[GOT7] MARKBAM ll FAKE

ตอนที่ 4 : FAKE - Chapter 2

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 11,062
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 162 ครั้ง
    15 พ.ค. 58



F A K E

 

Chapter 2

 

เกือบเที่ยงคืนแล้วตอนแบมแบมออกมาจากห้องนอน เขาเปิดคอมพิวเตอร์ตั้งโต๊ะที่หัวหน้าวงอย่างแจบอมบอกว่าใช้ได้ แบมแบมเปิดมันทิ้งไว้ขณะเดินไปหยิบแก้ว เขาเทน้ำเปล่าใส่จนเต็มแล้วเดินกลับมา วางแก้วลงบนโต๊ะคอมพิวเตอร์ ก่อนจะคลิกล็อกอินอีเมล์ สูดลมหายใจยาวๆ เข้าปอดก่อนจะพรมปลายนิ้วลงบนคีย์บอร์ด

 

To : ch-yjyj@gmail.co.kr
From : bbbaaammm@gmail.co.kr
Subject  : ไง

ไงยองแจ ไงยูคยอม (นายต้องให้ยูคยอมอ่านเมล์นี่ด้วยนะ)

ตอนนี้ฉันกำลังแอบมาใช้คอมพิวเตอร์ที่มีในหอพักล่ะ พี่แจบอมบอกว่าใช้ได้ ก็อย่างที่พวกนายน่าจะได้ดูจากข่าวว่าฉันเข้ามาเป็นสมาชิกของ Chaos แล้วนะ แถมตอนนี้ก็โดนยึดมือถือไปด้วย กว่าจะได้รับอนุญาตก็คงอีกนาน พวกนายรอได้ใช่ไหม ระหว่างนั้นถ้ามีเวลาว่างจะเขียนเมล์ส่งไปแบบนี้เรื่อยๆ แล้วกัน

Chaos ออกจะแตกต่างจากที่ฉันคิดไว้อยู่ เพราะแทฮยอนออกไป ฉันว่าในวงไม่ได้มีปัญหาอะไรกันหรอก เขาออกไปเรียนจริงๆ พี่แจบอมสมกับเป็นหัวหน้าวงดี เขาแนะนำเรื่องนั้นเรื่องนี้และอธิบายเพราะฉันไม่ค่อยรู้เรื่องพวกนี้นักหรอก ส่วนพี่จินยองก็ดีกับฉันมากๆ เขาคอยช่วยอยู่ตลอด แถมต่อหน้ากล้องยิ้มเก่งยังไง หลังกล้องก็เป็นยังงั้น ดูเป็นคนใจเย็นมากๆ เลย พวกนายคงอยากรู้สินะว่าฉันรู้สึกยังไงกับมือกลองของวงอย่างพี่มาร์ค

เขาทำฉันผิดหวัง

 

เสียงกรอกแกรกตรงประตูทำให้แบมแบมชะงักมือซึ่งกำลังพิมพ์อีเมล์ถึงเพื่อนเพื่อชะเง้อคอไปมอง เสียงโครมคล้ายอะไรร่วงลงพื้นทำให้เขารีบเด้งตัวขึ้นจากเก้าอี้ แบมแบมเม้มปาก ไม่ใช่ว่ามีโจร หรือพวก...แฟนคลับพยายามจะบุกเข้ามาในห้องพักหรอกนะ ระหว่างที่ลังเลอยู่ว่าควรจะไปเคาะประตูห้องปลุกจินยองกับแจบอมดีหรือเปล่า ตอนนั้นเองแบมแบมก็แว่วเสียงสบถเป็นภาษาอังกฤษด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำ

“ชิท...”

พร้อมกันนั้นเงามืดและร่างของมือกลองก็โผล่มาจากประตูห้อง แบมแบมยังนั่งอยู่ที่โต๊ะคอมตอนมาร์คเดินเซมายังห้องครัว กลิ่นเหล้าลอยคลุ้งในอากาศ แบมแบมอยู่ไกลขนาดนี้ยังได้กลิ่น อีกฝ่ายยืนเกาะประตูทำท่าจะล้ม เห็นท่าไม่ดีแบบนั้นเขาเลยลุกจากเก้าอี้เดินไปยืนด้านหลัง มือไม้เงอะงะพลางเอ่ยถามไปว่า

“เอ่อ...ไหวไหมครับ? ผมช่วยไหม?”

อีกฝ่ายควักสายตากลับมาหรี่ตามอง ดูเหมือนมาร์คจะเพิ่งสังเกตเห็นว่ามีใครอีกคนอยู่ในห้องครัวด้วย แบมแบมถอยไป 2-3 ก้าวเล็กๆ เพราะผงะตอนมาร์คหันกลับมาพร้อมดวงตาที่แดงหน่อยๆ อีกฝ่ายอ้าปากก่อนจะโบกมือส่ายหน้า

“ไม่ต้องมายุ่ง”

“...ครับ” ข่มเสียงให้เป็นปกติแล้วแบมแบมก็เดินถอยกลับไป เขานั่งลงที่เดิมซึ่งยังคงมองเห็นแผ่นหลังอีกฝ่าย สูดลมหายใจเข้าปอดก่อนจะบอกตัวเองเบาๆ ว่า

อย่าไปยุ่ง

 

เขาทำฉันผิดหวังจริงๆ

 

แบมแบมเติมประโยคนั้นแล้วเหลือบไปมองแผ่นหลังของคนที่ยืนใช้มือค้ำอ่างล้างจานเอาไว้ทำท่าจะอ้วกมันซะตรงนั้น แบมแบมได้แต่ส่ายหน้าก่อนจะพิมพ์อีเมล์ให้เพื่อนต่อ

 

เขาไม่เหมือนมาร์คที่ฉันรู้จักผ่านบทสัมภาษณ์ในอินเตอร์เน็ต ในหนังสือหรือแม้แต่ตอนไปออกรายการต่างๆ เลยสักนิด ข่าวกอสซิปเรื่องที่เขาคบกับคุณนารานั่นก็เรื่องจริงด้วยล่ะ แต่ว่าตอนนี้เลิกกันแล้ว เขากลายเป็นแค่ผู้ชายที่อกหักแล้วก็ไม่น่าคบเลยสักนิด เขาเหมือนไม่อยากให้ฉันมาอยู่ในวงด้วยซ้ำ

 

“ไงเด็กใหม่ เป็นไงบ้างล่ะ ห้องนอนสบายไหม? แจบอมมันบอกเรื่องฉันว่าไงล่ะ?”

มาร์คเดินมาตอนไหนไม่รู้ ตอนนี้มายืนอยู่หลังโต๊ะคอมพิวเตอร์พร้อมขวดน้ำ แบมแบมชะงักมือค้างเอาไว้แล้วเงยหน้ากะพริบตามองอีกฝ่าย เขาเม้มปากก่อนจะตอบเสียงเบาหวิวไปว่า

“ห้องก็ดีครับ พี่แจบอมกับพี่จินยองบอกแล้วครับว่าพี่อกหัก”

“หึ...” มาร์คโคลงหัวแล้วยกขวดน้ำเข้าปากไปอีก ก่อนจะมองหน้าแบมแบมแล้วเอ่ยเสียงเข้มออกมาว่า

“นายโชคดีมากเลยที่ได้เข้ามาในวง ฉันเดาว่าประธานคงอยากให้วงเราไปต่อ อันที่จริง...เราไม่มีมือกีต้าร์เป็นทางการก็ได้ แต่ก็อย่างว่า...มีมือกีต้าร์คนใหม่เรียกกระแสได้ดีกว่า”

“คงแบบนั้นมั้งครับ” แบมแบมตอบเสียงเรียบ ก่อนจะพรมปลายนิ้วลงคีย์บอร์ดอีก

 

เขาพูดจากับฉันไม่ดีเลย แต่พี่จินยองกับพี่แจบอมบอกว่าให้ทนหน่อย เขาอกหักก็เลยทำตัวแบบนี้ ฉันนึกว่าเขาจะมืออาชีพมากกว่านี้ซะอีก เสียแรงที่เคยชื่นชอบผลงาน ที่แท้...

