เทวทูตปีกขวา 天神右翼 [นิยายแปลจีน]

ตอนที่ 29 : ทัณฑ์สวรรค์ [29]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,036
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 44 ครั้ง
    5 ส.ค. 59



-57-

                ขนนก... ทั่วท้องฟ้าต่างเต็มไปขนนกสีเลือดปลิวพลิ้วละล่องอยู่เต็มไปหมด ในอากาศมีกลิ่นเลือดลอยวนคละคลุ้ง เทวดากลุ่มนั้นราวกับเป็นสัตว์ป่าที่หิวกระหาย ต่างกรูกันเข้ามาอย่างบ้าคลั่ง สองมือสองไม้ทึ้งกระชากเส้นขนบนปีกของผม ไม่ใช่ทีละเส้นๆ แต่เป็นทีละกำๆ อุณหภูมิของน้ำถูกลดไม่หยุดๆ โอ้อวดว่าใครดึงออกมาได้มากกว่ากัน ร่างกายไม่อาจขยับไปไหนได้ ปีกสองข้างถูกฝ่าเท้าของใครบางคนเหยียบเอาไว้ คนอื่นๆต่างนั่งลงฉีกทึ้งปีกของผมอย่างไม่ปรานี

                เลือดราวกับเป็นแอ่งน้ำที่ไหลไม่มีวันสิ้นสุด โลหิตสายแล้วสายเล่าที่ทะลักออกมา

                ตอนแรก ผมยังดิ้นรน ยังต่อต้าน ยังหลบหนี ยังร้องด่า ทีละนิด ทีละนิด... ผมได้แต่พยายามผลักไสมือของพวกเขาออกไปสุดชีวิต ปกป้องตนเองอย่างสุดกำลัง ...ร้องขอการให้อภัย หลังจากนั้น ก็ทำได้เพียงหลบหลีก ถอยร่น ร้องสะอื้น... อยากจะมุดร่างหนีไปยังมุมไหนก็ได้ที่ไม่มีคน สุดท้าย แม้แต่ขยับตัวเล็กน้อยก็กลายเป็นเรื่องแสนยากลำบาก ลำพังแต่การส่งเสียงก็ราวกับไม่อาจเปล่งออกมาได้ชั่วชีวิต

                บนเพดานคือแสงเจิดจ้า ด้านล่างคือพื้นสีขาวราวกับพื้นหิมะ โลหิตสีแดงเข้มบาดตาไหลนองอยู่บนพื้น ผมลืมตาอันพร่ามัวจ้องมองขนนกพลิ้วล่องอยู่กลางอากาศดุจปุยหิมะสีแดงเลือด

                เลือดไหลนองราวกับสายน้ำ แผ่ลามอยู่บนพื้นไปรอบทิศ มีคนพยายามดึงปีกที่หุบแน่นของผมออก คิดจะหักขึ้นด้านบน แต่เพราะแผงปีกแข็งเกินไปไม่อาจหักได้ คนๆนั้นร้องเสียงดัง ละมือขึ้นเช็ดเหงื่อพลางเรียกคนข้างๆให้มาช่วย คนสองคนจับปีกผมกันคนละข้าง ก่อนจะดึงมันลงพร้อมกัน

                ผมได้ยินเสียงกระดูกหักดังขึ้น ทั้งบาดหูทั้งสะเทือนขวัญ กระดูกที่แตกหักทิ่มแทงออกมาจากปีก ราวกับร่างกายถูกดาบเหล็กแทงคว้านแยกร่างของผมออกเป็นชิ้นๆ ผมได้แต่ส่งเสียงร้องของความหวาดกลัว

                สุดท้าย ผมก็หมดสติ

 

                ... ... ... ... ... ...

                ... ... ... ...

 

                ติ๋ง... ติ๋ง... ติ๋ง... ติ๋ง......

