เทวทูตปีกขวา 天神右翼 [นิยายแปลจีน]

ตอนที่ 28 : ทัณฑ์สวรรค์ [28]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,076
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 43 ครั้ง
    4 ส.ค. 59



-55-

                ผมแบกร่างกายอันหนักอึ้งกลับมาที่บ้าน พลันหูก็ได้ยินเสียงคนรื้อค้นข้าวของจากด้านในห้องอีกแล้ว ผมยกเท้าขึ้นถีบประตูพลางร้องตะโกนอย่างโมโห “คาลอส ฉันบอกแล้วไงว่าห้ามเข้ามาค้นของ......” พูดไม่ทันจบประโยค ผมก็ได้แต่ยืนทึ่ม

                ด้านหน้าของผมเป็นกระเป๋าเดินทางสีเงินอมขาว ในกระเป๋ามีเสื้อคลุมตัวเล็กๆยัดอยู่เต็มไปหมด ทั้งยังมีกระบอกใส่เครื่องเขียนติดมาด้วยอีกอัน ในกระบอกเครื่องเขียนเต็มไปด้วยปากกาขนนกกับดินสอถ่าน ลูซิฟินิลในชุดนอนสีเหลืองอ่อนตัวเล็กนั่งอยู่บนเตียง สาละวนอยู่กับการหยิบเสื้อขึ้นมาแล้วบินเอาไปแขวนไว้ในตู้เสื้อผ้าทีละตัวๆ ร่างเล็กๆส่ายไปส่ายมาอยู่กลางอากาศ

                เมื่อเห็นผมเดินเข้ามา เขาก็ตบมือสองสามที หันหน้ามามองผมไม่พูดไม่จา

 

                ผมขยี้ตาซ้ำแล้วซ้ำเล่า สบตากับเขาอยู่เนิ่นนาน พอรู้สึกตัวก็รีบพุ่งเข้าไปหาด้วยความเร็วสูง

                ปีกของลูซิฟินิลขยับไปมาอย่างรวดเร็ว แต่ร่างกายกลับเคลื่อนไหวอย่างเชื่องช้า สีหน้าที่มองผมยังคงนิ่งสงบดังเดิม

                ผมเดินเข้าไปหยุดตรงหน้าเขาก่อนจะสูดหายใจเข้าลึกๆ

                ช่างเป็นการพบหน้าที่น่าประทับใจเหลือเกิน!

                ผมเขกหมัดลงบนศีรษะเขาทำเอาร่างเล็กๆแทบจะล้มหงายหลัง

                “เด็กบ้า!” ผมหยิกแก้มเขา ดึงขึ้นลงซ้ายขวาครบทุกทิศ “เจ้าสมองกลวง! ไอ้ลูกหมา! เด็กปัญญาอ่อน! เด็กน่ารังเกียจ! เด็กใจดำ! เด็กเจ้าปัญหา! นายจะกลับมาทำไม? ออกไปเลยนะ! ฉันตามหานายตั้งหลายวัน รู้บ้างรึเปล่า? ทำคนอื่นร้อนใจจนแทบบ้า รู้บ้างมั้ย! !

                ยิ่งตะโกน ดวงตาของผมก็ยิ่งพร่ามัวไปหมด

 

                ผมปล่อยมือจากเขาก่อนจะโผลงบนที่นอนอย่างสาสมใจไม่ขยับไปไหน ลูซิฟินิลบินเข้ามาใกล้ก่อนจะนั่งลงบนขาของผม พอได้มองใบหน้ากลมๆขาวกระจ่างนั่น ดวงตาสีฟ้าอัญมญีนั่น ผมอดทนอยู่นานในที่สุดก็ทนไม่ไหว คว้าตัวเขาลงมากอด “เจ้าเด็กบ้า......นายทำเกินไปแล้ว......”

