[GOT7] MARKBAM ll FAKE

ตอนที่ 5 : FAKE - Chapter 3

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 10,650
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 152 ครั้ง
    19 พ.ค. 58



F A K E

 

Chapter 3

 

 

เช้าวันต่อมาพวกเราตื่นกันแต่เช้าโดยผู้จัดการ หลังจากที่พวกเราจัดการธุระยามเช้าเรียบร้อยแล้วก็ไปนั่งพร้อมหน้าพร้อมตากันบนรถแล้วยานพาหนะก็เริ่มเคลื่อนตัว เป็นวันที่สองซึ่งแบมแบมได้นั่งรถตู้เข้าบริษัทโดยมีผู้จัดการมารับถึงที่ เขายังสนใจทิวทัศน์ด้านนอกหน้าต่างรถ แต่หลายครั้งก็เหลือบไปมองต้นคอของคนที่นั่งอยู่เบาะหน้าตัวเอง แต่สุดท้ายมันมักจะจบด้วยการถอนหายใจแผ่วเบาแล้วมองด้านนอกแทนอยู่ดี

เมื่อคืน­หลังจากเขาปะทะคารมกับมาร์คไปเบาๆ แบมแบมก็เดินหนีเข้าห้องนอน เขารู้ดีหรอกว่าไม่ควรทำแบบนั้น อย่างน้อยก็ควรจะเคารพมาร์คในแง่ที่อีกฝ่ายเป็นรุ่นพี่ในวงการ เป็นพี่ร่วมวง แต่เขาก็อดโมโหไม่ได้ทุกครั้งที่อีกฝ่ายอ้าปากพูดจาส่อเสียดซึ่งแบมแบมก็ไม่รู้หรอกว่าล้อเล่นหรือเอาจริง ถึงยังไงเขาก็ไม่ชอบแต่ต้องแสดงออกให้มาร์ครู้ไปเลยว่าแบมแบมไม่ใช่คนยอมใครง่าย

สิ่งที่ประธานค่ายสั่งมาเมื่อวานยังวิ่งวนเวียนในหัวจนเขาเกือบนอนไม่หลับ คงไม่ใช่แค่มาร์คหรอกที่เครียด แบมแบมเองก็กังวลอยู่ไม่น้อยเรื่องแอนตี้แฟน แม้ก่อนหน้านี้จะเคยบอกตัวเองซ้ำแล้วซ้ำเล่าว่าการเข้ามาอยู่ในวงการนี้มันยาก เอาเข้าจริงปัญหาแรกอย่างแอนตี้แฟนนี่ก็ชวนให้ประธานพิจารณาเรื่องรับแบมแบมเข้ามาในวงอยู่ไม่น้อย แต่ดูจากการแก้ปัญหาแล้วแบมแบมก็เบาใจว่าอย่างน้อยประธานก็ยังไม่อยากปลดเขาออก

เพราะมัวแต่คิดนู้นคิดนี่เพลิน พอรถจอดแบมแบมถึงได้รู้ว่ารถมาจอดถึงหน้าบริษัทแล้ว พี่ฮยอนอูเปิดประตูรถลงไปแล้วเดินอ้อมมาเปิดประตูรถตู้ออก เป็นมาร์คที่เดินออกไปก่อน ท่ามกลางเสียงร้องเรียกชื่อสมาชิกในวงแต่ไม่มีชื่อแบมแบม จินยองตามไปติดๆ แบมแบมนั่งกลั้นหายใจ เขาคิดอยู่ตลอดว่าอาจจะได้รับของแบบเมื่อวานอีก แต่มันไม่ใช่เวลามานั่งกังวลจนไม่กล้าเดินเข้าบริษัท

เด็กหนุ่มย่อตัวแล้วกระโดดออกมาจากรถ เบิกตาตกใจเล็กน้อยตอนข้อมือถูกดึง ร่างเขาเซถลาไปเล็กน้อยแล้วก็พบว่าวงแขนของมาร์คโอบแบมแบมไว้จากด้านหลัง อีกฝ่ายยื่นหน้ามากระซิบเสียงเบาที่หูเขาอย่างเฉียบขาดว่า

“อย่ารับของ”

แบมแบมได้แต่เดินห่อไหล่งองุ้ม มีมาร์คทำตัวเป็นการ์ดด้วยการโอบเขาเอาไว้หลวมๆ แล้วเอ่ยทักทายแฟนคลับพลางยิ้มแย้มแจ่มใสและดันแบมแบมให้เดินตามจินยองและแจบอมไปด้วย ด้านหลังคงเป็นพี่ฮยอนอูเพราะแบมแบมได้ยินเสียงห้ามปรามเบาๆ ดังมาเป็นระยะ

เสียงเหมือนอะไรบางอย่างกระแทกกันและสีขาวๆ จากหางตาทำให้ทุกอย่างสงบนิ่ง แบมแบมสะดุ้งโหยงแล้วถูกมาร์คดึงข้อมือจับเอาไว้นิ่ง เขาหันกลับมาพบถุงพลาสติกหล่นลงข้างตัวมาร์คตรงพื้นพอดี

“ใครโยนมา!

เสียงพี่ฮยอนอูตวาดลั่นไปทั่วบริเวณ คราวนี้บังเกิดช่องว่างระหว่างแฟนซีและมาร์คกับแบมแบมทันที ถุงพลาสติกต้นเหตุนั่นถูกพี่ฮยอนอูก้าวมาจับมันขึ้น ชูแล้วตะโกนเสียงดัง ก่อนจะยื่นมือมาผลักมาร์คและแบมแบมให้เดินเข้าไปในตึก

“นี่พี่...ช่างมัน ไม่ได้โดนแบมแบมหรอก”

แบมแบมกะพริบตามอง มาร์คหันกลับมาสบตาเขาเพียงแวบเดียวด้วยแววตาที่อ่านไม่ออก ก่อนจะดันหลังแบมแบมให้เข้าไปในบริษัทแต่เขาตกใจจนก้าวขาไม่ออก เสียงจิ๊ปากแผ่วเบาตอนอีกคนก้มหน้านั่นทำให้แบมแบมเลิกคิ้ว แล้วมาร์คก็เปลี่ยนจากโอบแบมแบมเอาไว้มาดึงข้อมือเขาแทน

“ตามพี่มาแบมแบม”

ประโยคดูอบอุ่นนั่นทำเอาแบมแบมงงไปชั่วขณะ อีกฝ่ายออกแรงกระตุกข้อมือ ภาพที่เห็นอาจจะเป็นการจับจูงของมาร์คพาน้องในวงคนใหม่เข้าตึก แต่แบมแบมรู้ดีว่าอีกฝ่ายกระชากแขนเขาแล้วดึงเดินต่างหาก

พอเข้ามาในตึก ทั้งแจบอมและจินยองก็ปรี่มาหา ด้านนอกยังมีเสียงตวาดของพี่ฮยอนอูสั่งสอนแฟนคลับที่ก่อความวุ่นวาย ส่วนมาร์คก็หันมาสะบัดมือออกจากข้อมือแบมแบม

“ขอบ...”

