เทวทูตปีกขวา 天神右翼 [นิยายแปลจีน]

ตอนที่ 20 : ทัณฑ์สวรรค์ [20]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,378
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 51 ครั้ง
    2 ส.ค. 59



-39-

                ตรงหน้าประตูบ้านพักตากอากาศของเมตาตรอนเต็มไปด้วยรถม้าลากเทียมด้วยม้าสวรรค์ กริฟฟอน ยูนิคอร์น เรียงรายอยู่เต็มไปหมด ดูเผินๆราวกับเป็นพิพิธภัณฑ์รถม้านานาชาติอย่างนั้นแหละ เดิมทีคิดว่างานจะจัดแบบธรรมดากว่านี้ พอได้มาเห็นกับตาถึงรู้ว่าตัวเองคิดอะไรน้อยไปจริงๆ ผมแปลกใจว่าทำไมคนพวกนี้ถึงได้ชอบอะไรที่เป็นปราสาทมากขนาดนี้? ทั้งยังเป็นปราสาทเงินปราสาททองอีก

                จากทางเข้าเดินเข้าไป หลังรั้วกั้นเหล็กเป็นสวนด้านหน้าที่มีพื้นที่ขนาดใหญ่ ตรงกลางเป็นน้ำพุขนาดใหญ่ยักษ์ ด้านหลังเป็นปราสาทที่แม้ไม่สูงมากแต่ความยาวปีกซ้ายและขวากลับยาวจนน่าตกใจ เพราะถูกประดับไปด้วยดวงไฟสีทองเจิดจ้าจึงทำให้มองเห็นสีเดิมของปราสาทได้ไม่ชัดเจนเท่าไหร่นัก เมื่อเดินเข้าไป ทั้งซ้ายและขวาต่างเต็มไปด้วยเสาแบบโรมันสีฟ้าอมเทา บนเพดานเป็นรูปปั้นนางฟ้าที่ทำจากเงินบริสุทธิ์ แม้แต่ริมระเบียงแต่ละชั้นก็มีรูปปั้นนางฟ้าวางอยู่ รูปแบบเครื่องแต่งกายของรูปปั้นยังเป็นแบบทันสมัยมากๆอีกด้วย

                ตรงทางเข้า ปรากฏร่างนางฟ้า 2 ตนยืนอยู่ เมื่อมองสีปีกของพวกเธอ ...ไม่พูดจะดีกว่า เหล่าเทวดานางฟ้าต่างพากันเดินเข้าไป นางฟ้าทั้งสองตนผู้มีเรือนร่างชวนเลือดกำเดาไหลก็จะค้อมกายลงทำความเคารพ

                ผมมองไปยังน้ำพุใหญ่ยักษ์นั่น ตรงกลางประดับด้วยรูปปั้นสีทองตัวหนึ่ง ในมือประคองคนโทน้ำที่ทำจากอัญมณีอันหนึ่ง สายน้ำไหลออกมาจากปากคนโทลงสู่เบื้องล่าง จุดที่น้ำไหลผ่าน ก็จะทำให้เสื้อผ้าบนรูปปั้นคล้ายเปียกชื้นขึ้นมาจริงๆ ดวงตาของรูปปั้นหรี่ลงเล็กน้อย อิริยาบถก็นุ่มนวลเป็นธรรมชาติ ...เหงื่อตก... สมกับเป็นรสนิยมของเมตาตรอนจริงๆ ลูซิเฟอร์พูดขึ้นว่า “ได้ยินมาว่านั่นเป็นของขวัญวันเกิดที่ราฟาเอลมอบให้เมตาตรอนเมื่อ 7 ปีก่อน เพราะงั้นถึงได้ดูใหม่อยู่”

                อา... ที่แท้ของเมื่อ 7 ปีที่แล้วก็ยังนับว่าใหม่อยู่

                เดี๋ยวนะ... เขาพูดว่าอะไรนะ?

                ของขวัญ......วันเกิด?

                อย่าบอกนะว่าแขกที่มาจะต้องเตรียมของขวัญมาด้วย?

                อย่าบอกนะว่า... จะให้ผมใช้เสบียงกรังเป็นของขวัญให้เขา?

