{END} BeeCris | Butterfly Hoax

  • 100% Rating

  • 1 Vote(s)

  • 26,999 Views

  • 1,302 Comments

  • 978 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    22

    Overall
    26,999

ตอนที่ 12 : Butterfly Hoax :: Episode 10 {100%}

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1472
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 3 ครั้ง
    4 ก.พ. 59








EPISODE 10

- เมเนีย -


เราทุกคนเงียบกริบหลังจากผลัดกันเล่าเรื่องในส่วนที่ตัวเองรู้หมดแล้ว ซึ่งซินในร่างเจสซี่เป็นคนอาสาจะเล่าในส่วนที่บีจำไม่ได้แทนและความจริงที่ออกมาจากริมฝีปากอวบอิ่ม บวกกับสีหน้าเรียบเฉยนั้นทำให้บีที่ลุกขึ้นมานั่งกอดอกเปลี่ยนเป็นลุกขึ้นยืนแทน ส่วนซินก็ไม่ได้ขยับถอยไปไหนนอกจากมองสบตากับร่างบาง

คริสถอยออกมายืนนอกวงของทั้งสองคน บรรยากาศรอบตัวดูกดดันขึ้นไปอีกเมื่อทั้งสองมองหน้ากันเหมือนพร้อมที่จะมีเรื่องกัน

สงสัยประโยคที่บอกว่าทำทุกอย่างเพื่อปกป้องบี ไม่ใช่เมเนียคงแทงใจดำบีในบุคลิกเมเนียมากพอสมควร แต่เธอก็คิดเหมือนกันว่าถ้าเป็นเธอก็คงเสียใจเหมือนกัน รักกันจะเป็นจะตายตั้งแต่เมื่อสิบสองปีที่แล้วแต่กลับมาโดนคนรักพูดจาน่าตบแบบนี้ใส่

"ซิน ที่พูดมาคือจริง?" บีเป็นฝ่ายเริ่มถามก่อน ด้วยน้ำเสียงเครียดจัด แต่ท่าทางยังคงอยู่แบบสบายๆเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น

"ใช่" ซินถอนหายใจแล้วตอบ มันคงเป็นคำถามที่ต้องทำใจก่อนตอบ

."ซิน..." บีกัดริมฝีปากของตัวเองอย่างสับสน หมัดที่กำหลวมๆสั่นเล็กน้อยตามแรงอารมณ์ของเจ้าของร่างกาย คริสมองท่าทางนั้นสลับกับมองซินเป็นระยะเพื่อสังเกต ถึงจะรู้สึกผิดที่ทิ้งบีแถมยังใส่ความตอนนั้นแต่มันไม่ใช่เวลาขอโทษ

คริสไม่เข้าใจคนแบบซินเลย เหมือนจะทำทุกอย่างเพื่อครอบครัวของตัวเอง และก็เป็นคนทำลายสิ่งที่เคยรักษาไว้เองกับมือ

"มันอาจจะฟังดูทำใจยาก" ซินพูดด้วยน้ำเสียงเย็นชาและห่างเหิน ร่างบางเอนตัวพิงผนังจนใบหน้าทาบทับกับเงามืดภายในห้อง เปรียบเสมือนปีศาจที่คอยตัดสินชะตากรรมของคนอื่น "แต่ฉันคิดว่าเธอเองก็สมควรกลับไปหลับเหมือนเดิมได้แล้ว บีเมเนีย"

ซินไม่เคยใช้คำว่าเมเนียต่อท้ายคำว่าบีเลยสักครั้ง เมื่อสักครู่ครั้งแรกเลย

"ปกติบีจะยอมทำตามคำพูดซินง่ายๆ... แต่ไม่รู้ทำไมครั้งนี้ไม่อยากยอม" นัยน์ตาของบีวาวโรจน์และดูกรุ่นโกรธแบบที่คริสไม่เห็น จริงอยู่ที่เธอเคยเห็นมานัดต่อนัดแล้วว่าร่างบางโกรธยังไงแต่ครั้งนี้มันไม่เหมือนครั้งก่อนๆ

โกรธเพราะรัก แบบที่เธอไม่เคยได้รับ

เพล้ง!

คริสสะดุ้งเฮือกเมื่อได้ยินเสียงอะไรบางอย่างแตก เธอกระพริบตาเพื่อสะบัดไล่ความคิดของตัวเองออกไปชั่วขณะ สังเกตมองเศษแก้วที่แตกอยู่บนพื้นก่อนจะเห็นความเสียหายบนใบหน้าของเจสซี่ที่เป็นรอยถากเล็กๆ แต่เลือดสีแดงสดก็ไหลซิบออกมาจากรอยถากนั้น

ซินหลบแก้วที่บีขว้าง แต่เศษแก้วที่แตกก็ยังคงเฉี่ยวใบหน้าสวยลูกครึ่งจนกลายเป็นรอยแผลขนาดเล็กที่เห็นได้ยากในความมืด

"เวรฉิบ เธอคิดว่าเธอทำอะไรของเธออยู่?" ซินสบถเป็นคำพูดหยาบคาย ขณะยกมือขึ้นปาดเลือดข้างแก้มของตัวเองลวกๆ นัยน์ตาสีน้ำตาลอ่อนหรี่เล็กลงอย่างคาดโทษ "ถ้าเธอยังคิดจะทำร้ายฉันอยู่ ฉันเองก็จะไม่อยู่เฉยเหมือนกัน เข้าใจใช่ไหม?"

"คิดว่ากลัวไหม?"

