{END} BeeCris | Butterfly Hoax

  • 100% Rating

  • 1 Vote(s)

  • 27,001 Views

  • 1,302 Comments

  • 978 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    24

    Overall
    27,001

ตอนที่ 5 : Butterfly Hoax :: Episode 4 {100%}

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3101
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 3 ครั้ง
    7 ม.ค. 59







EPISODE 4

- หลอก -


            ความปวดเมื่อยยามที่พลิกร่างกายทำให้คริสลืมตาตื่นขึ้นมาด้วยความงัวเงีย เธอกำลังออกแรงแขนเพื่อช่วยดันให้ร่างกายลุกขึ้นมานั่งตรงแต่มันก็ติดอะไรสักอย่างที่พาดหนักอยู่บนเอวคอดกิ่วของเธอ ไม่ต้องบอกก็รู้ว่าใครที่นอนอยู่ข้างๆเธอมาตั้งแต่เมื่อคืนและใครที่เป็นคนทำให้เธอเจ็บตัว

            สายตาของคริสเลื่อนลงมองรอยสักของบี

            ร่างบางพลิกตัวนอนคว่ำ สภาพร่างกายเปลือยเปล่าเหมือนกันกับเธอและสิ่งที่ทำให้เธอสะดุ้งเฮือกเมื่อเลื่อนสายตาขึ้นมองใบหน้าของร่างบาง นัยน์ตาสีน้ำตาลมองตอบกลับมานิ่งๆและเหมือนจะนอนมองเธออยู่นานแล้ว อาจจะเป็นก่อนที่เธอจะตื่นสักพัก มือข้างหนึ่งของร่างบางถือโทรศัพท์เครื่องหรูเอาไว้

ให้ทาย บีอยู่บุคลิกไหนบีพูด กระตุกยิ้มเหมือนนึกสนุก

ท่าทางแบบนั้นแทบจะทำให้คริสไม่ต้องใช้สมองของตัวเองให้เปลืองแรงคิดเลยว่าบุคลิกไหน เธอคาดเดาว่าคงมีใครสักคนโทรมาหาร่างบางและเป็นการปลุกร่างบางขึ้นมา เป็นไปได้ว่าอาจจะเป็นติช่าเหมือนเดิม ลูกทีมคนสวยที่ร่างบางปลาบปลื้ม

เมื่อวานเรามีเซ็กส์กันจริง ถึงเธอจะไม่อยากเชื่อก็ตาม

บุคลิกเมื่อวานเธอตอบแบบไม่ใส่ใจ ขณะเริ่มมาพิจารณาคำพูดของบีเมื่อวานอีกครั้งและนำมันมาผสมผสานกับเรื่องราวที่เธอรู้อยู่แล้ว ถึงคำตอบบางคำตอบจะไม่ชัดเจนแต่เธอคิดว่ามันชัดเจนที่สุดแล้วสำหรับร่างบาง ที่เหลือเธอต้องคิดต่อเอง แต่ก็มีหลายเรื่องที่ไม่ชัดเจนจริงๆ ซึ่งเธอไม่สามารถคิดเองได้ เช่นเรื่องรอยสักของร่างบางที่เป็นผีเสื้อปีกหัก

ร่างบางฉลาดและเธอกำลังหลงกล

บางครั้งมันเหมือนบีเดินนำหน้าคริสอยู่หนึ่งก้าวตลอดเวลา ไม่ว่าเธอจะคิดให้หนัก คิดให้ตายยังไงก็ยังไม่สามารถเดินตามได้ทันอยู่ดี ซึ่งไม่ว่ามันจะเป็นแบบนี้เพราะตั้งใจหรือไม่ตั้งใจก็ตาม มันก็ทำให้เธออดรู้สึกที่จะโมโหไม่ได้อยู่ดี โดยเฉพาะเมื่อมองเห็นรอยยิ้มหวานของคนที่นอนอยู่ข้างกาย

ที่จริงมันก็เกือบเย็นแล้ว นอนต่อก็ตามสบายร่างบางไม่ได้ปฏิเสธว่าเธอพูดผิดหรือพูดถูก นอกจากกระชับแขนที่กำลังกอดก่ายเธอแน่นขึ้นกว่าเดิมมากขึ้น การกระทำของร่างบางเป็นตัวจุดประเด็นคำพูดเมื่อคืนขึ้นมาอีกครั้ง คำว่าหวงที่พูดออกมาในสถานการณ์แบบนั้นจะเชื่อได้มากแค่ไหน

คำตอบคือไม่มีทางรู้เลย เป็นไปได้กับเป็นไปไม่ได้มีค่าเท่ากัน

ทำไมต้องนอนต่อ?” คริสอดไม่ได้ที่จะถาม ขณะที่มือทั้งสองข้างของเธอพยายามแกะแขนที่เหนียวแน่นยิ่งกว่ากาวออกไปให้พ้นร่างกายของเธอ สายตาสังเกตเห็นรอยเลือดจุดหนึ่งบนเตียงและคิดว่าเธอควรจะลุกไปทำความสะอาดร่างกาย รวมถึงสำรวจความเสียหายของตัวเอง

ไม่บอก คิดเอง

เธอเริ่มชินกับท่าทางและคำพูดกวนประสาทของบีแล้วจึงไม่ใส่ใจ นอกจากลุกขึ้นยืนไปหยิบชุดคลุมอาบน้ำมาสวมใส่โดยมีสายตาคมกริบมองตามมาเงียบๆ หลังจากเรื่องเมื่อคืนเธอไม่แน่ใจว่าตัวเองควรจะอายอะไรอีก ถึงจะแปลกใจที่อีกฝ่ายยอมปล่อยเธอง่ายๆไม่มีปากเสียงก็ตาม

คริสเดินเข้ามาในห้องน้ำแล้วปิดประตู

มือข้างหนึ่งค้ำยันอ่างล้างหน้าเอาไว้แน่น ในขณะที่มืออีกข้างหนึ่งลูบไปตามลำคอที่เต็มไปด้วยร่องรอยสีกุหลาบเรื่อยลงมาจนถึงหน้าท้อง คงอีกนานหากจะรอให้ร่องรอยทั้งหมดหายไปเอง สมองครุ่นคิดพิจารณาคำพูดของบีเมื่อคืนก่อนที่เธอจะหมดสติไปเพราะความเหนื่อยล้า

เซ็กส์อีกครั้งกับบี... แค่คิดก็อดไม่ได้ที่จะหวาดกลัว

หลังจากสำรวจความเสียหายของตัวเอง เธอก็ฝืนความปวดร้าวตรงช่วงสะเอวเพื่ออาบน้ำ ใช้เวลาน้อยกว่าปกติก่อนที่เธอจะเดินออกมาจากห้องน้ำพร้อมชุดคลุมอาบน้ำตัวเดิมและบีเองก็ยังนอนอยู่ที่เดิม เพียงแค่เปลี่ยนท่าเล็กน้อยเท่านั้น

ไม่ต้องใส่ชุดนอน ใส่ชุดอะไรก็ได้ที่มันสวยๆหน่อย

จู่ๆบีที่นอนอยู่ก็พูดสั่งขึ้น แต่เธอไม่ฟังและเอื้อมมือไปหยิบชุดนอนของตัวเองออกมาเพื่อสวมใส่ อารมณ์ของเธอไม่ได้เหนื่อยหรือง่วงจนอยากพักผ่อน แต่เธอคิดว่าเธอคงไม่ไปไหนแล้วในวันนี้ ไม่ว่าร่างบางจะไปไหนก็ให้ไปคนเดียวโดยไม่มีเธอ เพราะยังไงชางกิลก็คงมารับอยู่แล้วหากร่างบางขอร้อง

หมับ!