                ราวกับเป็นเสียงน้ำหยดลงบนบ่อน้ำใสกระจ่าง เกิดเป็นเสียงเพราะเสนาะหู

                ผมค่อยๆลืมตาขึ้นช้าๆ ภาพที่เห็นคือสีแดงของเลือด

                ผมขยับร่าง พบว่าตัวเองนั่งพิงร่างไว้กับกำแพง ก้อนเนื้อพร่ามัวขนาดใหญ่ตกลงมาจากทางศีรษะของผม ส่ายไหวไปมาอยู่ตรงหน้าราวกับเป็นนาฬิกาลูกตุ้มโง่ๆอันหนึ่ง หนักอึ้งไร้ชีวิตชีวา แต่ไร้ซึ่งจังหวะจะโคนแข็งแกร่งเหมือนอย่างนาฬิกาลูกตุ้มทั่วไป มันช่างอ่อนแอเปราะบาง

                นั่น...คือปีกของผม

 

                ผมกำลังพูดโน้มน้าวให้ตัวเองยอมรับความเป็นจริง ขณะที่คิดไปได้แค่ครึ่ง บนศีรษะก็ถูกราดน้ำลงมาอีกหนึ่งถัง แต่คราวนี้ไม่เพียงเป็นน้ำเย็น แต่ยังเป็นน้ำเกลือที่เย็นเฉียบ น้ำเกลือไม่ต่างจากมดนับล้านๆตัวที่ไหลซึมเข้ามาในบาดแผลของผมไม่มีวันหยุด กัดกินผมจากด้านใน เสียงครางแหบแห้งดังออกมาจากในลำคอ ผมได้แต่ล้มตัวลงกับพื้น ขดร่าง สั่นสะท้าน

                เท้าถูกใครบางคนคว้าจับ อีกคนรีบเข้ามาถอดรองเท้าของผมออกไป นั่นเป็นส่วนเดียวบนร่างของผมที่ไม่ถูกย้อมให้เป็นสีเลือด

                ต่อจากนั้น ของแข็งปลายแหลมเย็นเยียบอันหนึ่งกดเข้ากับฝ่าเท้าของผม

                ผมชักเท้าหนีสุดชีวิต แต่เวลาต่อมา คนๆนั้นก็แทงมันเข้ามาอย่างไม่ปรานี ผิวถูกแทงทะลุเข้ามาชั้นแล้วชั้นเล่า สุดท้ายก็ฝังลึกอยู่ในฝ่าเท้าเข้ามาถึงกระดูก เสียงร้องของผมแหบแห้งราวกับเสียงกระดาษทรายเสียดสีกัน ผมกอดขาต่อสู้ดิ้นรนไม่หยุด หางตาเหลือบไปเห็นรูปร่างของของสิ่งนั้น มันเป็นหนามแหลมคมอย่างหนึ่ง บนปลายหนามแต่ละยอดยังแตกปลายแหลมออกมาอีก 3 แฉก

                คนๆนั้นแทงหนามเข้าไปยังจุดที่ลึกที่สุด จากนั้นก็ดึงออก แทงเข้ามาใหม่ แล้วก็ดึงออก......

                “อิสเรียล แบบนี้ให้ความรู้สึกเหมือนกำลังถูกข่มขืนอยู่เลยใช่หรือไม่? ฮ่าฮ่า ฮ่าฮ่า......” คาลอสหัวเราะอย่างชั่วร้ายอยู่ตรงด้านข้าง “เสพสุขต่อไปสิ ไม่ต้องรีบเข้านอนหรอก พวกข้าไม่อยากรอ”

                ทุกครั้งที่แทงเข้ามา ราวกับดวงวิญญาณของผมถูกตัดแบ่งออกไปส่วนหนึ่ง ผมส่ายหัวอย่างบ้าคลั่ง ใบหน้าบิดเบี้ยวไม่อาจทานทน

 

                การทรมานสิ้นสุดเมื่อตอนไหน ผมไม่อาจบอกได้ชัด

 

                คาลอสกับเทวดากลุ่มนั้นลากผมออกไปนอกเมืองซีมาร์ มายังหน้าผาแห่งหนึ่ง ผมมองกลุ่มเมฆสีขาวลอยละล่อง ด้านล่างเป็นความเวิ้งว้างไร้ที่สิ้นสุด ผมร้องห้ามเสียงสั่น “ไม่ ไม่นะ พวกนายจะทำอย่างนี้ไม่ได้!