                ลูซิฟินิลหลับตาลงช้าๆ พูดเสียงเบาว่า “ขอโทษ หลายวันนี้การสร้างมนุษย์มีปัญหาขึ้นมา ขอแค่เป็นชาวสวรรค์ 6 ปีกก็ต้องไปรวมตัวหารือกันที่วิหารแห่งพระผู้เป็นเจ้า เพราะงั้นข้าถึงไม่ได้ลงมา” ผมยังกอดเขาไว้แน่นไม่ยอมปล่อย “แต่นายก็น่าจะบอกอะไรฉันซักคำ ทำเอาฉันพลิกแผ่นดินซีมาร์ตามหานายไปทั่ว...... แต่ฉันขึ้นไปที่แชงกรีล่าไม่ได้” ลูซิฟินิลดิ้นตัวออกจากอ้อมกอดของผมก่อนจะหยิบโซ่เงินเส้นหนึ่งออกมา “จากนี้ถ้าเกิดเจ้าอยากจะขึ้นไปที่สวรรค์ชั้น 7 ให้เอาสร้อยนี่แสดงให้องครักษ์ดู ก็จะสามารถไปที่ไหนก็ได้ทั้งนั้น แม้แต่วิหารของพระผู้เป็นเจ้า”

                ผมมองโซ่เงินเส้นนั้น ไม่ว่าจะมองยังไงก็รู้สึกคุ้นตามากเหลือเกิน ตอนที่เริ่มคิดจนปวดหัว ลูซิฟินิลก็คว้าสายโซ่ใส่ลงบนข้อมือให้ผมพลางพูดว่า “ข้ารู้ว่าเจ้าคงจะสงสัยว่าข้าเป็นใครกันแน่ แต่ข้าในตอนนี้ไม่สามารถบอกเจ้าได้”

                เจ้าเด็กมหัศจรรย์นี่ แม้แต่ความคิดของผมเขายังเดาออกมาได้

                มือเล็กๆของลูซิฟินิลคว้าจับนิ้วมือของผมไว้ก่อนจะเงยหน้าขึ้น “เจ้าเห็นข้าเป็นน้องชายจริงๆเหรอ?”

                ผมพยักหน้าอย่างไม่ลังเล

                ลูซิฟินิลพูดขึ้น “ถ้างั้น ข้าจูบเจ้าหนึ่งทีได้มั้ย”

                เจ้าเด็กนี่มารยาทดีจริงๆ แค่หอมแก้มก็ต้องขอด้วย ผมเอียงหน้ายื่นแก้มให้เขา

                ลูซิฟินิลยืดกายขึ้นเอียงใบหน้า ก่อนที่ริมฝีปากอ่อนนุ่มจะแตะเข้ากับริมฝีปากของผมทีหนึ่ง

 

                ผมชะงัก ยกมือขึ้นปิดปากทันที ไม่เป็นไร... ไม่เป็นไร... ที่นี่เขาใช้วิธีนี้ทักทายกันทั้งนั้น... ไม่เป็นไร......

                ลูซิฟินิลพูดขึ้น “ข้าไม่อยากได้เจ้าเป็นพี่ชาย นั่นเป็นเหตุผลที่ข้าจากไป อิสเรียล ข้าอายุมากกว่าเจ้าตั้งเยอะ เวทมนตร์ของข้าก็แข็งแกร่งยิ่ง” ผมตอบกลับไป “เรื่องนี้ฉันพอจะรู้มาตั้งนานแล้ว...... แต่ว่า แล้วมันยังไงเหรอ?” ลูซิฟินิลตอบกลับอย่างมั่นคง “ข้ามีความสามารถปกป้องดูแลเจ้าได้ ให้โอกาสข้า ให้ข้าได้เป็นคนรักของเจ้า”

                นี่......

                นี่มัน......ไร้สาระเกินไปแล้ว! เจ้าเด็กนี่พล่ามอะไรอยู่กันแน่? ไม่ไหวแล้ว ผมกำลังจะทนไม่ไหวแล้ว จะทนไม่ไหวแล้ว...... จะให้ผมมีความรักกับเด็กน้อยคนหนึ่ง... พลอดรัก... จูบปาก... OOXX? ผมไม่อยากเป็นไอ้โรคจิต!

 

                ลูซิฟินิลพูดต่อ “ข้าเข้าใจความหมายของเจ้า ร่างกายนี้ของข้าไม่มีอารมณ์ปรารถนา แต่ถ้าข้าโตขึ้น ไม่ว่าจะด้านไหนๆ ข้าไม่มีทางทำให้เจ้าผิดหวังแน่”

 

                เจ้าเด็กบ้านี่ตัวแค่นี้ก็เป็นซะขนาดนี้แล้ว ถ้ารอจนเขาโต...... ผมนึกภาพไม่ออกจริงๆ แต่ว่า...ทางที่ดี ขอเขาอย่าได้หน้าตาดีแบบลูซิเฟอร์เลย...... ใบหน้าของลูซิเฟอร์งดงามเกินไปจนคนไม่กล้าแม้แต่จะมอง มีใบหน้าแบบนั้นจะมีประโยชน์อะไร?