 

                พึ่งจะเดินอ้อมผ่านน้ำพุมา ผมก็รู้สึกอยากจะวิ่งหนีซะแล้ว แต่ด้านหน้ากลับมีคนเดินออกมาต้อนรับถึงสามคน ทำให้ผมติดแหง็กอยู่กับลูซิเฟอร์ รวมถึงพวกลูกน้องของเขาจนไม่มีช่องว่างให้ปลีกตัว คนเหล่านั้นล้วนแต่มีใบหน้าโดดเด่นเป็นเอกลักษณ์ คนที่ยืนอยู่ตรงกลางสวมต่างหูแหลมแปลกตา ดูคล้ายเป็นเขาแพะ คนทางซ้ายมีนัยน์ตาหงส์สีทองโดดเด่น ส่วนคนทางขวา บนใบหน้ากลับสักลายรูปงูเอาไว้ ดูแปลกตาอยู่ไม่น้อย เทวดาที่มีดวงตาสีทองมีปีกขาว 6 ปีก ส่วนสองคนที่เหลือมีปีกทอง 6 ปีก แม่-เอ้ย พวกอวดเบ่งทั้งนั้น

                ไม่ว่าพวกเขาจะเดินไปที่ไหน ทุกคนก็จะมองตามไปที่นั่น พวกผมยืนอยู่ตรงนี้ คิดว่าไม่นานก็คงจะโดนมองจนทะลุ

 

                เทวดาที่สักลายงูอยู่บนหน้าเมื่อมองเห็นลูซิเฟอร์ก็รีบกระแอมไอขึ้นมาทันที “ดูซิว่าใครมา ข้ายังหลงนึกว่าเขาลืมพวกเราไปแล้วซะอีก” เทวดาเจ้าของดวงตาสีทองพูดขึ้นว่า “มหาเทพลูซิเฟอร์ ผิดคาดที่ท่านเองก็มาที่เมืองเยลูซาเล็มได้ ทำข้าประหลาดใจจริงๆ”

                ลูซิเฟอร์เพียงตอบกลับสั้นๆ “ไม่เจอกันซะนาน ช่วงนี้ยุ่งบ้างรึเปล่า?”

                เทวดาที่สักลายงูตอบ “พวกเราจะไปยุ่งเท่ามหาเทพได้อย่างไร? ช่วงนี้ไม่มาให้เห็นหน้าเลยซักนิด สร้างมนุษย์สนุกดีหรือไม่?”

                ลูซิเฟอร์ยิ้มบาง “ก็ใช้ได้ เกือบเสร็จหมดแล้ว” จากนั้นก็ชี้ไปทางเทวดาที่สักลายงู แนะนำกับผมว่า “ท่านนี้คือซามูเอล” จากนั้นก็ชี้ไปทางเทวดาเจ้าของดวงตาสีทอง “นั่นซาริเอล” จากนั้นก็ชี้ไปทางเทวดาที่สวมต่างหูเขาแพะ “นั่นคืออาซาเซล”

                โอ๊ะ... สามคนนี้ผมเคยได้ยินมาบ้าง

                ซาริเอล ผู้มีดวงตาแห่งปีศาจ ซามูเอล 1 ในซาตานที่ล่อลวงให้เอวากินผลไม้ต้องห้าม และอาซาเซลตัวแทนราคะแห่งบาป 7 ประการ

                ก๊วนนี้ทั้งก๊วน......สุดท้ายก็ลงไปเกลือกกลั้วอยู่ในนรกด้วยกันหมด...

 

                โดยเฉพาะอาซาเซล ผมค่อนข้างมีความหลังฝังแน่นกับเขา เพราะว่าบางครั้งที่เล่นเกมก็ต้องเจอกับเขาที่เป็น BOSS ผ่านด่าน แต่ว่ารูปลักษณ์ในเกมของเขา......เหงื่อตก... หัวงู 7 หัว มีหน้า 14 หน้า มีปีก 12 ข้าง ทั้งยังขี่อยู่บนหลังงู ความคิดของผมตอนนั้นคือ นั่นมันตัวบ้าอะไร?

                เจ้าหนุ่มนี่คือผู้ล่อลวงของมวลมนุษย์ ผู้พิทักษ์แห่งแพะภูเขา ผิดคาดที่เขาดันใส่ตุ้มหูแบบนั้น เขามีอิทธิพลอย่างมากในนรก ถึงขั้นที่ลูซิเฟอร์แต่งตั้งเขาเป็นมือซ้ายขวาของตัวเอง

                ดูๆไปเขาก็ไม่เห็นจะมี ราคะ อะไรมากขนาดนั้น แต่พอเขาได้พูดออกมาหนึ่งประโยค ผมก็แทบล้มทั้งยืน เขาเลิกคิ้วขึ้น “มหาเทพ คนนั้นใครรึ? อย่างกับถ่านไหม้ไม่มีผิด อย่าบอกข้าเชียวนะว่านั่นเป็นผู้หญิงของท่าน”

                ผู้หญิง?

                ผู้หญิง? ?

                ผู้หญิงกับผีน่ะสิ! อย่าบอกนะว่าผมโดนไหม้ซะจนถึงกับแยกเพศไม่ออกเลยเหรอ?

