{END} BeeCris | Butterfly Hoax

  • 100% Rating

  • 1 Vote(s)

  • 27,000 Views

  • 1,302 Comments

  • 978 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    23

    Overall
    27,000

ตอนที่ 16 : Butterfly Hoax :: Episode 14 {100%} END

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1538
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 7 ครั้ง
    27 ก.พ. 59





{Song :: Stay with me , All of me}


EPISODE.14

 I promise to be true to you in good times and in bad, in sickness and in health

I will love you and honor you all the days of my life

ฉันสัญญาว่าจะซื่อสัตย์ต่อเธอทั้งยามสุขและยามยาก ทั้งยามไข้และยามดี

ฉันจะรักคุณและให้เกียรติคุณตลอดชั่วชีวิตของฉัน



สองปีต่อมา

คริสพลิกกายที่เต็มไปด้วยรอยแผลของตัวเองให้นอนหงาย ตั้งแต่วันนั้นเมื่อสองปีก่อนเธอนอนฝันร้ายบ่อยมากเกี่ยวกับเรื่องเดิมๆ ภาพของบียังฝังอยู่ในใจ

มันไม่ใช่ปัญหาหากว่าการฝันร้ายของเธอมันทำให้เธอเผลอลงมือทำร้ายร่างกายตัวเองโดยการจิกข่วนมันจนกลายเป็นรอยแผลขนาดเล็กพาดเฉียงไปมาบนร่างกาย ถึงอากาศของฮ่องกงจะไม่หนาวมากนักแต่เธอก็ต้องใส่เสื้อกันหนาวเดินไปไหนมาไหนอยู่ดีเวลาออกไปซื้อของนอกบ้าน

เธอไปหาหมอเกือบทุกอาทิตย์เกี่ยวกับอาการฝันร้าย ได้ยามาทาและกิน ที่สำคัญคือครั้งล่าสุดที่ไปเขาแทบจะส่งเธอไปหาจิตแพทย์

เขาบอกว่ามันเป็นอาการทางจิตชนิดหนึ่ง แต่เธอปฏิเสธแล้วเดินออกมาเลย

ช่วงแรกๆที่มาประเทศฮ่องกง คริสเห็นคนของซังคยองคอยตามเธอไปทุกที่ที่เธอไปแถมยังมาชวนเธอจากเด็กอันธพาลที่เข้ามาหาเรื่อง แต่พักหลังเธอไม่ค่อยเห็นแล้วซึ่งมันแสดงว่าซังคยองเองก็ถอดใจที่จะพาเธอกลับไปหาบี หรือแปลได้อีกความหมายหนึ่งคือพวกเขาซ่อนตัวได้เนียนขึ้นก็เป็นได้

ตอนนี้ยังเช้าอยู่ เลยจากที่พักเธอไปไม่ไกลเป็นสวนสาธารณะ เธอจะไปที่นั้น

เธอลุกขึ้นแต่งตัว หยิบกระเป๋าสตางค์ติดมือไปแล้วเดินตรงไปยังสวนสาธารณะที่ว่า ก่อนจะนั่งลงบนชิงช้าตัวเดิมที่หลายเดือนมา เธอมานั่งเกือบทุกวัน

มีอยู่วันหนึ่งที่มีคนหน้าเหมือนชางกิลมาปรากฎตัวหน้าบ้านเธอ เธอมองการแต่งตัวแบบนักธุรกิจของเขาและรู้ว่าเขาไม่ใช่ชางกิล แต่ไม่ว่าจะเพราะอะไรก็ตามเธอไม่เปิดประตูให้เขาเข้ามา ซึ่งหลังจากนั้นสิบนาทีเขาก็ไป

เธอเคยให้สัมภาษณ์นักข่าวไว้ว่าจะลองหางานอื่นทำ

แต่เธอก็ไม่ได้ทำตามที่พูด สภาพร่างกายของเธอไม่เอื้ออำนวย

คริสย้อนนึกกลับไป มั่นใจว่าซังคยองต้องรู้แน่ๆว่าเธออยู่ที่นี่ แต่ว่าซังคยองจะบอกบีไหมอันนั้นเธอไม่แน่ใจ สิ่งที่มั่นใจคือสองปีมาแล้วที่เธอไม่เคยเห็นหน้าบีเลย