                คาลอสยกหนอนสีเงินตัวหนึ่งขึ้นมาเล่นในมือ หนอนตัวนั้นขดดิ้นไปมา หัวแหลมๆของมันเรืองแสงออกมาไม่หยุด ทำให้คนมองนึกถึงตะขอปลายแหลม เขาคุกเข่าอยู่ข้างกายผม คว้าแขนของผมขึ้นก่อนจะแทงหนอนตัวนั้นเข้ามาในเส้นเลือด หนอนตัวนั้นดีดดิ้นราวกับถูกสารกระตุ้น มันมุดดันเข้ามาด้วยความเร็วสูง เริ่มกัดกินเส้นเลือดของผม ผมพยายามชักแขนออก แต่ไม่อาจสู้แรงคาลอสได้

                ตอนที่หนอนตัวนั้นขุดหลุมบนผิวของผม เพียงทิ้งรอยเลือดไว้สายหนึ่ง เลือดราวกับหลั่งออกมาจนหมด ไม่ว่ามันจะแทงเข้ามายังไงก็ไม่มีเลือดไหลออกมาอีก กล้ามเนื้อถูกหนอนตัวนั้นเบียดแทรกเข้ามา เหตุการณ์ตรงหน้าดูชัดเจนขึ้นเป็นพิเศษ ผมจำได้แม้กระทั่งลวดลายบนร่างของหนอนตัวนั้น ราวกับเป็นรอยเหี่ยวย่นบนหน้าผากของผู้สูงอายุ มันค่อยๆมุดดันเข้ามาในผิวของผม ครึ่งตัว... 2 ใน 3 ตัว... 3 ใน 4 ตัว...... สุดท้ายก็เข้ามาได้จนหมด ตรงข้อมือของผมทิ้งไว้เพียงรูเลือดเล็กๆรูหนึ่ง

 

                คาลอสตบบ่าของผมเบาๆ “หนอนมิราร์เป็นของล้ำค่าที่มหาเทพอูเรียลนำมาจากโลกปีศาจ ข้าได้ยินมาว่าความสามารถของมันไม่เพียงแค่ใช้ขุดรู บุรุษในโลกปีศาจมากมายเพาะเลี้ยงเจ้านี่เอาไว้ ก็เพื่อเอาไว้ควบคุมทาสกาม มันใช้กับพวกปีศาจได้ผลอย่างมากเลยทีเดียว แต่ว่า......ร่างกายอันสูงส่งของชาวสวรรค์ทนรับสรรพคุณของมันไม่ไหว เจ้าไม่ใช่ว่าชอบร่วมรักกับผู้อื่นหรอกเหรอ? มันช่วยเจ้าได้ ใช้เวลาไม่นาน มันจะทะลวงไปทั่วร่างของเจ้า เปลี่ยนเจ้าเป็นอีตัวร่านสวาท ร่างกายของเจ้าจะเต็มไปด้วยหนอง ใบหน้าของเจ้าจะกลายเป็นสีฟ้างดงาม...... ขนปีกของเจ้าจะร่วงออกทีละเส้นๆ สุดท้ายก็จะเหลือเพียงผิวหนังสีน้ำเงินดุจท้องฟ้า อิสเรียล จงลงไปเสพสุขกับชีวิตร้อนร่านของเจ้าอยู่ในโลกปีศาจเถอะ ฮ่าฮ่า!

 

                คนกลุ่มนั้นแบกร่างผมขึ้นมา มือเท้าทั้งสี่ถูกจับเอาไว้แน่น ร่างกายไกวไหวอยู่กลางอากาศไม่กี่ที ก็ถูกจับโยนออกไปจนสุดแสง

 

 

-58-

                “ซีซิก้า มาเร็วมาเร็ว ที่นอนคว่ำอยู่นี่ใช่ของกินหรือไม่?”

                “จริงด้วยจริงด้วย แดงก่ำน่ากินทีเดียวเชียว”

                “แต่ว่าแต่ว่า ทำไมข้ายิ่งดูก็ยิ่งรู้สึกว่าคล้ายชาวสวรรค์นัก?”