บีเริ่มระบายอารมณ์ด้วยกันปาข้าวของที่อยู่ในระยะหยิบได้ใส่ซินในร่างเจสซี่ ซึ่งซินก็หลบได้หมดอย่างไม่น่าเชื่อ ถึงสิ่งของบางอย่างจะกระแทกโดนบ้างแต่มันก็ไม่ทำอันตรายเท่าไหร่

"ออกไปจากห้อง บีเมเนีย" ซินพูดเสียงเข้มพลางชี้นิ้วไปยังประตูห้อง

คริสยืนเงียบกริบเพราะนึกไม่ถึงว่าซินจะกล้าไล่บีแบบนั้น เริ่มอยากรู้ว่าความคิดของอีกฝ่ายมีอะไรเป็นส่วนประกอบบ้างและเป็นอย่างไรบ้าง มันดู... ไม่มีใจมากที่ไล่คนที่รักขนาดนั้นออกจากห้องเพียงเพราะกำลังทะเลาะกัน

ยังไม่ทันที่บีจะตอบรับ แต่เหมือนสีหน้าแข็งกร้าวของร่างบางก็เป็นคำตอบสำหรับซิน ร่างกายของเจสซี่ขยับไปตามการควบคุมของคนในร่าง

ผัวะ!

เพียงแค่หมัดเดียวหนักๆตรงเข้าไปยังจุดตายของผู้หญิงทุกคน ซึ่งมันก็คือหน้าท้อง สามารถทำให้บีที่ฤทธิ์เยอะเมื่อสักครู่ลงไปนอนกองกับพื้นได้โดยฉับพลัน หลังจากจัดการเสร็จซินไม่ปรายตามามองร่างของบีเลย แต่เดินไปหยิบผ้าขนหนูมาเช็ดเลือดที่ใบหน้าออกไปแทน

"ฉันคิดว่าการใช้กำลังไม่ใช่ทางออกของปัญหา" เหมือนมีสิ่งดลใจที่ทำให้คริสพูดกับซินในร่างเจสซี่แบบนั้น คนฟังเหลือบมามองแวบนึงแล้วหันไปทางอื่นทำไม่ใส่ใจเธอ

"กำลังสงสัยความคิดฉันอยู่ใช่ไหม?" ซินไม่สนใจคำพูดเธอ แต่เบี่ยงไปเรื่องอื่น

"..." คริสยักไหล่ยืนยัน ยอมรับว่าเธอสนใจมากจริงๆ สายตาเองก็เหลือบมองบีที่นอนจุกอยู่บนพื้น ได้ยินแต่เสียงครางต่ำลอดออกมาจากไรฟันเพียงเท่านั้น ซินหยิบจี้อะไรสักอย่างออกมาก่อนที่เธอจะจำได้ว่าบีเคยสวมมันมาก่อน เธอเคยเห็นมัน

"ฉันคิดว่าฉันไม่ได้เห็นคนที่ฉันรักสำคัญ มันใช้ได้สำหรับบางคน แต่บางคนก็ไม่ใช่เหมือนกันเพราะขนาดเซนต์ที่ฉันทั้งรักทั้งเกลียด มันยังเป็นคนสำคัญ"

"..."

"ฉันเห็นว่าบีตัวจริงสำคัญ ถึงจะไม่ได้รักเลยก็ตาม เพราะอย่างน้อยก็ยังเป็นคนในครอบครัวอยู่" ซินอธิบายความคิดของตัวเองออกมาอย่างตรงไปตรงมา "หรือถ้าจะให้พูดง่ายๆก็คือฉันรักบีเมเนียมาก แต่รู้ว่ามันเป็นไปไม่ได้ ฉันเลยไม่ได้เห็นว่าสำคัญ"

"งั้นตอนที่ออกมาปกป้องบีตอนนั้น..." คริสนึกย้อนกลับไปตอนที่ซินยอมเอาร่างกายของเจสซี่เข้าปกป้องบี ตอนที่ซึงจุนจ่อปืนไปทางนั้น

"ฉันปกป้องบี" ซินยืนยัน "เพราะฉันสัญญาเอาไว้"

คริสไม่มีอะไรจะพูดเมื่อได้ฟังแบบนั้น เธอเงียบกริบขณะหลุบสายตาลงต่ำเพื่อมองสังเกตบีอีกครั้งก่อนจะก้มลงไปเพื่อช่วยพยุงให้ลุกขึ้นยืน

ในที่สุดทุกอย่างก็ย้อนกลับมาทำร้ายบี แต่ไม่รู้ทำไม... คริสโคตรเสียใจ

เธอคิดว่าเข้าใจความรู้สึกของบีในบุคลิกเมเนีย มันเหมือนกับการที่ได้ยินคนสำคัญคนสุดท้ายของชีวิตพูดปฏิเสธว่าร่างบางไม่ใช่

ไม่ว่าจะไม่ใช่เพราะอะไร การไม่ใช่ก็เจ็บปวดเสมอ

คริสเปิดประตูเพื่อเตรียมพาบีออกไป เสี้ยววินาทีที่เธอผลักบานประตูให้ปิดลงเมื่อออกมาจากห้องแล้วเรียบร้อย ภาพที่เห็นทำให้เธอชะงัก ภาพของซินในร่างเจสซี่ที่ทรุดตัวลงไปนั่งกองอยู่บนพื้น มือทั้งสองข้างถูกยกขึ้นปิดใบหน้าสวยลูกครึ่งเอาไว้ในขณะที่น้ำตาไหลผ่านร่องนิ้วลงมา

เธอเหลือบมองข้างตัว คิดว่าร่างบางคงไม่เห็นเหมือนที่เธอเห็น

บีไม่ได้พูดอะไรเลยระหว่างทางที่เธอพาเดินกลับห้อง แต่เมื่อมาหยุดยืนหน้าห้องเธอกลับคิดความคิดดีๆออกมา จึงเปลี่ยนทิศทางพาร่างบางพยุงไปขึ้นลิฟท์แทนและกดปุ่มชั้นบนสุด