เธอตัดทุกทาง ไม่ติดตามข่าวสารจนแทบกลายเป็นคนเก็บตัว

ตอนแรกเธอโกรธ พยายามโกรธทุกอย่าง ทุกคน เพื่อที่สักวันหนึ่งเธอจะอยู่ได้โดยไม่ต้องจำใครให้มันรกสมองอีก แต่เปล่าเลย เธอทำไม่ได้

เธอรู้อยู่แก่ใจว่าเธอไม่ได้โกรธอะไรเลย เธอต้องการพวกเขาาไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นก็ตามเพราะทุกคนต่างก็สำคัญสำหรับเธอหมด ในช่วงเวลาสั้นๆที่พวกเรารู้จักกัน ทั้งบีที่พยายามทำลายและรักษาเธอเอาไว้ในเวลาเดียวกัน ทั้งซังคยองที่ช่วยน้องสาวเธอเอาไว้รวมถึงพยายามช่วยเธอจากเรื่องทุกอย่างเสมอมา

ทั้งซินที่ถึงแม้จะแปลกๆไปบ้าง แต่ก็ช่วยทั้งเธอและบีเอาไว้ด้วยความเสียสละของตัวเอง

ทั้งเซนต์ที่ยื่นมือเข้าช่วยเราทุกครั้งเวลามีปัญหา

ทั้งชางกิลที่ถึงจะเคยใส่ร้ายและทำไม่ดีเอาไว้ แต่ก็กลับตัวได้

เธอไม่รู้ว่าเป็นยังไงบ้าง มันเกิดอะไรขึ้นบ้างช่วงที่เธอไม่อยู่ เมเนียกับเซนต์ยังทะเลาะกันอยู่ไหมหรือซินจะใช้ร่างเจสซี่ในการมีอะไรกับคนอื่นไปทั่วเหมือนเดิม แล้วซังคยองกับพลอยยังรักกันดีไหม ไหนจะฮิมกับบีอีก

คริสคิดถึงจนพูุดอะไรไม่ออก มันจุกอยู่ในอก

มันเหมือนกับว่าเธอจากมาพวกเขาก็ยังอยู่ได้ อยู่ได้โดยไม่ต้องมีเธอ แตกต่างจากเธอโดยสิ้นเชิงและเธอไม่ค่อยพอใจ

เธอเริ่มไกวชิงช้าของตัวเองเล็กน้อย เพื่อขับไล่ความคิดของตัวเองออกไป

ตอนนั้นเองที่เธอสังเกตเห็นเด็กคนหนึ่งกำลังวิ่งมาหาชิงช้าที่เธอนั่งอยู่ ก่อนจะล้มฟุบลงไปพื้นเพราะยังหัดเดินไม่คล่องนัก คริสขยับตัวลุกขึ้นไปช่วยโดยไม่ได้คิดอะไร มือทั้งสองข้างประคองเด็กน้อยให้ลุกขึ้นนั่งในขณะที่มือก็คอยปัดทรายที่เลอะเปรอะใบหน้าออกอย่างเป็นห่วงเป็นใยคลอกับเสียงร้องไห้ที่ดังขึ้นมา

"แม่หนูอยู่ไหนคะ?" เธอก้มลงกระซิบถามเด็กคนนั้น พลางใช้มือปาดน้ำตาไปด้วย

"..." ไม่มีเสียงตอบนอกจากเสียงสะอื้นร้องไห้ที่ยังดังอยู่

คริสถือวิสาสะอุ้มร่างเล็กๆขึ้นมากอดแล้วพาไปนั่งยังชิงช้าที่เธอนั่งเมื่อสักครู่ ส่วนเธอทรุดตัวลงนั่งยองๆตรงหน้าชิงช้าแล้วไกวแผ่วเบาให้เด็กน้อยคนนั้นผ่อนคลาย

สายตาของเธอไล่สังเกตไปทั่วใบหน้าของเด็กคนนั้นก่อนจะลงข้อสรุปได้ว่าเป็นเด็กผู้หญิง ชุดสีฟ้าที่ใส่อยู่เปื้อนไปด้วยทรายเล็กน้อยและเธอปัดมันออก รูปร่างผอมไม่ค่อยอวบอ้วนเหมือนเด็กทั่วไปทำให้เธอย่นคิ้วอย่างแปลกใจ ก่อนที่จะเหลือบไปเห็นรอยแผลขนาดเล็กจากการหกล้มเมื่อสักครู่บนหัวเข่าเล็ก