                “คาคาร์ซี หัวเจ้าโดนกระแทกมาหรือยังไง ปีกชาวสวรรค์จะเป็นสีแดงน่ากินอย่างนี้ได้อย่างไร? โง่เง่า”

                “แต่ว่าแต่ว่า ข้ามองยังไงเขาก็เหมือนชาวสวรรค์ผู้งดงามนี่นา”

                “ไหนให้ข้าดูซิ”

 

                ร่างกายเลือนรางของคนที่ถูกเรียกว่าซีซิก้าจับปีกของผมแยกออก ผมสะลึมสะลือมองเห็นดวงตาสีแดงเลือดคู่โตคู่หนึ่ง ดวงตากลมโตคู่นั้นจ้องมองผมอยู่นาน จากนั้นก็ปล่อยมือ หันขวับ ย่ำเท้าออกวิ่งทันที

                “นั่นชาวสวรรค์จริงๆด้วย~~~ หนีเร็ว~~~

                “อ๊า เทวดาจะฆ่าคนแล้ว เทวดาจะฆ่าคน~~~ เอ๋? เจ้าจะวิ่งกลับไปทำไม?”

                “ฆ...ฆ...ฆ...ฆ่าบ้านเจ้าสิ เจ้าอย่าลืมสิว่าพวกเราตอนนี้ไม่ใช่ปีศาจธรรมดาแล้วนะ! นี่มันก็แค่ชาวสวรรค์ระดับล่าง จะมีปัญญาทำอะไรเราได้? กินเขาซะ!

 

                ซีซิก้าวิ่งกลับเข้ามาคุกเข่าอยู่ตรงหน้าผม ตบใบหน้าผมสองสามที “อา... เจ้าเทวดา ตื่นเดี๋ยวนี้! ข้าจะกินเจ้าแล้วนะ!

                ผมเปิดปากคิดจะพูด แต่เสียงซักนิดกลับเปล่งไม่ออก

                ซีซิก้าพูดขึ้น “ทำไมข้าถึงรู้สึกว่าเทวดาตนนี้ช่างอ่อนแอยิ่งนัก ไอ้หยา... ปีกสวยน่ากินของเขาหรือว่าจะเป็น......เลือด?”

                คาคาร์ซีร้องตระหนก “อ๊าาาา ข้ากลัวเลือด ข้ากลัวเลือด~~~

                ซีซิก้าเอ็ดอย่างขุ่นเคือง “ปีศาจบ้านไหนเขากลัวเลือดกันเล่า! ถอยไปเดี๋ยวนี้ ข้าเอง......อ๊าาาาาาาาา ข้าเองก็กลัว......”

 

                ผมในสภาพผมเผ้ายุ่งเหยิง ขยับคลานขึ้นมาอย่างเชื่องช้าได้เล็กน้อย คาดว่าการเคลื่อนไหวคงคล้ายผีเดอะริงไม่ก็ผีจูออน ผมคลานได้หนึ่งก้าว ปีศาจพวกนั้นก็ถอยไปหนึ่งก้าว ตอนท้ายผมคลานไม่ไหว ได้แต่หยุดอยู่นิ่งๆ “ฉัน......อยู่ที่ไหน......”

                ซีซิก้าตอบเสียงสั่น “จ... เจ้าอย่าเข้ามานะ ข้าบอกไว้ก่อน ข้าเป็นปีศาจขั้นสูง ถึงจ...จ...เจ้าเป็นเทวดาข้าก็ตีเจ้าได้นะ”

                ผมมองเห็นรูปร่างหน้าตาของพวกเขาไม่ชัด เพียงร้องถามอ่อนแรง “ส่ง......ส่งฉันกลับไป......”

                คาคาร์ซี “เขาบอกว่าเขาอยากกลับไป เขาหมายถึงสวรรค์เหรอ?”

                ซีซิก้ามองหน้าคาคาร์ซี พูดว่า “พี่ชาย เจ้ารู้หรือไม่ว่าบันไดสู่สวรรค์ชั้นที่ 1 อยู่ด้านหลังเจ้านี่เอง เจ้าลงมาวิ่งเล่นในเขตโลกปีศาจนี่ทำไม?”

                ร่างกายไม่อาจรีดเค้นพลังงานออกมาได้อีกสักเสี้ยว การเคลื่อนไหวเมื่อครู่เจ็บปวดราวถูกคนฉีกเนื้อเถือกระดูก

                สวรรค์ชั้นที่หนึ่ง......

                นี่ผมลงมาอยู่ที่สวรรค์ชั้นที่หนึ่งแล้วอย่างนั้นเหรอ......

