[GOT7] MARKBAM ll FAKE

ตอนที่ 9 : FAKE - Chapter 7

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 10,365
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 152 ครั้ง
    6 มิ.ย. 58



F A K E

 

Chapter 7

 

 

“เมื่อคืนนอนกันกี่โมง”

แจบอมเอ่ยถามตอนกำลังใช้ช้อนคนแก้วโกโก้ร้อนในมือ ขณะที่มาร์คซึ่งเพิ่งทำธุระยามเช้าและแต่งตัวเรียบร้อยเดินเพื่อมาหาอะไรทานบ้าง มือกลองของวงเดินหนีไปทางตู้เย็นแต่ยังไม่ตอบคำถาม ครั้นพอปิดประตูก็ยังเห็นแววตาอยากรู้อยากเห็นจากหัวหน้าวงอยู่เลยต้องจำใจเอ่ยออกไปว่า

“ไม่ดึกมากหรอกน่า”

“ดูสนิทกันดีนะ” แจบอมพึมพำพลางยกแก้วโกโก้ขึ้นจิบ

“ที่ถามนี่คือยังไง? ไม่ชอบที่กูสนิทกับแบมแบม?” มาร์คเดินมาหยิบแก้วเซรามิคสีขาวบ้าง ก่อนจะเทผงโกโก้ แจบอมถอนหายใจก่อนจะบอกว่า

“เปล่า ดีแล้ว ประธานกำชับเรื่องนี้กับกูมาหลายที แต่...ตอนนี้คงไม่มีอะไรน่าเป็นห่วงเท่าไหร่”

“กูโตแล้วน่า รู้ว่าต้องทำอะไร”

“ก่อนหน้านี้ที่กินเหล้าเพราะอกหักนั่นไม่ได้ทำให้กูไว้ใจมึงเลยมาร์ค แต่ก็เอาเถอะ...ตอนนี้ดีขึ้นเยอะแล้วนี่”

“อืม...”

มาร์คพึมพำ เขารู้ว่าแจบอมเป็นห่วง อีกทั้งมีหน้าที่และความรับผิดชอบมากกว่าพวกเราทุกคนในวงเนื่องจากเป็นหัวหน้าวง ดังนั้นหากมีปัญหาอะไรแจบอมก็ต้องบอกประธานหรือหากมีอะไรประธานก็ต้องคุยให้แจบอมรับหน้าก่อนอยู่แล้ว มาร์คเข้าใจเรื่องนี้ดี

แต่เขาไม่ได้บอกแจบอมหรอกนะว่าเมื่อคืนแบมแบมค้างที่ห้องของเขา คืนนั้นหลังจากที่มาร์คหลับ เขาก็ไม่รู้สึกตัวอีก มาตื่นอีกทีเพราะว่าเสียงจินยองเคาะประตูปลุกให้ตื่น ตอนนั้นพอลืมตาเขาก็ไม่เห็นแบมแบมอยู่บนเตียงด้านในแล้ว มีเพียงความว่างเปล่าและผ้าห่มที่ยับยู่ยี่เท่านั้น เขามาเจอแบมแบมอีกทีก็ตอนอีกฝ่ายเดินออกมาจากห้องน้ำนั่นล่ะ เลยเอ่ยถามเสียงกระซิบว่าออกไปจากห้องตอนไหน

ตีสามมั้งครับ ผมรู้สึกตัวก็เลยกลับห้อง ขอโทษด้วยนะครับที่หลับ...แล้วเอ่อ...

น้ำเสียงตะกุกตะกักเอ่ยบอก มาร์คทำเพียงแค่ตบไหล่พูดว่าไม่เป็นไรก่อนจะเข้าห้องน้ำต่อจากแบมแบม มันก็ไม่ได้เป็นอะไรจริงๆ นั่นล่ะ แต่แบมแบมตอนพูดติดอ่างกะทันหันทำตัวไม่ถูกนี่ก็ตลกดีจริงๆ

มาร์คยังใช้คำพูดและอายุที่เยอะกว่าบังคับแบมแบมให้นั่งข้างกายตัวเองอีกวัน วันนี้เรามีงานถ่ายโฆษณาน้ำผลไม้แถบชานเมือง และต้องใช้เวลาเดินทางกันเกือบชั่วโมงกว่าแน่ๆ

“พูดถึงเพลงเมื่อคืน พี่ทำมิกซ์เทปเองด้วยนะ”

“จริงเหรอครับ?” แบมแบมหันมาเบิกตากว้างตอนมาร์คเอ่ยประโยคนั้น รถเพิ่งแล่นออกจากที่พักเพื่อไปยังที่ทำงาน

“อืม ลองไหม?”

“ครับ”

ดวงตาเป็นประกายของแบมแบมและริมฝีปากกับน้ำเสียงสดใสนั่นทำให้มาร์คหยิบโทรศัพท์ของตัวเองมาเสียบหูฟัง เขายื่นหูฟังข้างหนึ่งไปให้แบมแบมส่วนอีกข้างเสียบเข้าหูตัวเอง ปลายนิ้วเลื่อนหามิกซ์เทปของตัวเองแล้วก็เอ่ยอธิบายไปด้วย

“อันนี้ทำเมื่อ 2-3 เดือนที่แล้ว ช่วงที่เอ่อ...อืม...เพลงอกหักจะเยอะหน่อย”

“อ๋อ ครับ”

แบมแบมพยักหน้าคล้ายจะบอกว่าเข้าใจ มาร์คกดเริ่มเล่น ทั้งเขาและแบมแบมเอนหลังพิงเบาะ เสียบหูฟังคนละหูแล้วก็ฟังเพลงไปด้วยกัน มาร์คยังจำความรู้สึกตอนที่ทำเพลงนี้ได้ดี ช่วงนั้นเขาเริ่มระหองระแหงกับแฟนสาวจนต้องหาที่ระบายด้วยการทำมิกซ์เทปซึ่งมีแต่เพลงเจ็บปวดฟังตอกย้ำตัวเอง

แบมแบมหยิบมือถือขึ้นมาวางบนตักแล้วกดเข้าแอพพลิเคชั่นไลน์ มาร์คเบือนหน้าหนีออกไปนอกหน้าต่าง เขาไม่ใช่พวกชอบละลาบละล้วงพื้นที่ส่วนตัวของใคร แต่ก็พอสังเกตเห็นว่าแบมแบมอมยิ้มกับหน้าจอโทรศัพท์ เป็นแบบนั้นอยู่ 2-3 นาที แล้วเด็กหนุ่มก็ดึงหูฟังออกก่อนจะสะกิดมาร์คพลางเอ่ยด้วยน้ำเสียงเกรงอกเกรงใจว่า