                ดังนั้น คนเราเกิดมาหน้าตาดีธรรมดาก็พอแล้ว

 

                ลูซิฟินิลย้ายร่างออกจากร่างของผมก่อนจะทรุดลงบนหมอน “พรุ่งนี้ข้าต้องกลับไปแชงกรีล่า เป็นไปได้ว่าต้องยุ่งอีกหลายวัน รอเจ้าสอบเสร็จ ข้าก็คงกลับมาพอดี มีที่ๆอยากไปเป็นพิเศษหรือไม่? ถึงตอนนั้นข้าจะพาเจ้าไป”

                บร๊ะเจ้า... อย่าปล่อยให้เด็กคนหนึ่งใช้วิธีพูดจีบสาวมาพูดกับผมจะได้มั้ย?

                ผมส่ายหน้า “การสอบที่หลายปีจะมีซักครั้ง ฉันสอบไม่ผ่านหรอก ถึงเวลาจะมีอารมณ์อะไรไปเที่ยวเล่นอีก?” ลูซิฟินิลพูดปลอบ “ถ้าสอบไม่ผ่านก็ไม่เป็นไร เจ้าอยากเลื่อนระดับถึงขั้นไหน?”

                คำถามของเขาข้อนี้ ราวกับกำลังถามผมว่า นายชอบแฮมเบอเกอร์รสอะไร?

                ผมหงุดหงิด พูดขึ้นว่า “ฉันอยากเป็นเทวะชั้นยอด ได้ปะล่ะ?”

 

                ลูซิฟินิลตอบกลับอย่างไม่ลังเล “ได้ รอการประชุมจบลงเมื่อไหร่ ข้าจะพาเจ้าไปแท่นพิธีเลื่อนขั้น แต่ก่อนไปเจ้าต้องแน่ใจในความสามารถควบคุมตนเองของเจ้า เพราะชาวสวรรค์มากมายที่ได้เลื่อนขั้นเป็นเทวะชั้นยอดมักจะบ่มเพาะนิสัยเกียจคร้าน ไม่อยากออกจากวิหารแห่งพระผู้เป็นเจ้าไปไหน แบบนั้นก็เสียเวลาเปล่า สภาพแวดล้อมของซีมาร์ไม่ค่อยดีเท่าไหร่ แต่อยู่ที่นี่ก็ดีกว่าอยู่ข้างล่างเยอะ”

               

                ซีมาร์......สภาพแวดล้อม......ไม่ค่อยดี......?

                แม่มันเถอะ อย่าบอกนะว่าเจ้าเด็กนี่เป็นลูกโทนของยะโฮวา?

                “เด็กน้อย ฉันอยากเลื่อนขั้นก็เพื่อเลี้ยงปากเลี้ยงท้องต่อไป ไม่มีเหตุผลอื่น ฉันมันปุถุชนคนธรรมดาคนหนึ่ง ทนใช้ชีวิตจืดชืดน่าเบื่อของพวกเทวดาระดับสูงไม่ไหวหรอก นายไม่ต้องเวอร์ขนาดนั้นก็ได้ เข้าใจมั้ย? ใช้อำนาจบาตรใหญ่แบบนี้ เดี๋ยวฉันก็ได้เกลียดนายเข้าซักวัน”

 

                ลูซิฟินิลฉีกยิ้มกว้าง ดูแล้วช่างไร้เดียงสาเกินคำบรรยาย “ข้าอยากได้เจ้า เพราะงั้นข้าจึงทำเต็มที่เพื่อตอบสนองความต้องการของเจ้าไงล่ะ”

                อา... คำพูดนี้ช่างล่อลวงคนเหลือเกิน

                แต่ว่า เมื่อออกมาจากปากของเด็กน้อยคนหนึ่ง นอกจากล่อลวงคนแล้ว ยังให้ความรู้แปลกประหลาดที่พูดไม่ออกบอกไม่ถูก

 

                ลูซิฟินิลถามขึ้นอีกครั้ง “เจ้าคิดได้แล้วหรือยัง? อยากไปที่ไหน?” ผมตอบไปว่า “งั้น... ไปโลกปีศาจได้มั้ย?” ลูซิฟินิลตะลึงไปเป็นนาน “เจ้าอยากไปโลกปีศาจ?” ผมพยักหน้า “ถ้าไม่ได้ก็ไม่เป็นไร ฉันแค่สงสัยเท่านั้นเอง” ลูซิฟินิลยิ้มกว้าง “ไม่มีปัญหา ข้าจะไปแช่น้ำนม เจ้าหลับก่อนได้เลย”