“เป็นไง เห็นความมืออาชีพของฉันรึยังเด็กใหม่”

คำว่าขอบคุณที่ตั้งใจจะเอ่ยให้อีกฝ่ายถูกกลืนลงคอไปหมดเพียงเพราะมาร์คพูดประโยคนั้นออกมาด้วยน้ำเสียงเรียบนิ่ง ยกมือขึ้นจับหัวตรงที่โดนถุงนั่นโยนใส่ หันไปบ่นกับแจบอมแล้วพากันเดินหายไปอีกทาง ส่วนจินยองเดินมาดึงข้อมือแบมแบมก่อนจะบอกสั้นๆ และเอ่ยถามออกมา

“ไปกันเถอะ นายไม่เป็นไรใช่ไหม?”

แบมแบมพยักหน้าแล้วบอกแค่ว่าตัวเองไม่เป็นไรก่อนจะเดินตามจินยองไป เขายอมให้อีกคนจับจูงข้อมือ ยอมรับว่ายังตกใจไม่หาย แต่ก็ได้ความกระจ่างแล้วว่าพี่มาร์คทำดีตั้งแต่เช้านี่เพียงเพราะอยากพิสูจน์คำสบประสาทจากปากแบมแบม และมันก็แค่ละครฉากหนึ่ง

แค่นั้นเอง

 

 

 

มาร์คเดินกลับเข้ามาในห้องซ้อมหลังจากไปเข้าห้องน้ำกับแจบอม ก่อนที่หัวหน้าวงจะเอ่ยบอกเขาว่ามีนัดคุยเรื่องเพลงที่แต่งเองอยากปรึกษาโปรดิวเซอร์ เลยให้มาร์คไปซ้อมกับที่เหลือก่อนแล้วก็กำชับมาร์คเรื่องแบมแบมอยู่ 3-4 รอบจนเขาต้องโบกมือแล้วเดินหนีมาทางห้องซ้อมนี่ล่ะ

ตอนเปิดประตูเข้าไปมาร์คก็เห็นว่าแบมแบมกำลังสะพายกีต้าร์เอาไว้ ก้มหน้ายืนปรับสายกีต้าร์ ขณะจินยองนั่งถือไมค์ร้องเพลงวอร์มเสียงอยู่ที่พื้น

“แจบอมไปคุยกับโปรดิวเซอร์” มาร์คบอกทันทีตั้งแต่จินยองยังไม่อ้าปากถาม เขาเดินอ้อมไปทางเก้าอี้ตรงกลองชุด ก้มลงไปหยิบไม้กลองมาถือไว้แล้วมองแผ่นหลังเด็กหนุ่มร่างโปร่งที่ยืนเล่นกีต้าร์ลองเสียงอยู่ตรงหน้า

“นี่...เด็กใหม่...” มาร์คชี้ไม้กลองไปทางแผ่นหลังแบมแบม เด็กคนนั้นเอี้ยวตัวหันกลับมามอง ใช้คำว่าเหลือบมองมาร์คจะดีกว่าแล้วก็ก้มหน้าลงไปสนใจสายกีต้าร์พลางเอ่ยเสียงเบาว่า

“ผมชื่อแบมแบม”

จินยองกลั้นขำ มาร์คเอาไม้กลองชี้หน้าให้อีกคนหยุดแต่จินยองก็ไม่ได้หยุดหรอก เขาเดินไปหยุดตรงหน้าแบมแบม ตอนนั้นเองที่จินยองลุกพรวดพราดขึ้นมายืนประกบเด็กใหม่ทันที

มาร์คว่ามันตลกดี ทั้งแจบอมทั้งจินยองทำท่ากางปีกปกป้องแบมแบมเหมือนกับว่ามาร์คจะบ้าเลือดกำหมัดต่อยไอ้เด็กหน้าใสนี่งั้นแหละ อย่างน้อยรู้จักกันมาก็หลายปีควรจะวางใจหน่อยว่าเขาไม่ใช่พวกชอบใช้กำลัง อีกอย่างยิ่งเห็นท่าทางตลกของเพื่อนร่วมวงแล้วมันก็ชวนให้แกล้งอยู่หรอกมาร์คถึงได้ไปยียวนใส่แบมแบมอยู่ อีกเหตุผลคือไอ้เด็กนี่มันก็น่ากวนไม่หยอกอยู่หรอก ถ้าเป็นเด็กประเภทได้ครับพี่ ครับๆ ก้มหน้าผงกหัวยินยอมมาร์คคงเลิกแกล้งไปแล้ว แต่นี่ยิ่งแกล้งแรงก็ยิ่งตอบกลับแรง

สนุกดี

“เล่นเพลงไหนของวงเราได้บ้าง” มาร์คเอ่ยถาม แอบเห็นว่าจินยองเม้มปากมองเขาสลับกับแบมแบมอยู่

“พี่มาร์คจะให้เล่นเพลงไหนล่ะครับ”

“ดี ขอดูฝีมือหน่อย เล่นตามที่ฉันสั่งเลยนะ จินยองมานี่ หรือมึงจะยืนร้องอยู่ตรงนี้” มาร์คเดินไปได้ 2-3 ก้าวก็หันกลับมา จินยองยืนพยักหน้าอยู่ข้างแบมแบม

มาร์คเดินไปหย่อนกายนั่งลงบนเก้าอี้ยาวชิดมุมห้อง นึกขำอยู่เหมือนกันกับท่าทางของจินยอง เขามองแบมแบมเตรียมกีต้าร์ให้เรียบร้อย หน้าตาแบบนี้จะเล่นกีต้าร์ได้จริงๆ น่ะเหรอ หน้าแบบนี้น่ะเหรอจะเล่นเพลงแนวเดียวกับพวกเราได้ มาร์คมีคำถามเหล่านั้นเต็มหัว ก่อนจะใช้ไม้กลองชี้แล้วตะโกนชื่อเพลงออกไป

And I love you so”

เพลงจากซิงเกิ้ลที่ 2 ของวงถูกเปล่งออกไป แบมแบมหันไปมองหน้าจินยองแล้วพยักหน้าให้สัญญาณ เด็กหนุ่มก้มหน้า มือซ้ายกดเข้ากับสายกีต้าร์ ขณะมือขวาเริ่มตวัดนิ้วดีดลงไปให้เกิดเสียง มือซ้ายแบมแบมเปลี่ยนคอร์ดอย่างคล่องแคล่ว ขณะมือขวาก็ยังทำหน้าที่ได้ดี เงยหน้าขึ้นมองหน้าจินยองตอนถึงท่อนเริ่มต้น เสียงของจินยองถูกเปล่งจากริมฝีปาก เนื้อเพลงกล่าวถึงเด็กหนุ่มที่ตกหลุมรักหญิงสาวคนหนึ่งและพร้อมจะทำทุกอย่างเพื่อเธอ

มาร์คยอมรับว่าเขาทั้งจับตามองและใช้หูฟังแบมแบมอย่างจับผิด แต่ก็น้อยนักที่จะเจอข้อผิดพลาดจากอีกฝ่าย มาร์คยกมือขึ้นเมื่อจินยองร้องจบท่อนฮุค ไม้กลองถูกชี้ไปตรงหน้าใหม่แล้วเลือกมาอีกเพลงจากอัลบั้มที่ 2

Lips”

