่ง พูดอย่างเนิบช้า “ไม่เป็นไร ข้ายังทนไหว”

                ประเด็นคือเขาทนได้แต่ผมทนไม่ได้!

                ผมหลับตากัดข้อมือตัวเอง พยายามหันเหความสนใจของตัวเองไปทางอื่นอย่างสุดความสามารถ แขนขาทั้งสี่เกร็งแน่น ได้แต่เกาะเกี่ยวเขาไว้เหมือนเถาวัลย์ที่พันเลื้อยอยู่กับต้นไม้ ม่านไอน้ำยิ่งมองยิ่งรู้สึกเวียนหัว คลื่นบางอย่างซัดสาดอยู่ในอกของผมอย่างรุนแรง เลือดพากันไหลไปรวมกันอยู่ที่ท้องน้อย ร่างกายพลันร้อนผ่าวขึ้นอย่างห้ามไม่อยู่ เสียงหัวใจเต้นของผมดังขึ้นเรื่อยๆ ลมหายใจเริ่มร้อนและหนักหน่วงขึ้นเรื่อยๆ สุดท้ายแม้แต่ตัวเองก็รับไม่ไหว ใช้จมูกหายใจยังไม่เพียงพอ จำเป็นต้องแยกริมฝีปากออกสูดหายใจเข้าออกลึกๆ

                เสียงของลูซิเฟอร์ดังขึ้น “อย่ากอดแน่นขนาดนี้สิ” ผมคลายแรงที่มือออกเล็กน้อย พูดอย่างอดรนทนไม่ไหว “รีบๆทำให้เสร็จซะที ผมทนไม่ไหวแล้ว” ลูซิเฟอร์พลันพูดขึ้น “เสร็จแล้ว”

                ผมกระพริบตาปริบๆ เสร็จแล้ว? ผมพึ่งจะรู้ตัวว่าที่ผ่านมาเขาเอาผมล้างจนสะอาดหมดจด

                เหงื่อตก... ทำไมถึงรู้สึกว่าตัวเองกลายร่างเป็นเนื้อหมูให้เขาล้างกันนะ......

                ผมรีบกระโดดลงจากร่างของเขาด้วยความเร็วแสง เกิดเสียงตูมดังขึ้น กลีบดอกไม้ถูกซัดกระจัดกระจาย ผมคิดจะปีนขึ้นจากสระ ลูซิเฟอร์กลับเอาของเย็นๆบางอย่างโปะลงบนหัวของผม หัวใจของผมเต้นแรงขึ้นอีกครั้ง เขาวักน้ำขึ้นมาราดหัวผมก่อนจะเริ่มนวด ฟองนุ่มนิ่มไหลลงมาตามลำคอลงมาที่บ่าก่อนจะร่วงลงน้ำ ผมเงยหน้าขึ้นมองเขา “เอ๋?” ลูซิเฟอร์พลันพูดขึ้น “อย่าพึ่งเงยหน้า”

                น่าเสียดายที่บอกช้าไป ฟองสีขาวเล็กละเอียดไหลเข้ามาในตาจนแสบ ผมรีบหลับตาพลางใช้มือขยี้ไปมาเบาๆ ลูซิเฟอร์ยุ่งอยู่กับการรวบปอยผมของผมขึ้นไป วักน้ำราด จากนั้นก็ใช้ปลายนิ้วนวดๆ ผมได้แต่ก้มหน้า ส่วนเขาก็เอาแต่ขยี้ๆๆ

 

                ผมรู้สึกเบื่อขึ้นมา ได้แต่หันไปทางซ้ายทีขวาที สุดท้ายก็หยุดสายตาลงที่หน้าอกสีขาวดุจหิมะของเขา บนผิวมีหยดน้ำเกาะพราวก่อนจะไหลร่วงลงมาตามแนวแผงอก ผมยื่นนิ้วออกไปลูบเบาๆ ลูซิเฟอร์ก้มหน้าลงมามอง เขาส่งยิ้มน่าหลงใหลมาให้ก่อนจะสระผมให้ผมต่อไป

                ผมแทบจะก้มกราบคำนับเขาอยู่รอมร่อ ใครกันที่บอกว่าเขาเป็นพวก H สายแข็ง? ผมกลับรู้สึกว่าเขาแทบจะตายด้านไร้อารมณ์ปรารถนาเลยด้วยซ้ำ

