เทวทูตปีกขวา 天神右翼 [นิยายแปลจีน]

ตอนที่ 21 : ทัณฑ์สวรรค์ [21]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,237
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 51 ครั้ง
    2 ส.ค. 59



-41-

                พึ่งพูดจบประโยค ลูซิเฟอร์ก็บินนำหน้าพวกลูกกระจ๊อกของเขาเข้ามาในงาน เมตาตรอนรีบผายมือต้อนรับทันที “ยินดีต้อนรับมหาเทพลูซิเฟอร์!” จากนั้นก็เป็นเสียงกระหึ่มเหมือนฟ้าดินจะทลาย เหล่าผู้คนในงานเลี้ยงต่างส่งเสียงทำความเคารพดังสนั่น

                ลูซิเฟอร์หยุดอยู่ตรงกลางอากาศตรงข้ามกับเมตาตรอน ยิ้มพลางกล่าวเสียงเบาว่า “เมตาตรอน สุขสันต์วันเกิด” เมตาตรอนตอบกลับไปอย่างนอบน้อม “นอกจากมหาเทพแล้ว ไม่มีใครมีความสุขในวันเกิดหรอกขอรับ” ผมนึกถึงประโยคที่บอกว่าลูซิเฟอร์ลงไปจุติบนโลกมนุษย์พร้อมกับรอยยิ้ม คิดดูแล้วก็แปลกจริงๆนั่นแหละ ลูซิเฟอร์มองไปรอบด้านก่อนจะถาม “ราฟาเอลล่ะ” เมตาตรอนตอบไปว่า “ข้าก็ไม่ทราบว่าเขากำลังทำอะไรอยู่ น้อยครั้งที่เขาจะมาสาย” ลูซิเฟอร์พยักหน้ารับรู้ด้วยท่าทางครุ่นคิด เมตาตรอนปรบมือก่อนจะประกาศ “เอาล่ะ ยากนักที่จะได้เห็นหน้ามหาเทพลูซิเฟอร์ ไม่ต้องมอบของขวัญแล้ว เริ่มงานเลี้ยงกันเลยก็แล้วกัน”

                เจ้าของงานเปิดปากว่าอย่างนี้ ยังจะมีใครกล้าค้ดค้าน? งานเลี้ยงจึงเริ่มขึ้นทันที แต่ก็ดีที่เมตาตรอนประกาศออกไปแบบนั้น ไม่อย่างนั้น ถ้าวนมาถึงผมจริงๆ ผมคงได้แต่ข้าวสาลีของตัวเองมอบให้เขา

               

                บรรยากาศในงานเลี้ยงคึกคักขึ้นมาทันตา กลุ่มคนเริ่มจับกลุ่มกันพูดคุย พวกระดับสูงๆก็ยืนอยู่ตรงกลาง ส่วนคนอื่นๆก็แยกย้ายกันไปตามสองฟากของโถงงานเลี้ยง ถึงจะบอกให้ทุกคนตามสบาย แต่ทุกสายตาก็ยังคงจดจ้องไปยังกลุ่มคนชั้นสูงเหล่านั้น ผมจ้องมองไปที่อาหารที่วางอยู่เต็มโต๊ะ อดไม่ได้ที่จะกลืนน้ำลายอึกใหญ่ วันนี้ทั้งวันผมกินแต่พวกเสบียงกรัง สูญเสียพลังงานไปก็เยอะ ตอนนี้ท้องของผมหิวจนไส้กิ่ว มือซ้ายถือแซนวิซ มือขวาถือน่องไก่ จากนั้นก็กินกินกิน สุขสำราญจนน้ำตาแทบไหล

                กินไปได้ครึ่งหนึ่ง ก็ยังอดไม่ได้ที่จะมองหาเจ้าเด็กตัวแสบคนนั้น แล้วก็ผิดหวัง AGAIN

                สายตาของผมหันมองไปยังตรงกลางห้องอีกครั้ง ก็ถูกทำให้ SHOCK อีกครั้ง

                เจ้าพวกอัครเทวทูตกลุ่มนั้น เหลือเชื่อที่กำลังกิน......แตงโม

                ผมไม่ได้หมายความว่ากินแตงโมมีอะไรไม่ปกตินะ ประเด็นคือ แตงโมนั่นมันลูกใหญ่มากเลยต่างหาก

 

                โจฟิเอลอุ้มแตงโมวิ่งเข้าไป เมตาตรอนรับไปอุ้มไว้เหมือนกำลังอุ้มลูก ทั้งยังกอดซะแน่น ดูแล้วก็คล้ายซิงเกิ้ลมัมจริงๆ แซนเดอฟานชี้ไปยังแตงโมแล้วพูดอะไรบางอย่างที่ผมไม่ได้ยิน อาซาเซลยกมือขึ้นกุมขมับ ทำสีหน้า ‘I F*ck U’ ออกมาอย่างชัดเจน ซามูเอลพลางส่ายหน้า มองไปทางเมตาตรอนจากนั้นก็ส่ายหน้าอีก ซาริเอลกับลูซิเฟอร์กำลังพูดคุยกันอย่างออกรส ลูซิเฟอร์พิงร่างอยู่กับด้านข้างของโต๊ะ มือหนึ่งกุมศอกแขนอีกข้าง อีกมือยกขึ้นแตะริมฝีปากล่าง พยักหน้าเบาๆ มรกตตรงใจกลางหน้าผากสะท้อนแสงแวววาว ขาซ้ายไขว้กับขาขวา รองเท้าหรูหราสะบัดไปมาเบาๆ ท่วงท่าสง่างาม เมื่อมองไปยังปีกของเขา แสงสีทองเจิดจ้าสาดส่องออกมาทำให้คนมองอดที่จะตกตะลึงไม่ได้ แต่ว่า ผมกลับรู้สึกว่าสีของปีกรอบนี้เทียบกับคราวก่อน แตกต่างกันอย่างมาก......

