{END} BeeCris | Butterfly Hoax

  • 100% Rating

  • 1 Vote(s)

  • 27,000 Views

  • 1,302 Comments

  • 978 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    23

    Overall
    27,000

ตอนที่ 6 : Butterfly Hoax :: Episode 5 {100%}

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2817
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 7 ครั้ง
    7 ม.ค. 59







EPISODE 5

- กระสุน -


นาย...

คริสไม่แน่ใจว่าตัวเองกำลังคิดอะไรอยู่หลังจากได้ยินเสียงของเจสซี่ดังลอดออกมาจากประตูบานนั้น มือของเธอยื่นไปรั้งชายเสื้อแนบเนื้อของชายหนุ่มที่เดินนำหน้าอยู่ก่อนจะกระซิบบอกเมื่อเขาหันเหสายตาแฝงแววความกังวลมามองเธอ ปลายนิ้วข้างหนึ่งชี้ไปยังบานประตูที่เธอยืนมองอยู่

ช่วยเปิดประตูห้องนี้ให้หน่อยได้ไหม?”

ไม่ได้ครับ นอกจากซังคยองคงจะไม่พอใจหากคุณไม่อยู่ในที่ปลอดภัย ห้องทั้งหมดตั้งแต่ชั้นสี่ขึ้นมาชั้นห้าหากไม่ใช่คนที่อยู่ในห้องเปิดประตูให้จะไม่สามารถเข้าไปยุ่งได้ครับเพราะมันเป็นกฎของระบบรักษาความปลอดภัยที่นี่ชายหนุ่มอธิบายยาวยืดก่อนจะส่งสายตาบอกเป็นเชิงให้เดินตามไปได้แล้ว แต่เธอขืนร่างกายของตัวเองเอาไว้ขณะได้ยินเสียงฟังไม่ได้ศัพท์ดังลอดออกมาอีกครั้ง แต่ไม่ใช่เสียงเจสซี่

เสียงของบี

ฉันจะรับผิดชอบทุกอย่างเองเธอพ่นลมหายใจออกมาอย่างเชื่องช้าเพราะความรู้สึกสับสน เบือนสายตาให้หันไปมองข้างกายเพื่อสบตากับนัยน์ตาสีน้ำตาลนิ่งสนิทของชายหนุ่มที่ยืนอยู่ นายจะไม่ผิดหรือแหกกฎอะไรทั้งสิ้น ตกลงไหม?”

ไม่แน่ใจหรอกนะครับว่าคุณจะทำอะไร แต่ว่า...

เขาถอนหายใจเฮือกใหญ่ขณะสอดสายตามองรอบข้าง ทรุดกายลงไปนั่งคุกเข่าอยู่บนพื้นพรมสีดำสนิทก่อนจะหยิบอะไรบางอย่างออกมาจากกระเป๋าเสื้อเชิ้ตของตัวเอง ใช้มันบิดไปมาเพื่อปลดล็อคประตูอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนที่จะได้ยินเสียงอะไรบางอย่างดังตามมา เป็นเสียงที่บ่งบอกว่าประตูคงถูกปลดล็อคแล้วเรียบร้อย

เร็วๆครับ ก่อนที่พวกมันจะตามมาเจอเรา

เมื่อได้ยินเขาให้สัญญาณเป็นเชิงบอกให้เปิดประตูเข้าไปด้านใน คริสจึงเปิดมันอย่างไม่ลังเลก่อนที่สายตาจะมองสำรวจภาพที่เห็นตรงหน้า

บีนั่งไขว่ห้างอยู่บนเตียงร่างกายบางที่ท่อนบนมีเพียงบราเซียร์ปกปิดหันเข้าหาเธอราวกับกำลังรออยู่ตั้งแต่แรก นัยน์ตาของร่างบางหรุบต่ำมองน้ำสีแดงที่ไหลวนอยู่ในแก้วทรงสูง ที่พื้นห้องข้างปลายเท้าของร่างบางมีขวดไวน์แดงตั้งอยู่หลายขวด ส่วนข้างกายร่างบางคือเจสซี่ที่นอนหลับตาพริ้มอยู่ ท่อนบนมีผ้าห่มผืนบางปกปิดอยู่ส่วนท่อนล่างสวมเพียงแค่อันเดอร์แวร์สีดำสนิท

สงสัยใช่ไหม?” ริมฝีปากของร่างบางบิดเป็นรอยยิ้มน่าขนลุก

บีรอเธออยู่ไม่ผิดแน่นอน เพราะร่างบางวางแก้วไวน์ลงบนพื้นแล้วสาวเท้าเข้ามาหาเธอจนเราอยู่ใกล้กันระยะประชิด ลมหายใจกรุ่นร้อนแผ่กลิ่นแอลกอฮอล์ออกมาบ่งบอกว่าร่างบางดื่มเข้าไปไม่มากก็น้อย มือข้างหนึ่งยื่นข้ามไหล่ของเธอไปจนกลายเป็นว่ามันค้ำยันดันประตูให้ปิดลงแถมยังล็อคร่างกายของเธอให้ขยับหลบหลีกไม่ได้

ในระยะประชิด ตามร่างกายท่อนบนของกายบางมีแต่ร่องรอยสีกุหลาบ

ดูจากสีหน้าเหมือนสงสัย... บีจะเล่าให้ฟังเผื่อฉลาดขึ้นบ้างปลายนิ้วเรียวไล่ขึ้นมาตามแขนราวกวนประสาท ก่อนจะหยุดลงตรงต้นแขนเปลี่ยนจากการลากเป็นการบีบตอกย้ำเธอจนเจ็บ สายตาเราประสานกันก่อนที่เหมือนเธอจะถูกดึงดูดเข้าไปในอดีตที่มีเรื่องราวบางอย่างเกิดขึ้น

บางอย่างที่เกิดขึ้นและไม่ใช่ความบังเอิญ

 

 

 

 

 

หลายเดือนก่อนหน้า

บีดื่มแอลกอฮอล์ไปหลายต่อหลายแก้ว แต่เหมือนมันจะไม่สามารถดับอารมณ์กรุ่นโกรธของเธอลงได้เลย หลังจากที่เมื่อช่วงบ่ายในรายการเดอะเฟสเธอได้เลือกลูกทีมของตัวเองแล้วและพาพวกเขามาสังสรรค์พร้อมกับคริส เธอไม่ควรอารมณ์เสียแต่มีอะไรบางอย่างที่กระตุกต่อมมาตั้งแต่ตอนถ่ายทำ