                ผมยังคงเบื่อหน่ายต่อไป สายตาไปหยุดลงอีกครั้งที่ยอดอกตั้งชันบนแผงอกของเขา ยามที่กล้ามเนื้อแขนของเขาขยับ ตรงแผงอกก็จะขยับตามไปด้วยเบาๆ จุดสีแดงเล็กๆนั่นก็จะขยับไหวไปด้วย ผมยื่นนิ้วออกไปจิ้มอย่างโง่งม มือของเขาหยุดการเคลื่อนไหวไปในทันที ก่อนจะทำไม่สนใจหันไปขยี้หัวของผมต่อ เว้นช่วงไประยะหนึ่ง ผมก็ยกนิ้วขึ้นไปสัมผัสยอดอกของเขาอีกครั้งพลางลูบวนไปมา ร่างกายของลูซิเฟอร์พลันแข็งค้าง พูดเสียงต่ำว่า “อย่าซน” ผมตอบรับคำหนึ่ง ไม่ขยับวุ่นวายอีก

 

                เขาตักน้ำขึ้นมาราด ผมรีบหลับตาแน่น เส้นผมหยักศกเมื่อเปียกน้ำก็ดูเหมือนจะยาวขึ้นกว่าปกติอย่างเห็นได้ชัด พอก้มหน้าแบบนี้ก็รู้สึกเหมือนเอาผ้าขี้ริ้วมาคลุมหัว ผมเสยผมขึ้นด้านบน ใช้ท่าสุนัขสะบัดหัวอย่างแรงหลายที ลูซิเฟอร์ลูบหัวผมอย่างเอ็นดู “ข้ายังไม่ได้อาบน้ำ ถ้ายังไงเจ้าออกไปก่อนดีหรือไม่?” ผมส่ายหน้า “ท่านอาบ ผมดู”

                แม่เจ้าโว้ย... พูดได้คูลสุดๆ

                ลูซิเฟอร์พยักหน้า หันร่างไปก่อนจะตบมือ ผมถามขึ้น “ท่านทำอะไร?” เขาตอบว่า “เรียกคนมาช่วย” ผมแปลกใจ “เอ๋ ท่านช่วยคนอื่นอาบน้ำได้ แต่ตัวเองยังต้องให้คนอื่นช่วยอีกเหรอ?” เขาถามขึ้น “เจ้าไม่ชอบเหรอ?” ผมมองคนรับใช้ที่เดินเข้ามา “ผมช่วยท่านก็แล้วกัน”

                ดวงตาของลูซิเฟอร์โค้งขึ้นพร้อมรอยยิ้ม “ตกลง”

                ผมว่ายน้ำท่าลูกหมาเข้าไปหาเขา ก่อนจะปาดเอาของเหลวใสที่อยู่ในถาดด้านข้างขึ้นมาชโลมไปบนศีรษะของเขา “เจ้าเด็กน้อยจะต้องดีใจมากแน่ๆ” เส้นผมสีทองสว่างของลูซิเฟอร์ร่วงลงไปในน้ำ แผ่สยายออกมาอย่างสวยงาม “ทำไมล่ะ?” ผมอธิบาย “เขาเป็นห่วงผมเอามากๆ ตอนที่ผมอกหัก เขาอยู่เป็นเพื่อนผมอยู่ตั้งนาน ถ้าเกิดเขารู้ว่าผมกับท่าน......เอ่อ เขาจะต้องดีใจมากแน่ๆ” ลูซิเฟอร์พูดขึ้น “เรื่องนั้นเป็นข้าที่โง่เอง เป็นความผิดของข้า”

                ผมยื่นมือออกไปประคองหลังศีรษะของเขาก่อนจะใช้อีกมือขยี้ผม ถามอย่างหงุดหงิด “บอกมาว่าหลังจากนี้ท่านจะยังไปหาคนอื่นอีกรึเปล่า?” ลูซิเฟอร์หลับตาฉีกยิ้ม ไม่ตอบคำ

                เมื่อสระผมจนสะอาด ผมก็ยื่นนิ้วออกไปลูบดวงตาของเขา ก่อนจะโอบใบหน้าเขาเอาไว้ “รีบตอบมา ถ้าท่านบอกจะทำอีก ผมจะกดน้ำให้ท่านตายตรงนี้แหละ” บนใบหน้าของเขายังมีหยดน้ำเกาะอยู่ ยามเมื่อกระทบกับแสงสว่างในห้องก็สะท้อนแสงออกมาน่ามอง ยิ่งเมื่อเขาฉีกยิ้มกว้าง ก็ยิ่งน่าหลงใหลจนถอนตัวถอนใจไม่ขึ้น

                แม่-เอ้ย อยากลองดีมากนักใช่มั้ย! ผมโผร่างเข้าใส่เขาอย่างแรง น้ำในสระสาดกระจาย ผมคิดอยากจะมีเรื่องกับเขาซักยก จู่ๆ เขากลับกอดผมเอาไว้แน่น คนสองคนพลันกอดกันแนบสนิท เสียงของเขาเปลี่ยนเป็นนุ่มทุ้มสะดุดหูเป็นพิเศษ “เรื่องทำนองนี้ข้าทำมาเยอะแล้วแต่ข้าไม่เคยลองทำเพราะความรักมาก่อน......คงต้องพึ่งเจ้าให้สอนข้าแล้ว”