ขัดคำสั่งอีกแล้ว ไม่ชอบรู้ไหม?” เสียงกระซิบยียวนดังขึ้นข้างใบหู คริสสะดุ้งเฮือกเมื่อมือของตัวเองถูกรั้งเอาไว้ด้วยมือข้างหนึ่งของบี ร่างกายบางแนบสนิทกับแผ่นหลังของเธอจนสัมผัสได้ถึงสัดส่วนของกันและกัน เป็นอีกครั้งที่ความใกล้ชิดระหว่างเราทำให้หัวใจของเธอเต้นแรงอย่างห้ามไม่อยู่

แต่คำว่าเกลียดรั้งเธอเอาไว้ไม่ให้เผลอหวั่นไหว

หรือจะให้หาชุดให้ ใส่ให้ เลือกเอาบีกระซิบเสียงเด็ดขาด ขณะเขี่ยปกชุดคลุมอาบน้ำของเธอไปมาเหมือนพร้อมจะถอดได้ทุกเมื่อ แต่เธอดันร่างกายของตัวเองออกมาจากร่างบางแล้วตวัดสายตาไปมองเป็นเชิงบอกให้ถอยออกไป แต่เหมือนมันใช้ไม่ได้ผลเพราะอีกฝ่ายยังทำท่าทางจะรุกคืบเข้ามาใกล้ได้ทุกเมื่อ

บอกก่อน จะพาไปไหนคริสถามเสียงเรียบ

เที่ยวกลางคืน ที่ไหนสักที่บีตอบพลางยกยิ้ม มือทั้งสองข้างยกขึ้นกอดอกเหมือนปิดบังไม่ให้เธอมองอะไรที่มันจะทำให้เลยเถิด ซึ่งเธอก็เบือนสายตาหนีทันทีที่รู้ตัวว่าร่างบางไม่อยากให้มอง ทั้งที่ในใจกำลังนึกสงสัยอะไรบางอย่างที่มันชัดเจนขึ้นเรื่อยๆจนผิดสังเกต

แต่คริสเหนื่อย ไม่อยากไปไหนเธอถอนหายใจเฮือกใหญ่ ขณะบังคับให้มือของตัวเองแขวนชุดนอนกับเข้าที่อีกครั้งและเลือกชุดใส่เล่นสบายๆที่แขวนอยู่ข้างๆแทน

ถึงจะบ่น แต่เธอก็ไม่อยากเสี่ยงกับการที่บีจะทำอะไรก็ตามที่ทำให้เธอไม่สามารถบ่นได้อีก และทุกอย่างมักจะเริ่มต้นจากการขู่ สิ่งที่เธอทำคือการตัดปัญหา

บีขอตัวไปอาบน้ำ

พูดจบ ร่างบางหายลับเข้าไปในห้องน้ำพร้อมกับเสื้อผ้าของตัวเองที่ฉกฉวยข้ามศีรษะเธอไปเมื่อครู่ ปล่อยให้เธอแต่งตัวและจัดการตัวเองให้เรียบร้อย ซึ่งสิ่งที่เธอทำหลังจากแต่งตัวเสร็จคือการไปหยิบเครื่องสำอางมาแต่งหน้า จัดการปกปิดร่องรอยที่ร่างบางทำไว้เมื่อคืนจนมองแทบไม่เห็น

ก๊อก ก๊อก ก๊อก

เสียงเคาะประตูดังขึ้นสามครั้งอย่างมีมารยาท คริสคิดว่าน่าจะเป็นชางกิลที่บีเรียกมาจึงผละออกจากเครื่องสำอางของตัวเองเพื่อไปเปิดประตู แต่เมื่อเปิดออกสิ่งที่ทำให้เธอตกใจคือคนตรงหน้าไม่ใช่คนเดียวกับที่เธอคิดเอาไว้ แต่เป็นเด็กสาวสามคนที่เธอรู้จักและคุ้นหน้าคุ้นตาดีกว่าใคร

กวาง น้ำหวาน ติช่า

กวางอยู่ในชุดเสื้อแขนยาวสีขาว กระโปรงสั้นเท่าเข่าสีเดียวกับเสื้อและเสื้อกันหนาวสีแดงเลือดหมู ส่วนน้ำหวานอยู่ในชุดเสื้อยืดสบายๆสีน้ำตาล กระโปรงยาวเลยเข่าเล็กน้อยสีขาวและเสื้อกันหนาวสีดำสนิท ส่วนคนสุดท้ายคือติช่าที่อยู่ในชุดเสื้อยืดสีเขียวเข้ม กางเกงขายาวรัดรูปสีดำสนิทและเสื้อกันหนาวสีเทาที่ถูกพาดไว้ตรงไหล่

พี่คริส สวัสดีค่ะสามสาวทักทายขึ้นพร้อมกัน

คริสไม่แน่ใจว่าตัวเองควรจะทำตัวยังไงกับสถานการณ์ตรงหน้า ความสงสัยว่าทำไมติช่าถึงโทรหาบีบ่อยถูกไขจนกระจ่าง กวางกับน้ำหวานตรงเข้ามากอดเธออย่างคิดถึงและเธอเองก็รู้สึกแบบเดียวกับที่เด็กสาวทั้งสองคิดจึงกอดตอบไป ขณะที่อนุญาตให้ติช่าเข้ามาในห้องทางสายตา

แต่สิ่งที่ทำให้เธอตกใจยิ่งกว่าคือเมื่อติช่าเริ่มเดินสำรวจห้อง

เธอกับบียังไม่ได้จัดการคราบเลือดบนเตียงเลย

แอด

จังหวะนั้นเองเป็นจังหวะที่บีเปิดประตูห้องน้ำแล้วเดินออกมา สายตาของร่างบางกวาดมองเธออยู่ครู่หนึ่งก่อนจะเบือนไปมองติช่าที่ยืนนิ่งอยู่ปลายเตียงราวกับสังเกตเห็นอะไรบางอย่างแล้ว ร่างบางไม่ได้พูดอะไรนอกจากเหยียดยิ้มแล้วเดินตรงไปหาติช่า พูดอะไรบางอย่างที่ทั้งห้องได้ยินชัดเจน

