{END} BeeCris | Butterfly Hoax

  • 100% Rating

  • 1 Vote(s)

  • 27,004 Views

  • 1,302 Comments

  • 978 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    27

    Overall
    27,004

ตอนที่ 10 : Butterfly Hoax :: Special Episode 8 {100%}

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1455
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 6 ครั้ง
    17 ม.ค. 59








- SPECIAL -

EPISODE 8

I will not let anything

take away what's standing in front of me.

{ฉันจะไม่ยอมให้มีอะไรพรากสิ่งที่อยู่ตรงหน้าฉันไป}

- สิ่งที่เสียไปไม่ได้ -


          ย้อนกลับไปเมื่อ 12 ปีที่แล้ว

โซล ประเทศเกาหลีใต้ เวลา 21.01

ซังคยองไปไหนมาตั้งหลายวัน รู้ไหมว่ากิลต่อบ้านจากไพ่เสร็จไปหลายหลังแล้วเสียงตื่นเต้นของน้องชายนอกสายเลือดทำให้ซังคยองลากสายตาของตัวเองให้กลับไปมองเด็กชายที่กำลังวิ่งเข้ามาหา เส้นผมสีดำสนิทแซมสีน้ำตาลปลิวไสวไปมาตามแรงลมที่พัดผ่านทำให้เธออดคิดไม่ได้ว่า ชางกิลคงต้องตัดผมให้สั้นลงภายในเร็ววันก่อนที่พ่อจะมาเห็น

หมับ!

ไปทำธุระให้พ่อ ไม่โกรธกันใช่ไหม?” เธอหลุบสายตาลงมองเมื่อเด็กชายสวมกอดเข้าอย่างแรงบริเวณช่วงเอว ถึงจะอายุห่างกันแค่สองปีแต่ส่วนสูงของชางกิลก็ยังน้อยกว่าเธออยู่อีกหลายสิบเซนต์

ชางกิลคือน้องชายเพียงคนเดียวของซังคยองที่ถูกทิ้งไว้โดยพ่อของซึงจุนที่เป็นพ่อแท้ๆของเขา พ่อของเธอเก็บเขามาเลี้ยงตั้งแต่อายุได้แค่สามเดือนและตอนนั้นเธอเพิ่งจะสองขวบเท่านั้น  เราโตมาด้วยกันเรียนรู้สิ่งต่างๆไปด้วยกัน ใช้ชีวิตอยู่กับความรักที่มีให้กันตามประสาพี่น้อง โดยที่เขาก็ยังไม่รู้ความจริงว่าไม่ใช่น้องแท้ๆของเธอจวบจนถึงทุกวันนี้

ไม่โกรธ ใครจะกล้าโกรธซังคยองล่ะชางกิลพูดก่อนจะยกมือกอดอกเป็นเชิงประชดประชัน เสื้อลายสก็อตสีแดงสลับขาวเปื้อนไปด้วยคราบสกปรกจากการไปวิ่งตามประสาเด็ก เขาอายุสิบห้าแล้วก็จริงแต่เพราะเธอไม่อนุญาตให้คบกับเพื่อนที่ไม่ดีเขาจึงยังไม่โตไปตามวัย

แต่ชางกิลก็ไม่ได้ดูมีปัญหาอะไรกับเรื่องเพื่อน เขาอยู่ได้แค่มีเธออยู่ข้างๆ

พรุ่งนี้วันหยุด เราจะเล่นกับกิลเองดีไหมซังคยองสอนชางกิลเสมอว่าให้มองเธอเป็นทั้งเพื่อน พี่สาว และครอบครัวของเขา มองว่าเธอเป็นทุกอย่างให้กับเขาได้โดยเขาไม่ต้องไปคว้าหาอะไรมาเติมเต็มให้กับตัวเองเหมือนเด็กคนอื่น จองยอนด้วย มาเล่นกัน

ซังคยองหันสายตาของตัวเองไปมองจองยอนที่ยืนกอดอกอยู่ไม่ไกลจากพวกเราสองคน ปรายสายตาดูเพียงแค่แวบเดียวก็สามารถเข้าใจได้ว่าอีกฝ่ายกำลังงอนชางกิลที่ไม่ทักทายตัวเอง และเหมือนเด็กชายที่หันตามสายตาของเธอมาเองกิยิ้มแหยพร้อมกล่าวเสียงดัง

สวัสดีครับ พี่สาวคนกลาง!”