 

 

-56-

                วันรุ่งขึ้นคือวันสุดท้ายของการเรียน จากนั้นก็จะปิดเทอมไปอีกหลายวันก่อนจะถึงวันสอบ พอคิดว่าต้องไปสอบ ก็รู้สึกกังวลอยู่บ้าง ผมควักสมุดบันทึกออกมาขีดๆเขียนๆถือเป็นปรากฎการณ์ที่ร้อยปีจะมีซักหน โชคดีที่ลายมือของผมพอๆกับไก่เขี่ย นอกจากผมแล้วก็ไม่มีใครอ่านออก นอกจากจะสะดวกแล้วยังเป็นการปกป้องทรัพย์สินทางปัญญาไปด้วยในตัว

                รอจนเลิกเรียน ความรู้จากคลาสภาษาสวรรค์ 8-9 ในสิบส่วนสามารถเข้าหัวผมได้อย่างดี เมื่อได้ลองทบทวนบทเรียนตามแนวที่ลูซิเฟอร์กับเจ้าเด็กน้อยให้ไว้ก็รู้สึกได้ผลดีตามคาด ขณะที่กำลังกระโดดโลดเต้นออกจากปราสาทอย่างเบิกบานใจ ก็มีกลุ่มคนกรูกันเข้ามาล้อมรอบผมไว้ เป็นเพราะช่วงนี้ไปขลุกอยู่ในสำนักสวรรค์อยู่พักใหญ่ เลยเผลอหน้าชืนตาบานจนออกนอกหน้าไปหน่อย ผมลืมไปเลยว่าที่นี่เป็นที่แบบไหน มองพวกเขาสลับไปมา ผมยิ้มพลางพูด “ท่านเหล่านี้ มีธุระอะไรรึเปล่า?”

                พึ่งจะพูดจบ หนึ่งในนั้นก็ยกมือขึ้น ก่อนจะส่งคลื่นลมกระแทกเข้ามา

                คิดจะหาเรื่องกันงั้นเหรอ คิดว่าบิดาจะยอมให้รังแกง่ายๆรึไง? ผมควงหมัดก่อนจะเล็งไปทางคนที่ยืนอยู่ทางขวา พึ่งพุ่งไปได้ครึ่งทางก็ถูกคลื่นลมอัดกระแทก หมัดที่พุ่งออกไปหันกลับกระแทกใส่หน้าของตัวเองทันที ผมร้องออกมาเสียงหนึ่ง ร่างเซถลาไปด้านหลังหนึ่งก้าว

                “แม่-เอ้ย ไอ้พวกหมาหมู่ จะต่อยกันก็ห้ามใช้เวทมนตร์สิวะ!” ผมตะโกนเสียงดังอย่างกรุ่นโกรธ

 

                “ฮ่าฮ่าฮ่า เขาพูดว่าห้ามใช้เวทมนตร์แน่ะ นี่พวกเราต้องเชื่อฟังเขารึเปล่าเนี่ย?”

                “แหงอยู่แล้ว ท่านมหาเทพอิสเรียลผู้ยิ่งใหญ่ พวกเรายอมศิโรราบอยู่ใต้ปีกสีขาวหิมะทั้งคู่ของท่านแล้ว”

                “เจ้าสินค้าย้อมแมวตัวนี้ไม่รู้ว่าจะอยู่ซีมาร์ได้นานเท่าไหร่ ดูสารรูปแล้ว เกรงว่าตั้งแต่วันแรกก็คงจะเลียแข้งเลียขามหาเทพเมตาตรอนให้ช่วยยัดเงินขอให้สอบผ่านซะละมั้ง? มหาเทพเมตาตรอนปกติปราดเปรื่องปรีชา ทำไมคราวนี้ถึงได้สติเลอะเลือนไปได้?”

 

                “เรื่องนี้ไม่เกี่ยวกับเมตาตรอน! เขาไม่ได้ช่วยอะไรทั้งนั้น......อุก......”