 

“นายก็พยายามหน่อยล่ะเด็กใหม่” มาร์คเอ่ยพลางเอื้อมมือมาตบไหล่แบมแบม เขาไม่แน่ใจนักว่าอีกฝ่ายกำลังให้กำลังใจเขาหรือว่าอะไรกันแน่

“พรุ่งนี้บอกแจบอมปลุกฉันด้วยนะ บอกพี่ฮยอนอูด้วยว่าฉันกลับมาตั้งแต่เมื่อคืน”

มาร์คโบกมือก่อนจะเดินไปโยนขวดเปล่าลงถัง แล้วเดินลากเท้าผ่านแบมแบมไปทางห้องนอน เด็กหนุ่มไม่ได้มองตามแต่เขาได้ยินเสียงปิดประตูและล็อกดังตามมาติดๆ ในห้องกลับมาเงียบอีกครั้ง เหมือนตอนที่แบมแบมออกมานั่งอยู่ก่อนหน้านั้นคนเดียว เขาถอนหายใจ เบือนสายตาไปมองจอก่อนจะพิมพ์ประโยคสุดท้ายให้เติมเต็ม

 

ที่แท้เขาก็แค่ผู้ชายที่อกหักแล้วอาการหนักจนทำงานทำการไม่ได้แค่นั้นเอง

 

 

 

“มันกลับมาดึกรึเปล่าแบมแบม”

จินยองเอ่ยถามแบมแบมในห้องครัว ตอนนั้นพวกเรากำลังดื่มนมกันคนละแก้ว จินยองเหลือบไปมองแจบอมซึ่งกำลังเคาะประตูห้องมือกลองหลังจากแบมแบมออกมาจากห้องนอนแล้วบอกว่ามาร์คกลับมาตั้งแต่เมื่อคืน

“ประมาณเที่ยงคืนกว่าๆ ครับ”

“มันเมามากเลยป่ะ?” จินยองเลิกคิ้วถาม แบมแบมเลยตัดสินใจพยักหน้า

“แล้วมันพูดอะไรไม่ดีรึเปล่า เฮ้อ...ถึงจะบอกให้แบมแบมทนก็เถอะนะ พี่จะบอกให้แจบอมบอกมาร์คด้วยแล้วกัน ที่จริงมันควรเลิกบ้าอย่างที่พี่ฮยอนอูบอกได้แล้วล่ะ”

จินยองเดินบ่นไปพลางชะเง้อคอมองประตูห้องมือกลองที่ถูกกระชากเปิดออกกว้าง ใบหน้าติดเหวี่ยงและผมเพ้ายุ่งเหยิงโผล่ออกมา มาร์คยกมือปิดปากหาวหวอดตามหลังแจบอมมา จินยองถอยกลับเข้ามานั่งลงข้างแบมแบมแล้วดื่มนมในแก้วพร้อมกับหยิบขนมปังยัดเข้าปาก

“มีไรกินบ้าง”

“ในตู้เย็น อยากกินอะไรก็หากินเอง” แจบอมเอ่ยไล่หลังมา ผลักไหล่มาร์คให้เดินไปทางตู้เย็นก่อนคนบอกจะหลบไปหยิบตะกร้าผลไม้แล้วเดินมานั่งกินที่โต๊ะ

พวกเราต่างก็เงียบกันไป มีเพียงเสียงลากสลิปเปอร์ของมาร์คดังเอื่อยรอบห้องครัว แบมแบมเหลือบมองคนที่น่าจะสร่างเมาแล้วเดินผละจากตู้เย็นไปหยิบแก้ว แล้วก็หยิบชามมาเทซีเรียล จากนั้นก็ก็เดินกลับไปทางตู้เย็นใหม่ เทนมลงแล้วก็เดินมานั่งที่เก้าอี้ว่างตัวเดียวฝั่งตรงข้ามแบมแบม

“ไงเด็กใหม่”

“ผมชื่อแบมแบมครับ”

ได้ยินเสียงหัวเราะจากจินยอง และรอยยิ้มที่ผุดเต็มหน้าแจบอม จากนั้นหัวหน้าวงก็ชี้นิ้วมาทางแบมแบมซึ่งเพิ่งจะตอบคำถามของมาร์ค แล้วเอ่ยขึ้น

“เขาชื่อแบมแบม สมองเสื่อมเหรอ?”

“รู้น่า...” มาร์คกระชากเสียงต่ำ “แต่ก็เป็นเด็กใหม่ไม่ใช่รึไง?” ยักคิ้วหนานั่นเอ่ยถามแบมแบมซึ่งนั่งตรงข้าม เด็กหนุ่มหยิบขนมปังมาวางบนจานตัวเองพลางเอ่ยตอบไปว่า

“ครับ แต่ผมมีชื่อ นึกว่าพี่ลืมชื่อผมก็เลยบอกอีกที”

“ไอ้เด็กนี่กวนตีนอ่ะ” มาร์คชี้นิ้วมาทางแบมแบม แจบอมซึ่งนั่งอยู่ตรงข้ามปัดมืออีกคนลงแล้วจิ๊ปาก

“มึงนั่นล่ะกวนเขาก่อน มาร์ค...อีกครึ่งชั่วโมงพี่ฮยอนอูจะมารับ รีบไปจัดการตัวเองซะ” แจบอมจบสงครามที่เหมือนจะปะทุขึ้นมาของคนทั้งคู่เอาไว้แล้วบอกมาร์คถึงกำหนดการของวันนี้ ส่วนแบมแบมก็ไม่ได้สนใจอะไรอีก เขาทานมื้อเช้าเสร็จก็เอ่ยบอกทุกคนเบาๆ แล้วก็รีบอาบน้ำและจัดการตัวเองให้เรียบร้อย

อีกครึ่งชั่วโมงต่อมาพวกเราก็มาอยู่บนรถตู้ เหมือนว่าเบาะหลังจากเบาะมาร์คจะกลายเป็นตำแหน่งของแบมแบมไปซะแล้ว ส่วนจินยองนั่งเบาะเดี่ยวข้างๆ แบมแบมนั่นล่ะ เพียงแต่บนรถตอนนี้เงียบกริบ ทุกคนใส่หูฟังแล้วนั่งหลับตาเพราะคงอีกสักพักกว่าจะถึงบริษัท มีเพียงแบมแบมเท่านั้นที่ดึงม่านให้แง้มออกเพื่อมองวิวทิวทัศน์

เอาเข้าจริงแล้วเขาก็ยังตื่นเต้นกับการเดินทางไปบริษัทด้วยรถตู้คันเดียวกับ Chaos แบบนี้ แต่ทุกคนคงเคยชินแล้วเพราะคงทำแบบนี้มาหลายปี แต่สำหรับแบมแบมแล้วเขาเพิ่งจะก้าวเข้าสู่ชีวิตการเป็นไอดอลด้วยซ้ำ

เขามองวิวข้างทางที่มีแต่ตึกและอาคาร ไม่นานนักรถก็ชะลอและทุกคนในรถก็เหมือนจะรู้ตัวโดยไม่ต้องให้พี่ฮยอนอูส่งเสียงเรียก จินยองเก็บทุกอย่างยัดใส่กระเป๋า แบมแบมหันไปมองพอดีตอนอีกฝ่ายยิ้มให้ เสียงชัตเตอร์และแสงแฟลชสว่างวูบวาบอยู่ด้านนอกตอนรถตู้จอด พี่ฮยอนอูลงไปจากรถก่อนจะตะโกนขอทางและบอกให้เหล่า FanC อยู่ในความสงบ เสียงจากด้านนอกดูเรียบร้อยมากขึ้น

“อย่ารุมนะ”

เสียงประตูถูกกระชากเปิดหลังจากประโยคนั้น ตามด้วยเสียงชัตเตอร์และเหล่าแฟนคลับที่ตะโกนเรียกชื่อคนที่ตัวเองชอบ มาร์คเดินลงไปก่อน ส่วนแจบอมที่นั่งคู่คนขับคงลงไปก่อนหน้านั้นแล้วตั้งแต่ผู้จัดการของพวกเราเปิดประตูด้านหลัง จินยองพยักหน้าให้แบมแบมก่อนจะเอ่ยกระซิบว่า

“ลงไปก่อน เดี๋ยวพี่ตามหลังไป”

แบมแบมเลียริมฝีปากที่แห้งผากของตัวเองแล้วกระโดดลงจากรถตามหลังมาร์คไปติดๆ แต่ถึงแม้ฮยอนอูจะสั่งเหล่า FanC ไว้แล้วว่าอย่าเบียดหรือรุมเข้ามา เอาเข้าจริงเป็นใครก็คงอยากใกล้ชิด แบมแบมมองแล้วเห็นว่าเราเดินได้อย่างช้าๆ เพราะแจบอมเองก็เอาแต่ยิ้มทักทายและรับของรวมไปถึงจดหมาย มองแผ่นหลังมาร์คแล้วแม้อีกคนจะทำหน้านิ่งแต่แบมแบมก็เห็นว่าอีกคนไมได้ปฏิเสธข้าวของที่สาวๆ ให้เลยสักชิ้น ส่วนเขา...