               

                ผมมองไปรอบๆด้าน เป็นพื้นที่รกร้างผืนหนึ่ง ตรงหน้าเป็นความมืดมิดไม่มีที่สิ้นสุด ไม่ไกลออกไปเป็นซุ้มประตูโค้งอันหนึ่ง รูปแบบเสาประตูเป็นแบบโรมันสีน้ำเงินเข้ม ซุ้มประตูมีขนาดใหญ่มากจนน่าตกใจ สองข้างฝั่งแผ่หมอกดำออกมาไม่ขาดสาย บนประตูมีค้างคาวดูดเลือดนับไม่ถ้วนเกาะอยู่ รอบๆยังพันด้วยต้นหนามมากมาย

                ซีซิก้าพูดขึ้น “ดูๆไปแล้วเขาก็ดูไม่เหมือนคนเลวนะ พวกเราช่วยกันย้ายเขาเข้าไปในเขตสวรรค์เถอะ ป้องกันไม่ให้พวกปีศาจที่รังเกียจชาวสวรรค์มาเจอเข้าแล้วจับเขากิน......ง...ง...งั้น......”

                คาคาร์ซีกล่าวขึ้น “เจ้าไม่ใช่พึ่งพูดว่าจะจับเขากินหรอกเหรอ?”

                ซีซิก้าตอบกลับ “ข้าดูแล้วเขาคล้ายจะเป็นเทวทูตระดับล่าง เทวทูตระดับล่างกับพวกเราสนิทกันจะตายไป”

                เมื่อได้ยินประโยคนี้ ผมได้แต่ยิ้มขื่น

 

                หลังจากนั้น พวกเขาก็ดึงมือผมพาลากออกไปหลายเมตร เมื่อพบว่าบนร่างของผมมีเลือดออก ก็ร้องตกใจกันอลหม่านพร้อมกับช่วยกันวิ่งไปหาใบไม้มาช่วยเช็ด ระยะทางแค่ไม่กี่เมตร ผมกลับรู้สึกว่ารอบด้านมีแสงสว่างมากขึ้นกว่าเดิมอย่างเห็นได้ชัด ผมมองไปยังด้านหลัง ร้อนรนเรียกปีศาจสองตนนั้นเอาไว้ “พวกนายรอก่อน......บอกฉันที... อะไรคือหนอนมิราร์......”

                คาคาร์ซีพูดขึ้น “สวรรค์... ข้าหลงนึกว่าชาวสวรรค์ล้วนแต่มีการศึกษาซะอีก คิดไม่ถึงว่าแม้แต่หนอนมิราร์ก็ไม่รู้จัก!

                ซีซิก้าเสริมทับ “ในหมู่ชาวสวรรค์ก็มีไอ้บื้ออยู่เหมือนกันแฮะ”

                คาคาร์ซีอธิบายว่า “อืม เทวดาไอ้บื้อ ชาวสวรรค์อย่างพวกเจ้าไม่ใช่ว่ารังเกียจหนอนมิราร์หรอกหรือ? ในโลกปีศาจ หนอนมิราร์เป็นแมลงที่ใช้ควบคุมคนอย่างหนึ่ง แต่กับชาวสวรรค์กลับเป็นหายนะ ชาวสวรรค์สองตนสมสู่กัน ถ้าคนใดคนหนึ่งมีหนอนอยู่ในร่าง อีกคนก็จะได้รับตัวอ่อนไปด้วย ของสิ่งนี้บนโลกของเจ้าก็ไม่ต่างจากโรคระบาด คราวก่อนมีเทวทูตระดับล่างหน้าโง่คนหนึ่งถูกโยนลงมาถูกพวกเราช่วยเอาไว้ บนร่างของเขามีหนอนมิราร์อยู่ เขาบอกว่า ขอแค่บนร่างเพาะหนอนเอาไว้ ถ้าเกิดถูกคนรู้เข้า ก็จะถูกโยนลงมาอีกครั้ง ช่างเถอะ พวกข้าไม่พูดกับเจ้าแล้ว พวกข้าคือปีศาจที่มีการศึกษานะ!

                ปีศาจสองตนนั้นวิ่งหนีหายไปแล้ว

                ผมมองรูสีแดงบนมือของตัวเอง ในใจเกิดแข็งยะเยือกขึ้นมา

                หมายความว่า......ผมจะตายงั้นเหรอ?

                ผมหมดสติไปแล้วกี่วัน?