                ลูซิเฟอร์ยิ้มบาง “ตอนนี้ยังไม่ใช่”

                อาซาเซลพูดอย่างแปลกใจ “เอ๋ ที่แท้ก็ยังไม่ใช่แค่ตอนนี้ รสนิยมของมหาเทพช่างไม่เหมือนใครจริงๆ”

                ซามูเอลโผเข้าไปกอดไหล่ซาริเอล “โอ๊ะโอ๋~~~ตอนนี้ยังไม่ใช่แหนะ” ซาริเอลปัดมืออีกฝ่ายทิ้ง “ก็อย่างว่า ตอนนี้ยังไม่ใช่” พูดเสร็จ สองคนก็สบตากันนิ่ง ก่อนจะพยักหน้าพร้อมกันอย่างรู้ใจ

                ลูซิเฟอร์ถามขึ้นว่า “พวกราฮับกับซามิอาซาร์ล่ะ”

 

                F*ck มีแต่ชื่อเทวดาตกสวรรค์ในคัมภีร์ขโยงใหญ่ ตอนนี้พวกเขายังเป็นอัครเทวทูตกันอยู่ แต่ภายหลังกลับถูกลูซิเฟอร์ชักจูงกันไปอยู่ในโลกปีศาจกันหมด แต่ว่า วิธีที่พวกเขาใช้พูดกับลูซิเฟอร์ คล้ายแตกต่างจากคนอื่น สนิทกับแบบนี้ จะติดตามเขาไปก็ไม่ใช่เรื่องแปลก มนุษยสัมพันธ์ของลูซิเฟอร์ไม่เลวเลยจริงๆ

                ซาริเอลพูดว่า “ซามิอาซาร์บอกว่าท่านไม่มา เขาเลยไม่อยากมา คาดว่าพรุ่งนี้คงได้แค้นใจตาย ส่วนราฮับอยู่ข้างใน เดี๋ยวข้าจะไปเรียกเขามาให้” ลูซิเฟอร์กลับตอบว่า “ข้าไปเองดีกว่า มีเรื่องอยากจะถามเขาอยู่พอดี” อาซาเซลถามขึ้น “เรื่องของลิลิธเหรอ?” ลูซิเฟอร์พยักหน้า ก่อนจะหันมาพูดกับผม “เจ้ารอเดี๋ยว แล้วข้าจะกลับมา”

 

                หลังจากนั้น บิดาก็ถูกทอดทิ้งไว้ตรงนั้น

                พอพวกเขาจากไป บรรยากาศสงบเงียบก็ระเบิดเป็นเสี่ยงๆ ผู้คนโดยรอบพากันซุบซิบซุบซิบขึ้นมาทันที F*ck นายบอกให้ฉันรอแล้วฉันต้องรอด้วยรึไง? ทำงั้นก็ขายหน้าแย่ ผมยังต้องไปหาเจ้าเด็กแสบนั่นอยู่ รอจนพวกเขาเข้าไปด้านในได้ซักพัก ผมก็ตามเข้าไปด้วย ผู้คนด้านหลังยังพากันซุบซิบซุบซิบไม่หยุด

                ว่ากันว่าในงานชุมนุมที่สูงศักดิ์ขนาดนี้ คนที่สามารถดึงดูดสายตาของคนอื่นมีอยู่สองประเภท หนึ่งคือคนที่สวยหล่อจนคนอื่นไม่อาจละสายตาไปได้ อย่างเช่นลูซิเฟอร์เป็นต้น อีกหนึ่งคือคนตกทุกข์ได้ยาก สภาพไม่ต่างไปจากขอทานอย่างผมเป็นต้น

 

                ผมพึ่งจะเดินเข้าไป ก็ถูกแสงเจิดจ้าด้านในแทงตาเสียก่อน ทางเดินตรงระเบียงกว้างซะจนเกินความจำเป็น แทบจะใช้เป็นลู่วิ่งได้อยู่แล้ว สองข้างทางซ้ายขวายังคงเป็นเสาแบบโรมัน ตรงหน้าเป็นโถงใหญ่ที่ใหญ่กว่าทางเดินถึง N เท่า ระหว่างที่เดินไป ก็ดึงดูดสายตาคนอื่นไปด้วย ...รับไม่ได้กับคนพวกนี้จริงๆ แค่คนหล่อเดินผ่านไม่เห็นต้องทำตื่นเต้นซะขนาดนั้น

 

