[GOT7] MARKBAM ll FAKE

ตอนที่ 15 : FAKE - Chapter 13

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 10,151
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 146 ครั้ง
    1 ก.ค. 58


F A K E

 

Chapter 13

 

 

2-3 วันที่ผ่านมานี้แบมแบมไม่ได้หลบหน้ามาร์คหรอก อย่างน้อยคนที่พูดจาไปด้วยความ ไม่ชอบก็วางใจไปเปราะหนึ่ง แม้แบมแบมจะไม่พูดถึงเรื่องนั้นอีกเลยก็ตาม แถมช่วงนี้ทั้งวงเองก็ยุ่งๆ เพราะงานครบรอบโทรทัศน์ช่องหนึ่งแถมพักนี้เราเริ่มมีงานเดี่ยวหรือไม่ก็งานคู่กันแล้วด้วย อีกอย่างที่มาร์ควางใจก็คือเด็กๆ วง Sunrise ไม่ได้มาซ้อมที่บริษัทเราอีก กลายเป็นแจ็คสันไปซ้อมที่ห้องซ้อมของบริษัทนู้นแทน แค่นี้มาร์คก็วางใจ

วันนี้เขาอยู่ซ้อมที่บริษัทกับแจบอม ก็ไม่ได้ซ้อมด้วยกันหรอกแยกห้องแต่สมาชิกในวงเราเหลือกันแค่นี้ พี่ฮยอนอูก็ไม่อยู่เพราะต้องไปดูแลจินยองกับแบมแบมที่ได้รับเชิญให้ไปออกรายการวาไรตี้ตอบคำถามรายการหนึ่ง

มาร์คพรมปลายนิ้วลงบนเปียโนแล้วก็จมลงไปกับการซ้อมของตัวเอง ที่จริงนอกจากกลองแล้ว เปียโนคงเป็นเครื่องดนตรีอีกชิ้นที่เขาถนัด มาร์คก้มมองแป้นตอนที่กดโน้ตลงไป เขาก็แค่คิดว่าถ้าแบมแบมมานั่งในห้องด้วยกัน มาร์คอาจจะเปลี่ยนไปเล่นเพลงอื่นให้อีกฝ่ายฟังก็ได้

เขาไม่เคยเกลียดแบมแบมหรอก แต่เด็กคนนั้นอาจจะไม่รู้

มาร์คไม่ใช่คนนิสัยดีหรือเป็นพวกอัธยาศัยดี เขาไม่ใช่คนเป็นมิตรกับใครต่อใครได้ง่ายๆ และไม่อยากจะโทษหรอกแต่แบมแบมดันเข้ามาในวงได้ผิดจังหวะมากๆ มาร์คสนิทกับมือกีต้าร์คนเก่าอย่างแทฮยอนมาก ตอนที่อีกฝ่ายลาออกเพื่อไปเรียนน่ะก็แย่พอแล้วเพราะวงต้องชะงักไปและหยุดพักการทำงาน ระหว่างที่ประธานกำลังหาทางออกให้วงซึ่งกำลังดังเป็นพลุแตกของเรา มาร์คก็เหมือนจะมีที่พึ่งเดียวคือโอนารา ซึ่งสุดท้ายแล้วเขาก็มาค้นพบว่าหญิงสาวอาจจะเห็นเพียงความโด่งดังและตำแหน่งไอดอลหน้าใหม่ของมาร์คเท่านั้นเลยไม่อยากจริงจัง

แบมแบมที่เข้ามาในช่วงนั้นพอดี ช่วงที่มาร์คเฟลและอารมณ์ก็ไม่ค่อยคงที่ เขาเลยเริ่มไประบายกับเด็กใหม่ ดูสิว่าจะทนมาร์คได้สักกี่น้ำ เพราะมาร์คผ่านสิ่งเหล่านั้นมาก่อน ทั้งแรงกดดัน คำพูดถากถาง และเขาก็พบว่าแบมแบมมุ่งมั่นกับการเป็นมือกีต้าร์ให้ Chaos จริงๆ

มันอาจจะเพราะประธานสั่งให้เราสนิทกัน แต่เอาเป็นว่าหลังจากนั้นมาร์คเริ่มมองเด็กคนนั้นใหม่ แม้จะอายุแค่นี้ เพิ่งเข้าวงการได้ไม่ถึงปีแต่ทั้งแววตาไม่ยอมแพ้ ทั้งการซ้อมหนักโดยไม่ปริปากบ่น (ไม่นับรวมตอนโมโหมากและตอกกลับตอนมาร์คกวนน่ะนะ...) มาร์คว่าเด็กคนนี้คงไปได้อีกไกลพร้อมๆ กับวงของเรา และมันก็ไม่ใช่แค่ความรู้สึกเอ็นดูเหมือนน้องร่วมวงแบบที่มาร์คเคยเป็นกับแทฮยอน

เอาเป็นว่าเขาสนใจแบมแบม เขาชอบ อยากจะลองคบด้วยก็แค่นั้น

ประตูห้องซ้อมจู่ๆ ก็เปิดออก เขาละมือจากเปียโน มองแจบอมที่เดินเข้ามา อีกฝ่ายทำสีหน้าเรียบเฉยแล้วมายืนพิงพลางเอ่ยขึ้นว่า

“เสร็จยัง? พี่ฮยอนอูกับสองคนนั้นกลับมาแล้ว”

“กลับมาแล้วเหรอ?” มาร์คเอ่ยถามพลางพับโน้ตเปียโนเก็บ

“อือ สักพักแล้วล่ะ จะกลับหอเลยไหมล่ะ?”

“เอาสิ”

มาร์คพยักหน้า โยนทุกอย่างลงใส่เป้แล้วหิ้วสะพายหลังเดินตามแจบอมออกมาจากห้องซ้อมโดยไม่มีอิดออด พวกเราออกมาจากตึก ยังมี FanC จำนวนหนึ่งยืนดักรออยู่ แสงแฟลชวูบวาบนิดหน่อย มาร์คดึงประตูรถเปิดแล้วก้าวขึ้นไป ทักทายจินยองที่นั่งอยู่ก่อนในชุดเรียบร้อยและหน้าแต่งเต็ม เขาหย่อนกายนั่งลงก่อนจะหันไปทางเบาะหลังและพบว่าไม่มีใครนั่งอยู่ตรงนั้น

“จะไปกินมื้อเย็นที่ไหนกันดี” พี่ฮยอนอูเอ่ยถามแต่ยังไม่ได้ขยับรถไปไหน

“แบมแบมล่ะ?” มาร์คถามกลับไปแทบจะทันที ผู้จัดการเอี้ยวตัวมามองแล้วกะพริบตาปริบ

“ไปซ้อม แจบอมไม่ได้บอกเหรอ? วันนี้แบมแบมขออยู่ซ้อมดึก เดี๋ยวจะกลับเอง”

“หา? ได้ไง ทำไมปล่อยเขากลับเองแบบนั้น” มาร์คเอ่ยเสียงสูงทันทีที่ได้ยินคำอธิบาย จินยองหันมานิ่วหน้าจิ๊ปาก

