{END} BeeCris | Butterfly Hoax

  • 100% Rating

  • 1 Vote(s)

  • 26,998 Views

  • 1,302 Comments

  • 978 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    21

    Overall
    26,998

ตอนที่ 2 : Butterfly Hoax :: Episode 1 {100%}

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4457
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 8 ครั้ง
    7 ม.ค. 59








EPISODE 1

- คริส ศิริน -


          สิ่งแรกที่คริสเห็นหลังจากตื่นขึ้นมาด้วยความงัวเงียปะปนกับความแฮงค์จากการดื่มเยอะเกินไปเมื่อคืนคือบีกำลังนอนหลับอยู่บนโซฟาของเธอ ใส่ชุดนอนของเธอและหมอนที่ร่างบางนอนหนุนอยู่ก็ของเธอเช่นกัน นัยน์ตาหรี่เล็กลงอย่างครุ่นคิด สักพักตามมาด้วยความเข้าใจเรื่องราวต่างๆขึ้นมาทีละเล็กน้อย

          บีคงมาส่งเธอที่ห้องแล้วนอนค้าง

          คริสขมวดคิ้ว ร่างเล็กหันปลายเท้าไปยังข้างเตียงนอนของตัวเองก่อนจะสังเกตอะไรบางอย่างที่กลายเป็นเศษซากอยู่บนพื้น แจกันลายสวยของเธอที่วางไว้ข้างเตียงเหมือนถูกอะไรสักอย่างปัดลงมาแตกมากกว่าการตกลงมาเอง เธอนึกแปลกใจที่เธอไม่ได้ยินเสียงแจกันแตกแต่ก็ต้องปัดความสงสัยออกไปเพราะเธอเองก็เป็นคนนอนหลับลึก ไม่ได้ยินไม่แปลก

          เธอหลีกเลี่ยงที่จะเหยียบเท้าลงข้างเตียงฝั่งที่มีแจกันแล้วเลื่อนร่างกายไปยืนอยู่อีกฝั่งหนึ่งแทน ทันทีที่ยืนเต็มความสูงอาการปวดหัววิงเวียนพุ่งเข้าเล่นงานจนแทบล้มลงไปกองกับเตียงอีกรอบหนึ่ง

          สายตาถูกเลื่อนให้หันไปมองบีที่ยังคงหลับสนิท ความรู้สึกกดดันและสับสนพุ่งขึ้นมาอย่างห้ามไม่อยู่ทั้งๆที่คริสพยายามไม่นึกถึง เธอผ่อนลมหายใจออกมาอย่างเชื่องช้าเพื่อเตือนสติตัวเองแล้วเดินไปยังห้องน้ำเพื่อชำระร่างกายของตัวเอง เธอยังอยู่ในชุดเมื่อคืนและไม่มีอะไรเสียหายนอกจากรอยยับเล็กน้อย

          ถ้าไม่จำเป็นคริสไม่อยากให้บีทำอะไรเลย นอกจากมาส่ง

          ใช้เวลานานพอสมควรในห้องน้ำ คริสสวมชุดคลุมอาบน้ำออกมาจากห้องน้ำด้วยความเคยชินเฉพาะตัว โดยลืมไปว่ายังมีคนอื่นอีกคนที่มานอนค้างและคนอื่นที่ว่ากำลังนั่งอยู่ในสภาพที่ดูสวยเหมือนเดิม ดวงตาคมกริบจ้องตรงมาจนรู้สึกอึดอัด เธออยากให้บีเอาสายตาที่เริ่มลากสำรวจร่างกายของเธอให้หันไปทางอื่นเสียที

          ตื่นแล้วเหรอ บีคริสทักทายตามมารยาทของคนรู้จักกัน ก่อนจะได้คำตอบเป็นกลายพยักหน้าขึ้นลงน้อยๆเหมือนกำลังมึนงง ไม่มีคำพูดอะไรออกมาจากริมฝีปากบางเฉียบสีพีช

          เธอยกมือขึ้นกุมศีรษะของตัวเองเมื่อรู้สึกไม่ดี เธอเดินไปหยิบเสื้อผ้าของตัวเองในตู้เสื้อผ้าแล้วเดินกลับไปยังห้องน้ำอีกครั้งเพื่อแต่งตัว บียังคงนั่งอยู่ที่เดิม ทำให้เธอรู้สึกโล่งอกอย่างแปลกประหลาด แต่เมื่อเดินเข้าไปในห้องน้ำและกำลังจะปิดประตู สิ่งที่เห็นทำให้เธอเกือบสะดุ้งเฮือก

          หมับ

          นิ้วเรียวยาวทั้งห้านิ้วรั้งประตูห้องน้ำเอาไว้ คงไม่มีใครอื่นนอกจากบีที่คริสเห็นว่านั่งอยู่ที่เดิมเมื่อสักครู่ เนื่องจากไม่ได้เจอกันบ่อยนักทำให้เธอไม่รู้เลยว่าอีกฝ่ายเคลื่อนไหวได้เงียบเชียบและรวดเร็วขนาดไหน

          เธอเลิกคิ้วสูงเป็นคำถาม รอคำพูดจากปากของบี

          บี... จะเข้าห้องน้ำริมฝีปากสีพีชขยับบอกกล่าวคำพูดออกมา คริสเข้าใจว่าบีคงต้องการทำธุระส่วนตัวจึงหลีกเลี่ยงจะออกไปจากห้องน้ำเพื่อเปิดทาง แต่ร่างบางยังคงยืนอยู่ที่เดิมไม่ขยับไปไหน สายตาครุ่นคิดที่จ้องตรงมาและริมฝีปากที่ขยับเม้มจนกลายเป็นเส้นตรงทำให้เธอไม่รู้ว่าอีกฝ่ายกำลังคิดอะไร

          บี?” คริสเรียก เมื่อเห็นอีกฝ่ายกำลังตกอยู่ในภวังค์ความคิดของตัวเอง

          เรายืนอยู่ใกล้กันพอสมควรเนื่องจากคริสเองก็พยายามจะเดินออกไปเพื่อเปิดทางให้บี แต่ร่างบางกลับยืนอยู่อย่างนั้นไม่ขยับไปไหน ไม่หลีกทาง ไม่ทำอะไรสักอย่าง นอกจากยืนเงียบๆอยู่เฉยๆ

          ช่างเถอะ แต่งตัวก่อนก็ได้พูดจบบีก็ผละเดินออกไปเลย เธอจึงเลือกที่จะปิดประตูห้องน้ำเพื่อแต่งตัว เธอไม่ต้องไปทำงานเนื่องจากตัดสินใจลางานกับผู้จัดการส่วนตัวเอาไว้แล้วว่าจะหยุดพักงานประมาณสองถึงสามสัปดาห์

          คริสคิดว่าจะไปประเทศเกาหลีใต้ ไปเที่ยวพักผ่อนหลังจากไม่ได้พักมานานและเธอเองก็ไปคนเดียว ไม่ได้คิดจะพาเซนว่าที่เจ้าบ่าวในอนาคตของเธอไปด้วยแต่อย่างใดเพราะต้องการจะพักทุกอย่าง ทั้งสมอง รวมถึงอย่างอื่นด้วยเช่นกัน

          หลังจากแต่งตัวเสร็จคริสก็ลากตัวเองออกจากห้องน้ำแล้วเดินไปหยิบยาพาราออกมาจากตู้ใบเล็กข้างเตียงที่มักใส่ของจำเป็นเอาไว้ แว่วได้ยินเสียงปิดประตูห้องน้ำไล่หลังและมันคงเป็นบีที่เข้าไปหลังจากเธอออกมา ใจหนึ่งคิดขณะดื่มยาพร้อมกินน้ำตาม เธอไม่อยากให้อีกฝ่ายอยู่ในห้องนานนัก

          โอเค... เราจะทำอะไรก่อนดี?”