ติช่าพากวางกับน้ำหวานลงไปรอที่ห้องอาหาร พี่กับคริสจะตามลงไปทีหลัง

ติช่าพยักหน้าตกลงอย่างว่าง่าย สายตาของเด็กสาวมองตรงมายังคริสก่อนจะเดินพากวางกับน้ำหวานออกไปจากห้อง ซึ่งก่อนออกไปกวางหอมแก้มเธอหนึ่งครั้งและบีเองที่เห็นมันชัดเจนกว่าใคร

แต่ไม่รู้... คริสไม่รู้ว่ารู้สึกอะไรบ้างนอกจากความกรุ่นโกรธ

โกรธที่ระหว่างที่บีตื่นควรจะทำอะไรสักอย่างเพื่อปกปิดคราบเลือดนั้น

โกรธที่ไม่บอกเธอสักคำว่าติช่า น้ำหวานกับกวางจะมาหาเราที่ห้องแถมยังมาเกาหลีอีก

โกรธหลายๆอย่างจนตีกันมั่วไปหมด

และโกรธ... ที่บียังไม่หยุดทำเหมือนเธอผิด

ให้กวางหอมแก้มทำไม?” บีถามด้วยสีหน้าที่เหมือนจะโกรธไม่ต่างกันกับเธอเท่าไหร่นักพร้อมกับกระชากร่างกายของเธอจนเซถลาเข้าไปหาตัวเอง เธอใช้สองมือค้ำยันไหล่ของร่างบางไว้เป็นหลักยึดของตัวเอง ก่อนที่ปลายคางจะถูกฝ่ามือกรุ่นร้อนเย็นชาเชยขึ้นเพื่อรับแรงจูบที่ปะปนกับความโกรธ

จูบทำไม... ไม่มีเหตุผลเลย

ผลัก!

ไม่ต้องมาแตะต้องตัวเธอกระซิบเสียงเข้มเมื่อสามารถใช้สองมือผลักบีออกจากร่างกายได้สำเร็จ ความขุ่นมัวในแววตาของบีมืดมนลงและมันดูน่ากลัวยิ่งขึ้นไปอีกเมื่อร่างบางก้มหน้าลง เหมือนกำลังระงับอารมณ์กรุ่นโกรธของตัวเอง เราอยู่ในฐานะที่จะจูบกันได้เมื่อไหร่ ตอบคริสหน่อย บี

นั้นแหละคำตอบที่แท้จริง...

“…” เธอไม่รู้ว่าบีกำลังพยายามที่จะพูดอะไร

ว่าทำไมบีถึงเลือกที่จะพันธนาการร่างกายของคริสไว้จบประโยค ร่างบางสาวเท้าเข้ามาชิดตัวเธอภายในพริบตาเดียว ร่างบางโน้มใบหน้าลงมาจนเกือบชิดใบหน้าของเธอก่อนจะกระซิบบอกเธอ เลิกทำตัวเฮงซวย แล้วช่วยหันไปใส่ใจว่าควรจะวางตัวใหม่กับคนอื่นที่ไม่ใช่บียังไง

ว่าจบ ร่างบางผละเดินไปหยิบอะไรสักอย่างก่อนจะเดินผ่านเธอออกไปจากห้องโดยที่ใช้แขนเสื้อขยี้ริมฝีปากเช็ดรอยลิปสติกของเธอและสบถอะไรสักอย่างไปตลอดทางเดิน

เป็นอีกครั้งที่คริสรู้สึกอยากร้องไห้

แต่เธอไม่ได้ทำ นอกจากเดินไปหยิบลิปสติกมาเติมบนริมฝีปากของตัวเองแล้วหยิบกระเป๋าสตางค์มาถือไว้ เช็คทุกอย่างในห้องว่าเรียบร้อยดีไหมก่อนจะเดินออกจากห้องมาเลยโดยที่ระหว่างทางเดินเธอเจอกับแม่บ้านที่ทำความสะอาดตามห้องพักต่างๆอยู่ เธอจึงฝากฝังให้แม่บ้านคนนั้นไปเปลี่ยนผ้าปูที่นอนให้เธอด้วย

ภาพที่เธอเห็นหลังจากเดินเข้ามาในห้องอาหารคือบีกำลังยิ้ม

แตกต่างจากตอนเดินหนีมาโดยสิ้นเชิง คริสเดินเข้าไปนั่งข้างบีเงียบๆเนื่องจากที่นั่งต่างก็เต็มหมดแล้ว เพราะนอกจากน้ำหวาน กวาง ติช่า ยังมีเด็กสาวอีกคนหนึ่งจากทีมเธอนั่งอยู่อีกฟากหนึ่งของร่างบาง ซึ่งเด็กสาวคนนั้นก็หันมายิ้มให้เธอด้วยรอยยิ้มหวานเป็นมิตร

เจสซี่

พวกเราเริ่มทักทายกันอย่างจริงจัง ส่วนสี่สาวก็บอกสาเหตุว่าจะมาพักผ่อนที่เกาหลีใต้เฉยๆตอนแรกจะโทรชวนคริสกับบีมาด้วยแต่พอรู้ว่ามากันก่อนแล้ว เลยให้ติช่าติดต่อหาบีเนื่องจากกวางอยากเซอร์ไพรเธอ

ระหว่างที่พวกเรากำลังคุยกัน บีจิกเล็บลงบนฝ่ามือเธอ

ร่างบางโน้มศีรษะของตัวเองมาซบกับไหล่ของเธอโดยพยายามไม่ให้ใครสงสัย ยกเว้นติช่าที่มองเราด้วยสายตารู้ทันแต่ไม่ได้แฝงความหมายไปมากกว่านั้น เพราะเด็กสาวยังไม่รู้ว่าเราสองคนกำลังทำอะไรกันอยู่ เสียงหวานกระซิบเหี้ยมเกรียมข้างใบหู สิ่งที่บีจะสั่งคริสคืนนี้เอาเป็น... ให้ไปมีอะไรกับผู้ชายสักคนดีไหม?”

คริสชะงัก เพราะบีได้พูดในสิ่งที่ยืนยันความสงสัยของเธอออกมาแล้ว

เธอสงสัยว่าบีที่อยู่กับเธอตอนนี้เป็นบุคลิกไหนกันแน่ เพราะถึงจะไม่ใช่บุคลิกที่มีอะไรกันกับเธอเมื่อวานก็สามารถแสดงละครเพื่อหลอกเธอได้ แสดงละครเหมือนกำลังหวงเธอได้และแสดงละครเหมือนรู้ทุกอย่างได้ เพราะไม่ว่าจะยังไงก็ตาม ไม่ว่าจะบุคลิกไหน คนคนนั้นก็คือบี

เพราะฉะนั้นถ้าไม่ใช่บุคลิกเมื่อวาน ไล่ให้เธอไปมีอะไรกับคนอื่นมันง่ายดายมาก

บีคือบีที่อยู่ในบุคลิกปกติที่กำลังแสดงละครหรือว่า...