                ผมสะบัดหัวไปมา ก็เห็นเขาลูบไล้ริมฝีปากล่างตัวเองอีกแล้ว

                นั่น... ท่าทางแบบนั้น ทำไมถึงได้คุ้นตามากขนาดนี้?

                ผมคล้ายเคยเห็นจากที่ไหนมาก่อน?

                ตอนนั้นเองที่โจฟิเอลแย่งเอาแตงโมออกมาจากอ้อมอกของเมตาตรอน ...หั่นออกเป็นชิ้นๆ กราบิเอลตบบ่าเขาสองสามทีพลางพูดกับเขาไม่กี่ประโยค หลังจากนั้นเขาก็ทำการแบ่งแตงโม ซามูเอลกับซาริเอลรับชิ้นแตงโมไปทั้งเปลือก ส่วนคนอื่นๆเพียงตัดแบ่งใส่ในจานเล็กๆ จิ้มกันอย่างประณีต ส่วนสองคนนั้นกลับสวาปามแตงโมเข้าปากอย่างสุขสำราญใจ กราบิเอลยกแตงโมเข้าปากแต่ละที ล้วนแต่แทะเล็มทีละน้อย เมตาตรอนกลับกินหนึ่งชิ้นต่อหนึ่งคำ ส่วนลูซิเฟอร์กินทีละครั้งชิ้น ขนาดไม่เล็กไม่ใหญ่กำลังพอดี อีกทั้งถ้ายังเคี้ยวไม่เสร็จก็จะไม่ยอมพูดเด็ดขาด ยังคงไว้ซึ่งความสง่างามเช่นเดิม

                เจ้าผู้ดีนั่นยังคงล้ำเลิศอยู่ตามเคย แม้แต่ตอนกินแตงโมยังสูงศักดิ์ขนาดนี้

                มีใครที่ทำแบบผมบ้าง?

                ผมชอบปอกเปลือกแตงโมเหมือนปอกแอปเปิ้ล ทำให้มันกลายเป็นลูกบอลสีแดงฉานราวกับก้อนเลือด จากนั้นก็เอาไปหลอกคนอื่นให้ตกใจเล่น เล่นจนพอใจแล้ว พอถึงเวลากินก็ไม่รู้ว่าควรจะเริ่มลงมือที่ตรงไหน เพราะมันกลายร่างเป็นลูกบอลไปแล้ว จากนั้นผมก็ค้นพบสัจธรรมแห่งการกินแตงโม นั่นคือการช่างหัวภาพลักษณ์ กินเข้าไปทั้งอย่างนั้นแหละ กินเสร็จ สภาพผมก็ไม่ต่างจากผีดูดเลือดที่พึ่งกินเลือดมาใหม่ๆ

                F*ck นี่ผมคิดอะไรอยู่เนี่ย...

                หันไปมองทางฝั่งตรงข้าม ตรงนั้นเหมือนจะมีของน่ากินๆอยู่อีกเพียบ แต่เจ้าลูกผู้ดีที่ยืนอยู่ตรงกลางนั่น ถ้าเกิดผมไม่รีบล่ะก็......

                คงไม่ถูกจับได้หรอกมั้ง?

                ผมก้มตัวก่อนจะรีบวิ่งทะลุผ่านกลุ่มคนไปอย่างรวดเร็ว ทำเหมือนกำลังหลบกระสุนอยู่งั้นแหละ

 

                เมื่อมาถึงจุดหมายปลายทาง ผมก็คว้าเนื้อวัวชิ้นหนึ่งขึ้นมากินทันที พึ่งจะกลืนลงท้อง ก็มีคนเข้ามาตบบ่าผม ผมชะงักไปทันทีก่อนจะหันหน้าไปช้าๆ......อย่าบอกนะว่าเมตาตรอนหยุดเวลาได้? พริบตาเดียวไม่ใช่แค่มองเห็นแต่ยังเดินเข้ามาหาอีก......

                เมตาตรอนยกมือขึ้นลูบปีกของผม ถามด้วยรอยยิ้ม “เด็กโง่ ทำไมดำเป็นถ่านอย่างนี้ล่ะ?”