          ริมฝีปากพึมพำขณะสมองเริ่มจัดลำดับสิ่งที่ต้องทำเพราะเธอเองก็ไม่ค่อยมีเวลาว่างถึงขนาดอยู่บ้านเป็นวันและทำงานทุกอย่างด้วยตัวเอง

          หลังจากยืนคิดอยู่นานเธอก็ตัดสินใจที่จะไปหาอะไรทานเป็นอาหารเช้าก่อน เนื่องจากท้องเริ่มร้องประท้วง คริสเดินเข้าไปยังห้องครัวขนาดเล็กของตัวเองแล้วเริ่มหยิบสิ่งต่างๆออกมาเพื่อทำอาหาร  แต่เธอก็พบว่าในตู้เย็นแทบจะไม่มีอะไรเลยนอกจากอาหารแช่แข็งที่เคยไปซื้อมากักตุนไว้

          คริสเริ่มคิดอีกครั้งว่าจะเอายังไงกับตัวเองดี

          ทำอะไรอยู่ คริส?” เสียงที่ดังมาจากด้านหลังทำให้เธออดสะดุ้งเฮือกเสียไม่ได้ เมื่อหันไปมองก็พบกับใบหน้าสะสวยของบีในระยะประชิดจนสัมผัสได้ถึงลมหายใจร้อนกรุ่นที่แผ่รินรดลงมา เธอข่มอารมณ์ตกใจและความเดือดดาลของตัวเองเอาไว้ ไม่ชอบที่อีกฝ่ายชอบเดินไปไหนมาไหนเงียบๆโดยไม่ส่งเสียงอะไรเลย

          หาอะไรกินคริสตอบสั้นๆ รวบรัดเพื่อไม่ให้ร่างบางตรงหน้าถามมาก

          สายตากรอกไปมาเพื่อหาทางหนีออกไปจากคนด้านหลัง ไม่ใช่ว่ารังเกียจหรือคิดอะไรกับท่าทางของบี แต่เพราะไม่ชอบให้ใครเข้าใกล้ขนาดนั้นทำให้เธอต้องหลีกออกมา ที่สำคัญคือเราไม่เคยใกล้กันขนาดนั้นเลยสักครั้ง

          บี น้ำทิพย์ในความคิดของคริสคือหญิงสาวที่สวยที่สุดที่เคยเจอมา รวมถึงเป็นผู้หญิงที่มองทุกอย่างออกอย่างมีหลักการ มีเหตุมีผล แต่ยังมีอีกหลายสิ่งที่เธอคิดเกี่ยวกับอีกฝ่ายแต่ไม่สามารถบอกออกไปได้ มันยังไม่ถึงเวลาที่สมควร

          ในตู้เย็นมีอะไรบ้างคะ?” บีถาม กวาดสายตามองไปทั่วตู้เย็นที่ยังเปิดค้างไว้ ซึ่งตอนนั้นเองที่คริสสังเกตเห็นว่าตัวของอีกฝ่ายเปียกโชกจนมองทะลุเสื้อเชิ้ตสีขาวตัวใหญ่ของเธอไปได้อย่างง่ายดาย บราเซียร์ลายเสือชีต้าร์ที่เธอเห็นถึงกับทำให้เธอต้องเลื่อนสายตาไปมองผมเปียกโชกของร่างบางแทน

          ไม่มี ไม่ได้ซื้อมาใส่นานแล้วเธอตอบออกไปโดยไม่ได้คิดอะไร

          บีหยิบกล่องน้ำผลไม้ขนาดใหญ่ขึ้นมาดู สีหน้าเฉยชาของร่างบางทำให้เธอไม่รู้ว่าร่างบางกำลังคิดอะไรอยู่กันแน่ หลังจากยืนเงียบอยู่นานอีกฝ่ายก็วางกล่องน้ำผลไม้ขนาดใหญ่ลงในตู้เย็นอีกครั้งและปิดประตูตู้เย็นลง

          คริสไม่ชอบความอึดอัดและความกดดันที่แผ่ออกมาจากบีเลย

          คือ…” บีเริ่มเอ่ยปาก คริสเองก็ไม่ใช่ว่าจะดูไม่ออกว่าร่างบางมีเรื่องที่ต้องการถามอยู่แต่นึกไม่ออกว่ามันควรจะเป็นเรื่องอะไรในเมื่อเมื่อคืนเราไม่ได้คุยอะไรกันเลย หรือไม่อาจจะเป็นเรื่องที่บ้านว่าที่สามีของเราสองคนก็ได้ที่ร่างบางต้องการจะคุยตั้งแต่แรก

          แต่ทุกอย่างกลับผิดคาดไปหมดเมื่อบีถาม คริสเกลียดบีเหรอ?”

          คริสย่นคิ้วลงเนื่องจากความสงสัยที่เข้ามาในหัว บีไปเอาความคิดพวกนั้นมาจากไหนแล้วรู้ได้ยังไงว่าเธอเกลียด เธอไม่เคยพูดอะไรสักคำ ที่สำคัญคือมันอาจจะเป็นทั้งความจริงและไม่ใช่ความจริงเลยก็ได้

          เกลียด... ตลก คริสตัดสินใจพูดออกไปแบบนั้นหลังจากกลั่นกรองความคิดดีแล้ว คริสไม่ได้เกลียดบี บีคิดมากไปเองรึเปล่า?”

