[GOT7] MARKBAM ll FAKE

ตอนที่ 10 : FAKE - Chapter 8

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 10,591
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 126 ครั้ง
    14 มิ.ย. 58



F A K E

 

Chapter 8

 

 

มาร์คนั่งพิจารณาพุดดิ้งที่วางอยู่บนโต๊ะระหว่างอาหารมื้อเช้าและความวุ่นวายในหอพักเพราะแจบอมตื่นสาย เมื่อคืนแบมแบมกลับมาไม่ดึกนักแต่สมาชิกในวงคนอื่นๆ เพิ่งอิ่มหนำสำราญกับอาหารมื้อใหญ่เป็นไก่หลายกล่องไปแล้ว แบมแบมที่ซื้อพุดดิ้งมาฝากเลยยัดมันใส่ตู้เย็นเก็บไว้ให้เราทานกันตอนเช้าแทน และตอนนี้มาร์คก็กำลังมองโลโก้บนบรรจุภัณฑ์นั่น เขาเงยหน้ามองแบมแบมที่ลากเก้าอี้นั่งลงพร้อมกับขวดนมข้างๆ เขาพอดี

“เพิ่งเห็นว่าแจ็คสันพาไปร้านดังเลย” มาร์คเอ่ยขึ้นแล้วเปิดพุดดิ้งก่อนจะใช้ช้อนตักเข้าปาก

“อ๋อ...ครับ”

“แล้วไปคุยอะไรกันเหรอ?” มาร์คถาม ก้มหน้ามองพุดดิ้งเหมือนไม่ได้ใส่ใจนักหรอก แต่หูก็รอคำตอบจากแบมแบม ได้ยินเสียงเทนมใส่แก้ว แล้วเด็กหนุ่มก็ตอบคำถามว่า

“ก็เรื่องกีต้าร์ครับ แล้วก็...” มาร์คเงยหน้ามองพลางยัดช้อนเข้าปาก แบมแบมเงียบไปอึดใจหนึ่ง พอสบตาเขาก็หลุบตาต่ำก่อนจะรีบบอกว่า

“เรื่องการวางตัวในวงการนี้ แล้วก็เรื่อยเปื่อย”

“เรื่องแบบนั้นถามใครก็ได้ นี่ นู้น นั่น” มาร์คชี้มาที่ตัวเอง ชี้ไปยังจินยองที่เพิ่งเดินเข้ามา ก่อนจะชี้ออกไปทางห้องแจบอม

“ครับ”

แบมแบมตอบเสียงอ้อมแอ้มออกมาก่อนจะรีบดื่มนมแล้วหันไปคุยกับจินยอง มาร์ครีบตักพุดดิ้งรสชาติอร่อยเข้าปากจนหมด จากนั้นอีกไม่กี่นาทีต่อมาเราถึงได้ย้ายตัวเองออกมาจากหอพักขึ้นไปบนรถตู้

มาร์คไม่ได้กวักมือเรียกแบมแบมให้มานั่งข้างกันเหมือนเดิม เขาไม่ได้อยากทำตัวติดอีกฝ่ายตลอดเวลาขนาดนั้น เมื่อคืนตอนที่แบมแบมไม่อยู่หอพัก เพื่อนสองคนแซวทำนองว่าเขาติดเด็กใหม่ซะจนมาร์คคิดว่าเขาควรเว้นระยะห่างของพวกเราไว้บ้าง แบมแบมเองก็คงมีพื้นที่ส่วนตัวในชีวิตของตัวเองที่ไม่ได้อยากแชร์ให้เขารู้และเป็นความลับของเจ้าตัว มาร์คเองก็มีพื้นที่ส่วนนั้นเช่นกัน แต่ที่เขาสนุกกับการคุยกับแบมแบมก็คงเพราะนานๆ จะเจอคนที่ชอบเพลงแนวๆ เดียวกับตัวเองจนคุยถูกคอมากกว่า

มาร์คเอาไอแพดมาวางบนตักเพื่อเล่นฆ่าเวลา คงอีกสักพักกว่าเราจะถึงที่หมาย ตารางงานวันนี้ไม่มีอะไรมากแค่ถ่ายแบบลงนิตยสารกับสัมภาษณ์นิดหน่อยเท่านั้น หลังจากนั้นก็จะได้พักเพื่อเตรียมตัวไปต่างประเทศในอีก 2 วันข้างหน้า

ปลายนิ้วเลื่อนเข้าเว็บบอร์ดที่แฟนคลับสามารถตั้งกระทู้และถามตอบกันได้ มาร์คไล่สายตากวาดมองเร็วๆ ก่อนจะเห็นว่ากระทู้ลำดับที่ 4-5 มีชื่อแบมแบมแท็กอยู่ เขาเลยคลิกเข้าไปก่อนจะพบว่าเป็นภาพแอบถ่ายของแฟนคลับที่บังเอิญไปเจอแบมแบมที่ร้านอาหารญี่ปุ่นเมื่อคืน พร้อมกับคำอธิบายเป็นแฟคแอคเค้านท์

วันนี้ฉันเจอแบมแบมที่ร้านอาหารค่ะ ตกใจมากเพราะฉันไม่คิดว่าจะเจอเขากับแจ็คสัน แทนที่จะเป็นคนในวง Chaos ตัวจริงเขาดูดีมากๆ ผอมแถมยังน่ารักอีกต่างหาก พวกเขามากันสองคน ดูเหมือนแจ็คสันจะจองห้องส่วนตัวเอาไว้ค่ะ พวกเขาหายเข้าไปในนั้นแค่สองคนเกือบ 2 ชั่วโมงแล้วถึงออกมา ฉันอยากจะเดินเข้าไปขอลายเซ็นมากเพราะพวกเขาดูอารมณ์ดีทั้งคู่แต่ก็ไม่ได้ขอ เลยแอบถ่ายรูปพวกเขาแทนค่ะ เด็กๆ ค่ายนี้ไม่ได้อยู่วงเดียวกันแต่สนิทสนมกันดีจังเลย

หากนำรูปภาพและแฟนแอคเค้านท์ออกไปกรุณาติดเครดิตด้วยค่ะ

มาร์คเลื่อนนิ้วไปดูภาพอีกครั้ง มันเบลอนิดหน่อย แต่ก็เห็นได้ชัดว่าเป็นแบมแบมเดินตามหลังแจ็คสันอยู่ในร้าน และภาพสุดท้ายเป็นตอนแจ็คสันเปิดประตูให้แบมแบมออกมานอกร้าน

เขาเม้มปาก ลังเลอยู่ว่าจะปิดกระทู้นั้นดีไหมแต่สุดท้ายก็เลื่อนไปอ่านคอมเม้นต์ของเหล่าแฟนซี ซึ่งส่วนใหญ่ดูจะตกใจจริงๆ ที่เห็นแบมแบมไปทานอาหารกับแจ็คสัน หลายคนออกความเห็นว่าสองคนนี้ไปสนิทกันตอนไหน รวมไปถึงคนที่แสดงความเห็นว่าคงเพราะเป็นมือกีต้าร์เหมือนกัน และอีกหลายความเห็นว่าคนอื่นในวงไปไหน ทำไมแบมแบมถึงมากับแจ็คสันแบบนี้

มาร์คปิดกระทู้จริงๆ เขาเอนหลังพิงเบาะ เหลือบไปมองเบาะด้านหลังซึ่งแบมแบมหลับคอพับไปแล้ว เด็กวัยกำลังเติบโตก็คงแบบนี้