                ที่ท้องถูกใครคนหนึ่งเตะเข้าอย่างแรงจนจุกเจ็บ ราวกับถูกหินก้อนใหญ่ทุ่มใส่สุดแรง ได้แต่ล้มกลิ้งอยู่บนพื้น

 

                “เอาตัวไป” น้ำเสียงเย็นเยียบดังขึ้น แขนสองข้างก็ถูกคนลากตัวขึ้นมาก่อนจะถูกบังคับให้เดินอย่างป่าเถื่อน ผมสะบัดตัวคิดจะสลัดให้หลุด คนข้างๆไม่รู้ว่าไปเอาก้านหนามสีดำทมิฬออกมาจากไหน จัดการมัดมือทั้งสองข้างของผมทันที ปลายแหลมคมของหนามนับไม่ถ้วนแทงเข้าลงไปบนผิวของผม ผมไม่ทันได้ร้องโวยวาย คนๆนั้นก็จัดการใช้ผ้าขาวคลุมมือของผมก่อนจะพาลากออกไป

                ผมร้องอย่างเจ็บปวด ความเจ็บปวดทำให้ร่างกายผมสั่นไปหมด ผ้าขาวที่คลุมอยู่บนหนามแหลม พริบตาก็เกิดดอกดวงสีแดงสดซึมออกเป็นวงกว้าง คนๆนั้นด้านหนึ่งก็บังคับลากผมให้เดินไป ทางหนึ่งก็กระตุกเชือกหนาม ผมไม่ทันได้เตรียมใจ เชือกหนามก็รัดแน่นขึ้นอีก สองมือของผมสั่นระริกไม่หยุดอย่างเจ็บปวดเหลือแสน เลือดที่ไหลออกมาก็ยิ่งมาก สุดท้าย กลิ่นโลหิตเข้มข้นก็กระจายออกมา ผืนผ้าสีขาวทั้งผืนถูกย้อมจนกลายเป็นสีแดง หยดเลือดไหลหยดลงจากมุมผ้า เมื่อเดินไปทางไหน ก็จะทิ้งหยดเลือดไว้เป็นทาง

 

                เพราะความเจ็บปวด ผมจึงไม่อาจตั้งสมาธิสนใจว่าตัวเองกำลังถูกพาเดินไปทางไหน สุดท้ายก็มาถึงยังสถานที่โล่งกว้างที่หนึ่ง ช่างเข้ากับจุดเด่นของเมืองซีมาร์เป็นอย่างมาก ไม่ว่าจะมองไปทางไหนก็จะเห็นแต่สีขาวสุดลูกหูลูกตา ผมถูกเตะล้มลงกับพื้น หนามแหลมที่มือยิ่งแทงลึกเข้าไปในผิว

 

                เทวดาตนหนึ่งเดินเข้ามาคว้าปีกของผมก่อนจะพาลากเดินมาหยุดอยู่ตรงหน้ากำแพง ก่อนจะกระชากหัวผมขึ้นมากระแทกใส่กำแพงอย่างแรง เสียง ตึงดังขึ้นทีหนึ่ง หน้าผากของผมกระทบเข้ากับกำแพง ในหัวปวดตุบราวกับจะระเบิดออกมา

                ร่างของผมไถลลงไปกองกับพื้น ได้แต่มองหน้าพวกเขาอย่างดุร้าย “ฉันไม่รู้จักพวกนาย ทำไมต้องทำแบบนี้ด้วย!

                “เพราะ-เจ้า-มัน-ต่ำ”

                “ฉันต่ำอะไรวะ? เพราะการแสดงของฉัน ฉันถึงได้เลื่อนขึ้นมาอยู่ที่นี่ ฉันอาศัยน้ำพักน้ำแรงตัวเองทั้งนั้น! อีกอย่าง หลังแสดงจบ ถ้าฉันสอบไม่ผ่านก็ต้องกลับไปที่เดิมอยู่ดี พวกนายมีปัญหาอะไรวะ? !

                “เจ้าเกาะแกะมหาเทพเมตาตรอนก็แล้วไปเถอะ ตอนนี้เจ้ายังกล้าเรียกร้องความสนใจจากมหาเทพลูซิเฟอร์อีก? ฆ่าเจ้ายังไม่คุ้มให้มือพวกข้าต้องสกปรกเลย!” หนึ่งในนั้นร้องด่าผมไม่พอ ยังถ่มน้ำลายลงมาบนหน้าผมด้วย

                ไอ้สารเลวเอ้ย อย่าให้มีโอกาสนะ พ่อจะจับแยกเป็นชิ้นเลยคอยดู!