          นัยน์ตาสสีน้ำตาลคมกริบของบีปรากฏความเย็นชาขึ้นมาวูบหนึ่งก่อนที่มันจะหายไปราวกับอีกฝ่ายรู้อะไรบางอย่างในคำพูดของเธอ เธอไขว่แขนสองข้างไว้ด้านหลังระหว่างคุยในขณะที่เริ่มจิกเล็บลงไปบนต้นแขนอย่างกดดัน เหงื่อเริ่มไหลซึมขึ้นมาตามไรผมเมื่อฝ่ามือข้างหนึ่งของคนตรงหน้าคว้าแขนของเธอเอาไว้

          เธอมีความคิดขัดขืน แต่ก็แค่ความคิดเท่านั้นเนื่องจากเธอยังควบคุมร่างกายได้ดี

          แต่เมื่อคืนคริสพูดมันออกมาเองบีไม่ยอมแพ้ ท่าทางมั่นอกมั่นใจนั้นทำให้คริสรู้สึกใจเสียเล็กน้อยเนื่องจากจำไม่ได้ว่าตัวเองพูดออกไปตอนไหน ร่างบางบีบข้อมือของเธอแน่นขึ้นกว่าเดิมแล้วขยายความ ตอนที่บีพาคริสมาส่งที่ห้องเมื่อคืน คริสพูดมันออกมาตอนกำลังหลับอยู่

          “คริสละเมอคริสสวนกลับไปทันควัน ก่อนจะตระหนักได้ว่าตัวเองพลาดไปที่เถียงกลับไปเร็วขนาดนั้น มันเป็นพิรุธที่ใหญ่หลวงที่สุดที่เธอเคยมีมาในฐานะของคนที่แสดงละครเป็น บีเองก็ไม่ใช่คนโง่ที่จะดูไม่ออกว่าเธอกำลังพูดอะไร กำลังทำอะไร นิสัยมองคนออกของร่างบางทำให้เธอเบื่อ

          “…” อีกฝ่ายเงียบ สายตาถูกกรอกไปมาเหมือนคนกำลังใช้ความคิด

          รู้สึกรัก รู้สึกเกลียดกับไม่ได้รู้สึกอะไรเลย มันมีเส้นบางๆกั้นอยู่เธอพูดช้าๆชัดถ้อยชัดคำเพื่อให้บีคิดเอง เจ้าของใบหน้าสะสวยฉลาดจนน่ากลัว เธอมั่นใจและจะไมประมาทอย่างเด็ดขาด คิดเอง แยกแยะเอง คริสเชื่อว่าบีทำได้

          “ไม่ ถูกแล้ว คริสเกลียดบี

          คริสชะงักกึกเมื่อบีเถียงกลับมาแบบนั้น สายตาเฉยชาทำให้ร่างกายร้อนวูบวาบอย่างไม่เคยเป็นมาก่อน ข้อมือโดนบิดไขว่ไปด้านหลังก่อนที่ร่างบางจะขยับเข้ามาใกล้อีกเล็กน้อยจนสัมผัสได้ถึงไออุ่นร้อนที่แผ่ออกมาจากร่างกายเปียกโชก

          บีกำลังบังคับเธอ เธอรู้ดียิ่งกว่าใคร

          ที่อยากรู้คือ... ทำไม?” บีกระซิบถามเสียงอ่อน ถ้าคริสไม่ได้มองเข้าไปในนัยน์ตาเฉยชาคงคิดว่าร่างบางไม่ได้รู้สึกอะไร ไม่ได้โกรธ แต่ภายในแววตานั้นกลับฉายความพลุ่งพล่านและความกรุ่นโกรธเอาไว้อย่างชัดเจน เหมือนอีกฝ่ายกำลังข่มอารมณ์ของตัวเองเอาไว้อย่างสุดความสามารถ

          รู้ไปแล้วได้อะไรบ้าง?” เนื่องจากไม่อยากตอบคำถาม จึงยอกย้อนคำถามกลับไปแทน

          คงจะรู้เรื่องหลายเรื่องที่ไม่เคยรู้มาก่อน

          บีตอบกลับมาก่อนจะใช้สายตาคมกริบแทงทะลุมองมา เราสบตากันสักพักโดยไม่มีใครพูดอะไร ไม่ว่าจะยังไงก็ตามสิ่งที่ร่างบางอย่างรู้มันไม่ใช่สิ่งที่บอกออกไปง่ายๆ มันเหมือนเป็นบาดแผลในชีวิตของเธอเลยด้วยซ้ำ ในขณะที่ร่างบางกลับไม่ได้คิดอะไรเลยกับเรื่องพวกนั้นเหมือนเป็นแค่เรื่องตลก

          เกลียด

          คริสใช้แรงอันน้อยนิดของตัวเองบิดข้อมือของตัวเองให้พ้นจากการเกาะกุม ก่อนจะหลีกเลี่ยงเดินไปอีกทางแล้วหยิบอุปกรณ์ไปทำความสะอาดแจกันที่ตกแตกอยู่แทน ปฏิเสธที่จะพูดคุยกับบีทางอ้อม

          พูดไปก็ไม่รู้เรื่องแล้วจะพูดทำไม เสียเวลา

          จู่ๆศีรษะก็รู้สึกปวดขึ้นมาเสียเฉยๆขณะที่ยังรับรู้ได้ถึงเสียงเดินแผ่วเบาของบีที่เดินตามมาอย่างไม่ลดละ คริสรีบเร่งทำความสะอาดพื้นห้องของตัวเองแล้วเดินเบี่ยงตัวหลบร่างบางไปอีกทางเพื่อเอาเศษแจกันไปทิ้ง ไม่สงสัยอีกแล้วว่าใครเป็นคนทำแจกันแตก ทุกอย่างมันชัดๆกันอยู่แล้ว

          คริส เรายังคุยกันไม่จบเลยนะคะบียึดแขนซ้ายเอาไว้อีกครั้ง

          บีคะ คริสไม่มีอะไรจะคุยกับบีแล้วค่ะคริสสะบัดมือของร่างบางออกอย่างไม่ไยดีแล้วเดินไปทิ้งเศษแจกันในห้องครัว เธอตัดสินใจไม่ทานอะไรแล้วเดินไปหยิบกุญแจรถของตัวเองในกระเป๋า แต่หายังไงก็หาไม่พบ ทำให้รู้สึกขัดใจขึ้นมาอย่างประหลาดที่ทุกอย่างดูไม่เป็นใจ

          บีให้กุญแจรถของคริสไปกับผู้จัดการส่วนตัวแล้วค่ะและขอให้ผู้จัดการของคริสขับรถคริสไปไว้ที่บ้านของตัวเองก่อน จะตามไปเอาทีหลังเมื่อบีชี้แจงขนาดนั้น คริสก็ตัดสินใจจะไปแท็กซี่แทนเพื่อไม่ให้เป็นการเสียเวลา แต่เหมือนอีกฝ่ายจะดูออกว่าเธอต้องการไปที่ไหนจึงรั้งเธอเอาไว้ "รอแปปนึง"

          บีพูดแค่นั้นก่อนจะหายไปจากสายตา

          คริสเม้มริมฝีปากขณะยกมือขึ้นกอดอกเพื่อรอบี ทั้งๆที่อยากจะเดินออกไปแทบตายแต่ขากลับก้าวไม่ออกแม้แต่ก้าวเดียว เหมือนถูกอะไรตรึงเอาไว้ให้อยู่กับที่

          บีเดินกลับมาพร้อมกับเสื้อตัวเดิม เพิ่มเติมคือกางเกงยีนส์รัดรูปของคริสที่เหมือนร่างบางจะยืมมาใส่ เธอไม่ได้ว่าอะไรพลางคิดในใจว่าคงไม่ใส่ตัวนั้นอีกแน่ๆ ก่อนจะเดินตามบีออกมาจากห้องเพราะเหมือนอีกฝ่ายจะมีรถ ไม่อย่างงั้นเมื่อคืนจะพาเธอมาส่งได้ยังไงเพราะจะนั่งแท็กซี่มาก็คงเป็นไปไม่ได้