สายตาของเธอเหลือบมองเจสซี่

ทีมคริสได้เจสซี่ไป ซึ่งเธอไม่สามารถห้ามได้เนื่องจากเด็กสาวเป็นคนเลือกเองและเรื่องเจสซี่ไม่ใช่เรื่องเดียวที่ทำให้เธออารมณ์เสีย มันมีมากกว่านั้นแต่เธอไม่อยากจะบอก ไม่อยากจะพูดอะไรมากนอกจากปล่อยมันผ่านไป สายตาสอดส่องมองเด็กสาวที่กำลังคุยกันอย่างสนุกสนาน ทำความรู้จักกันและกัน

บีอยู่ในผับ

เธอไม่คิดพาเด็กสาวไปร้านอาหารเนื่องจากโตๆกันหมดแล้ว ควรจะได้มาทำความรู้จักกับอะไรใหม่ๆ ยกเว้นลิลลี่ที่ติดธุระและเธอไม่ได้คิดจะพามาด้วยตั้งแต่แรกเริ่ม เพราะยังไงลิลลี่ก็อายุเพียงสิบสามปี

ปัญหาคือเธอรับรู้ว่าตัวเองกำลังเมาหนัก

แต่ติดตรงปัญหาอีกอย่างหนึ่งคือเธอยังไม่หยุดดื่ม เหมือนควบคุมร่างกายของตัวเองไม่ได้และหนทางแก้ไขคือเธอควรจะวางแก้วไวน์ลงแล้วเดินไปยังห้องน้ำเพื่อล้างหน้าล้างตาให้สดชื่น ซึ่งจากสายตาที่มองสังเกตไปรอบๆมีเพียงคริส มะปราง น้ำหวาน จีและจีน่าที่ไม่ได้แตะอะไรเลยนอกจากนั่งคุยเฉยๆ

นอกนั้นคงเมาได้ที่กันหมดแล้ว โดยเฉพาะติช่าที่อาการหนักสุด

เนื่องจากพี่ลูกเกดติดงานเลยทำให้มาด้วยกันไม่ได้ ฝากความไว้วางใจในการดูแลเด็กไว้ให้เธอกับคริส ตอนนั้นที่นึกได้เธอคิดว่าตัวเองไร้ความรับผิดชอบอย่างรุนแรงที่ตัวเองเป็นฝ่ายเมาเกือบจะก่อนใคร เมื่อตระหนักได้อย่างจริงจังเธอจึงลุกขึ้นยืนเพื่อขอตัวไปยังห้องน้ำ มีหลายคนที่อาสาไปกับเธอแต่เธอบอกปัดปฏิเสธ

บีควบคุมร่างกายตัวเองไม่ให้เซ ขณะเดินตรงไปยังห้องน้ำ

สิ่งที่เห็นสิ่งแรกคือเจสซี่ที่กำลังใช้มือข้างหนึ่งค้ำยันกระจก ในขณะที่อีกมือหนึ่งกำลังรองน้ำเพื่อเอามาล้างหน้าล้างตาของตัวเอง เด็กสาวเองก็ท่าทางเหมือนจะคออ่อนพอสมควรแต่เพราะถูกพี่ๆที่อายุมากกว่าของตัวเองแกล้งจึงต้องยอมดื่มจนเมามาย

เจสซี่ยิ้มหวานหยาดเยิ้มส่งมาให้เมื่อเห็นเธอ ก่อนจะหันไปล้างหน้าล้างตาตัวเองต่อเหมือนเชื่อว่าน้ำจะล้างให้สามารถหายมึนได้

บีไม่แน่ใจว่าตัวเองคิดอะไรอยู่นอกจากเดินเข้าไปใกล้เจสซี่ ผลักดันร่างกายของอีกฝ่ายเข้าไปในห้องน้ำห้องในสุดแล้วปิดประตูลง ร่างบางยังคงมึนงงที่ถูกเธอผลักเข้ามาก่อนจะสะดุ้งเฮือกเมื่อเธอคว้ามือเรียวเอาไว้แล้วเอามาจ่อตรงขอบกางเกงของตัวเอง ฤทธิ์แอลกอฮอล์ไหลพล่านไปทั่วกระแสเลือด ทำให้ร่างกายไร้สติโดยสิ้นเชิง

ช่วยพี่ถอดหน่อยสิ...

คำพูดไหลออกจากริมฝีปาก สายตาสบกับนัยน์ตาที่เริ่มหยาดเยิ้มเหมือนคนไม่มีสติของเจสซี่ก็รู้ว่าตัวเองคงมีท่าทางไม่แตกต่างกันเท่าไหร่นัก ร่างกายถูกดันจนไปชิดกับกำแพงด้านหลังซึ่งเย็นเฉียบจนสัมผัสได้ ก่อนที่จะถูกปลุกเร้าสัมผัสต่างๆให้ตื่นขึ้นมา จบลงที่อะไรบางอย่างถูกสอดเข้ามา

มันเจ็บ

และหลังจากเราออกจากห้องน้ำกัน ต่างก็ทำตัวเหมือนตัวเองปรกติดีก่อนจะกลับไปต่อกันที่ห้องของเธอหลังจากทุกคนต่างแยกย้าย สติพร่าเลือนจนไม่สามารถจดจ่อกับสิ่งใดได้ขณะร่างกายถูกสัมผัส นัยน์ตาพร่ามัวจนไม่สามารถสังเกตได้ว่าร่างบางกำลังทำอะไรกับร่างกายอ่อนปวกเปียกของเธอได้

ทั้งหมดทั้งมวลที่เกิดขึ้นคงต้องโทษคริส

ที่เป็นคนโทรปลุกให้เธอตื่นขึ้นในตอนเช้า

 

 

 

 

 

ปัจจุบัน

ที่หวง... พูดจริง แต่เรื่องเจสซี่ก็พูดจริงอีกเหมือนกันแววตาของบีจริงจังและเลือดเย็นที่สุดเท่าที่คริสเคยเห็น เป็นจังหวะที่บานประตูถูกเปิดขึ้นอีกครั้งพร้อมกับชายหนุ่มคนเดียวกับคนที่เปิดประตูให้เธอจะวิ่งเข้ามาด้วยสีหน้าแตกตื่นและพร้อมมีเรื่อง แต่ร่างบางเหวี่ยงเธอมาไว้ด้านหลังเพื่อไม่ให้เขาเอาตัวเธอไปได้ เข้าใจอะไรขึ้นบ้างไหม คริส