                เมื่อเข้าไปถึงโถงใหญ่ ผมก็ได้ยินเสียงโห่ร้องชอบใจดังกังวานไปทั่ว

                เหนือบันไดสูง หรูหรางามวิจิตรที่ปูด้วยพรมสีแดงสด ทุกคนต่างจ้องมองไปยังร่างของคนผู้หนึ่ง ผู้ที่เป็นดาวเด่นและราชาแห่งค่ำคืนนี้ มหาเทพเมตาตรอน ด้านหลังของเมตาตรอนปรากฎร่างของกราบิเอลและแซนเดอฟาน ทั้งยังมีอัครเทวทูตอีกตนที่ผมนึกชื่อไม่ออก แต่กลับไม่ปรากฏร่างของราฟาเอล

                เมตาตรอนวันนี้อยู่ในเสื้อคลุมคอตั้ง สวมถุงมือและรองเท้าสีแดงเข้ม บนอกยังห้อยสร้อยไม้กางเขนอันใหญ่อยู่เหมือนเดิม ตรงอกเสื้อและคอเสื้อขลิบริมด้วยกำมะหยี่เนื้อนิ่มสีขาว ดูเผินๆ เมตาตรอนเหมือนร่างรวมของเจ้าชายกับบาทหลวงยังไงยังงั้น บรรยากาศรอบตัวก็ไม่เลว ...หมายถึงถ้าเขาไม่พูดอะไรออกมาน่ะนะ

                “ยินดีต้อนรับทุกคนเข้าสู่งานเลี้ยงวันเกิดของข้า ของขวัญเตรียมมาพร้อมรึเปล่า? ถ้าใครส่งของขวัญราคาถูกเท่าเงิน 1 เหรียญเหล็กมาล่ะก็ จะถูกทำให้กลายร่างเป็นลิงไม่ก็เป็นเสือนะ ฮะฮ่า”

                พึ่งพูดจบ บรรยากาศคึกคักในโถงก็เงียบกริบยิ่งกว่าป่าช้าซะอีก

                ตอนนี้ คำพูดของเขาสามารถทำให้โถงจัดงานหนาวเหน็บขึ้นมาทันที ที่แท้ ความสามารถในการยิงมุกแป้กของเมตาตรอนก็ใช้หลักการเดียวกับวงปีของต้นไม้ไม่มีผิด

 

 

-40-

                ผมยืนอยู่กลางกลุ่มคนหมุนไปรอบๆ ก็ค้นพบเรื่องร้ายแรงเรื่องหนึ่งได้ ...ผมถูกเจ้าผึ้งน้อยตลบหลังเข้าซะแล้ว... เจ้าเด็กน้อยลูซิฟินิลหน้าตาโดดเด่นซะขนาดนั้น ต่อให้อยู่ในกลุ่มคน ถึงแม้จะตัวเตี้ย แต่ลำพังแค่สีปีกแปลกประหลาดของเขา เห็นเพียงแวบเดียวผมก็ต้องจำได้ทันที

                เพราะงั้น ผมถึงได้มั่นใจเป็นอย่างยิ่ง ผมถูกหลอกแล้ว!

                เจ้าเด็กบ้า รอผมหาเขาเจอก่อนเถอะ จะเล่นงานให้จนหาทางกลับบ้านไม่ถูกเลยคอยดู!

 

                คนในงานเยอะมากจริงๆ เดินได้สองก้าวก็ต้องเผลอไปชนคนอื่นเข้า จึงได้แต่ค่อยๆหมุนตัว ถ้าเจ้าเด็กแสบนั่นไม่มา ผมคงต้องกลับไปหาลูซิเฟอร์......เหงื่อตก... ผมเริ่มคิดอะไรฟุ้งซ่านอีกแล้ว เจ้าสมองบัดซบเอ้ย

                แต่เดินไปเดินมาอยู่ในงาน ผมก็ไม่รู้จักใครเลยจริงๆ

 

                ด้านข้างมีคนสองคนจับกลุ่มคุยกัน หนึ่งในนั้นถามอีกคนว่าจะให้อะไรเมตาตรอนเป็นของขวัญ

                “ฮาร์ป”

                “เอ๋... เจ้าคิดจะให้ฮาร์ปเหรอ? นี่เจ้าไม่รู้เหรอว่ามหาเทพกราบิเอลก็จะมอบฮาร์ปเป็นของขวัญเหมือนกัน? ของขวัญของนางจะด้อยกว่าของเจ้ารึ?”

                “ไม่หรอกกระมัง?”

                “เจ้าคิดยังไงถึงจะให้นี่เป็นของขวัญ? แม่เจ้าไม่เคยสอนรึไงว่าของขวัญที่จะมอบให้มหาเทพ ที่ดีที่สุดคือของหายากที่มูลค่าไม่สูงประโยชน์ใช้สอยต่ำ”

                “ข้าไม่ได้คิดมากขนาดนั้น......เจ้าคิดจะมอบอะไรเป็นของขวัญ?”