          ใช้เวลาไม่นานในการเดินทางไปยังคฤหาสน์ของตระกูลคูหาเปรมกิจ

          คริสแยกตัวออกมาจากบีทันทีที่ไปถึงและเข้าไปไหว้ว่าที่พ่อตากับแม่ยายของเธอในอนาคตตามมารยาท แล้วผละตัวไปทำกิจกรรมอย่างอื่นโดยหวังว่าบีจะไม่มารบกวนเวลาส่วนตัวด้วยเรื่องเดิมๆที่เพิ่งคุยกันไป ความคิดของเธอจดจ่ออยู่กับว่าที่สามีเชนต์ รอคอยให้เขากลับบ้านมาไวๆ

          จนกระทั่งถึงเวลาที่เชนต์กลับมา เป็นเวลารับประทานอาหารเย็นกันพอดิบพอดี

          คริสค่อนข้างแปลกใจหลังจากทรุดตัวลงนั่งข้างเชนต์ เพราะบีกับฮิมว่าที่สามีของบีเองก็นั่งอยู่เช่นกันทำให้กลายเป็นมื้ออาหารที่พร้อมหน้าพร้อมตากันที่สุด เธอกินอย่างเงียบเชียบขณะที่สมองครุ่นคิดเรื่องจะไปเที่ยวเกาหลีใต้เพื่อพักผ่อน

          ตอนแรกว่าจะไม่พูด แต่ในเมื่อตัดสินใจแล้วก็ควรพูดให้ได้ คริสตั้งใจจะไปเที่ยวพักผ่อนที่ประเทศเกาหลีใต้ค่ะ

          หลังจากพูดไปแบบนั้นคำถามต่างๆมากมายก็ถูกยิงมา เชนต์เป็นห่วงที่จะให้เธอไปคนเดียว ซึ่งพ่อกับแม่ของเขาเองก็เห็นด้วยในขณะที่เธอรู้สึกอย่างไปคนเดียวเองมากกว่า มันให้ความรู้สึกเป็นส่วนตัว

          เดี๋ยวบีไปเป็นเพื่อนคริสเองก็ได้ค่ะ

          คริสเม้มริมฝีปากจนกลายเป็นเส้นตรง รู้อยู่แล้วว่าถ้าเชนต์เป็นห่วงและไปไม่ได้เพราะตัวเองงานยุ่ง คงอยากให้ใครสักคนไปเป็นเพื่อนแทนซึ่งคนคนนั้นคงไม่พ้นบี

          อยากจะหนีจะเป็นจะตาย แต่สุดท้ายก็หนีไม่พ้นกันอยู่ดี

          แต่คริส...คริสพยายามจะอธิบายว่าตัวเองสามารถไปเองได้ ใช้ชีวิตอยู่ที่นั้นตลอดระยะเวลาที่ไปเที่ยวเองได้โดยไม่ต้องให้ใครมาตามดูแล แต่เหมือนทั้งโต๊ะจะไม่สนใจฟังเลยด้วยซ้ำ

          ก็ดีนะครับ งั้นเชนต์ฝากด้วยนะครับพี่สะใภ้เชนต์พูดติดตลก

          คริสแอบถอนหายใจคนเดียว เธอขอตัวไปเดินเล่นทันทีที่กินเสร็จโดยไม่ให้ใครตามไปด้วยเพราะต้องการเวลาขบคิดปัญหาของตัวเอง สายตาของเธอไล่มองสวนที่เต็มไปด้วยดอกไม้สวนงามนานาพันธุ์เงียบๆคนเดียว ท้องฟ้าเริ่มเปลี่ยนแปลงไปกลายเป็นสีมืดเพื่อบ่งบอกว่าถึงเวลากลางคืนแล้ว

          สวบ... สวบ

          เสียงไม่พึงประสงค์ดังขึ้น ตามมาด้วยเสียงทักทายที่คุ้นเคย มานั่งทำอะไรคนเดียว

          “ตามมาเซ้าซี้เรื่องเดิมเหรอไง บีคริสเบือนสายตาไปอีกทางเมื่อสัมผัสได้ว่าร่างกายบอบบางของบีทรุดตัวนั่งลงข้างๆ ร่างบางไม่ได้ตอบอะไรนอกจากดึงมือข้างหนึ่งของเธอไปวางบนตักของตัวเองก่อนจะใช้นิ้วข้างหนึ่งแตะลงไปตรงกลางอย่างแผ่วเบา

          คงรวมเป็นเรื่องเดียวกันได้บียอมรับ สายตาจ้องตรงลงบนมือของเธอ

          “…” คริสเงียบ ก่อนจะสังเกตว่ามือของร่างบางเริ่มขยับเคลื่อนไหวแปลกไปจนกลายเป็นว่าเรากำลังสอดประสานมือเข้าด้วยกัน ไออุ่นจากมือของร่างบางซึมซาบเข้ามาในผิวกายของเธอจนรู้สึกอุ่นขึ้นมาเล็กน้อยท่ามกลางอากาศที่เริ่มเย็นลง

          แตกต่างกับคำพูดโดยสิ้นเชิง

          เล่นเกมกันหน่อยสักเกมไหม

          “…” เกม... เกมอะไร บีคิดว่าพวกเราอายุเท่าไหร่กันแล้ว

          สายตาของคริสถูกเลื่อนขึ้นมองบีด้วยความไม่เข้าใจ แต่เผลอประสานกับนัยน์ตาสีน้ำตาลเข้มมืดมนที่ฉายแววไม่พอใจออกมาอย่างชัดเจน

        ใครแพ้ไสหัวออกไปจากชีวิตของคนชนะ ตกลงไหม?”

        คริสเงียบ คิดตามคำพูดของบีทุกคำอย่างละเอียดและพิจารณาว่าอีกฝ่ายกำลังวางแผนอะไรอยู่กันแน่ แต่ภายในนัยน์ตาที่ส่อแววความไม่พอใจเมื่อสักครู่แปรเปลี่ยนเป็นความเงียบสงบแล้วเรียบร้อย

          เกมของเรา เราเล่นเองไม่จำเป็นต้องสอนใครบีพูดเหมือนย้ำเตือน เช่นเดียวกันกับปลายนิ้วที่ขยับเคลื่อนไหวไปมา หลังมือสัมผัสได้ถึงปลายเล็บที่จิกกรีดไล้ลงมา

          อยากให้ตกลงใช่ไหม?” คริสถามเสียงเรียบเฉยและพูดต่อโดยไม่รอคำตอบ ได้ ตกลง

          เธอลุกขึ้นยืนกะทันหันเพื่อเดินหนีไปจากบี วินาทีที่ปลายนิ้วทั้งห้าถูกดึงออกจากปลายนิ้วของร่างบางที่เกาะเกี่ยวกันอยู่ มันเหมือนมีกระแสไฟฟ้าแรงสูงแล่นผ่านมาจนทำให้ปลายเท้าเกือบหยุดชะงัก เปลือกตาเกือบปิดลง ร่างกายเกือบร่วงลงไปกองกับพื้น หรือแม้กระทั่งหัวใจที่เกือบหยุดเต้นลง

          วินาทีถัดมาหลังจากควบคุมตัวเองได้ คริสเดินจากมาโดยไม่หันกลับไปมองคนที่ยังนั่งอยู่ มือข้างหนึ่งยกขึ้นทาบหน้าอกด้านซ้ายซึ่งเป็นตำแหน่งเดียวกันกับหัวใจของเธอ

          จากนี้ไปเธอสัญญาเลยว่าจะทำทุกอย่างเพื่อชนะเกมระหว่างเรา

        ชัยชนะ... ถ้าไม่ได้ด้วยเล่ห์ ต้องเอาด้วยกล

 

 

 

 

เป็นไฮเปอร์เหรอ... ถึงอยู่นิ่งๆไม่ได้?”