"เจ็บไหม?" เธอถาม บรรจงเป่าลมผ่านริมฝีปากเพื่อให้มันบรรเทาอาการเจ็บแสบ

"..." ไม่มีเสียงตอบนอกจากใบหน้าที่พยักหน้าขึ้นลง

เธอมองสำรวจสร้อยคอบนคอของเด็กหญิงตรงหน้า ก่อนจะชะงักเล็กน้อยเมื่อเห็นว่ามันเป็นสร้อยแบบเดียวกับที่เธอเคยเห็นบีใส่เอาไว้เสมอ

เด็กคนนี้... เป็นลูกของบีงั้นเหรอ

ตอนนั้นเองที่เธอได้ยินเสียงเท้า มันแผ่วเบา แต่มั่นคงและหนักแน่น

"แม่..." เด็กหญิงตรงหน้าเธอพูดภาษาไทย ก่อนจะพยายามลงจากชิงช้าแต่เธอใช้มือข้างหนึ่งกักร่างกายเล็กเอาไว้แล้วเหลียวหันไปมองคนที่เดินเข้ามาเพื่อยืนยันว่าความคิดของตัวเองถูกต้องจริงไหม

และเธอก็พบว่ามันถูก คนที่ยืนอยู่ด้านหลังของเธอคือบีจริงๆ

บนใบหน้าสวยมีรอยยิ้มประดับอยู่ แววตามีความสุขในนั้นทำให้เธอสะอึกและเธอทำได้เพียงแค่ถอยหลังเมื่อบีเดินเข้ามาใกล้ ร่างบางกระซิบอะไรบางอย่างข้างหูลูกสาวแล้วหันมองมาอีกครั้งแถมยังขยับรุกเข้ามาเร็วมากจนเธอไม่ทันตั้งตัว

หมับ!

"เดินหนีทำไม ไม่คุยกันหน่อยเหรอคริส?"

"คุยอะไร" เธอเม้มริมฝีปาก ไม่อยากยอมรับจริงๆว่าคิดถึงบีมากจนแทบเป็นบ้าให้ได้ แต่ทิฐิของเธอก็ยังสูงจนน่าเบื่อ

สายตาของบีไล่มองร่างกายของเธอ ก่อนจะใช้มือข้างหนึ่งเลิกแขนเสื้อของเธอขึ้นจนเผยให้เห็นถึงบาดแผลที่เธอทำไว้กับตัวเอง นิ้วเรียวไล้ไปตามบาดแผลเหมือนกำลังสำรวจมองก่อนที่เสียงหวานจะดังขึ้น

"คนของซังคยองรายงานมาว่าคริสไปหาหมอบ่อยมาก"

"..."

"เป็นเพราะแผลพวกนี้?"

"..."

"คริสไม่อยากจะคุยกับบีจริงๆเหรอ?"

มันเหมือนฝันเลยที่คริสเห็นบียืนอยู่ตรงหน้า แต่เธอไม่มั่นใจว่าการที่บีมามันมีเจตนาอะไรเพราะร่างบางพาลูกสาวของตัวเองมาด้วย

"บีลืมแนะนำคริสเลย... นี่ลูกสาวของบี ชื่อซิน"

"..." ซินเหรอ...

"ซินมีฝาแฝดด้วยนะ ชื่อเซนต์"

"ทำไมถึงตั้งชื่อลูกสาวฝาแฝดของตัวเองแบบนั้น ก็ซินกับเซนต์..." เธอกลืนคำพูดของตัวเองไป เพราะจริงๆแล้วเธอก็แทบไม่รู้อะไรเกี่ยวกับซินกับเซนต์เลยหลังจากวันนั้น อย่างที่บอกไปว่าเธอไม่ได้ติดต่อกับใคร

"ทุกบุคลิกของเจสซี่... ตายไปแล้ว"

มันคงเป็นเหตุผลที่สร้อยที่ซินเคยให้บี อยู่กับเด็กหญิงตรงหน้าเธอ

"พวกเขาตายจากตัวเจสซี่ไปตั้งแต่คริสหายไปได้ประมาณห้าเดือน" เสียงของใครบางคนดังเสริมขึ้นด้านหลัง และเมื่อเธอหันไปก็เจอกับซังคยองที่กำลังเดินเข้ามา "เพราะเซนต์เคยขอเอาไว้แบบนั้น ใช่ไหม?"