“ไอ้มาร์ค แบมแบมไม่ใช่เด็ก 5 ขวบนะ”

“ก็นั่นแหละ เผื่อเจอซาแซงแฟนจะทำไง งั้นกลับไปก่อน ผมจะอยู่ซ้อมเป็นเพื่อนแล้วเดี๋ยวพาแบมแบมกลับหอเองไม่ต้องห่วง”

“มีมึงอยู่ด้วยน่ะน่าห่วงกว่าปล่อยแบมแบมไว้คนเดียวอีก ไอ้มาร์ค ... จะทำตัวติดกับแบมแบมเกินไปแล้วนะ” จินยองหันไปเอ่ยเสียงเย็นแต่มาร์คไม่ได้สนใจอะไร เขาวางมือลงบนประตูรถตู้ ก่อนจะหันมามองจินยอง

“แบมแบมอยู่กับกูเนี่ยปลอดภัยที่สุดแล้ว ไม่ต้องห่วง ไปกันได้เลย”

มาร์คโดดออกมาจากรถอีกครั้ง แฟนคลับแตกฮืออีกหนตอนเห็นเขาพุ่งออกมาจากรถตู้แล้ววิ่งก้าวยาวๆ เข้าตึกไปอย่างรวดเร็ว เหล่าพนักงานที่ยังไม่กลับก็มองด้วยความงุนงง มาร์คตรงไปยังห้องซ้อมทันที ตอนนี้เหลือศิลปินที่อยู่ซ้อมกันพอสมควรเพราะเพิ่งจะสามทุ่ม มาร์คไล่มองไปทีละห้อง ก่อนจะหยุดอยู่หน้าประตูบานหนึ่งตอนเห็นแผ่นหลังของแบมแบมก้มๆ เงยๆ อยู่กับกีต้าร์

“มาอยู่นี่เอง”

“พี่มาร์ค...” อีกฝ่ายหันมามองด้วยท่าทางตกใจ มาร์คยิ้มก่อนจะเดินเข้ามาโดยไม่ได้ถามไถ่ เขามายืนกอดอกก่อนจะถามแบมแบมขึ้นว่า

“จะซ้อมดึกเหรอ?”

“อ๋อ...ครับ ผมยังเล่นบางท่อนได้ไม่ดี แล้วบางทีก็ลืมคอร์ด คิดว่าถ้าซ้อมบ่อยๆ คงจะชินมือแล้วจำได้เอง” แบมแบมตอบอ้อมแอ้มก่อนจะเงยหน้ามองมาร์ค

“แล้ว...คนอื่นๆ ล่ะครับ”

“กลับไปแล้ว”

“เอ๊ะ? กลับ? แล้วพี่มาร์ค...ไม่กลับ...เหรอครับ?”

“แบมแบมอยู่นี่จะให้พี่กลับก่อนได้ยังไง” มาร์คเอื้อมมือไปจับผมอีกฝ่าย เด็กหนุ่มตรงหน้าก้มลงไปไม่ยอมสบตา เขากลั้นยิ้มก่อนจะเอ่ยขึ้น

“พี่ไม่กวนหรอก พี่จะซ้อมเปียโนอยู่ห้องข้างๆ เหมือนกัน มีอะไรก็ไปเรียกนะ”

“อ๋อ ครับ”

มาร์คปล่อยแบมแบมไว้ในห้องซ้อมคนเดียว อีกฝ่ายจะได้ซ้อมอย่างเต็มที่อย่างที่วาดหวังและตั้งใจนั่นล่ะ ส่วนตัวเขาเองก่อนอื่นต้องไปหามื้อเย็นทานคนเดียวก่อน แล้วค่อยกลับไปนั่งซ้อมเปียโนรอกลับหอพักพร้อมแบมแบมอย่างที่ตั้งใจ

 

 

 

นาฬิกาตรงผนังในห้องซ้อมบอกเวลาตีสองครึ่ง แบมแบมไม่รู้ตัวสักนิดว่าปล่อยเวลาให้ผ่านมาขนาดนี้ได้ยังไง เขานั่งเกลากีต้าร์เล่นเรื่อยเปื่อยจนเริ่มจะจำได้และคิดว่าควรกลับไปพักผ่อนที่หอได้แล้ว ก่อนหน้านี้มาร์คโผล่มายื่นขวดน้ำกับเครื่องดื่มบำรุงร่างกายมาให้ จากนั้นก็ไม่ได้เข้ามากวนอีก คราวนี้แบมแบมเลยเป็นฝ่ายจะไปกวนอีกคนที่ห้อง

หลังจากเก็บของใส่กระเป๋าแล้ว มือกีต้าร์ของวง Chaos ก็ออกมาจากห้องซ้อมซึ่งตอนนี้ทางเดินในบริษัทเงียบกริบ เพราะไม่น่าจะมีใครอยู่แล้วเวลาดึกป่านนี้ แบมแบมไล่สายตาไปตามห้องซ้อม นอกจากเขาและมาร์คแล้วก็ไม่น่าจะมีใครยังซ้อมกันอยู่ แบมแบมยืนหยุดอยู่หน้าห้องหนึ่ง มองเสี้ยวหน้าด้านข้างของรุ่นพี่ร่วมวง เขาพอรู้มาว่ามาร์คเล่นเปียโนได้จากการอ่านบทสัมภาษณ์หลายๆ ครั้ง อย่าลืมว่าแบมแบมชอบแนวความคิดของมาร์คก่อนจะได้เข้าร่วมเป็นสมาชิกของ Chaos แต่ถ้าตอนนี้มาถามว่าเขายังชอบมาร์คในแง่ของไอดอลหรือเปล่าเขาก็คงจะตอบทันทีไม่ได้

แบมแบมเคาะประตูห้อง 2-3 ทีเพื่อให้อีกฝ่ายรับรู้แล้วก็ผลักบานประตูเข้าไป ในห้องไม่ได้กว้างหรอกมีเพียงเปียโนหนึ่งหลังกับเก้าอี้สองตัว มาร์คหันมามองทันทีตอนแบมแบมเข้ามาในห้อง อีกฝ่ายเหลือบไปมองผนังบ้างก่อนจะเอ่ยเสียงเบาออกมาว่า

“ป่านนี้แล้วเหรอ”

“ผมจะมาชวนกลับครับ แต่ถ้าพี่มาร์คยังซ้อมไม่เสร็จ ผมจะอยู่เป็นเพื่อน” แบมแบมตอบเสียงเบา มาร์คขยับเก้าอี้ตัวที่ว่างมาให้แล้วตบลงบนเบาะ

“นั่งสิ” พออีกคนสั่งแบบนั้นแบมแบมก็เลยยอมทำตามโดยไม่อิดออด มาร์คประสานนิ้วมือเข้าด้วยกันแล้วสะบัดเหมือนบริหารนิ้ว

“รอบสุดท้าย จบเพลงแล้วเรากลับกันเลย”

แบมแบมพยักหน้าหลังจากอีกฝ่ายอธิบายออกมา มาร์คเอื้อมมือไปพลิกโน้ตตรงหน้ากลับไปหน้าแรก แบมแบมมองชื่อเพลงที่ปรากฏกลางกระดาษด้วยตัวอักษรใหญ่และหนา

“เคยฟังไหม? ร้องเพลงนี้ได้รึเปล่า” มาร์คชี้นิ้วไปยังชื่อเพลงบนกระดาษ “พี่กับจินยองโชว์เพลงนี้แหละ แต่ไม่ถนัดร้องเท่าไหร่ ถ้าร้องได้ก็ช่วยร้องคลอหน่อย”

“เคยฟังครับ แต่ผมร้องเพลงไม่เพราะหรอกครับ” แบมแบมบอกเสียงเบาออกไปแล้วหันไปทำหน้ายุ่งใส่มาร์ค “ผมเป็นมือกีต้าร์ พี่มาร์คเองก็มือกลอง จะให้ผมร้องเพลงมันก็...”