ไม่ใช่ประโยคแรกที่ออกมาจากริมฝีปากที่ถูกทาทับด้วยลิปสติกสีแดงสดร้อนแรงของบีที่นั่งอยู่ข้างกาย ร่างบางพูดประโยคนี้ออกมาหลายสิบครั้งตั้งแต่เราขึ้นเครื่องบินมาได้สักพักกระทั่งไม่เห็นพื้นดินก็ยังไม่หยุดพูด แต่คริสเก็บความไม่เข้าใจของตัวเองเอาไว้อย่างแนบเนียนโดยพยายามไม่ขยับตัว

เธอทำได้เพียงหันใบหน้าไปมาเพื่อมองรอบด้านโดยพยายามทำตัวนิ่งที่สุดเท่าที่ทำได้

ซอกคอสัมผัสได้ถึงลมหายใจกรุ่นร้อนระรวยรินรดอยู่รวมถึงเส้นผมที่คลอเคลียไปมาชวนขนลุก บีเอนกายพิงเบียดลงมาโดยไม่สนใจคริสว่าจะมีสีหน้าและท่าทางยังไง เธอทำเหมือนเราไม่เคยคุยกันเรื่องเมื่อคืนก่อน

เนียน

คริสพ่นลมหายใจออกมาก่อนจะปิดเปลือกตาลง เวลาที่มีอยู่ควรพักผ่อนดีกว่ามานั่งคิดเรื่องไร้สาระให้เปลืองสมอง ขณะที่บีเองก็เหมือนจะชิงหลับไปก่อนหน้าแล้วด้วยซ้ำ ทันทีที่เข้าสู่สภาวะความฝันร่างกายเองก็หยุดทำงานด้วยเช่นกัน

แปะ...

แต่เสียงที่มาพร้อมกับฝ่ามือเรียวบางของใครบางคนที่แตะลงบนใบหน้าทำให้เธอต้องฝืนลืมตาที่หนักอึ้งของตัวเองขึ้นมาอีกครั้ง ก่อนจะขมวดคิ้วมองบีอย่างไม่เข้าใจ ตอนแรกคิดว่าหลับไปแล้วแต่ที่ไหนได้อีกฝ่ายยังตื่นอยู่

อย่าหลับบีกระซิบบอก

ทำไม?” คริสเอนองศาใบหน้าหลบฝ่ามือของบีที่วางอยู่บนใบหน้า แต่กลับกลายเป็นว่าเธอถอยหลังไปจนติดแล้วมีร่างบางคร่อมทับลงมา ลืมไปเลยว่าอีกฝ่ายกำลังพิงร่างกายของตัวเองอยู่ทำให้เมื่อเธอขยับ อีกฝ่ายที่ไม่ได้จับยึดอะไรสักอย่างไว้เลยต้องขยับตามมาอย่างช่วยไม่ได้

คริสชอบละเมอ ไม่อยากฟัง

เสียงของเนื้อผ้าที่เสียดสีกันดังมาเข้าหู บีขยับร่างกายกลับไปพิงพนักที่นั่งของตัวเองโดยไม่พูดอะไรอีก เธอเองก็กลับมานั่งตัวตรงเหมือนเดิมเช่นกันก่อนจะถอนหายใจด้วยความเหนื่อยหน่าย

ที่พูดมาต้องทำตามไหม?... คือสิ่งที่คริสสงสัย

แต่ไม่ว่ายังไงก็ตามหลังจากที่ได้ยินบีพูดออกมาแบบนั้น เธอข่มตาหลับไม่ลงแม้แต่เสี้ยววินาทีเดียว เปลือกตาหนักอึ้งเช่นเดียวกับความรู้สึกในใจที่เต็มไปด้วยความสับสนวุ่นวายจนสัมผัสไม่ได้ถึงความรู้สึกอื่น

ผ่านไปไม่กี่นาทีศีรษะก็เอนมาซบอีกครั้ง ทำให้คริสได้แต่ปลงในใจคนเดียวเงียบๆ

 

 

 

 

Bee Talk

บีเฝ้ามองร่างเล็กของคริสที่ล้มตัวลงนอนบนเตียงทันทีที่มาถึงห้องพัก กระเป๋าที่พกมาทั้งหมดถูกวางกองไว้บนพื้นอย่างลวกๆไม่เรียบร้อย ดูแล้วร่างเล็กน่าจะเหนื่อยพอสมควรกับการเดินทางที่ไม่ได้หลับได้นอน ริมฝีปากสวยลอบยิ้มขึ้นมา... เป็นรอยยิ้มที่นานๆจะได้เห็นสักครั้งสำหรับคนอย่างเธอ

ที่บอกไม่ให้นอนบนเครื่องบิน เธอแกล้ง

คริสคงโมโหถ้ารู้ว่าบีแค่แกล้งเล่นเท่านั้น ทั้งๆที่ในใจของเธออยากให้ร่างเล็กนอนหลับไวๆจะได้ล้วงความลับออกมาได้ง่ายๆ ช่วงสองสามวันก่อนมากรุงโซลเธอวิเคราะห์อาการตอนหลับของร่างเล็กคร่าวๆแล้ว ซึ่งมีความเป็นไปได้ครึ่งต่อครึ่ง

เธอจึงอยากทดลองพิสูจน์

ความเป็นไปได้ที่ว่าเมื่อคริสหลับจะละเมอออกมา ไม่ว่าจะเป็นคำพูด การกระทำ สีหน้าจะแสดงตามความเป็นจริงของร่างเล็ก ความรู้สึก อดีต รวมถึงความคิด แต่ถ้าไม่ใช่อย่างที่เธอคิดไว้พิสูจน์ไปมันก็เท่านั้นเอง

บีพยายามรอคอยอย่างอดทน

สายตาของเธอกวาดมองสำรวจคริสที่นอนขดเป็นวงกลมตั้งแต่ผมจรดเท้า เฝ้ามองลมหายใจเข้าออกสม่ำเสมอและใบหน้าหมวยใสราวกับเด็กของร่างเล็ก เมื่อไหร่ไม่รู้ที่เธอขยับร่างกายของตัวเองมานั่งปลายเตียง ส่งนิ้วเข้าไปเกลี่ยเส้นผมที่ลงมาปรกบดบังการมองเห็นออกไปให้พ้นทาง