เขาเดาะลิ้นในโพรงปากแล้วหันไปมองจินยองซึ่งรายนี้ก็นั่งอ่านหนังสือพลิกหน้ากระดาษใส่หูฟังเงียบๆ อยู่ตามเดิม มองแจบอมก็กำลังนั่งมองการจราจรด้านหน้าเหมือนกับคนขับรถอย่างพี่ฮยอนอู มาร์คเม้มปากแล้วสุดท้ายก็แค่นั่งมองออกไปนอกหน้าต่างรถก็เท่านั้นเอง

 

 

 

แบมแบมกำลังวุ่นวายอยู่กับการไปต่างประเทศครั้งแรกในฐานะสมาชิกคนหนึ่งของ Chaos ก่อนหน้านี้พี่ฮยอนอูบอกรายละเอียดคร่าวๆ และนัดเวลากับพวกเราว่าจะมารับตอนเช้ากี่โมง หลังจากคล้อยหลังผู้จัดการวง ทุกคนก็หายเข้าไปในห้องพักเพื่อเก็บกระเป๋าเสื้อผ้าเพราะเราจะไปทำงานที่นู้นกันเกือบอาทิตย์

แต่เอาเข้าจริงๆ แล้วแบมแบมก็แค่วางกระเป๋าเดินทางที่ประธานซื้อให้เป็นของขวัญวางไว้กับพื้น เปิดตู้เสื้อผ้า หยิบกางเกงมาวางบนเตียง หยิบเสื้อมาวางข้างๆ เกือบ 4-5 ตัวแล้วก็ยืนเท้าสะเอวขมวดคิ้วเพราะตัดสินใจไม่ได้ว่าจะเอาอันไหนไปดี แล้วพรุ่งนี้จะใส่อะไรไปสนามบิน เขาคิดถึงขั้นว่าต้องมีแฟนคลับมาตามถ่ายรูปแน่ๆ ขณะที่กำลังคิดไม่ตกอยู่นั่นเสียงเคาะประตูก็ดังขึ้น แบมแบมมองบานประตูแล้วก้าวขายาวๆ ข้ามกระเป๋าที่วางอยู่กลางห้องเพื่อไปเปิด

“ยังไม่เสร็จอีกเหรอ?” จินยองเลิกคิ้วมองไปในห้อง แบมแบมพยักหน้าแล้วถอนหายใจ

“คือผม...ตัดสินใจไม่ได้ว่าจะเอาไงดี เอาอะไรไปบ้าง แล้วก็จะใส่ชุดอะไรดี”

“หยิบๆ ไปเหอะน่า ชุดอะไรก็เหมือนกันนั่นล่ะ” จินยองว่า

แบมแบมเดินเข้ามาในห้องให้อีกคนเดินตามหลังเข้ามา เขาพอจะรู้อยู่หรอกว่าจินยองไม่ใช่คนชอบแฟชั่นนักหนา เคยเห็นรูปถ่ายอีกฝ่ายตามสนามบินมาบ้าง และไม่ใช่คนพิถีพิถันอะไรแต่โชคดีว่าใส่อะไรก็ดูดี จินยองเดินมากอดอกมองเสื้อผ้าที่แบมแบมวางกระจายบนเตียง ชี้ไปที่เสื้อยืดตัวหนึ่งแล้วก็กางเกงก่อนจะไล่แบมแบมให้ไปเปลี่ยนให้ดู

“งั้นพี่จินยองรอก่อนนะ”

แบมแบมเดินออกจากห้องนอนไปยังห้องน้ำในหอพักที่มีเพียงห้องเดียว เขาเห็นว่าแจบอมนั่งดูทีวีอยู่คนเดียว เลยเผลอมองไปทางประตูห้องมือกลอง ก่อนจะรีบหายเข้าไปในห้องน้ำเพื่อเปลี่ยนเสื้อผ้า

เด็กหนุ่มมองตัวเองในชุดที่จินยองว่าน่าจะเข้ากันแล้วออกมาจากห้องน้ำ แจบอมเหลือบมามองอย่างสงสัย เด็กหนุ่มเลยต้องทำแค่ยิ้มเจื่อนให้ไม่กล้าบอกว่าคิดมากเรื่องการแต่งตัวของตัวเอง แบมแบมหมุนลูกบิดประตูก่อนจะเข้าไปในห้องและเอ่ยขึ้นเบาๆ

“เป็นไงครับ”

“ก็ไม่แย่ แต่ลองอันนี้ดีกว่า”

เจ้าของห้องเบิกตาเล็กน้อยตอนเห็นว่าคนที่อยู่ในห้องเขาตอนนี้ไม่ใช่จินยอง แต่เป็นมาร์คต่างหาก แถมอีกฝ่ายยังถือวิสาสะหยิบกางเกงตัวนู้นกับเสื้อตัวนี้ของแบมแบมมาวางเรียงเป็นชุดเพื่อดูว่ามันแมตซ์กันรึเปล่าให้ด้วย

“แล้ว...พี่จินยอง...”

“มันไปอ่านหนังสือ เมื่อกี้ไปเรียกพี่ให้มาช่วย จินยองมันไม่ค่อยถนัดเรื่องนี้หรอก” มาร์คนั่งลงบนขอบเตียงแบมแบม เด็กหนุ่มพยักหน้ารับรู้ก่อนจะเดินไปหยิบเสื้อผ้ามาจากมือมาร์ค

“จะไปไหน?” มาร์คเอ่ยถามตอนแบมแบมหมุนตัวจะเดินไปเปลี่ยนเสื้อผ้าที่ห้องน้ำอีก

“ไป...เปลี่ยนเสื้อผ้าไงครับ” หันมาตอบด้วยน้ำเสียงงุนงง มาร์คเลยยักไหล่ก่อนจะเอ่ยขึ้นอย่างไม่สะทกสะท้านว่า

“เปลี่ยนตรงนี้ล่ะ”

“ครับ? เอ่อ...แต่ว่า...”

“ผู้ชายด้วยกันจะอายอะไร เปลี่ยนๆ เถอะ ทำตัวให้ชินไว้ ต่อไปพวกเราคงต้องถอดเสื้อผ้าทำงานร่วมกันอีกเยอะ”

แบมแบมพยักหน้าหงึกแม้จะตงิดว่างานอะไรที่ต้องถอดเสื้อผ้าทำร่วมกันของมาร์คก็ตามแต่ เขาเดินไปยืนหน้าตู้เสื้อผ้า มาร์คก้มลงมองในกระเป๋าเดินทางของแบมแบม แล้วก็หยิบผ้าพันคอเขาขึ้นมาพิจารณา เด็กหนุ่มเม้มปาก ก่อนจะดึงปลายเสื้อยืดเลิกขึ้นเพื่อถอดมันให้พ้นตัว

ตั้งแต่เกิดมาคนที่เห็นแบมแบมในร่างเปลือยนอกจากคนในครอบครัวก็คงเป็นยองแจและยูคยอมนั่นล่ะ แต่ก็แค่ถอดเสื้อเปลือยอกเท่านั้น แบมแบมใส่เสื้อตัวใหม่เข้าไปแทนที่ก่อนจะจับตะขอกางเกงแล้วเม้มปากอย่างลังเล เขาหันไปทางมาร์คแต่อีกฝ่ายก็ไม่ได้มีท่าทีจะหันมา เลยกลั้นหายใจแล้วรีบดึงกางเกงก่อนจะสะบัดให้มันหลุดจากปลายเท้า

“พี่มาร์คมองผมทำไมครับ!