แขนแบมแบมถูกสะกิดเบาๆ เขาหันไปมองยังไม่ทันได้ยิ้มหรือทำอะไรทั้งนั้น ถุงกระดาษขนาดใหญ่ก็ถูกยื่นมาให้ ก่อนที่หูหิ้วซึ่งทำจากเชือกเส้นเล็กสีแดงจะถูกคล้องมาที่แขน จากนั้นฝั่งซ้ายแบมแบมก็ถูกสะกิด แล้วจดหมาย 3-4 ฉบับก็ถูกยัดใส่มือ หรือบางคนก็ยื่นแขนมาเสียบมันเข้ากับกระเป๋าเสื้อเขาด้วยซ้ำไป

แผ่นหลังแบมแบมถูกดันด้วยมือจินยอง เขาหันไปมองก่อนจะได้ยินเสียงกระซิบว่าให้รีบเดิน แล้วเสียงฮยอนอูก็ดังไล่เหล่าแฟนคลับให้เลิกกรูเข้ามาหลังจากปล่อยให้พวกเราได้รับของจากแฟนๆ อยู่เกือบนาทีแล้ว

“โดนดึงรึเปล่า?”

พอเข้ามาในตึกได้ ฮยอนอูก็เดินปรี่มาหาแบมแบมแล้วเอ่ยถาม เขาเม้มปากแล้วส่ายหน้า สายตาของฮยอนอูเหลือบมองถุงในมือเขาแล้วยิ้มออกมา

“พวกแอนตี้แฟนคงมีแต่ในบอร์ด นักเลงคีย์บอร์ดน่ะ ดูสิ...ได้ของมาด้วย”

ฮยอนอูตบไหล่แล้วบอกให้แบมแบมเดินตามเหล่าพี่ๆ ไปก่อน เขาตามหลังจินยองที่มือหนึ่งถือถุง อีกมือหอบจดหมายเอาไว้ อีกฝ่ายเห็นแบมแบมแล้วก็ยิ้มกว้าง

“เดี๋ยวพาไปห้องซ้อม ยังไม่เคยเห็นห้องซ้อมพวกเราใช่ไหมล่ะ?”

“ครับ” แบมแบมยิ้ม ตอนนั้นเขาไม่เห็นแจบอมกับมาร์ค แต่แบมแบมไม่ได้อยากรู้สักหน่อยว่ามือกลองปากร้ายคนนั้นหายไปไหน

จินยองพาแบมแบมเข้ามาในห้องสี่เหลี่ยมขนาดพอเหมาะ ในห้องบุด้วยแผ่นเก็บเสียงรอบห้อง มีเครื่องดนตรีวางอยู่ตรงด้านหลังห้องครบชุด ทั้งกลอง เบส กีต้าร์และไมค์ สายไฟวางพาดดูเกะกะ มีทั้งลำโพง แอมป์ นอกจากนี้ในห้องยังมีเก้าอี้ยาวให้นั่งอีกต่างหาก เราเดินไปวางของอยู่ตรงนั้น แล้วจินยองก็เอ่ยขึ้นว่า

“เดี๋ยวจะเอาน้ำมาให้ดื่ม รออยู่นี่นะ”

“ครับ”

“แกะจดหมายอ่านดูสิ ต้องมีคนเขียนมาต้อนรับแบมแบมแน่ๆ แฟนคลับพวกเราต้องดีใจ ประธานน่ะกังวลแต่เรื่องแอนตี้แฟน กังวลเกินไปด้วยซ้ำ” จินยองหัวเราะแล้วหมุนตัวเดินออกไปจากห้อง

แบมแบมยังกวาดตามองไปรอบๆ ต่อไปนี้ห้องนี้คงกลายเป็นห้องซ้อมของเขากับ Chaos ไม่สิ...เขากลายมาเป็นส่วนหนึ่งของวงนี้แล้วนี่นา แบมแบมอมยิ้มก่อนจะก้มลงมองของในถุงที่ได้มา พอหยิบออกมาก็เห็นว่าเป็นกล่องคุกกี้ บนนั้นมีโพสต์อิทสีส้มแปะไว้วาดรูปหัวใจพร้อมเขียนคำว่า ยินดีต้อนรับ

แบมแบมยิ้ม เขายังไม่ได้ออกผลงานกับ Chaos เลยด้วยซ้ำ แถมยังเปิดตัวอย่างเป็นทางการเมื่อวานนี้นี่เอง ถึงแม้จะมีกระแสข่าวออกมาเรื่อยๆ แต่แบมแบมก็ไม่คิดว่าตัวเองจะได้รับอะไรแบบนี้ เขารื้อของในถุงออกมาอีก คราวนี้เป็นเสื้อที่ถูกพับและมีริบบิ้นผูกเอาไว้ก้นถุง พอลองดึงริบบิ้นออกก็เห็นว่าเป็นเสื้อสีขาวลายการ์ตูนปรากฏอยู่ พลิกป้ายดูแล้วก็เป็นแบรนด์ที่ราคาเอาเรื่องอยู่เหมือนกัน

แบมแบมเริ่มฮัมเพลงออกจากปาก เขาวางของขวัญลงในถุงเช่นเดิม คราวนี้หยิบจดหมายมาแกะอ่านบ้าง ฉบับแรกเขียนมาแค่ไม่กี่ย่อหน้าเป็นเชิงให้กำลังใจและจะรอผลงานใหม่ๆ พร้อมกับถามด้วยว่าเขาชอบอะไรบ้าง ในขณะที่ฉบับต่อมาแบมแบมเกือบจะทำร่วงจากมือตอนกางกระดาษออก

มันไม่มีอะไรเลยนอกจากแผ่นกระดาษขนาดเอสี่ และหมึกสีแดงเขียนเพียง 3 พยางค์เท่านั้นว่า ไปตายซะแบมแบมเม้มปากเป็นเส้นตรงแล้วลองใช้ปลายนิ้วจากอีกมือแตะก่อนจะพบว่ามันเขียนด้วยลิปสติกของผู้หญิง

“แบมแบม”

เสียงจากทางประตูดังขึ้น เป็นจินยองเดินเข้ามาก่อนตามด้วยมาร์คและแจบอมปิดท้าย อีกฝ่ายถือขวดน้ำเปล่าเข้ามา 2 ขวด แบมแบมกำลังพยายามจะพับเก็บจดหมาย แต่มาร์คกลับไวกว่า อีกฝ่ายเดินมาใกล้แล้วยกยิ้มมุมปาก เขาก้มหน้าแต่มาร์คก็เอ่ยขึ้นว่า

“ไหน ได้จดหมายเหรอเขาเขียนมาชมว่าไง?”