เธอบังคับปลายนิ้วของตัวเองให้ไล้ไปตามกรอบหน้าของอีกฝ่าย เริ่มแสดงท่าทางของตัวเองซ้ำกับวันที่อาสาไปส่งคริสที่คอนโดโดยหวังว่าจะได้รู้อะไรที่มากกว่าเดิม

มือข้างหนึ่งพลิกร่างกายเล็กของอีกฝ่ายให้หันหน้ามองด้านบน ฝ่ามือข้างหนึ่งวนเวียนอยู่ตรงเอวคอดกิ่วเซ็กซี่แล้วลากผ่านหน้าอกที่กระเพื่อมขึ้นลงบ่งบอกว่าลมหายใจเข้าออกยังปรกติดี ไม่มีท่าทีว่าร่างเล็กจะแสดงอาการหรือสีหน้าอะไรออกมาเลยแม้แต่น้อย ทำให้เธอเริ่มขัดใจอย่างประหลาด

สายตาของบีลากสวนลงมากับฝ่ามือที่เลื่อนขึ้น ผ่านซอกคอขาวนวลน่าขบกัดให้เป็นรอยลงมายังกระดูกไหปลาร้า

และก่อนที่จะทำอะไรมากกว่านั้น บีหยุดทุกอย่างลงเมื่อเห็นว่าจนแล้วจนรอดคริสก็ยังไม่ยอมตื่นหรือแสดงท่าทางอะไรออกมาให้เห็น สายตาเบือนไปมองริมระเบียงแล้วขยับร่างกายตามไปเพื่อเฝ้ามองกรุงโซลในยามค่ำคืน ถ้าเทียบกันแล้วเวลาที่เกาหลีใต้เร็วกว่าประเทศไทยอยู่สองชั่วโมง

ตอนนี้กรุงโซลสองทุ่มแล้ว

บีคิดไม่ออกว่าตัวเองจะทำอะไร นอกจากยืนสูดลมบริสุทธิ์ที่พัดผ่านมาเรื่อยๆและคอยเฝ้ามองการเคลื่อนไหวของผู้คนที่เคลื่อนไหวอยู่ข้างล่าง

เกมที่เธอคิดขึ้นมานั้นเป็นเกมทางจิตวิทยา ใครมีความอดทนน้อยกว่ากันก็แพ้ไปอย่างช่วยไม่ได้เพราะยังไงเธอก็รู้จุดอ่อนของคริสอยู่อย่างหนึ่ง มั่นใจว่ามันเป็นจุดอ่อนที่ใหญ่ที่สุดของคนที่เปรียบเสมือนคู่ต่อสู้

ในทางความคิดร่างเล็กแพ้ไปแล้วอย่างราบคาบที่ปล่อยให้เธอรู้จุดอ่อนได้

แต่ไม่ว่ายังไงก็ตามบีก็ยังยืนยันว่าอยากเห็นคริสในฐานะผู้เล่นเกมที่ดีสักครั้ง อยากเห็นความสามารถที่แท้จริงของอีกฝ่ายว่าจะสามารถพลิกแพลงสถานการณ์ที่เธอคิดขึ้น เตรียมขึ้นได้ไหม เพราะเธอมองการณ์ไกลเอาไว้แล้วจะทำยังไง... บีบบังคับให้อีกฝ่ายยอมแพ้ยังไงถึงแม้จะต้องใช้ผู้ช่วยก็ตาม

บีมีคนรู้จักอยู่ที่เกาหลีใต้ ถึงจะไม่ได้เจอกันนานแล้วแต่ยังติดต่อกันตลอด

เธอยืนครุ่นคิดอยู่สักพักหนึ่งก่อนจะตัดสินใจเดินไปหยิบโทรศัพท์เพื่อติดต่อหาเพื่อนของตัวเอง สายตาเหลือบมองคริสแล้วเตือนตัวเองในใจว่าหากอีกฝ่ายยังนอนอยู่คงต้องทำการพิสูจน์เรื่องนั้นอีกรอบ เธอไม่เชื่อจนกว่าจะลองครบสามครั้ง

เมื่อเห็นว่าเพื่อนรับสายแล้ว เธอกรอกเสียงลงไป

ฮัลโหล กิล

[“ว่าไงครับคนสวย โทรทางไกลมาจากประเทศไทยมีอะไรรึเปล่า?”]

ตอนนี้บีอยู่เกาหลีใต้ มาเจอได้ไหม” ‘

เราสองคนสนทนากันเป็นภาษาอังกฤษอย่างคล่องแคล่ว อีกฝ่ายเหมือนจะตื่นเต้นเล็กน้อยเมื่อรู้ว่าเธอมาเที่ยวพักผ่อนในประเทศเกาหลีใต้ หลังจากคุยนัดแนะสถานที่เธอก็เป็นคนวางสาย

บีใช้เวลารอเพื่อนชายมารับโดยการอาบน้ำแล้วเปลี่ยนเสื้อผ้า คาดคิดไว้ว่าเมื่อลงไปยังล็อบบี้คงเจอชางกิลรออยู่พอดิบพอดีและเป็นอย่างที่คิดจริงๆเมื่อเห็นร่างสูงหล่อเหลายืนรออยู่หน้าโรงแรม เสี้ยวหน้าหันไปทางอื่นโดยไม่ทันสังเกตเธอที่กำลังเดินไปหา ชุดที่สวมใส่เป็นเสื้อเชิ้ตสีดำกับกางเกงสีเดียวกัน ขับให้ผิวขาวโดดเด่นขึ้นไปอีก

ชางกิลบีพูดเสียงดัง เรียกสายตาคมกริบให้หันมามองได้ในทันท่วงที กิลระบายรอยยิ้มหล่อเหลาบนใบหน้าก่อนจะสาวเท้าเข้ามาใกล้เธอ  ร่างสูงเป็นผู้ชายที่อายุน้อยกว่าเธอหลายปี แต่ด้วยความเข้ากันได้ทำให้เราเป็นเพื่อนกันมายืดยาวจนถึงทุกวันนี้

เมื่อก่อนชางกิลเป็นผู้ชายหน้าสวย... ไม่ได้หล่อมาดแมนเหมือนตอนนี้

เราเดินคุยกันไปเรื่อยๆเนื่องจากไม่ต้องรีบร้อนอะไรมาก แถวย่านที่เราเดินอยู่คือย่านเมียงดงซึ่งมีของขายมากมาย ตอนแรกกิลตั้งใจจะซื้อให้เธอเยอะแยะจนขนกลับไม่หวาดไม่ไหวแต่เธอก็เบรกเอาไว้ได้ทันและชักชวนเขาคุยเรื่องที่ต้องการทันทีโดยไม่ให้เสียเวลาแม้แต่นาทีเดียว

พี่จะให้กิล...