ร่างบางไม่ได้ถามว่าเธอคิดอะไรอยู่ เงียบกริบราวกับคนเป็นใบ้

มีเพียงแววตาเท่านั้นที่ยังแสดงให้เห็นถึงความเจ็บปวด

ในที่สุดคริสก็มาถึงจุดหมายที่เธอต้องการจะมาตั้งแต่ตอนแรก เธอมองกรุงโซลยามค่ำคืนในขณะที่เดินตรงไปยังราวระเบียงดาดฟ้า เมื่อมองลงไปก็เห็นแต่ผู้คนที่เดินไปมาพร้อมกับแสง สี เสียง มันสวยงามหาที่ใดเปรียบ แต่มันก็สับสนวุ่นวายด้วยเช่นกัน

พาขึ้นมาทำไม?” น้ำเสียงไม่เป็นมิตรดังขึ้นมาจากบี แต่คริสไม่ได้สนใจเพราะเห็นว่าร่างกำลังโมโหจากเรื่องเมื่อสักครู่

มาผ่อนคลาย... ทำใจให้สบายสิ

ไม่ได้ต้องการสักหน่อยร่างบางบ่นพึมพำ แต่ก็ยอมเงียบลงเพื่อดื่มด่ำบรรยากาศดีๆระหว่างเรา ถึงแม้มันจะไม่มีอะไรเลย ไม่มีอาหาร ไม่มีไวน์ ไม่มีการดินเนอร์ใต้แสงเทียน แต่เธอกลับรู้สึกว่าการไม่มีอะไรเลยบางครั้งก็ดีเหมือนกัน เพราะมันแสดงให้เห็นถึงเจตนาที่แท้จริงได้ง่ายขึ้น

นี่...

หลังจากเรายืนอยู่ประมาณสิบนาที คริสตัดสินใจทำลายความเงียบขึ้นเพื่อถามคำถามที่ตัวเองอยากรู้มาตลอด แต่บีกลับขัดขึ้นมาก่อน

ซินบอกให้บีเกลียดคริสบีเป็นฝ่ายพูดเปิดใจก่อนที่เธอจะถามเสียอีก ซินบอกว่าเคยเกิดเรื่องที่เลวร้ายมากๆขึ้นกับบีและคริสคือสาเหตุของเรื่องพวกนั้น ซึ่งตอนนั้นซินกับเซนต์เป็นที่พึ่งเดียวของบี แต่เพราะซินสำคัญกว่าตรงที่บีเกิดหลงรักซินขึ้นมาทำให้บีเลือกจะเชื่อซินมากกว่า

“…”

คือ... จะพูดยังไงดี ตอนนั้นเซนต์ก็พยายามห้ามซินไม่ให้ยัดอะไรแปลกๆใส่หัวของบี แต่เพราะว่า...มันเหมือนกับว่าคนที่พูดคือบีคนเดียวที่คริสเคยรู้จัก เธอมองร่างบางนิ่งๆขณะเริ่มมองเห็นภาพซ้อนระหว่างหญิงสาวที่เธอรู้จักและรักมากกับคนที่เธอไม่รู้จัก แต่อยู่ด้วยกันมานานพอที่จะเกิดความผูกพัน

“…”

ซินอยากให้บีปกป้องตัวเอง ซินบอกว่าบีเป็นนางพญาและบีต้องเข้มแข็งมากกว่านี้... ซินสร้างเหล็กในให้บี เพราะผึ้งที่ไม่มีเหล็กในก็เหมือนผึ้งที่ตายจากไปแล้ว

ซินบอกว่าคนที่พังเหล็กในของบีคือคริส?” คริสแค่ถาม เธอไม่ได้จะหาเรื่องอะไรมาทับถมซ้ำเติม เพียงแค่รับฟังเท่านั้นเพราะเรื่องที่ซินพูดก็ไม่ใช่ไม่ถูก

มันถูก... ถูกทุกอย่างเลยต่างหาก

ใช่

“…” ก็ไม่แปลกใจ อย่างที่คิดไว้เลย

“ซินบอกว่าไม่ว่ายังไงก็ตามคริสก็ไม่คู่ควรกับบี คงเป็นเพราะอารมณ์หึงหวงมั้งทำให้ซินพูดมาแบบนั้นโดยไม่ไตร่ตรอง ส่วนเรื่องที่ซินรักบีมากเหมือนกัน บีไม่แปลกใจ...บียิ้มออกมา เป็นรอยยิ้มจริงใจและเป็นมิตรที่สุดเท่าที่เคยเห็น แต่ไม่ว่ายังไงก็ตาม ซินไม่มีทางรักบีไปมากกว่าฝาแฝดของตัวเองเลย ซินรักเซนต์มาก บีคอยสังเกตตลอด

แบบพี่น้องหรือ...

มากกว่านั้น หาอะไรมาเปรียบเทียบไม่ได้เลยบีส่ายหน้าขณะที่ทรุดตัวนั่งลงบนพื้นราวกับเหนื่อย คริสจึงนั่งลงตามเพื่อไม่ให้ร่างบางเหงาที่ต้องนั่งอยู่คนเดียวแต่ยังไม่ทันนั่งให้สบายร่างบางก็เอนตัวลงนอนแล้วหลับตาลง

“…บี?”

ถูกของซิน บีควรจะหลับพักผ่อนได้แล้วเหมือนกัน แล้วก็...ร่างบางเว้นจังหวะการพูดไว้เล็กน้อย น้ำตาหยดหนึ่งไหลลงมาปริ่มตรงขอบตาก่อนที่มันจะไหลลงมาตามแก้มเนียนใส ถ้าบีอีกคนตื่นขึ้นมาเมื่อไหร่... ฝากขอโทษด้วยนะ คริส

ได้... คริสจะขอโทษให้คริสหลุบสายตาลงเพื่อมองใบหน้าเนียนใสของหญิงสาวที่เธอหลงรัก ใช้ปลายนิ้วปาดน้ำตาให้อย่างอ่อนโยน

บีหลับไปอย่างรวดเร็วในที่ที่ไม่สมควร แต่ถึงอย่างนั้นคริสก็ไม่ได้ว่าอะไรเพราะเธอยังมีเวลาทั้งคืนในการเฝ้ารอให้หญิงสาวที่เธอรักตื่นขึ้นมานั่งคุยกับเธอ สายตาเหลือบขึ้นมองท้องฟ้า สังเกตหมู่ดาวทีละดวงอย่างเหม่อลอย

หมับ!