                ผมจำได้ว่าคาลอสเคยบอกเอาไว้ การสัมผัสปีกเป็นการกระทำของคนที่สนิทชิดเชื้อกันเท่านั้น อย่างเช่นการจุมพิตหรือใช้ร่างกายเสียดสีที่ปีก ก็คล้ายกับการเล้าโลมนั่นแหละ ดังนั้น ผมจึงเผลอขยับหลบโดยไม่รู้ตัวก่อนจะยิ้มแหยตอบกลับไป “ฝีมือมหาเทพไทเรียลน่ะ ใครใช้ให้ฉันดันไม่มีมาดแบบคนที่ถือบัตรเชิญสีทองเองล่ะ”

                ดูเหมือนเมตาตรอนจะเข้าใจความหมายของผมผิด “พรุ่งนี้ข้าจะพาเจ้าไปที่สวรรค์ชั้น 7 เพิ่มปีกอีกคู่” ผมโบกมือไม่หยุด “ไม่ต้อง ไม่ต้อง นายไปสนุกของนายเถอะ ฉันยังกินไม่......” พูดยังไม่ทันจบ เนื้อในมือก็ถูกปัดออก เมตาตรอนคว้ามือผมก่อนจะลากไปที่ตรงกลางโถง ...ชิ-หาย ผมไม่อยากเข้าไป ตัวดำซะขนาดนี้ ผมจะมีหน้าเจอคนได้ยังไง~~~

               

                เมื่อผมเข้าไป ลูซิเฟอร์ก็หันมามองผมทีหนึ่งด้วยสายตาเรียบเฉยอย่างมาก คล้ายเวลามองคนที่เดินสวนกันตอนเดินอยู่บนถนนนั่นแหละ จากนั้นก็ถอนสายตาจากไป กราบิเอลที่หันหน้ามามอง พลันก็ยกมือขึ้นปิดปากกลั้นหัวเราะตามคาด ซามูเอลเบิกตากว้างมองผม ไม่มีมารยาทจริง! อาซาเซลพูดพึมพำ “สวรรค์... ดำกว่าที่ข้าคิดเสียอีก......มหาเทพเมตาตรอน ท่านไปเจอเขาที่ไหนกัน?”

 

                เมตาตรอนชะงักไปเล็กน้อย ก่อนจะหันไปมองทางลูซิเฟอร์ เขายังพูดคุยอบู่กับซาริเอล เมื่อเห็นว่าเมตาตรอนจ้องตัวเองอยู่ ก็หันมาส่งยิ้มให้ก่อนจะหันไปพูดคุยต่อ โจฟิเอลเมื่อเห็นผม ก็รีบส่งยิ้มพูดขึ้นทันที “อิสเรียล เจ้าปรากฏตัวแต่ละครั้งช่างทำให้คนตกตะลึงจริงๆ ยอดสุดๆ!

                ผมรู้ว่าเขาไม่ได้ประชดประชันผม แต่คำชมแบบนั้น ผมไม่อยากได้!

                โจฟิเอลมองผมสลับกับเมตาตรอน ก่อนจะฉีกยิ้ม “เจ้ากับมหาเทพเมตาตรอนคืนดีกันแล้วเหรอ? ดีจังเลย!” เขาพูดจบ นอกจากลูซิเฟอร์ สายตาของทุกคนก็หันมาจ้องผมทันที บางคนก็แสดงความยินดี แต่สามคนนั้นที่อยู่กับลูซิเฟอร์ กลับมีสายตาแปลกประหลาดสุดขั้ว

                ลูซิเฟอร์หมุนแก้วไวน์ในมือช้าๆ นิ้วชี้และกลางประคองแก้วที่มีฐานสูง ก่อนจะยกขึ้นช้าๆ ช่วงที่สายตาของเขาสบเข้ากับเมตาตรอน ก็ยกแก้วขึ้นจรดริมฝีปากขึ้นจิบ แก้วไวน์กระจ่างใสแวววาว เบื้องหลังของเหลวสีแดงกุหลาบเป็นถุงมือสีขาว งดงามสะดุดตา

 

                เมตาตรอนหยิบกระดาษเช็ดหน้าขึ้นมาจากบนโต๊ะก่อนจะยกขึ้นเช็ดคราบน้ำมันตรงมุมปากของผม ก่อนจะถลึงจ้องไปยังโจฟิเอล “เขาอายุยังน้อย พวกเราจะเรียกว่าทะเลาะได้อย่างไร?” กราบิเอลพูดขึ้น “เจ้าคิดจะถ่อมาจัดงานฉลองถึงที่เยลูซาเล็มตลอดไปรึยังไง?” เมตาตรอนตอบไปว่า “ที่ข้ามาเยลูซาเล็ม เป็นเพราะเจ้าเด็กโง่คนนี้ชอบที่นี่ต่างหาก”

                ...เหงื่อตก... เขารู้ได้ยังไงว่าผมชอบที่นี่? ผมรู้สึกว่ามันชักจะแปลกๆ ทำไมผมต้องชอบที่นี่ด้วย? หรือผมมันจะเป็นเหมือนประเภทลูกนกลูกไก่ที่พึ่งฟักออกจากไข่? เมตาตรอนลูบหัวของผม จากนั้นก็เริ่มเช็ดหน้าเช็ดตาให้ผม “อิสเรียลน้อยไม่ชมชอบของฟุ้งเฟ้อ ที่นี่ดีที่สุดแล้ว” ผมยิ้มแห้ง “งั้นเหรอ? จริงๆแล้วฉันขอบแชงกรีล่าที่สุดนะ ยังชอบแว่นกลมๆอันนั้นของนายด้วย” เมตาตรอนแนบหน้าผากเข้ากับผม มือยังเช็ดถูปีกของผมไปมา “ถ้าเจ้าชอบข้าจะส่งไปให้ แค่ร้อยล้านเหรียญทองเท่านั้น ฮะฮ่า”