“ขอโทษนะครับพี่มาร์ค เอาไว้ค่อยฟังกันได้ไหมครับ”

“อืม ได้สิ”

“ขอบคุณครับ”

แบมแบมยังยิ้มให้เขาก่อนจะก้มหน้าลงไปอมยิ้มกับหน้าจอโทรศัพท์ต่อ มาร์คดึงหูฟังยัดเข้าหู เขาเริ่มไม่แน่ใจแล้วล่ะว่าที่จริงแบมแบมยิ้มค้างจากคนที่คุยด้วยในโทรศัพท์จนเผื่อแผ่รอยยิ้มมาให้เขา หรือว่ายิ้มด้วยความรู้สึกผิดต่อเขาจริงๆ กันแน่

 

 

 

แบมแบมลืมตาตื่นหลังจากเผลองีบหลับหลังจากที่ยูคยอมไลน์มาหา เราคุยกันนิดหน่อยเรื่องทำงาน เพื่อนทั้งสองของเขากำลังเตรียมงานอยู่ที่ห้องอัดแล้วบอกคร่าวๆ ว่าอีกไม่กี่เดือนจะออกซิงเกิ้ลใหม่ แต่ถึงตอนนั้น Chaos ก็คงลาเวทีพอดี ส่วนแบมแบมก็บอกว่าวันนี้เขามีถ่ายแบบน้ำผลไม้ หลังจากคุยกันอยู่เกือบ 20 นาทีในไลน์ ยูคยอมก็บอกลาเพราะต้องทำงานต่อ แบมแบมถึงได้เก็บมือถือและพบว่าทุกคนหลับกันไปหมด

เขาปิดเปลือกตาเพื่อจะเข้าสู่ห้วงนิทราบ้างและแบมแบมก็งีบหลับไปในเวลาอันรวดเร็วเพียงแต่เขาไม่คิดว่าตอนที่ตื่นขึ้นมาอีกครั้ง หัวเขาจะเอียงไปเอนซบไหล่มาร์ค และตอนนั้นเขาก็เห็นว่าผู้ชายที่นั่งเบาะหน้าอย่างพี่แจบอมจะกำลังเล็งโทรศัพท์มาทางเขา

“พี่แจบอม”

“อ้าวตื่นแล้วเหรอ?” อีกฝ่ายถามพลางอมยิ้ม หัวเราะในลำคอก่อนจะหันหน้ากลับไปทางเดิม

“ทำอะไรน่ะครับ”

“ถ่ายรูปคู่มาร์คแบม” แจบอมหัวเราะพลางหันมายิ้มให้แบมแบม เด็กหนุ่มขมวดคิ้วก่อนจะยกมือปิดปากที่หาวหวอด พอหันไปมองคนข้างๆ ก็พบว่ามาร์คเองก็หลับแถมยังไม่มีท่าทีจะตื่นเลยอีกต่างหาก

“พี่แจบอมถ่ายรูปนั้นไปทำไมครับ”

“อัพไอจี อ่า...จริงสิ ประธานบอกว่าแบมแบมควรสมัครโซเชียลมีเดียไว้บ้างนะ เลือกเอาว่าทวิตเตอร์หรือไอจี หรือจะทั้งสองอย่างก็ไม่ว่ากัน”

แบมแบมได้ยินคำบอกกล่าวนั้นแล้วก็พยักหน้าเงียบๆ เขาเม้มปากเป็นเส้นตรงแล้วตัดสินใจอยู่ว่าควรจะเลือกช่องทางไหนดี หรือเขาควรจะสมัครทั้งสองช่องทางอย่างที่แจบอมบอก

แบมแบมยังไม่ได้สมัครอะไรทั้งนั้นรถก็มาจอดที่สตูดิโอนอกเมือง แบมแบมหันไปเขย่าไหล่มือกลองเบาๆ หลังจากนั้นพวกเราทั้งสี่คนก็ลงจากรถไปแต่งตัวเพื่อเตรียมถ่ายภาพเคลื่อนไหวและภาพนิ่ง

คอนเซปต์ของงานวันนี้คือน้ำผลไม้ที่ให้ความสดชื่นในช่วงซัมเมอร์ ดังนั้นสีชุดพวกเราจึงมาโทนขาว เหลือง และฉากก็เซ็ตอัพไว้ในธีมห้องนั่งเล่นโทนคัลเลอร์ฟูล แบมแบมถูกจับให้นั่งนิ่งๆ เพื่อแต่งหน้าอยู่ ระหว่างที่หลับตาเขาก็ได้ยินเสียงโวยวายดังมาจากเพื่อนร่วมวง

“มึงจะอัพรูปกูก็ไม่ว่าหรอก แต่มึงช่วยดูหน้ากูด้วย” มาร์คเอ่ยเสียงดัง

“มึงก็หล่อแล้วนี่” จินยองเอ่ยแทรกขึ้นมาแทน

แบมแบมลืมตาและพบว่าแจบอมนั่งแต่งหน้าอยู่ข้างๆ เขานี่ล่ะ แต่มาร์คกับจินยองที่เสร็จเรียบร้อยแล้วนั่งอยู่ที่เก้าอี้ด้านหลังห้อง แบมแบมหันมาเหลือบตามองแจบอมที่เอื้อมส่งมือถือมาให้

“อ่ะ...มันโวยเรื่องนี้อยู่”

“เออ! มันน่าด่านัก มึงช่วยกูรักษาภาพลักษณ์ของวงเราหน่อย”

มาร์คยังตะโกนมาอีก แบมแบมมองจอมือถือแล้วกะพริบตาปริบ แจบอมอัพรูปลงในอินสตราแกรม มันคือภาพที่แบมแบมเอนหัวซบไหล่มาร์คซึ่งนอนอ้าปากเผยอนิดๆ แต่ว่าเห็นหน้าแบมแบมแค่เสี้ยวด้านข้างเท่านั้นเพราะเขาหันข้าง ไม่เหมือนกับมาร์คที่เอนหัวพิงเบาะเลยเห็นหน้าเต็มๆ ... แต่มันก็ดูไม่ใช่ภาพลักษณ์ผู้ชายมาดนิ่งเงียบขรึมที่สุดของวงจริงๆ นั่นล่ะ

“ยิ้มนั่นหมายความว่าไงแบมแบม” มาร์คเอ่ยขึ้นเสียงเข้ม แจบอมรับมือถือกลับไปก่อนจะระเบิดเสียงหัวเราะ และแบมแบมก็ขำพรืดตามออกมาติดๆ