คริสสะดุ้งเฮือกเมื่อมือของใครบางคนสัมผัสเข้าที่ไหล่ เธอหันขวับไปมองอย่างรวดเร็วก่อนจะพบกับใครบางคนที่ไม่รู้จัก แต่เหมือน... จะรู้จักกับบี

นัยน์ตาสีเทาอมฟ้ากับเส้นผมสีน้ำตาลประกายบลอนดิ ใบหน้าสวยแบบชาวตะวันตก รูปร่างสูงผอมเพรียวในชุดสีดำสนิทเข้าชุดกัน ก่อนที่ริมฝีปากสวยได้รูปจะพึมพำอะไรบางอย่างทั้งๆที่ยังไม่ปล่อยมือจากไหล่ของเธอ

ไม่เสียแรงที่ตามหามานาน บี น้ำทิพย์ จงรัชตวิบูลย์



Saint Talk

ซินกำลังร้องไห้

เซนต์สัมผัสได้เหมือนกับทุกคน เพราะอะไรบางอย่างที่พวกเราไม่เข้าใจเชื่อมพวกเราเอาไว้ด้วยกัน แต่ความรู้สึกของเธอมันร่ำร้องมากกว่านั้นเพราะซินเป็นน้องของเธอ เป็นน้องสาวคนเดียวที่เธอรักจนแทบถวายชีวิต

ถึงเราทั้งสองคนจะรู้จักความรักกันอยู่แล้ว แต่เป็นครั้งแรกที่ซินทำให้เธอหวั่นไหวในคำว่ารักที่มากกว่านั้น แบบที่พ่อมีให้แม่ และเราก็ใช้ชีวิตอยู่แบบนั้น

ไม่ได้คิดจะเปลี่ยนแปลงอะไรเลย

ตอนนั้นซินหนีไปเที่ยว เซนต์จำมันได้แม่นมากเพราะความที่ว่ากลัวแม่ว่าน้อง เธอจึงโกหกคนอื่นทุกคนเพื่อปกป้องซินและนั่งรอให้ซินกลับบ้านมา จำได้แค่ว่านั่งรอจนเกือบหลับแต่ซินก็โผล่มาในสภาพเมามายจนหมดสภาพอย่างไม่น่าดู ใบหน้าของเราเหมือนกันทุกตารางนิ้ว แต่อย่างอื่นไม่ค่อยเหมือนรวมถึงนิสัยด้วย

จำได้ว่าลากซินขึ้นไปนอนบนห้องลำบากมาก ระหว่างที่กำลังจะออกจากห้องเธอโดนรั้งเอาไว้ด้วยฝ่ามือที่ค่อนข้างร้อนของฝาแฝด ก่อนจะจบลงที่เธอต้องลงไปนอนกอดกับอีกฝ่ายบนเตียงนอนเดียวกัน

มัน... ไม่แน่ใจเหมือนกันว่าเกิดอะไรขึ้นต่อจากนั้น

เซนต์เหลือบมองทศกัฐณ์ อลิซาเบธ และตามด้วยปฏิวัติเป็นคนสุดท้าย ก่อนจะพบว่าเขาก็มองเธออยู่ก่อนแล้ว เธอจึงพยักหน้าเพื่อบอกให้เขาออกไป

มันเหมือนว่าพวกเรานั่งอยู่ในที่ที่มืดมิดสุดๆ แต่ก็ยังสามารถมองเห็นกันได้ชัดเจนมาก ตรงกลางเป็นแสงสีขาวสาดส่องลงมาซึ่งมันเป็นหนทางเดียวที่เชื่อมต่อพวกเรากับร่างเจสซี่ เราใช้ทางนั้นในการออกไปและกลับมา ปกติแสงสว่างนั้นจะสว่างสาดส่องทั่วร่างกาย แต่จะหุบลงจนกลายเป็นวงกลมเล็กแค่นิ้วมือหากมีบุคลิกใดบุคลิกหนึ่งอยู่ในร่างก่อนแล้ว

เธอเป็นเพียงคนเดียวที่รู้วิธีออกไปควบคุมร่างกับแสงสว่างเล็กเท่านิ้วมือนั้น... แต่ปฏิวัติเองก็รู้เหมือนกันเพราะอ่านความคิดของเธอ

ใช้เวลาไม่นานซินก็กลับมา ร่างบางทรุดตัวนั่งกับพื้นเหมือนเด็กกำลังงอแง เซนต์ขยับร่างกายของตัวเองไปใกล้น้องสาวฝาแฝดขณะใช้แขนทั้งสองข้างโอบรัดร่างกายที่กำลังสั่นระริกเอาไว้อย่างเบามือเป็นเชิงปลอบประโลม

ซินเป็นคนที่ร้องไห้ง่ายและทิฐิเยอะ มีแค่เธอที่เข้าใจ

เซนต์ถอนหายใจ ขณะส่งสายตาขอความช่วยเหลือไปทางทศกัณฐ์เพื่อให้มาปลอบซินแทนเธอก่อนจะลุกขึ้นยืนแล้วเดินไปยังแสงสว่างที่หุบลงจนเหลือเพียงแค่เสี้ยวหนึ่ง มือของเธอสัมผัสเข้าไปแสงสว่างนั้นก่อนที่สายตาจะเงยขึ้นมองใครคนหนึ่ง