“…” คริสไม่ได้ตอบ เธอสับสนมึนงงจนพูดไม่ออก

อย่าเข้ามาบีตวัดสายตาไปมองชายหนุ่มที่ยืนนิ่งปิดทางเข้าออกอยู่ และประโยคต่อมาที่ร่างบางพูดทำให้เธอเริ่มมั่นใจขึ้นมาว่าร่างบางต้องเกี่ยวข้องอะไรสิ่งที่ซังคยองเล่ามาแน่ถึงจะไม่มีหลักฐานก็ตาม ออกไปก่อนที่นายจะไม่รอดเอง

ยังไม่ทันขาดคำ ร่างของชายหนุ่มทรุดตัวนั่งลงบนพื้นพร้อมกับบางสิ่งที่สาดกระเซ็นเข้ามาโดนบางส่วนของร่างกายเธอ เลือดสีแดงสดส่งกลิ่นคาวชวนเวียนหัวไหลออกมาจากร่างกายแข็งแกร่งที่มีมีดเล็กๆปักอยู่กลางหลัง เสียงหอบหายใจด้วยความเจ็บปวดของเขาดังเข้ามาในโสตประสาทของเธอ

ซึงจุนเดินเข้ามาในห้อง สายตาเลือดเย็นมองสำรวจใบหน้าเธอ

เป็นครั้งแรกที่คริสรู้สึกว่า อยากตาย

ความรู้สึกหวาดกลัวพุ่งขึ้นมาอีกครั้งจนต้องหลับตาลง ไม่อยากมองเห็นอะไรทั้งนั้น

บียักไหล่ ยังใช้ร่างกายบดบังร่างของเธออยู่และเหมือนซึงจุนจะไม่ทำอะไรร่างบางด้วยสาเหตุบางอย่าง เขาสบถเสียงดังลั่นเหมือนกำลังหงุดหงิดก่อนจะกระทืบลงบนร่างกายของชายหนุ่มคนที่นั่งอยู่ซ้ำแล้วซ้ำเล่า จนเธอทนไม่ไหวพยายามวิ่งเข้าไปช่วยเหลือแต่ก็โดนร่างบางรั้งเอาไว้ดังเดิม

บีเลือดเย็นถึงขนาดที่เห็นคนจะตายต่อหน้าแล้วไม่เข้าไปช่วยตั้งแต่เมื่อไหร่...

ไปตายไป บีคริสดิ้น พยายามกลั้นน้ำตาและเสียงกรีดร้อง

และทุกอย่างก็เริ่มสับสนวุ่นวายขึ้นเมื่อคนที่เหมือนจะเป็นพวกของซังคยองวิ่งเข้ามาหลายต่อหลายคน พุ่งเข้าชกต่อยกับซึงจุนที่ชักมีดพกขนาดเล็กของตัวเองขึ้นมาก่อนที่ทุกอย่างจะละเลงไปด้วยเลือดสีแดงสด ดูไม่ออกว่าใครเป็นคนชนะ แต่ที่แน่ๆคือยังไม่มีฝ่ายไหนแพ้โดยสิ้นเชิง

ปัง!

ทุกอย่างหยุดชะงัก เมื่อได้ยินเสียงปืนดังลั่นขึ้นพร้อมกับเลือดที่สาดกระเซ็นไปทั่วบริเวณอีกครั้งก่อนจะตามมาด้วยเสียงกรีดร้องของเจสซี่ที่เหมือนจะตื่นขึ้นมาพอดี คริสอยากเดินไปดูว่าเจสซี่เป็นอะไรมากไหมแต่บียังรั้งเธอเอาไว้อย่างเหนียวแน่น ภาพที่เห็นคือซังคยองถือปืนด้วยมือเพียงข้างเดียวกำลังเดินเข้ามาในห้อง

สภาพดูไม่ดีเท่าไหร่นัก

สีหน้าของซังคยองดูเหนื่อยล้าและโทรมจนสังเกตได้ง่าย เหงื่อไหลท่วมทั้งร่างกายบอบบางที่เปรอะเปื้อนไปด้วยเลือดเมื่อปลายกระบอกปืนที่เพิ่งใช้ยิงซึงจุนถูกยกขึ้นมาเล็งบีจนร่างบางเหยียดยิ้ม กระชากร่างกายของเธอจนเซกลับมาข้างหน้า ถูกบังคับให้ยื่นอยู่ตรงหน้าร่างบางและสบตากับนัยน์ตาสีน้ำตาลเย็นเยียบ

คริส...เสียงแผ่วเบาของซังคยองดังขึ้น มันฟังดูตึงเครียดจนรู้สึกปวดหัวอย่างห้ามไม่อยู่ พวกของซังคยองถอยกลับไปยืนอยู่ด้านหลังซังคยองก่อนที่มีใครบางคนจะโทรเรียกตำรวจและรถพยาบาลมา

ถ้าคริสไล่บีให้ไปตาย บีก็จะถามคริสว่า...

“…”

"ไปลงนรกด้วยกันไหม?”

จะลงนรกก็ลงไปคนเดียวไม่ใช่คริสที่พูดประโยคนั้นออกไปแต่เป็นซังคยองที่ชิงพูดตัดหน้าไป ปลายกระบอกปืนยังไม่หันเหไปไหนขณะที่ปลายนิ้วเรียวเริ่มเตรียมที่จะกดลั่นไกและเป็นครั้งแรกที่เธอไม่ได้รู้สึกเสียใจที่จะตายหากซังคยองเป็นคนที่ทำมัน แววตาที่ไร้ความลังเลมองตรงมา

ริมฝีปากของบีเองก็บิดแป็นรอยยิ้มน่ารังเกียจเช่นกัน

หมับ!

จังหวะนั้นเองที่ร่างกายของบีโดนกระชากจากด้านหลัง ทำให้เธอเซถลาไปด้านข้างเพราะแรงจากฝ่ามือของร่างบางที่หลุดออกไป ร่างบางเบิกตากว้างขณะหันเสี้ยวหน้าของตัวเองไปมองคนที่กระชากซึ่งนั้นเป็นจังหวะเดียวกันกับที่ซังคยองตัดสินใจเหนี่ยวไกและมันก็แม่นยำราวจับวาง

ปัง!