ก่อนจะเกิดการวางมวยเล็กๆ ในห้องแต่งตัว พวกเราก็ต้องออกไปทำงานกันซะก่อน การถ่ายภาพนิ่งไม่ค่อยมีปัญหานักเพราะแบมแบมพอจะผ่านประสบการณ์เหล่านี้มาหลายครั้งแล้ว แต่การถ่ายโฆษณานี่ต่างหากเป็นปัญหากับเขา ทั้งเรื่องของการแสดงออกทางสีหน้าและท่าทางเคอะเขินที่ยังมีอยู่

“หน้าเครียดมากเลยรู้ตัวไหม?” จินยองเอ่ยขึ้นขณะที่พวกเรานั่งรอถ่ายต่อ คนที่กำลังถ่ายอยู่ตอนนี้คือแจบอม ส่วนมาร์คหายไปหาอะไรทานที่ทางทีมงานจัดไว้ให้

“ผมไม่เคยถ่ายโฆษณาแบบนี้มาก่อนนี่ครับ”

“แค่พูดประโยคเดียวเอง ทำหน้าสดใสที่สุด ไหน...ลองสิ” จินยองลุกมายืนกอดอกตรงหน้าแบมแบม เด็กหนุ่มกระแอมแล้วหยิบขวดน้ำผลไม้มาถือไว้ ยื่นมันไปตรงหน้าก่อนจะวาดยิ้มกว้าง

“ซัมเมอร์นี้ ร้อนนักต้อง...อ่า...ยากจัง”

แบมแบมยังพูดไม่จบประโยคก็ทนไม่ไหวจนต้องซุกหน้าลงกับหัวเข่าตัวเอง จินยองหัวเราะพลางยื่นมือไปลูบหัวแล้วดึงไหล่อีกคนให้เงยหน้าขึ้นมา

“เมื่อกี้ก็ทำได้ดีแล้ว วางความอายทิ้งไว้ด้านหลัง ดูหน้าแจบอมสิ...”

ปลายนิ้วชี้ไปทางหัวหน้าวงที่ยืนอยู่หน้าห้อง วาดยิ้มกว้างยื่นขวดน้ำผลไม้แถมยังทำเสียงสดใสซึ่งพวกเราไม่มีทางได้ยินน้ำเสียงแบบนี้ในหอพักหรอก เห็นหัวหน้าวงทุ่มเทขนาดนั้นแล้วแบมแบมก็ถึงกับถอนใจ

“คิดว่าหน้าแจบอม หรือแม้แต่หน้ามาร์คเหมาะกับการทำหน้าแอ๊บแบ๊วแจกความสดใสรึไงแบมแบม แต่เพราะมันคืองาน เอาล่ะ...ไม่ต้องกังวลหรอก มันก็แค่งานอีกชิ้นแค่นั้น”

“ขอบคุณครับ”

แบมแบมพยักหน้าหงึก เสียงแจบอมเอ่ยขอบคุณทีมงานก่อนจะเดินออกมาทางพวกเรา สีหน้าเคร่งเครียดก่อนจะมาหย่อนกายข้างๆ แบมแบมแล้วพึมพำว่า

“ฉันจะไม่มีวันทำอะไรแบบนี้อีก ฉันอยากคุยกับประธานว่าทำไมถึงให้เรารับงานนี้”

เสียงเครียดนั่นท่าทางเอาจริงจนแบมแบมและจินยองหัวเราะออกมา จากนั้นเป็นคิวของจินยอง แบมแบมเลยนั่งอยู่กับแจบอมสองคน หัวหน้าวงกอดอกเอนหลังพิงเก้าอี้ก่อนจะหันมาเอ่ยถามเขาว่า

“สมัครไอจีหรือทวิตเตอร์ดีล่ะ?”

“ผมว่าผมจะสมัครทั้งสองอย่างน่ะครับ” แบมแบมหันมาตอบ แจบอมพยักหน้าก่อนจะเอ่ยขึ้น

“แล้วสมัครรึยัง? สมัครเลยสิ พี่จะได้บอกว่านายมีช่องทางติดต่อกับแฟนซี”

“ตอนนี้เลยเหรอครับ?”

“อื้อ ตอนนี้แหละ”

แบมแบมเลยหยิบโทรศัพท์ขึ้นมากดสมัครไอจีก่อนเป็นอันดับแรกโดยมีแจบอมนั่งแนะนำอยู่ข้างๆ แล้วก็เริ่มต้นสมัครทวิตเตอร์ด้วย ระหว่างนั้นเองที่มาร์คเดินมาหย่อนกายนั่งลงข้างๆ พลางเอ่ยถามว่า

“มึงถ่ายเสร็จแล้วเหรอ?”

“อื้อ กดล็อกอินสิ แล้วก็ฟอลโล่ว์พี่” แจบอมบอกแล้วพยักหน้า แบมแบมกดค้นหาชื่อทวิตเตอร์หัวหน้าวงก่อน แล้วมาร์คก็เอื้อมมาดึงแขน

“อะไร? นี่สมัครทวิตเตอร์เหรอ?”

“ครับ” แบมแบมตอบ ยังไม่ทันได้กดปุ่มติดตามแจบอม มาร์คก็ดึงมือถือออกมาจากมือก่อน

“ไอ้มาร์ค!” แจบอมเค้นเสียงต่ำว่า มาร์คยักไหล่ก่อนจะเอ่ยหน้าตายและน้ำเสียงเรียบเฉยว่า

“แบมแบมต้องฟอลกูคนแรก แล้วมึง...อย่าเพิ่งฟอล กูต้องฟอลแบมแบมคนแรก ทั้งทวิตเตอร์ทั้งไอจี พวกกูสนิทกันที่สุดในวงนะจำไม่ได้เหรอแจบอม”

แบมแบมได้ยินเสียงแจบอมสบถในลำคอ และเพราะมาร์คพูดแบบนั้นแบมแบมเลยยอมให้อีกคนจัดการใช้ยูสเซอร์เขาฟอลโล่ว์ตัวเองทั้งทวิตเตอร์และไอจี พอเรียบร้อยมาร์คก็ยื่นคืนมาให้แล้วหันไปหยิบมือถือตัวเองเพื่อมากดติดตามแบมแบมบ้าง

“อัพรูปสิ” แจบอมเอ่ยขึ้นพลางกำลังกดทวิตเพื่อแนะนำให้แฟนซีรู้ว่าตอนนี้แบมแบมเล่นทวิตเตอร์แล้วให้ไปตามฟอลโล่ว์กันได้