                ปลา Jade Perch”

                “เจ้าหมายถึง Jade Perch ปลาที่หาได้แต่ในลุ่มแม่น้ำกรีซนั่นน่ะเหรอ? ได้ยินมาว่าถ้าเลี้ยงเอาไว้จะช่วยเพิ่มพลังเวทให้ด้วยล่ะ

                “ใช่แล้ว ข้าใช้เวลาตามหามันตั้งนาน แต่ว่าของเช่นนี้ เทียบกับมหาเทพเมตาตรอนก็ไม่นับว่าเป็นอะไรได้ แค่ให้เขารับรู้ถึงความตั้งใจก็พอ เจ้าก็ไม่ต้องกังวลไป เขาบอกจะเอาของขวัญจากพวกเรา คงจะไม่จริงจังนักหรอก มีของอะไรบ้างที่บนแชงกรีล่าไม่มี”

                “เอ๋......ฮือ... ปีนี้โอกาสดีๆหลุดลอยไปอีกแล้ว ข้าอุตส่าห์ควักเงินซื้อตั้งสี่ร้อยกว่าเหรียญทอง......”

 

                ระหว่างที่พวกเขาพูดกัน ผมก็ปาดเหงื่อตัวเอง สี่ร้อยเหรียญทอง นั่นเท่ากับเวลาทำงานพันกว่าชั่วโมงของผมเชียวนะ ผมมองซ้ายมองขวา เห็นว่าใจกลางโถงมีน้ำพุสูงชั้นแล้วชั้นเล่าวางอยู่ราวกับเค้กแต่งงานไม่มีผิด น้ำพุใสสะอาดไหลลงมาจากยอดสู่ด้านล่าง สี่ด้านของน้ำพุเป็นโต๊ะขนาดใหญ่ที่เต็มไปด้วยอาหารนานาชนิด แต่กลับไม่มีใครแตะต้อง ด้านข้างยังมีกล่องไม้เล็กๆวางเรียงเต็มไปหมด ด้านบนยังแกะสลักเป็นรูปดอกกุหลาบสีทอง ดูหรูหราราคาแพง ผมแอบเดินเข้าไปใกล้ เขย่าๆกล่องเหล่านั้น ที่แท้ก็เป็นกล่องใส่เครื่องเทศนั่นเอง

                บ้าเอ้ย จะหรูเกินไปแล้ว

                ฉวยโอกาสตอนที่ไม่มีใครสนใจ ผมรีบหยิบกล่องไม้ขึ้นมาก่อนจะโกยเอาของข้างในโปรยใส่กระถางต้นไม้จนสะอาดหมดจด จากนั้นก็เอาเสบียงของตัวเองยัดใส่ลงในกล่อง เมื่อเห็นว่าหนักพอแล้วก็ปิดกล่องให้เรียบร้อย จากนั้นก็เก็บลงกระเป๋าเสื้อ

 

                โจฟิเอลยืนอยู่ด้านข้างของเมตาตรอน แม้จะดูอ่อนวัยและเหยาะแหยะเหมือนเดิม แต่ก็สลัดรูปลักษณ์ของกระสอบทรายในตอนแรกได้จนหมด เขาประกาศเสียงดังว่า “ของขวัญชิ้นแรก มงกุฎแซฟไฟร์จากมหาเทพแซนเดอฟาน”

                เทวดาสองตนที่สวมชุดแบบเดียวกับแซนเดอฟานบินผ่านฝูงชนเข้ามา คนหนึ่งประคองมงกุฎแซฟไฟร์อันหนึ่งมาด้วย ราวกับเรือลำน้อยที่พายฝ่ากระแสน้ำ ขนปีกบางเบาพลิ้วลอยลงมา ที่จริงแล้วเทวดาแต่ละตนมีท่าบินที่ไม่เหมือนกัน ก็เหมือนคนเวลาเดินเหินนั่นแหละ เทวดาที่ผ่านการอบรมสั่งสอนมาก็จะไม่เหมือนกับคนอื่น ท่วงท่าตรงตามมาตรฐานเป๊ะ เวลาทิ้งตัวก็เหมือนกับเครื่องบินกำลังแลนดิ้ง ทั้งยังไถลออกไประยะหนึ่งเพื่อป้องกันการล้ม เทวดาทั้งสองหยุดลงบนเวทีก่อนจะพร้อมใจกันคุกเข่าลงข้างหนึ่ง

 