                F*ck หมอนี่ทั้งบ้าทั้งเสียสติไปแล้ว ผมหัวเราะอย่างหมดแรง “ฮ่าฮ่า ฮาฮา ตลกมากเลย”

                ตอนนั้นเอง ผมก็ได้ยินเสียงของซาริเอลดังขึ้น “ข้าไม่เคยเห็นมหาเทพลูซิเฟอร์จัดงานฉลองวันเกิดมาก่อน แม้แต่วันเกิดของท่านข้ายังไม่รู้......” ผมหลุดปากพูดออกไป “วันที่ 6 เดือน 6 ไง แค่นี้ก็ไม่รู้”

                คราวนี้ พวกเขาหันมามองผมกันหมดอีกแล้ว

                ใครๆก็รู้ว่าคนที่เกิดวันที่ 6 เดือน 6 เป็นบุตรของซาตาน เพราะว่าซาตานก็เกิดวันที่ 6 เดือน 6 เรื่องนั้น......ผมก็แค่... พูดลอยๆ......

                ซาริเอลพูดขึ้น “WOW จริงเหรอ?”

                ลูซิเฟอร์แค่นยิ้ม “ข้าไม่ชอบจัดงานวันเกิดใหญ่โต ใช่วันที่ 6 เดือน 6 จริงๆนั่นแหละ”

                ดีมาก ประโยคนี้ใช้ตัดบทได้ดี ทุกคนใช้สายตาประหลาดมองผมหลายครั้งก่อนจะหันไปพูดคุยกันต่อ

 

                เมตาตรอนหยิกเอวผมทีหนึ่ง “อิสเรียลน้อย ของขวัญวันเกิดของข้าล่ะ?”

                ผมว่าผมคงจะลนลานเกินไป เขาพึ่งจะพูดประโยคนี้จบ ผมก็ควักเอากล่องในกระเป๋าเสื้อยื่นออกไป ความเร็วนั่นพอๆกับตอนที่ซามูไรคว้านท้องตัวเองเลยล่ะ เมตาตรอนรับของขวัญไปด้วยรอยยิ้ม ผมยังไม่ทันห้าม เขาก็เปิดกล่องออกทันที

                ผมลืมไปได้ยังไงว่าคนพวกนี้ชอบเปิดกล่องของขวัญต่อหน้าคนให้

                ผมตายแน่......

                เมตาตรอนคีบเสบียงที่อยู่ด้านในออกมา ก่อนจะดีดออกไปเบาๆ “นี่คือ?” ผมรีบคว้ากล่องกลับมา “นี่...นี่...เอ่อ ฉันเอามาผิดน่ะ นี่เป็นเสบียงของฉันเอง” เมตาตรอนพูดขึ้นว่า “เจ้าไม่ได้เอาของขวัญมา?” ผมปิดกล่องไปพลางพยักหน้าไปพลาง เมตาตรอนจึงพูดขึ้นอีกว่า “เพราะงั้นเจ้าเลยเอาของพวกนั้นยัดลงไปเพื่อลักไก่งั้นเหรอ?”

                “ฉัน......ฉันเปล่า......”

                เมตาตรอนพูดขึ้น “อิสเรียลน้อย เจ้านิสัยไม่ดีจริงๆ ถ้าไม่ยอมกลับไปเอา ก็ต้องชดเชยให้ข้า เลือกเอาเองแล้วกัน”

                F*ck ให้ผมกลับไปเอา? กลางวันแสกๆยังหลงทาง นับประสาอะไรกับกลางคืนขนาดนี้ มีหวังได้นอนอยู่กลางป่าเยลูซาเล็มนี่แหละ

                ผมหมดแรง “ชดใช้ยังไง?”

                เมตาตรอนใช้สองมือวางไว้บนบ่าของผม พูดเสียงนุ่มนวลว่า “เจ้าว่ามาสิ”

                ผมรู้แล้ว!

                ไม่ได้!

                ยังไงก็ไม่เด็ดขาด!

                ผมรีบถอยหลังออกมาด้วยความเร็วสูง ถอยไปพลางก็พูดไปพลาง “ฉันว่าฉันกลับไปเอาดีกว่า......ฮาฮา...อื้อ...”

 

                พริบตาที่ริมฝีปากทั้งคู่ถูกทาบทับ ร่างกายก็ถูกดึงเข้าไปกอดรัดทันที คนรอบด้านส่งเสียงออกมา โจฟิเอลยิ่งปรบมือร้องเพลงแฮปปี้เบิร์ดเดย์อย่างยินดีสุดชีวิต ร่างกายชาดิกไปหมด สมองผมยิ่งเลือนรางลงทุกที จากนั้นก็ได้ยินเสียงลูซิเฟอร์พูดอยู่ด้านข้างว่า “ข้ามีธุระต้องทำ ขอตัวก่อน”

                จนถึงตอนนี้ ผมยังคงไม่เข้าใจระบบความคิดของเมตาตรอนเท่าไหร่ กับไก่ย่างตัวหนึ่ง ทำไมเขาถึงยังเกิดอารมณ์พิศวาสขึ้นมาได้?