อยู่ในอีกบุคลิกที่พูดโกหกกับเธอมาตั้งแต่ต้นกันแน่?

ตามสบาย เรื่องของบีคริสยักไหล่พยายามทำเหมือนตัวเองไม่แคร์อะไร ทั้งๆที่หลังฟังคำพูดของร่างบางจบความเจ็บปวดช่วงล่างเริ่มกลับมาอีกครั้ง ราวกับตอกย้ำว่าเธอเพิ่งผ่านอะไรมาและเธอจะเอาตัวเองไปผ่านอะไรที่มันมากกว่าไม่ได้อีก แต่อย่าลืมว่าคริสยังไม่ใช้สิทธิ์ของตัวเอง

เรากระซิบคุยกันเสียงแผ่ว ในขณะที่สี่สาวเริ่มคุยกันเองเกี่ยวกับเรื่องท่องเที่ยว

จะสั่งให้บีทำอะไรก็ได้ แต่ขอเตือนว่าอย่าถามบีว่าบีอยู่ในบุคลิกไหน บีเหยียดยิ้มโดยที่ไม่มีใครสังเกตเห็นและเสแสร้งทำน้ำเสียงเศร้าสร้อยจนเธอสามารถสัมผัสได้ถึงความเฟคที่ร่างบางไม่คิดจะปิดบังให้เสียเวลา "เสียเวลา เปล่าประโยชน์ ทั้งๆที่คริสควรจะเป็นคนที่รู้ดีที่สุดเกี่ยวกับเรื่องนี้"

คริสไม่ปฏิเสธว่าตัวเองกำลังสับสนอย่างรุนแรง

บีปั่นหัวเธอจนไปต่อแทบไม่ได้ บุคลิกปกติสามารถแสดงละครเพื่อหลอกล่อให้เธอหลงเชื่อได้ว่าตัวเองคืออีกบุคลิกหนึ่ง ส่วนอีกบุคลิกหนึ่งของร่างบางซึ่งก็คือบุคลิกอาการเมเนียหรืออาการก้าวร้าวของร่างบางสามารถโกหกเธอได้ตั้งแต่ต้นในเรื่องบางเรื่อง อย่างเช่นเรื่องที่ว่าหวงเธอ

หากโกหกจริงๆ ทั้งสองบุคลิกก็สามารถสั่งให้เธอไปมีอะไรกับใครก็ได้

แต่การกระทำที่บีแสดงออกมามันไม่เหมือนโกหกและคำพูดที่พูดมาก็ไม่เหมือนโกหกเช่นกัน ซึ่งถ้าคิดต่อไปเรื่อยๆสิ่งเดียวที่ไขความสงสัยได้ทุกอย่างคืออาการผิดปรกติทางด้านความคิด นิสัย อารมณ์ ที่เป็นอาการปรกติของโรคไบโพล่าร์ แต่ติดตรงที่ว่าอาการผิดปรกติที่ว่าสามารถแสดงออกมาได้ ไม่ว่าร่างบางจะอยู่ในบุคลิกไหน

ดีหน่อยที่ร่างบางเป็นไบโพล่าร์ไม่ใช่โรคหลายบุคลิก ไม่อย่างงั้นเธอคงต้องปวดหัวหนักกว่าเดิมหลายสิบเท่าเป็นแน่

คริสคงรู้ดีเท่าตัวบีเองไม่ได้หรอกคริสกระซิบตอบไปแบบนั้นหลังจากจมอยู่กับความคิดของตัวเองสักพักหนึ่ง บีเอนร่างกายกลับไปนั่งตัวตรงเหมือนเดิมขณะกระซิบอะไรบางอย่างกับเจสซี่ซึ่งเธอเห็นเต็มสองตา แต่ก็พยายามไม่สงสัยอะไรมากว่าลูกทีมของเธอกับร่างบางไปสนิทกันมากขนาดนั้นตั้งแต่ตอนไหน

พวกเรานั่งคุยกันไปเรื่อยตามประสาคนที่รู้จักกันดีจนเกือบค่ำ

คริสมองนาฬิกาที่บ่งบอกเวลาหกโมงเย็น เป็นจังหวะเดียวกันกับที่บีบอกว่าตัวเองกำลังจะไปไหนและเด็กสาวทั้งสี่คนต่างอยากไปด้วยกันกับพวกเธอกันทั้งนั้น เนื่องจากเห็นว่ามันไม่มีอะไรและไม่อยากขัดใจเด็กสาว เธอจึงอนุญาตให้ทั้งสี่ตามมาได้แต่ต้องกลับที่พักของตัวเองก่อนสี่ทุ่มในขณะที่ร่างบางไม่มีความคิดเห็นอะไรทั้งสิ้น

ไม่เป็นไรค่ะ แม่กวางยิ้มสดใสแล้วพูดเสริม ที่จริงพวกเราก็พักกันที่นี่ค่ะ

เธอเลิกคิ้วแปลกใจขณะปรายสายตาไปมองบี

พวกเราแยกกันนอนคนละห้องค่ะ เพื่อความสะดวกสบายในการพักผ่อนและเพื่อให้มีเวลาส่วนตัวเป็นของตัวเองน้ำหวานเป็นคนอธิบาย ก่อนจะบอกเลขที่ห้องให้เธอกับบีฟังไล่ไปทีละคน น้ำหวานพักอยู่ชั้น 10 ห้อง 1002 ค่ะ กวางกับติช่าพักอยู่ชั้น 9 ห้อง 910 กับ 912 ส่วนเจสซี่พักอยู่ชั้นเดียวกับแม่เลย ชั้น12 ห้อง 1210

คริสไม่มีอะไรจะพูดนอกจากพยักหน้ารับรู้เพียงเท่านั้น

บางครั้งมันคล้ายกับว่าบีกำลังทำให้เธอกลายเป็นโรควิตกจริต กังวลอยู่ตลอดเวลาว่าร่างบางจะมาไม้ไหนหรือมีแผนการอะไร จิตใจของเธอเองก็จดจ่ออยู่กับความคิดของตัวเองบ่อยกว่าที่ควรจะเป็นและละเลยที่จะสนใจคนรอบข้างอย่างไม่น่าให้อภัย แต่ทั้งหมดทั้งมวลจะโทษร่างบางทุกอย่างไม่ได้

ไม่นานชางกิลก็มารับพวกเรา แต่ไม่มีวี่แววซังคยอง

ถึงจะสงสัยแต่คริสไม่อยากถามเขาจึงได้เดินตามตามไปเงียบๆโดยไม่มีความคิดเห็นอะไร ความเดิมเธอก็ไม่ได้อยากไปไหนอยู่แล้วหากบีไม่บังคับให้ไปด้วยกันและเมื่อมาถึงมันถึงกับต้องทำให้เธอเลิกคิ้วอย่างสงสัย ในเมื่อมันเป็นผับที่คนเยอะมากทั้งๆที่ยังไม่มืดค่ำเลยสักนิด