ตอบว่าทำหรือไม่ทำก็พอบีขัด ริมฝีปากระบายรอยยิ้มร้ายกาจออกมาเหมือนกับความคิดที่เตลิดไปไกล คาดเดาเหตุการณ์ที่จะเกิดขึ้นล่วงหน้า คาดเดาปฏิกริยาที่จะได้เห็นหรือแม้กระทั่งคาดเดาว่าคริสอาจจะยอมแพ้ไปตั้งแต่ยังไม่เริ่มด้วยซ้ำ

กิลไม่ปฏิเสธหรอกครับกิลพูด มือยกขึ้นเสยผมตัวเองจนยุ่งเหยิง

ก็ดี ยังไงบีก็ไม่อยากให้กิลปฏิเสธหรอกเธอพูดออกไปตามความเป็นจริง มือทั้งสองข้างยกขึ้นกอดอกตัวเองเหมือนคนกำลังใช้ความคิด

ยังไงก็ตาม ไหนๆพี่ก็มาแล้วไปเที่ยวหาอะไรกินกันดีกว่า ไว้ค่อยพูดเรื่องนี้ก็ได้กิลพูดตัดจบบทสนทนา บีพยักหน้าเห็นด้วยขณะก้าวเดินตรงไปข้างหน้าเคียงคู่กับนายแบบสุดฮอตคนหนึ่งของกรุงโซล

บีใช้เวลากว่าสองชั่วโมงในการทานอาหารและเดินเที่ยวกับชางกิล ชายหนุ่มยังไม่หายตื่นเต้นเลยที่เธอเดินทางมาประเทศเกาหลี ผลสรุปออกมาว่าเธอไม่ต้องจ่ายเงินสักวอนเพราะร่างสูงตั้งใจจะออกเองหมดเลยตั้งแต่แรก ซึ่งเพราะเธอเป็นคนที่ไม่ยอมให้ใครเสียเปรียบจึงตกลงว่าคราวหน้าเธอจะเป็นฝ่ายออกเงินบ้าง

สนุกมาก ขอบคุณนะครับชางกิลพูด โค้งน้อยๆให้เธอ

บีบอกลาร่างสูงแล้วเดินขึ้นห้องมาคนเดียว ยกข้อมือขึ้นมองนาฬิกาที่ปรับเป็นเวลาของกรุงโซลก่อนจะพบว่าเกือบเที่ยงคืนแล้วซึ่งคริสอาจจะตื่นแล้ว คงไม่ทันที่จะพิสูจน์อะไรอย่างที่คิดไว้ก่อนออกไป

ทุกอย่างผิดคาดเมื่อเปิดประตูเข้ามาในห้อง

คริสยังนอนอยู่ที่เดิมเพียงแค่ปรับเปลี่ยนท่าเล็กน้อย ใบหน้าสวยยังหลับตาพริ้มเหมือนคนกำลังฝันดีเหมือนเดิมไม่เปลี่ยงแปลง บีวางข้าวของที่ซื้อมาลงบนโต๊ะแล้วขยับร่างกายไปยืนมองร่างเล็กใกล้ๆอีกครั้ง เสื้อผ้าที่เริ่มหลุดลุ่ยบ่งบอกว่าร่างเล็กเองก็เป็นคนนอนดิ้นพอสมควร แต่แปลกที่ว่า

เมื่อบีมายืนใกล้ๆ คริสทำท่าทางเหมือนกำลังฝันร้าย

เธอขมวดคิ้วเมื่อท่าทางของคริสเริ่มเปลี่ยนไป เหงื่อมากมายผุดพรายออกมาจากใบหน้าและไหลลงมายังปลายคาง ตกกระทบลงบนซอกคอขาวนวล มือเล็กแปะป่ายไปทั่วราวกระสับกระส่าย ผ้าห่มถูกขย้ำจนยับยู่ยี่ไม่เป็นทรง ก่อนที่น้ำตาเม็ดโตจะเริ่มปรากฏออกมาให้เห็นจากดวงตาที่ปิดสนิท

ไม่รู้กี่ครั้งแล้ว... ที่ต้องยืนมองน้ำตาที่ไหลลงมา

แต่มีไม่กี่ครั้งที่มันไหลลงมาโดยที่บีไม่รู้สาเหตุว่าทำไม

บีทรุดลงไปนั่งบนเตียง ใช้ปลายนิ้วปาดน้ำตาให้ร่างเล็กที่นอนดิ้นไปมาเหมือนถูกไฟแผดเผาทั้งเป็น ยิ่งเช็ดน้ำตามากเท่าไหร่ก็เหมือนมันยิ่งไหลออกมามากเท่านั้น พร้อมกับเสียงสะอื้นที่หลุดลอดออกมาจากริมฝีปากที่เผยอเล็กน้อย

คริสกำลังทำให้บีทำตัวไม่ถูกเธอบ่น สีหน้าสับสนฉายออกมาอย่างชัดเจน

บีอดทนมองน้ำตาและท่าทางนั้นอยู่สักพัก ก่อนที่เธอจะตัดสินใจทำในสิ่งที่ไม่คิดว่าจะทำโดยการโน้มตัวลงไปคว้าร่างเล็กมาไว้ในอ้อมแขน ซึ่งมันไม่ใช่นิยายรักน้ำเน่าที่เมื่อกอดใครในเวลาที่อ่อนแอคนนั้นจะหยุดดิ้น หยุดร้องไห้ในทันที

และใช่... เธอดูออกว่าคริสกำลังอ่อนแอ

บีถอนหายใจออกมาอย่างหนักหน่วงเมื่อต้องใช้แรงและร่างกายโอบรัดไม่ให้ร่างเล็กดิ้นจนเธอรู้สึกเจ็บเอง ร่างกายรับรู้ได้ถึงมือทั้งสองของร่างเล็กที่ขยับเคลื่อนไหวไปมาอยู่ใต้ร่างของเธอก่อนจะเปลี่ยนเป็นขยุ้มคอเสื้อ จนคอเสื้อที่ว่ากำลังบีบลำคอของเธอจนหายใจไม่ออก แต่เธอก็พยายามอดทนให้มากที่สุด

และความตกใจเกิดขึ้นตอนนั้น... ตอนที่เธอโดนกระชากลงไปจนริมฝีปากสัมผัสกับอะไรบางอย่างที่นุ่มหยุ่นชวนหลงใหล

คริสจูบเธอ


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 8 ครั้ง

26 ความคิดเห็น

  1. #1248 nuuopor (@nuuopor) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 20 เมษายน 2559 / 14:07
    โงยฉันไปอยู่ไหนมาพลาดแรงไปอี๊กกกจนุกๆ
    #1248
    0
  2. #1235 taengoosone (@1989taengoo) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 26 มีนาคม 2559 / 22:16
    เอาละสิงงกันไป ~_~ ไม่เข้าใจที่พี่บีเล่นเกมใครแพ้ก็ออกไปจากชีวิต คือคริสก็ไม่ได้อยากให้บีมายุ่งนิ แล้วพี่บีให้กิลมาทำอะไร? ตอนแรกนึกว่าคริสละเมอว่าเกลียดบี เพราะพี่บีทำอะไรคริส แต่ดูจากที่คริสละเมอล่าสุดนี่งงไปอีกมาอีกปมค่ะ *~*
    #1235
    0
  3. #900 nutte_BCRIS (@nutte_BCRIS) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 4 กุมภาพันธ์ 2559 / 23:53
    อ่านจบ นึงตอน นี่ยัง สับสนมากกกก 