“มา...” จู่ๆ มาร์คก็เอ่ยขึ้นพลางเอื้อมมือมากอดคอแบมแบม ยืดแขนเพื่อนจะถ่ายเซลฟี่เราทั้งคู่ แบมแบมเลยวาดยิ้มกว้างให้กล้อง แล้วเสียงชัตเตอร์ก็ดังขึ้น

“ทำไรกันวะ?” จินยองที่ถ่ายเสร็จแล้วเดินมาหา มองหน้าคนนู้นทีคนนี้ที

“ผมเพิ่งมีไอจีกับทวิตเตอร์ครับ” แบมแบมตอบแทนแจบอมและมาร์คที่ก้มหน้าอยู่กับโทรศัพท์

“ไหนๆ เอามาฟอล มาร์ค...ถึงคิวมึงแล้ว รีบไป” จินยองหันมาใช้มือเขย่าไหล่มาร์คแล้วชี้ไปทางทีมงานซึ่งกำลังรออยู่ มาร์คเงยหน้าเลิกลั่กก่อนจะรีบโยนมือถือเก็บ หันมายักคิ้วให้แบมแบมก่อนจะเดินไปทำงาน

“โห...ไอ้มาร์คมันไวมาก”

แบมแบมกดเข้าไปในอินสตราแกรมหลังจากได้ยินคำพูดนั้นของแจบอม เขาเห็นภาพแรกที่ปรากฎคือภาพเซลฟี่ของเขากับมาร์คเมื่อครู่นี้ และแคปชั่นสั้นๆ เพียงแค่ว่า

‘Mark_Chaos : แบมแบมแบมแบมแบมแบมแบมแบม @Bambam_Chaos’

แบมแบมเลยกดคอมเม้นต์ตอบกลับแค่ว่า ขอบคุณครับก่อนจะเงยหน้ามองคนที่กำลังยิ้มและเอ่ยสโลแกนของน้ำผลไม้อยู่หน้ากล้อง พร้อมท่าทางสดใสแบบเดียวกับแจบอม ความสดใสที่ต้องใช้ความพยายามอย่างหนักหน่วง

 

 

 

วันนี้ไม่อาจจะเรียกได้ว่าวันหยุด แต่งานของพวกเราเสร็จตั้งแต่บ่ายสามโมงและมีงานอีกทีพรุ่งนี้เช้า พี่ฮยอนอูเลยเรียกมันว่าเวลาว่างสำหรับพักผ่อน คล้ายๆ วันหยุดถึงแม้จะไม่ใช่เวลาเต็มวัน แต่เอาเข้าจริงพวกเราก็หมกตัวกันอยู่ที่บริษัท มีเพียงจินยองที่กลับหอพักไปพักผ่อนเพียงคนเดียวเท่านั้น

แบมแบมนั่งในห้องซ้อม แจบอมกับมาร์คนั่งอยู่อีกมุมของห้องและคุยอะไรกันอยู่แบมแบมไม่ได้ยิน เขากำลังก้มหน้าเล่นไลน์กับยองแจอยู่

เย็นนี้มาทานมื้อเย็นกันเถอะ ฉันก็ว่าง บอกผู้จัดการนายซะสิ

นั่นคือข้อความล่าสุดและแบมแบมไม่กล้าตอบรับเพื่อนไปว่าจะไปได้ ถึงแม้จะร่วมงานกับเหล่าพี่ๆ และผู้จัดการวงมาเกือบสองเดือนแล้วแต่แบมแบมก็ยังไม่อยากมีปัญหาหากว่าจะขอตัวออกไป เขาว่าพี่อยอนอูคงไม่กล้าปล่อยให้แบมแบมไปไหนมาไหนคนเดียวแน่ๆ

"ไง! ได้ยินพี่ฮยอนอูบอกว่าพวกนายอยู่นี่ แล้วจินยองไปไหนซะล่ะ?”

แจ็คสันเปิดประตูเข้ามาด้วยท่าทางสดใสแล้วเอ่ยทักทาย แจบอมเอ่ยบอกเหตุผลที่จินยองไม่อยู่ ตอนนั้นเองที่แจ็คสันหันหน้ามาหาแบมแบมก่อนจะเอ่ยชมว่า

“นายเล่นกีต้าร์สดไม่มีพลาดเลย”

“ขอบคุณครับพี่แจ็คสัน”

“อยากซ้อมไหมล่ะ?” แจ็คสันเดินมาทำเสียงสดใสเอ่ยถาม แบมแบมเลิกคิ้วก่อนจะถามกลับไปว่า

“วันนี้พี่ไม่มีตารางงานเหรอครับ?”

“ไม่มี ว่าไง...ว่างเหมือนพวกนายนั่นล่ะ” แจ็คสันพยักพเยิด แบมแบมเลยพยักหน้าหงึก

“ขอตัวมือกีต้าร์พวกนายไปนะ”

แจ็คสันเอ่ยพลางหัวเราะ หันไปบอกแจบอมกับมาร์ค ขณะที่แบมแบมลุกขึ้นเตรียมจะเดินตามหลังไป มาร์คก็เอ่ยขึ้นทั้งที่ยังก้มหน้ามองไม้กลองว่า

“ไปดูได้ไหม?”

“หา? ดูแบมแบมน่ะเหรอ?” แจ็คสันเอ่ยถามแล้วชี้นิ้วมาทางแบมแบม มาร์คพยักหน้าหงึกแล้วนั่งนิ่งเหมือนรอคำตอบ แต่แจบอมเอ่ยดักคอว่า

“ซ้อมกลองมึงไปเหอะ แจ็คสันพาแบมแบมไปได้เลย ฝากด้วยนะ เดี๋ยวจะไปทวงมือกีต้าร์คืน”

“เออ” แจ็คสันโบกมือแล้วเดินนำแบมแบมออกมา ตอนนั้นมือกีต้าร์หันไปหามาร์คที่นั่งทำหน้ามุ่ยอยู่กับที่ แล้วเงยหน้าบ่นแจบอมที่ยืนเท้าสะเอวสั่งอยู่ในห้องซ้อมของพวกเรา

แบมแบมชอบเวลามาซ้อมกีต้าร์กับแจ็คสัน เขาได้ทริคนู้นนี่ในการเล่นกีต้าร์อยู่บ่อยๆ อีกอย่างคือแจ็คสันเล่นกีต้าร์เก่ง คอยแนะนำหรือบอกเขาได้เสมอหากเล่นพลาดหรือไม่เข้าใจตรงไหน แถมยังคอยสอนเรื่องมุมกล้องให้แบมแบมอีกต่างหาก อีกอย่างคือแจ็คสันคุยง่าย สนิทด้วยง่าย แบมแบมเลยสบายใจ

“นายมีไอจีกับทวิตเตอร์แล้วใช่ไหม?” แจ็คสันเอ่ยขึ้นพลางยกขวดน้ำขึ้นจิบระหว่างเวลาพักของพวกเรา

“ครับ ผมฟอลพี่แจ็คสันไปด้วย”

“เออ...ฉันควรฟอลกลับ” แจ็คสันหยิบมือถือมากดฟอลแบมแบมตอนนั้น เด็กหนุ่มเลยหยิบมือถือขึ้นมามองจอบ้าง แล้วก็เห็นยองแจไลน์มาทิ้งไว้ว่า

นายจะมาได้ไหม พวกเราแค่อยากทานมื้อเย็นด้วย ให้ผู้จัดการฉันไปรับดีไหม?