แบมแบมเคาะปลายเท้าให้จังหวะตัวเอง หนึ่ง...สอง...สาม... ปลายนิ้วตวัดลงบนสายกีต้าร์แล้วจังหวะคึกคักก็กังวานไปทั่วห้อง จินยองจับไมค์แล้วเริ่มโยกตัวตาม แบมแบมเล่นได้ดีแม้จะมีผิดพลาดนิดหน่อยแต่โดยรวมแล้วก็ถือว่าทำได้ดี ดีขนาดที่มาร์คเริ่มเคาะปลายเท้าเป็นจังหวะเดียวกับดนตรี

เขายอมรับก็ได้ว่าเด็กหนุ่มตรงหน้าตอนที่เดินวนเวียนอยู่ในหอกับตอนที่จับกีต้าร์เหมือนจะกลายเป็นคนละคนไปเลย ประธานคงไม่เลือกคนผิด พอเริ่มเล่นกีต้าร์แล้วแบมแบมดูกลายเป็นใครอีกคนที่ดูมีเสน่ห์ แม้จะก้มหน้าไม่ยอมสบตากับมาร์คซึ่งเป็นคนดูเพียงคนเดียวในห้องก็เถอะ

“พอ”

มาร์คยกมือขึ้นห้ามให้หยุด แบมแบมละมือจากสายกีต้าร์ ยืนตัวตรงเงยหน้าขึ้นมองเขา ขณะที่จินยองยังเมามันยังไม่ยอมหยุดร้อง มาร์คเดินเข้ามาใกล้ ในมือควงไม้กลองเอาไว้ด้วย ตอนนั้นเองที่แบมแบมตะโกนถามไปว่า

“ผมเล่นเป็นไงบ้างครับ?”

มาร์คยักไหล่ เขาไม่ตอบแต่เดินไปหย่อนกายนั่งลงบนเก้าอี้หลังกลองชุด เงยหน้าก็เห็นว่าแบมแบมยังหันมามองด้วยแววตาอยากรู้คำตอบจากคำถามของตัวเอง จินยองหยุดร้องเพลงแล้วตอนนั้น พลางหันมามองมาร์คด้วยคน

“ก็ดี มาซ้อมกันดีกว่าเสียเวลา เริ่มจาก Ma boo นะ”

มาร์คเอ่ยถึงซิงเกิ้ลแรกซึ่งเป็นซิงเกิ้ลเปิดตัวของวง เราจะซ้อมกันโดยไร้มือเบสไปก่อน หลังจากมาร์คเคาะไม้กลองให้สัญญาณ พวกเราก็เริ่มต้นสนุกไปกับการเล่นดนตรีด้วยกันในห้องซ้อมอย่างเมามัน

บานประตูเปิดผลัวะเข้ามาตอนเราเพิ่งเล่นเพลงแรกเสร็จและกำลังหยุดพักกัน กลายเป็นแจบอมที่เดินเข้ามาในห้อง หัวหน้าวงกวาดตามองพวกเราทีละคน ก่อนจะหันไปทางประตูห้อง แล้วใครคนหนึ่งก็ก้าวตามหลังเข้ามา มาร์คยกมือและไม้กลองเอ่ยทักไปทันที

“อ้าว ไงวะแจ็คสัน”

“แจบอมพามาดูสมาชิกใหม่ อ๋อ...คนนี้เหรอ?”

แจ็คสันเอ่ยทักกลับแค่นั้นแล้วหันมามองเด็กหนุ่มแปลกหน้าในห้องซ้อม มาร์คนั่งจิบน้ำแต่สายตายังเหลือบมองอยู่ที่แบมแบมซึ่งกำลังโค้งให้แจ็คสันและกำลังแนะนำตัวเองอยู่ต่อหน้ารุ่นพี่

แจ็คสันเป็นศิลปินสังกัดเดียวกับพวกเรา แต่อีกฝ่ายเป็นศิลปินเดี่ยว ร้องเพลงแนวป๊อปคันทรี่กับกีต้าร์หนึ่งตัว อีกฝ่ายเป็นรุ่นพี่นวงการของ Chaos ด้วย แต่ที่จริงแล้วอายุอานามพวกเราก็เท่ากันเลยกลายเป็นเพื่อนกันแม้ Chaos จะเดบิวต์หลังแจ็คสันเกือบปีก็ตาม

แจ็คสันถูกจับตามองเพราะความสามารถหลากหลาย ตอนนี้อยู่ในช่วงพักงานเพลงและเริ่มเอาดีทางการเป็นพิธีกรและดีเจรายการวิทยุ และประธานก็ไม่ขัดข้องอะไรเพราะยิ่งแจ็คสันไปจับงานบันเทิงด้านนั้นกระแสความนิยมก็ดูจะพุ่งสูงด้วย

“มีอะไรเรื่องกีต้าร์ก็ปรึกษาได้นะ”

แจ็คสันตบเบาๆ ที่ไหล่แบมแบม มาร์ควางขวดน้ำลง แบมแบมก็ดูอ่อนน้อมถ่อมตัวดีอยู่หรอก มาร์คคิดแล้วก็ยักไหล่ เขาอาจจะสนิทกับเด็กคนนั้นมากขึ้นก็ได้ ถ้าประธานไม่ตั้งกฎบ้าบอเพื่อแฟนเซอร์วิสคู่จิ้นเพื่อลดกระแสแอนตี้เนี่ย

 

 

 

From : ch-yjyj@gmail.co.kr

To : bbbaaammm@gmail.co.kr

Subject  : Re : ไงไงไง

 

ฉันกับยูคยอมอ่านอีเมล์แล้ว เพิ่งจะมีเวลามาตอบ ขอโทษทีนะ ช่วงที่แล้วพวกเราไปต่างประเทศก็เลยยุ่งๆ นี่มีเวลาก็รีบมาตอบเมล์นายเลยล่ะ

เราเห็นข่าวที่นายเป็นสมาชิกวง Choas แล้วนะ ดีใจด้วย ดีใจกับนายมากจริงๆ แบมแบม เอาไว้นายออกซิงเกิ้ลหรือปล่อยเพลงแล้วเขาอนุญาตให้ใช้โทรศัพท์เมื่อไหร่ ฉันกับยูคยอมจะนัดนายมาทานข้าวด้วยกันนะ

ส่วนเรื่องพี่มาร์ค ฉันกับยูคยอมอ่านแล้วก็ไม่ค่อยเข้าใจหรอกว่าเขาเป็นอะไร คงเพราะอกหักอย่างคนอื่นว่ามั้ง เพราะตอนเจอกันตามงานแสดงเขาก็ดูไม่ใช่คนเลวร้ายอะไร คงจะรับน้องใหม่อย่างนายมั้ง อย่าเพิ่งท้อล่ะ ถึงยังไงนายก็สู้มาถึงตอนนี้ก็อย่าเพิ่งท้อเข้าใจไหม

พวกเราเป็นห่วงนายนะ ถ้ามีอะไรก็ส่งเมล์มาได้ตลอด ถึงฉันจะตอบช้าไปบ้าง แต่ฉันอยากให้นายรู้ว่ายังมีพวกเราอยู่ (ถ้าเกิดนายเข้ากับคนในวงไม่ได้)