“ก็แค่ร้องให้พี่ฟังเอง ช่วยร้องซ้อมน่ะเข้าใจไหม? เราไม่ได้จะออดิชั่นกันนะ” มาร์คหัวเราะร่วนออกมา แบมแบมเลยยิ่งขมวดคิ้วก่อนจะสะบัดเสียงตอบไปว่า

“ก็ได้ครับ ผมจะช่วย”

แบมแบมเคาะปลายนิ้วไปตามจังหวะตอนที่มาร์คเริ่มเล่นเปียโนขึ้นมา เขามองเนื้อเพลงกับโน้ตเปียโนบนแผ่นกระดาษก่อนจะเริ่มอ้าปากขยับเปล่งท่อนแรกออกไป

Too many voices. Too many noises. Invisible wires keeping us apart.

แบมแบมนึกภาพจินยองร้องเพลงนี้ไม่ออกและนึกภาพมาร์คเล่นเปียโนไม่ออกด้วยแต่ตอนนี้เขาได้มองภาพอีกฝ่ายเล่นเปียโนอยู่ข้างๆ แล้ว มาร์คกดคีย์เปียโนแล้วหันมามองแบมแบมไปด้วยพลางยิ้มบาง เด็กหนุ่มเลยเบือนหน้าหนีไปมองกระดาษบอกเนื้อเพลงแล้วรีบขยับปากร้องตามพลางช่วยมาร์คพลิกหน้ากระดาษโน้ตไปด้วย มาร์คคอยช่วยร้องเบาๆ เสริมในบางท่อนกระทั่งถึงท่อนฮุค

Slide over here let your hands feel the way. There's no better method to communicate.

Girl stop your talking words just get in the way. I'll be your man.

แบมแบมทอดเสียงยาวอีกนิดหน่อยเพราะยังเหลืออีกท่อนก่อนจะจบฮุค แต่ยังไม่ทันได้เปล่งเสียงร้องออกมาเลยกลายเป็นว่าเขานิ่งเงียบนั่งแข็งทื่อแทนเพราะมาร์คยังเล่นเปียโนด้วยสองมือ แต่หันหน้ายื่นมาจนแทบชิดเขา แถมยังร้องท่อนจบฮุคพลางมองแบมแบมด้วยดวงตาคมคู่นั้นออกมา

So baby come over from the end of the sofa. I'll be your man.

แบมแบมเม้มปากแล้วพยายามจะถอยหนี มาร์คละมือจากคีย์เปียโนตั้งแต่ตอนไหนไม่รู้ แต่เอาเป็นว่าแบมแบมรู้ตัวอีกทีก็ตอนที่มาร์คยื่นหน้ามาหาแล้วร้องท่อนจบโดยไร้เสียงดนตรีชิดหน้าเขาออกมาเน้นๆ ทีละคำ

“...I'll be your man.

เราเงียบกันไปครู่หนึ่งหลังจากมาร์คร้องจบท่อนนั้น แบมแบมหลุบตาต่ำรีบกลืนน้ำลาย ปลายนิ้วของมาร์คยกมาปัดเส้นผมให้ก่อนจะบอกแบมแบมว่า

“กลับกันเถอะ เดี๋ยวจะดึก”

“ผมจะไปรอข้างนอก”

แบมแบมกะพริบตาแล้วลนลานเก็บกระเป๋าก่อนจะหอบทั้งหมดรีบออกมาจากห้องซ้อม เขาไม่รู้ว่าตัวเองหูฝาดรึเปล่าแต่เหมือนได้ยินเสียงหัวเราะของมาร์คแว่วมา แบมแบมเม้มปากยืนรออีกฝ่าย เขากำลังนับ 1-10 ในใจช้าๆ และผ่อนลมหายใจให้เป็นปกติ เผื่อว่าหัวใจจะเต้นช้าลงอีกหน่อย และแก้มจะหยุดร้อนได้สักที

อุณหภูมิในร่างกายโดยเฉพาะสองแก้มที่ร้อนผ่าว และลมหายใจที่เต้นแรงของแบมแบม ทุกอย่างกลับมาเป็นปกติอีกครั้งก็ตอนที่เราสองคนเดินออกมาจากบริษัทด้วยกันตามทางเดินยาว ที่จริงแล้วตึกบริษัทกับหอพักของเราหากไม่รีบร้อนมากใช้เวลาเดินประมาณ 5-10 นาทีก็ถึง แต่เอาเข้าจริงเราก็ไม่สามารถเดินไปไหนมาไหนอย่างคนทั่วไปได้หรอกหากว่ายังมี FanC ดักรอหน้าบริษัทหรือแม้แต่หน้าหอพักแบบทุกวันนี้

บรรยากาศยามค่ำคืนและถนนซึ่งมีเพียงไฟสาธารณะให้ความสว่างช่วยให้แบมแบมรู้สึกว่าแม้เมืองจะดูคึกคักขนาดไหนก็ยังมีมุมสงบและช่วงเวลาเงียบงันซ่อนอยู่ เราเดินเคียงข้างกันไปบนฟุตปาธ ไม่ต้องคอยระวังรถเพราะดึกขนาดนี้ไม่มีรถราวิ่งแล้วด้วย

มาร์คยังคงฮัมเพลง I’ll be your man ท่อนฮุควนซ้ำไปซ้ำมาได้สักพักแล้ว แบมแบมไม่กล้าพูดอะไรออกไปหรือชวนคุยนัก ตั้งแต่อีกฝ่ายบอกว่าสนใจเขา แบมแบมก็ไม่กล้าถามถึงหรือพูดเรื่องนี้อีกเลย โชคดีว่ามาร์คก็ไม่ได้เร่งเอาคำตอบ เขาที่เหมือนคนโดนน็อกด้วยหมัดหนักๆ เหมือนจะเพิ่งฟื้นตัวจากอาการช็อกด้วยซ้ำ

“ซ้อมเป็นไงบ้าง?” แล้วมาร์คก็หยุดร้องเพลงหันมาถามแบมแบมหลังจากเราเดินมาได้สักพัก

“จะบอกว่าจำได้หมดก็ไม่ถึงขนาดนั้น แต่ผมว่าดีขึ้นเยอะเลยล่ะครับ อย่างน้อยผมก็มั่นใจกว่าที่ผ่านมา” แบมแบมสารภาพไปตามตรง