เจสซี่เป็นคนกระชากบีออกจากเธอ

เลือดสีแดงสดไหลทะลักออกมาจากหน้าท้องขาวนวลของร่างบางและสาดกระเซ็นไปทั่วบริเวณจนบริเวณที่ถูกย้อมไปด้วยเลือดอยู่แล้วยิ่งแดงฉานเข้าไปอีก ร่างบางทรุดตัวลงไปนอนกองกับพื้นและเงียบไป หากไม่สลบเพราะความตกใจคงเป็นเพราะความเจ็บปวดที่มากเกินกว่าจะรับไหว

วิธีดัดสันดานฉบับเราไง เป็นไงพูดไม่ออกเลยใช่ไหม?”

ซังคยองพูดด้วยรอยยิ้มเย็นยะเยือกขณะทรุดตัวนั่งลง ใช้ปลายกระบอกปืนไล้ไปตามใบหน้าสวยซีดเผือดไร้สีเลือดของบีเหมือนกำลังครุ่นคิดอะไรสักอย่าง

คุณซังคยอง อีกไม่ถึงสามนาทีตำรวจกับรถพยาบาลจะมาถึง พวกเราขอหนีกันก่อนนะครับส่วนเรื่องของซึงจุนปล่อยให้ตำรวจจัดการดีกว่านะครับมีผู้ชายคนหนึ่งในสภาพสะบักสะบอมเข้ามารายงานรายละเอียด ส่วนคริสได้แต่นั่งเฉยๆสายตามองร่างบางที่อาบไปด้วยเลือดของบีอย่างเหม่อลอยส่วนปืนนั้นเอามาให้ผมเถอะครับ อยู่กับคุณมันจะเป็นเรื่องวุ่นวายเสียเปล่าๆ

ซังคยองส่งปืนให้เขาอย่างว่าง่าย

ชายหนุ่มและพรรคพวกของตัวเองหนีออกไปทันทีที่ได้รับปืน ซังคยองเขยิบร่างกายของตัวเองมานั่งข้างๆกับเธอที่นั่งอยู่ไม่ไกลจากร่างของบีนัก วงแขนอบอุ่นของซังคยองโอบหัวไหล่ทั้งสองข้างเหมือนพยายามทำให้รู้สึกดี คริสไม่เป็นไรใช่ไหม ต้องมาเห็นภาพไม่น่าดูเข้า เราขอโทษนะ

ไม่เป็นไรหรอก คริสเข้าใจเธอเม้มริมฝีปากเป็นเส้นตรงขณะก้มหน้าลง

ส่วนบีคงไม่ตายหรอก ไม่ต้องกังวลนะซังคยองยิ้มอย่างอ่อนโยน ใบหน้าสวยดูเหนื่อยล้าและดูซีดจนแทบไม่เห็นสีเลือด ก่อนที่เธอจะสังเกตเห็นร่องรอยสีแดงเลือดบนเสื้อเชิ้ตสีน้ำตาลที่เข้มข้นกว่าจุดอื่นๆและเหมือนซังคยองจะเห็นว่าเธอกำลังมองอะไรอยู่จึงรีบยกขึ้นปิดบัง ของขวัญจากชางกิล ไม่ต้องห่วงหรอก

เธอจะไม่ตายใช่ไหมคริสถาม ใช้มือข้างหนึ่งขย้ำชายเสื้ออย่างเสียขวัญ

ไม่หรอก จนกว่าจะได้ส่งบีไปหาจิตแพทย์ซังคยองพูดเอาฮา แต่ไม่มีใครสักคนในห้องที่ขำ เธอจึงกวาดสายตามองไปทั่วห้องเพื่อตามหาเจสซี่ก่อนจะพบว่ามีอะไรบางอย่างในตัวเด็กสาวดูแปลกไปมากกว่าปรกติ รอยยิ้มอ่อนโยนบนริมฝีปากที่ไม่น่าจะเกิดขึ้นมาได้เรื่อยไปถึงท่าทางใส่ชุดของตัวเองที่เปื้อนเลือดไปครึ่งหนึ่ง ซังคยองเขยิบมานั่งข้างหน้าเธอเล็กน้อยเหมือนกำลังปกป้องเธออีกแล้ว "อยู่ให้ห่างๆเด็กนั้นไว้ อันตรายกว่าบีเยอะ"

อันตราย... เจสซี่อันตราย?

หมายความว่ายังไง ซังคยอง?” เธอสงสัยจนต้องอ้าปากถามอีกครั้ง

สังเกตดูจากท่าทางที่เปลี่ยนไปมาอย่างรวดเร็วและในสถานการณ์ที่ตึงเครียดยังยิ้มออกมาได้ ในขณะที่ตอนแรกกรีดร้องเพราะความตกใจกลัวซังคยองเล่าให้ฟังเป็นฉากๆโดยที่สายตายังไม่ละจากเจสซี่ไปไหน เด็กนั้นอาจจะเป็นโรคหลายบุคลิก และบุคลิกที่เรากำลังมองอยู่เรียกว่าบุคลิกฆาตกร

“…” ...บุคลิกฆาตกรงั้นเหรอ

ถ้าหากคริสยังไม่มั่นใจว่าเด็กนั้นเป็นคนคนเดียวกับที่เธอรู้จัก ห้ามเข้าไปคุยหรือยุ่งอะไรด้วยเด็ดขาเข้าใจไหม?” ซังคยองสั่งขณะที่โสตประสาทของเราเริ่มรับรู้ได้ถึงเสียงรถตำรวจและรถพยาบาลที่เข้ามาใกล้ แต่ถ้ายังปล่อยให้เด็กนั้นยิ้มต่อไปคงไม่พ้นโดนตำรวจจับข้อหาเป็นฆาตกรแน่ๆ

แล้วจะทำยังไงกันดี?” น้ำเสียงของคริสวิตกกังวลจนสัมผัสได้

ซังคยองไม่ได้พูดอะไรนอกจากสาวเท้าเข้าไปใกล้เจสซี่ ก่อนจะพลิกร่างกายของเด็กสาวให้หันมาเผชิญหน้ากับตัวเอง แวบแรกที่คริสเห็นคือรอยยิ้มที่เหยียดขึ้นจนการเป็นรอยยิ้มกว้างดูโรคจิต ตามมาด้วยเสียงอะไรบางอย่างที่กระแทกเข้ากับเนื้อจนร่างกายของเด็กสาวทรุดลงไปนอนกองกับพื้นข้างๆบี

ซังคยองสะบัดมือที่เพิ่งใช้ฟาดลงตรงสันคอเจสซี่ไปมา

อันที่จริง บุคลิกฆาตกรมีแรงมหาศาล มากกว่าคนทั่วไปหลายเท่าซังคยองอธิบายขณะนั่งลงข้างเจสซี่ ใช้สายตาที่ปลุกปั่นความเป็นห่วงเป็นใยจ้องมองไปที่ทั้งสองคนและเธอเองก็รู้ว่าถึงเวลาที่ต้องแสดงละครแล้วเหมือนกัน แต่เพราะเรามือหนักแล้วก็อาศัยโจมตีตอนที่มันเผลอทำให้หมดท่าง่ายๆ

แล้วคิดจะส่งเจสซี่ไปรักษาด้วยไหม...