จะรอวันที่เราได้ไปทานข้าวด้วยกันนะแบมแบม พยายามเข้าล่ะ พวกเราก็จะพยายามเหมือนกัน

ไว้จะเขียนมาหาอีก ส่วนนายก็เขียนมาอีกนะ

 

เกือบสองอาทิตย์แล้วที่แบมแบมใช้ชีวิตอยู่ในหอพักเดียวกับ Choas ชีวิตของเขาคือหอพักและห้องซ้อม ในขณะที่การเตรียมซิงเกิ้ลเพื่อคัมแบ็คอย่างเป็นทางการก็เป็นรูปเป็นร่างขึ้นมาแล้ว สรุปว่าเพลงของแจบอมผ่านและจะถูกใช้เป็นซิงเกิ้ลโปรโมต พักนี้เราจึงซ้อมเพลงใหม่สลับกับเพลงเก่า ประชุมเรื่องคอนเซปต์อัลบั้มไประยะ

แบมแบมเริ่มจะชินกับการใช้ชีวิตแบบนี้แล้วล่ะมั้ง ตื่นเช้า เข้าบริษัท กลับมาถึงหอพักก็เกือบเที่ยงคืน วันไหนเร็วหน่อยก็ถึงสัก 3-4 ทุ่ม มันเริ่มจะกลายเป็นเรื่องปกติ และแบมแบมก็สังเกตว่าพักนี้มาร์คไม่ค่อยหายไปจากหอพักแล้วด้วย คงเพราะพวกเรามีงานและหน้าที่ต้องรับผิดชอบ เหนื่อยจากซ้อมแล้วเราทั้งหมดก็อาบน้ำรีบหลับเพื่อจะตื่นเช้าเข้าสู่วงเวียนเดิม แต่ก็ยังมีบางคืนที่เลิกไวหน่อยพอพี่ฮยอนอูกลับ มาร์คก็จะหายไปจากหอพัก กลับมาอีกทีก็เกือบสว่าง แบมแบมเคยตื่นมาเข้าห้องน้ำแล้วบังเอิญเห็นอีกฝ่ายยืนอยู่ในห้องครัวพอดี

ส่วนเรื่องที่ประธานสั่งเรื่องความสนิทสนมระหว่างแบมแบมและมาร์คพวกเราก็ยังคงแสดงความสัมพันธ์ใกล้ชิดกันได้แค่ตอนขึ้น-ลงรถเท่านั้นแหละ เพราะยังไม่มีงานใดๆ แต่ก็ดูเหมือนจะได้ผล ถึงแบมแบมจะยังได้จดหมายอาฆาตและมีคอมเม้นต์เสียหายผ่านเว็บบอร์ดอยู่เรื่อยๆ แต่ก็เริ่มมีคนตั้งกระทู้ถามเรื่องแบมแบมและมาร์ค นอกจากนี้ก็เริ่มมีภาพที่แฟนคลับถ่ายได้บอกให้จับตาดูว่ามาร์คและแบมแบมน่าจะสนิทกัน

อืม...สนิทกับผีน่ะสิ...

แต่แบมแบมก็ต้องขอบคุณอีกฝ่าย แม้พวกเราจะไม่ได้สนิทกันมากขึ้นกว่าเดิม (และยังกระทบกระทั่งกันด้วยคำพูดอยู่หลายครั้ง) แต่เพราะมาร์คแสดงออกแบบนั้นเลยทำให้กระแสแอนตี้ซาลงไปบ้าง ถึงจะยังไม่ได้หมดไปแต่มันก็ดีต่ออนาคตซึ่งพวกเราจะต้องปล่อยซิงเกิ้ล และแบมแบมจะเป็นสมาชิกอย่างเป็นทางการของ Chaos เสียที

เด็กหนุ่มอ่านอีเมล์ที่ยองแจส่งซ้ำแล้วซ้ำเล่า ราวกับจะให้เนื้อหาที่เพื่อนส่งความห่วงใยผ่านมากับตัวอักษรเหล่านั้นเยียวยาความเหนื่อยล้าของตัวเอง ทุกครั้งที่เปิดอีเมล์ ไม่ว่าจะเป็นฉบับล่าสุดหรือก่อนหน้านี้ แบมแบมก็จะยิ้มออกมาได้เสมอ อย่างน้อยเขาก็ไม่ได้ตัวคนเดียวหรอก

 

ขอบคุณนะยองแจ ขอบคุณนะยูคยอม (อย่าลืมให้ยูคยอมอ่านด้วยล่ะ)

ตอนนี้ทุกอย่างเริ่มเข้าที่เข้าทาง ฉันเริ่มปรับตัวกับคนในวงได้แล้ว (ยกเว้นพี่มาร์ค) ฉันเริ่มชินกับการตื่นไปบริษัท เข้าห้องซ้อมแล้วก็ประชุม ช่วงนี้ฉันอยู่บริษัทนานหน่อยเพราะว่าเรากำลังจะเตรียมปล่อยซิงเกิ้ลกันล่ะ ยังสรุปวันเวลาที่แน่นอนไม่ได้แต่คงเร็วๆ นี้ พวกนายล่ะเป็นไงบ้าง กลับจากญี่ปุ่นแล้วจะปล่อยเพลงอีกรึเปล่า

ฉันกำลังพยายามในส่วนของฉันอยู่ล่ะ ขอบคุณสำหรับกำลังใจด้วย หวังว่าเราจะได้เจอกันบนเวที

แต่ก่อนหน้านั้น...ไปทานข้าวด้วยกันสักมื้อก็ไม่เลวหรอก

 

แบมแบมมองอีเมล์แล้วอ่านทวนอีกรอบเพื่อเช็คคำ ก่อนจะกดส่งอีเมล์แล้วปิดคอมพิวเตอร์ แบมแบมเอนหลังพิงเก้าอี้นุ่มนั่น หมุนเก้าอี้ไปรอบๆ ห้องซึ่งตอนนี้ตีสองและคงมีแค่เขาที่ยังไม่หลับ เป็นอีกครั้งที่เขานั่งกะพริบตา เอื้อมมือหยิกแขนเพื่อบอกตัวเองซ้ำแล้วซ้ำเล่าว่า...นี่ไม่ได้ฝันไปหรอก เขาเป็นไอดอลแล้วจริงๆ

 

 

 

หลังจากเข้าบริษัทแทบไม่มีวันหยุดมาสองอาทิตย์กว่าๆ วันนี้พวกเราก็ได้รับอนุญาตให้หยุดพักผ่อนที่หอพัก แน่นอนว่าคืนนั้นมาร์คไม่ได้ค้างที่หอแต่โผล่กลับมาตอนตีสองซึ่งแบมแบมลุกมาหาน้ำดื่มพอดี เราแค่มองหน้ากัน มาร์คยังมีกลิ่นแอลกอฮอล์บางๆ ลอยคลุ้งออกมาจากเสื้อผ้า อีกฝ่ายยกมือทักทายพลางยิ้มหวานตาเยิ้มให้แบมแบม ก่อนจะเดินเข้าไปในห้องนอน