“แล้ว...ที่ไปรายการกับจินยองวันนี้ล่ะ”

“สนุกดีครับ” แบมแบมยิ้มบางๆ พอนึกถึง นี่เป็นหนแรกที่ไปออกรายการวาไรตี้ทำนองนี้ แถมยังไปกับจินยองแค่สองคนอีกต่างหาก กลายเป็นเขาตื่นเต้นมากจนพูดอะไรไม่ออก ยังดีกว่าจินยองคอยช่วยสะกิดให้พูดและทำรีแอคชั่นโอเวอร์ซึ่งแบมแบมยังเขินๆ อยู่

“จินยองมันเก่งเรื่องพวกนั้น”

“แล้วพี่มาร์คเก่งเรื่องอะไรบ้างครับ? ถ่ายแบบเหรอ?” แบมแบมหันไปถาม มาร์คหัวเราะก่อนจะชี้นิ้วมาที่ตัวเอง

“คิดว่าพี่เก่งเรื่องถ่ายรูปเหรอ?”

“อ้าว? ก็ใช่สิครับ พี่มาร์คมีงานถ่ายแบบเดี่ยวๆ ออกเยอะแยะ ก็ขึ้นกล้องนี่นา” แบมแบมหันไปขมวดคิ้วมองอีกฝ่าย แล้วคนโดนชมก็หัวเราะออกมาอีกรอบ

“พี่หล่อใช่ไหมล่ะ?” อีกฝ่ายถามกลับ แบมแบมนิ่วหน้าก่อนจะพยักหน้าหันไปตอบว่า

“อืม ก็หล่อ”

“แล้วชอบไหม?”

เหมือนใบ้จะกินไปชั่วขณะ แบมแบมเม้มปากไม่ยอมตอบอะไร แก้มที่เพิ่งหายร้อนก็ดันร้อนขึ้นมาอีก หัวใจที่เต้นเป็นปกติก็เต้นถี่รัวขึ้นมาอีกครั้ง คราวนี้เขาได้ยินเสียงหัวเราะดังๆ ของมาร์คเต็มสองหู

“พี่...ชอบผมจริงๆ เหรอ? ทำไม...ถึงชอบผมล่ะ?”

“ก็บอกว่าเพราะเป็นผู้ชายชื่อแบมแบมไง” มาร์คตอบสบายๆ ราวกับไม่ใช่เรื่องยากอะไรกับการบอกความรู้สึกของตัวเองออกมา แบมแบมที่เป็นคนถามซะอีกต้องเงียบไป

“คิดก่อนก็ได้ พี่ไม่รีบ เอาให้แน่ใจก่อนแล้วค่อยบอก ว่าอยากเป็นแค่สมาชิกร่วมวง หรืออยากจะลองคบกับพี่ดู...ซึ่งที่จริงก็ไม่เสียหายอะไรว่าไหม?”

“ไหนบอกไม่รีบไง”

“ก็ไม่รีบไง แต่ขอโฆษณาตัวเองหน่อยได้ไหมล่ะ เผื่อจะใจอ่อน”

แบมแบมไม่ยอมตอบอะไร ขณะที่มาร์คเริ่มพูดเสียงเบาโฆษณาตัวเองให้แบมแบมตลอดการเดินกลับหอของพวกเราว่าทำอะไรได้บ้าง เก่งอะไรบ้าง ถนัดอะไรบ้างเหมือนจะแกล้งกัน แบมแบมก็ได้แต่หลับหูหลับตาฟังกระทั่งถึงหอพักนั่นล่ะ

 

 

 

อาทิตย์หนึ่งผ่านไปอย่างรวดเร็วจนถึงวันงานคือวันครบรอบของช่อง KTV เพราะว่ามีหลายโชว์และศิลปินหลายค่ายมาร่วมงานกันเลยจัดห้องแต่งตัวตามการแสดงเพื่อง่ายแก่การจัดการ ดังนั้นมาร์คเลยต้องมานั่งแหงกอยู่กับจินยอง ส่วนแจบอมกับแบมแบมก็คงอยู่ห้องพักของตัวเอง มาร์คต้องรอทำผมเลยมานั่งเล่นไอแพดรอ ส่วนจินยองกำลังนั่งแต่งหน้าอยู่ตรงกระจก

มาร์คจิ๊ปากอย่างหงุดหงิด วันนี้แทนที่จะได้สบายอารมณ์ หากตั้งแต่รถตู้เรามาถึง เราก็แยกย้ายกันโดยพี่ฮยอนอูเป็นคนจัดการ มาร์คยังไม่ทันได้ถามแบมแบมหรอกว่าอีกฝ่ายอยู่ไหน จะให้ออกไปหาตอนนี้ก็ไม่ได้เพราะยังแต่งตัวไม่เสร็จ อีกอย่างคือแบมแบมอาจจะไปเช็คคิวซ้อมอยู่ก็ได้เขาไม่รู้ เลยได้แต่ไลน์ไปหาแต่ปรากฏว่าอีกคนก็ไม่ตอบเขาสักข้อความ

เลยมานั่งหง่าวอยู่ในห้องแต่งตัว จะลุกไปไหนก็ไม่ได้จะโทรหาขนาดไลน์ไม่ตอบนี่ก็คงไม่รับ เขาเม้มปากรอกระทั่งจินยองมานั่งข้างๆ อีกฝ่ายกำลังปัดผมด้านหน้าแล้วก็หันมาขมวดคิ้วมอง

“เป็นอะไรวะ?”

“แบมแบมไม่ตอบไลน์”

“แบมแบมอีกแล้ว” จินยองส่ายหน้าปลงๆ หันไปหยิบหนังสือมากางบนตัก เสียงไดร์เป่าผมดังขึ้นอีกครั้ง คราวนี้เป็นศิลปินจากอีกค่ายกำลังแต่งหน้าและทำผมยังไม่ถึงคิวมาร์ค

“พักนี้มึงทำตัววุ่นวายมาก เขามีงานมีการ ซ้อมอยู่รึเปล่า? แต่งหน้าอยู่เลยไม่ได้ตอบ ใครจะว่างเล่นมือถือ 24 ชั่วโมง แล้วอีกอย่าง...มึงเพิ่งจะแยกกับแบมแบมแค่ 2 ชั่วโมง”

“ก็ตอบหน่อยก็ได้ จะไม่หยิบมามองเลยรึไงวะ”

“กูจำได้ว่าตอนเขาเข้าวงมามึงปากหมาใส่เขาซะเยอะเลยนะ แล้วตอนนี้มันอะไร?” ประโยคนี้ของจินยองอีกฝ่ายกระซิบเสียงเบาหวิวออกมาถาม มาร์คจิ๊ปากกวาดตามองรอบๆ ก่อนจะบอกว่า

“แล้วตอนนี้มึงเห็นกูทำตัวหมาใส่เขาไหมล่ะ? คนเรามันเปลี่ยนกันได้”

“เหอะ! อย่าไปกวนเขามาก นั่งนิ่งๆ เลิกถามหาแบมแบมสักทีเหอะมึงเนี่ย”

พอโดนเพื่อนดุออกมาแบบนั้นมาร์คก็เลยนั่งปิดปากสนิท แต่มือหันไปคว้าโทรศัพท์มามองแทน ลังเลอยู่ครู่หนึ่งสุดท้ายก็หยิบมาเข้าอินสตราแกรมเพื่ออัพรูปและข้อความบางอย่าลงไป หลังจากนั้นมาร์คก็ถอนหายใจโยนเครื่องมือสื่อสารเก็บเข้ากระเป๋าไป

 

 

 

“แบม...เห็นนี่รึยัง?”