.บุคลิกฆาตกรหายาก เราอยากเอาไปศึกษาซังคยองมีสีหน้าครุ่นคิด เป็นจังหวะเดียวกันกับที่เธอได้ยินเสียงฝีเท้ามากมายกำลังวิ่งขึ้นบันไดมา แต่ไม่ว่ายังไงก็ตาม บุคลิกฆาตกรเป็นบุคลิกอันตราย ส่วนวิธีการสร้างบุคลิกฆาตกรเห็นว่าเป็นความลับสูงสุดของโรคหลายบุคลิกเลยมั้ง

ทันทีที่ซังคยองพูดจบ เสียงฝีเท้าดังอยู่หน้าห้องและตอนนั้นเราก็สบตาเป็นเชิงรู้กัน

ถึงเวลาที่ต้องเล่นละครแล้ว

 

 

 

 

 

คืนนั้นทั้งคืนเป็นช่วงเวลาที่คริสคิดว่าได้รับศึกหนักที่สุด บี ซังคยอง เจสซี่และใครอีกหลายๆคนที่เธอไม่รู้จักถูกหามเข้าโรงพยาบาลอย่างเร่งด่วน เธอเองก็ต้องอยู่โรงพยาบาลทั้งคืนเหมือนกันเพราะต้องเฝ้าบีไว้ ซังคยองรายนั้นบอกว่าพ่อจะส่งคนมาเฝ้า ส่วนเจสซี่เองก็มีกวาง น้ำหวาน ติช่า ดูแลอยู่แล้วเธอจึงหายห่วง

หากบีตื่นขึ้นมา... จะคิดอะไรบ้างกับเหตุการณ์ที่ผ่านมา

ชุดของเธอที่เปื้อนเลือดถูกทิ้งไปแล้วและเธอก็เปลี่ยนมาใส่ชุดคนไข้ของโรงพยาบาลแทนถึงจะไม่ได้ป่วยหรือเป็นอะไรมากก็ตาม เพราะการเดินไปมาทั้งที่เลือดเต็มตัวมันค่อนข้างสยดสยองพอสมควร หลังจากเช็คทุกอย่างเรียบร้อยเธอยังเดินไปเยี่ยมชายหนุ่มที่เข้ามาช่วยเธอจนตัวเองบาดเจ็บสาหัส อาการทุกอย่างของเขายังทรงตัวอยู่

ก่อนจะกลับมานั่งข้างเตียงบีเหมือนเดิม

นาฬิกาบนผนังบอกเวลาตีห้าแต่คริสยังไม่นอน ทุกครั้งที่พยายามจะหลับเธอจะย้ายร่างกายของตัวเองไปนอนโซฟาที่อยู่ไกลกับเตียงไม่กี่ก้าว แต่ก็นอนไม่หลับจนกลับมานั่งข้างเตียงอย่างเช่นตอนแรกทุกครั้ง

ทุกครั้งนั้นบีก็ยังนอนอยู่แบบเดิมไม่มีการขยับเคลื่อนร่างกายใดๆทั้งสิ้น

คริสอยากสัมผัส อยากแตะต้องตัวเพื่อยืนยันให้ตัวเองสบายใจว่าบียังปกติทุกอย่างหลังโดนยิง แต่ความหวาดกลัวที่ร่างบางจะตื่นขึ้นมาเป็นอีกคนมันมากกว่าจนเธอต้องทนนั่งอยู่เฉยๆไม่ขยับเคลื่อนไหว อยากจะจับมือร่างบางมากุมไว้ก็ไม่สามารถทำได้ เธอทำอะไรให้มันดีขึ้นไม่ได้เลย

และทุกอย่างของความรู้สึกเธอเริ่มแย่ลง เมื่อได้ยินเสียงร้องไห้

เสียงร้องไห้ราวกับจะขาดใจดังออกมาจากบีที่ยังคงนอนหลับสนิท เปลือกตาคู่สวยถูกบังคับให้ปิดแน่นจนสัมผัสถึงความเจ็บปวดที่ถ่ายทอดออกมา เสียงสะอื้นน้อยๆดังมาจากริมฝีปากที่เผยอขึ้น ทุกอย่างมันดำเนินมาเรื่อยๆโดยที่ร่างบางยังไม่มีท่าทางจะหยุดอาการเศร้าโศกเสียใจอะไรในบางอย่างของตัวเอง

ซึ่งนั้นมันทำให้คริสเกือบสติแตก

เธอซบใบหน้าลงบนฝ่ามือของตัวเองราวกับเสียงร้องไห้ของบีมีผลต่อเธออย่างใหญ่หลวง พยายามจะปิดกั้นประสาทสัมผัสของตัวเองทุกทางเพราะไม่อยากรับรู้ แต่ยิ่งทำก็เหมือนยิ่งต้องฟังมันมากขึ้น เสียงร้องไห้เสียดสีแทงกรีดหัวใจของเธอจนชอกช้ำ สายตาถูกเลื่อนขึ้นมองใบหน้าสวยอีกครั้ง

บีตื่นแล้ว ร่างกายดีดดิ้นไปทั่วเตียงนอนโดนไม่สนใจอาการเจ็บปวดของตัวเอง

คริสไม่รู้ว่าจะจัดการยังไงนอกจากจะใช้ฝ่ามือของตัวเองล็อคร่างบางเอาไว้ไม่ให้ขยับดิ้นเพื่อที่จะได้ไม่เป็นผลเสียต่อตัวเอง แต่สุดท้ายแล้วการกระทำโง่ๆของเธอก็ไม่สามารถหยุดร่างบางได้จนสุดท้ายเธอขยับไปนั่งบนเตียงแล้วใช้ร่างกายล็อคร่างบาง ถึงแม้จะเจ็บที่บางส่วนถูกกระแทกอย่างรุนแรง