เช้านั้นมาร์คตื่นสายโดยที่แบมแบมไม่แปลกใจ เป็นเขาและแจบอมที่ตื่นแต่เช้ามาหาอะไรทาน ช่วงสายจินยองถึงเพิ่งออกมาจากห้องนอน แบมแบมนั่งชันเข่าบนโซฟาข้างๆ แจบอม พวกเราหยิบดีวีดีคอนเสิร์ตของวงป๊อปร็อคต่างประเทศมาเปิดดู ก่อนจะเริ่มเปิดปากแสดงความเห็นและแลกเปลี่ยนกันอย่างสนุกสนาน

“ไอ้มาร์คยังไม่ตื่นเหรอ?” จินยองเดินออกมาจากห้องครัว ในมือมีแก้วเซรามิคใบหนึ่ง หลังจากได้คำตอบจากแจบอมซึ่งส่ายหน้ารัว อีกฝ่ายก็เดินอ้อมไปนั่งโซฟาอีกตัว

แบมแบมมองนักร้องนำของวง จินยองวางแก้วลงบนโต๊ะ หยิบมือถือขึ้นมาแล้วหมุนหามุมเพื่อถ่ายรูป พอได้ภาพที่น่าจะพอใจแล้วก็เงยหน้ามาสบตาแบมแบมที่จ้องอยู่ก่อนพอดี

“อ๋อ...พี่จะอัพรูปลงไอจี”

จินยองหัวเราะในลำคอ ใบหน้าเขินๆ นั่นบอกแบมแบมแล้วก้มหน้ากดโทรศัพท์ แบมแบมหันกลับมาหาแจบอมซึ่งหยิบรีโมทมาเร่งเสียงขึ้นอีก

เราใช้เวลากันเกือบชั่วโมงและคอนเสิร์ตก็ดำเนินมาจนใกล้จะจบ จู่ๆ เสียงเปิดประตูก็ดังขึ้น ตามด้วยเสียงฝีเท้าที่วิ่งผ่านโซฟาด้านหลังไป ทั้งสามชีวิตหันไปมองแล้วเห็นแค่แผ่นหลังของมาร์ควิ่งหายไปในห้องน้ำโดยไม่ได้ปิดประตู ตามด้วยเสียงอ้วกอันเป็นคำตอบที่พวกเราสงสัยว่ามือกลองวิ่งทำไมซะเร็วขนาดนั้น เสียงชักโครกดังขึ้น ตามด้วยเสียงปิดประตูปึงปัง แจบอมส่ายหน้าก่อนจะเอ่ยเสียงเบาให้แบมแบมได้ยินว่า

“มันคงไปดื่มมา”

“ไปดื่มนั่นล่ะครับ เมื่อคืนพี่มาร์คกลับมาตอนตีสองกว่า” แบมแบมบอก แจบอมเลยหันมาเลิกคิ้วมอง แบมแบมจึงต้องอธิบาย

“เมื่อคืนผมออกมาหาน้ำดื่มแล้วเจอเขาพอดี เขายิ้มหวานให้ผมด้วยครับ ตอนปกติเขาคงไม่ทำแบบนั้นหรอก”

แจบอมหัวเราะในลำคอแล้วเอื้อมมือมายีผมแบมแบม เขายิ้มให้หัวหน้าวงก่อนจะลุกไปเก็บดีวีดีใส่กล่องให้เพราะมันจบพอดี หลังจากนั้นพวกเราก็เริ่มเตรียมจะทานมื้อเที่ยงกัน

มื้อเที่ยงพวกเรารอดเพราะพี่ฮยอนอูแวะซื้อพิซซ่ามาให้ ก่อนจะคุยกับหัวหน้าวงของเราน่าจะเป็นเรื่องทำเพลงนั่นล่ะ สักช่วงบ่ายผู้จัดการก็โบกมือลา แต่ก่อนไปก็นัดแนะเวลาที่จะมารับพรุ่งนี้ สุดท้ายก็หันไปกำชับมือกลองว่าคืนนี้อย่าออกไปไหน

หลังจากอิ่มมื้อเที่ยงหนังตาแบมแบมก็เริ่มหย่อน แต่เด็กหนุ่มก็ยังคงนั่งกอดหมอนเอนหลังพิงโซฟาโดยข้างๆ มีจินยองทำท่าแบบเดียวกัน ส่วนแจบอมอยู่บนโซฟาเดี่ยว สายตาเราทั้งสามจับจ้องหน้าจอโทรทัศน์ที่ตอนนี้หนังแอคชั่นกำลัดโลดแล่นอยู่

มาร์คเดินออกมาจากห้องแล้วหย่อนกายนั่งลงบนโซฟา เหลือบมองหน้าจอโทรทัศน์พอเห็นว่าเป็นหนังที่ดูแล้วแถมยังไปดูกับแฟนเก่าในโรงหนังรอบดึกมาด้วยก็แอบเซ็งนิดหน่อย เลยนั่งจมไปกับโซฟาพลางเหลือบไปมองเด็กใหม่ที่ตาปรือทำท่าจะหลับ แล้วก็เบือนหน้าหนีออกมา ก่อนจะไปสบตาเข้ากับแจบอมที่เพิ่งเงยหน้าจากจอมือถือ

“อะไรของมึงวะ”

สายตาเชิงจับผิดของแจบอมทำให้มาร์คเผลอบ่นเสียงดังออกมา พอเหลือบมองไปทางแบมแบมอีกทีเลยเห็นว่าเด็กหนุ่นเบนสายตาไปทางนั้นทีทางนี้ที สุดท้ายก็เลยลุกขึ้นแล้วเอ่ยขอตัวเบาๆ ก่อนจะหายเข้าไปในห้อง มาร์คเลยหันไปคว้าหมอนอิงมาปาไปทางแจบอม

“อะไรของพวกมึงเนี่ย จะดูหนัง ไปเล่นที่อื่น” จินยองเป็นคนแหวเสียงดังเพราะนั่งอยู่ตรงกลาง จู่ๆ เพื่อนสองคนก็บ้าโยนหมอนเล่นเป็นเด็กไปได้

“มาร์ค...มึงไปถ่ายรูปแบมแบมอัพลงไอจีบ้างอ่ะ ไหนๆ กระแสก็มาแล้ว” แจบอมเอ่ยขึ้นแล้วชูหน้าจอโทรศัพท์ให้ดู หัวหน้าวงกำลังเช็คกระทู้ในเว็บบอร์ดเกี่ยวกับมาร์คและแบมแบมอยู่

“มึงอัพก่อนสิ” มาร์คทำปากบุ้ยใบ้โยนไปให้ คราวนี้จินยองหันไปคว้าหมอนมาปาใส่มาร์ค

“นี่จะไม่เงียบกันใช่ไหม? กูดูหนังไม่รู้เรื่อง” แล้วก็คว้ารีโมทมากดหยุดชั่วคราวไว้ก่อน จินยองหันมาหามาร์คก่อนจะเอ่ยสนับสนุนแจบอมออกมาว่า

“แต่จริงของแจบอมนะ มึงต้องอัพสิมาร์ค ประธานสั่งมึงไม่ใช่พวกกู มึงก็ไม่อัพอะไรมานานแล้วนี่”

“พวกมึงอัพก่อนไง อยู่ๆ จะให้ไปขอเด็กใหม่นั่นถ่ายรูปมันก็ดูแปลกๆ” มาร์คยักไหล่แล้วชี้นิ้วไปทางแจบอม “มึงอ่ะ หัวหน้าวงเริ่มก่อน”

“เรื่องอะไร ไม่ใช่เรื่องสักหน่อย ประธานสั่งมึงไม่ได้สั่งกู” แจบอมบอกกลับ หันไปทำปากบุ้ยใบ้ทางประตูห้องแบมแบมแล้วก็เอ่ยอีกว่า

“ไปขอเขาดีๆ เขาก็ให้ถ่าย แบมแบมรู้ว่าต้องทำอะไร มึงอ่ะ...มืออาชีพพอไหม?”