                แซนเดอฟานประคองมงกุฎดอกไม้บนศีรษะของตัวเองก่อนจะก้าวขึ้นมาก้าวหนึ่ง “มหาเทพม...ม...เมตาตรอน มงกุฎซ...ซ...ซ...แซฟไฟร์ เป็นสัญลักษณ์ของความซื่อสัตย์และความสูงศักดิ์ ขอให้ความซ...ซ...ซ...ซื่อสัตย์และความส...ส...สูงศักดิ์อยู่กับท่านตลอดไป” F*ck นี่กำลังประชดกันอยู่รึเปล่า

                เมตาตรอนพยักหน้ารับ ก่อนจะมองไปทางเทวดาทั้ง 2 ตนก่อนจะยกมือขึ้น เทวดาทั้งสองลุกขึ้นเข้าไปใกล้ เมตาตรอนจึงหยิบมงกุฎขึ้นมาสวมบนศีรษะ พริบตาเดียวก็ดูมีเสน่ห์ขึ้นมาหลายเท่าตัว ทั้งยังทำสีหน้าเหมือนทุกคนกำลังยอมศิโรราบให้กับเขา หน้าหนาเกินบรรยายจริงๆ

               

                “ของขวัญชิ้นที่สอง ฮาร์ปมิคาเอลจากมหาเทพกราบิเอล”

                เทวดา 2 ตนนั้นถอยฉากออกไป ก่อนที่เทวดาอีก 2 ตนจะบินเข้ามาแทนที่ด้วยท่วงท่าเดียวกัน จังหวะเดียวกัน กราบิเอลวันนี้อยู่ในชุดราตรีผ้าไหมคอลึกสีฟ้ากระจ่าง โชว์สัดส่วนงดงามของเจ้าตัวออกมา ตามส่วนเว้าส่วนโค้งประดับด้วยอัญมณีงามวิจิตร ผิวเปล่งประกายดุจยิปซั่ม แก้มแดงดุจดอกเหมย เมื่อขยับขึ้นมายืนด้านหน้า เส้นผมหยักศกยาวสีทองก็พลิ้วไหวดุจลอยอยู่ในสายน้ำ

                กราบิเอลยิ้มพลางกล่าวว่า “ฮาร์ปนี้ข้าเป็นคนทำขึ้น สายทำมาจากหนวดของวาฬ ตัวฮาร์ปทำจากอัญมณีจากโลกปีศาจ สีที่เคลือบฮาร์ปทำจากน้ำตาของภูติ สุขสันต์วันเกิดมหาเทพเมตาตรอน ขอให้ปีนี้ ฉายานาม มิคาเอลเป็นของท่าน”

                เมตาตรอนใช้สีหน้าซาบซึ้งน้ำตาแทบตกแสดงความปลาบปลื้มของตัวเอง รีบก้าวเข้าไปโอบกอดกราบิเอล ก่อนจะจุมพิตที่แก้มทั้งสองข้างของอีกฝ่ายเบาๆ

 

                “ของขวัญชิ้นที่สาม หนังสืออัสนีจากมหาเทพอูเรียล”

 

                “ของขวัญชิ้นที่สี่ หอกวายุจากมหาเทพราฮับ”

 

                “ของขวัญชิ้นที่ห้า จักรปีศาจจากมหาเทพซาริเอล”

 

                “ของขวัญชิ้นที่หก ผลไม้ต้องห้ามจากมหาเทพซามูเอล”

 

                “ของขวัญชิ้นที่เจ็ด เขามนุษย์แพะปีศาจจากมหาเทพอาซาเซล”

 

                ... ... ... ...

 

                เหล่าอัครเทวทูตต่างส่งแต่ของขวัญดีๆขึ้นไปบนเวที ในจำนวนคนเหล่านี้ พรรคพวกของลูซิเฟอร์กลับต่างออกไป ของที่ส่งมอบขึ้นไป ถ้าไม่ใช่ของหายากจากโลกปีศาจ ก็ต้องเป็นของล้ำค่าที่มาจากร่างกายของชนเผ่าปีศาจ เมื่อลองคิดดูให้ดี ผมไม่เข้าใจจริงๆว่าทำไมลูซิเฟอร์ถึงรบแพ้ไปได้ ในเมื่อคนข้างกายของเขาต่างก็ดูเชี่ยวชาญการรบ ส่วนคนที่ต่อต้านเขากลับเป็นแค่เทวทูตสายภาวนา