                สภาพผมตอนนี้... ไม่รู้ว่าเป็นยังไงบ้าง

                คาลอส......นายทำได้ไม่เลวเลย

                เลือดแห้งไปนานแล้ว มือที่ยื่นออกมาเต็มไปด้วยสะเก็ดเลือดสีแดงเกาะเต็มไปหมด ดูแล้วช่างชวนให้รู้สึกอยากอาเจียนเป็นพิเศษ ผมเดินขึ้นไปตามบันได ความเจ็บปวดเสียดแทงร่างกายให้สะท้านไหวไปทุกย่างก้าว

                ผมเงยหน้า จ้องมองไปยังกำแพงท้องฟ้าสูงส่งเจิดจ้าด้านบน บันไดสูงทอดเหยียดไปจนสุดขอบฟ้า ผมเกร็งร่างก้าวขึ้นไปทีละขั้น ทีละขั้น ขอแค่ร่างกายขยับไหว ปีกสองข้างที่สูญเสียชีวิตก็ห้อยต่องแต่งอยู่ด้านหลัง เพียงแต่คิดว่านั่นก็เป็นส่วนหนึ่งของร่างกายผม ผมก็อยากจะอาเจียนออกมา

                ผมยกเท้าของตัวเองขึ้นมาก็เห็นหนามแหลมที่ฝังคาอยู่ในฝ่าเท้า ผมกลืนน้ำลายอึกใหญ่ เลือดหยุดไหลไปแล้ว ถ้าเกิดดึงออกตอนนี้...... ผมใช้สองมือจับส่วนปลายของหนามเอาไว้ ปิดตาแน่น สูดหายใจลึกก่อนจะใช้ความเร็วที่เร็วที่สุด ...กระชากมันออกมา

 

                บันไดหยกขาวที่ม้วนวนขึ้นไปบนท้องฟ้า ราวกับเป็นเทพมังกรที่ทะยานขึ้นจากพื้นดิน

                ผมยกมือ หนามแหลมดำทมิฬถูกผมโยนทิ้งไว้บนบันได ผมพิงร่างกับบันได สองมือถูกย้อมเป็นสีเลือด

                หลับตาแน่น สูดหายใจเข้าลึก

                สองมือดันพื้น ยันร่างตัวเองให้ลุกขึ้น

                ผมเดินขึ้นบันไดไปด้วยร่างกายที่ส่ายไหว สายตาจ้องมองเส้นทางที่ทอดยาวขึ้นไปเหนือศีรษะ มองเห็นมันหายลับเข้าไปในชั้นเมฆ จิตใจตั้งมั่น บันไดนี้แคบมาก ปีกของผมถูกทำลายไม่เหลือชิ้นดี ถ้าเกิดผมพลัดตกลงไป หากไม่ตายก็ต้องเริ่มใหม่อีกครั้ง

                ข่มความเจ็บปวดที่แล่นขึ้นมาจากฝ่าเท้า เดินไปทีละก้าว ทีละก้าว

 

                ผมไม่กลัวความยากลำยาก ความลำบากต่างหากที่ต้องกลัวผม

                อย่าได้ถอนใจ

                ทุกครั้งที่ถอนใจ ความมั่นใจจะถูกลบออกไปด้วย

 

                ต้องเตือนตัวเองอยู่เสมอ... ไม่มีอะไรที่ฉันทำไม่ได้

 

                พวกเขาเกลียดผม ไม่เต็มใจต่อการคงอยู่ของผม......ถ้าอย่างนั้น ผมควรจะหายตัวไปอย่างนั้นเหรอ?

 

                ท้องฟ้ามีแสงจันทร์ แสงจันทร์บนท้องฟ้า ปลุกใจตัวเองไม่รู้กี่ครั้งต่อกี่ครั้ง ...เดินอีกแค่สิบก้าว ผมก็จะได้มองเห็นกำแพงสิ่งก่อสร้างสีขาวสุดสายตา จะต้องไปให้ถึงสวรรค์ชั้นที่หกให้ได้

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 44 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,631 ความคิดเห็น