เสียงยองแจดังขึ้นเบาๆ แล้วยื่นโทรศัพท์มาให้อย่างรวดเร็ว แม้จะงงๆ แต่เด็กหนุ่มก็รับมาถือเอาไว้พลางมองหน้าจอซึ่งปรากฏแอพพลิเคชั่นอินสตราแกรมโชว์หรา แต่ที่เด่นกว่าคือรูปแบมแบมเป็นรูปแอบถ่ายในหอพัก มันถูกอัพโหลดโดยมาร์คแถมยังแท็กแบมแบมตรงจมูกเขาอีกต่างหาก พร้อมกับแคปชั่นชวนให้มือกีต้าร์วง Chaos ปวดหัวจี๊ดขึ้นมา

‘Mark_chaos : ตามหาคนหาย ไม่ยอมตอบไลน์ ใครเจอฝากบอกให้มาหาด้วย

แบมแบมคืนมือถือเพื่อนไปแล้วก็ได้รับรอยยิ้มแนวล้อเลียนส่งมา ก่อนหน้านี้แบมแบมเพิ่งจะไปซ้อมขึ้นเวทีกับนักร้องสาวที่ต้องแสดงด้วยกัน หลังจากนั้นก็แต่งตัวทำผม แล้วแจ็คสันก็ไปหาเขาถึงห้องแต่งตัวก่อนจะพาเขามาที่นี่ แบมแบมเลยมานั่งคุยกับเพื่อนโดยไม่ได้หยิบอะไรมา แน่นอนว่าโทรศัพท์ที่อยู่ในกระเป๋าถูกทิ้งไว้ที่ห้องพักที่จากมา

ตอนนี้ยูคยอมกำลังทำผมอยู่หน้ากระจก ส่วนแจ็คสันออกไปไหนไม่รู้ แบมแบมเลยนั่งกับยองแจบนเก้าอี้ ก่อนหน้านี้แบมแบมกำลังนั่งกินของว่างที่ Sunset มอบให้เพื่อนๆ อยู่ แล้วก็โดนยองแจสะกิดเรียกมาดูไอจีนี่ล่ะ

“เขาชอบมึงรึเปล่าวะ?”

“ก็ทำกระแสโมเมนต์คู่เฉยๆ นั่นแหละ” แบมแบมตอบเสียงเรียบ ยัดขนมชิ้นสุดท้ายเข้าปากแล้วก็เคี้ยวแก้มตุ่ย ยองแจเขยิบเก้าอี้มาหา เอียงตัวกระซิบถามอีกว่า

“หลังจากนั้นไม่เห็นมาเล่าอีกเลย สรุปว่าพี่เขาเลิกทำตัวแปลกๆ หรือพูดจาทำนองนั้นอีกรึเปล่า?”

“อ๋อ...” แบมแบมอ้าปากหันไปหาเพื่อนก่อนจะโกหกคำโตไปว่า “ไม่แล้วล่ะ ไม่พูดอะไรอีกแล้ว ปกติดี สงสัยคิดไปเอง”

“แน่ใจนะ” ยองแจเท้าคางหรี่ตามาถาม แบมแบมเม้มปากก่อนจะพยักหน้ากระซิบกลับ

“ใช่สิ แน่ใจ แน่ใจมากๆ” แบมแบมปัดเศษขนมออกจากมือแล้วหันไปหยิบขวดน้ำเปล่ามาดื่ม “จะกลับห้องพักแล้ว ไว้คุยกันนะ”

“จะกลับแล้วเหรอ?” ยองแจเลิกคิ้วมอง แบมแบมลุกจากเก้าอี้พลางพยักหน้า กำลังจะหันไปบอกลายูคยอมเพื่อนก็เดินมาหาพอดี ในสภาพที่แต่งหน้าแต่งตัวเรียบร้อยพร้อมขึ้นเวที

“แบม เห็นไอจีพี่มาร์คยัง”

“อ๋อ...เออ...อื้อ...เห็นแล้ว” แบมแบมตอบอึกอัก ก่อนจะรีบเอ่ยตัดบท “จะกลับห้องพักแล้ว เอาไว้ค่อยคุยกันนะ”

“งั้นไว้เจอกันบนเวที”

ยูคยอมบอกลา ส่วนแบมแบมก็รีบจ้ำออกมาจากห้องพักของเพื่อนทันที เขาไม่อยากบอกยองแจเรื่องที่มาร์คขอคบ มันออกจะเขินและแบมแบมพอจะเดาได้ว่ายองแจคงพูดประมาณให้ลองคบไปไม่น่าเสียหายอะไร แต่สำหรับแบมแบมตอนคบน่ะมันไม่ได้มีผลอะไรหรอก แต่หากว่าวันใดที่เราต้องเลิกกันน่ะสิ เมื่อนั้นมันจะมีผลต่อวงทันที แบมแบมเลยไม่อยากรีบร้อนตัดสินใจ มาร์คก็ไม่ได้เร่งเอาคำตอบ

...ก็จะลองคิดนานๆ ดู

เขากลับไปหยิบโทรศัพท์ที่ห้องพักของตัวเอง พบว่ามาร์คกระหน่ำไลน์มาจริงๆ นั่นล่ะ แบมแบมเลยตอบกลับไปแค่ว่ากำลังจะไปหา ก่อนจะหยิบแค่มือถือติดตัวเดินไปหยุดอยู่หน้าห้องพักของมาร์คภายในเวลาไม่ถึง 15 นาที เขาลังเลอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะส่งไลน์ไปหาอีกคนสั้นๆ ว่า

‘Bam_chaos : อยู่หน้าห้องพัก

ไม่ถึง 2 นาทีบานประตูห้องพักก็เปิดผลัวะออก มือกลองของวงที่แต่งตัวเรียบร้อยโผล่หน้าออกมาแล้วยิ้มพลางเดินออกมาจากห้องพัก ปิดประตูเหมือนเดิมแล้วก็เอ่ยเสียงดุออกมา

“ไม่ตอบไลน์”

“ผมซ้อมแล้วก็แต่งหน้า” แบมแบมเลี่ยงจะพูดถึงเรื่องที่เขาไปขลุกอยู่กับเพื่อนมาจนลืมโทรศัพท์เลยตอบไปแบบนั้น ก่อนเจ้าตัวจะกอดอกพอนึกถึงเรื่องไอจี

“แล้วพี่มาร์ค...อัพไอจีแบบนั้นน่ะ”

“ก็คนหายต้องตามหาแบบนี้แหละ”

“บ้าเหรอ? แล้วรูปนั่นเช็คหน้าผมก่อนลงด้วย” แบมแบมบ่นอุบอิบ แน่นอนว่าเขาต้องบ่นเพราะรูปนั้นแบมแบมน่าจะกำลังพูดอะไรอยู่เลยนั่งอ้าปากจนริมฝีปากล่างห้อยเชียว น่าเกลียดจะตาย!