อลิซาเบธยืนอยู่ตรงหน้าเธอ ไม่พูดไม่จานอกจากมองเธออยู่แบบนั้น ปกติหญิงสาวจะไม่ลุกมาคุยกับใครมากนัก เหตุการณ์ที่มายืนประจันหน้ากันแทบเป็นไปไม่ได้

"อย่าออกไป มีคนรอเธออยู่..." เสียงแหบเซ็กซี่หลุดออกมา ใบหน้าสวยซีดเซียวราวกับคนตาย

เซนต์ขมวดคิ้วทันทีที่ได้ยิน เริ่มใช้สมองพิจารณาว่าคนที่รออยู่เป็นใคร เพราะเคยได้ยินปฏิวัติบอกมาว่าหากอลิซาเบธลุกขึ้นมาทักใครหมายความว่ามันเป็นเรื่องที่เลวร้าย อลิซาเบธเป็นฆาตกรหญิงอันดับสองของโลกและฆ่าหญิงสาวไปหลักร้อย ทำให้มีลางสังหรณ์แปลกๆที่สามารถรับรู้ลางร้ายอะไรบางอย่างได้

เธอเริ่มลังเล แต่เพราะซินกำลังนั่งร้องไห้อยู่ตรงนั้นทำให้ตัดสินใจเมินเฉยกับคำเตือนนั้นแล้วหมุนพลิกฝ่ามือของตัวเองไปมาราวกับรหัสลับ และทุกครั้งที่ขยับแสงสว่างจะกระพริบเล็กๆราวกับหลอดนีออนกำลังเสีย

ซึ่งมันก็เป็นรหัสลับจริงๆ... รหัสลับของเจสซี่

เจสซี่เคยเขียนรหัสไว้ในไดอารี่เล่มไหนสักเล่ม และเพราะความอยากรู้อยากเห็นของเธอในตอนแรกเธอเลยเจอมัน ซินเองก็เจอเหมือนกัน แต่เธอเป็นคนแรกที่ลองเอามันมาทดลองก่อนจะปรากฎว่าสามารถทำได้จริงๆ

เมื่อสามารถพาตัวเองออกมาสู่โลกภายนอกได้ ร่างกายก็แทบเซถลาถอยหลังไปกองกับพื้นเมื่อพบว่าตัวเองกำลังสวมใส่ชุดอยู่ คงเป็นสิ่งที่ปฏิวัติทำค้างไว้ก่อนที่เธอจะออกมา

เซนต์สวมใส่ชุดให้ร่างกายของเจสซี่เสร็จ หัวสมองปวดหนึบไปหมดอาจจะเป็นเพราะฤทธิ์เหล้าที่ซินเป็นคนกินเข้าไป เธอไม่เคยอยากให้ซินกินอะไรที่เป็นผลเสียต่อร่างกายของเจสซี่แต่ก็ห้ามไม่ได้ จะออกมายึดร่างก็ไม่ได้

เธอยึดร่างมาจากซินไม่ได้ในขณะที่ปฏิวัติสามารถทำได้

ไม่แน่ใจเหมือนกันว่าทำไมกันแน่ อาจจะเป็นเพราะเธอใจอ่อนกับซิน ทำให้ไม่สามารถเอาร่างคืนมาได้

เนื่องจากมีจุดมุ่งหมายของการออกมา ทำให้เธอเริ่มขยับร่างกายของตัวเองออกไปจากห้องอย่างยากลำบาก มือข้างหนึ่งยกขึ้นกุมศีรษะที่วิงเวียนไว้ ในเมื่อตั้งใจจะออกมาพูดกับบีในบุคลิกเมเนียเธอก็ต้องอดทนหน่อย

ออกมาเพื่อรั้งอีกฝ่ายไว้ให้น้องสาวของเธอ จะได้ไม่ต้องทนเห็นซินร้องไห้อีก

ถึงมันจะทำให้เธอเจ็บเหมือนกันก็ตาม

สายตามองเห็นหญิงสาวคนหนึ่งกำลังยืนเถียงกับชายหนุ่มอีกคนอยู่ในห้อง จำได้ลางๆว่าชายหนุ่มคนนั้นคือชางกิลที่เคยจับเจสซี่กับบีไปขังไว้ แต่ประเด็นไม่ใช่เรื่องนั้น... ประเด็นคือเขามาทำอะไรหน้าห้องของบีกับคริส

"เธอ... พี่คริสกับพี่บีอยู่ไหน" เขาถามเมื่อเหลือบมามอง

"บนชั้นดาดฟ้า" แน่นอนว่ามันเป็นการเดาล้วนๆ เพราะเธอจำได้ว่าตอนที่ซินกับเธอยังมีชีวิตอยู่พวกเราสองคนเคยพาบีไปดูดาวบ่อยมาก เพราะบีชอบดูดาวมาก... และหวังว่าคงใช่

"เราช่วยนะ" หญิงสาวคงที่มากับชางกิลเดินเข้ามาช่วยพยุงเซนต์ เหมือนเข้าใจว่าเธอคงเมาหรือเป็นอะไรสักอย่างที่ทำให้วิงเวียนศีรษะ แขนบอบบางโอบเอวขณะที่ใบหน้าสวยหวานใสก็ยื่นมาแนบชิดจนแทบติดใกล้

หากเป็นซินคงชอบ แต่ไม่ใช่กับเธอ... หญิงสาวคนนี้ฉลาด ดูแวบเดียวก็ออก

เราเดินไปด้วยกันเพื่อขึ้นไปยังชั้นดาดฟ้า ระหว่างทางมีการแนะนำตัวกันเล็กน้อย ชื่อของหญิงสาวร่างบางที่เข้ามาพยุงเธอคือจองยอน เป็นน้องสาวของซังคยองที่เคยมาช่วยเจสซี่ไว้ในตอนนั้น ถึงส่วนมากจะเป็นเราที่ช่วยตัวเองมากกว่า