“เสียมารยาทว่ะมาร์ค” แจบอมเอ่ยไล่หลังตามมา พร้อมๆ กับกระดาษในมือแบมแบมถูกดึงขึ้น เขาอ้าปากเหวอแล้วสบตากับคนที่แย่งจดหมายจากมือไป มาร์คไม่ได้มองหน้าเขาด้วยซ้ำตอนนั้น อีกฝ่ายหมุนตัวเดินห่างแบมแบมไป 2-3 ก้าวก่อนจะก้มลงมองกระดาษจดหมายในมือแล้วเงียบไป มือกลองเบนสายตาคมกริบมาหาแบมแบม ตอนนั้นเองที่จินยองตะโกนเสียงดังไปว่า

“เอาจดหมายมาคืนเจ้าของมาร์ค”

“นี่อ่ะเหรอ? เขาคงไม่อยากได้มั้ง?” มาร์คพลิกกระดาษให้ทุกคนดู แบมแบมค่อยๆ ก้มหน้าหลุบตาต่ำ เขาสูดลมหายใจก่อนจะลุกจากเก้าอี้เดินไปหยิบจดหมายฉบับนั้นมาจากมือมาร์ค

“เขา...เขาคงแค่ล้อเล่น...มั้งครับ...”

“ไม่มีเรื่องล้อเล่นแบบนี้จากแฟนคลับหรอกแบมแบม เอามานี่สิ” แจบอมเอ่ยเสียงเข้มพลางเดินมาแย่งจดหมายในมือเขาไปอีก

“ต้องบอกพี่ฮยอนอู” จินยองเงยหน้ามองแจบอมแล้วบอก หัวหน้าวงทำหน้าเครียดก่อนจะพยักหน้าหงึก ขณะที่มาร์คตบมือรัวพลางเดินไปทางกลองตรงมุมหลังห้อง แล้วเอ่ยโดยที่ไม่หันหน้ามาว่า

“ยินดีต้อนรับสู่วงการบันเทิงนะ...แบมแบม”

แล้วเจ้าของคำพูดก็นั่งลงบนกลอง ก้มลงหยิบไม้กลองมาควงพลางมองหน้าแบมแบมนิ่ง อีกฝ่ายยักคิ้วให้เขาแล้วเริ่มต้นวอร์มเสียงกลอง แบมแบมเม้มปากแล้วถอนหายใจยาวออกมา

 

 

 

เรากลับมาถึงหอช่วงบ่ายสาม เมื่อเช้าหลังจากเรื่องจดหมายน่ากลัวจากแอนตี้แฟนแล้วพวกเราก็จบประเด็นการสนทนาก่อนจะเข้าประชุมเรื่องการออกอัลบั้มใหม่ การประชุมเป็นไปอย่างเคร่งเครียดเพราะอัลบั้มใหม่และมือกีต้าร์คนใหม่เหมือนจะเป็นการบอกทิศทางต่อไปของวงเลยว่าจะอยู่ต่อ...หรือจะแผ่วลง...

หลังจากวันนี้แบมแบมคงต้องเข้าบริษัททุกวันพร้อมกับทุกคน เรามีเพลงที่ต้องอัด มีเพลงที่แจบอมอัดไว้อยากจะเสนอประธานด้วย การเตรียมอัลบั้มคงเป็นไปอย่างรวดเร็วเพราะประธานบอกว่าอยากให้เราปล่อยซิงเกิ้ลและปล่อยอัลบั้มให้เร็วที่สุด

และนี่คงเป็นครั้งแรกที่มาร์คอยู่หอตอนที่แบมแบมอยู่ด้วย บ่ายนี้พวกเราว่าง พี่ฮยอนอูขับรถมาทิ้งพวกเราไว้แล้วกำชับมาร์คอยู่หลายนาทีว่าห้ามหายหัวไปไหน หลังจากนั้นก็ขับรถกลับไปที่บริษัท แบมแบมหมกตัวอยู่ในห้อง เขาหยิบกีต้าร์โปร่งของตัวเองมาเกลาเล่นให้สมองปลอดโปร่งและลืมเรื่องเนื้อหาจดหมายสีแดงนั่นด้วย

ด้านนอกห้องจินยองยังจับจองโซฟาและหน้าโทรทัศน์ดูรายการตลก ขณะที่มาร์คและแจบอมยืนคุยกันอยู่ในห้องครัว แจบอมเดินถือกระป๋องน้ำผลไม้ออกมาโดยมีมาร์คตามหลังมาติดๆ พร้อมกับขนมขบเคี้ยว พอมาหยุดอยู่ตรงโซฟาก็โยนให้จินยองที่ยื่นมือมารอรับ

“แบมแบมยังไม่ออกมาเหรอ?” แจบอมหันมาถามจินยอง คนที่ถือรีโมทไว้ในมือส่ายหน้ารัว

“คงเฟลๆ เรื่องจดหมาย สงสารนะ...เขายังเด็กอยู่เลย”

“มันก็แบบนี้แหละวงการนี้น่ะ นี่ยังแค่โดนแฟนคลับ ถ้าเจอพวกคนในวงการเหมือนกันร้ายใส่เด็กนั่นไม่ช็อคลาออกไปเลยเหรอวะ?” มาร์คฉีกถุงขนมแล้วหยิบมันโยนเข้าปาก แจบอมนิ่วหน้าก่อนจะเอ่ยเสียงดุ

“มึงอ่ะพูดจาดีๆ กับเขาบ้าง เขาเพิ่งเข้ามานะ นี่ก็คงเครียดๆ หลายเรื่อง ก่อนหน้านี้แบมแบมก็มาถามว่ามึงเกลียดเขาใช่ไหมเลยไม่ยอมกลับหอ” แจบอมยกกระป๋องน้ำผลไม้ดื่ม มาร์คเบ้ปากแล้วส่ายหน้า

“ไม่ใช่เรื่องสักหน่อย”

“มาร์ค...ก็อย่างแจบอมว่า พูดดีๆ กับแบมแบมหน่อย” จินยองพูดขึ้นบ้างแล้วหันไปกดรีโมทเปลี่ยนช่อง

“จะให้ชวนคุยอะไรวะ? อีกอย่าง...ไม่ได้สนิทกันด้วย”

“แล้วพวกกูสนิทกับแบมแบมรึไง?” แจบอมหันมาหรี่ตามองพลางส่ายหน้ากับคำพูดที่หลุดออกมาจากปากของมาร์ค

“ก็เพราะไม่สนิทสิถึงต้องคุย พวกเราถึงต้องพยายามให้เขาผ่อนคลายน่ะ ไหนๆ ก็อยู่วงเดียวกันแล้ว อัลบั้มใหม่เขาก็ทำกับเราด้วย เขาอาจจะไม่เหมือนแทฮยอน แต่ถ้าประธานเป็นคนเลือก...ก็แสดงว่าแบมแบมมีดีอยู่นั่นล่ะ”

“ทำงานด้วยกันต่างคนต่างอยู่ก็ได้นะ”

“ไอ้มาร์ค มึงอยู่หอกับเขาด้วย นี่...มึงเกลียดอะไรเขา” แจบอมหันมาถามสีหน้าจริงจัง มาร์คเอนหลังหยิบขนมเข้าปากพลางส่ายหน้า

“เปล่าอ่ะ กวนตีนให้มึงหาเหตุผลไม่ได้แค่นั้นเอง” มาร์คมองหน้าแล้วยิ้มให้เพื่อนร่วมวง “กูแค่ไม่รู้จะคุยอะไรอ่ะ ไม่รู้จะเริ่มต้นยังไง กูไม่ใช่คนประเภทจะทักคนอื่นก่อนมึงก็รู้”

ตอนนั้นเองที่สมาชิกในวง Chaos ต่างก็เงียบกันไปเพราะแบมแบมเปิดประตูออกมา เสียงเพลงที่อีกคนเปิดทิ้งไว้ดังลอดออกมาด้วย แบมแบมก็ดูตกใจที่จู่ๆ ทั้งแจบอมและมาร์คก็หันมาหาเขาเป็นตาเดียว มีเพียงจินยองเท่านั้นที่ยกรีโมทกดเปลี่ยนช่อง แบมแบมเลียริมฝีปากก่อนจะเอ่ยเสียงเบาไปว่า

“เอ่อ...ผมแค่จะออกมาเอาน้ำครับ”

แบมแบมรีบก้าวผ่านห้องนั่งเล่นและโซฟายาวนั่นไปทางห้องครัว เด็กหนุ่มหยิบขวดน้ำมา 1 ขวดแล้วกำลังจะเดินกลับเข้าห้อง ตอนนั้นเองที่มีเสียงรั้งไว้

“แบมแบม”

เด็กหนุ่มหยุดเดินแล้วมองหน้าคนเรียกซึ่งมาจากปากมือกลองที่แบมแบมไม่คิดว่าจะมีเหตุการณ์อะไรแบบนี้ เขาเลิกคิ้วแล้วเม้มปากเป็นเส้นตรง มาร์คชี้ปลายนิ้วเข้าไปในห้อง ก่อนจะถามขึ้น

“ชอบ All time low เหรอ? นั่นเพลง Backseat serenade ใช่ป่ะ?”