“พี่จะขึ้นเวทีแล้วตื่นเต้นน่ะ” มาร์คเกริ่นออกมา แบมแบมขมวดคิ้วเงยหน้ามองแล้วถามไปเบาๆ ว่า

“เมื่อกี้พี่มาร์คพูดว่าอะไรนะ”

“ตื่นเต้นไง นี่เรียกมาให้กำลังใจ”

“นี่พี่จะกวนผมใช่ไหม?” แบมแบมเกือบจะตะโกนใส่หน้าอีกฝ่ายดังๆ อย่างหมั่นไส้

ตื่นเต้นอะไรกันล่ะ ร้อยวันพันปีก่อนเราจะขึ้นเวที คนที่ตื่นเต้นแทบทุกครั้งมักจะเป็นจินยองและแบมแบมเสมอ มาร์คกับแจบอมน่ะเป็นพวกสมาธิเลิศ ก่อนขึ้นเวทีก็ยืนนิ่งพอทีมงานเรียกก็สามารถวิ่งขึ้นไปแสดงได้ไม่มีติดขัด ไม่เหมือนแบมแบมที่บางครั้งถึงกับต้องพนมมือไหว้สิ่งศักดิ์สิทธิ์ปลกๆ

“ไม่ได้กวน ก็เป็นครั้งแรกที่เล่นเปียโนต่อหน้าคนเยอะๆ ไม่ใช่กลองนี่หว่า”

ได้ยินแบบนั้นแล้วก็พอจะเข้าใจอยู่หรอก แบมแบมยังตื่นเต้นเลยกับการเล่นเพลงเทย์เลอร์นั่นน่ะ แถมยังจับคู่กับนักร้องสาวเสียงใสที่เป็นที่นิยมในกระแสตอนนี้อีกต่างหาก แบมแบมเงยหน้าขึ้นมองมาร์คที่ยืนนิ่งอยู่ตรงหน้า

“ให้กำลังใจพี่หน่อย”

“อะไรนะ พี่มาร์ค...” แบมแบมปวดหัวจี๊ดขึ้นมากะทันหัน มีใครบอกบ้างไหมว่ามาร์คไม่เร่งเอาคำตอบจากปากเขานั่นก็จริงอยู่หรอก แต่เล่นทำกันแบบนี้

ใครมันไม่หวั่นไหวก็บ้าแล้ว!

“สู้ๆ ผมก็จะไปเตรียมตัวแล้ว ขอตัวนะครับ”

“อืม บายๆ ไว้เจอกัน”

แปลกตรงที่มาร์คไม่ยอมรั้งให้อยู่ต่อนี่ล่ะ แบมแบมเลยถอนหายใจตอนหมุนตัวเพื่อเดินกลับห้องพักของตัวเองบ้าง ตอนที่เขาเลี้ยวตรงมุมตึกนั่นเอง จู่ๆ โทรศัพท์ในมือก็สั่น เขาขมวดคิ้วก่อนจะมองชื่อคนส่งก่อนจะอ่านข้อความนั้น

‘Mark_chaos : ตั้งใจทำงานนะน้องแบมเลอร์

แบมแบมหลุดขำออกมาตอนอ่านจบ เอาเป็นว่าไม่ได้ตอบกลับไปหรอกแต่ก็อารมณ์ดีและหายกังวลว่าจะลืมคอร์ดไปได้เยอะขึ้นเลยล่ะ ขอบคุณแต่ไม่ได้พูดออกไปให้ได้ยินก็แล้วกัน

 

 

 

ปาร์ตี้หลังจากงานครบรอบของ KTV อาจจะมีถึงเช้าแต่พวกเราสี่คนขอร้องให้พี่ฮยอนอูขับรถไปส่งที่หอพักตอนเกือบเที่ยงคืน ไม่ใช่ว่าเรามีงานต่อตอนเช้าและต้องรีบไปพักผ่อนหรอก หลังจากพรุ่งนี้บริษัทมีวันหยุดให้เรา 4 คนได้พักผ่อนแบบเต็มคราบและอนุญาตให้ไปไหนมาไหนไม่ต้องอยู่หอพักได้ตั้ง 2 วันเต็มๆ แต่เพราะว่าวันนี้เหนื่อยแล้วก็เลยขอกลับก่อน และทุกคนก็เห็นพ้องกันหมด

แบมแบมหลับมาตลอดทางกลับหอพัก เขามาตื่นอีกทีก็เพราะจินยองสะกิดเบาๆ ว่าใกล้จะถึงแล้ว เด็กหนุ่มเดินขยี้ตาลงจากรถตามหลังจินยองไปโดยมีมาร์คเดินประกบด้านหลังอีกที

“ง่วงเหรอ?”

“อ๋อ..ครับ แต่ยังไงก็ต้องอาบน้ำก่อน” แบมแบมอ้าปากหาวหวอดขณะเดินเข้าไปในลิฟต์

พอถึงห้องพักเราก็มานั่งฟังพี่ฮยอนอูเอ่ยย้ำว่าห้ามทำอะไรเสียหายระหว่างช่วง 2 วันนี้ ถ้ามีอะไรก็ติดต่อพี่ฮยอนอูได้เสมอ ไลน์มาได้ตลอด แต่ก็ตบท้ายออกมาเบาๆ ว่า

แต่พี่อยู่กับแฟนทั้ง 2 วัน ถ้าไม่จำเป็นมากก็ไม่ต้องติดต่อมา

สรุปง่ายๆ ก็คืออย่ากวนนั่นล่ะ เอาเป็นว่าพวกเราก็แค่ต้องทำตัวเป็นเด็กดีอย่านอกลู่นอกทางและพักผ่อนให้เต็มที่ก็พอ แบมแบมนั่งดูทีวีอยู่กับจินยองเพราะตอนนี้แจบอมใช้สิทธิ์หัวหน้าวงขออาบน้ำเป็นคนแรก ส่วนมาร์ควุ่นวายอยู่ในครัวคงจะหาอะไรทาน

“แบมแบมจะไปทำอะไรบ้างช่วงวันหยุด” จินยองกดรีโมทเปลี่ยนช่องพลางถาม

“ไม่รู้ครับ คงนอนพักไม่ก็ออกไปหาอะไรอร่อยๆ ทานมั้ง ผมยังไม่ได้วางแผนจะทำอะไรเลยนอกจากนอน” แบมแบมตอบเสียงอู้อี้เพราะซุกหน้าลงกับหมอน จินยองเลยหัวเราะเบาๆ

“พี่จินยองจะไปไหนครับ”

“กลับบ้าน เอาหนังสือที่อ่านเสร็จแล้วกลับไปเก็บ ก็คงอยู่ค้างที่นั่นเลยด้วย ไม่ได้กลับนานแล้ว” จินยองยิ้มบางให้ แบมแบมพยักหน้ารับ เขาเองก็อยากกลับบ้านอยู่หรอกแต่บ้านก็ไกลแถมงกไม่อยากใช้เงินซื้อค่าตั๋วเครื่องบิน

“ไปกับพี่ไหม?”