แบมแบมถอนหายใจก่อนจะเงยหน้ามองแจ็คสันที่ขมวดคิ้วมอง อีกฝ่ายคงมองหน้าเขาอยู่ก่อนหน้านี้ แบมแบมรีบเก็บโทรศัพท์ก่อนจะเอ่ยถามว่า

“นายมีแฟนเหรอ?”

“เปล่าครับ คือเพื่อน...เอ่อ...เพื่อนอยากนัดเจอแล้วทานข้าว แต่...ผมไม่กล้าขอพี่ฮยอนอู” แบมแบมสารภาพเสียงอ่อนให้แจ็คสันฟัง นักร้องเดี่ยวของค่ายเราพยักหน้า

“อืม...ก็พอเข้าใจล่ะนะ ให้เดาพี่ฮยอนอูไม่มีทางปล่อยนายไปคนเดียวหรอก”

“ครับ...”

แบมแบมเอ่ยเสียงเบาแล้วยอมรับชะตากรรมตัวเอง แจ็คสันเอ่ยชวนให้ซ้อม แบมแบมเลยคิดว่าเอาไว้ซ้อมเสร็จเขาถึงบอกยองแจแล้วกันว่าไปไม่ได้ และคิดว่าเพื่อนคงเข้าใจไม่โกรธเขา

เกือบหกโมงเย็นพี่ฮยอนอูเดินมาเคาะประตูห้องซ้อมแล้วบอกให้เตรียมตัวกลับ แบมแบมเก็บกีต้าร์แล้วมองหน้าแจ็คสันพลางเอ่ยขอบคุณอีกฝ่าย

“ขอบคุณมากนะครับ ที่จริงพี่แจ็คสันไปพักก็ได้ แต่ก็มาช่วยผมซ้อม”

“ไม่เป็นไร อยู่หอก็ออกจะน่าเบื่อ เออนี่...พี่อยากเลี้ยงข้าวนาย”

“อะไรนะครับ?” แบมแบมทำเสียงตกใจ แจ็คสันตบไหล่ก่อนจะยื่นมากระซิบข้างหูว่า

“เดี๋ยวพาไปเจอเพื่อน”

แบมแบมเบิกตาโต เขาไม่เห็นจะเข้าใจเลยว่าทำไมแจ็คสันถึงต้องทำดีกับเขาและทำเพื่อแบมแบมขนาดนี้ ตอนนั้นแจ็คสันพาแบมแบมเดินไปหามาร์ค แจบอมและพี่ฮยอนอู แล้วแจ็คสันก็จัดการทุกอย่างด้วยตัวเอง

“พี่ฮยอนอู ผมขอตัวมือกีต้าร์ไว้อีกสัก 2-3 ชั่วโมงได้ไหม?”

แต่คนที่ตกใจดูจะเป็นมาร์คและแจบอมมากกว่าผู้จัดการวงซะอีก แจ็คสันไม่รอให้ใครยิงคำถามแต่กลายเป็นคนเอ่ยตอบกลับไปว่า

“ผมอยากพาแบมแบมไปทานมื้อเย็นน่ะ มีเรื่องคุยกันค้างตอนซ้อมอยู่เลย เดี๋ยวพาน้องไปเลี้ยงข้าวเสร็จผมจะให้พี่ซองมินไปส่งถึงหอเลย”

“เอางั้นเหรอ...” พี่ฮยอนอูหันมามองหน้าแบมแบมเหมือนจะถามความเห็น ซึ่งแบมแบมก็พยักหน้าหงึก

“งั้นก็ได้ อย่าดึกนักล่ะ พรุ่งนี้เขามีงานเช้า” พี่ฮยอนอูบอกพลางยิ้มกว้าง แจ็คสันเอ่ยขอบคุณก่อนจะหันไปบอกมาร์คด้วยน้ำเสียงล้อเลียนว่า

“ขอยืมน้องแบมของพี่มาร์คสักวันนะ...จะไม่ทำตัวแบบแอนตี้แฟน”

“เดี๋ยวเหอะ” มาร์คยกหลังมือทำท่าจะตีแต่ก็ลดมือลงเพราะแจ็คสันหัวเราะ แบมแบมโค้งให้พี่ในวงสองคนแล้วเดินตามหลังแจ็คสันไปอีกทาง เป็นครั้งแรกที่เขาไม่ได้นั่งรถตู้ของวงตัวเอง

“ก่อนอื่น...พี่จะพาแบมแบมไปเจอใครคนหนึ่งก่อนตกลงไหม?”

หลังจากแบมแบมเอ่ยทักทายกับผู้จัดการส่วนตัวของแจ็คสันที่ชื่อซองมินแล้ว คนที่นั่งข้างๆ เขาก็เอ่ยขึ้น แบมแบมขมวดคิ้ว ก่อนจะเอ่ยถามเสียงเบาหวิวไปว่า

“ใครเหรอครับ”

“แฟนพี่เอง”

แจ็คสันยิ้ม ตอนนั้นรถเคลื่อนตัวออกจากบริษัท ไปกันคนละทางกับรถตู้ของวง Chaos แบมแบมมองผู้จัดการของแจ็คสันที่ขับรถโดยไม่ได้พูดอะไร ตอนนี้แบมแบมพอจะเข้าใจแล้วว่าผู้จัดการของศิลปินในค่ายคงเป็นเหมือนกันหมด เพราะพอสนิทกับศิลปินแล้วก็คงเห็นเป็นพี่เป็นน้อง เป็นคนในครอบครัวจนช่วยปกปิดความลับ เหมือนที่พี่ฮยอนอูช่วยมาร์คปิดเรื่องมีแฟนนั่นล่ะ

 

 

 