“อ๋อ...ครับ...”

แล้วมาร์คก็หันกลับไป ชี้นิ้วมาทางแบมแบมโดยไม่ได้หันหน้ามาแล้วก็เอ่ยเสียงสดใสร่าเริงพร้อมเอาไหล่กระแทกหัวหน้าวงพลางบอก

“นี่ไง กูคุยกับแบมแบมแล้ว มึงพอใจยังครับลีดเดอร์นิม...”

ลากเสียงยาวล้อเลียน จินยองระเบิดเสียงหัวเราะออกมา ขณะแจบอมหันมาสบถในลำคอ ส่วนแบมแบมกะพริบตายืนมองภาพนั้นอย่างไม่เข้าใจนัก เขาเลยเลือกจะเดินกลับเข้าไปในห้องแทน แว่วได้ยินเสียงแจบอมอาละวาดเสียงดังใส่มาร์คอยู่ทางโซฟา แบมแบมมองภาพนั้นแล้วปิดประตูลง

พวกเขาดูสนิทกันมาก...ในขณะที่ตอนนี้แบมแบมกำลังเป็นแค่ ส่วนเกิน ของวงเท่านั้นเอง

 

 

 

“ทำไมเราต้องเข้าบริษัทกันอีกอ่ะพี่ฮยอนอู”

เป็นมาร์คที่เอ่ยถามตอนหย่อนกายลงบนเบาะตำแหน่งของตัวเอง เสียงปิดประตูรถดังครบแล้วฮยอนอูก็เคลื่อนยานพาหนะออกจากอาคารที่พักของหนุ่มๆ

ด้านนอกมืดสนิท และฮยอนอูก็ยังไม่ตอบคำถามของมาร์ค แบมแบมเม้มปากแล้วเหลือบมองนอกหน้าต่าง หลอดไฟสาธารณะทำงานแล้ว ก่อนหน้านี้เกือบครึ่งชั่วโมงพวกเรานั่งทานมื้อเย็นกันอยู่ มันเหมือนจะผ่านไปได้ด้วยดีเพราะมาร์คก็เริ่มคุยกับแบมแบมโดยไม่มีท่าทีอคติ แต่จู่ๆ เสียงโทรศัพท์ของแจบอมก็ดังขึ้น เป็นฮยอนอูโทรมาบอกให้เตรียมตัวให้เรียบร้อยแล้วจะมารับที่นี่

“พี่ฮยอนอู...ตอบได้ยังเนี่ย ได้ยินที่ผมถามป่ะ?”

“ประธานเรียกประชุมด่วน”

ผู้จัดการตอบสั้นๆ แค่นั้น น้ำเสียงแฝงแววเคร่งเครียดจนแบมแบมคิดว่ามันไม่น่าจะเป็นแค่การประชุมธรรมดาสักเท่าไหร่ เขาได้แต่หันไปมองจินยองที่สีหน้างุนงงเช่นกัน และได้แค่ยักไหล่ให้แบมแบมเป็นเชิงบอกว่าไม่รู้ว่าเรื่องอะไรเช่นกัน

เรามาถึงบริษัทด้วยเวลาไม่ถึง 30 นาที นั่งรออยู่ในห้องประชุมเล็กรอประธานปาร์คเข้ามา ระหว่างนั้นก็มีเพียงเรา 4 คนนั่งท่ามกลางบรรยากาศงุนงงของทุกคนว่าถูกเรียกมาเพราะอะไร

“เรื่องอัลบั้มใหม่ก็เพิ่งคุยไป จะมีเรื่องอะไรอีกนะ...” จินยองพึมพำเหมือนคุยกับตัวเองแล้วเงยหน้ามองแบมแบมที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้าม

“นั่นดิ่...เรื่องแอนตี้แฟนหมอนี่รึเปล่า?” มาร์คชี้นิ้วไปยังแบมแบม

“เมื่อเช้าพี่ฮยอนอูบอกประธานไปแล้วนี่ ทำไมจู่ๆ ก็มาเรียกประชุมตอนนี้ ไม่คุยเรื่องนี้ตั้งแต่ตอนคุยเมื่อเช้าอ่ะ” จินยองถามกลับ

“เลิกเดาเหอะ” แจบอมเบรกสองคนในวงแล้วหันมามองแบมแบมซึ่งนั่งข้างๆ ก่อนจะยิ้มให้เหมือนจะบอกว่าไม่เป็นไร ไม่น่าจะเกี่ยวกับเขา

เราไม่ต้องเดากันอีกแล้วเพราะประตูห้องประชุมถูกเปิดออก ประธานปาร์คก้าวเข้ามาในห้องประชุมตามด้วยผู้จัดการของพวกเราคือพี่ฮยอนอูที่เดินตัวลีบจนแปลกตา ประธานนั่งหัวโต๊ะ ส่วนพี่ฮยอนอูเดินอ้อมมานั่งข้างแบมแบม แฟ้มสีน้ำเงินถูกวางลงตรงหน้า ประธานวางมือลงบนโต๊ะกระจก เคาะปลายนิ้วแล้วเงียบ

และเพราะมันเงียบมากนั่นล่ะบรรยากาศเลยชวนอึดอัดใจแบบบอกไม่ถูกเลยอบอวลไปทั่วห้อง มันมีเพียงปลายนิ้วของประธานปาร์คเคาะกับกระจกเท่านั้น แล้วคนที่อาวุโสสุดในห้องก็กระแอม พลิกแฟ้มเปิดออก ด้านในมีซองกระดาษสีน้ำตาล เสียงเปิดซองดังกรอบแกรบโดยที่พวกเราก็ไม่รู้ว่ามันคืออะไร แบมแบมรู้สึกใจเต้นแรงเหมือนมันจะหลุดจากขั้วอกด้วยซ้ำ

“สำนักข่าว KC ส่งนี่มาหาฉันเมื่อช่วงบ่ายๆ ไหนลองอธิบายหน่อยสิมาร์ค...”

เหมือนจะเป็นภาพถ่ายที่อยู่ในนั้น มาร์คซึ่งนั่งติดประธานเอื้อมมือไปหยิบของในซองออกมาดู สีหน้าอีกฝ่ายค่อยๆ ซีดเผือดลงเรื่อยๆ

“ให้คนอื่นดูสิ แต่ไม่ต้องก็ได้ ให้แค่แบมแบมก็พอ” มาร์คทำตามคำสั่งด้วยการสอดภาพถ่ายเหล่านั้นใส่ในซองแล้วไสมันผ่านโต๊ะกระจกไปหาแบมแบม

“ฮยอนอูเพิ่งสารภาพกับฉันก่อนหน้านี้ ฉันกำชับแล้วกำชับอีกว่าอย่าให้ใครจับได้ เรื่องจะคบใครเป็นแฟนน่ะฉันรู้ว่าห้ามไปก็ไร้ประโยชน์ เด็กอย่างพวกเธอยิ่งห้ามก็เหมือนยิ่งยุ อีกอย่างมันก็เป็นวัยที่สนใจผู้หญิงกันแล้ว”

แบมแบมดึงรูปถ่ายออกมาพร้อมกับฟังเสียงประธานไปด้วย เขาเพิ่งเห็นว่าในรูปคือภาพแอบถ่ายของมาร์คและดาราสาวโอนารา เป็นภาพที่มาร์คโอบรอบคอหญิงสาวเอาไว้ริมกำแพง ส่วนภาพต่อๆ มาก็คือมาร์คโอบหญิงสาวประคองมาที่รถ ทั้งคู่หัวร่อต่อกระซิกกันดูเป็นคู่รักหนุ่มสาว เพียงแต่ทั้งคู่ไม่ใช่คนทั่วไป...แต่เป็นไอดอล...