จองยอนคือพี่สาวอีกคนหนึ่งของชางกิล แน่นอนว่าเราสองคนก็ไม่ใช่สายเลือดเดียวกัน จองยอนเป็นลูกสาวของหนึ่งในคนสนิทของพ่อและอยู่มาวันหนึ่งคนคนนั้นก็ตายลง ด้วยความที่พ่อเอ็นดูจองยอนอยู่พอสมควรเลยรับมาเป็นลูกเลี้ยงของตัวเองรวมถึงเป็นน้องสาวของเธอ ถึงเราจะอายุเท่ากันก็เถอะ

หน้าตาระรื่นเชียวนะ เจ้าตัวดีจองยอนแกล้งเบ้ปากเป็นเชิงหมั่นไส้ขณะเดินเข้ามาแล้วลูบหัวที่เต็มไปด้วยกลุ่มผมดกหนาของชางกิล เธอจึงถอยออกมายืนห่างๆเพื่อให้พี่น้องสองคนคุยกันไป

ส่วนสายตาก็สอดส่องมองหาเด็กสาวที่เธอเพิ่งพามาจากประเทศไทย

ถามว่าพามาแล้วจะให้อยู่ในฐานะอะไร พี่สาว น้องสาว คนรับใช้ เด็กที่รับเลี้ยงไว้หรือแค่เด็กคนหนึ่งที่พอรักษาตัวเสร็จเธอจะส่งกลับไทย คำตอบของมันก็คงไม่ใช่สักอย่างที่กล่าวมาข้างต้น เธอรู้ว่าพลอยมีความหมายกับเธอมากกว่านั้นตั้งแต่มองเห็น

ซังคยองซื่อสัตย์กับความรู้สึก เธอแค่ยังไม่รู้ว่ามันคืออะไร

เธอลากสายไปมาจนเห็นเด็กสาวที่ยืนเกาะประตูบ้านขนาดใหญ่อยู่อย่างไม่กล้าเข้ามา สายตาที่หวาดกลัวและหวาดระแวงต่อทุกสิ่งทุกอย่างมองภาพของจองยอนกับชางกิลที่กำลังกอดกันกลมดิก เธอเลยคิดว่าร่างบางคงจะมีพี่สาวหรือไม่ก็พี่ชายอยู่สักคน

อยากกอดไหม?” ซังคยองเดินเข้าไปหาแล้วถาม เธอเคยพูดไปแล้วว่าเธอจะเป็นเลือดเป็นเนื้อให้เด็กสาวเอง และคำว่าเป็นเลือดเป็นเนื้อของเธอที่ถูกฝังในหัวสมองมาตั้งแต่เด็กหมายถึงครอบครัว เธอแค่บอกฉันมา แล้วฉันจะให้ในสิ่งที่เธอต้องการ

“…” ร่างบางเหมือนจะเผยอปากพูด ยังคงลังเลจนเธอพูดขัด

ยกเว้นการขอกลับประเทศไทย ถ้าเธอขอแบบนั้นเธอก็กำลังจะทำให้ฉันลำบากทั้งใจและกายซังคยองยิ้ม คำว่าครอบครัวของเธอก็หมายถึงยอมให้ทุกอย่างได้ เลือด เนื้อ ชีวิต เพราะฉะนั้นการที่เธอบอกพลอยไปแบบนั้นเท่ากับว่าเธอยอมมอบชีวิตให้ร่างบางแล้วเหมือนกัน

พลอยแค่ยังไม่รู้ว่าตัวเองเป็นครอบครัวของเธอแล้วเท่านั้นเอง

งั้นกอดก็ได้ค่ะพลอยหลุบสายตาลงมองต่ำอย่างเขินอาย เธอจึงเป็นฝ่ายเดินเข้าไปแล้วสวมกอดร่างบาง ถ่ายทอดความอบอุ่นให้กับร่างกายที่กำลังหนาวเหน็บโดดเดี่ยว โดยที่พยายามจะไม่แตะต้องลงบนบาดแผลตรงกลางหลังของร่างบางมากนัก

ใครเหรอจองยอน

ซังคยองพากลับมาจากไทย สงสัยจะได้เป็นพี่สะใภ้เราสองคน

ใบหูของเธอแอบได้ยินเสียงกระซิบกระซาบของสองพี่น้องที่เริ่มหันมาสนใจเรื่องของเธอแทนที่จะสนใจเรื่องของตัวเองต่อ เธอกรอกสายตาไปมาทั้งๆที่ยังกอดร่างบางอยู่ เธอเองก็คิดเหมือนกันในเรื่องที่จองยอนพูดมา ยังไงก็ไม่รู้จะให้อยู่ในฐานะอะไร ถ้าเป็นในฐานะภรรยาของเธอคงไม่มีปัญหา