 

 

-42-

                คำพูดของลูซิเฟอร์เรียกให้เมตาตรอนหยุดการกระทำของตัวเองลง เขายังกอดผมเอาไว้พลางเงยหน้าขึ้นมองนาฬิกา “พึ่งจะสามทุ่มกว่าๆ จะไปแล้วเหรอ?” ลูซิเฟอร์พยักหน้า เทวดาปีกทอง 6 ปีกทั้งหลายพร้อมใจกันบินเข้ามาประจำที่อยู่ด้านหลังของเขา ท่วงท่าแบบนั้น ช่างเหมือนเวลาโยนลูกเหล็กใส่แม่เหล็กไม่มีผิด แม่เหล็กเดินไปทางไหน ลูกเหล็กก็ไหลไปตามนั้น

                กราบิเอลพูดขึ้น “มหาเทพลูซิเฟอร์ไม่อยู่อีกหน่อยล่ะคะ? ราฟาเอลยังไม่มา เกิดเขามาไม่เห็นท่าน จะต้องเศร้าใจมากแน่” ซามูเอลก็เห็นด้วย “ใช่ๆ เจ้าไปก็น่าเบื่อแย่” ซาริเอลพูดขึ้น “ถ้ามหาเทพจะไป ข้าก็จะไปด้วย” อาซาเซลมองมาที่ผมก่อนจะยักไหล่

                ลูซิเฟอร์กล่าวขึ้นว่า “มีเวลาไว้คราวหน้าก็แล้วกัน” พูดเสร็จก็ทำท่าเตรียมจากไป

                อะไรน่ะ หมอนี่ชักจะถือตัวเกินไปแล้ว คนเยอะขนาดนี้ขอร้องเขา เขากลับไม่มีปฏิกิริยาเลยซักนิด ไม่ได้เรื่องจริงๆ ไม่อยากจะสนใจ......แต่ว่า... แทนที่จะมัวมองหน้าเมตาตรอนอย่างโง่งม ไม่สู้พูดคำไร้สาระออกมาซักคำสองคำดีกว่า

                ผมหัวเราะเหอๆออกมาพลางดึงขนที่ไหม้เกรียมของตัวเองออก “ใช่แล้ว ไม่มีแสงเจิดจ้าจากมหาเทพ ที่นี่คงจะมืดมนไปไม่น้อย ไม่ได้เห็นท่าน ช่างเป็นความเสียใจและเสียดายของพวกเราจริงๆ” แม่-เอ้ย เอาเข้าจริงผมก็แถเก่งได้เรื่องเลยนี่หว่า ขณะที่กำลังจะชูมือขึ้น ทำท่าปาดน้ำตาบอกลาลูซิเฟอร์ อยู่ๆเขาก็หันกลับมา “งั้นก็ได้”

                คนรอบด้านตื่นเต้นกันขึ้นมาทันที ส่วนผมกลับยืนทึ่ม

                ผมกระพริบตาไปมาด้วยความเร็วสูง ...ได้อะไร?

                ได้ไป?

                ......เขาไปไม่ไปแล้ว? WHY? หรือเขารู้สึกได้หน้าเวลามีคนอื่นขอร้องเขากัน?

                อาซาเซลมองมาที่ผม จากนั้นก็หันไปมองลูซิเฟอร์ จากนั้นก็หันไปมองซาริเอลกับซามูเอล สุดท้ายก็ถอนหายใจออกมาเบาๆ

                ซาริเอลมองมาที่ผม จากนั้นก็หันไปมองซามูเอล ยักคิ้ว

                ซามูเอลจ้อมมาที่ผม จากนั้นก็หันไปถลึงตาจ้องซาริเอลทีหนึ่ง กระแอมไอไม่หยุด

                ลูซิเฟอร์พิงร่างเข้ากับขอบโต๊ะ ก่อนจะถือแก้วไวน์ขึ้นมาใหม่ ประคองแก้วไว้ตรงระหว่างนิ้ว ผิวแก้วสะท้อนแสงไปมาราวกับแสงจันทร์กระทบผิวน้ำ ใสกระจ่างจนมองเห็นได้ทะลุ ขณะเดียวกันก็ดูเปราะบางคล้ายกับออกแรงเพียงนิดก็สามารถทำมันแตกหักได้

                มือของเมตาตรอนข้างที่ใช้กอดผมออกแรงเพิ่มขึ้น บนหน้าปรากฏแสงเจิดจ้าลำหนึ่งวาบผ่าน “ไม่ไปก็ดีแล้ว อยากดื่มอะไรหรือไม่? แชมเปญ?” ลูซิเฟอร์ยิ้มบาง “ไม่ ไวน์แดงก็พอ ขอบใจ”

                อาซาเซลพูดขึ้น “ดื่มแต่ของแบบนั้น ไม่เบื่อรึไง” ลูซิเฟอร์ตอบกลับไป “ดื่มเหล้าหลายอย่างจะเมาได้ง่าย ทั้งไม่ดีต่อสุขภาพ” ซามูเอลได้ทีกล่าวขึ้น “มหาเทพลูซิเฟอร์เขารักษาสุภาพ ซาริเอล ไปเอาไวน์แดงมา”