จบประโยคนั้นของเพื่อนมาร์คก็ถึงกับสบถในลำคอแล้วลุกเดินถือโทรศัพท์ไปทางห้องแบมแบมทันที ก้าวเท้ามาหยุดอยู่หน้าประตูห้องเด็กใหม่แล้วมาร์คก็ทำหน้ายุ่ง พอหันกลับไปก็เห็นว่าเพื่อนสองคนถึงกับรอดูกันเลยทีเดียวว่าจะทำยังไง มาร์คกดเข้าแอพพลิเคชั่นกล้องไว้รอ ก่อนจะเคาะประตูลงไป

แบมแบมส่งเสียงตอบกลับตามด้วยบานประตูที่เปิดออก มาร์คยกกล้องแล้วกดถ่ายเสียง แชะดังขึ้นทันทีพอแบมแบมยื่นหน้างงๆ ออกมา เด็กหนุ่มขมวดคิ้วขณะที่มาร์คเอ่ยประโยคสั้นๆ ไปว่า

“ขอบคุณ”

แล้วก็หมุนตัวเดินกลับไปทางโซฟา จินยองและแจบอมหัวเราะก่อนจะกวักมือเรียก แต่ถึงไม่เรียกแบมแบมก็เดินตามมาร์คมาอยู่แล้วเพราะยังงงๆ กับสถานการณ์ตรงหน้าเมื่อครู่

“อัพนะ”

มาร์คเงยหน้ามาถามแบมแบมซึ่งเพิ่งเดินมาหยุดตรงหน้า ไม่ต้องรอคำอนุญาตเขาก็กดอัพโหลดรูปลงไปในไอจี แบมแบมยังยืนหน้างงก่อนจะถามไปว่า

“พี่มาร์คอัพอะไร”

“อัพรูปไง” มาร์คเงยหน้ามองเด็กตรงหน้าแล้วยื่นแขนมาผลักแบมแบมให้หลีกออกไปจากทัศนวิสัยการมอง

“อัพรูป? รูปอะไรครับ?” แบมแบมยังเดินกลับมาทีเดิมแล้วเอ่ยถาม จินยองเลยเอื้อมมือมาดึงปลายเสื้อยืดน้องใหม่พลางตบโซฟาว่างๆ ข้างกาย

“มานี่มาแบมแบม พี่จะให้ดูนี่”

แบมแบมไม่มีโทรศัพท์เลยไม่รู้จะดูยังไง เขาไปนั่งข้างจินยองอย่างว่าง่าย แล้วนักร้องนำของวงก็ยื่นมือถือให้ดู แบมแบมเห็นว่ามันคือแอพอินสตาแกรม และรูปที่ถูกอัพโหลดลงโดยยูสเซอร์ mark_chaos ก็คือรูปแบมแบมที่ยืนทำหน้าเอ๋อเปิดประตู เขากดเลื่อนมาดูคำอธิบายใต้ภาพก็มีเพียงประโยคสั้นๆ ว่า

‘nerdy boy’

แบมแบมหันกลับไปหาคนอัพที่เคาะปลายนิ้วท่าทางสบายใจ เด็กหนุ่มเดินกลับไปหา มาร์คทำหน้าเหวอไปนิดหน่อยก่อนจะเบิกตาเพราะแบมแบมทำหน้ายุ่งตาดุใส่แล้วเอ่ยเสียงห้วนว่า

“พี่มาร์คจะสร้างกระแสคู่จิ้นใช่ไหม? ถ่ายรูปคู่สิ”

“อะไรนะ?” มาร์คขยับตัวนั่งตรงๆ ปกติเวลาแกล้งหรือพูดจากระทบกระทั่งใส่หนักสุดก็แค่เห็นแบมแบมทำหน้านิ่งพูดเสียงเรียบใส่ แต่ดูรอบนี้จะไม่ได้โกรธ

เหมือนจะ...งอน?

“ทำไมต้องอัพรูปที่ผมหน้าเอ๋อขนาดนั้น ถ่ายรูปคู่ลงเลย เดี๋ยวนี้”

“ไม่เอา นี่ไอจีพี่” มาร์คไม่รู้ว่าทำไมถึงแทนตัวเองได้สนิทสนมกับอีกฝ่ายขนาดนั้นแต่หลุดปากไปแล้ว กะพริบตามองก็เห็นว่าเด็กหนุ่มไม่ยอมแพ้ แบมแบมยืนส่ายหน้า

“ไม่เอา ถ่ายใหม่ รูปคู่”

“เออๆ ลงมานั่งดีๆ”

มาร์คขยับตัวให้แบมแบมนั่งบนที่วางแขนของโซฟาซึ่งมันใหญ่พอจะพิงได้อยู่หรอก พอกดเปิดกล้องหน้าแล้วยื่นแขนไปจนสุดเขาก็ดึงแบมแบมให้ย่อตัวลงมาอีก

“หน้าผมบาน เอาใหม่อีกรูปนะครับ”

“นี่...” มาร์คหันมาจิ๊ปากแต่พอเห็นแบมแบมยิ้มรอก็เลยเหวอไป เด็กหนุ่มหันมามองเขาก่อนจะชี้ไม้ชี้มือไปทางหน้าจอ มาร์คถอนหายใจแต่ก็ยอมกดถ่ายอีกรอบ

“พอใจยัง?” ถามเสียงเรียบออกไป แบมแบมลุกจากที่วางแขนก่อนจะพยักหน้า

“ครับ พอใจแล้ว”

มาร์คบ่นกับตัวเองว่าเรื่องมากแต่ก็ก้มหน้าก้มตากดอัพรูป ส่วนจินยองเปิดหนังกลับมาอีกรอบโดยมีแบมแบมนั่งอยู่ข้างๆ ก่อนจะชี้ชวนกันพูดถึงเรื่องหนังต่อ มาร์คเหลือบไปมองแจบอมที่ยกยิ้มมุมปากก่อนจะก้มหน้าลงเล่นมือถือ

มือกลองขมวดคิ้วก่อนจะกดอัพรูปไปใหม่ มาร์คเพิ่งเห็นว่ารูปที่ออกมาหน้าเขาและหน้าแบมแบมอยู่คนละครึ่งของเฟรมเลย แถมยังเบียดหน้าบานพอกันอีกต่างหาก สุดท้ายก็กดอัพพร้อมแคปชั่นที่คิดได้เมื่อกี้

‘Selfie again and again’

มาร์คเอนหลังพิงโซฟา เราต่างก็มองไปทางจอโทรทัศน์กันเมื่อความสงบมาเยือน ผ่านไปเกือบ 5 นาทีจู่ๆ เครื่องมือสื่อสารของมาร์คก็สั่นครืด เขาคว้ามันขึ้นมาก่อนจะเห็นว่าประธานเป็นคนส่งมา ถึงกับเผลอขยับตัวนั่งหลังตรงตอนเปิดอ่านข้อความที่ถูกรัวมาอีกเซ็ต

ประธานแคปภาพในไอจีส่งมา ตามด้วยสติ๊กเกอร์รูปชูนิ้วโป้งว่าทำดี ตามด้วยรูปแคปเจอร์หน้าจอห้องสนทนากับแจบอมซึ่งไอ้หัวหน้าวงส่งรูปเบื้องหลังที่เขากับแบมแบมพยายามจะถ่ายรูปคู่กันส่งไปรายงาน แต่ที่มาร์คไม่โวยวายไปก็คงเพราะประโยคสุดท้ายที่ประธานส่งมานั่นล่ะ

‘Boss Park : ทำดีแล้วล่ะ

อะไรที่ประธานปาร์คว่าดี...ผมก็ว่าดี...