    เค้าเป็นไรกัน มีอดีตอะไร ใครทำใครเจ็บ 

    แล้ว....แล้วว ว  จะ จูบบ ทำไม มมมม!
    #900
    0
  4. #265 benzyeon (@EXIDd) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 26 ธันวาคม 2558 / 00:18
    ได้กัน! ได้กัน! ได้กัน! 555555555
    #265
    0
  5. #244 SnookerSN (@snooker15) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 25 ธันวาคม 2558 / 23:08
    มันช่างลึกลับซับซ้อนนน บีนี่เดี๋ยวดีเดี๋ยวร้ายนะ
    คริสจูบบีค้าาาจูบตะไมละเมอเรอะ!!
    #244
    0
  6. #131 zeeeee (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 25 ธันวาคม 2558 / 03:50
    เป็นอะไรที่ยาวมากกกกกกกก ชอบๆๆ แลดูซับซ้อนซ่อนเงื่อนดีจริง รีดจะต้องไขปริศนานั้นให้ได้555 (ต้องเรียกโคนันมาอ่านด้วยดีมั้ย)

    ปล.ชอบตอนคริสจูบบี แอร๊ยยยยย ฟินไปดิ ^\\\\^
    #131
    0
  7. #52 Jellyza (@jellyza) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 20 ธันวาคม 2558 / 10:40
    คริส มันมีอะไรเกิดขึ้นนนนน ถึงกับดึงบีไปจูบ ฟินดีมั้ย ท่ามกลางบรรยากาศกดดันระหว่างกัน5555 แต่ชอบความเนียนบีจัง แอบซบไหล่เค้า ชั้นรู้ชั้นเห็น
    #52
    0
  8. #49 livelevil (@livelevil) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 20 ธันวาคม 2558 / 01:44
    เลามายืนรอเทอที่ท่าน้ำทุกวันเลยนะ...>< แต่จนตอนนี้ก็ยังไม่เข้าใจคริสอยู่ดีว่าเป็นอะไร คือพี่บีเคยเมาแล้วโดนยาปลุกเซ็กมา หน้ามืดตามัวมากดคริสไรงี้ปะ ? แต่คริสก็ดึงมาจูบนี่นา ก็ไม่น่าใช่... งุ้ย อยากรู้ง่าาา แล้วนี่พี่บีจะให้เพื่อนมาทำไรอีกคะ งงไปหมด
    #49
    0
  9. #47 BC forever (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 20 ธันวาคม 2558 / 00:50
    เนื้อเรื่องมันแลดูลึกลับซ่อนเงื่อนมาก น่าติดตามสุดๆ

    เราก็เสียใจที่เจสจากไปเหมือนกัน Q^Q
    #47
    0
  10. #43 mykyrkyr (@mykyrkyr) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 19 ธันวาคม 2558 / 22:57
    อะไรอ่ะ คริสเป็นอะไร ลึกลับมาก
    #43
    0
  11. #42 bysmile (@bygale) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 19 ธันวาคม 2558 / 21:42
    ท่าทางจะมีเบื้องหลังจะลึกลับซับซ้อนมาก
    #42
    0
  12. #41 aomaom_ss (@aomaom_ss) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 19 ธันวาคม 2558 / 21:37
    โอ๊ยยยยยยยอยากอ่านต่อ
    #41
    0
  13. #40 Noon_Afternoon (@Noon_Afternoon) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 19 ธันวาคม 2558 / 20:52
    ง่าาาาา  สองคนนี้มีปมไรกันมา ; _ ;
    #40
    0
  14. #39 Nice (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 19 ธันวาคม 2558 / 19:37
    คริสแกล้งหลับหรือยังไง

    บีนี่ก็เป็นคนเริ่มเล่นเกมเอง จะแพ้เองซะมั้ง

    หมวยมันเล่ห์เยอะกว่าที่คิดชัวร์
    #39
    0
  15. #38 cucumber439 (@tangkwa439) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 18 ธันวาคม 2558 / 19:14
    ไสหัวเลยหรอคะขุ่นเพ่ T^T รอต่อค่ะ ชอบๆๆๆ
    #38
    0
  16. #37 It'z TRAN'z (@tnmano42) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 18 ธันวาคม 2558 / 02:19
    ดูเหมือนจะมีปมเยอะแยะเลยค่ะก็ยังนิยามเรื่องนี้เปผ้นสีเทาอยู่ดี
    เกมที่ว่าจะชนะสองคนได้มั้ยคะ 55555
    ติดตามค่ะ สู้ๆ
    #37
    0
  17. #36 AyamiAtsuko (@rose55539) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 18 ธันวาคม 2558 / 00:14
    นั่นไง ปมปริศนาโผล่มาละ
    #36
    0
  18. #35 kimhwang27 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 17 ธันวาคม 2558 / 23:40
    เบื้องหลังเยอะจริงๆคู่นี้ รอนะคะ ว่าใครจะไสหัวออกไป เอหรือจะเป็นทั้งคู่น๊าาา
    #35
    0
  19. #34 Little_JBJ (@jsocool) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 17 ธันวาคม 2558 / 23:08
    แฟนเก่ากันรึไงคะ55555555 ยังมีอะไรอีกเยอะที่ไม่รู้
    #34
    0
  20. #33 chms (@cdpnkt) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 17 ธันวาคม 2558 / 23:07
    รีบมาต่อน้าาาาา
    #33
    0
  21. #32 Nice (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 17 ธันวาคม 2558 / 21:47
    เกลียดอะไรก็ได้อย่างนั้นนะคะคริส

    ยอมรับซะเถอะว่าน้ำทิพย์แซ่บ

    #32
    0
  22. #30 ParkPeaMin (@devil0247) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 17 ธันวาคม 2558 / 21:28
    อื้อหืมมมมมมมมมมมมมมมมมมมม... มาต่อให้ร้อยเปอร์เซนเลยนร้าาาาาาาาาาา
    #30
    0
  23. #29 bysmile (@bygale) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 17 ธันวาคม 2558 / 20:12
    ต้องมีเงื่อนงำอะไรมาก่อนหน้านี้รึป่าว ดูเหมือนคริสจะไม่ค่อยชอบบีนะ แต่ไม่รู้ว่าทำไม สงสัยมากกก ติดตามค่ะๆ
    #29
    0
  24. #27 Namob_SONE (@numoblovewan) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 16 ธันวาคม 2558 / 22:12
    ปูเสื่อรอเลยค่ะ *จิกหมอนนนน /)/////(\
    #27
    0
  25. #26 Toeyy7038 (@Toeyy7038) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 16 ธันวาคม 2558 / 19:14
    รออออน้าไรท์
    #26
    0