 

                “แค่เทวดาชั้นต่ำคนหนึ่ง จะต้องพูดอะไรให้มากความด้วยเหรอ?”

                “ใช่ อย่าเสียเวลากับเขาอีกเลย รีบๆตัดปีกเขาแล้วไปกันดีกว่า”

                “ไม่... ตัดปีกเขา......มันธรรมดาไป” ใครคนหนึ่งพูดขึ้นจากด้านหลัง  ในน้ำเสียงเต็มไปด้วยความเกลียดชังผสมกับความตื่นเต้น

                ผมเงยหน้าอย่างหมดแรง ก็เห็นคาลอสที่ยืนอยู่ท่ามกลางคนกลุ่มนั้น

                ประโยคนั้น เป็นเขาที่พูดออกมา

                คาลอสไม่ยอมสบตาผมเลยซักนิด เขาเขย่งเท้ากระซิบกระซาบกับคนที่ยืนอยู่ข้างๆ คนๆนั้นพยักหน้ารับรู้ ริมฝีปากค่อยๆแสยะออก ก่อนจะหันไปพูดกับอีกคนที่อยู่ด้านข้าง คนๆนั้นรับคำก่อนจะถอยออกไป

                คาลอสก้าวเข้ามาคุกเข่าต่อหน้าผม เอียงศีรษะใช้สายตาหรี่ลงครึ่งหนึ่งมองผมพลางพ่นลมออกมา “อิสเรียล อย่าโทษที่เพื่อนคนนี้ไม่ช่วยเหลือเจ้า นั่นเป็นเพราะเจ้ามันเห็นแก่ตัว เอาตัวเองเป็นใหญ่ ทั้งยังหลงตัวเอง”

 

                ผมขึ้นเสียงอย่างทนไม่ไหว “ฉันไปทำอะไรให้นาย นายถึงทำแบบนี้กับฉัน”

                คาลอสตอบว่า “เจ้าเอาแต่พูดซ้ำๆไม่หยุด เจ้าคิดว่ามหาเทพลูซิเฟอร์จะหลงรักเจ้าได้เหรอ ไม่ส่องกระจกชะโงกดูเงาตัวเสียบ้างว่าตัวเองเป็นใคร อาศัยใบหน้าน่ารังเกียจของเจ้า นิสัยน่ารังเกียจของเจ้า ฐานะเช่นนี้ เจ้าคิดว่ามหาเทพลูซิเฟอร์จะชายตาแลเจ้าหรือไม่? เจ้าอย่าได้หลงคิดว่าตัวเองมีเมตาตรอนถือหางแล้วจะทำอะไรตามใจก็ได้นะ ข้าบอกเจ้าเอาไว้อย่าง ตอนนี้มหาเทพอูเรียลหลงข้าหัวปักหัวปำ ต่อให้ข้าหั่นเจ้าเป็นชิ้นๆ แม้แต่เมตาตรอนก็ทำอะไรข้าไม่ได้”

                ผมเด้งตัวลุกขึ้นนั่งทันที “ฉันเจอหน้าลูซิเฟอร์แค่ไม่กี่ครั้งเท่านั้น จะเป็นอย่างนั้นได้ยังไง! คาลอส นายมันบ้า! ! เสียสติไปแล้ว!

                เพี้ยะ---เพี้ยะ---

                คาลอสตบหน้าผมอย่างแรง ยิ้มเย็นชาพลางพูด “ใจเจ้าคิดอะไรอยู่ เจ้าน่าจะรู้ดีที่สุด ข้าเห็นเจ้าแล้วก็รู้สึกสะอิดสะเอียนนัก”

 

                ตอนนั้นเอง คนที่ถอยออกไปก็กลับเข้ามาใหม่ ในมือถือถังน้ำที่บรรจุน้ำแข็งมาด้วยถังหนึ่ง น้ำแข็งในถังกระทบกันเสียงดังทั้งยังมีไอเย็นลอยพุ่งออกมาอย่างเห็นได้ชัด

                คาลอสลุกขึ้นยืน ร้องกล่าวอย่างยินดี “ข้าเอง ข้าเอง”

                เทวดาโดยรอบหันมาสบตายิ้มให้กัน มือสองข้างของคาลอสยกขึ้นโบกสะบัดอยู่กลางอากาศ ด้านล่างของถังน้ำปรากฎกระแสไฟฟ้าขึ้นล้อมรอบ เกิดเสียง เปรี๊ยะดังขึ้นก่อนจะดีดถังให้ลอยขึ้นสูงอยู่กลางอากาศก่อนจะเลื่อนมาที่ด้านบนศีรษะของผม จากนั้นก็พลิกคว่ำ