ซังคยองหันไปถามเด็กหญิงอีกคนหนึ่งที่ตัวเองอุ้มอยู่และเด็กหญิงก็หัวเราะเหมือนว่าตัวเองรู้เรื่องราวด้วยทุกอย่าง

คริสใจหาย เหมือนตัวเองถูกฟาดด้วยของแข็งซ้ำๆกันหลายครั้ง

เด็กหญิงทั้งสองคนยืนอยู่ข้างกันและเริ่มวิ่งไล่ตีกันไปมาตามประสาเด็กเล็กๆ บีมองภาพนั้นด้วยแววตาเศร้าสร้อยก่อนจะหันมายิ้มให้เธอเป็นอันดับถัดมา รอยยิ้มที่ทำให้หัวใจของเธอกระตุกวูบพร้อมทั้งเต้นกระหน่ำจนน่ากลัว เลือดสูบฉีดไปทั่วทั้งใบหน้า

"งั้นกลับมาเรื่องของเรากันดีกว่า"

"..."

"เรื่องราวตลอดช่วงสองปีเป็นเรื่องที่เมเนียวางแผนเอาไว้และปล่อยให้พวกเราเดินตามแผนของตัวเองเงียบๆมาตลอด ทั้งที่จงใจปล่อยให้บีแต่งงานกับฮิมเพราะอยากให้มีลูก ทั้งเรื่องที่จัดการให้บีเลิกกับฮิมทันทีที่เด็กคลอดออกมา"

"..."

"ทั้งเรื่องที่ปล่อยให้ทุกคนดูแลคริส ทั้งหมดคือสิ่งที่เมเนียทำให้บี"

"..." เธอมองเห็นว่าซังคยองขยับตัวไปเล่นกับหลานสองคนแทนที่จะมายืนฟังพวกเราคุยกันเหมือนให้ความเป็นส่วนตัว

"บีเข้าใจว่าคริสรู้สึกยังไงตลอดเวลาที่ผ่านมา บีไม่รุ้ว่าคริสจะยังรอบีอยู่ไหม แต่ถึงอย่างนั้นบีก็มายืนอยู่ตรงนี้เพื่อให้คริสเข้าใจว่าบียังอยู่ข้างๆคริสเสมอ และบีก็ไม่กล้าขอโอกาสให้เรากลับมารักกันด้วย"

"..." ถึงจะไม่ได้ขอ แต่เธอก็รักบีไปแล้วจนหมดใจ

"แต่บีกล้าขออย่างหนึ่ง ขอให้คริสเก็บเรื่องทั้งหมดเอาไว้ในความทรงจำ"

"..."

"แล้วเรามาเริ่มต้นกันใหม่ได้ไหม?"

พวกเราทั้งหมดเงียบลงโดยไม่ได้นัดหมาย มีเพียงเสียงหัวเราะของเด็กน้อยทั้งสองที่หากเธอตอบตกลงกับบีไป เด็กสองคนนั้นก็จะเป็นลูกของเธอด้วยเหมือนกัน ซังคยองหันมามองเหมือนลุ้นว่าเธอจะตอบบี เช่นเดียวกับบีที่ใบหน้าซีดเผือดจนไร้สีเลือดเหมือนกับกำลังกังวลอย่างหนักว่าเธอจะปฏิเสธ 

ก่อนที่เธอจะเหลือบไปเห็นกล่องแหวนแต่งงานที่อยู่ในมือของซังคยอง เหมือนกับซังคยองต้องการให้เธอเห็นมัน และมองจากไกลๆ... ชื่อของเธอกับบีสลักอยู่บนแหวนทั้งสองวงนั้น

คริสตื้นตันเกินกว่าจะพูดอะไรได้

เธอหัวเราะทั้งน้ำตาแล้วตอบ "เราก็ยืนคุยกันมานานแล้วนะ แต่ฉันยังไม่รู้จักชื่อคุณเลย"

"ชื่อบี... น้ำทิพย์ จงรัชตวิบูลย์ แล้วคุณ?" บีอมยิ้มออกมาเหมือนได้ยินคำพูดของเธอ ก่อนจะใช้ปลายนิ้วเรียวอบอุ่นปาดน้ำตาให้เธออย่างอ่อนโยน

"ฉันเหรอ?"

"..."