                โดยเฉพาะเจ้าเขามนุษย์แพะปีศาจนั่น ทำเอาผมตะลึงค้างอยู่นาน เขาปีศาจดำเมี่ยมขนาดใหญ่ยักษ์ที่ยังมีคราบเลือดติดอยู่ด้วย ตามทฤษฎีแล้ว รอบนอกของนรกมีแต่สิ่งมีชีวิตเล็กๆอาศัยอยู่ เจ้ามนุษย์แพะปีศาจน่าจะอาศัยอยู่ในเขตลึกมากๆในนรก สามารถเอาของแบบนี้ออกมาได้ ต้องมีความสามารถอยู่ไม่น้อย อาซาเซลกลับส่งของแบบนี้ขึ้นมา ไม่รู้ว่าว่าจงใจอวดพละกำลังความเก่งกาจของตนหรือว่าต้องการเชิดหน้าใส่เจ้าของงานกันแน่ ที่ทำให้ผมแปลกใจยิ่งกว่าคือปีกของอาซาเซลกลับไม่เปลี่ยนแปลงเลยซักนิด

 

                “ของขวัญชิ้นที่สิบสาม จากมหาเทพลูซิเฟอร์...เอ๋ นี่มันอะไร?”

                บรรยากาศคึกคักในงานเงียบสงบลงทันใด ผู้คนต่างพากันจ้องไปที่หน้าประตู โจฟิเอลถือกระดาษม้วนหนึ่งติดตัวมาด้วย ยืนมองอยู่นานสองนาน เทวดาที่มีปีกสีทอง 4 ปีกกล่าวขึ้นว่า “นี่คือโฉนดที่ดิน มหาเทพของพวกเรามอบเมืองพาร์โนให้แก่มหาเทพเมตาตรอน”

                พึ่งพูดจบ ทั้งโถงงานเลี้ยงก็เงียบกริบ

                เมืองพาร์โนคือเมืองหลวงของสวรรค์ชั้นที่ 3

                ผ่านไปประมาณ 10 วินาที ผู้คนเริ่มตื่นตระหนก ผมเองก็ยิ่งตกใจ

 

                เมืองพาร์โนแห่งสวรรค์ชั้นที่ 3 เมืองอันรุ่งเรืองที่ล้อมรอบด้วยดวงดาวสุกสกาวสีทองเจิดจรัส ลูซิเฟอร์ถึงขั้นใช้มันเป็นของขวัญ ผมจะพูดอะไรได้? แน่นอนว่าผมพูดอะไรไม่ได้อยู่แล้ว

                เมตาตรอนถามขึ้นว่า “มหาเทพลูซิเฟอร์ล่ะ?”

                ซามูเอลที่ยืนอยู่ท่ามกลางกลุ่มคนผิวปากขึ้นมา พูดยิ้มๆว่า “มหาเทพทำของหายแหนะ กำลังนำคนออกตามหาอยู่ด้านนอก เลยให้พวกข้าเข้ามาก่อน” เมตาตรอนตอบกลับไป “เอ๋? สิ่งใดหายงั้นเหรอ? ข้าคิดว่าข้าอาจช่วยได้”

                อาซาเซลพูดขึ้นว่า “ดึกแล้ว คาดว่าคงจะหายากซักหน่อย ของนั่นค่อนข้างดำอยู่ไม่น้อย”

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 51 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,631 ความคิดเห็น