วันนี้วันเกิดเพื่อนผมครับชางกิลอธิบาย

แต่ชัดเจนอย่างหนึ่งว่าเพื่อนของเขาคนนั้นไม่ใช่ซังคยองอย่างแน่นอน แต่เมื่อเดินผ่านยามหน้าผับเข้าไปเธอก็ต้องสะดุ้งเฮือกด้วยความตกใจเมื่อมือเย็นเฉียบของใครบางคนคว้าข้อมือเอาไว้แล้วออกแรงดึงเบาๆเหมือนต้องการให้เธอไปด้วยกัน นัยน์ตาของเธอหรี่ลงพยายามมองฝ่าความมืด

เราเอง ซังคยอง

...ยังไม่ทันได้พูดตอบอะไร เสียงหวานเย็นชาแฝงแววร้อนรนก็พูดขึ้นมาอีกครั้ง

ไปกับเราหน่อยสิ คริสเมื่อซังคยองพูดจบ คริสยอมเดินตามร่างสูงผอมเพรียวมาอย่างว่าง่ายก่อนจะตระหนักว่าตัวเองขึ้นมายืนตรงชั้นสองของผับที่เป็นโซนวีไอพีชัดเจน

            หมับ!

            คริสสะดุ้งเฮือกอีกครั้งอย่างตกใจเมื่อซังคยองดันร่างกายของเธอให้ติดกับราวระเบียงที่อยู่สูงเหนือเอวเธอไปนิดหน่อย ก่อนที่ใบหน้าสวยจะถูกยื่นเข้ามาใกล้จนชิด ลมหายใจเย็นเฉียบปะปนมาพร้อมกับกลิ่นแอลกอฮอล์เจือจางลอยมากระทบกับจมูกของเธอผสมกับกลิ่นน้ำหอมธรรมชาติบนร่างกายของร่างเพรียว

            ริมฝีปากของซังคยองอยู่ระดับเดียวกับสายตาของเธอและเลื่อนลงมาเรื่อยๆ ก่อนจะเบี่ยงเฉียดแก้มวางปลายคางลงบนไหล่ซ้ายของเธอ คริส ตั้งใจฟังเราดีๆนะ

            “…”

            “มีเพื่อนเลวๆของกิลคนหนึ่ง มันชอบผู้หญิงจีนและถึงคริสจะเป็นคนไทย แต่หน้าก็ให้พอสมควรเพราะฉะนั้นเราอยากให้คริสระวังตัวหน่อย อยู่ใกล้ๆเราหรือไม่ก็กลุ่มเพื่อนของตัวเองและอย่าเดินไปแถวนั้นเด็ดขาดปลายนิ้วของซํงคยองวนเวียนอยู่ระดับสายตาก่อนจะเบี่ยงชี้ไปทางหนึ่ง ผู้ชายชุดขาวคนนั้นชื่อซึงจุน เจ้าของงานวันเกิดบ้าบอคอแตกที่ถ้าเราไม่รู้ว่าคริสมา เราคงไม่มา

            “…”

            “คริสเชื่อเราเถอะ ผู้หญิงแต่ละคนที่อยู่กับมันสภาพดูไม่ได้ทุกคนแหละ

            คริสสังเกตใบหน้าของซึงจุนอยู่จากระยะไกล ตรงนั้นกับตรงนี้มันไกลกันมากแต่ก็ยังพอจะเห็นใบหน้าเจ้าเล่ห์แสนกลราวกับหมาป่าพร้อมงับเหยื่อของเขา และวินาทีนั้นเองที่สมองของเธอเหมือนย้อนคิดกลับไปเองว่าทำไมบีถึงอยากให้เธอมาเที่ยวผับที่นี่นัก ไหนชางกิลจะเป็นคนพามาอีก

            ซังคยอง มันเป็นแผนไหม?” จังหวะนั้น ฝ่ามือทั้งสองข้างของเธอเลื่อนขึ้นบีบแขนเรียวงามของอีกฝ่ายไว้แน่น จังหวะเธอเริ่มหวาดกลัวที่จะออกจากอ้อมกอดอบอุ่บของร่างเพรียวเพื่อไปเจอกับสถานการณ์เลวร้ายที่บีกับชางกิลเตรียมไว้ให้และอาจจะเพราะความเครียดสะสมที่พลอยจะทำให้น้ำตาร่วงเผาะลงมา

            ของกิลกับผู้หญิงคนนั้นนะเหรอเราไม่แน่ใจเหมือนกัน

            “…” ฮึก...

            แต่ไม่เป็นไรหรอก ถ้าพวกนั้นคิดจะทำอะไรคริสจริงๆเราจะช่วยคริสเอง สบายใจได้เลยซังคยองพูดแค่นั้น ก่อนจะเอื้อมมือมารั้งแผ่นหลังของเธอให้แนบชิดกับร่างกายของตัวเองราวกับกำลังบอกว่าตัวเองจะเป็นกำแพงให้เธอ ซึ่งท่าทางนั้นทำให้เธอหลับตาลงแน่นเพื่อสะกดกลั้นบางสิ่งบางอย่างพร้อมกับเลื่อนวงแขนลงไปกอดรั้งเอวคอดของอีกฝ่ายเช่นกัน

 

 

       Sungkyung Talk

       ซังคยองยืนกอดร่างกายเล็กที่กำลังสั่นเทาของเพื่อนใหม่เอาไว้แน่น สายตาของเธอสอดส่องมองไปรอบๆเหมือนกำลังมองหาทางออกอยู่ตลอดเวลา พวกของซึงจุนมีกันเป็นร้อยเพราะฉะนั้นทุกอย่างต้องมาพร้อมกับความรอบคอบ สิ่งที่เธอไม่ได้บอกร่างเล็กเองยังมีและเพื่อความสบายใจ เธอตัดสินใจไม่บอก

            ชางกิลวางแผนจะกำจัดคริสจริงๆ

            และซังคยองเองก็เป็นพวกที่ทนเห็นใครโดนรังแกฝ่ายเดียวไม่ได้ ดูแค่ผ่านๆก็รู้ว่าถึงคริสจะพยายามแค่ไหนก็สู้บีไม่ได้ เธอไม่เข้าใจหรอกว่าคริสกับบีกำลังทำอะไรกันและเล่นเกมเด็กๆไปเพื่ออะไร แต่สิ่งที่เธอรู้คือนับวันมันยิ่งดุเดือด เสี่ยงอันตรายต่อชีวิตมากขึ้น หากกิลตัดสินใจเอาซึงจุนมาร่วมด้วยแบบนั้น

            ชางกิลกับซึงจุนตกลงกันแล้ว คริสไม่ใช่แค่ต้องระวังตัวแต่ต้องหนีออกไปจากที่นี่ในตอนที่ทำได้ ซึ่งเธอก็ไม่รู้จะอ้างยังไงให้ร่างเล็กยอมฟังแล้วไม่เสียขวัญ ฟังจากเสียงสะอื้นเล็กน้อยก็พอทำให้รู้แล้วว่ากำลังหวาดกลัวมากขนาดไหน