“แต่ก็เลิกกันแล้วใช่ไหม? ฮยอนอูบอกฉันเหมือนกันอันนี้....”

“ครับ เลิกกันเดือนกว่าๆ แล้วครับ” มาร์คก้มหน้ามองพื้นโต๊ะกระจก ประธานยังเคาะปลายนิ้วลงบนโต๊ะพลางถอนหายใจยาว

“อืม...แล้วรูปนั่นล่ะ...” ปลายนิ้วชี้มาทางซองกระดาษสีน้ำตาลตรงหน้าแบมแบม มาร์คเงยหน้ามองแวบเดียวก่อนจะอธิบายเพิ่มเติมไป

“เป็นตอนยังคบกันครับ ตั้งแต่...ช่วงปลายปีที่แล้ว”

“อ๋อ...แบบนี้นี่เอง แต่ปาปารัสซี่ฝั่งนั้นคงเพิ่งจะอยากปล่อยรูปเพราะ Chaos ก็กำลังมีกระแสสมาชิกใหม่พอดี แถมอาทิตย์หน้าฉันก็เตรียมจะปล่อยข่าวเรื่องอัลบั้มใหม่ด้วย”

ประธานหันไปมองหน้ามาร์ค พวกเราไม่รู้หรอกว่าประธานมองหน้ามาร์คด้วยสีหน้าและแววตาแบบไหน แต่เพราะเสียงเรียบนิ่งและใบหน้าที่คาดเดาอารมณ์ได้ยากนี่ล่ะมันเลยน่ากลัวกว่าการตะคอกเสียงดังหลายเท่าตัว

“ฉันเลยทุ่มเงินจำนวนหนึ่ง...มันก็สูงพอๆ กับค่าตัวพวกนายรู้ไหม จำด้วยว่าตัวเองเป็นไอดอลชื่อดังน่ะ...มาร์ค ต้วน”

“ครับ” มาร์คตอบเสียงเบา

“รูปนี้จะไม่หลุด เราทำสัญญากับทางนั้นแล้วว่ารูปนี่ตกเป็นสิทธิ์ขาดของเรา เหมือนจะมีแค่นี้แต่ยังไม่หมด ก่อนจะได้รูปนี่ มีจดหมายส่งมาหาฉันจากแฟนซีจำนวนหนึ่ง” น้ำเสียงประธานอ่อนโยนลง แล้วคนที่นั่งหัวโต๊ะก็หันมาทางแบมแบม

“เด็กสาวกลุ่มนั้นลงชื่อกันมาเกือบ 50 คนขอให้ฉันพิจารณาสมาชิกใหม่ในวงอย่างแบมแบม เขาอ้างว่า Chaos ไม่ต้องมีมือกีต้าร์ก็ได้ แทฮยอนออกไปแต่เหลือแค่ 3 คนพวกเขาก็โอเค แต่ในแง่ธุรกิจที่เซ็นต์สัญญาในนามวง Chaos และสมาชิก 4 คนน่ะมันไม่โอเคสำหรับบริษัทเท่าไหร่...” ประธานเคาะปลายนิ้วลงบนโต๊ะอีกครั้งช้าๆ ก่อนจะเอ่ยต่อว่า

“ทั้งเรื่องจดหมายแอนตี้แฟน ทั้งเรื่องจดหมายจากแฟนซีส่งตรงถึงฉันมันเป็นกระแสที่ไม่ค่อยดีเท่าไหร่ เขาอ้างว่าแบมแบมไม่ได้สนิทกับใครเลย แต่ฉันว่าของแบบนี้มันสร้างได้”

ประธานปาร์คเงียบเสียงไปอีกหน เปิดแฟ้มไปมาจนได้ยินเสียงห่วงเหล็ก บรรยากาศเย็นเยียบฉาบไปทั่วห้องประชุมเล็ก แล้วประธานก็ปิดแฟ้มเบนสายตาไปมองมาร์ค

“มาร์ค...เธอติดทัณฑ์บนนะ ครั้งแรกแต่ก็ถือว่าเป็นเรื่องใหญ่ ฉันจะให้โอกาสเธอด้วยการช่วยเหลือแบมแบม” ประธานยกมือขึ้นมาเท้าคาง มือข้างหนึ่งวางราบไปกับพื้นกระจก ดวงตายังจับจ้องไปที่มาร์ค

“กระแสในเว็บบอร์ดและแฟนคาเฟ่น่ะวิจารณ์เรื่องแบมแบมไม่ค่อยสนิทกับใครเลย ฉันไม่ค่อยอยากใช้กระแสนี้สักเท่าไหร่แต่คิดว่านี่คงเป็นหนทางเดียวที่จะช่วยดึงสถานการณ์ของวงและลดกระแสแอนตี้ของแฟนๆ ได้”

“ประธานปาร์คครับ...ผม...” มาร์คเอ่ยออกมาแค่นั้นแล้วประธานก็ขยับตัวไปนั่งหลังตรงพลางหันมาหาแบมแบมแล้วบอกเขาด้วยน้ำเสียงอ่อนโยนว่า

“แบมแบม...ต่อไปนี้เธอต้องตัวติดกับมาร์คเวลาอยู่หน้ากล้องและต่อหน้าสาธารณชนนะ”

“ครับ?” แบมแบมขมวดคิ้วตอบกลับ

“ฉันอยากให้เธอกับมาร์คสร้างโมเม้นต์ปั่นกระแสคู่จิ้น”

“หา?” คราวนี้แบมแบมหลุดปากเอ่ยเสียงดังออกมา ประธานถอนหายใจก่อนจะอธิบายต่อ

“เรื่องนี้รู้แค่ในห้องนี้ล่ะกับทีมงานแค่บางคน กระแสโมเม้นต์แล้วก็คู่จิ้นนี่จะทำให้แฟนซีรู้ว่าเธอสนิทกับมาร์คและจริงๆ เธอก็เข้ากับในวงได้ แฟนคลับเขาแค่ห่วงความรู้สึกของสมาชิกเก่าน่ะแบมแบม เธอต้องทำให้พวกเขาวางใจว่าเธอเข้ากับทุกคนได้ ที่พูดอยู่นี่รวมไปถึงจินยองและแจบอมด้วยนะ...สนิทๆ กับแบมแบมและพยายามสร้างภาพหน่อย”

เสียงตอบรับดังขึ้นจากทุกคน ประธานหันกลับไปหามาร์คอีกหน เหลือบมองมือกลองของวงที่เพิ่งสร้างปัญหาด้วยแววตาคมกริบ

“แต่ยังไงก็ต้องเจาะจงให้แฟนๆ ได้จิ้น และฉันเจาะจงเธอนะมาร์ค ยังไงก็อย่าให้ผิดหวัง ฉันอยากลดโทษของเธอนะ แต่เธอก็ต้องทำอะไรให้ฉันก่อน ด้วยการช่วยน้องใหม่...”