 

                น้ำแข็งมากมายเสียดแทงลงบนร่างของผม ไม่เพียงทำให้ผมเปียกไปทั้งตัว แต่ยังทำให้ผมแข็งไปทั้งร่าง ปากแผลเมื่อสัมผัสถูกน้ำแข็งก็ราวกับถูกเหล็กร้อนลวกเผา เจ็บปวดเกินทานทน

 

                คาลอสขยับเข้ามาใกล้ “เจ้าพูดได้ไม่ผิด ชะตาชีวิตอยู่ในกำมือของเรา กระจกวายุไม่นับเป็นอะไรได้ อีกไม่นาน มหาเทพอูเรียลก็จะเลื่อนให้ข้าเป็นเทวทูตระดับสูง ข้าไม่ต้องเข้าร่วมการสอบเลยด้วยซ้ำ ฮ่าฮ่า ฮ่าฮ่า อิจฉาใช่มั้ยล่ะ? เรื่องแบบนี้ ทั้งชีวิตเจ้าก็ไม่มีทางได้พบเจอ อิสเรียลที่รัก... รีบตัดใจจากความฝันลมๆแล้งๆนั่นซะเถอะ ฮ่าฮ่า-----“

                เขาหัวเราะอย่างโหดร้าย “เจ้าเข้าใจหลักร้อนขยายเย็นหดหรือไม่? ถ้าลองถอนขนเจ้าตอนนี้ คงจะเจ็บปวดน่าดู” ผมกอดไหล่ทั้งสองข้าง ร่างกายสั่นสะท้านไปหมด หวาดกลัวจนพูดอะไรไม่ออก เขาใช้มือข้างหนึ่งคว้าปีกของผม อีกข้างก็กำเส้นขนบนนั้น ทำทีเหมือนดึงเบาๆก่อนจะกระชากออกในทันที-----

                ราวกับน้ำพุร้อนที่พุ่งออกจากใต้ดินกะทันหัน เลือดสดๆกระฉุดออกมาอย่างไม่หยุดยั้ง

                ผมได้แต่กลิ้งร่างอยู่บนพื้น กรีดร้องจนรู้สึกเหมือนลำคอกำลังถูกฉีกกระชาก

                ในมือของคาลอสมีขนนกอยู่กำหนึ่ง เขาแบออกตรงหน้าผม เป่าลมเบาๆ ขนนกเปื้อนเลือดเหล่านั้นก็ปัดผ่านใบหน้าผมไป

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 43 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,631 ความคิดเห็น