            ซังคยองไม่รู้หรอกว่าคริสเจออะไรมาบ้าง

            สิ่งที่ซังคยองอยากรู้คือบีรู้เห็นเป็นใจอะไรกับแผนการในครั้งนี้ไหม เพราะหากสาวร่างบางคนนั้นร่วมด้วยเท่ากับว่าเธอไม่มีทางสู้นอกจากหนี ไม่ใช่ว่าเธอจะไม่มีพรรคพวกเอาไว้สู้กับพวกซึงจุน สู้ในความหมายแบบนั้นเธอมี แต่สู้ในความหมายทางสมองเธอยังไม่มีหรือมีก็มีไม่มาก นอกจากเธอก็มีเพียงจองยอนเท่านั้นที่ระดับสมองพอจะเดาทางแผนของฝ่ายตรงข้ามออกหมดจด

            เพียงแต่ว่าจองยอนไม่ได้อยู่ที่นี่เท่านั้นเอง

            เธอเดาแผนฝ่ายนั้นออกก็จริง แต่พวกนั้นอุดจุดบอดของตัวเองทั้งหมดเอาไว้เพื่อไม่ให้ดักทางได้ง่ายๆและเธอก็เห็นเด็กสาวที่คาดว่าจะเด็กกว่าเธอประมาณ 3-4 คนเดินตามหลังร่างเล็กมา ถึงจะไม่แน่ใจว่าใครแต่ก็คงเป็นคนสำคัญพอสมควร ถึงเธอจะสงสัยว่าบีรู้เห็นเป็นใจไหมแต่ในใจเธอก็ให้คำตอบกับตัวเองไว้แล้ว

            บีร่วมกับพวกนั้น

            เด็กพวกนั้นคือตัวประกันที่จะรั้งคริสไว้ไม่ให้ไปไหนก่อนที่พวกมันจะหาเจอ พวกมันรู้ว่าเธอจะซ่อนตัวคริสไว้ที่ไหนสักแห่งและที่แห่งนั้นต้องเป็นที่ที่ร่างเล็กสามารถมองเห็นเด็กพวกนั้นได้ด้วย ไม่ใช่อะไรหรอก เธอแค่คิดเผื่อไว้ในเวลาที่ร่างเล็กอยากมองเห็นว่าเด็กของตัวเองปลอดภัยไหมก็แค่นั้น

            ซังคยองเองก็ไม่ได้สนใจเด็กพวกนั้นตั้งแต่แรกแล้ว

            พวกที่ยืนรายล้อมอยู่ด้านหลังล้วนเป็นพวกของเธอทั้งสิ้น บอกไปก็คงไม่มีใครเชื่อหรอกว่าโมเดลที่น่ารักในสายตาคนทั่วไปจะมีพ่อเป็นหัวหน้าแก็งซ์มืดที่มีอิทธิพลที่สุดในเกาหลีทัดเทียมกับพ่อของซึงจุน แต่เธอไม่ได้สนใจชีวิตมืดมนอะไรนั้นหรอกเพียงแต่ว่าศัตรูพ่อเยอะ พ่อเลยบอกให้ป้องกันตัวแค่นั้นเอง

          แต่ซังคยองไม่นิยมพกชายหน้าโหดใส่สูทเดินไปไหนมาไหนด้วย

เธอเลยจับลูกของพวกเขามาเป็นพวกของเธอแทน ดูดีกว่าเยอะเลย

แต่ตั้งแต่เกิดมาเธอก็ไม่ค่อยสนใจอะไรอยู่แล้ว ไม่แน่ใจเหมือนกันว่าทำไมสนใจคริส

ซังคยองเหลือบมองเสี้ยวหน้าหมวยของอีกฝ่ายอย่างใจเย็น ร่างเล็กหยุดสะอึกสะอื้นแล้วเหมือนรู้ว่าตัวเองไม่ควรร้องไห้ ควรจะทำตัวเข้มแข็งมากกว่าในสถานการณ์ตึงเครียดและความรู้สึกของเธอบอกว่า ที่เธอสนใจร่างเล็กไม่ใช่เพราะความชอบหรือพิศวาสอะไรหรอก แต่เป็นเพราะร่างเล็กคล้ายกันกับพี่สาวที่ตายไปแล้วของเธอ

นิสัยเหมือนกันจนแทบแยกไม่ออก

เสียงบีบอัดของดนตรีที่ดังกระหน่ำไปทั่วบริเวณ กลิ่นน้ำหอมราคาแพงของใครต่อใครที่ลอยมาแตะจมูก ยังดูไม่น่าสนใจเท่ากลิ่นหอมและเสียงสะอื้นของคริสเลยหรือคิดในอีกแง่คือซังคยองกำลังสมองเครียดเกินไป แถมเธอยังรู้สึกปวดหนึบที่สีข้างจนต้องยกมือขึ้นนวดคลึงไปมา

ไม่ร้องไห้ เรามาเพื่อช่วยไม่ได้มาฟังเสียงร้องไห้

ซังคยองใช้นิ้วข้างเดียวกับที่นวดขมับเมื่อครู่มาปาดน้ำตาออกจากแก้มขาวนวล เธอไม่ใช่คนอบอุ่นอะไรมากมายและปลอบใครไม่เป็น ถ้าเกิดคริสร้องไห้หนักขึ้นเธอก็จะยอมรับว่าเป็นความผิดเธอ

ฮึก...

เสียงสะอื้นดังขึ้นอีกครั้งพร้อมกับดังตามมาด้วยเสียงโครมครามเหมือนคนตีกัน ซังคยองไม่ได้พูดอะไรนอกจากผละร่างกายออกจากร่างกายเล็ก ปรายสายตาไปมองทางต้นเสียงเล็กน้อยก่อนจะพบกับซึงจุนที่ดูเหมือนจะมีเรื่องอะไรกับใครบางคนอยู่ ไม่แน่ว่าพวกมันอาจจะกำลังเริ่มตามหาร่างเล็กแล้วก็ได้

ซังคยอง เอาไงดี?” เพื่อนหนุ่มของเธอคนหนึ่งถาม

ขอเราคิดก่อน อย่างน้อยพวกมันก็เริ่มหาจากชั้นล่างก่อนเธอถอนหายใจอย่างเหนื่อยหน่าย ถ้ามันเริ่มหาจากชั้นล่างก่อนแสดงว่าทางออกอาจจะถูกปิดแล้วเช่นกันและเธอจะไม่มีโอกาสได้พาใครหลบหนีออกไป แต่มองไปมองมาเธอก็รู้ว่าฝ่ายนั้นพกอาวุธขนาดเล็กเข้ามาด้วยอย่างเช่นมีด