อย่างว่า ครอบครัวของเธอตกอยู่ในอันตรายตลอดเวลาเพราะคู่แข่งและศัตรูของพ่อ เพราะฉะนั้นการที่พลอยมีเธอก็เหมือนเป็นจุดแข็งที่ไม่มีใครสามารถทำอะไรได้ง่ายๆ ส่วนการที่เธอมีพลอยมันเป็นจุดอ่อนก็จริง

แต่เธอมั่นใจว่าเธอดูแลตัวเองได้และดูแลครอบครัวได้

จองยอนพาชางกิลไปนอน พาชางกิลไปนอนเสร็จก็เข้านอนได้แล้วซังคยองผละออกจากการสวมกอดพลอยก่อนจะหันไปสั่ง ดึกแล้ว ถึงจะไม่ได้ไปเรียนกันก็ไปนอน อย่าอยู่รบกวนเวลาของผู้ใหญ่พ่อก็สอนมาไม่ใช่เหรอ?”

จะไล่ก็บอกดีๆ อ้างพ่อเลยเหรอจองยอนแอบหัวเราะ แต่ก็ยอมพาชางกิลที่ยังคงงุนงงไม่เข้าใจสถานการณ์ไปนอนตามที่เธอสั่ง

ซังคยองจับมือพลอยเพื่อพาเดินขึ้นไปยังชั้นสาม ซึ่งเป็นของเธอทั้งชั้นเนื่องจากขอพ่อเอาไว้นานแล้วเรื่องความเป็นส่วนตัว ห้องนอนของเธออยู่ห้องริมขวาสุดของทางเดินเกือบจะเป็นมุมอับสายตา ในห้องมีทุกอย่างและมันมากพอที่จะทำให้เธอไม่ออกจากห้องได้เป็นสัปดาห์

ถอดเสื้อออก เดียวทำแผลให้ใหม่ซังคยองสั่งพลางชี้นิ้วไปที่เตียง ขาขยับไปเพื่อหยิบกล่องปฐมพยาบาลของตัวเองออกมา ได้ยินเสียงสั่นๆของร่างบางตะโกนสั่งไม่ให้หันไป ซึ่งเธอก็ทำตามคำสั่งนั้นอย่างว่าง่ายโดยการยืนอยู่ที่เดิมไม่ขยับไปไหนนอกจากรอ

ซังคยองคิดว่าชีวิตคู่ต้องเริ่มจากการเชื่อฟังและเธอกำลังทำแบบนั้น

ถ้าเจ็บบอก ฉันจะทำให้เบามือกว่าเดิมซังคยองกระซิบปลอบโยนเมื่อพาร่างกายของตัวเองขึ้นมานั่งคร่อมเหนือกายบางที่พลิกคว่ำอยู่บนเตียง ท่อนบนเปลือยเปล่าจนเห็นรอยแผลที่ถูกทำแผลเอาไว้อย่างดิบดีได้อย่างชัดเจน เธอแค่แกะผ้าอันเก่าออก ทำความสะอาดแผลและพันแผลให้ใหม่ก็เท่านั้น

ตลอดเวลาที่กำลังทำแผล เสียงครางเจ็บปวดเบาๆที่ดังลอดเข้ามาให้ได้ยินคงสร้างความคิดเยอะให้คนอื่น แต่มันใช้ไม่ได้กับซังคยอง เธอรู้ว่าอะไรควรทำอะไรไม่ควรทำ ชีวิตของมนุษย์มันไม่ได้ง่ายถึงขนาดนั้น

แต่ถ้าเอามาเทียบกับชีวิตของซังคยอง มันก็ไม่ได้ยาก

แค่เธอไม่ทำ

ปกติเธอเช็ดตัวเองรึเปล่า พลอย?” ซังคยองถามเมื่อกำลังเก็บอุปกรณ์ปฐมพยาบาลของตัวเองกลับเข้าไปในกล่อง เมื่อเห็นว่าอีกฝ่ายไม่ตอบนอกจากนอนเอาหน้าซุกอยู่กับเตียงทำให้เธอขยับไปคลี่ผ้าห่มที่ถูกพับไว้ดิบดีมาคลุมร่างกายเปลือยเปล่าให้ และนั้นทำให้ร่างบางกล้าที่จะพลิกร่างกายขึ้นนอนตะแคงเพื่อคุยกับเธอได้สะดวก