เสียงทุ้มต่ำเอ่ยดังขึ้น มาร์คออกมาจากห้องครัวพร้อมถ้วยไอติมในมือ ยื่นช้อนพลาสติกให้แต่จินยองกับแบมแบมโบกมือลา เที่ยงคืนกว่าแล้วยังจะกินไอติมอีก

“พี่จะไปเดินเล่น ไปเที่ยว อยากทำเยอะแยะแต่ไปคนเดียวนะ แบมแบมไปด้วยกันไหม?”

“ไม่ต้องไปหรอกแบมเดี๋ยวมันพาเสียคน” จินยองเอ่ยดักแล้วหัวเราะตอนเห็นมาร์คทำหน้ายุ่ง

“เสียคนอะไรกัน แค่พาไปกินข้าวซื้อของ” มาร์คบ่นอุบอิบ เหมือนจะได้ยินเสียงเปิดประตูห้องน้ำ แล้วจินยองก็ลุกจากโซฟาเพื่ออาบต่อ ที่จริงมาร์คควรอาบหลังจากแจบอมแต่อีกฝ่ายกินไอติมอยู่แบบนี้คงอีกนานกว่าจะอาบน้ำ

“ไปไหมแบมแบม” มาร์คหันไปยิ้มให้

“มึงนี่ตัวติดแบมแบมแทบจะเป็นเงาน้องได้แล้วนะมาร์ค ชอบเขาเหรอ?” แจบอมตะโกนถามพลางเดินมาหา ใส่ชุดนอนตัวโคร่งและกำลังเช็ดผมที่เปียกซ่กพลางสะบัดน้ำใส่มาร์คไปด้วย คนโดนถามหลบสายน้ำพลางตะโกนบอกไปว่า

“เออ ชอบดิ่! ไม่ชอบจะตามเป็นเงาแบบนี้เหรอ?”

แบมแบมเบิกตาโตทันทีตอนมาร์คเอ่ยประโยคนั้น เขาเม้มปาก หัวใจเต้นแรงกว่าตอนเขินมาร์คซะอีก แล้วจินยองก็ระเบิดเสียงหัวเราะดังลั่นพลางเอาผ้าขนหนูพาดตัว ส่วนแจบอมก็เดินมานั่งแทนที่จินยองแล้วหันมายิ้มหวานให้แบมแบม

“แล้วตอนแรกน่ะกัดเขายังกับหมา ตอนนี้ชอบแล้ว กูบอกแล้วมึงต้องชอบแบมแบมเข้าสักวัน น้องชอบเพลงชอบอะไรคล้ายๆ จำที่กูบอกไม่ได้รึไง?”

จินยองหัวเราะพลางหันมายักคิ้วหลิ่วตาให้แบมแบมแล้วเดินหายไปทางประตูห้องน้ำ เด็กใหม่ยังอ้าปากงุนงงอยู่ พอหันมามองแจบอมที่นั่งใกล้ๆ ก็พบว่าหัวหน้าวงเอื้อมไปแย่งช้อนมาจ้วงตักไอติมเข้าปากสลับกับเช็ดผมอยู่ กลืนไอติมลงคอแล้วก็ชี้บอกแบมแบมว่า

“เนี่ย...มันชอบแบมแบมแล้ว ทีนี้มันก็จะไม่ปากหมาใส่แล้วล่ะ”

แจบอมตบไหล่มาร์คก่อนจะก้มหน้าเช็ดผมต่อ ตอนนั้นเองที่มาร์คเงยหน้าจากโถไอติมบนตัก หันมาวาดยิ้มกว้างกรุ้มกริ่มส่งให้แบมแบม ก่อนจะพะงาบปากไร้เสียงถามออกมาอีกครั้ง

ไป กับ พี่ ไหม

แบมแบมไม่ได้ตอบอะไรนอกจากเบือนหน้าหนีไปดูทีวี แล้วจู่ๆ โทรศัพท์ก็ดังขึ้น เขาหันไปคว้ามากดเปิดอ่านและพบว่าไม่ใช่ใครที่ไหนไกลเลย แต่เป็นมาร์คต้วนคนเดิมคนเดียว

‘Mark_chaos : สรุปว่าไปพรีเดทกับพี่ไหม เผื่อจะใจอ่อน

อ่านข้อความนั้นจบแบมแบมก็เงยหน้ามองคนที่ส่งข้อความมาซึ่งนั่งอยู่อีกฝั่งของโซฟา แบมแบมนั่งนิ่งมองอีกคนอยู่ครู่หนึ่ง แจบอมเงยหน้าเช็ดผม แล้วตอนนั้นเองที่มาร์คอ้าปากเหมือนจะตะโกนถามเขาดังๆ ต่อหน้า เด็กหนุ่มเลยเม้มปากเป็นเส้นตรงแล้วพยักหน้าหนึ่งครั้งแรงๆ

“เป็นอะไรน่ะแบมแบม” แจบอมขมวดคิ้วถาม “เมื่อกี้สัปหงกเหรอ? ง่วงใช่ไหม? จินยอง! มึงเข้าไปวางท่อประปาเหรอ? รีบอาบน้ำ แบมแบมง่วงนอน!

แบมแบมเม้มปากไม่กล้าบอกออกไปว่าเพราะอะไร ขณะที่มองหน้ามาร์คแล้วอีกคนก็กลั้นหัวเราะจนหน้าแดง ตักไอติมเข้าปากแล้วก็ยังกลั้นขำจนไหล่สั่น แบมแบมขมวดคิ้วส่งไปให้มาร์คก่อนจะหันไปยิ้มแหยให้แจบอมที่หันมาปลอบว่าเดี๋ยวจินยองก็คงจะอาบน้ำเสร็จ ให้อดทนก่อนอีกนิด

‘Mark_chaos : ยิ้มหน่อยน่า...ง่วงจนสัปหงกแล้ว

ยังจะส่งข้อความมาแซวอีก!

แบมแบมหันไปถลึงตาใส่แต่มาร์คไม่ได้ดูทุกข์ร้อนอะไรเลย ยังมีหน้าฮัมเพลงตักไอติมเข้าปากตัวเองแล้วก็ป้อนแจบอมอีกต่างหาก เด็กหนุ่มลอบถอนหายใจ ไปเที่ยวกับมาร์คน่ะไม่ได้กลัวหรอก แต่ทำไมต้องใช้คำว่าพรีเดทด้วยเล่า แบมแบมว่ามันคือเดทดีๆ นั่นล่ะ

แต่ไหนๆ ก็ตกปากรับคำไปแล้ว...ดูหน่อยแล้วกันว่าจบวันแบมแบมจะให้คะแนนมาร์คเท่าไหร่ดี...