"ฉันชื่อคริส... ศิริน จงรัชตวิบูลย์"




ฟิคผีเสื้อจบแล้ว ตอนจบละครไทยแปลกๆ -..-

ไม่รู้ว่าจะพูดอะไร แต่ว่าขอบคุณนะคะที่ติดตามกันมาจนถึงตอนสุดท้าย

และอันนี้คือที่จะลงแทนผีเสื้อ #ฟิคราชวงศ์บีคริส

แนวแฟนตาซี ละมุ่นๆ แตกต่างกับอีกสองเรื่องโดยสิ้นเชิง





ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 7 ครั้ง

24 ความคิดเห็น

  1. #1258 nusba_fanclub2 (@nusba_fanclub2) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2559 / 23:14
    ชอบเรื่องนี้มากๆๆๆๆค่ะไรท์ เราอ่านจบตั้งแต่ไรท์อัพตอนนี้แล้วล่ะ แต่แจ้งเตือนทำให้นึกถึงอีก เลยอ่านอีกรอบ ทำให้เราคิดว่า ถ้าทำออกมาเป็นเล่มมันจะดีนะไรท์ 55555 เรื่องแบบดาร์กๆซับซ้อนแบบเนี่ยเราชอบมากๆเลย เราว่าถ้าไรท์ทำเป็นเล่มนะ อืมหื้มมมมม จิงๆ เราอยากได้จัง 55555
    #1258
    0
  2. #1212 wonderfullsone (@wonderfullsone) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 3 มีนาคม 2559 / 10:27
    และแล้วก็จบจนได้ ชอบมากค่ะอ่านแล้วลุ้นมากว่าจะลงเอยกันยังไง ตัวละครซับซ้อนจนบางครั้งต้องวนอ่านตอนเดิมเพราะงง ฮ่าาาาา แต่ถึงยังไงก็ขอบคุณไรเตอร์ที่แต่งฟิคสนุกๆแบบนี้มาให้อ่านนะคะ
    #1212
    0
  3. #1206 BOr_BOw (@BOr_BOw) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 29 กุมภาพันธ์ 2559 / 00:35
    ทำมายยยย ฟีลตอนอ่านจบทำไมถึงฮาไม่รู้
    คือมันละครไทยจริงด้วยอ่า คุณไรต์ปูมาอย่างดราม่าซับซ้อนโลเคชั่นเกาหลี
    จบที่HK แต่ละมุนอย่างกับละครไทย ฮืออ (เพลงประกอบงานแต่งมั่กๆ)

    ที่จริงชอบปนทึ่งนะ เพราะเรื่องนี้ปมเยอะมาก ตัวละครทุกตัวดูคาแรคเตอร์ชัดเจน
    (แม้บางคนจะมีหลายคาแรคเตอร์ในคนเดียวไปบ้าง)
    แต่สามารถคลายปมและอย่างแฮปปี้ ดี๊ดี แบบนี้ได้ ปรบมือออ
    เมเนียมันร้ายยยย ได้คริสก่อนบีตัวจริงละยังมาหลอกใช้ฮิมแล้วทิ้งอีกแน่ะ

    ps.จะตามไปฟิคลูกเทพต่อก็ไม่ไหวละค่ะ แต่ว่างละจะรีบไปอ่านเบย
    #1206
    0
  4. #1204 ลีเมอร์ (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2559 / 18:19
    จบแล้วววว ตามมาตั้งแต่แรกๆรู้สึกใจหายนิดหน่อยขอบคุณที่เขียนจนจบนะคะ^^
    #1204
    0
  5. #1203 chukichi (@chukichi) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2559 / 15:29
    โอ้ย จบแล้ว ใจหายย ชอบเรื่องนี้มากก อย่าลืม nc ตอน13 นะคะไรท์ ????
    #1203
    0
  6. #1201 เอลวา (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2559 / 23:35
    จบได้แบบ ดีต่อใจมากกกกกก

    ชอบบบ



    ติดตามไรท์ตลอดนะะะ

    อัพเรื่องอื่นด้วยนะ รอๆๆๆๆ
    #1201
    0
  7. #1200 cool.yy (@cool-yy) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2559 / 22:44
    โอ๊ยใจหายเป็นบ้าาา ติดตามต่อน้าาา ปล.อย่าทิ้งฟิคเสือน้าา
    #1200
    0
  8. #1199 โซวอน (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2559 / 21:15
    จบเเล้ว รู้สึกเหมือนบีคริสจะหายไปT^T