แบมแบมแหวเสียงดังลั่น ตอนที่เงยหน้าหลังจากปลายเท้าหลุดจากขากางเกงได้ก็สบตากับมาร์คที่หันมาพอดี แบมแบมกัดปากพลางถอยหลังจนติดตู้เสื้อผ้า กะพริบตาถี่ๆ มองมือกลองที่ไม่ได้ตอบอะไรนอกจากหันกลับไปราวไม่มีอะไรเกิดขึ้นพร้อมประโยคเรียบง่ายว่า

“ก็เห็นจับกางเกงอยู่นานนึกว่าถอดไม่ได้”

“เปล่าครับ คือ...” กลายเป็นแบมแบมที่อึกอัก ก้มหน้ามองปลายเท้าตัวเองและกางเกงซึ่งกองอยู่ที่พื้น สภาพเขาตอนนี้มีเพียงเสื้อยืดราคาแพงยาวเลยเอวคลุมต้นขาและส่วนกลางลำตัว เด็กหนุ่มเลิกพูดแล้วหยิบกางเกงที่มาร์คบอกให้ลองมาใส่อย่างรวดเร็ว

“เป็นไงครับ”

พอเรียบร้อยก็เลยเอ่ยถาม มาร์คพยักหน้าหงึกท่าทางพอใจ ก่อนจะหยิบเสื้อผ้าตัวนู้นตัวนี้ออกมาวางเรียงบนกระเป๋าเดินทางแบมแบม

“ใส่ตัวนี้ไปสนามบินแล้วกัน ส่วนพวกนี้ลองๆ จัดไว้ให้ ก็เลือกที่ชอบเอง อ๋อ...จินยองบอกว่าให้เตือนว่าอย่าลืมพวกแปรงสีฟันด้วย โรงแรมที่ญี่ปุ่นแปรงไม่ค่อยดีต่อฟันนักหรอก” มาร์คบ่นในประโยคท้าย

“อ๋อ...ครับ” พยักหน้าหงึกหงักก่อนจะเดินไปนั่งลงกับพื้นเพื่อหยิบเสื้อผ้าที่มาร์คจัดไว้ให้ขึ้นมาพิจารณา

“งั้นไม่กวนแล้ว ไว้เจอกันพรุ่งนี้เช้า” มาร์คโบกมือ แบมแบมเอ่ยขอบคุณตามหลังอีกฝ่าย

แต่จู่ๆ มือกลองก็หยุดอยู่หน้าลูกบิดประตู แบมแบมเงยหน้ามองจากพื้นห้อง อีกฝ่ายหันหน้ากลับมา ขมวดคิ้วทำหน้าครุ่นคิดบางอย่าง อ้าปากเหมือนจะพูดอะไรแล้วก็ยกมือขึ้นปิดปาก

“มีอะไร...รึเปล่าครับ?” แบมแบมเลยลองเอ่ยถาม มาร์คหันมาสบตา ก่อนจะเอ่ยเสียงเรียบและสีหน้าก็นิ่งๆ ออกมา

“กินข้าวเยอะๆ บ้างนะ พี่เพิ่งรู้ว่าแบมแบมผอมขนาดนี้”

เด็กหนุ่มอ้าปาก มองมาร์คที่เอ่ยจบก็เดินเปิดประตูออกไปจากห้องเขา เจ้าของห้องมองบานประตูที่ปิดลง พะงาบปากแต่ไม่มีเสียงใดๆ หลุดรอดออกมา แบมแบมเงยหน้ามองเพดาน พ่นลมหายใจแรงๆ ก่อนจะลงมือจัดกระเป๋าให้เรียบร้อยซะที

 

 

 

กว่าจะผ่านเหล่า FanC ที่มาส่งถึงสนามบินและเข้ามาด้านในได้ เด็กใหม่ของวงอย่างแบมแบมก็ดูจะมีสีหน้าเหนื่อยล้าอย่างเห็นได้ชัด ไม่เหมือนกับมาร์ค แจบอมและจินยองที่ชินกับสภาพวุ่นวายแบบนี้และเอาตัวรอดได้ แต่มาร์คก็ทำหน้าที่แฟนเซอร์วิสและคู่จิ้นกับแบมแบมได้ดีด้วยการเดินตามหลังและคอยกระซิบบอกเด็กหนุ่มอยู่ไม่ห่างตา

“ดื่มน้ำหน่อยสิ” แจบอมยื่นกระป๋องน้ำผลไม้ให้มือกีต้าร์ของวง

มาร์คเหลือบมามอง เขานั่งอยู่ข้างแบมแบมในฟู้ดคอร์ทของสนามบิน ขณะแจบอมลากเก้าอี้นั่งลง ส่วนจินยองหายไปกับพี่ฮยอนอูเพราะทั้งคู่บ่นว่าหิวและอยากหาอะไรทานก่อนขึ้นเครื่อง เราเหลือเวลาเดินเล่นก่อนเครื่องจะขึ้นอีกเกือบชั่วโมง เลยพอมีเวลาได้มานั่งพักผ่อนในฟู้ดคอร์ทแบบนี้

“เมื่อกี้นึกว่าจะล้มแล้วซะอีก” แจบอมหยิบมือถือมาเล่นพลางเอ่ยถาม แบมแบมจิบน้ำไปนิดหน่อยก่อนจะวางกระป๋องลงแล้วพยักหน้า

“ครับ แต่พี่มาร์คดึงไว้ทัน”

แจบอมพยักหน้าหงึกพลางหันมาทางเขา มาร์คยักไหล่ แล้วไม่ได้พูดอะไรกันออกมาอีก ตอนนั้นเองที่แจบอมวางมือถือลงบนโต๊ะ หยิบเป้แล้วล้วงเอากล้องวีดีโอขนาดพกพาออกมามอง ก่อนจะเม้มปากเอ่ยถามว่า

“คิดรึยังจะถ่ายอะไรกัน”

“ยังเลยครับ” แบมแบมสารภาพเสียงอ่อย ขณะที่มาร์คส่ายหน้าออกมาเช่นกัน

ระหว่างนั่งรถมาที่นี่ ทีมงานจากรายการเรียลลิตี้ก็ทำหน้าที่ขับรถมาส่งพวกเราด้วย เพื่อจะได้แจกแจงงาน อันที่จริงเราเริ่มโดนถ่ายกันตั้งแต่ก้าวเท้าออกจากหอพักด้วยซ้ำไป หลังจากนั้นก็ได้รับกล้องกันคนละตัว ทีมงานบอกให้ถ่ายการใช้ชีวิตของตัวเองและเพื่อนร่วมวง บอกรายละเอียดเรื่องคอนเซปต์รายการแบบคร่าวๆ แล้วก็จากไปพร้อมทิ้งท้ายว่าทีมงานจะตามเราไปญี่ปุ่นวันพรุ่งนี้ ระหว่างนี้เลยให้เราถ่ายกันเองไปก่อน

“ไม่ต้องถ่ายก็ได้มั้ง พรุ่งนี้เดี๋ยวเขาก็มากันแล้ว” มาร์คเอ่ยเสียงเรียบ

เขาไม่ค่อยชอบคอนเซปต์อะไรแบบนี้มากนัก มาร์คว่าหลายครั้งรายการเรียลลิตี้แทนที่จะเป็นการรักษาภาพลักษณ์กลับเป็นการทำลายภาพพจน์ที่เพียรพยายามสร้างให้คนอื่นเห็นซะมากกว่า แต่เอาเข้าจริงประธานก็อยากให้พวกเราทำลายภาพหยิ่งๆ ดูเข้าถึงยากกันอยู่แล้วด้วย

“มึงก็คิดง่ายไป” แจบอมยื่นนิ้วมาจิ้มตรงหน้าผากแล้วผลัก มาร์คเบี่ยงตัวหลบแล้วจิ๊ปากก่อนจะลุกขึ้นยืน

“กูจะไปเดินดูน้ำหอมหน่อย”

“ผมไปด้วยครับ” แบมแบมรีบยกมือก่อนจะลุกตาม เด็กหนุ่มกะพริบตาปริบๆ เหมือนขอคำอนุญาต ตอนนั้นมาร์คเลยต้องพยักหน้า 2-3 ทีให้