ส่วนเธอ... มือเปล่า

คริส อยู่กับเราและห้ามเดินไปไหนเด็ดขาดซังคยองสั่ง สายตาของเธอกวาดมองรอบบริเวณก่อนจะพบว่าชั้นสองยังดูปรกติดีทุกอย่างเพียงแค่คนที่อยู่ด้านบนเหมือนจะแตกตื่นตกใจที่เห็นเหตุการณ์ทะเลาะวิวาท พวกของเธอเริ่มขยับกระจายกันไปเหมือนทหารที่ถูกฝึกมาอย่างดี

เธอคิดว่าเธอพร้อมที่จะสูญเสียอะไรบางอย่างหากจำเป็น

ส่วนนาย...เธอหันไปมองเพื่อนหนุ่มคนเมื่อสักครู่ ก่อนจะแปลกใจเล็กน้อยที่เห็นชางกิลยืนอยู่แทนที่เพื่อนของเธอและเมื่อมองต่ำลงไปเล็กน้อย เธอก็เห็นเขานอนกองอยู่แทบเท้าเธอโดยที่ก่อนหน้านั้นเธอแทบจะไม่ได้ยินเสียงอะไรเลย นายไม่อยากทำอะไรฉันหรอกกิล ฉันรู้

มั่นใจไปเขายักคิ้วเหมือนกำลังกวนประสาท

ซังคยองส่งสายตาไปหาชายหนุ่มอีกคนหนึ่งที่อยู่ใกล้ที่สุด ก่อนจะกระซิบสั่งเบาๆเพื่อไม่ให้ใครได้ยิน พาคริสไปที่ไหนก็ได้ที่ปลอดภัย จะชั้นสี่หรือชั้นห้าก็ได้ เปิดห้องพักให้เธอหลบก่อนสักห้องแล้วนายก็อยู่กับเธอด้วย

แล้ว...

ก็อยู่เล่นแถวๆนี้ ค่อยตามไปเธอพูดแค่นั้นก่อนจะโบกมือไล่ สายตาเหลือบมองคริสที่กำลังมองเธออยู่เหมือนกัน ในใจของเธอกำลังภาวนาให้คริสปลอดภัยไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นก็ตามและถึงแม้เธอจะไม่เชื่อเรื่องอะไรแบบนี้ "รู้อะไรไหม? ถ้าฉันมีเพื่อนเลวๆแบบนาย ฉันจะไม่ลังเลยที่จะขยี้มันให้จมเท้า"

 ถ้าเธอทำได้

 

 

Cris Talk

คริสเดินเคียงคู่กับผู้ชายคนหนึ่งมาได้สักพักแล้วและเหมือนเขาจะระแวดระวังอะไรบางอย่างมากจนเธอสงสัย พอจะเดาออกว่าคงเกี่ยวกับผู้ชายที่ชื่อซึงจุนแต่เธอก็ยังไม่เข้าใจอะไรมากอยู่ดี สมองรับรู้และครุ่นคิดแต่เรื่องในส่วนที่ซังคยองเล่ามา เธอมั่นใจว่ามันมีมากกว่านั้นแต่เหมือนซังคยองตั้งใจปกปิด

เธอสาวเท้าก้าวเดินผ่านห้องต่างๆมากมายที่เรียงรายอยู่

คาดว่ามันคงเป็นม่านรูดขนาดย่อมที่สามารถทำให้คนที่ถูกใจกันข้างล่างขึ้นมาต่อกันข้างบนได้ แต่มันออกจะเกินไปที่จะได้ยินเสียงทีไม่ควรได้ยินดังลอดออกมาอย่างแผ่วเบาและมันเหมือนจะเป็นเรื่องปกติ เพราะชายหนุ่มข้างหน้าเธอไม่ได้แสดงท่าทีตกใจหรือแปลกใจอะไรมากนัก

แต่ระหว่างที่กำลังก้าวผ่านห้องพักห้องหนึ่ง คริสหยุดชะงักเมื่อได้ยินเสียง

เสียงเจสซี่...

อา... อื้ม อ๊ะ พี่บี อย่าถอดชุดแรงสิคะ





เรามีทวิตแล้วนะ เพิ่งสมัครเมื่อวานเลย
@MS_BHML เนอะ
ถ้าอยากพูดถึงนิยายในทวิตติดแท็ก #ฟิคผีเสื้อบีคริส





ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 3 ครั้ง

69 ความคิดเห็น

  1. #1107 Metasinee (@Metasinee) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2559 / 11:18
    เริ่มอ่านก็มันส์แล้วละ อ่านไปอ่านมา ชักเริ่มมึนงง อ่านทบทวนอีกรอบ คิดว่าเราอ่านตกหล่น สรุป มันส์ๆแบบงงๆ😂😂😂คิดว่าอ่านอีกตอนคง จะอ่อ ละ😛😄
    #1107
    0
  2. #1106 Metasinee (@Metasinee) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2559 / 11:18
    เริ่มอ่านก็มันส์แล้วละ อ่านไปอ่านมา ชักเริ่มมึนงง อ่านทบทวนอีกรอบ คิดว่าเราอ่านตกหล่น สรุป มันส์ๆแบบงงๆ😂😂😂คิดว่าอ่านอีกตอนคง จะอ่อ ละ😛😄
    #1106
    0
  3. #940 nutte_BCRIS (@nutte_BCRIS) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 6 กุมภาพันธ์ 2559 / 04:44
    เครียดด ค่ะ เครียดดด พี่คริสชั้นทำไมกดดันขนาดนี้ 
    อ่านแล้วยังจับต้นชนปลายไม่ถูกเลยยย  nc มีหรือป่าวคะ