                ...เหงื่อตก... เจ้าหมอนี่นิสัยเหมือนลูซิฟินิลไม่มีผิด เจ้าเด็กนั่นก่อนนอนทุกครั้งต้องกินนม 1 แก้ว ปัญญาอ่อนชะมัด

 

                ลูซิเฟอร์เอาแต่ยิ้มไม่พูดไม่จา เมื่อรับแก้วไวน์มาจากซาริเอลก็ยกขึ้นจิบ ใช้นิ้วชี้กับนิ้วนางประคองแก้วไว้ในมือ ของเหลวสีแดงสดสะท้อนแสงแวววาว ไหลวนอยู่ภายในแก้ว กระจ่างใสจนเห็นริมฝีปากแดงเล็กน้อยที่แนบอยู่ ราวกับหยดน้ำค้างที่ไหลไปตามกลีบดอกท้อ ผิมฝีปากของลูซิเฟอร์ที่เผยอออก ดวงตาสีฟ้าที่หลุบลงครึ่งหนึ่งหันออกไปชื่มชมทัศนียภาพแสงจันทร์ยามค่ำคืนที่อยู่นอกหน้าต่าง น่าหลงใหลเหลือคณา

                ริมฝีปากคู่นั้นเมื่อยามที่จุมพิตอิสเรียล เริ่มต้นก็อ่อนโยนดั่งเช่นยามนี้ หลังจากนั้นก็......ผมไม่รู้จริงๆว่ามันเป็นความรู้สึกแบบไหน......และยิ่งไม่รู้ว่าอิสเรียลในกระจกคนนั้นเป็นใคร......

                ... ...

                Oh God! ผมคิดอะไรอีกแล้วเนี่ย!

                ผมส่ายหัวไปมาก่อนจะปัดมือของเมตาตรอนออกแล้วถอยไปยืนด้านข้าง ชี้ไปทางเขา “น...น...นาย... คราวหลังห้ามทำแบบนี้อีก” เมตาตรอนกล่าวว่า “จูบกันเป็นการทักทายที่เห็นได้ทั่วไปอย่างหนึ่ง” ผมแย้ง “ทักทายบ้าอะไรล่ะ ต้องทักเข้าไปถึงในปากชาวบ้านเขาแบบนี้?” เมตาตรอนยิ่งก้าวเข้ามาโอบไหล่ผมอีกครั้ง “พวกเราเอง ตั้งแต่แรกก็...... สนิทสนมไปบ้างจะเป็นไร?”

 

                ตอนนั้นเอง นางฟ้าตนหนึ่งก็ก้าวเข้ามา แม้จะเทียบกับกราบิเอลไม่ได้ แต่ก็ยังถือเป็นสาวสวยคนหนึ่ง เธอส่งยิ้มให้เมตาตรอนทีหนึ่ง “มหาเทพเมตาตรอน สุขสันต์วันเกิดค่ะ” เมตาตรอนผายมือ ยิ้มรับอย่างเบิกบานใจ “ขอบใจ ไม่เจอกันนานเลยนะ เป็นยังไงบ้าง?” นางฟ้าตนนั้นตอบว่า “ไม่เลวค่ะ ข้ากับมีนาร์คิดถึงมหาเทพมาก หวังว่าท่านจะมีเวลาแวะไปที่คีลอสซักวัน” เมตาตรอนพยักหน้ารับพลางยกแก้วแชมเปญขึ้นมา “ข้าก็คิดถึงเจ้า ถ้ามีเวลาจะต้องไปเยี่ยมแน่ ฝากบอกมีนาร์ด้วยว่าข้าก็คิดถึง”

                สองคนชนแก้ว นางฟ้าตนนั้นส่งยิ้มหวานหยาดเยิ้ม ก่อนหันร่างจากไปอย่างเย้ายวน

                ผมพูดขึ้น “มีนาร์ ชื่อเพราะไม่เลวเลย” เมตาตรอนยักไหล่ “ไม่รู้สิ น่าจะหน้าตาไม่เลวอยู่กระมัง?” ผมถามอย่างสงสัย “นายไม่เคยเจอเธอ?” เมตาตรอนตอบอย่างสบายๆ “ต้องเคยเจออยู่แล้ว แต่ข้าจำไม่ได้ว่าแล้วว่าเป็นใคร” ผมพึมพำ “อา... นายมันใช้ไม่ได้จริงๆ ใครที่ไหนเขาคบเพื่อนกันแบบนายบ้าง”

                เมตาตรอนพูดอย่างไม่สะทกสะท้าน “นั่นไม่ใช่เพื่อน พวกนางเป็นเป็นคู่นอนของข้า”

                ผมที่กำลังจิบแชมเปญในมือถึงกับชะงักค้าง เกือบจะพ่นใส่หน้าเมตาตรอนอยู่แล้ว “แค่กแค่ก... คู่นอน? ......เจอหน้าคู่นอน ต้องทักทายกันแบบนี้เหรอ?” เมตาตรอนถามอย่างสงสัย “ไม่เหมือนกับที่เจ้าคิดเหรอ?”

                ที่ผมคิดงั้นเหรอ?