“อย่าไปกันนานนักล่ะ พี่ฮยอนอูบอกว่ามีเรื่องจะคุยด้วย”

แจบอมเอ่ยไล่หลัง มาร์คไม่ได้หันกลับไปอีก เพราะได้ยินเสียงแบมแบมตอบรับแจบอมแทนแล้ว เดินออกมาได้สักพักเด็กหนุ่มที่ขอมาด้วยก็รีบสาวเท้ายาวๆ ตามหลังเขามาอย่างรวดเร็ว ตอนนี้เราสองคนเดินไปพร้อมๆ กัน มาร์คเหลือบมามองหน้าเด็กที่เดินอยู่ด้วยกัน

“มานี่มา”

เขายกมือขึ้นโอบไหล่แบมแบม ก่อนจะพาเด็กตัวโปร่งเดินไปทางบูธขายน้ำหอมและเครื่องสำอางซึ่งตั้งเรียงรายหลายยี่ห้อ มาร์คพาเด็กหนุ่มไปยืนอยู่หน้าน้ำหอมยี่ห้อหนึ่ง ก่อนจะดึงแขนกลับแล้วเอ่ยเสียงเบาหวิวบอกไปว่า

“สังเกตไหมว่ามีแฟนคลับบางคนมาด้วย เขาคงบินตามไปที่ญี่ปุ่น”

“อ๋อ...” แบมแบมเม้มปากพยักหน้า

เรื่องแบบนี้เป็นเรื่องปกติไปแล้ว มาร์คอธิบายเพราะกลัวว่าแบมแบมจะแปลกใจ แต่เขาก็จะถือว่ารอบนี้ FanC ตามไปน้อยไม่เยอะเท่าที่เคยเจอ อาจเป็นเพราะครั้งนี้พวกเราไม่ได้ไปงานแฟนมีตติ้งแต่แค่ไปออกรายการทีวี สัมภาษณ์ ถ่ายแบบของที่นู้นและส่วนใหญ่เป็นงานที่ไม่ได้ออกสื่อสาธารณะซะมาก

“จะดูอะไรล่ะ?” มาร์คเอ่ยถามแล้วหันมามอง แบมแบมเลยพ่นลมหายใจออกมาก่อนจะเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงอึกอักว่า

“ที่จริงผมไม่ได้จะซื้อให้ตัวเองน่ะครับ แต่อยากซื้อเป็นของขวัญให้เพื่อน ผมเองไม่ใช่คนชอบใช้น้ำหอมด้วย เอ่อ...พี่มาร์คพอจะแนะนำน้ำหอมให้ผมได้ไหม?”

“แล้วเพื่อนชอบกลิ่นแบบไหนล่ะ?” มาร์คถาม แบมแบมเม้มปากอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะหยิบมือถือออกมาจากกระเป๋ากางเกง

“แป๊บนึงนะครับ” แบมแบมเอ่ยแค่นั้นแล้วขมวดคิ้วก้มกดจอ ก่อนจะยื่นมันมาให้มาร์ค เป็นรูปขวดน้ำหอมยี่ห้อดัง พร้อมกับคำอธิบายจากปากแบมแบมว่า

“เขาเคยใช้แบบนี้ครับ แต่เห็นบอกว่าอยากลองใช้แบบใหม่”

มาร์คเดินไปลองดมกลิ่นน้ำหอมที่เพื่อนแบมแบมเคยใช้ก่อน พอจะนึกออกว่ามีกลิ่นคล้ายๆ แบบนี้แบรนด์เดียวกับที่เขาใช้ก็เลยหันไปถามพนักงานก่อนจะเดินพาแบมแบมไปถึงที่ มาร์คฉีดน้ำหอมใส่ข้อมือก่อนจะยื่นไปตรงหน้าแบมแบม

“อันนี้ของเดิมที่เพื่อนแบมแบมใช้” แขนขวายื่นไปตรงหน้า แบมแบมเขยิบเข้ามาใช้ปลายจมูกสูดแถวๆ ข้อมือ แล้วมาร์คก็ยื่นข้อมือซ้ายไปให้

“อันนี้แบบใหม่ กลิ่นมันคล้ายๆ กัน หรือว่าไง?”

แบมแบมจับมือมาร์คไว้ ยื่นหน้ามาจนปลายจมูกเกือบชิดข้อมือเขาด้วยซ้ำ มาร์ครับรู้ถึงลมหายใจร้อนๆ ที่สูดเอาอากาศบริเวณข้อมือซ้ายเขาเข้าไป แล้วแบมแบมก็ปล่อยแขน ก่อนจะถอยออกไปยืนที่เดิมแล้วพยักหน้า

“ผมว่าแบบนี้แหละ งั้นเอาอันนี้ เอ่อ...ขวดเล็กนะครับ”

“อ้าว? แล้วไม่ซื้อขวดใหญ่ไปเลย” มาร์คหันมาถามตอนพนักงานหยิบกล่องน้ำหอมใส่ตะกร้า แบมแบมเม้มปากก่อนจะเอ่ยขึ้นว่า

“ก็ถ้าเกิดเขาไม่ชอบ จะได้ทนใช้แค่ไม่กี่ครั้งมันก็หมดไงครับ”

มาร์คพยักหน้าหงึกไม่ได้พูดอะไร เขากำลังจะอ้าปากชวนไปดูพวกเครื่องสำอางบำรุงผิวหน้าให้ แต่แบมแบมก็จับแขนเขาไว้ซะก่อน ก่อนจะทำหน้าอ้อนพลางเอ่ยเสียงเบาหวิวออกมาว่า

“ผมรบกวนพี่มาร์คอีกเรื่องได้ไหมครับ? มีน้ำหอมอีกแบบที่อยากให้ช่วยเลือก เป็นน้ำหอมกลิ่นสดชื่นหน่อย”

“อันนี้ของใครล่ะ? ซื้อให้ตัวเองเหรอ?” มาร์คถามพลางหัวเราะเบาๆ แบมแบมส่ายหน้าหวืด

“อันนี้ของเพื่อนครับ”

“ทำไมเพื่อนเยอะจัง” มาร์คยักไหล่ ขณะยืนหมุนกวาดตาเพื่อหาแบรนด์น้ำหอมที่ต้องการอยู่นั้น แบมแบมก็เอ่ยเสียงเบาขึ้นมาว่า

“พี่มาร์คไม่ค่อยมีเพื่อนเหรอครับ?”

“เดี๋ยวเหอะ...” มาร์คหันมายกมือกำหมัดโบกขึ้นสูง ทำหน้าดุใส่แบมแบมแต่ก็ไม่ได้ตีอีกฝ่ายจริงๆ แบมแบมหัวเราะออกมาท่าทางอารมณ์ดี

มาร์คจัดการน้ำหอมอีกขวดให้แบมแบมโดยใช้กระดาษเทสต์ ก่อนหน้านี้เขาใช้ข้อมือตัวเองเพราะคุ้นชินกับการเทสต์ให้กลิ่นน้ำหอมติดบนผิวตัวเองจนชิน ลืมไปว่าไม่ใช่น้ำหอมตัวเอง หันมาอีกทีแบมแบมก็ถือตะกร้าซึ่งมีน้ำหอม 2 กล่องแล้ว

“เดี๋ยวผมเอานี่ไปแคชเชียร์ พี่มาร์คจะดูอะไรรึเปล่าครับ? เห็นบอกพี่แจบอมว่าจะซื้อน้ำหอม”

“เปล่าหรอก ขี้เกียจนั่งฟังมันพูด” มาร์คสารภาพออกมา “แล้วไม่ซื้อน้ำหอมของตัวเองเหรอ?”