 

 

 

“มาดูนี่สิ ผลงานมาร์คเมื่อวาน”

พี่ฮยอนอูเดินเข้ามาในห้องซ้อมด้วยท่าทางอารมณ์ดี ในมือชูกระดาษหลายแผ่นเอาไว้แล้วโบกมันไปมา พวกเราละสายตาจากเครื่องดนตรีของตัวเองแล้วหันไปมอง

“ผลงานผม?” มาร์คชี้นิ้วใส่ตัวเอง “ผมไปทำอะไร เมื่อวานอยู่หอทั้งวัน”

เสียงเครียดถามกลับ พี่ฮยอนอูหัวเราะลั่นห้องแล้วยื่นกระดาษ 2-3 แผ่นไปให้จินยองซึ่งนั่งอยู่บนพื้นก่อน แบมแบมเลยเดินไปเก็บกีต้าร์บนแท่นวางก่อนจะย้อนกลับมานั่งข้างๆ เพื่อชะเง้อคอมองด้วย ส่วนกระดาษอีกจำนวนหนึ่งถูกยื่นให้แจบอมกับมาร์คไปแบ่งกันดู

“ในเว็บบอร์ดน่ะสิ สนุกสนานครึกครื้นเลย กระแสแอนตี้คงเบาลงไปเยอะ”

แบมแบมเม้มปาก หูฟังพี่ฮยอนอูเอ่ยถึงเรื่องนั้น ตาก็กำลังอ่านหัวข้อในเว็บบอร์ด เนื้อหาคือภาพแคปจากไอจีมาร์คที่เมื่อวานอีกคนอัพ จินยองไล่ปลายนิ้วลงแล้วพึมพำอ่านคอมเม้นต์

“เขาดูท่าทางสนิทกันดี ยังมีแอนตี้อีกเหรอ อืม...อันนี้ ดูสนิทกันมาก เห็นว่ามีแฟนแอคหน้าตึกบอกว่าช่วงนี้มาร์คประคองสมาชิกใหม่เข้าตึกทุกวัน ถ้าไม่สนิทกันคงไม่ทำขนาดนี้หรอก...แผนประธานได้ผลแฮะ”

จินยองหันไปมองหน้าแบมแบมแล้วหัวเราะขึ้นเสียงใส พอแบมแบมเงยหน้าก็เห็นว่ามาร์คและแจบอมยืนอ่านกันแต่น่าจะคนละกระทู้กับที่เขาอ่าน มาร์คถอยหลังออกมา 2-3 ก้าวแล้วเหลือบมามองแบมแบม

“ไงล่ะ กระแสแอนตี้ไม่ค่อยมีแล้วล่ะสิ”

“ครับ ขอบคุณครับ” แบมแบมหันไปเอ่ยขอบคุณ มาร์คยักไหล่ ก่อนจะหมุนตัวเดินไปทางกลองชุดของตัวเองแล้วเอ่ยขึ้นว่า

“ไม่ต้องขอบคุณหรอก มันเป็นเรื่องที่มืออาชีพเท่านั้นถึงจะทำได้น่ะ”

มาร์คหมุนตัวหยิบไม้กลองแล้วยกยิ้มมุมปากให้แบมแบม เด็กหนุ่มนั่งนิ่งมองคนที่นั่งลงบนเก้าอี้ ควงไม้กลองเล่นแต่สายตายังจับจ้องอยู่ที่เขา จากนั้นมาร์คก็เอ่ยออกมาอีกประโยคว่า

“เราสนิทกันมาก เราสนิทกันที่สุด จำไว้นะ...เด็กใหม่...”

“เงียบไปมาร์ค พูดมากเกินไปแล้ว แจบอมมานี่หน่อย โปรดิวเซอร์อยากคุยเรื่องเพลงอีกนิดหน่อย”

พี่ฮยอนอูตัดบทด้วยการหันไปเสียงดังใส่มือกลองที่ยักไหล่แล้วเบือนหน้าหนีไม่รับรู้ ก่อนที่ผู้จัดการกับหัวหน้าวงจะเดินออกไปจากห้องซ้อม ทิ้งสามคนที่เหลือไว้ในห้องซ้อม แบมแบมลุกขึ้นไปจับกีต้าร์เพื่อเตรียมเล่นอีกหน แต่ตอนนั้นเขาก็เดินไปหยุดหน้ากลองชุด มาร์คเลยเงยหน้าขมวดคิ้วมอง

“เราสนิทกันแค่หน้ากล้องครับพี่มาร์ค อย่าลืมซะล่ะ”

“ไอ้เด็กนี่!

มือกำทำท่าจะเหวี่ยงใส่แต่แบมแบมก็ถอยกลับมา เขารู้ว่าอีกฝ่ายไม่ทำร้ายเขาหรอก ส่วนเรื่องว่าเล็กๆ น้อยๆ นั่นก็ไม่ได้ทำให้แบมแบมเจ็บตัวเท่าไหร่ จินยองนิ่วหน้ายุ่งใส่ก่อนจะเดินมากระซิบบอกแบมแบมว่าอย่าไปยุ่งกับมาร์ค เขาไม่ได้รับปากหรอก เพราะรู้ว่าทำไม่ได้ ตราบใดที่เรายังอยู่ร่วมวงเดียวกัน ยังต้องทำงานกันและต้องเสแสร้งต่อหน้ากล้องให้ใครต่อใครรู้ว่าเราสนิทกันน่ะ แบมแบมและมาร์คหลีกเลี่ยงที่จะไม่กระทบกระทั่งกันไม่ได้หรอก

เขาพร้อมสำหรับการแกล้งทำต่อหน้ากล้องแล้วล่ะ











สวัสดีค่ะ มาลงแล้วตามสัญญาที่บอกอาทิตย์นี้
เราลองใช้เด็กดีแบบใหม่ด้วยค่ะคือมันปรับหน้าไม่รู้ว่าอ่านในแอพกับอ่านในหน้าเด็กดีจะแปลกไหม
ถ้ามีอะไรแปลกๆ ก็เมนชั่นหรือคอมเม้นต์บอกเราได้เลยนะคะ ตอนลงนี่แทบจะเอาหัวโขกคอม งงมาก
ส่วนฟิคตอนนี้คงชัดเจนขึ้นจากตอนที่แล้วอีกหลายๆเปอร์เซ็นต์ ทุกคนอย่าว่าพี่มัคคลุงค่ะ
นี่แต่งไปสงสารไป เขาแค่เป็นคนกวนๆค่ะ เขาไม่ใช่คนร้ายกาจจจจจจจ 5555555