                ผมก็ดันเป็นพวกอ่อนไหวง่ายซะด้วย

                ผมกอดตอบเขากลับไป จูบเขาอย่างบ้าคลั่ง เขาเองก็บ้าคลั่งไม่ต่างกัน

                จูบบ้าคลั่งดำเนินไปได้พักหนึ่ง ต่างคนต่างก็ทนไม่ไหว สุดท้ายเขาเป็นฝ่ายดันร่างผมออก ลมหายใจหอบสั่นเล็กน้อย “ไม่จูบแล้ว ขึ้นไปกันเถอะ”

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 49 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,631 ความคิดเห็น

  1. #1605 palm4588 (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2562 / 19:42
    หวานจังวุ้ย ขออยู่แบบนี้ไปนาน ๆ ได้ไหมTT
    #1,605
    0
  2. #1526 tongta278 (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 30 เมษายน 2561 / 15:30
    โอ้ละมุน
    #1,526
    0
  3. #1497 neaumn_sm (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 19 มกราคม 2561 / 23:17
    อิสเรียลน่าจะเป็นมิคาเอลจริงๆอ่ะ เห้อมมม หวานนานๆได้ไหมมม
    #1,497
    0
  4. #1440 Pinocchio-fate (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2560 / 21:49
    โอ้ยหลีปิน 5555555555555555555 น่าเอ็นดู๊เอ็นดู นี่แรกๆ หวานๆ มาเงี้ย เดี๋ยวดราม่าก็จะมาอีกแหงเลย มันเป็นของคู่กัน
    #1,440
    0
  5. #1170 Yingying2546 (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 5 ตุลาคม 2559 / 02:04
    ตอนสุดท้ายอย่าดร่ามานะ T^T อิสเรียลต้องใช่ ไม่ใช่ลิลิธนะ
    #1,170
    0
  6. #1050 p-i-n-e (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 11 กันยายน 2559 / 13:48
    คิดบวกขั้นสุดจริงๆ แต่ก็ไม่เครียดดีค่ะ ทนมาม่านานไม่ได้ เป็นตัวเอกเรื่องนี้ใจต้องสตรองแบบนี้แหละ!!
    #1,050
    0
  7. #1049 alfhind (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 11 กันยายน 2559 / 12:22
    ถ้าไม่มีฉากดราม่าจะคิดว่าเรื่องนี้เป็นนิยายตลกไปแล้วนะ 555 หลีปินน่ารักจริงๆ ตอนที่ยังไม่รู้ใจตัวเองก็พูดงั้นพูดงี้ พอชอบเข้าจริงๆก็น่ารักมากๆ ฮือ แถมไปยั่วเขาอีก โอ้ย 55555 เป็นตอนที่เสริมใยเหล็กให้ตับไตได้ดีจริงๆ เห็นหวานๆหลังดราม่าหนักหน่วงก็ดีใจ น้ำตาจะไหล แต่พอคิดถึงดราม่าหลังจากนี้ก็น้ำตาจะไหลอีกรอบ โธ่.... อ่านวนไป เสริมใยเหล็กตับและไตให้แข็งแรง เราต้องพร้อมรบทุกสถานการณ์ ฮึบบบบ !!!.
    #1,049
    0
  8. #1048 bb121 (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 11 กันยายน 2559 / 11:23
    นี่มันคนล่ะเรื่องกันใช่ไหม
    #1,048
    0
  9. #1047 jamlovenami (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 11 กันยายน 2559 / 10:58
    เหอๆ ชาวสวรรค์นี่.... ไม่ใช่ต้องรักพรหมจรรย์ยิ่งชีพหรอกเรอะ?! เวรร สลับกันเฉยเลย
    #1,047
    0
  10. #1046 relis (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 11 กันยายน 2559 / 08:53
    หลีปินปากบอกเองว่าเรื่องแบบนี้อย่าเพิ่งทำแต่ตัวนี้ไปยั่วลูซิเฟอร์ก่อนชัดๆ