“อ๋อ...ผมไม่ใช่คนชอบใช้น้ำหอมเท่าไหร่ครับ ไม่รู้ด้วยว่าควรใช้กลิ่นไหน”

“ก็ลองสิ มานี่” มาร์คถือโอกาสจับข้อมืออีกคนแล้วพาเดินมาอีกทาง ได้ยินเสียงแบมแบมโอดครวญจากด้านหลังแว่วมาให้ได้ยินว่า

“แต่เงินผม...”

“เดี๋ยวซื้อให้ แค่น้ำหอมขวดเดียว”

สุดท้ายมาร์คก็พาแบมแบมมาหยุดยืนหน้าบูธน้ำหอมแบรนด์หนึ่งจนได้ อันดับแรกเขาฉีดใส่กระดาษให้แบมแบมลองดูก่อนว่าสนใจอันไหน พอแบมแบมเลือกได้ 2 อันที่ตัดสินใจไม่ได้ มาร์คเลยดึงข้อมืออีกคนมาฉีดละอองน้ำหอมใส่ทั้งซ้ายและขวา

“วิธีเลือกน้ำหอมที่ดีที่สุดต้องลองจากผิวแล้วก็ทิ้งไว้สัก 20 นาทีค่อยมาลองอีกที”

มาร์คเอ่ยขึ้น แต่แบมแบมกลับดึงข้อมือตัวเองขึ้นมาดม มาร์คหัวเราะเบาๆ เลยดึงข้อมือซ้ายแบมแบมขึ้นมาบ้าง และเป็นเขาเองที่ก้มลงไปสูดกลิ่นหอมอ่อนๆ ของกลิ่น Bvlgari aqua marineจากแบมแบม พอเงยหน้ามองเลยเห็นว่าเด็กหนุ่มที่กำลังดมข้อมือขวาตัวเองเงยหน้าจ้องเขาตาเป๋งอยู่

“มาดูวิธีเลือกน้ำหอมของมาร์คและแบมแบมกันดีกว่า ไง...ไหนบอกแฟนซีสิว่าใช้น้ำหอมอะไรกันอยู่”

เสียงสดใสของจินยองดังขึ้นจากด้านหลังมาร์ค เราเลยปล่อยแขนออกจากกัน มาร์คหันกลับไปฉีกยิ้ม ไอดอลส่งให้กล้องที่จินยองจับภาพพวกเราอยู่ อีกฝ่ายยืนถ่ายแต่ปากก็ยังขยับถามออกมาว่า

“ตอนนี้คุณมาร์คใช้น้ำหอมอะไรอยู่ครับ?”

CK one” มาร์คตอบสั้นๆ แล้วกล้องก็ส่ายไปทางแบมแบม

“แล้วตอนนี้แบมแบมล่ะครับ? ใช้น้ำ...”

“แบมแบมยังไม่เคยใช้น้ำหอม กำลังเลือกให้ครับ” มาร์คยื่นหน้าไปทางกล้อง จินยองเลยถอยห่างพลางทำปากขมุบขมิบอยู่หลังกล้องเหมือนจะด่ามาร์คนั่นล่ะ

“แล้วแบมแบมได้อะไรบ้างครับ? โห...ได้น้ำหอมตั้งสองขวด”

“ซื้อไปฝากเพื่อนครับ”

แบมแบมตอบแล้วยิ้มหวาน จินยองถอยหลังไปก่อนจะหมุนกล้องมาหามาร์คอีกรอบ มือกลองผู้ซึ่งอยากจะไปช่วยแบมแบมเลือกน้ำหอมมากกว่าเลยหันมาทำหน้าดุใส่กล้องก่อนจะบอกว่า

“มึงเลิกถ่ายก่อนสิ”

“เอ้ามาร์ค! ก็กูถ่ายอยู่ เล่นด้วยหน่อย เดี๋ยวกูจะบอกทีมงานให้ตัดตรงนี้ออก พูดไม่เพราะเลย”

“ตัดออกทำไม นี่มันเรียลลิตี้” มาร์คหันมามองหน้า ยื่นแขนไปจินยองเลยลดกล้องลงแล้วกดปุ่มอะไรสักอย่าง คราวนี้เงยหน้ามาพลางถอนหายใจ

“พี่ฮยอนอูบอกให้มาตามอ่ะ เสร็จรึยัง?”

“แบมแบมรีบไปแคชเชียร์สิ” มาร์คหันไปบอก คล้อยหลังเด็กหนุ่มร่างโปร่ง มาร์คก็หันมากอดอกมอง จินยองเลยยกยิ้มมุมปากพลางเอ่ยถามว่า

“กูเห็นนะ...”

“เห็นอะไร?”

“มึงดมข้อมือแบมแบม”

“ก็ลองกลิ่นน้ำหอมกัน” มาร์คเอ่ยเสียงดุออกไป จินยองหัวเราะก่อนจะก้มหน้าลงมองกล้อง เอ่ยเสียงอู้อี้เบาๆ ออกมาให้ได้ยินว่า

“กูถ่ายทันด้วยตอนนั้น ไหนดูสิ อ้าว?” จินยองเขย่ากล้อง ก่อนจะทำหน้าเหยเกออกมา

“อะไรวะ?” มาร์คเห็นสีหน้าร้อนรนก็เลยยื่นหน้าไปสนใจบ้าง

“กูนึกว่าอันนี้คือปุ่มบันทึก โอ๊ย...แล้วเมื่อกี้กูเดินบ้าถ่ายเซลฟี่ตัวเองมาตั้งไกล พูดไปซะเยอะ”

จินยองทำหน้ายุ่งแล้วมองกล้องวีดีโอในมือด้วยสีหน้าเซ็งสุดขีด ขณะที่มาร์คหัวเราะในลำคอ เขาหันไปมองทางแคชเชียร์ก่อนจะกอดอกมองจินยองที่เริ่มบ่นกล้องอีกรอบ แต่วีดีโอนั่นหายไปก็ดีแล้ว มาร์คไม่ได้อยากให้ใครมาเห็นสักหน่อยว่าเขาเผลอแตะปลายจมูกโดนผิวตรงข้อมือแบมแบมด้วย

แม้จะแค่แวบเดียวก็เหอะ

 

 

 

ฉันซื้อน้ำหอมให้พวกนายสองคนด้วยล่ะ

แบมแบมกดส่งข้อความไปในแอพพลิเคชั่นสีเขียวแล้วก็เห็นว่ายองแจเป็นคนแรกที่กดสติ๊กเกอร์ตอบกลับมา ตามด้วยยูคยอม เขาอมยิ้มตอนเห็นเพื่อนสองคนสลับกันขอบคุณเขากันยกใหญ่

กลับเกาหลีแล้วจะเอาไปให้นะ ของยูคยอมฝั่งซ้าย ของยองแจขวา

ในภาพคือรูปกล่องน้ำหอมสองอันวางอยู่บนผ้าปูที่นอนบนเตียงสีขาว แบมแบมเพิ่งถ่ายรูปนี้เมื่อ 2 นาทีที่ผ่านมาก่อนจะลงนอนบนเตียงแล้วกดส่งข้อความหาเพื่อน

พวกเราเพิ่งมาถึงห้องพักที่โรงแรมในญี่ปุ่นกัน พี่ฮยอนอูให้เวลาพักผ่อนเราอีก 2-3 ชั่วโมงก่อน แบมแบมนอนห้องเดียวกับจินยองและมาร์ค เป็นเตียงเดี่ยว 2 เตียงในขณะที่แบมแบมได้นอนเตียงเสริม แต่สำหรับเขามันไม่ได้ลำบากอะไรอยู่แล้ว ส่วนแจบอมนอนกับพี่ฮยอนอู ตอนนี้เขาอยู่ในห้องคนเดียว เขาและพี่ๆ ทั้ง 2 ลากกระเป๋าเข้ามาเก็บแล้วมาร์คก็บ่นว่าหิวก่อนจะเดินออกไปหาอะไรทาน ส่วนจินยองเพิ่งออกไปเมื่อกี้นี้แต่ไม่ได้บอกแบมแบมว่าไปไหน

แบมแบมเลยนอนบนเตียงเสริมของตัวเอง เขานอนหงายกดมือถืออมยิ้มอยู่ไม่กี่นาทีก็ได้ยินเสียงเปิดประตูเข้ามา เลยลุกนั่งด้วยผมเพ้ายุ่งๆ มาร์คเดินเข้ามาพร้อมถุงจากร้านสะดวกซื้อ หน้ายุ่งๆ แล้วก็เอ่ยถามแบมแบมว่า

“ไอ้จินยองล่ะ?”