  1. #1585 palm4588 (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2562 / 23:21
    เข้ามาเจอแน่55555
    #1,585
    0
  2. #1549 did-you-know (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2562 / 05:27
    ถ้าเข้ามาในงานของดำ?ที่ว่าเจอแน่นอนค่าา 555555
    #1,549
    0
  3. #1477 neaumn_sm (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 18 มกราคม 2561 / 19:03
    เดี๋ยวๆ อิสเรียลรึเปล่ารึเปล่าคะ 5555555
    #1,477
    0
  4. #1424 Pinocchio-fate (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2560 / 12:46
    โอ้ย555555555555555555555555555 จะผิดไหมถ้าบอกว่าชอบฝั่งเทวดาตกสวรรค์
    #1,424
    0
  5. #1360 chiffon-156 (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 20 พฤศจิกายน 2559 / 20:39
    เห๋ นั้นไม่ใช่อิสเรียลเหรออ 0.0?!
    #1,360
    0
  6. #1117 lilaxne (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 24 กันยายน 2559 / 20:31
    โอ้ย555555สงสารอิสเรียล
    #1,117
    0
  7. #1097 sodade (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 18 กันยายน 2559 / 22:11
    ขำมาก ของดำ 55555555
    #1,097
    0
  8. #938 numwan_za (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 30 สิงหาคม 2559 / 14:41
    พออ่านตอนนี้จบ รู้ถึงความเป็นตัวร้ายจากเมตาตรอนเฉยเลย
    #938
    0
  9. #800 spondboz_ss (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 20 สิงหาคม 2559 / 22:44
    ของหายสีดำ... อิสเรียลนายคุ้น ๆ เหมือนเราไหม
    #800
    0
  10. #680 Par_dao (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 9 สิงหาคม 2559 / 16:57
    ยัง ยังจะยิงมุกจบได้อีก ทำไมคู่นี้ถึงให้ความรู้สึกต่างขั้วได้ขนาดนี้ หลี่ปินเองก็เปิดตัวได้อลังเหมือนเดิมในฐานะ....ของดำ ดำดีสีไม่ตก ฮุฮุ
    #680
    0
  11. #309 p-i-n-e (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 23 กรกฎาคม 2559 / 19:49
    แค่เกรียมเอ๊งงง
    #309
    0
  12. #297 bloysit (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 23 กรกฎาคม 2559 / 14:06
    ของดำ...........
    TOT ทำร้ายหนูอิสเรียลของเราาาาาาาาาาา
    #297
    0
  13. #296 Toey_Narag (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 23 กรกฎาคม 2559 / 10:09
    ค้างงงงงงงงง มาต่อไวๆน้าาา ตอนหลังๆ จะดราม่าไหมเนี่ย tt // รักสามเส้าไหมน้อ สงสารเมตาตรอน แต่ก็ชอบลูซิเฟอร์~
    #296
    0
  14. #295 Faren-Hight (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 23 กรกฎาคม 2559 / 06:59
    -ของที่ค่อนข้างดำน่าจะเป็นนายนะ อิสเรียว~
    #295
    0
  15. #294 relis (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 22 กรกฎาคม 2559 / 23:28
    ตอนนี้ยังไม่เป็นแต่ในอนาคตอีกไม่ไกลต้องเป็นแน่ๆ



    หลุดขำกร๊ากที่ลูซิเฟอร์ทำของหาย หลีปินถ้าไม่ล่ามไว้ก็หายได้ตลอดล่ะน้า



    บทบรรยายให้อารมณ์ของฉากในจินตนาการสำคัญมากๆเลย กลัวจิ้นออกมาไม่อลังการณ์พอ
    #294
    0
  16. #293 180239 (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 22 กรกฎาคม 2559 / 23:21
    ค่อนข้างดำไปหน่อย 555 ฮา
    #293
    0
  17. #292 gyugyu (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 22 กรกฎาคม 2559 / 23:13
    หาของดำไปเซ่นราหู #ผิด
    #292
    0
  18. #291 dark-diamond (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 22 กรกฎาคม 2559 / 23:02
    ช่วงนี้ขยันอัพจังงงง ขอบคุณมากนะคะติดเรื่องนี้งอมแงมเลย
    #291
    0
  19. #290 letsdance12 (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 22 กรกฎาคม 2559 / 22:51
    หาของดำ ฮ่าๆๆๆ พวกลูฟิเฟอร์นาร้ากกก เพราะอะไรถึงทำให้คนเหล่านี้ลงไปนรกได้หนอ เพราะอนาคตอิสเรียลจะถูกฆ่ารึเปล่าหรือยังไง ไรท์คะสอบถาม  ทางจีนจบรึยังคะ?
    #290
    1
    • #290-1 ertyyuiop20114(จากตอนที่ 20)
      23 กรกฎาคม 2559 / 13:39
      จบแล้วค่า
      #290-1
  20. #289 --noon-- (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 22 กรกฎาคม 2559 / 22:35
    อ่านะ...อิสเรียลครับกลับ( - -)
    #289
    0
  21. #288 farmkoog111 (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 22 กรกฎาคม 2559 / 22:27
    ตำแหน่งมิคาเอลคือตำแหน่งของผู้ซึ่ง "เหมือนพระเจ้า"

    ไม่แปลกใจทำไมเมตาตรอนถึงอยากเป็น

    แต่ว่าถ้าอิหนูอิสเรียลจะกลายเป็นมิคาเอลจริงก็... พระเจ้าเป็นเคะสินะ
    #288
    0
  22. #287 nixsera_0291 (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 22 กรกฎาคม 2559 / 21:58
    อิหนูกลายเป็นของดำไปแล้ว
    #287
    0
  23. #286 v-v-vee (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 22 กรกฎาคม 2559 / 21:55
    ดำอยู่ไม่น้อย ไปๆไปหาเจ้าของซะอิสเรียล55555555555555
    #286
    0
  24. #285 pramotdplo (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 22 กรกฎาคม 2559 / 21:52
    แปปเดียวพาวุ่นอีกแล้ว 555
    #285
    0
  25. #284 yurisung (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 22 กรกฎาคม 2559 / 21:50
    ของค่อนข้างดำ 5555 อิสเรียลสินาจาา
    #284
    0