"เงียบๆได้ไหม ฉันไม่ฆ่าเธอหรอก" ยิ่งใกล้เดินไปถึงประตูชั้นดาดฟ้าเท่าไหร่ เธอยิ่งได้ยินเสียงกระซิบของใครบางคนมากเท่านั้น แต่มันฟังดูคุ้นเคยมากๆสำหรับเธอ... เสียงเหมือนคนที่ไม่สมควรมาอยู่ที่นี่

ไม่... ไม่ใช่หรอก ไม่มีทาง

ชางกิลเป็นคนผลักประตูให้เปิดออกแล้วเดินเข้าไปคนแรก ตามมาด้วยเซนต์กับจองยอนที่ตามเข้าไป แต่สิ่งที่เห็นทำให้เธอเบิกตากว้างขึ้นอย่างไม่คาดไม่ถึง สายตามองสังเกตหญิงสาวที่กำลังยืนทำท่าทางข่มขู่คริส จากมุมที่ยืนอยู่ทำให้เธอเห็นเพียงแผ่นหลังบางในชุดสีดำเข้าชุดกัน แต่ผมสีบลอนดิประกายน้ำตาลนั้นกับตอกย้ำความจริงกับเธอ

แต่คัตเตอร์ในมือขาวซีดกลับทำให้เธอตกใจยิ่งกว่าจนพลั้งปากออกไปเสียงดัง

"หยะ... หยุด เซียร์!"

เซียร์หันเสี้ยวหน้าเย็นชามามอง ก่อนที่ริมฝีปากจะวาดขึ้นเป็นรอยยิ้มทรงเสน่ห์ที่ดูร้ายกาจราวคนโรคจิตไม่ปาน นัยน์ตาสีเทาอมฟ้าเรียบเฉยแฝงแววคำถามเอาไว้

แต่เซนต์พูดไม่ออกเกินกว่าจะตอบ

"ชางกิล ไปช่วยพี่คริสกับพี่บีหน่อยไป" จองยอนโบกมือไล่ชางกิล ก่อนจะยกมือขึ้นกอดอกเพื่อรอดูสถานการณ์ที่กำลังเกิดต่อไปในขณะที่เซียร์เองก็เดินเข้ามา จนร่างกายสูงประกบชิดปิดทางไม่ให้เธอเดินหนีไปไหนได้

"รู้จักกันเหรอ?" คำถามเรียบๆ แต่มีท่าทางคุกคามทำให้เซนต์ไม่ค่อยอยากตอบ

"..." นานมาแล้วที่เราไม่ได้เจอกันเลย และมันนานพอที่จะทำให้เธออึดอัดที่จะคุยกันอีกเพราะปกติเซียร์ก็ไม่ชอบคุยกับเธออยู่แล้ว

"หรือว่า..." รอยยิ้มเหยียดหยามปรากฎขึ้นมาบนริมฝีปากอวบอิ่มที่ทาลิปสติกสีแดงจัด ใบหน้าของเซนต์ในร่างเจสซี่ถูกคว้าไปก่อนจะโดนบีบขยี้เบาๆโดยฝ่ามือกึ่งนิ่มกึ่งแข็งกระด้าง "สายตาของเธอตอนที่มองฉันมันเหมือนกับใครบางคนที่ฉันเกลียดเลย"

คำว่าเกลียดทำให้อะไรสักอย่างพุ่งขึ้นมาจุกที่อก

"ไหนจะท่าทางโง่ๆตอนฉันบอกว่าเกลียดอีก... เซนต์?"

เซนต์หลุบสายตาลงต่ำเพื่อปิดซ่อนความอ่อนแอของตัวเองเอาไว้ ภาพการกระทำในอดีตเริ่มไหลย้อนเข้ามาในหัวของเธออีกครั้งราวกับเป็นภาพยนต์ที่ฉายซ้ำใหม่ ในนั้นเธอเป็นนักแสดง กำลังกรีดร้องและทุบตีราวกับคนบ้าไม่มีผิด

เซียร์เป็นคนทำมัน...

เมื่อไหร่ที่เซียร์ทำมันจะไม่มีใครสนใจเลยสักคน มองข้ามเธอราวกับเป็นอากาศธาตุ แต่คนคนเดียวที่ปกป้องเธอก็เป็นคนคนเดียวกับที่เซียร์เคารพรัก

ใช่... มีแค่คนเดียวที่ปกป้องเธอ



Cris Talk

เกิดอะไรขึ้น

คริสมองภาพตรงหน้าด้วยความสงสัย เจสซี่กำลังยืนประจันหน้ากับใครบางคนที่แนะนำตัวเองว่าชื่อเซียร์ บอกว่ารู้จักกันบี... และก็พยายามจะใช้มีดคัตเตอร์นั้นฆ่าบีทิ้ง แต่เพราะเธอเอาตัวเองขวางไว้ทำให้เซียร์ไม่สามารถทำอะไรได้ตามที่ต้องการ

แต่ที่สงสัยมากกว่าคือใครอยู่ในร่างของเจสซี่

มีหญิงสาวอีกคนหนึ่งยืนหน้านิ่งคิ้วขมวดอยู่ด้านหลังของเจสซี่ ภาพนั้นทำให้เธอนึกถึงซังคยองอย่างแปลกประหลาด ส่วนตรงหน้าเธอมีชางกิลยืนกอดอกอยู่เช่นกัน มันเหมือนกับต่างฝ่ายต่างยืนคุมเชิงกันอยู่อย่างไม่มีใครยอมใคร

"พี่บีเป็นอะไรไหม?" ชางกิลถามเสียงเรียบ โดยไม่หันใบหน้ามา

"แค่หลับเฉยๆ... แค่อย่าให้ตื่นก็พอ" คริสหลุบสายตาลงมองบีที่นอนหลับอยู่แทบเท้าเธอ หลังจากเขากันตัวเธอออกมาจากเซียร์ เธอก็มายืนอยู่เพื่อเฝ้าบีแทน ในเมื่อเมเนียต้องการจะพักผ่อนเธอก็ให้ตามนั้น... เธอเองก็เห็นแก่ตัวพอที่จะไม่ยอมให้เมเนียตื่นขึ้นมาอีก

"ขอโทษสำหรับเรื่องทั้งหมด" เขาพูดต่อโดยไม่หันมามองเธออีกตามเคย แสดงว่าที่เขามาอยู่ที่นี่ ตอนนี้ เพราะต้องการจะขอโทษเธอกับบีงั้นเหรอ?