    รู้สึกเหมือโดนตบหัวแล้วลูบหลัง หลังจากเจอความเจ็บปวดมา มีโอกาสที่จะเกิดขึ้นอีกสูงมากเลย
    #1,046
    0
  11. #1045 argear (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 11 กันยายน 2559 / 08:52
    บ่างชวงก็หวานจนใจหายย โห้ยยจะเป็นลม
    #1,045
    0
  12. #1044 honey-candy (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 10 กันยายน 2559 / 23:37
    ทำไมนายเอกยอมง่ายจัง
    #1,044
    0
  13. #1043 mameawxsoo2537 (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 10 กันยายน 2559 / 22:49
    บ้าคลั่งไปด้วยอีกคนคร้าาา กริ้ดดด รอตอนต่อไปคร้าาา
    ความคิดก้ปรับไปตามยุคสมัยกะวัฒนธรรมอะนะ 555 นั้นสินะ พอคิดอีกแบบ ได้เห้นมุมมองใหม่ๆเลย
    แต่ก้ขำอะ คือตรรกะไหน กับความพรหมจรรณ์ เมตาตรอนอะไรจะเกรียดขนาดน้านน ถามจริงตัวเองตอนแรกพรหมจรรณ์ก่อนเหมือนกันป่าว 555
    แล้วคือวัดกันตรงไหนอะ ถ้าหน้าพรหมจรรณ์ ละข้างหลังไม่อ่ะ จะเรียกว่าไง ละถ้ากลับกันอีกหน้าไม่ หลังพรหมจรรณ์ล่ะ จะยังไงหว่า 555 ละก้คิดๆนะว่าเหล่าผุ้ดูเมะทั้งหลายนิ หลังเคยโดนมาป่าว แบบหน้าหลังต้องรองมาครบเลยปะ ต้องช่ำชองทุกด้านเลยมะ กำ ชักอยากรุ้จริงๆละ 555
    #1,043
    0
  14. #1042 dezvolta (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 10 กันยายน 2559 / 22:38
    ชอบความคิดของอิสเรียลมากอ่ะ และชอบบรรยากาศของเรื่องที่ไม่ได้ดราม่ามากหลังเหตุการณ์แย่ๆเกิดขึ้น อารมณ์แบบนี้โอเคเลย ลืมๆอีตอนก่อนหน้าไปซะเนาะ ว่าแต่ตอนนี้ยั่วมากนะ ถ้าลูฟทนไม่ไหวนี่แย่เลย แล้วก็ชอบตอนที่พูดถึงลูฟน้อยด้วยน่ารักมาก
    #1,042
    0
  15. #1041 somuchlove (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 10 กันยายน 2559 / 22:36
    เดี๋ยววววววว ไรท์ไปไหนมาต่อเดี๋ยวนี้เลยยยยยยยยยยยยยยยยยยย
    #1,041
    0
  16. #1040 waranya-nan (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 10 กันยายน 2559 / 22:33
    หว้าววววว เหมือนได้รับตังค์ไถ่ไตคืน ฮือออออออออ ????
    #1,040
    0
  17. #1039 ooinw01 (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 10 กันยายน 2559 / 22:05
    รออย่างสงบ<(???)> []~(???)~* (???) (???)
    #1,039
    0
  18. #1038 21298 (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 10 กันยายน 2559 / 22:02
    อ่านถึงตอนนี้ท่านจะได้รับไตเพิ่ม ชดเชยไตที่เสียไปในตอนก่อนหน้า
    #1,038
    0
  19. #1037 have-luv (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 10 กันยายน 2559 / 21:59
    นายเอกเรื่องนี้นี่ มองโลกแบบไหนเนี่ย 
    #1,037
    0
  20. #1036 chinkichki (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 10 กันยายน 2559 / 21:48
    แทบตายเลยกับคำพูดสุดโรแมนฮอตซั่ม... รอตอนหน้าอย่างบ้าคลั่ง ฉันจะพร่ำถึงมันทุกวันเลย เย้ งานดีมากมายก่ายกองตอนแปลรู้สึกยังไงบ้าง55555555555555
    #1,036
    1
    • #1036-1 ertyyuiop20114(จากตอนที่ 40)
      11 กันยายน 2559 / 00:01
      กรีดร้อง สแครชหน้าจนหนังจะลอกอยู่แล้ว >..<
      #1036-1
  21. #1035 por0985016898 (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 10 กันยายน 2559 / 21:26
    ง่ายดี เหมือนตอนที่แล้วคืออดีตอันไกลโพ้น
    รอตอนหน้าค่ะ
    #1,035
    0
  22. #1034 --noon-- (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 10 กันยายน 2559 / 21:13
    อารมณ์มุ้งมิ้งกลับมาแล้ว~
    #1,034
    0
  23. #1033 stampstamp123 (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 10 กันยายน 2559 / 20:57
    ลืมๆตอนที่เเล้วไป มันต้องคูลในตอนหน้า!!!
    #1,033
    0
  24. #1032 whitememory (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 10 กันยายน 2559 / 20:39
    นั่นสินะ ดูง่ายดีจังเลยนะ เหมือนกับตอนที่เเล้วมันเเค่การเขียนผิดบทเลย
    #1,032
    0
  25. #1031 น้ำแข็งใส (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 10 กันยายน 2559 / 20:17
    เออ ง่ายดี!! คิด++++ สุดๆ
    #1,031
    0