  1. #1594 palm4588 (@palm4588) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2562 / 13:09
    เศร้าTT
    #1,594
    0
  2. #1552 Mebal (@did-you-know) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2562 / 19:51
    ใครบอกว่าสวรรค์ดีเสมอไป
    #1,552
    0
  3. #1486 neaumn_sm (@neaumn_sm) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 19 มกราคม 2561 / 18:23
    ทำไมปีศาจดูเป็นคนดีงี้ สงสารอ่ะจริงๆ
    #1,486
    0
  4. #1449 p_ice (@p-ice) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 26 พฤศจิกายน 2560 / 18:28
    สวรรค์ ถ้าเทวทูตนิสัยเป็นแบบนี้ ขอเป็นปีศาจเสียดีกว่า
    #1,449
    0
  5. #1430 moony+lilac (@Pinocchio-fate) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2560 / 18:50
    แม่ม อำมหิตจริงๆ
    #1,430
    0
  6. #1366 coco i cookie (@chiffon-156) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 21 พฤศจิกายน 2559 / 20:52
    น่อวว ปีศาจยังนิสัยน่ารักกว่าา *^*
    #1,366
    0
  7. #1168 Yingying2546 (@Yingying2546) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 5 ตุลาคม 2559 / 00:08
    อ้ากกกกกกก เกลียดอิคาลอสอ่ะ อิดอก -ชั่ว อิคนร้ายกาจ อิเลววววววว โอ้ยยย จะร้องไห้น้ำตาเป็นสายเลือดT^T
    #1,168
    0
  8. #1110 แฝดจอมซน (@mook59) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 20 กันยายน 2559 / 07:07
    คาลอส! ชั่วมาก เกลียดดดด แงงง สงสารอิสเรียลลลลลล
    #1,110
    0
  9. #923 Teal123 (@tealt-op) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 29 สิงหาคม 2559 / 01:02
    เจ็บบบบ คาลอสเลวววว
    #923
    0
  10. #810 สพัจน์บ็อบ. (@spondboz_ss) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 21 สิงหาคม 2559 / 00:18
    อยู่กับปีศาจเหอะอิสเรียล พออ อยู่นี่แหละ เพื่อนปีศาจน่ารักมาก
    #810
    0
  11. #642 relis (@relis) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 7 สิงหาคม 2559 / 15:11
    คาบอสไม่คิดบ้างเลยว่าขึ้นมาสวรรค์ชั้นนี้ได้ก็เพราะอิสเรียล 
    ความหลงมันบังตาไปหมดแล้วหน้ามืดตามัวขั้นสุด

    สงสารหลีปินอีกกี่ตอนกว่าลูซิฟินิลจะมาเจอนั่น มีแต่ความยากลำบากรออยู่ข้างหน้าแท้ๆเลย
    #642
    0
  12. #641 relis (@relis) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 7 สิงหาคม 2559 / 15:11
    คาบอสไม่คิดบ้างเลยว่าขึ้นมาสวรรค์ชั้นนี้ได้ก็เพราะอิสเรียล 
    ความหลงมันบังตาไปหมดแล้วหน้ามืดตามัวขั้นสุด

    สงสารหลีปินอีกกี่ตอนกว่าลูซิฟินิลจะมาเจอนั่น มีแต่ความยากลำบากรออยู่ข้างหน้าแท้ๆเลย
    #641
    0
  13. #640 relis (@relis) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 7 สิงหาคม 2559 / 15:11
    คาบอสไม่คิดบ้างเลยว่าขึ้นมาสวรรค์ชั้นนี้ได้ก็เพราะอิสเรียล 
    ความหลงมันบังตาไปหมดแล้วหน้ามืดตามัวขั้นสุด

    สงสารหลีปินอีกกี่ตอนกว่าลูซิฟินิลจะมาเจอนั่น มีแต่ความยากลำบากรออยู่ข้างหน้าแท้ๆเลย
    #640
    0
  14. #639 relis (@relis) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 7 สิงหาคม 2559 / 15:11
    คาบอสไม่คิดบ้างเลยว่าขึ้นมาสวรรค์ชั้นนี้ได้ก็เพราะอิสเรียล 
    ความหลงมันบังตาไปหมดแล้วหน้ามืดตามัวขั้นสุด

    สงสารหลีปินอีกกี่ตอนกว่าลูซิฟินิลจะมาเจอนั่น มีแต่ความยากลำบากรออยู่ข้างหน้าแท้ๆเลย
    #639
    0
  15. #638 relis (@relis) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 7 สิงหาคม 2559 / 15:10
    คาบอสไม่คิดบ้างเลยว่าขึ้นมาสวรรค์ชั้นนี้ได้ก็เพราะอิสเรียล 
    ความหลงมันบังตาไปหมดแล้วหน้ามืดตามัวขั้นสุด