"ไม่เป็นไร แล้วซังคยอง..." คริสอดจะถามถึงซังคยองไม่ได้ แต่เขาก็ขัดขึ้นทันที

"เพิ่งเข้าหอ"

คริสค่อนข้างไม่เข้าใจคำว่าเพิ่งเข้าหอมาก แต่เธอไม่คิดอะไรเยอะนอกจากตีความหมายไปว่าซังคยองไม่ว่างเพียงเท่านั้นเอง สายตามองสำรวจเหตุการณ์ตรงหน้าอีกครั้งและเหมือนเจสซี่กับเซียร์จะทะเลาะกันรุนแรงมากขึ้นเรื่อยๆ

จนสุดท้ายเจสซี่ก็ปล่อยให้น้ำตาให้ไหลลงมาตรงนั้นเลย

เพียะ!

เสี้ยววินาทีที่น้ำตาไหลลงมา ฝ่ามือของเจสซี่ฟาดกระทบกับใบหน้าสวยของเซียร์ เธอไม่รู้ว่ามันแรงมากแค่ไหนแต่เมื่อสังเกตดูรอยแดงครบห้านิ้วบนใบหน้ากับเลือดที่ซึมลงมาที่มุมปากทำให้เธอลงสรุปในใจว่าคงค่อนข้างแรง

"ไม่เจอกันตั้งนานเลวขึ้นเยอะเลยนะ น้องรัก..."

พวกเราทุกคนเงียบกริบ สำเนียงการพูดแบบนั้น... ท่าทางป่าเถื่อนแบบนั้น... มีแค่คนคนเดียวเท่านั้นที่สามารถทำได้

"เหมือนเราจะมีเรื่องต้องคุยกันเยอะ เอาเรื่องไหนก่อนดีว่ามา เรื่องที่ทำเซนต์ร้องไห้หรือ..."

"..."

"เรื่องที่เธอเป็นคนฆ่าเซนต์ตอนฉันตายไปแล้ว เซียร์"








ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 3 ครั้ง

26 ความคิดเห็น

  1. #1111 Metasinee (@Metasinee) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2559 / 17:03
    โอ้ย.!ตัวละครมาเพิ่มอีกคนละ ตาย ตาย.!!! อ่านต้องจินตนาการ ล้ำเลิศ เด๋วหาพารา กินก่อนนะ😄😂
    #1111
    0
  2. #1110 Metasinee (@Metasinee) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2559 / 17:03
    โอ้ย.!ตัวละครมาเพิ่มอีกคนละ ตาย ตาย.!!! อ่านต้องจินตนาการ ล้ำเลิศ เด๋วหาพารา กินก่อนนะ😄😂
    #1110
    0
  3. #950 nutte_BCRIS (@nutte_BCRIS) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 6 กุมภาพันธ์ 2559 / 11:27
    ณ จุดนี้ แนะนำให้ทำแผนผังครอบครัวค่ะไรท์ คือมาอีกแล้ว ตัวละครเยอะมาก
    จากที่แก้ปมได้....ก็มีปมใหม่ขึ้นเรื่อยๆ

    คือเคนียด กดดันนะ แต่โคตรสนุกกกกก
    หายากนะคนที่แต่งมืออาชีพขนาดนี้อ่า

    ควร รวมเล่มมมค่ะ
    #950
    0
  4. #848 Toongpang (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 30 มกราคม 2559 / 11:42
    ทำไมตระกูลพี่ซินเราวงศาคณาญาติเยอะจังเลยอ่ะไรท์
    #848
    0
  5. #847 juliaschz (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 30 มกราคม 2559 / 01:50
    อ่านไปอ่านมาเริ่มงง ไรท์คะ ขอเพ็ดดีกรีด่วนค่ะ
    #847
    0
  6. #844 cakeptmhy (@CAKEPTM) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 27 มกราคม 2559 / 20:29
    เดี๋ยวๆตอนนี้เริ่มงงแล้ว เซียเป็นใคร ทำไมฆ่าเซนต์ ตั้งแต่ประโยคที่บอกว่า "ไม่เจอกันตั้งนานเลยนะน้องรัก........." "มีเรื่องให้คุยกันเยอะ......" "เรื่องไหนก่อนดี......." คือไม่ใช่เซนต์พูดใช่มั้ยคะ แล้วคนที่เซียฟัง เซียเคารพรักคือใครอ่า ซินหรอ555555 ยังไงอะ อันนี้มึนหนักมาก เดามั่วไปหมด จะไม่มีใครตายใช่มั้ยคะไรท์เตอร์
    #844
    0
  7. #843 Tanvimon Armart (@-innosent-) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 27 มกราคม 2559 / 14:32
    ซินเซ้นแล้วจย้าจุดนี้ ซินจะเอาคืนแทนเซนต์แล้วจย้าาาา อยากให้มีชีวประวัติของแต่ละบุคลิกของเจสอ่ะค่ะว่าได้มายังไงอะไรเป็นใครเกิดไรขึ้น สนใจคาแรคเตอร์เจสมากกก
    #843
    0
  8. #841 ParkPeaMin (@devil0247) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 27 มกราคม 2559 / 09:52
    ยังมีพี่น้องอีกหรอ!!? เริ่มเยอะ กำลังจะงงละ แต่ก็โครตมัน โครตลุ้น มาต่อไวๆนะก๊ะ
    #841
    0
  9. #839 SandLanla (@SandLanla) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 27 มกราคม 2559 / 00:42
    ไรท์คะ ถ้าว่างคือขอแผนผังตัวละครเลยค่ะ บางตัวคืองงมากเป็นใครอะไรยังไง /รอติดตามพี่บีแบบปกติอยู่นะคะ^^
    #839
    0
  10. #838 SnookerSN (@snooker15) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 26 มกราคม 2559 / 23:34
    มีตัวร้ายมาเพิ่มแล้ววว สงสารทั้งซินและเซนต์เลยยTT ชางกิลกลับตัวแล้วใช่มั้ย
    #838
    0
  11. #836 Greenteaaum (@greenteaaum) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 25 มกราคม 2559 / 11:43
    สงสารซินนนน
    #836
    0
  12. #835 โซวอน (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 25 มกราคม 2559 / 08:45
    รักให้ตายก็เป็นไปไม่ได้TTสงสารซินบีหนักมาก