                ผมคิดว่าถ้าเจอหน้ากันก็ต้องกอดรัดฟัดเหวี่ยง ถอดเสื้อไปพลางขึ้นเตียงไปพลาง HHHH กันเสร็จก็ SAY GOODBYE แล้วก็ไม่เจอหน้ากันอีก ดูเหมือนความหมายของคู่นอนของสังคมเมืองกับสังคมบ้านนอกจะไม่เหมือนกัน ทั้งยังสุภาพนอบน้อมกันขนาดนี้......แต่จะว่าไปแล้ว ดูเหมือนคำบอกเล่าจะเป็นจริง ที่ว่าคู่นอนของเมตาตรอนมีเยอะเกินไปจนเขาเองยังจำหน้าไม่ได้

                สุดยอดเกินไปแล้ว ยกให้เป็นไอดอลเลย

 

                เมตาตรอนพูดขึ้น “พวกเราเองก็เป็นแบบนั้นมาก่อนไม่ใช่เหรอ อิสเรียลน้อย ความจำของเจ้ามันช่าง......” ผมไอค่อกแค่กออกมา เกิดความลับแตกขึ้นมาผมได้ตายแน่ ได้ยินว่าครั้งแรกของเมตาตรอนกับอิสเรียลเกิดขึ้นเพราะความ H ล้วนๆ เมตาตรอนบีบจมูกผมพลางหรี่ตาลงครึ่งหนึ่ง “ข้าไม่คิดจะใช้คำประเภท เจ้าไม่เหมือนกับพวกนางออกมาพูดหรอก เพราะมันมองได้สองชั้น”

                ผมงุนงงเล็กน้อย ที่สำคัญคือหายใจไม่ออก เสียงพูดเวลาถูกบีบจมูกโหยหวนเหมือนเสียงวัวร้อง “สองชั้นอะไร?”

                เมตาตรอนตอบว่า “เทียบกับข้าแล้ว ร่วมรักไม่จำเป็นต้องมีรัก แต่เมื่อมีรักจำเป็นต้องร่วมรัก”

                ผมทำเสียงวัวร้อง “นายกำลังเล่นคำอยู่งั้นเหรอ? นับถือมหาเทพเมตาตรอนจริงๆ ยังมีอีก ไหนนายว่านายเชื่อแต่ร่วมรักนี่”

                เมตาตรอนมองข้ามคำพูดของผมอย่างไม่ไยดี “เพราะงั้น พวกเราถึงต้องร่วมรักไงล่ะ”

                ผมยังทำเสียงวัวร้องต่อไป “สมองนายโดนเผาไปแล้วแน่ๆ เรียกราฟาเอลมาดูให้หน่อยมั้ย”

 

                พึ่งจะพูดออกไป โจฟิเอลก็วิ่งเข้ามารายงาน “มหาเทพ มหาเทพราฟาเอลมาถึงแล้วขอรับ”

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 51 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,631 ความคิดเห็น