    สงสารหลีปินอีกกี่ตอนกว่าลูซิฟินิลจะมาเจอนั่น มีแต่ความยากลำบากรออยู่ข้างหน้าแท้ๆเลย
    #638
    0
  16. #637 relis (@relis) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 7 สิงหาคม 2559 / 15:10
    คาบอสไม่คิดบ้างเลยว่าขึ้นมาสวรรค์ชั้นนี้ได้ก็เพราะอิสเรียล 

    ความหลงมันบังตาไปหมดแล้วหน้ามืดตามัวขั้นสุด



    สงสารหลีปินอีกกี่ตอนกว่าลูซิฟินิลจะมาเจอนั่น มีแต่ความยากลำบากรออยู่ข้างหน้าแท้ๆเลย
    #637
    0
  17. #613 kavasarew (@narinnakin) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 6 สิงหาคม 2559 / 20:47
    ปีศาจน่ารักมาก ไปอยู่กับปีศาจดีกว่านะ
    พวกคาลอสน่ารังเกียจมาก
    #613
    0
  18. #585 vn_vz (@kizz137) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 6 สิงหาคม 2559 / 15:31
    โอย ร้องไห้ สงสารลูกหลี ปิศาจใส่ซื่อ แต่ชาวสวรรค์โคตรชั่วร้าย
    #585
    0
  19. #584 เกริด้า(๐-*-๐)v (@Monkey_D_Luffy) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 6 สิงหาคม 2559 / 11:14
    นี่คือชาวสวรรค์? การกระทำแบบนี้กล้าเรียกตัวเองเป็นชาวสวรรค์อีกเหรอ? / ทำไมชาวปีศาจเป็นคนดีแบบนี้ล่ะเนี่ยยยยยย เหอๆ โลกปีศาจอาจไม่เลวร้ายอย่างที่คิด? / นังคาลอสแอนด์เดอะแกงค์มันไปเอาความกล้ามาจากไหนเนี่ย? ทำชั่วขนาดนี้!?
    #584
    0
  20. #582 Yaluc_1100 (@warin-2000) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 6 สิงหาคม 2559 / 08:27
    คาลอสแม่ง......ไม่ไหวอ่ะ เลวทรามต่ำช้ามากมาย._.
    #582
    0
  21. #581 mildRomecxx (@mildRomecxx) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 6 สิงหาคม 2559 / 07:53
    เกลียดคาลอส! ประสาทป่ะไปชอบคนนั้นคนนี้ที่อยู่ใกล้ๆอิสเรียล แล้วมาหาว่าอิเรียลไปแย่ง โอ้ยขอให้เทพที่ชอบอิสเรียลรุมยำแม่งให้ตายไปเลย นี่อินมากฮึ่มๆ
    #581
    0
  22. #580 Highbuff (@pimnaje-77) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 5 สิงหาคม 2559 / 21:34
    คาลอสแกมันสมควรตายอย่างทรมานนนนน!!
    #580
    0
  23. #579 Sirikul Seangprassert (@sirikul2525) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 5 สิงหาคม 2559 / 21:25
    พระเอกอยู่หนายยยยยย. ปล่อยให้นายเอกเจ็บนานเกินไปแล้ว. หน่องรุนแรง
    #579
    0
  24. #578 Chinkikwon (@chinkichki) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 5 สิงหาคม 2559 / 20:45
    คาลอสคนเลวๆอย่าหวังจะมีผัว
    #578
    0
  25. #577 mizasa_G (@mizasa2342) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 5 สิงหาคม 2559 / 20:08
    เกลียดคาลอสสสสสส คาลอสขอให้เจ้าไม่ได้ตายดีด้วยอ๊ากกกกกกกกกกกกกกก ลูซิเฟอร์ท่านอยู่ที่ไหนนนน รีบมาช่วยหนูอิสเรียลทีโฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮ เศร้ามาก สงสารอิสเรียลมาก ถามจริงมันไปทำอะไรให้เอ็งฮะคาลอสฮะ ชั่วจริง เลวทราม ต่ำช้า หน้าไม่อาย เกลียดแกโว้ยยยยยยยยยยยยยย ย้ากกกกกกกกกกกก
    #577
    0