จนสุดท้ายบีก็หยุดดิ้น

เป็นอะไร?” เธอถาม มั่นใจว่าบีคนเดิมกลับมาแล้วเพราะร่างบางดูไม่ลังเลเลยที่จะสวมกอดเธอแล้วซุกใบหน้าลงมายังไหล่ เพื่อปลดปล่อยน้ำตามากมายละเลงลงบนชุดคนไข้ของเธอจนเปียกชุ่ม ร่างบางสะอื้นจนตัวโยนขณะที่มือทั้งสองข้างก็เกาะเกี่ยวแขนเสื้อของเธอแน่นขึ้น

ฝัน... ร้าย

เนื่องจากเห็นว่าสภาพของบียังดูไม่ดีเท่าไหร่นักเธอจึงอยู่นิ่งๆและไม่ถามอะไรมากเพื่อรอให้ร่างบางหยุดร้องไห้เสียก่อน แต่ความอยากรู้อยากเห็นมันหักห้ามกันไม่ได้และเพราะมันเป็นคำถามที่ค้างคามาตั้งแต่เมื่อเย็นเมื่อวานทำให้เธอตัดสินใจถามออกไปในที่สุด เมื่อคืนบีอยู่ในบุคลิกไหน

ฮึก... เมเนียคำตอบสั้นๆคลี่คลายข้อสงสัยทุกอย่าง

คริสกลืนน้ำลายของตัวเอง รู้สึกว่าลำคอแห้งขึ้นมากะทันหันเมื่อบีเลื่อนฝ่ามือขึ้นมาขย้ำคอเสื้อพลางกระชากเธอลงมา ริมฝีปากซีดเซียวอุ่นจัดทาบทับกันอยู่ครู่หนึ่ง มันไม่ใช่จูบที่หวานวาบ ไม่ใช่จูบที่ชวนให้คิดลึกไปไกล แต่เป็นจูบที่ทำกำลังถ่ายทอดความรู้สึกบางอย่างมาให้และเป็นความรู้สึกที่สำคัญ

ความรู้สึกอะไรบางอย่างที่บ่งบอกว่าบีคงจำอะไรได้บ้าง

ไม่ร้องนะคะเธอรู้ว่าตัวเองควรจะพูดอะไรให้บีหยุดร้องไห้เหมือนตัวเองเป็นเด็กๆก่อนที่จะซักถามถึงอะไรหลายเรื่อง มือข้างหนึ่งลูบไล้เส้นผมลื่นนุ่มสลวยของร่างบางอย่างแผ่วเบาปลอบประโลมหัวใจที่กำลังหวาดกลัว ลางสังหรณ์กำลังบ่งบอกถึงอะไรบางอย่างที่คุ้นเคยเป็นอย่างดี "หยุดร้องไห้แล้วเรามาคุยกัน โอเคไหม?"

บีพยักหน้าเชื่อฟังว่าง่าย

ฝันว่าอะไรคะ?” คริสถาม มือยังไม่หยุดลูบไล้เส้นผมของร่างบางเนื่องจากรู้สึกเหมือนว่าร่างบางเป็นเด็กทารกที่กำลังหวาดกลัวกับทุกอย่าง ทางที่ดีคือต้องสร้างความเชื่อใจให้ร่างบางเสียก่อน ร่างบางยกฝ่ามือขึ้นขยุ้มเส้นผมของตัวเองเสียไม่เป็นทรงและท่าทางนั้นทำให้เธอไม่สบายใจเท่าที่ควร ถ้าเล่าไม่ได้ก็ไม่ต้องฝืนเล่า ค่อยมาคุยกันวันหลังก็ได้

บีส่ายหน้าเหมือนจะบอกกลายๆว่าตัวเองเล่าได้

บีฝัน... ฝันว่าตัวเองกำลังยืนเผชิญหน้ากับคริสและความรู้สึกอะไรบางอย่างของบีบอกว่าคริสเกลียดบี คริสเดินเข้ามาหาบีและกระซิบอะไรบางอย่างข้างหูบีเริ่มเล่าเป็นฉากๆ มันทำให้คริสรู้สึกว่าตัวเธอกำลังยืนอยู่ในฝันของร่างบางเช่นเดียกวัน "ในฝันบีรู้ว่าบีได้ยินอะไร แต่พอตื่นขึ้นมาบีกลับจำมันไม่ได้ บีจำได้แค่คำพูดประโยคเดียวตอนที่คริสจิกเล็บลงมาตรงรอยสักรูปผีเสื้อปีกหัก"

“…คริสพูดว่าอะไร?” เธอถาม

คริสบอกว่า... บีเป็นคนหักปีกของคริส ร่างบางกระซิบเสียงแหบต่ำก่อนจะก้มใบหน้าลงเหมือนกำลังรู้สึกผิดอะไรบางอย่างที่ตัวเองไม่มั่นใจ เธอมองตามสายตาของร่างบางอย่างเงียบงันเพราะไม่มีอะไรที่จะสามารถอธิบายแทนความรู้สึกของตัวเองในตอนนี้ได้ นอกจากความเงียบ

แล้วบีพูดอะไรกับคริสไหม

บีบอกว่าบีรักคริสบีกระซิบอีกครั้ง คำว่ารักที่ออกมาจากริมฝีปากของร่างบางทำให้หัวใจของเธอพองโตโดยไม่ทราบสาเหตุแต่มันก็มาพร้อมกับความรู้สึกหดหู่เช่นกัน เพราะตัวเธอเองรู้ดีว่าเธอรู้อะไรบ้าง คริสรู้อะไรไหม บีไม่เคยตื่นมาเป็นตัวของบีเองหลายปีแล้ว สิ่งที่ตื่นมาคือบุคลิกเมเนีย ทุกการกระทำ ทุกสัมผัส บีรับรู้ได้แต่ไม่สามารถควบคุมตัวเองได้

“…”