 

 

 

 

สวัสดีค่ะวันนี้มาลงฟิคเร็วทุกคนอาจจะแปลกใจได้ >_<
ตอนนี้ก็ยังคงหวาน และพี่มัคก็ยังเป็นผช.ขี้เนียนอยู่ส่วนน้องแบมก็เห่อม...มาลุ้นน้องกันค่ะ 55555
ขอบคุณทุกคนที่คอยติดตามแล้วก็ให้กำลังใจ ตอนที่แล้วว่ากรี๊ดหมอนกระจุย
ตอนนี้ถึงคราวผ้าห่มขาด(?) กันบ้างนะคะ คาดว่าหลายคนอ่านฟิคจบอาจจะได้ซื้อชุดเครื่องนอนใหม่

555555555555555 ขอบคุณสำหรับคอมเมนต์และแท็ก #ficfakemb ด้วยค่ะ
ไว้เจอกันตอนหน้านะคะ
XD 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 146 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,339 ความคิดเห็น

  1. #2327 Arifah (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 19 ธันวาคม 2561 / 21:25
    เข้าไปวางท่อปะปาหรอ555555 ขำอะขำ
    #2,327
    0
  2. #2320 ปาปัว?นิ?วกินี? (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 28 พฤศจิกายน 2561 / 21:18

    เลห์เหลี่ยมคนหล่อมันก้อทำหวั่นไหวแบบนี้แหละ

    ตอดเล็กตอดน้อยตลอด

    #2,320
    0
  3. #2302 opoceleste (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2561 / 01:39

    ตรงไปอีกพี่มาร์คคค

    #2,302
    0
  4. #2282 ฺBeau (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 6 ตุลาคม 2561 / 17:00
    พี่มาร์ครุกมากมายยยยย เขินอ่าาาาา >/////<
    #2,282
    0
  5. #2267 Facebook12345 (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 26 กันยายน 2561 / 23:05

    น่ารักมากฟิน

    #2,267
    0
  6. #2241 ฺBMN (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 4 มิถุนายน 2561 / 16:48

    โหย อิมาร์ค ไหนแกบอกว่าไม่รีบไง แต่ที่ฉันเห็นเนี่ย แกโคตรรุกน้องเลยนะ จะไม่ให้น้องพักหายใจหายคอเลยหรือไง น้องเขินจนแก้มจะแตกอยู่แล้ว

    เค้าจะไปเดทกัน!!!!!

    #2,241
    0
  7. #2233 nupororo (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 3 มิถุนายน 2561 / 07:57
    พี่มาร์คคคคคคค รุกแรงเวอร์~~~ ตามเป็นเงาขนาดนี้ 5555
    #2,233
    0
  8. #2192 Luvmarkbam (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 22 สิงหาคม 2560 / 22:12
    วันๆ ชั้นเห็นพวกนางกินแต่ไอติม 655555
    #2,192
    0
  9. #2182 ojay2 (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 12 กรกฎาคม 2560 / 22:01
    รุกแรงเวอร์ แถมกวนตีนนน ตลกกกกกตอนเจบี 555555555
    #2,182
    0
  10. #2149 panida2232 (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2560 / 15:33
    กริ๊ดดดดดดดดด เรื่องนี้แต่งก่อนที่แบมจะพูดว่าพี่มาร์คเป็นเงาใช่ไหมคะ ><
    #2,149
    0
  11. #2146 Piyawadee__Ja (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 7 มกราคม 2560 / 10:26
    เงาของแบม ฮือออออ ไรท์จิตสัมผัส
    #2,146
    0
  12. #2144 NuenG120984 (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 28 ธันวาคม 2559 / 14:28
    โอ๊ยยยยยย
    พี่มาร์คทำไมขี้อ่อยแบบนี้คะ
    รุกขนาดนี้ ฉันเขิลลลลลลลลลลลล
    #2,144
    0
  13. #2126 Dutchhh (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 24 สิงหาคม 2559 / 22:13
    เขินพี่มาร์คมากๆๆๆๆๆๆ ทุกคนดูหลงแบมกันทั้งนั้น โดยเฉพาะมือกลอง คิคิคิ
    #2,126
    0
  14. #2104 Aoyyah (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 21 มิถุนายน 2559 / 00:33
    พี่มาร์ครุกน้องตลอดน้องก็ยิ่งเขินอยู่
    #2,104
    0
  15. #2081 Boomm Wrn (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2559 / 22:48
    ง่อวววววว พรีเดท :)
    #2,081
    0
  16. #2033 mellow_aa (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 12 เมษายน 2559 / 16:18
    โอ๋ยยยยยยยยย นี่ก็รุกจั๊งงง ให้เวลาเว้นไว้เขินบ้างเด้ พอประกาศตัวกับแบมว่าชอบนี่ก็เร่งทำคะแนนไม่ขาดเลยนะคะ ปากบอกว่าไม่ใจร้อนแต่การกระทำนี่อยากให้เค้ารีบตกลงใจจะขาดแล้วใช่มั้ยล่าาาา เข้าใจเหตุผลแบมหน่อยซี่55555555
    #2,033
    0
  17. #2012 soul_hyukjae (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 22 มีนาคม 2559 / 15:46
    โอ๊ยยย ตายล๊าววววว อิพี่มาร์ค
    #2,012
    0
  18. #1995 M.m1nt (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 25 มกราคม 2559 / 14:49
    ฮาวางท่อประปาสุดละ
    #1,995
    0
  19. #1969 NewLoly PanTanyakit (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 16 พฤศจิกายน 2558 / 15:53
    ทำไมขำแจบอม55555555
    #1,969
    0
  20. #1957 ImNadia_BB (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 16 กันยายน 2558 / 04:51
    พรีเดท ฮือออออ ดีงามมมมมมมมมมมมมมมม
    #1,957
    0
  21. #1926 9nawKIHAE (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 29 สิงหาคม 2558 / 18:22
    เย้ๆ ไปเดทกันนนนนนนนนนนนนนนนน 
    #1,926
    0
  22. #1910 PeAriiS (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 27 สิงหาคม 2558 / 00:16
    พรีเดท!!!! กรี๊ดดดดด น่ารักแรง -//////-

    อ่านแล้วฟินมากอ่ะ ไม่ไหวแล้ว ฟินแรง
    #1,910
    0
  23. #1881 MBKY; (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 15 สิงหาคม 2558 / 14:21
    กรี๊ดดดด พรีเดทโหรู้จักใช้คำเข้าหาเขา กลายเป็นตอนนี้มาร์คติดแบมๆมากกก 555555 น่ารัก แง้ง ขี้แกล้ง
    #1,881
    0
  24. #1844 noonsirapat (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 9 สิงหาคม 2558 / 15:06
    เขินมากกกกกกกกกกพรีเดทอะพรีเดททททททท
    #1,844
    0
  25. #1678 Beanie_eily77 (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 4 สิงหาคม 2558 / 00:57
    รู้กันหมดเลยยยยยย ทำไมพี่บีพูดงี้55555555
    #1,678
    0