    อยากเห็นพี่บีเเบบปกติเเล่ว

    ตัวร้ายสามตัว-*-จากฟิคเหยืยบเสือ

    ติดตามคร่า
    #835
    0
  13. #834 SkyJ (@jsocool) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 25 มกราคม 2559 / 08:05
    ถ้าเป็นคริสเราก็คิดยากอยู่นะ เพราะคนที่เรารักเขา
    อีกบุคลิกหนึ่งก็คือคนเดียวกับบุคลิกเมเนีย
    แล้ว2บุคลิกนี้มีคนที่รักไม่เหมือนกันด้วย เราก็นึกว่าจะแฮปปี้ละ55555
    โผล่มาอีกนี่ใคร อยากเห็นพี่บีแบบปกติแล้วค่ะ
    #834
    0
  14. #833 opaln89 (@opaln89) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 25 มกราคม 2559 / 07:27
    นี่ทำไมกลายเป็นโมเม้นซินบีหนักมาก แล้วทั้งคู่ก็ดูรักกันมากกกกกกแล้วศิรินของชั้นอยู่ในฐานะไหน ต้องทำตัวยังไง
    #833
    0
  15. #832 The Rope (@valery) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 25 มกราคม 2559 / 05:15
    สุดท้ายความเกลียดก็ไม่ชนะความรัก รักไปแล้วก็แบบนี้ ยกความคิดที่เคยมีทั้งโลกมาก็ยังวางได้ 
    #832
    0
  16. #831 มอลโก (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 25 มกราคม 2559 / 01:12
    ซินนนน นางแบดนางดีงามเหมาะกับบีเมเนียจริงๆ หลงรักคู่นี้. /// และใครมาอีกละเนี่ย เขาจะดีกันแล้วนะคะ จะแกล้งพี่คริสไปถึงไหนกันคะ!!!! พี่คริสผู้แสนดี ไม่แกล้งพี่คริสสิคะไรท์
    #831
    0
  17. #830 bysmile (@bygale) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 25 มกราคม 2559 / 00:50
    ในความรู้สึกซินเท่มากเลยนะ ชอบอะ
    แล้วนั่นใครมาอี้กกกกก
    มาทำอะไรต้องการอะไร
    #830
    0
  18. #829 drmiizz (@drmiizz) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 24 มกราคม 2559 / 23:58
    ใครมาปลุกพี่บีอีกกกละมาปลุกทำไม ฮือ ลุ้นมากกก
    #829
    0
  19. #828 BEmine1987 (@BEmine1987) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 24 มกราคม 2559 / 23:56
    Loving you is not easy
    #828
    0
  20. #827 cakeptmhy (@CAKEPTM) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 24 มกราคม 2559 / 23:22
    ใครมาอีกคะ พี่บีเพิ่งจะได้นอน เรื่องจะวุ่นวายไปถึงไหน แงงงงงงงง อย่าปลุกพี่บีเราขอร้องแค่นี้ เราไม่ไหวแล้ว ซินตอนนี้โคตรพระเอก รู้สึกได้ว่าจริงๆซินรักบีจริงๆ แต่นี่คือทางออกที่ดีที่สุดที่ซินควรจะทำ
    #827
    0
  21. #826 Toeyy7038 (@Toeyy7038) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 24 มกราคม 2559 / 23:01
    สงสารซินนนนน
    #826
    0
  22. #824 มอลโก (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 24 มกราคม 2559 / 15:24
    พี่คริสสส Fighting คะ เอาพี่บีคืนมาให้ได้น๊าาาาา "อยากเกลียดแทบตาย แต่คำว่ารักมันรั้งเอาไว้ "ใช่ไหมหละ
    #824
    0
  23. #823 cakeptmhy (@CAKEPTM) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 24 มกราคม 2559 / 01:03
    ทำไมพี่คริสยังต้องเสียใจอีกคะ เรื่องนี้พี่คริสเสียใจมาทั้งเรื่องแล้วนะ ไรท์เกลียดอะไร"พี่คริสของเรา"รึป่าวคะ 55555555555555
    ไรค์เปิดรอ เราก็จะรอค่ะ T_________T
    #823
    0
  24. #821 [Mibya-13] (@pakjirasai) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 23 มกราคม 2559 / 19:54
    คืออยากรู้ว่า เซนต์กับซินนี่เอาใครมาเป็นแบบ
    #821
    0
  25. #818 โซวอน (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 23 มกราคม 2559 / 18:16
    รอๆๆๆๆๆๆ-*-

    คริสรู้ความจิงเเล้วจะเป็นไงน้ออ

    บีบุคลิกปกติจะกลับมามั้ย
    #818
    0