เรื่องเจสซี่ก็เหมือนกัน บีอยากอธิบายร่างบางสบตากับเธอ ในแววตามีความอ้อนวอนขอให้เธอรับฟังและตัวเธอเองก็รู้ดีว่าหากเป็นร่างบาง เธอใจอ่อนง่ายขนาดไหน บุคลิกเมเนียโกหกคริสทุกอย่างตั้งแต่แรก บีคิดว่าคริสเองก็คงรู้ เรื่องที่เล่าไปเกี่ยวกับเจสซี่จริงๆแล้วความจริงมันมีมากกว่านั้น เจสซี่เป็นโรคหลายบุคลิกด้วยสาเหตุที่บีก็ไม่รู้เหมือนกันและคนที่มีอะไรกับบีในคืนนั้นคือบุคลิกไหนสักบุคลิกของเจสซี่ ไม่ใช่เจสซี่จริงๆ

“…”

เราตกลงกันเกี่ยวกับเซ็กส์... และ

บีหยุดชะงักริมฝีปากที่เริ่มสั่นระริกของตัวเองแค่นั้น คริสคิดตามสิ่งที่ถูกเอ่ยออกมาทั้งหมดและคิดถึงความเป็นไปได้ เรื่องที่ร่างบางบอกว่าตัวเองไม่เคยตื่นมาเป็นตัวเองนานแล้วมันมีความเป็นไปได้สูงมาก การทำงานในวงการบันเทิงมีเวลาพักผ่อนน้อยในบางครั้งคราวและต้องใช้นาฬิกาปลุกในการตั้งปลุก เรื่อยไปถึงผู้จัดการส่วนตัวโทรมาปลุก วันหยุดอาจจะเป็นฮิมที่ปลุกร่างบาง

แต่ที่บีตื่นมาเป็นตัวของตัวเองได้ในครั้งนี้

แค่เพราะเธอฝันร้าย

ฝันร้ายเป็นสิ่งที่ถูกกระตุ้นจากภายใน เพราะฉะนั้นไม่แปลกที่บีจะกลัวจนตื่นขึ้นมาเองได้แต่มันแทบเป็นไปไม่ได้ที่ทุกครั้งที่นอนคนเราจะฝันดีตลอดเวลา ทำไมร่างบอกถึงบอกว่าตัวเองไม่เคยตื่นมาเป็นตัวเองเลยในระยะเวลาหลายปีหรืออาจจะเป็นไปได้ว่าในฝันก็เป็นตัวตนของบุคลิกเมเนียเช่นกันที่ควบคุม

ตื่นมาเป็นตัวเองแต่รู้สึกว่าเป็นคนอื่นตลอดหลายปี... ทรมาน

“…”

แต่บีรู้สึกว่ามันมีอะไรบางอย่าง... อะไรบางอย่างที่ทำให้คริสเกลียดบีบีดึงกระชับเสื้อคนไข้ของคริสแน่น เธอเม้มริมฝีปากจนกลายเป็นเส้นตรง รู้ทั้งรู้ว่ายังไงวันที่ร่างบางต้องรู้จะมาถึงแต่เพราะอะไรบางอย่างที่ทำให้เธอ... บอกได้ไหม?”

ไม่อยากพูดมันออกมา

อาจจะเป็นเพราะบีกำลังได้รับและชดใช้ในสิ่งที่ตัวเองทำลงไปแล้วก็ได้ ร่างบางทนทุกข์ทรมานมาหลายปีตั้งแต่ครั้งนั้น แต่ถ้าหากไม่ใช่เพราะคำว่า รักที่ร่างบางให้เธอร่างบางจะยังรู้สึกผิดอยู่ไหมที่ทำให้ใครคนหนึ่ง

ต้องตาย

บีฆ่าน้องสาวของคริส






ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 7 ครั้ง

63 ความคิดเห็น

  1. #941 nutte_BCRIS (@nutte_BCRIS) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 6 กุมภาพันธ์ 2559 / 05:37
    ช็อค!!!! พีค!!! อึ้ง!!! คาดไม่ถึง!!!

    คือสับสนมาตลอดหลายพาร์ทที่ผ่านมา
    แต่ทุกอย่างเริ่มไขทีละปมๆ ทันยิ่งสนุก

    ไรท์โคตรสุดยอดดดด แบบต้องเก่งแค่ไหนถึงแต่งฟิคนี้ได้อ่ะ
    กราบบบบบ!! เลยจริงๆ ขอบคุณที่สร้างสรรค์มันขึ้นมานะคะ ประทับใจมากจริงๆ แม้ว่ายังไม่จบก็เถอะ ????????????????????????????????????????????????????????
    #941
    0
  2. #658 butterfingers (@cdpnkt) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 3 มกราคม 2559 / 17:29
    แล้วพี่บีคนนี้ พูดความจริงไหม

    อ่านไปก็ระแวงไป พี่บีเป็นไบโพล่าร์แต่เราเป็นบ้าค่ะ 5555555555
    #658
    0
  3. #639 Bear (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 3 มกราคม 2559 / 02:01
    โคตรสนุกเลยอะไรท์ รอติดตามน้าาา
    #639
    0
  4. #637 BC forever (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 3 มกราคม 2559 / 00:48
    ตอนนี้เราไม่เชื่อใจใครทั้งนั้นแม้กระทั่งพี่บีที่ตื่นขึ้นมา อ่านแล้วปวดตับมากค่ะ 555+