แบมแบมบอกยองแจว่าจะไปหาแต่คงอีกสักพัก ส่วนแจ็คสันสั่งผู้จัดการให้พามาที่ร้านอาหารญี่ปุ่นแห่งหนึ่ง แจ็คสันบอกให้แบมแบมตามมา ส่วนอีกฝ่ายหันไปสั่งผู้จัดการว่าอีกสัก 2 ชั่วโมงค่อยมารับ แล้วก็พาแบมแบมเข้ามาในร้าน

ร้านอาหารญี่ปุ่นที่แจ็คสันพาแบมแบมเข้ามาเป็นร้านอาหารที่แบ่งเป็น 2 ส่วนคือส่วนที่เปิดเป็นโต๊ะเรียงรายเหมือนร้านอาหารทั่วไป กับอีกส่วนเป็นห้องส่วนตัว แจ็คสันแจ้งกับพนักงานว่าจองห้องไว้แล้ว ก่อนจะพาแบมแบมเดินเข้าไปในด้านในตามพนักงาน

“เอ่อ...แล้วทำไมต้องพาผมมาเจอคนของพี่ด้วยล่ะครับ” แบมแบมกระซิบถามตอนเราเดินตามหลังพนักงาน เขาพยายามเลี่ยงคำว่า แฟนเพราะกลัวพนักงานจะได้ยิน

“เขารู้จักแบมแบม” แจ็คสันเอ่ยพลางหัวเราะ “นายต้องตกใจแน่”

“เอ๊ะ? รู้จักกับผม” แบมแบมเอ่ยเสียงอู้อี้พลางกำลังขบคิดว่าเขาจะไปรู้จักกับใครที่เป็นคนรักของแจ็คสันกันล่ะ แล้วตอนนั้นเราก็มาหยุดตรงหน้าห้องพอดี

“ขอบคุณครับ”

เราขอบคุณพนักงาน แบมแบมมองบานประตูสี่เหลี่ยมนั่น แค่แจ็คสันเปิดเข้าไปด้านในเขาคงเห็นว่าใครคือคนรักของอีกฝ่ายแล้ว แจ็คสันหันมายิ้มก่อนจะเอ่ยขึ้นว่า

“พร้อมแล้วนะ”

“เอ่อ...ผมต้องทำอะไรเป็นพิเศษรึเปล่าครับ คือแบบว่าแฟนของพี่...”

“นายนี่ตลกจริงๆ ตอนลนๆ”

แจ็คสันเอ่ยแค่นั้นแล้วก็เปิดประตูโดยไม่ส่งสัญญาณใดๆ บานประตูเป็นแบบเลื่อน พอเห็นคนด้านในแบมแบมก็เบิกตาด้วยความตกใจจริงๆ แจ็คสันดันหลังของแบมแบมให้เข้าไปด้านใน บุคคลอีก 2 ชีวิตซึ่งนั่งคุยกันอยู่ชะงักไปแล้วหันมามองหน้าเขา

“แบมแบม! พี่พาเขามาได้จริงๆ ด้วย!” เสียงยองแจดังลั่นขึ้นเกือบเป็นเสียงตะโกน แต่ยูคยอมกลับเป็นคนลุกมาพาแบมแบมไปนั่งยังเบาะ แจ็คสันหัวเราะแล้วนั่งลงข้างยองแจ

“แฟนมึงน่ะร้าย” ยูคยอมเอ่ยขึ้นพลางพยักพเยิดไปทางแจ็คสัน

“แล้วมึงไม่ตอบไลน์กูวะแบม” ยองแจหันมาโวย แบมแบมซึ่งยังจับต้นชนปลายไม่ถูกนั่งนิ่งไปนาน มองยองแจกับแจ็คสันสลับกัน แจ็คสันเลยหัวเราะพลางเอ่ยว่า

“พี่ยังไม่บอกเรื่องเราสองคน”

“อะไรนะ? มิน่าล่ะมันทำหน้าเอ๋อแบบนั้น” ยองแจยกกำปั้นทุบแจ็คสัน ยูคยอมเลยดึงศอกแบมแบมแล้วอธิบายออกมาซะเองว่า

“แบม...ยองแจกับพี่แจ็คสันเป็นแฟนกัน”

แบมแบมพยักหน้าหงึก ตอนนี้เขาเข้าใจแล้วล่ะ พอจะจับทางทุกอย่างได้แล้วด้วยเลยพยักหน้า ตอนนั้นแจ็คสันเลยเอ่ยแทรกว่าให้สั่งอาหารเพิ่มกันก่อนแล้วค่อยคุยกัน แถมยังบอกยองแจกับยูคยอมด้วยว่ามีเวลายึดแบมแบมไว้กับตัวแค่ไม่กี่ชั่วโมงต้องพาไปส่งคืนด้วย

แบมแบมเห็นท่าทางกระหนุงกระหนิงของแจ็คสันกับยองแจแล้วก็แทบไม่เชื่อสายตา เขาเลยถามเอากับยูคยอมว่าสองคนนี้มาคบกันได้ยังไง ยูคยอมเลยเล่าคร่าวๆ แค่ว่าเจอกันตามรายการบ่อย อีกอย่างพวกเราร้องเพลงประกอบละครและต้องโปรโมทบ่อยด้วยเหมือนกัน เลยต้องไปพึ่งรายการวิทยุของแจ็คสัน หลังจากนั้นเลยเริ่มแลกเบอร์กัน

พี่ชอบเพื่อนแบมแบมก่อนน่ะ

แจ็คสันเอ่ยออกมาเต็มปากเต็มคำ ทั้งคู่เพิ่งคบกันได้แค่ครึ่งปีเท่านั้น แม้จะไม่ได้เจอกันบ่อยแต่ก็ขยันส่งข้อความกันตลอด ยูคยอมกระซิบว่ายองแจเองก็หลงแจ็คสันไม่ได้ต่างจากรุ่นพี่นักหรอก แต่ทำปากแข็งไม่ยอมรับไปแบบนั้นเอง

“แล้วยูคยอมมีแฟนรึยังล่ะ?”

แบมแบมเอ่ยถามตอนที่คีบปลาดิบมาวางบนจานให้เพื่อน ส่วนยองแจไม่ต้องดูแลเพราะแจ็คสันทำหน้าที่แฟนได้ดีอย่างยิ่ง คนโดนถามชะงักมือไปแล้วหัวเราะเสียงต่ำ

“ยังไม่มีหรอก ตั้งแต่กับคนล่าสุด...ก็ยังไม่อยากมีอีก”

“อ๋อ...งั้นเหรอ...”