  1. #1586 palm4588 (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2562 / 00:03
    ราฟาเอลน่าสงสัย?
    #1,586
    0
  2. #1478 neaumn_sm (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 18 มกราคม 2561 / 19:19
    เมตาตรอนใบ้ขนาดนี้แล้วเด้อ
    #1,478
    0
  3. #1361 coco i cookie (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 21 พฤศจิกายน 2559 / 00:07
    แฮ่ สารภาพรักอิสเรียลของลูซิฟินิลล
    #1,361
    0
  4. #1098 []SO_DadE[] (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 18 กันยายน 2559 / 22:21
    เลือกไม่ถูกเลยยยค่ะ เอาทุกคนเลย แฮ่กกก
    #1,098
    0
  5. #370 akerah (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 25 กรกฎาคม 2559 / 19:31
    ชอบประโยคนี้ ร่วมรักไม่จำเป็นต้องมีรัก แต่เมื่อมีรักจำเป็นต้องร่วมรัก เมตาตรอนบอกอิสเรียลเป็นนัยๆว่าเราจำเป็นต้องร่วมรักนี่คือพยายามแอบบอกว่ารักอิสเรียลสินะ อิชั้นตาบอดไม่สนใจท่านลูซิเฟอร์เลยค่ะ ท่านเมตาตรอนมาเต็มค่ะตอนนี้
    #370
    0
  6. #357 Noah14 (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 25 กรกฎาคม 2559 / 09:26
    หลีปินตกลงนายเกลียดเกย์หรือไม่????
    #357
    0
  7. #350 primo (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 24 กรกฎาคม 2559 / 22:36
    ทำไมรู้สึก หลีปิน จากโกรธที่โดนหยางลู่บอกรัก ตอนนี้ สามารถทนจูบกับเมตาตรอนได้แล้วล่ะ หลีปินเริ่มที่จะเบี่ยงเบนแล้วซินะ รับได้เฉยเลยอ่ะ
    #350
    0
  8. #323 Faren-Hight (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 24 กรกฎาคม 2559 / 09:53
    อิสเรียลเสน่ห์แรงจริงๆ แล้วราฟาเอลจะเข้าฮาเร็มป่าวเนี่ยย
    #323
    0
  9. #320 อัลฟินด์ (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 23 กรกฎาคม 2559 / 21:40
    เชียร์ไม่ถูกจริงๆ ชอบความรุกแรงหยอดแรงของท่านเมตาตรอน แต่ก็แอบเชียร์ความหึงของท่านลูซิเฟอร์ สงสารก็แต่หนูหลีปินของเรา เขาหึงกันจนจะทำสงครามกลางอากาศอยู่รอมร่อแล้ว หนูก็ไม่รู้สึกตัวอะไรเลยลูกเอ้ย แถมยังเกรียมเป็นไก่ย่างเดินไปเดินมาอยู่แบบนี้ โอ้ย ใครก็ได้ ช่วยเช็ดช่วยเปลี่ยนให้ที 555555555555555
    #320
    1
  10. #319 พอยธนา (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 23 กรกฎาคม 2559 / 21:39
    เหๆๆ ไหนลูซิฟินิล เอ้ะชื่อนี้หรือเปล่า นัดกับอิสเรียลว่าเจอที่งาน... ยังไม่มีความคืบหน้าเลย หายไปไหนน้า
    #319
    0
  11. #318 Toey_Narag (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 23 กรกฎาคม 2559 / 21:30
    อยากได้ทั้งสองคนเลยค่ะ ชอบ555 อิสเรียลเสน่ห์แรงจริงงง
    #318
    0
  12. #317 sdef (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 23 กรกฎาคม 2559 / 21:21
    อีสเรียล....อ่านตอนนี้แล้วรู้สึกอายแทนมากๆเลยนะ หน้านายหนากี่เมตรเนี่ย ????? 
    #317
    0
  13. #316 Alice zerenight (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 23 กรกฎาคม 2559 / 21:11
    ขอบคุณที่แปลให้อ่านค่ะ ลูหึงล่ะเซ่ แต่บรรยากาศระหว่างเมตราตรอนที่แสดงออกมาถึงอิสเรียลทำไมมันเหมือนคนรักกันแปลกๆ ลูพยายามทำคะแนนเข้านะ. รออัพตอนต่อไปนะคะ ตอนนี้อายจนไม่ค่อยกล้าอ่านเลย
    #316
    0
  14. #315 kiriyu_kura (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 23 กรกฎาคม 2559 / 21:01
    เทพแต่ละท่านขยันขายขนมจีบอิสเรียลจริงๆ ลูซิเฟอร์หึงสินะ! #หัวเราะ ส่วนตัวเชียร์ลูซิเฟอร์ครับ! #ปักป้ายกองอวยลูซิเฟอร์ #ลูซิเฟอร์พระเอก
    #315
    0
  15. #314 แอลซินอาร์ (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 23 กรกฎาคม 2559 / 20:49
    แปลไว ชอบบ ขอบคุณนะคะ
    #314
    0
  16. #313 kapooksung (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 23 กรกฎาคม 2559 / 20:25
    เมตาตรอนน่ารักดีนะ อิสเรียลมันโง่วว
    #313
    0
  17. #312 GYUZ (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 23 กรกฎาคม 2559 / 20:15
    กรี้ดดดด ท่านเมตราตรอน #ชูป้ายไฟ
    #312
    0
  18. #311 kavasarew (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 23 กรกฎาคม 2559 / 20:14
    เมตารอน นายตกหลุมรักอิสเรียลใช่มะ
    เพราะมีรักจึงร่วมรัก นายเลยชวนร่วมรักอะนะ =*=
    แล้วลูจังหล่ะ ไม่รุกหน่อยหร่อ
    ปล.ขอบคุณนะคะ
    #311
    0
  19. #310 -_Saki_- (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 23 กรกฎาคม 2559 / 19:50
    คืออ่านไปอายแทนไป. เปนอิสเรียลนี้ต้องมีหน้าที่หนาหลายเมตรเลยนะ. เจอหน้าแตกขนาดนี้น่าสงสารออก. ถึงเราจะขำก็เถอะ555
    #310
    0
  20. #308 sunnight (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 23 กรกฎาคม 2559 / 19:48
    ขยันทำคะแนนกันจริงจริ๊งงงง เลือกไม่ได้เบย//ได้ข่าวว่าคนเลือกคือหนูอิส
    #308
    0
  21. #307 dark-diamond (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 23 กรกฎาคม 2559 / 19:47
    โถๆ ลูๆร่างไหนก็มีความน่าร้ากกกกก เมื่อไรลูๆจะบอกความจริงอิสเรียลซีกทีนิ
    #307
    0
  22. #306 หลงจันทร์เสี้ยว (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 23 กรกฎาคม 2559 / 19:46
    ขอบคุณคนแปลมากมายค่า

    แบบหึงกันทั้งคู่สินะ แต่คนถูกหึงนี่ไม่รู้ตัว 5555
    #306
    0
  23. #305 vigils (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 23 กรกฎาคม 2559 / 19:24
    ลูลู่หึงสินะคะ ถึงจะกลับ แต่พอหลีปินเอ่ยปากก็อยู่ต่อ ว้าวๆ เมตาตรอนนี่ออกตัวแรงเจงๆ
    #305
    0
  24. #304 เจ้าหญิงแห่งสงคราม (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 23 กรกฎาคม 2559 / 19:21
    ขอบคุณคนแปลมากค่ะ แปลเร็วมากเลย
    ลูซิหึงล่ะเซ่ โฮะๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ 
    ฟินนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนน
    #304
    0
  25. #303 จรัสจันทร์ (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 23 กรกฎาคม 2559 / 19:18
    ขอบคุณค่ะ
    #303
    0