“ครับประธานปาร์ค ผมทราบแล้วครับ”

ประธานหยิบแฟ้มแล้วลุกขึ้น ถอนหายใจออกมาแล้วยิ้มให้พวกเราก่อนจะบอกให้กลับไปพักผ่อนที่หอพักได้ ประธานเดินออกไปจากห้องแล้ว แต่เราสี่คนยังคงเงียบกริบ คนที่ดูจะเจอหนักสุดคงเป็นมาร์ค ขณะที่แบมแบมเพิ่งรู้ว่ากระแสแอนตี้เขาไม่ใช่มีแค่ในเว็บบอร์ดแต่แฟนซีบางส่วนจริงจังขนาดส่งจดหมายมาหาประธานค่ายกันเลย

“กลับกันเถอะ”

เสียงพี่ฮยอนอูเหมือนปลุกเราทุกคนออกจากภวังค์ แจบอมสะกิดแล้วดึงแขนแบมแบมให้ลุกตาม ขณะจินยองเดินตามหลังมาร์คไปเงียบๆ เราไม่ได้คุยอะไรกันอีกเลยระหว่างทางกลับหอพัก

 

 

 

เสียงทีวีเปิดทิ้งไว้ดังอยู่ในห้องนั่งเล่น ตั้งแต่กลับมาที่ห้องมาร์คก็เอาแต่นั่งอยู่ตรงโซฟากับจินยองโดยไม่ได้พูดอะไรกัน ส่วนแจบอมยืนอยู่ในห้องครัวกับแบมแบม ทั้งคู่จิบน้ำเย็นๆ และกำลังคุยกันเรื่องเพลงพยายามไม่วกไปคุยเรื่องประชุมในห้องนั้น

“พรุ่งนี้พี่ฮยอนอูมารับกี่โมงเหรอครับ?”

“คงสักเก้าโมง พรุ่งนี้พี่จะไปเสนอเพลงน่ะ แบมแบมกับที่เหลือก็คงได้ซ้อมในห้องรอไปก่อน”

“อ๋อ...” แบมแบมพยักหน้าพลางล้างแก้วแล้วคว่ำให้เรียบร้อย แจบอมพึมพำขอบคุณเพราะแบมแบมอาสาล้างให้ด้วย

“เดี๋ยวไปบอกพวกนั้นด้วย ไปกันเถอะ”

แจบอมชวนเมื่อเห็นแบมแบมคว่ำแก้วลงตะแกรง เราเดินออกมาจากห้องครัวโดยไม่ได้คุยอะไรกัน เสียงทีวียังเปิดทิ้งไว้ แต่ดูเหมือนมาร์คและจินยองจะกำลังคุยอะไรกันอยู่ เพราะจินยองขมวดคิ้วมองหน้ามาร์คเม้มปากนิ่ง ส่วนคนที่ออกท่าทางคือมาร์คที่หันหลังให้ห้องครัว

“กูไม่อยากทำแต่ก็ขัดไม่ได้” เสียงเรียบๆ นั่นดังขึ้น ก่อนแผ่นหลังคนพูดจะเอนพิงโซฟา “แล้วต้องทำกับเด็กใหม่ด้วยนะ เฮ้อ...คนไม่สนิทกันจู่ๆ จะให้ตัวติดกัน”

“ผมก็ไม่ได้อยากทำหรอกครับ” แบมแบมตอบเสียงเรียบกลับไปบ้าง มาร์คเด้งตัวแล้วหันไปหรี่ตามอง

“แต่ประธานสั่งมาแบบนั้นก็คงต้องทำ ผมว่ามันส่งผลดีทั้งต่อพี่มาร์คและต่อผม ทุกอย่างที่ประธานสั่งผมว่าท่านคงคิดไว้แล้วว่าผลจะออกมาเป็นยังไง”

“หึ...” มาร์คพ่นเสียงเข้มนั่นในลำคอ ก่อนจะลุกขึ้น ระหว่างมือกลองและมือกีต้าร์ของวงตอนนี้มีเพียงโซฟาคั่นกลางเท่านั้น แจบอมกำลังจะอ้าปากพูดแต่มาร์คก็สวนใส่แบมแบมไปก่อนว่า

“นี่เด็กใหม่...ฟังนะ มันไม่ผิดหรอกที่นายจะเชื่อคำสั่งประธานน่ะเพราะถึงยังไงเราก็อยู่ในสังกัดต้องทำตามคำสั่งเขาอยู่ดี แต่ตอนนี้ฉันแค่อยากบ่นกับเพื่อนฉัน”

“เขาแค่อยากให้สนิทๆ กันไว้น่า” แจบอมเอ่ยขัดขึ้น แต่ตอนนั้นแบมแบมรู้สึกโมโห เขาทั้งผิดหวังกับคนที่ตัวเองเคยชื่นชม และไม่คิดว่ามาร์คจะแย่ขนาดนี้

“ผมนึกว่าพี่มาร์คจะมืออาชีพกว่านี้ซะอีก”

“นายว่าไงนะ?” เสียงนั่นถามกลับมาเรียบ ใบหน้านิ่ง ตาคมกริบจ้องมองแบมแบมเหมือนไม่อยากจะเชื่อสองหู แบมแบมได้ยินเสียงแจบอมถอนหายใจแล้วดึงแขน แบมแบมยอมให้อีกคนจับเขาไว้แต่ปากแบมแบมไม่ได้ถูกปิดนี่

“ผมนึกว่าพี่จะมืออาชีพแล้วทำตามที่สั่งได้หมด ก็แค่หน้ากล้องกับต่อหน้าแฟนคลับไม่ใช่เหรอครับ?”

“อ๋อ...” มาร์คยกยิ้ม

อีกฝ่ายเดินอ้อมมาหาแบมแบม แจบอมถึงกับต้องรีบผลักแผ่นอกมือกลองออกไป ปล่อยแขนแบมแบมให้จินยองที่เด้งตัวมาคว้าเอาไว้ แต่แบมแบมไม่ได้คิดจะลงมือหรือใช้กำลังอยู่แล้ว และเขาก็ไม่คิดว่ามาร์คจะเป็นพวกสิ้นคิดขนาดนั้นด้วย

“งั้นฉันจะทำให้รู้นะว่ามืออาชีพเขาทำกันยังไงน่ะ เด็กใหม่”

“ผมชื่อแบมแบมครับ”

แบมแบมตอบเสียงเรียบคืนแล้วหันไปบอกฝันดีแจบอมกับจินยอง ก่อนจะหมุนตัวเดินเข้าไปในห้องนอน ขณะที่มาร์คหันมามองหน้าแจบอมพลางเอ่ยขึ้นว่า

“ไงล่ะ เด็กใหม่วงมึงอ่ะ”

“มาร์ค...เพราะมึงพูดจาไม่ดีกับเขาสิเขาถึงได้พูดแบบนั้น กูเข้าข้างแบมแบม”

จินยองบอกแล้วส่ายหน้า มาร์คไม่เถียงหรอก เอาที่เพื่อนเขาสบายใจเถอะ ที่จริงเขาไม่ได้จะตั้งแง่กับเด็กนั่นสักหน่อย แต่เพราะว่าแบมแบมดูไม่ยอมอ่อนข้อแถมยังตอกกลับเขามาตอนเขาทำนิสัยแย่นี่ล่ะ มาร์คเลยคิดว่ามันสนุกดี เขาก็อยากรู้เหมือนกันว่าเด็กที่เพิ่งเข้าวงการเนี่ย...จะไปได้สักกี่น้ำกันเชียว









พอลงตอนนี้ล่ะทุกคนคงอ๋อกับคำว่า fake มากขึ้นมั้งคะ 
แต่ดูเหมือนจะมีคนยังไม่เชื่อว่าฟิคไม่หน่วง ไว้เราจะเปลี่ยนเพลงหน้าฟิคให้นะ /โดนตี 55555
ที่จริงคือมัคคลุงไม่ใช่คนแบดคะแต่เป็นคนกวนxx ส่วนแบมแบมเป็นพวกไม่ยอมคนเช่นกัน
เราพยายามจะแต่งแบมแบมแบบ...คาแรกเตอร์วัยรุ่นเหมือนสลีปวิทมี(แต่ไม่อยากลองเท่าเรื่องนั้น)
ขอบคุณสำหรับคอมเม้นต์จากตอนที่แล้วด้วยนะคะ ชอบไม่ชอบบอกกันได้เสมอ
หรือจะติดแท็ก #ficfakemb ก็ได้ค่า