แบมแบมพยักหน้าแล้วไม่ถามอะไรอีก หลังจากนั้นเลยกลายเป็นเพื่อนทั้งสองสัมภาษณ์ชีวิตและความเป็นอยู่ ก่อนจะถามถึงเรื่องมาร์คด้วย แบมแบมชะงักไปตอนเพื่อนเอ่ยถึงชื่อนั้น เขาเหลือบไปมองแจ็คสันแล้วรุ่นพี่ร่วมค่ายก็หัวเราะเบาๆ ออกมา

“ยองแจเขาเล่าให้ฟังหมดนั่นล่ะ เขาเป็นห่วงก็เลยให้พี่คอยดูแบมแบมว่าอย่าให้มาร์คแกล้ง”

“แต่พักนี้เขาไม่ได้แกล้งผมแล้วล่ะครับ เราดีกันแล้ว ก็...ประธานสั่งเรื่องกระแสคู่จิ้น มันก็ส่งผลดีทั้งต่อผมและต่อตัวเขาเอง” แบมแบมตอบแล้วยิ้มบางๆ

“แต่ฉันเห็นแฟนแคมนั่นนะ ผู้หญิงคนนั้นน่ากลัวมาก ถ้าไม่ได้พี่มาร์คนายคงแย่” ยองแจเอ่ยแล้วขมวดคิ้ว

“อันนั้นพี่มาร์คเขาโกรธจริง ไม่ใช่เพราะสร้างกระแส ฉันก็กลัว...ตอนเธอมายืนตรงหน้าสายตานั่นฆ่าฉันได้เลยล่ะ” แบมแบมเอ่ยเสียงเบาแล้วก้มหน้าลง

“ถึงยังไงก็อย่าวางใจนัก นายระวังตัวไว้น่ะดีแล้ว” ยูคยอมเอื้อมมาโอบไหล่แล้วลูบหลังเขาเบาๆ เหมือนวันวานยามปลอบใจ พร้อมกับคำพูดแบบเดิม

“ฉันเป็นห่วง”

แบมแบมได้แต่พึมพำคำว่าขอบคุณ เราทั้งสี่คนต่างลงมือทานกันต่อและพูดคุยกันไปด้วยเป็นระยะ แบมแบมไม่ได้สัมผัสความรู้สึกแบบนี้มานานแล้ว เขาคิดถึงเพื่อน คิดถึงตอนที่เราสามคนยังต้มรามยอนแบ่งกันกินในหอพักราคาถูก คิดถึงตอนที่เรานั่งคุยกันตอนดึกๆ ถึงความฝันที่ตอนนั้นยังไม่เป็นจริง

สองชั่วโมงผ่านไปอย่างรวดเร็ว แจ็คสันโทรเรียกพี่ซองมินให้มารับ ขณะที่ผู้จัดการของ Sunrise มารอรับแล้ว ทั้งแบมแบมและแจ็คสันจึงเดินมาส่งทั้งสองคนก่อน

“แล้วมาเจอกันอีกนะ พี่แจ็คสันจะเป็นคนช่วยพานายมาเอง ไม่ต้องห่วง”

ยองแจบอก มือยังจับมือแจ็คสันเอาไว้แน่นไม่ยอมปล่อย แบมแบมพยักหน้าแล้วยิ้ม เขาเลยหันไปหายูคยอมเพื่อให้คู่รักที่นานๆ ได้เจอกันทีลากัน

“นายรักษาสุขภาพด้วยนะ”

“อืม นายด้วย เออ...ฉันมีไอจีกับทวิตเตอร์แล้วนะ แต่ยังไม่กล้าฟอลโล่ว์พวกนาย” แบมแบมหัวเราะเสียงแห้งออกมา ยูคยอมพยักหน้า

“ฉันเข้าใจ”

“แล้วเจอกันอีกทีนะ ไลน์มาก็ได้” แบมแบมบอก ยูคยอมพยักหน้าก่อนจะจับมือแบมแบมเอาไว้แล้วถอนหายใจ

“นาย...ไม่เปลี่ยนไปเลยแบม”

“นายก็ไม่ได้เปลี่ยนไปนี่”

แบมแบมบอก แล้วถอยห่างออกมายืนข้างๆ แจ็คสัน ปล่อยให้เพื่อนสองคนก้าวขึ้นรถแล้วเขาก็โบกมือให้ เขารู้ว่าทั้งยองแจและยูคยอมไม่มีอะไรเปลี่ยนไปหรอก และแบมแบมเองเคยเป็นยังไงก็ยังคงเป็นแบบนั้น แต่เขารู้ดีว่ามีบางอย่างของตัวเองเปลี่ยนไป และยูคยอมเองก็รู้เพียงแต่เลือกจะไม่พูดออกมาเท่านั้น

“กลับกันเถอะแบมแบม”

แจ็คสันเอ่ยขึ้น แบมแบมพยักหน้าแล้วทิ้งเรื่องราวเหล่านั้นเอาไว้ในอดีต เขานั่งรถไปพร้อมกับแจ็คสันและผู้จัดการ นาฬิกาเพิ่งบอกเวลาสามทุ่ม ได้แต่หวังว่าพี่ในวงทั้งสามจะยังไม่หลับกันนะ เพราะแบมแบมซื้อพุดดิ้งจากร้านอาหารไปด้วย มันอร่อยจนเขาอยากแบ่งปันความอร่อยนี้ให้คนอื่นในวงด้วย

 

 

 

 

สวัสดีค่ะ ... ตอนแรกจะมาลงหลังจากละครจบแต่เราจะหลับอยู่รอมร่อเลยลงดีกว่า 5555
ตอนนี้ก็เหมือนจะมีความสัมพันธ์และอีกมุมของแบมแบมมากขึ้น และ...มีแจ็คแจโผล่มา
มันไม่ใช่เพิ่งโผล่มานะคะ อันนี้วางไว้ตั้งแต่คิดพล็อตแล้ว

ขอบคุณคนที่คอมเม้นต์และคนที่ติดแท็ก
#ficfakemb นะคะ
เจอกันตอนหน้าอาทิตย์หน้าอาจจะปลายๆอาทิตย์นะคะ

ขายของ
----
เปิดจองฟิค คลิกตรงนี้

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 152 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,341 ความคิดเห็น

  1. #2323 nooonut293 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 19 ธันวาคม 2561 / 12:03
    แบมเป็นคนสุดท้ายของยูคแน่เลย
    #2,323
    0
  2. #2314 ปาปัว?นิ?วกินี? (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 27 พฤศจิกายน 2561 / 17:46

    แหม่

    พอดีกับน้อง​ ก้อถูกใจเลยแหละ

    แอบมีหวงๆตอนพี่แจ็คมาวนเวียน

    ยองแจกับยูคยอมน่ารัก​ พรี่แจ็คน่ารักกับยองแจด้วย

    #2,314
    0
  3. #2296 opoceleste (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 12 ตุลาคม 2561 / 21:47