“ออกไปไหนไม่รู้ครับ”

“เอาไอติมไหม?” มาร์คเอ่ยถามแล้วล้วงเข้าไปในถุง

“ไม่เป็นไรครับ”

“ซื้อมาเผื่อ เอาไปเถอะ ไม่ต้องเกรงใจ” แบมแบมที่นั่งอยู่ปลายเตียงเลยพยักหน้าเอ่ยขอบคุณพลางยื่นมือไปรับถุงพลาสติกสีสันสดใสมา เขาฉีกซองออกแล้วเริ่มต้นกิน

“ไหนยื่นแขนมานี่หน่อย” มาร์คเอ่ยสั่ง

แบมแบมเงยหน้ามองคนที่ยืนอยู่ปลายเตียงตัวเอง แล้วเด็กหนุ่มก็ยื่นแขนขวาออกไปหา มาร์คจับมือแบมแบมให้หงายมือขึ้น ก่อนจะก้มลงไปดมกลิ่นอ่อนๆ ของน้ำหอมตรงข้อมืออีกฝ่าย พอเสร็จข้างหนึ่งก็ทำแบบเดิมกับอีกข้างและแบมแบมก็อำนวยความสะดวกให้เป็นอย่างดี

“อืม...ลองดูสิชอบอันไหน”

มาร์คหยิบไอติมอีกแท่งมาฉีกซองพลาสติกแล้วเดินไปนั่งบนขอบเตียงตัวเองซึ่งอยู่ตรงกลางระหว่างเตียงจินยองและแบมแบม เด็กหนุ่มสลับดมน้ำหอมจากข้อมือตัวเองแล้วก็ชี้ว่า

“นี่ครับ ของ Bvlgari แน่ๆ ไว้ตอนกลับผมจะแวะซื้อ”

แบมแบมเผยรอยยิ้มกว้างออกมาและตอนนั้นเองที่จินยองโผล่เข้ามา มาร์คหันไปคุยกับจินยองรวมถึงไอติมที่ถูกโยนไปให้โดยมือกลองบอกว่าซื้อมาฝาก แบมแบมมองข้อมือตัวเอง ตอนที่เลือกน้ำหอมอยู่กับมาร์คก่อนหน้านั้นตั้งแต่อยู่สนามบินเกาหลี เขารู้สึกเหมือนปลายจมูกอีกคนแตะโดนข้อมือตัวเองเบาๆ ไม่รู้ว่าแบมแบมคิดไปเองรึเปล่า เขาเอื้อมมือไปลูบตรงตำแหน่งนั้น แล้วดันคิดขึ้นมาว่ามาร์คเองก็คงคิดเหมือนกันล่ะมั้ง

ว่า Bvlgari aqua marine มันหอมจริงๆ แบมแบมถึงได้เลือกอันนี้แหละ

 

 

 

‘Yugyeom_sunrise : มีคนซื้อน้ำหอมมาฝาก

ภาพในอินสตราแกรม คือรูปกล่องน้ำหอม 2 กล่องที่มาร์คจำได้ดีว่าเป็นแบรนด์เดียวกับที่เขาช่วยแบมแบมเลือกซื้อให้เพื่อน ตอนที่เห็นว่ายูคยอม มือกีต้าร์ของ Sunrise อัพรูปนี้ลงในอินสตราแกรม มาร์คเลยอดแปลกใจไม่ได้ เขาลุกขึ้นลากหมอนไปวางพิงทางหัวเตียงแล้วเอนตัวกึ่งนั่งกึ่งนอนหันไปทางเตียงของแบมแบมซึ่งว่างเปล่าเพราะพี่ฮยอนอูเพิ่งมาเรียกไปคุย มาร์คเลยหันไปทางจินยองซึ่งกำลังนั่งอ่านหนังสืออยู่เงียบๆ

“จินยอง...แบมแบมนี่รู้จักกับเด็กวง sunrise ด้วยเหรอ?”

“อะไรนะ? แบมแบมเหรอ? อืม...สนิทกันเลยล่ะ” จินยองสอดปลายนิ้วไว้ระหว่างหน้าหนังสือแล้วหันมามอง มาร์คขมวดคิ้วก่อนจะขยับตัวหันไปมองหน้าเพื่อนตรงๆ

“แล้วทำไมกูไม่รู้”

“แล้วตอนแบมแบมเข้ามาในวงใหม่ๆ มึงอยากรู้อะไรเกี่ยวกับเขาบ้างล่ะนอกจากแกล้งกับปากหมาใส่เขาน่ะ”

พอโดนตอกกลับมาแบบนั้นเลยเงียบ มาร์คเม้มปากก่อนจะนั่งนิ่งไปครู่หนึ่ง จินยองหัวเราะในลำคอทำท่าจะเปิดหนังสือเพื่ออ่านต่อ มาร์คก็เลยหันหน้ารีบไปเอ่ยดักไว้ว่า

“เป็นเพื่อนกันนานแล้วเหรอ?”

“อะไร? แบมแบมกับยูคยอม ยองแจน่ะเหรอ?” จินยองวางหนังสือลงที่เดิมอีกครั้ง มาร์คเลยพยักหน้าหงึก

“นานแล้ว ตั้งแต่ยังไม่เข้าวงการ มึงไม่ลองไปถามแบมแบมเองล่ะ พักนี้ก็สนิทกันแล้วนี่ แต่ที่จริงมึงน่าจะเปิดหูเปิดตาลองเข้ายูทูปบ้างนะ แบมแบมกับเพื่อนร้องเพลงเล่นกีต้าร์ลงชาแนลในยูทูปมาก่อน”

เหมือนจะเป็นความรู้ใหม่หลังจากจินยองบอก มาร์คพยักหน้าแล้วไม่พูดอะไร จากนั้นเลยไม่ถามอะไรออกมาอีกเพราะเห็นว่าเพื่อนก้มหน้าอ่านหนังสือ ถ้าอ้าปากถามเซ้าซี้อีก คงเป็นเขานี่ล่ะที่จะโดนเหวี่ยงกลับมาแทน มาร์คเม้มปากก่อนจะหันไปหยิบไอแพดขึ้นมาเล่น

แล้วเขาก็เลื่อนนิ้วกดเข้าเว็บบอร์ดเกี่ยวกับกอสซิปไอดอลเพื่อกวาดตาอ่านข่าวเรื่อยเปื่อย แอบเห็นกระทู้แฟชั่นสนามบินของวงตัวเองเมื่อเช้าแล้วมาร์คก็เผลอยิ้ม เขากดปลายนิ้วเลื่อนไปเลือกแท็กของวงตัวเองกับ Sunrise และพบว่ามีกระทู้หนึ่งถูกตั้งเมื่อ 2 วันที่ผ่านมาเป็นกระทู้ที่มีชื่อแบมแบมและเพื่อน แถมคอมเม้นต์ยังเยอะพอสมควร