    ใจหายอ่ะ ติดตามเรื่องนี้มาตั้งเเต่ไรท์ยังไม่ลงตอนเเรก

    เเต่ก็ดีใจที่จบเเบบเเฮปปี้

    จะติดตามเรื่องต่อๆไปของไรท์อีกน้า

    #1199
    0
  9. #1198 Metasinee (@Metasinee) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2559 / 20:15
    แฮ่ๆ..!!ฟิคจบแล้ว แต่มีคำถามอยู่ในหัว555 ขอบคุณมากนะคะ จะติดตามทุกเรื่องนะคะ😙
    #1198
    0
  10. #1197 kindly boy (@kingzoda) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2559 / 19:55
    ตามอ่านเรื่องนี้มานานมากกกก อ่านไปก็อึดอัดไปตอนแรก และเพิ่มขึ้นเรื่อย อ่านตอนที่แล้วตอนแรกก็คิดไม่ออกว่าจะจบยังไงให้มันแฮปปี้ แต่ตอนนี้รู้แล้วว่า คริสชื่อว่า "ศิริน จงรัชตวิบูลย์" #ชอบมากๆนะฮ้ะะะ เป็นกำลังใจให้เขียนเรื่องต่อๆไปอีกเยอะะะๆๆๆเลย
    #1197
    0
  11. #1196 BEmine1987 (@BEmine1987) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2559 / 19:34
    มีคำถามค่ะ คนที่แต่งกับฮิมจนมีลูกนี่บีหรือบีเมเนีย
    เป็นแผนของเมเนียแต่คนที่แต่งนี่ใครคะ
    #1196
    1
    • #1196-1 eroticgods (@eroticgods) (จากตอนที่ 16)
      27 กุมภาพันธ์ 2559 / 19:42
      คนแต่งคือพี่บี 5555555555
      #1196-1
  12. #1195 cplabel (@cp280242label) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2559 / 16:47
    จบแล้วหรอฮรืออ ชอบมาก สนุกมากเลย ใจหายอ่ะ ขอบคุณไรท์น้าาาที่แต่งฟิคดีๆแบบนี้ให้อ่าน ไรท์เก่งมาก
    #1195
    0
  13. #1194 JailerBomb (@jailerbomb) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2559 / 16:28
    จบแล้ว ฮื้อออออ สนุกมากค่ะ ชอบมากด้วย ทำให้ได้ฝึกทักษะการอ่าน //ฮาาา
    ขอบคุณที่แต่งให้อ่านนะคะ รอติดตามเรื่องต่อไปค่ะ
    #1194
    0
  14. #1193 BCFC (@posapaan) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2559 / 16:28
    จบแล้วหรอ งื้อออออออ ใจหายนะ แต่ก็นะงานเลี้ยงย่อมมีวันเลิกรา ขอบคุณที่แต่งฟิคดีดีแบบนี้ออกมา จะไม่เรียกร้องให้ไรต์รวมเล่มแต่ถ้าทำก็จะดีมากมาก และพร้อมซื้อเสมอ 55555
    #1193
    0
  15. #1192 Greenteaaum (@greenteaaum) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2559 / 16:25
    ชอบฟิคเรื่องนี้มากเลย คือเวลาอ่านมันทั้งหน่วง ทั้งสนุก เราชอบตอนจบมากที่ทุกคนพร้อมจะลืมเรื่องในอดีตแล้วเริ่มต้นใหม่ แอบเขิน "ศิริน จงรัชตวิบูลย์" -//////-
    จะติดตามเรื่องอื่นต่อๆ ไปนะคะ ขอบคุณที่แต่งเรื่องนี้มาให้อ่านกัน
    #1192
    0
  16. #1191 drmiizz (@drmiizz) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2559 / 16:13
    จบแล้วว เฮ้อ... รู้สึกผูกพันกับเรื่องนี้ ;_; ขอบคุณที่แต่งเรื่องดีๆแบบนี้ให้เราได้อ่านนะคะ ไม่คิดว่าจะหาทางจบละมุนแบบนี้ได้5555 ได้ความรู้เกี่ยวกับโรคหลายๆบุคลิกมากเลย ไรท์เก่งมากกกผูกปมได้ขยี้หัวใจขนาดนี้รอติดตามเรื่องใหม่นะคะ สู้ๆ :D
    #1191
    0