ไว้เจอกันตอนหน้านะคะ อาทิตย์หน้า XD

พื้นที่ขายของ --- เปิดจองฟิคอยู่นะ คลิกตรงนี้ 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 162 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,350 ความคิดเห็น

  1. #2343 Melinnnnnnn (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 21 มกราคม 2564 / 01:34
    อ๋อออ มัน fake อย่างนี้นี่เอง แบมแบมสู้เขาว่ะ ไอดอลมันไม่ง่ายจริงๆ ขายวิญญาณสุดๆเลยอะ /ตบบ่า
    #2,343
    0
  2. #2326 Arifah (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 19 ธันวาคม 2561 / 15:22
    อ๋อออ นี่คือที่มาของชื่อเรื่องงงงง
    #2,326
    0
  3. #2309 ปาปัว?นิ?วกินี? (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 26 พฤศจิกายน 2561 / 23:14

    กรวนตรีนมากมั้งมาร์ค​ จะแกล้งกันทำไม

    แค่นี้น้องก้อเครียดจะแย่แหละ​ นิสัยไม่ดี

    #2,309
    0
  4. #2304 Nini_Sa (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 3 พฤศจิกายน 2561 / 14:23
    กลัวเมลล์ที่น้องส่งไปหายองแจหลุด แล้วน้องต้องเดือดร้อนมากแน่ๆ
    #2,304
    0
  5. #2271 ฺBeau (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 6 ตุลาคม 2561 / 09:21
    อย่างงี้นี้เองงงงงงงงงงง
    #2,271
    0
  6. #2262 Facebook12345 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 25 กันยายน 2561 / 17:52

    มาร์คต้วน

    #2,262
    0
  7. #2227 BMN (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2561 / 11:13

    เอิ่ม...มันเป็นอะไรที่แบบว่า มันจะเป็นไปได้ยังไงว้าาา เรื่องของมาร์คกับแบมเนี่ย

    ต้องมาทำตัวให้สนิทกันเพราะคำสั่ง แล้วมารักกันจริงๆหลังจากนั้นใช่มะ

    แต่แบมดูผิดหวังกับมาร์คมากเลยอ่ะ ส่วนมาร์คเอง เรื่องนี้โคตรงี่เง่าเลยให้ตายสิ

    #2,227
    0
  8. #2197 fb040686 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 10 มกราคม 2561 / 00:45
    ตอนแรกเราคิดไปว่า มาร์คไม่ชอบแบม เป็นมนุษย์เหวี่ยง
    แต่อ๋อ เป็นคนกวน..
    #2,197
    0
  9. #2171 ojay2 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 10 กรกฎาคม 2560 / 23:26
    มาร์คแกมันบ้าาาาาาา
    #2,171
    0
  10. #2130 bbunnymm (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 29 สิงหาคม 2559 / 16:06
    มาร์คนี่น่าหมั่นไส้หว่ะเห้ยยน
    #2,130
    0
  11. #2115 RMA_12 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 24 มิถุนายน 2559 / 13:25
    โอ้ยม้าคคคคคค
    #2,115
    0
  12. #2049 bbunnymm (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 30 เมษายน 2559 / 21:35
    โอ้ยยย มีกระแสคู่จิ้นด้วยข่ะคู๊นนนนน
    ดีกับจรัยย
    แต่อยากรู้ว่าตาอไปมาร์คจะทำยังงายยย
    #2,049
    1
    • #2049-1 Aoyyah(จากตอนที่ 4)
      20 มิถุนายน 2559 / 16:45
      โงยยย น้องแบมมีทั้งแอนตี้ไหนจะพี่มาร์คที่น่าอึดอัดอีก
      #2049-1
  13. #2022 mellow_aa (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 11 เมษายน 2559 / 15:57
    สงสารแบมอะ ต้องเจอแอนตี้แฟน T^T ไม่สงสารมาร์คหรอก มาร์คอะปากร้าย เชอะ

    เข้าใจแจ่มแจ้งเลยค่ะว่าทำไมชื่อฟิคแบบนี้ 555555 จะรอดูความเฟคของทั้งสองคนนะคะ 555555 
    #2,022
    0
  14. #1985 M.m1nt (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 24 มกราคม 2559 / 11:25
    อยากดูความfake ของมาร์คกับแบม
    #1,985
    0
  15. #1962 Tealeaf (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 2 พฤศจิกายน 2558 / 21:50
    เราชอบความเรียลของเรื่องมากๆ
    มันค่อยเป็นค่อยไป .. 
    แบมที่เคยปลืมมาร์คก็แบบ ไม่ได้กรี๊ดกร๊าด ยิ่งเจอจริงๆยิ่งผิดหวัง
    มันเรียลมากอ่ะ 
    ไม่ใช่แบบ ร้ายก็ยังรัก ทั้งที่ค่อนข้างมีความติส เป็นศิลปินกันทั้งคู่
    โอยยย บรรยายให้ไม่ถูก
    ชอบบบบ
    #1,962
    0
  16. #1953 ImNadia_BB (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 16 กันยายน 2558 / 02:33
    ไรท์เป็นคนที่เขียนฟิคได้แบบ ธรรมดามากอะ คือไม่ได้ว่านะ มันแบบ เออ คนๆนี้เป็นคนธรรมดา มีตัวตนอยู่จริง ค่อยๆทำให้มันสนุกขึ้นเรื่อยๆ พีคขึ้น ดีอะ ชอบบบบบบบ ไม่เว่อร์ ไม่เยอะไป ไม่น้อยไป T T เอาใจๆปเลย
    #1,953
    0
  17. #1914 9nawKIHAE (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 28 สิงหาคม 2558 / 20:08
    นี่สินะ พายุ FAKE กำลังจะถล่มน้องแบมแล้วใช่มั้ยยยยยย 
    #1,914
    0
  18. #1873 พี่ป๋าย (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 13 สิงหาคม 2558 / 20:15
    ยูคกับแจ ร้ายไหม ?? ส่งสัยที่แบมส่งเมล มันต้องมีอะไรหฃังจากนั้นแน่ๆ
    #1,873
    0
  19. #1858 m_sseob (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 10 สิงหาคม 2558 / 21:05
    แบมสู้ๆ 55555555555
    #1,858
    0
  20. #1851 Ploynate (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 9 สิงหาคม 2558 / 23:25
    สงสัยว่ายูคกับเเจจะดีมั้ย ข่าวทำไมพึ่งหลุด เหมือนจะพึ่งมาหลุดหลังเเบมส่งเมล เราคิดเยอะไปช้ะ
    #1,851
    0
  21. #1462 Khampoohnaka (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 30 กรกฎาคม 2558 / 11:00
    นิ่งสงบสยบความเคลื่อนไหว อิอิ
    #1,462
    0
  22. #1442 mbxx (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 29 กรกฎาคม 2558 / 01:45
    จริงๆมาร์คก็ไม่ค่อยมีพิษมีภัยอะไรนะ ตอนแรกนึกว่าจะดาร์กกว่านี้แบบ มองแบมนิ่งๆ ไม่ค่อยพูดด้วย แต่เป็นอยู่ตอนนี้อะดีแล้ว55555 แบมแบมแค่ติดภาพลักษณ์ที่เจอมาร์ควันแรกมากว่า เลยต่อปากต่อคำ คิดว่ามาร์คกวนตี.นมาก5555555555555
    #1,442
    0
  23. #1227 Nuthathai Por (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 17 กรกฎาคม 2558 / 21:36
    อั้นแน่ เริ่มต่อปากต่อคำกันแล้วสิ ดูสิใครจะแน่กว่ากัน
    #1,227
    0
  24. #1104 Miru (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 13 กรกฎาคม 2558 / 16:35
    อยากรู้ว่ามาร์คจะทำตามคำสั่งท่านประธานยังไง กลัวจะเฟคไปเฟคมาแล้วเล่นกับค.รู้สึกจังเลย
    #1,104
    0
  25. #834 Earn-Janriel (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 1 กรกฎาคม 2558 / 04:09
    พี่มาร์คกวนxxxจริง

    แบมอย่าไปยอมลูก
    #834
    0