  1. #1593 palm4588 (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2562 / 12:55
    เลวของความเลวที่สุดของความเลวยิ่งกว่ามหาเลวโครตพ่อโครตแม่เลวเลย -*-
    #1,593
    0
  2. #1551 Mebal (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2562 / 19:39
    ด่าไม่ถูกทีเดียว คารอสอินี่มันร้ายยิ่งกว่าร้ายอีกกกกกกกก
    #1,551
    0
  3. #1541 iiwhah (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 21 ตุลาคม 2561 / 00:48
    อินังคาลอส ตรุว่าแล้วว มันชั่ววว
    #1,541
    0
  4. #1510 Sopimzize (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2561 / 00:47
    เ-ยเอ้ยยยคารอส เดี๋ยว-งเจอลูซิเฟอร์แหกอก
    #1,510
    0
  5. #1508 คุณหลอกดาว! (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 8 กุมภาพันธ์ 2561 / 23:54
    อิคาลอสสสส อิสารเลฬฬฬฬ!
    #1,508
    0
  6. #1485 neaumn_sm (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 19 มกราคม 2561 / 18:16
    โห สงสารสุดเจองี้
    #1,485
    0
  7. #1448 p_ice (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 26 พฤศจิกายน 2560 / 18:23
    ว่าแล้ว - เว ร คาลอส โว้ยยยยยย ดับสูญไปสะเถอะ!
    #1,448
    0
  8. #1446 123จิ้งจกยัดไส้ (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2560 / 22:13
    อิเหรี้ยยยยย ร้อง-หนักมากก อิคาลอสสมควรตาย! โอ๊ยยย ลำไย!!!
    #1,446
    0
  9. #1429 moony+lilac (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2560 / 18:42
    ฮือ ถูกเด็ดปีกคงเจ็บกว่าตัดปีกอีก ไม่รู้สึกว่าคำที่พูดออกมาไม่สะท้อนตัวเองหน่อยเหรอคาลอส ตลกร้ายจริงๆ
    #1,429
    0
  10. #1365 coco i cookie (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 21 พฤศจิกายน 2559 / 20:40
    วอท?! คืออะรายยอ่ะเราอุส่ามองแกดีๆแล้วน่ะ หึ ว่าอิสเรียลไปมั่วๆ คิดไปเองชะมัด!
    #1,365
    0
  11. #1268 ManowandManow (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2559 / 03:18
    อีคาลอสแกนี้มัน
    #1,268
    0
  12. #1163 kkp_real (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 3 ตุลาคม 2559 / 09:15
    เกิ๊นไปเกินไป
    #1,163
    0
  13. #1115 janjirasuso (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 23 กันยายน 2559 / 07:36
    คาลอสแก่เป็นคนที่แย่มาก
    #1,115
    0
  14. #809 สพัจน์บ็อบ. (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 21 สิงหาคม 2559 / 00:13
    เราไม่หมั่นไส้คาลอสเท่าไรแล้ว เราสงสาร(?) อ่า เอาเป็นสมน้ำหน้าดีกว่า... เราหวังว่าเขายังจะมีอนาคตอยู่ ทำเช่นนี้แล้วเกรงว่านอกจากท่านมหาเทพเมตาตรอนแล้ว ยังมีลูซิเฟอร์อีกด้วยที่จะมาฆ่า(?)นาย หว๊ายยยย
    #809
    0
  15. #685 Par_dao (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 9 สิงหาคม 2559 / 18:30
    ในที่สุดเพื่อนชั่วก็เผยโฉม!!!! 
    #685
    0
  16. #636 relis (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 7 สิงหาคม 2559 / 14:55
    จะเกลียดคาลอสสุดๆแบบรับไม่ได้ก็ตอนนี้เหละ 

    จบกันที่อ่านมาไม่ได้ไปสอบแน่เลย



    ลูซิฟิลรุกทีฟินสุดๆ น้ำนมที่หลีปินแบกมาไม่เสียเปล่าแล้ว อาบเป็นน้ำเลย



    #636
    0
  17. #583 Kuroshi-kun (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 6 สิงหาคม 2559 / 09:14
    ตายเป็ดไปซะคาลอส! แล้วอย่ามาเข้าใกล้อิสเรียลของพวกเรานะ! //สาดเกลือ
    #583
    0
  18. #533 Miyakochan (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 5 สิงหาคม 2559 / 14:19
    คาลอสเอ๋ย หึๆๆ ไม่รอดแน่
    #533
    0
  19. #532 คิมดงจุน (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 5 สิงหาคม 2559 / 13:14
    อีคาลอส!!โอ๊ยร้องไห้เลยอ่ะ แง
    #532
    0
  20. #531 Hong Hang Sod (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 5 สิงหาคม 2559 / 11:02
    โคตรน่ากลัวเลยอ่ะคาลอส
    #531
    0
  21. #530 GYUZ (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 5 สิงหาคม 2559 / 07:56
    คาลอสสส อีนังงูพิษสารเลว เกลียดดดดด ขอให้ไม่ตายดี!!!
    #530
    0
  22. #529 อัลฟินด์ (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 5 สิงหาคม 2559 / 07:52
    กำลังฟินมาปรี้ดกับแตกกับคาลอส ฮ่วยยยยยยย อย่ามายุ่งกับลูกข้าาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาา TOT
    #529
    0
  23. #528 อัลฟินด์ (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 5 สิงหาคม 2559 / 07:52
    กำลังฟินมาปรี้ดกับแตกกับคาลอส ฮ่วยยยยยยย อย่ามายุ่งกับลูกข้าาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาา TOT
    #528
    0
  24. #527 mildRomecxx (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 5 สิงหาคม 2559 / 07:50
    โอ้ยเกลียดคาลอส เมตาตรอน ลูซิเฟอร์มาช่วยอิสเรียลเร็วววว
    #527
    0
  25. #525 Beemie'k 75321 (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 5 สิงหาคม 2559 / 02:54
    อื้อ หืออออออออออออ อีคาลอสสสสสสสส
    #525
    0