 

Topic : ความสนิทสนมข้ามค่าย

เห็นเด็กใหม่วง Choas แล้วรู้สึกคุ้นหน้าคุ้นตา เราเป็น Sunset ค่ะ แต่ตอนเห็นหน้าแบมแบมก็คิดในใจว่าเด็กคนนี้หน้าตาคุ้นจังเลย เลยลองไปค้นบล็อกเก่าๆ ตอนที่ยูคยอมกับยองแจยังเป็นเด็กฝึก ก่อนจะถึงบางอ้อทันทีว่าแบมแบมคือคนที่ใช้ชื่อบล็อก FunnyB ค่ะ เป็นเพื่อนสนิทของยองแจและยูคยอมในตอนนั้นมาก ลองไปค้นๆ ดูถ่ายรูปด้วยกัน ไปไหนมาไหนด้วยกันบ่อยมาก แล้วก็มีบล็อกหน้าหนึ่งที่ยองแจอัพถึงแบมแบม แต่จับใจความได้ว่าอยู่ด้วยกันตอนเป็นเด็กฝึกหัดค่ะ ที่จริง Sunset หลายคนตอนที่อ่านบทสัมภาษณ์หรือเวลามีพิธีกรถามถึงเรื่องเป็นเด็กฝึกหัด ยองแจกับยูคยอมจะพูดถึงเพื่อนอีกคนตลอดแต่ไม่เอ่ยชื่อ ฟันธงเลยว่าเป็นแบมแบมแน่ๆ ค่ะ แต่แบมแบมล็อกบล็อกไว้นะคะ

เรามีรูปที่ยูคยอมและยองแจอัพทิ้งไว้ในบล็อกหน้าเก่าๆ เลยเอามาให้ดูค่ะ เห็นแบบนี้แล้วก็แอบหวังให้เด็กๆ 3 คนนี้ได้เจอกันอีกจังเลยค่ะ

 

มาร์คไม่เข้าใจว่าทำไมเขาถึงกดเข้ามา ก่อนจะไล่อ่านเนื้อหากระทู้รวมไปถึงคอมเม้นต์ถัดมาซึ่งคนตั้งกระทู้ลงรูปแบมแบมกับเพื่อนๆ เห็นแค่แวบแรกมาร์คก็รู้แล้วเพราะหน้าแบมแบมไม่ได้เปลี่ยนไปจากเดิมเลย แต่ตอนนี้ที่เพิ่มเติมมากจากตอนนั้นก็คงมีแต่ความสูง ในรูปมีทั้งรูปที่ถ่ายกันสามคนและรูปคู่รวมไปถึงรูปเดี่ยว มาร์คสังเกตเห็นว่ารูปคู่ของแบมแบมมีแต่รูปคู่กับยูคยอมซะเป็นส่วนใหญ่ เขาเม้มปากมองรูปทั้งสองคนกอดคอ รูปที่ยูคยอมนอนตักแบมแบม รูปที่แบมแบมนอนหลับซบหมอนและมียูคยอมเซลฟี่มีแบมแบมติดด้านหลัง รูปสนิทสนมกันมากกว่าแบมแบมกับยองแจซะอีก หรือมากกว่ายูคยอมกับยองแจมากกว่าด้วยซ้ำ

เสียงเปิดประตูหน้าห้องทำให้มาร์คหันไปมอง เสียงปิดประตูและล็อกดังแผ่วเบาในความเงียบ แบมแบมเดินเข้ามาในห้องในชุดเดิมที่เขาเป็นคนเลือกให้ ในตอนนั้นเองที่เด็กหนุ่มหันมาสบตาก่อนจะยิ้ม แล้วเอ่ยขึ้นว่า

“พี่ฮยอนอูบอกว่าอีกครึ่งชั่วโมงจะมาเรียก ให้เตรียมตัวให้พร้อมครับ”

บอกทั้งจินยองและมาร์คก่อนจะเดินไปทางเตียงเสริมของตัวเอง มาร์คปิดไอแพดไปอย่างรวดเร็ว ก่อนจะมองคนที่นั่งอยู่ปลายเตียงตัวเอง เขาเห็นแค่แผ่นหลังและแบมแบมที่ก้มๆ เงยๆ ก่อนจะพบว่าเด็กหนุ่มก็แค่หยิบมือถือขึ้นมากดเล่น มาร์คเลยเอ่ยถามเสียงเรียบไปว่า

“แบมแบม”

“ครับ?” หันกลับมาเลิกคิ้วมอง มาร์คเม้มปากอยู่ครู่หนึ่ง สุดท้ายก็ตัดสินใจถามไปว่า

“ยูคยอมกับยองแจวง sunrise นี่เป็นเพื่อนแบมแบมเหรอ?”

“อ๋อ...ครับ...” แบมแบมตอบเสียงเบาออกมา

“แล้ว...น้ำหอมนั่นก็ซื้อให้เพื่อนสองคนนั้นเหรอ?” มาร์คชี้ไปยังถุงกระดาษใส่น้ำหอมซึ่งแบมแบมวางไว้บนเตียงตัวเอง เด็กหนุ่มเลยหัวเราะก่อนจะพยักหน้า

“อ๋อ ใช่ครับ พี่มาร์ค...เอ่อ...มีอะไรรึเปล่าครับ?”

“อ๋อ เปล่าๆ เห็นว่ายูคยอมอัพรูปกล่องน้ำหอมลงไอจี”

“เอ๊ะ? หมอนั่นอัพเหรอ? อ่า...ไอ้ยูคยอม”

แบมแบมหันกลับไปก้มหน้ากดมือถือยิกๆ อีกหน มาร์คได้แต่มองแผ่นหลังของเด็กคนนั้น เขาเอนหลังพิงหมอนหนาๆ นั่น ดวงตาจับจ้องไปยังแบมแบม ที่จริงแล้วมาร์คก็ไม่แปลกใจหรอกที่แบมแบมจะมีเพื่อนเป็นไอดอลที่อยู่ในวงการนี่อยู่แล้ว อย่างที่จินยองบอกว่าตอนแรกมาร์คไม่ได้สนใจเด็กที่นั่งอยู่ตรงนั้นเลยสักนิด แต่ตอนนี้เขาก็แค่สนใจเพิ่มมากขึ้นเท่านั้นเอง ก็แค่คิดว่าทำไมถึงสนิทกับเพื่อนชายสักคนได้ขนาดนั้น

มาร์คก็แค่สงสัย...เพราะแบมแบมเป็นสมาชิกในวง เป็นน้องที่เขาต้องดูแล เป็นเด็กที่เพิ่งเข้าวงการ และเป็นคนที่ถึงยังไงเขาก็คงต้องทำแฟนเซอร์วิสไปด้วยอีกสักพักจนกว่าประธานจะพอใจนั่นล่ะ

มาร์คบอกตัวเองว่าเพราะเหตุผลต่างๆ เหล่านั้น แต่เขารู้ดีกว่าใคร ว่าเขาก็แค่อยากรู้จักแบมแบมมากกว่าที่ทุกคนรู้จัก...แค่นั้นเอง

 

 

 

 

สวัสดีค่ะ ขอโทษที่มาลงให้ช้ามากๆด้วยนะคะ TvT น้อมรับคำผิดแต่โดยดี
เพราะว่ายุ่งหลายอย่างแล้วก็เหนื่อย วันเกิดตัวเองด้วยเราก็เลยอู้ยาวค่ะ
555555
แต่วันนี้ว่างก็เลยมาปั่นลงให้ก่อนที่(อาจจะ)หายหัวไปอีกแล้วแต่คงไม่นานเท่ารอบที่แล้ว
ตอนนี้ก็เลยแต่งยาวเป็นพิเศษให้ด้วย เห็นไหม...เราใจดี
55555