ขอบคุณสำหรับคอมเม้นต์และคนที่ติดแท็ก #ficfakemb นะคะ
มีอะไรอยากบอกเราหรืออยากแนะนำอะไรบอกได้เสมอ

พื้นที่ขายของ - เปิดจองฟิคมาร์คแบมโซเชียลกับสลีปวิทมีอยู่นะคะ คลิกตรงนี้

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 152 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,341 ความคิดเห็น

  1. #2310 ปาปัว?นิ?วกินี? (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 26 พฤศจิกายน 2561 / 23:33

    น้องงง​ สู้อิพี่มันนะ​ เดี๋ยวหายบ้าคงกลับมาดีเอง

    เอาไว้ไปเอาคืนทีหลังเนอะ​ กวนประสาทนัก

    #2,310
    0
  2. #2292 opoceleste (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 12 ตุลาคม 2561 / 21:23

    oน่าร้ากกกกกก

    #2,292
    0
  3. #2272 ฺBeau (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 6 ตุลาคม 2561 / 09:41
    เหมาะสมๆ ดูตามทันกันดีนะะะะ
    #2,272
    0
  4. #2263 Facebook12345 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 25 กันยายน 2561 / 18:24

    แกล้งนอ้งระวังจะหลงน้องน้า

    #2,263
    0
  5. #2229 BMN (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2561 / 11:34

    เอาเถอะ ตอนนี้แกล้งทำ อีกหน่อยคงเต็มใจละนะ คำพูดของมาร์คแต่ละคำนี่แบบ ฮึ่ย!

    สงสารแบมแบมนะ คงอึดอัดไม่น้อย อย่าคิดว่าตัวเองเป็นส่วนเกินเลยลูก แจบอมกับจินยองเค้าก็โอเคอยู่นะ ไม่ได้ทำให้หนูอึดอัดนี่ แต่ก็นะ คนที่แบมชื่นชมเป็นพิเศษก่อนที่จะได้เข้ามาร่วมวงด้วยก็เป็นมาร์ค แล้วมาร์คก็ทำให้ผิดหวังซะ แบมเลยไม่ค่อยโอเคเท่าไหร่ไง

    #2,229
    0
  6. #2201 say (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 18 มกราคม 2561 / 22:49
    นี่ว่ามาร์คแบมก็เริ่มสนิทกันขึ้นมาจริงๆแล้วล่ะแบบไม่รู้ตัว

    ถึงจะเป็นในลักษณะแกล้งไปกวนมาก็เหอะ

    น่ารักดีฮื่อออ
    #2,201
    0
  7. #2193 SSM (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 14 ตุลาคม 2560 / 15:03
    ซักวันพี่มาร์คต้องแดกหัวแบมแบมแน่ๆ
    #2,193
    0
  8. #2172 ojay2 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 11 กรกฎาคม 2560 / 08:32
    ดูไม่ออกเลย จะชอบกันได้ยังไงเนี่ยยย กัดกันตลอด
    #2,172
    0
  9. #2167 CallmeFernN (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2560 / 18:28
    ชอบบบบบบบบ
    #2,167
    0
  10. #2096 Aoyyah (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 20 มิถุนายน 2559 / 16:57
    ตอนถ่ายรูปเหมือนจะลืมตัว 55555
    #2,096
    0
  11. #2079 Boomm Wrn (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 18 พฤษภาคม 2559 / 01:01
    สนุกดีอ่ะ กัดกันมันดี
    #2,079
    0
  12. #2050 bbunnymm (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 30 เมษายน 2559 / 21:48
    ความคู้กัดนี้ น่ารักจริง555555555555555
    #2,050
    0
  13. #2023 mellow_aa (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 11 เมษายน 2559 / 16:25
    มืออาชีพดีนะคะทั้งคู่ 555555555 คนนึงก็กวน คนนึงก็ไม่ยอมคน เอาสิคะ ใครจะนอคเอ๊าท์ก่อนกัน 
    #2,023
    0
  14. #1986 M.m1nt (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 24 มกราคม 2559 / 11:55
    ชอบนิสัยแบมแบบนี้นะ ชอบให้พี่มาร์คกวนแบมด้วยย อยากเหนเค้าเป็นมืออาชีพบ่อยๆจัง อิอิอิ ><
    #1,986
    0
  15. #1954 ImNadia_BB (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 16 กันยายน 2558 / 02:49
    มืออาชีพ55555
    #1,954
    0
  16. #1915 9nawKIHAE (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 28 สิงหาคม 2558 / 20:28
    แบมไฝว้กลับไปเลยยย เอาให้นังมาร์คสูญเสียไปเลยลูก อิอิ
    #1,915
    0
  17. #1898 cho (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 15 สิงหาคม 2558 / 22:16
    เกลียดมาร์คในเรื่องนี้มาก 55555555555555

    กวนตีงงงงงงงงสุดๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
    #1,898
    0
  18. #1859 m_sseob (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 10 สิงหาคม 2558 / 21:13
    เดี๋ยวๆอีกซักหน่อยจะสนิทกันจริง 5555555555
    #1,859
    0
  19. #1464 Khampoohnaka (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 30 กรกฎาคม 2558 / 13:32
    กวนมาก้อกวนกลับ หายกันนะคะมาร์ค
    #1,464
    0
  20. #1443 mbxx (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 29 กรกฎาคม 2558 / 02:16
    เห็นไหมม มาร์คแค่กวนตี.นเท่านั้น ไม่ได้มีอะไรเล๊ยยย ต่างคนต่างไม่ยอมเลยเป็นแบบนี้55555 ตลกดี น่ารักไปอีกแบบบบ
    #1,443
    0
  21. #1228 Nuthathai Por (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 17 กรกฎาคม 2558 / 22:08
    แสบทั้งคู่เลยนะมาร์คแบมนี่จะไม่มีใครยอมใครเลยใช่ไหมเนี่ย
    #1,228
    0
  22. #1133 M to W (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 14 กรกฎาคม 2558 / 03:39
    ชอบๆกัดกันเบาๆน่ารักๆ
    #1,133
    0
  23. #835 Earn-Janriel (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 1 กรกฎาคม 2558 / 04:41
    แบมแสบอ่ะ พี่มาร์คเจอดีแล้วล่ะ
    #835
    0
  24. #821 เบค่อนน้อย exo (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 30 มิถุนายน 2558 / 18:36
    ถึงจะเฟคแต่ก้อฟินค่ะ น่ารักดี
    #821
    0
  25. #624 PeAriiS (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 24 มิถุนายน 2558 / 02:01
    มาร์คแบมเรื่องนี้เป็นอะไรที่แบบ

    ดีงามเนาะ มันต้องเป็นความสัมพันธ์ที่ค่อยๆพัฒนาแน่นอน

    ทั้งคู่ต้องเข้ากันได้ดีแน่ในอนาคต คิดแล้วก็ฟิน >-<

    ไรท์แต่งดีมากๆ อยากจะชมแล้วชมอีกอยู่อย่างนี้เลย
    #624
    0