    แจ็คแจน่าร้ากกกกกก

    #2,296
    0
  4. #2276 ฺBeau (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 6 ตุลาคม 2561 / 13:25
    แบมแบมกับยูคยอมมีอะไรกันสักอย่างแน่ๆเบยยยย
    #2,276
    0
  5. #2255 Ar Kml (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 16 สิงหาคม 2561 / 03:29
    ยูคแบมเคยเป็นแฟนกันแน่ๆเลยยย
    #2,255
    0
  6. #2234 BMN (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 3 มิถุนายน 2561 / 10:52

    ยูคยอมกับแบมเคยมีอดีตร่วมกันมาก่อนหรือเปล่า เคยเป็นแฟนกันมาก่อนหรืเปล่า

    ส่วนอิแจ็ค ฉันเซอร์ไพรซ์มากเรื่องแกเป็นแฟนกับยองแจ

    น้องแบมของพี่มาร์ค 5555 อิแจ็คพูดดี

    #2,234
    0
  7. #2214 NaaNam_1 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 7 มีนาคม 2561 / 08:43
    ยูคแบมเคยมีอะไรรึป่าววววววว
    #2,214
    0
  8. #2195 LA-Gangster90 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 24 พฤศจิกายน 2560 / 10:21
    กรี๊ดดดดดดดดดด กรีดร้องดังมากก พอแจ๊คแจโผล่มา
    #2,195
    0
  9. #2176 ojay2 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 12 กรกฎาคม 2560 / 08:37
    แจ็คคแจก็มาาาาาา มาร์คเริ่มหวงน้องรึยัง
    #2,176
    0
  10. #2054 bbunnymm (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 30 เมษายน 2559 / 22:28
    แจ๊คแจก็มาาา น่ารักมากกกกก
    ส่วนแบม หนูกลับไปหนูต้องเจอมือกลองแน่ๆค่ะลูกกก
    #2,054
    0
  11. #2027 mellow_aa (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 11 เมษายน 2559 / 21:05
    โอ๋ยโลกกลม แจคเป็นแฟนแจ >< มาร์คเริ่มมีอาการหวงแบมแล้วรึเปล่า? นะ หรือคิดไปเอง แต่เหมือนจะทำตัวจิดแบมโดยที่มันไม่ใช่แต่อยากเซอวิสอะ ตะหงิดๆ554 เอิ่ม ส่วนน้องยูค หนูไม่ได้ชอบแบมหรอกเนอะลูกเนอะ
    #2,027
    0
  12. #2005 oppaags (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 4 มีนาคม 2559 / 18:03
    มีแจ๊คแจด้วยยยยยย ฮืออออ ขอบคุณมากค่ะไรต์ พึ่งมาตามอ่านอีกรอบจากเรื่อง toxic ไรต์แต่งสนุกมากๆๆๆ ขอบคุณมากๆๆค่ะะะะ
    #2,005
    0
  13. #1965 NewLoly PanTanyakit (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 15 พฤศจิกายน 2558 / 22:51
    แบมเปลี่ยนยังไงหรอ
    #1,965
    0
  14. #1919 9nawKIHAE (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 28 สิงหาคม 2558 / 21:59
    อะไรน่ะะ ยูคชอบแบมเหรอ รู้สึกนิดๆ

    แล้วอะไรบางอย่างที่เปลี่ยนไปนี่หมายถึงอะไรหว่า *-*
    #1,919
    0
  15. #1874 พี่ป๋าย (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 13 สิงหาคม 2558 / 21:52
    ยูคแบมนี้ยังไง ??
    #1,874
    0
  16. #1232 Nuthathai Por (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 18 กรกฎาคม 2558 / 00:52
    แบมยูคนี่คงไม่ได้มีความหลังอะไรกันใช่ไหมอ่ะ
    #1,232
    0
  17. #1135 M to W (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 14 กรกฎาคม 2558 / 04:58
    แบมมีอดีตเป็นยังไงกันนะ เดี่ยวกับเพื่อนทั้งสองด้วยหรือเปล่า
    #1,135
    0
  18. #1115 Miru (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 13 กรกฎาคม 2558 / 19:11
    แจคแจ แหมๆๆๆๆๆๆๆๆๆ น่ารักจริงๆ ส่วนพี่มาร์คก็เริ่มสนิทกับแบมแล้ว
    #1,115
    0
  19. #931 BB1a_38 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 2 กรกฎาคม 2558 / 09:51
    ยูคแบม เบาๆ >< คริคริ พี่แจ๊คสันร้ายกาจ 555
    #931
    0
  20. #848 Earn-Janriel (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 1 กรกฎาคม 2558 / 13:56
    ยูคชอบแบมหรอ
    #848
    0
  21. #841 เบค่อนน้อย exo (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 1 กรกฎาคม 2558 / 11:51
    เค้าสนิทกันแล้วว บางอย่างที่แบมเปลี่ยนไปคืออะไรอ่ะ
    #841
    0
  22. #697 PeAriiS (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 26 มิถุนายน 2558 / 20:56
    ความสัมพันธ์ของยูคกับแบมนี่น่าสงสัยแหะ

    ตอนแรกไม่คิดอะไรนะ ทำไมอยู่ดีๆก็คิดก็ไม่รู้ -0-

    แจ็คร้าย~ เป็นแฟนกับยองแจนี่เอง หุหุ

    พี่มาร์คนี่เริ่มหวงแบมแลัวอะ ออกหน้ามาก น่าร๊ากกก
    #697
    0
  23. #618 abnormalcute (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 22 มิถุนายน 2558 / 22:48
    เจบีชิปมาร์คแบมก็บอกเค้าไปลูก 55555555+
    #618
    0
  24. #590 MBKY; (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 21 มิถุนายน 2558 / 16:10
    งืออ น่ารักกกกก แหม แจ็คแจร้ายจริงๆแต่ก็ดีที่พาแบมๆมาได้ แบมๆมาเจอเพื่อนเก่าเหมือนได้มาพักผ่อนอะ 55555 ดูผ่อนคลายดีใจด้วยเลยเนี่ย มาร์คต้วนนี้แบบฉันก็ห่วงของฉันเข้าใจบ้างไหม~
    #590
    0
  25. #572 poppoka (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 21 มิถุนายน 2558 / 11:33
    หว๊ายยยยย แจ็คแจ><น่าล้าคคคค ยูคแบมมีอะไรกันหรือเปล่าพูดเหมือนแปลกๆ
    #572
    0