    smoonts@gmail.com เผื่อไรท์ใจดีมากๆ ^^
    #940
    0
  4. #800 blackkung (@notblack) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 21 มกราคม 2559 / 08:11
    อยากได้ด้วย ทันไหมคะ blacknotblack@gmail.com ขอบคุณค่ะ
    #800
    0
  5. #668 patnnp1 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 4 มกราคม 2559 / 02:47
    ขอด้วยคนคะ patnnp1@hotmail.com :)
    #668
    0
  6. #592 Tanvimon Armart (@-innosent-) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 31 ธันวาคม 2558 / 21:01
    พี่บีซาดิส=.=เป็นเรื่องที่พี่บีร้ายที่สุดตั้งแต่อ่านฟิคบีคริสมา5555ละมำไมซังคยองพระเอกจังไม่เข้าใจไปติ่งแปบ5555
    #592
    0
  7. #584 - ploypi (@angelandsatan) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 31 ธันวาคม 2558 / 00:21
    เริ่มเบื่อบีแบบนี้แล้วแหะ --
    #584
    0
  8. #557 NK_pcy (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 30 ธันวาคม 2558 / 09:56
    ทำไมรู้สึกชอบ คยองคริส55555
    #557
    0
  9. #556 Little_JBJ (@jsocool) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 30 ธันวาคม 2558 / 09:19
    พี่บียิ่งอยู่ไปยิ่งน่าหมั่นไส้ โอ๊ยยยมันจะอะไรนักหนา
    ไปหยิบปืนมายิงกันโป้งเดียวเลยค่ะ จบ
    #ใจร้อน55555555 เรื่องบีกะบผญคนอื่นนี่ดูเฉยๆไปเลยนะ
    เมื่อเทียบกับพยายามดันให้คริสนอนกับผชเนี่ย เอาใจช่วยคริสค่ะ
    #556
    0
  10. #554 AWAY (@aran27120) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 30 ธันวาคม 2558 / 06:48
    พี่บีโหดร้ายเกินไป
    #554
    0
  11. #551 Oliviababeava (@Oliviababeava) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 30 ธันวาคม 2558 / 00:57
    ชอบมากเรยยยยยยยยยยยย  nc ก็สนุก  มาต่อเร็วๆน้า อย่าไห้รีดเดอร์บ้าตลั่งอย่างเราต้องตรอมใจรอนานนนนนนนนนนน
    #551
    0
  12. #546 bnnnnn (@bnnnan) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 29 ธันวาคม 2558 / 22:44
    งง ... นี่คือคำแรกที่ผุดขึ้นมา 5555555555 เมื่อไรจะถึงตอนที่บีรู้สึกหวงห่วงคริสขึ้นมาจริงๆสักที เมื่อไรจะเลิกแกล้งแล้วเปลี่ยนเป็นรักสักที! สงสารศิรินจับใจเลย ;___;
    #546
    0
  13. #544 sharkxk (@sharkxk) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 29 ธันวาคม 2558 / 20:49
    นี่รอให้คริสระเบิดขึ้นมาสักวัน อยากเห็นบีตอนหมดท่ามาก
    #544
    0
  14. #540 tnx (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 29 ธันวาคม 2558 / 20:07
    เกลียดพี่บี ซังคยองน่ารักอะ คริสคู่ควร 555 ทำอะไรเจสซี่!
    #540
    0
  15. #538 butterfingers (@cdpnkt) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 29 ธันวาคม 2558 / 19:16
    เกลียดพี่บี -  -
    #538
    0
  16. #535 BCFC (@posapaan) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 29 ธันวาคม 2558 / 18:44
    นี่ฉันงง.ไปหมดแล้วววว นี่มันฟิคแห่งชาติยิ่งใหญ่มากกกกก ปมเยอะไปหมด แล้ววบีนี่อะไรรรเจสซี่มาจากไหนนนน โอ๊ยยยยไหนความบีคริสสส ออกมาได้แล้ววว ไรต์รอมากกกกกกกก
    #535
    0
  17. #530 Cher_bam (@tiyada2542) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 29 ธันวาคม 2558 / 17:09
    อ่านจบตอนนี้ แนะนำให้พี่บีไปเปิดฮาเร็มของพี่บีเลยนะคะ ปล่อยพี่คริสให้ซังคยองไปค่ะ พี่คริสเจ็บมากพอแล้ว #อินนน
    #530
    0
  18. #529 Noon_Afternoon (@Noon_Afternoon) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 29 ธันวาคม 2558 / 17:00
    แหน่ะะะะ  !!! จบค้างคา  !!!!!!!!!

    พี่คริสจะทำยังไงกับตัวเองกับเจสซี่หล่ะนั่นน
    พี่บีจะให้คริสไปมีอะไรกับผู้ชายจริงๆเร้อออ

    เริ่มเชียร์ซังคยองจริงจังงง  พฮืออออ  พี่บีใจร้ายยย
    #529
    0
  19. #528 CALEPTM (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 29 ธันวาคม 2558 / 15:17
    ไม่ไหวนะ พี่บีต้องการอะไร ฆ่าคริสเลยมั้ย แล้วคือทำไมคริสถึงไร้ทางออกขนาดนี้ ถ้าซังคยองไม่อยู่จพทำไง ซังยองพาคริสกลับไทยเลยเถอะ ส่วนเด็กๆที่มานี่อย่าบอกนะว่าพวกพี่บีหมด ขนาดเจสซี่ยังไป....กับพี่บีเลยเราจะไม่ทน หรือว่าจริงๆเป็นแผนพี่บีที่จะให้คริสมารู้เห็นอะไรแบบนี้ หรือจริงๆซังคยองจะเป็นพวกพี่บีด้วย นี่กลัวไปหมด รู้สึกยิ่งอ่าน ยิ่งวิตกกังวล จะจิตตกแล้วไรเตอร์55555555 ไรเตอร์ต้องรับผิดชอบโดยการมาอัพตอนที่5 เร็วๆนะคะ จุ้บๆ
    #528
    0
  20. #527 ENDLESSRAYNE (@endlessrayne) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 29 ธันวาคม 2558 / 14:47
    โอ๊ยยยย ไปอิ๊อ๊ะกะคนอื่นได้ยังไงคะพี่บี!!

    ไม่รู้หรือไงว่ามีใครจะต้องเสียใจแค่ไหน

    ฮึ!!!!!!! 
    #527
    0
  21. #524 supat (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 29 ธันวาคม 2558 / 14:12
    ทำไมพี่บีต้องเต๊าะเจสซี่ด้วย ฮืออออ

    คริสคนเดียวไม่ได้หรอ 5555
    #524
    0
  22. #523 ออม-สิน (@plakaponk) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 29 ธันวาคม 2558 / 14:05
    นี่มันเกมหา survivor หรืออะไรรร พี่คริสสมควรต้องมาขวัญผวาแบบนี้มั้ย #ทีมคริส แล้วยังมีเจสซี่ จะเป็นลม แต่ก็ต้องตามลุ้นต่อไปอยู่ดีทำไรไม่ได้ รอค่าา
    #523
    0
  23. #522 Toongpang (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 29 ธันวาคม 2558 / 13:56
    ไรท์ส่งพี่คริสกลับไทยเลยดีกว่าค่ะทิ้งพี่บีไว้นู้นแหละ
    #522
    0
  24. #520 bysmile (@bygale) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 29 ธันวาคม 2558 / 12:52
    พีคสุดตอนจบเนี่ยแหล่ะ โอ้ยยยยย
    เจสซี่ลูกกกเต็มใจหรือช่วยคริส
    เหมือนหนังพวกหนีฆาตกรเลยอะ
    ซังคยองคริส เปลี่ยนทีมละค่ะ
    บีคริสอยู่ทีมนี้แล้วเครียด
    #520
    0
  25. #515 มินิ (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 29 ธันวาคม 2558 / 05:38
    พี่คริสค่ะ ตกลงพี่บีอยู่บุคลิกไหนค่ะ หนูอยากรู้จะเดาก้อคงเดาไม่ถูกยิ่งอ่านยิ่งตื่นเต้นกับบุคลิกของพี่บีมาก พี่บีโฉดมากค่ะเรื่องนี้แต่ชอบ5555 หรือเราจะซาดิต สงสารศิรินน้อยผู้น่ารัก โดนกระทำตลอดเลย ศิรินของเค้า



    ปล.เปนกำลังใจให้นะคะ เนื้อเรื่องสนุกและตื่นเต้นมากเลยค่ะ
    #515
    0