    ว่าแต่พี่บีฆ่าพี่พลอยทำไมค่ะะะะ ปมเก่าหายไปปมใหม่ก็มา รีดนี้เครียดเลย 555+
    #637
    0
  5. #636 BlackMotH (@BlackMotH) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 2 มกราคม 2559 / 23:26
    สุดยอดอ่ะ ครบรสมากเลย ตามอานเงียบๆไม่ไหว ต้องคอมเม้นชื่นท์ชมไรท์เลยทีเดียว แต่งได้สุดยอดมากอ่ะ
    #636
    0
  6. #634 JFBC (@wartsone) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 2 มกราคม 2559 / 22:42
    โหวว โครตซับซ้อน ขออย่าให้พี่บีแสดงละครเลย น่ากลัว
    #634
    0
  7. #631 NK_pcy (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 2 มกราคม 2559 / 21:41
    อ่านเรื่องนี้ประสาทจะแดก5555 รอๆๆๆ
    #631
    0
  8. #630 tatapp (@tatapp) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 2 มกราคม 2559 / 20:34
    สุดยอดมาก มันส์มาก เคลียร์ปมฉนวนความตึงเครียดของทั้งคู่แล้วด้วย มีบู๊ด้วย นี่คือสิ่งที่คาดไม่ถึงว่าจะเจอนะคะเนี้ย^^
    ปัญหาของบีคริส นี่หนักจริงๆ แต่มันจะดำเนินไปได้ก็ด้วยเส้นบางๆของความรักนี่แหละ สู้ๆนะบี สู้กับเมเนียให้ได้ และเชื่อว่าคริสจะเข้าใจ กับสิ่งที่ผ่านมาแล้ว
    ขอบคุณค่ะ
    #630
    0
  9. #628 Cat15 (@chaem16) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 2 มกราคม 2559 / 18:58
    หวังว่าคงไม่ใช่เมเนียแสดงละครอยู่นะคะ กลัวใจ
    #628
    0
  10. #624 MAYRIIO (@MAYRIIO) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 2 มกราคม 2559 / 16:10
    นี่เริ่มเชื่อไม่ได้ละ ว่าอันไหนจริงอันไหนหลอก 55555
    #624
    0
  11. #623 Toongpang (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 2 มกราคม 2559 / 15:52
    พี่บีไปทำอะไรน้องพี่คริสมาาาาาาาา
    #623
    0
  12. #622 tnx (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 2 มกราคม 2559 / 15:23
    โอ้โหหหห สุดยอด
    #622
    0
  13. #620 patcharipa999 (@patcharipa999) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 2 มกราคม 2559 / 13:48
    บีฆ่าน้องคริสคงเป็นบุคลิกที่สองแน่จบแอคชันต่อด้วยดราม่าหรอคับไรท์ไม่ต้องหวานเนาะ
    #620
    0
  14. #619 bysmile (@bygale) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 2 มกราคม 2559 / 13:33
    นี่ยังระแวงอยู่ว่าพี่บีตัวจริงรึป่าว
    ไม่ได้แสดงละครใช่ไหม
    หลอนไปหมดแล้ว555555
    #619
    0
  15. #618 sharkxk (@sharkxk) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 2 มกราคม 2559 / 13:18

    กลัวบีเมเนียแกล้งแสดงละครจริง ๆ
    แต่ทำไมบีต้องฆ่าน้องสาวคริสด้วยอ่ะ 

    #618
    0
  16. #617 *--An$wel2..~ (@last-answer) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 2 มกราคม 2559 / 13:09
    รออออออออออออ
    #617
    0
  17. #616 panguinfilm (@panguinberry) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 2 มกราคม 2559 / 11:42
    ไรท์เป็นยังไง รีทก็เป็นตามไรท์ล่ะค่ะตอนนี้5555 รีบมาต่อนรา
    #616
    0
  18. #615 BCFC (@posapaan) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 2 มกราคม 2559 / 11:08
    อีกแปปจะเป็นโรคประสาทแล้วค่ะ 555555555 โอ๊ยแต่ชอบรอมากกกกอัพบ่อยๆๆไๆๆ
    #615
    0
  19. #614 Jeminii (@Jeminii) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 2 มกราคม 2559 / 10:36
    ห๊ะะะะะะะ โอย อ่านแล้วเครียด แต่ก็ชอบ ซับซ้อนเสียยิ่งกว่าจักรวาลมาเวล เฮือกก

    PS.ไรท์ปกติดีเนาะ..#ระแวงหนักมาก
    #614
    0
  20. #613 JailerBomb (@jailerbomb) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 2 มกราคม 2559 / 10:26
    งงนะ แต่จะอ่านใหม่แต่แรกกก 
    #613
    0
  21. #612 PatschZ (@PatZaNa) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 2 มกราคม 2559 / 10:12
    อันนี้เป็นพี่บีตัวจริงแล้วใช่มั้ยคะ ไม่แกล้ง ดีขึ้นจากเมเนียแล้วใช่มั้ยคะ ระแวงหนักมาก 5555 ความรู้สึกของหมวยนี่สิ จะยังไงต่อ จะยังเกลียดพี่บีเหมือนเดิมมั้ย รึใจอ่อนแล้ว เหมือนจะค่อยๆคลายปมนะ แต่ก็ยังไม่100% 5555555 ติดตามค่าา
    #612
    0
  22. #611 Little_JBJ (@jsocool) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 2 มกราคม 2559 / 09:52
    พี่บีน่ารักแล้วนะคะ ถึงจะว่าเป็นคนฆ่าน้องสาวคริสก็เถอะ ถถถถถถ
    ชอบซังคยองจังเลยค่ะ ไม่ใช่หักมุมเป็นคนไม่ดีนะ เรื่องนี้มีคนปกติ
    จริงๆป่ะเนี่ย
    #611
    0
  23. #609 ออม-สิน (@plakaponk) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 2 มกราคม 2559 / 09:26
    โอ้... บีไม่ต้องทำงานละนะ นอนมันทั้งวัน อย่าให้ใครปลุกได้ ทำไมชีวิตโหดร้ายรุนแรง พี่บีตัวจริงนี่เกี่ยวอะไรกับคริส มุ้งมิ้งกันแบบนี้ น่าจะมีเรื่องดีๆในอดีต แรร์ไอเทมจริงๆฉากบีคริสแบบน่ารักอบอุ่นเป็นคนธรรมดาเนี่ย
    #609
    0
  24. #608 Noon_Afternoon (@Noon_Afternoon) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 2 มกราคม 2559 / 09:21
    ตอนซังคยองจะยิง เราหวังว่าบรรทัดถัดมาจะเป็นแบบ พี่คริสดึงพี่บีหลบ
    หรือบอกให้ซังคยองอย่ายิง แบบว่าไม่ต้องถึงขนาดต้องยิงบีหรอก  ..แต่ปรากฏคือเปล่าาาา  ไม่มีเลยจย้าาาา ถถถถถ
    สงสัยเรานี่โลกสวยเกินไปปปป ~



    น้องสาวของพี่คริสจะเป็นใครนิ? พลอย หอ จริงๆป้ะ * 0 *
    #608
    0
  25. #607 drmiizz (@drmiizz) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 2 มกราคม 2559 / 08:48
    ลุ้นอีกแล้วว่าบีฆ่าน้องสาวคริสทำไม นี่พี่บีจะเป็นปกติได้อีกนานมั้ยนิ จะมีใครมาปลุกนางอีกมั้ย โอ้ยย รอต่อนะคะ
    #607
    0