ขอบคุณทุกคนที่ยังรอ ยังเมนชั่นมาถามทำให้เรารู้ว่ามีคนรอนะคะ >_<
ขอบคุณทุกคอมเม้นต์และติดแท็ก #ficfakemb ด้วยค่ะ
หลังจากนี้ฟิคก็คงจะเข้มข้นเลิกอืดยืดยาดเหมือนคนแต่งแล้วล่ะค่ะ
ขอบคุณจริงๆ ค่ะ

ขายของ ----> เปิดจองฟิค Social Casualty & Sleep with me คลิกตรงนี้

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 126 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,341 ความคิดเห็น

  1. #2315 ปาปัว?นิ?วกินี? (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 27 พฤศจิกายน 2561 / 20:48

    น่านนน

    ข้ออ้างเยอะแยะไปหมด​ จริงๆอยากจะพิเศษกับเขานั่นเอง

    พอเพื่อนเกริ่นเรื่องก่อนหน้านี้​ เถียงไม่ได้ละสิ

    #2,315
    0
  2. #2297 opoceleste (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 12 ตุลาคม 2561 / 21:53

    พี่มาร์คร้ายกาจจจ

    #2,297
    0
  3. #2277 ฺBeau (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 6 ตุลาคม 2561 / 13:46
    นั่นแหน่พี่มาร์คคคคคค
    ว่าแค่ยูคแบมมีอะไรในก่อไผ่จริงๆใช่ไหมอ่ะะะะ
    #2,277
    0
  4. #2236 BMN (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 3 มิถุนายน 2561 / 11:16

    มาร์คเริ่มสนใจแบมมากขึ้นแล้วสินะ อยากรู้เรื่องยูคยอมเหมือนกันเลยแฮะ

    แค่ปลายจมูกแตะที่ข้อมือฉันก็ฟินแล้ว 555+

    #2,236
    0
  5. #2228 nupororo (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2561 / 11:25
    มาร์ค~~~ เริ่มสนใจน้องก็บอกมา555 รู้สึกเหมือนมาร์คแอบหวงน้องเบาๆ
    #2,228
    0
  6. #2223 aaumwn (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2561 / 01:03
    พี่มาร์คเริ่มสนใจแน่เลย
    #2,223
    0
  7. #2215 NaaNam_1 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 7 มีนาคม 2561 / 09:13
    ชอบน้องอะเส้ !! เรามาร์คแบมอยู่แล้ว พี่ต้วนไม่ต้องห่วงงง
    #2,215
    0
  8. #2207 say (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2561 / 21:50
    กี๊ดดดดดดด ความเนียนนี้ แอบหอมข้อมือน้องงงงง

    แถมยังมีเริ่มหวงน้องแล้วอีกต่างหาก

    อยากเป็นคนที่รู้จักแบมมากกว่าใครๆ จ้าาาา

    หมั่นไส้ๆๆๆ55

    #2,207
    0
  9. #2177 ojay2 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 12 กรกฎาคม 2560 / 08:58
    อยากรู้จักน้องมากกว่านี้หรอออออ
    #2,177
    0
  10. #2100 Aoyyah (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 20 มิถุนายน 2559 / 18:30
    พี่มาร์คน้อยใจ แน่ๆเลย55555
    #2,100
    0
  11. #2055 bbunnymm (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 30 เมษายน 2559 / 22:38
    แอบหึงใช่ไหมมาร์คต้วนคนซึนนน
    #2,055
    0
  12. #2028 mellow_aa (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 11 เมษายน 2559 / 21:30
    เริ่มชอบแบมแล้วล่ะสิ คริๆ มีแอบดมมงดมมือด้วย แหมมมมม แล้วน้องยูคนี่ยังไงอะลูก
    #2,028
    0
  13. #1990 M.m1nt (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 25 มกราคม 2559 / 00:20
    หวงเค้าละสิพี่มาร์ค
    #1,990
    0
  14. #1966 NewLoly PanTanyakit (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 15 พฤศจิกายน 2558 / 23:19
    เราว่ายูคแบมนี้ต้องมีซัมติงอะเพราะคนแต่งชอบให้ยูคมาแย่งแบมกับพี่มาร์ค5555 แล้วแจบอมละ?555
    #1,966
    0
  15. #1920 9nawKIHAE (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 28 สิงหาคม 2558 / 22:20
    เริ่มสนใจ ใส่ใจน้องแบมมากขึ้นแบบไม่รู้ตัวแล้วล่ะอิพี่มัคคคค!
    #1,920
    0
  16. #1552 bammiie (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 31 กรกฎาคม 2558 / 21:44
    ฮืออ ตอนแรกดูเอื่อยๆนะแต่กลับติดไม้รู้ตัวเลยอะ ว่างเป็นหยิบมาอ่าน เริ่มสนุกแล้วล่ะ ยูคกับแบมนี่เคยมีsomethingกันใช่ป่าว ;----;
    #1,552
    0
  17. #1233 Nuthathai Por (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 18 กรกฎาคม 2558 / 01:23
    เริ่มสนใจในตัวแบมแบมแล้วเหรอมาร์ค บอกแล้วไงว่าแบมมีดีกว่าที่เห็นเยอะ
    #1,233
    0
  18. #1119 Miru (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 13 กรกฎาคม 2558 / 19:47
    พี่มาร์คจะรู้ตัวไหมว่าตัวเองเริ่มสนใจน้องแบมเข้าแล้ว
    #1,119
    0
  19. #932 BB1a_38 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 2 กรกฎาคม 2558 / 10:44
    แหนะๆๆๆพี่มาร์ค >< เริ่มสนใจน้องแล้วสิ คริคริ
    #932
    0
  20. #849 Earn-Janriel (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 1 กรกฎาคม 2558 / 14:29
    หวงหรอที่แบมไปกินข้าวกับแจ็คสันน่ะ พี่มาร์คเริ่มชอบแบมแล้วสิ
    #849
    0
  21. #843 เบค่อนน้อย exo (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 1 กรกฎาคม 2558 / 12:16
    แหมมจิงเหรอพี่มาร์ค
    #843
    0
  22. #699 PeAriiS (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 26 มิถุนายน 2558 / 21:28
    ชอบพล๊อตเรื่องมากกกกกกกก กไก่ 9397 ตัว

    มันน่าค้นหา น่าติดตามมากๆค่ะ ชอบจังเลยอ่ะ

    ยิ่งอ่านยิ่งชอบ งื้ออออ พี่มาร์คเริ่มชอบน้องแล้วใช่มั้ยตอบ!

    ชอบเกินกว่าน้องอ่ะใช่มั้ย -///- แบมกับยูคนี่มีความลับใช่มั้ย~
    #699
    0
  23. #591 MBKY; (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 21 มิถุนายน 2558 / 16:24
    655555 โอ้ย ชอบพาร์ทแบมๆกับยูคยอมและยองแจคุยกัน แบบความสัมพันธ์พวกนนี้ ทำให้มาร์คอยากรู้อยากเห็น 555555 ก็เอาสิแหมอยากสนิทกับเขามากกว่าใครคนอื่น ก็คิดดูนะมาร์คต้วน คิดดูเลย
    #591
    0
  24. #573 poppoka (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 21 มิถุนายน 2558 / 11:53
    อะไรเนี่ยมัคคึ555 แค่ลองน้ำหอมเอ้งงงอิอิ ว่าแต่สงสัยยูคแบมจริงๆนะเนี่ย
    #573
    0
  25. #469 bambeiibambam (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 20 มิถุนายน 2558 / 01:58
    หว่ายยยยย พี่ชอบน้องแลเวใช่มั้ยหล่ะะะะะ ฮิ้วววววว
    #469
    0