  17. #1190 jeabzina (@stjeabdekd) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2559 / 16:06
    อุ๊ย มีคนคิดเหมือนเราเลย 55
    #1190
    0
  18. #1189 cakeptmhy (@CAKEPTM) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2559 / 16:00
    จบ.....ได้แตกต่างจากเรื่องที่ดำเนินมามาก ตอนอ่านแรกๆนี่คิดภาพความละมุนแบบนี้ไม่ออกเลย แล้วไหนไอพี่บีบอกจะยกเลิกงานแต่ง แล้วมามีลูกแฝดได้ไงห้ะ แล้วชื่อเซนต์กับซินด้วย จะน่ากลัวขนาดไหน #นี่ก็ด่าพี่บียันตอนจบ ส่วนพี่คริส เธอเปลี่ยนนามสกุลเมื่อไหร่ เร็วไปม้ะ แต่นามสกุลเราก็เพราะนะ ให้ยืมไปใช้ค่ะ 5555555555555
    #1189
    0
  19. #1188 polajan1994 (@polajan1994) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2559 / 15:58
    ใจหายยตามฟิคนี้มาจนถึงตอนจบแล้วหรอเนี้ยย ไม่อยากให้จบเลยอ่า ไรท์จ๋าขอตอนพิเศษแบบว่าหลังจากพี่บีพี่คริสย้ายไปอยู่ด้วยกันแบบครอบครัวอะไรงี้
    #1188
    0
  20. #1187 Anoonep (@Anoone) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2559 / 15:50
    จบแล้ววววว ใจหายยยยยยย 
    เราอยู่มาด้วยกันนานมาก ตั้งแต่เริ่มชอบบีคริส ตั้งแต่มีบีคริส
    จนไรท์แต่งเรื่องใหม่ไปสองเรื่องล่ะ เป็นเรื่องที่ให้คะแนนไว้อันดับหนึ่ง
    ด้วยความชอบส่วนตัว >< เป็นกำลังใจให้ต่อนะคะ :)
    #1187
    0
  21. #1186 livelevil (@livelevil) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2559 / 15:14
    เป็นฟิคที่สนุกและชอบมากกกกกค่ะ แต่ก็เป็นฟิคที่เรารู้สึกเหมือนไม่มีพี่บีอยู่ในเรื่องเลย เหมือนกับคริสและใครก็ไม่รู้ที่มาอาศัยร่างพี่บี และก็มีคนอื่นๆอีกมากมาย แล้วก็ดำเนินเรื่องกันไป พี่บีโผล่มาเป็นนักแสดงรับเชิญเล็กๆในพาร์ทอดีตมาบางตอนสั้นๆและตอนจบ เราก็ไม่เข้าใจเหมือนกันว่าทำไมรู้สึกแบบนี้ มันโหวงๆค่ะ แต่ก็อ่านเพราะชอบบุคลิกของคริสในเรื่องนี้ ยังไงก็ขอบคุณไรเตอร์มากๆที่แต่งฟิคเรื่องนี้ให้อ่านและทำให้รู้จักโรคสองบุคลิกมากขึ้นค่ะ
    ปล. เรื่องราชวงศ์ขอพี่บีเป็นคนดำเนินเรื่องบ้างเถอะนะคะ ไม่เอาวิญญาณคนอื่นหรือตัวประกอบมากมายแล้วได้มั้ย ฮืออออ
    #1186
    0
  22. #1185 RyoJin2911 (@RyoJin2911) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2559 / 14:36
    โอ้ยยยยยย เรื่องนี้คือแบบตามอ่านสุดละ ดีใจมากที่จบแบบนี้ มันลุ้นมาตลอดจริงๆ ขอบคุณที่เขียนเรื่องสนึกๆแบบนี้นะคะ
    #1185
    0
  23. #1184 สายลม (@mapheung) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2559 / 14:18
    ชอบอ่ะ ตรงที่คริสพูดว่า "คริส ศิริน จงรัชตวิบูลย์" 
    ...บรรยายต่อไม่ถูก....
    #1184
    0
  24. #1183 LovelyGirl~ (@zeezajung) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2559 / 14:12
    โรแมนติกจัง~
    'ศิริน จงรัชตวิบูลย์' อร๊ายยย >///<
    เรื่องนี้เป็นอีกเรื่องที่ชอบมากกกก รู้สึกเวลาอ่านแล้วได้อารมณ์มาก ฟิลมาเต็ม
    ประทับใจมากเลย <3
    #1183
    0