แค่ครั้งเดียวร่างบางตอบกลับมาขณะช้อนสายตาขึ้นมองเธอ

ซังคยองคิดย้อนกลับไป คาดว่าครั้งเดียวที่พลอยว่ามาก็คือเมื่อวานก่อนขึ้นเครื่องและมันก็เป็นการอาบน้ำครั้งแรกหลังมีแผลของร่างบางด้วย เธอจึงลุกขึ้นยืนเพื่อเดินเข้าไปในห้องน้ำแล้วหยิบหาอะไรสักอย่างที่สามารถใส่น้ำได้กับผ้าผืนหนึ่งที่ยังไม่ได้ใช้ออกมา

ไม่ต้องกลัวนะ เดียวฉันจะเช็ดตัวให้

คะ คือว่า...พลอยเหมือนพยายามจะปฏิเสธ ซังคยองจึงแค่นั่งลงตรงปลายเตียงพร้อมกับที่ใส่น้ำและผ้าเช็ดตัวเอาไว้ รอคอยให้ร่างบางใจอ่อนจนยอมให้เธอเช็ดตัวให้ ทุกสิ่งทุกอย่างต้องใช้เวลาเพราะมันมีเวลาที่เหมาะสมของมันเสมอ จะไปเร่งมันก็ไม่ใช่

ใช้เวลาเกือบครึ่งชั่วโมงกว่าร่างบางจะตอบตกลง

ซังคยองช่วยร่างบางถอดชุดของตัวเองออกจนเหลือเพียงแค่ร่างกายที่เปลือยเปล่าไม่มีสิ่งใดปกปิดเหมือนก่อนหน้า ร่างบางยกหมอนใบโตขึ้นมาปิดหน้าตลอดเวลาที่เธอจัดการเช็ดร่างกายให้สะอาด ไม่ได้มีอารมณ์พิศวาสเพิ่มขึ้นจากเดิมแต่อย่างใด

ใครๆก็ว่าซังคยองเป็นคนตายด้าน แต่เธอเถียงไปว่าไม่ใช่

เธอก็แค่ให้เกียรติ

หลังจากทำทุกอย่างเสร็จรวมทั้งสวมเสื้อผ้าให้กับร่างบาง เธอลุกขึ้นเพื่อไปอาบน้ำชำระล้างร่างกายของตัวเอง ขณะที่ถอดเสื้อผ้ามือเอื้อมไปแตะโดนอะไรบางอย่างที่ห้อยอยู่รอบคอ เธอวาดฝ่ามือเพื่อเชยมันขึ้นมาดู เป็นสร้อยประจำตระกูลของเธอและทุกคนที่จะได้ขึ้นเป็นหัวหน้าตระกูลคนต่อไปจะได้ใส่มัน

ตั้งแต่ได้สวม เธอไม่เคยถอดมัน

ซังคยองละฝ่ามือของตัวเองออกจากสร้อยก่อนจะหยิบเสื้อผ้าของตัวเองเข้าไปในห้องน้ำ เธอใช้เวลาไม่นานในการอาบน้ำและเมื่อออกมา เธอเห็นว่าพลอยกำลังยืนดูชั้นหนังสือของเธอราวกับสนใจมันนักหนา ฝีเท้าก้าวเดินอย่างเงียบเชียบไปยังเตียงนอนแล้วหยิบปิ่นรูปผีเสื้อขึ้นมาม้วนผมของตัวเองเป็นมวยหลวมๆ

สายตามองแน่นิ่งสำรวจร่างบางตั้งแต่หัวจรดปลายเท้า

โอเค ประเด็นของความเครียดคือซังคยองนึกไม่ออกว่าตัวเองจะขอพลอยแต่งงานยังไงดี คนที่ความเลวไม่มี ความดีไม่ปรากฏอย่างเธอจะเอาอะไรไปขอคนอื่นแต่งงาน นึกไม่ออกเลยจริงๆ ทั้งชีวิตเธอไม่เคยมีความคิดจะแต่งงานด้วยซ้ำจนกระทั่งวันนี้

เธอนั่งรออยู่บนเตียง หัวสมองคิดวิธีให้วุ่นวาย ขณะที่สายตาก็ยังไม่ผละไปไหน

ซังคยอง หนังสือเล่มนี้คือหนังสืออะไรเหรอ?” เสียงของพลอยดังขึ้นขัดจังหวะความคิด สายตาของร่างบางไม่ได้หันมามองตามเสียงเรียก เธอบิดยิ้มเมื่อนึกอะไรดีๆออกขณะที่ลุกขึ้นยืน สองมือพาดไปยังต้นคอเพื่อวนหาแกะตะขอสร้อยเส้นนั้นออกจากลำคอเรียว

ไหน ดูหน่อย เธอถาม มือปลดสร้อยออกมาแล้วถือเอาไว้ด้วยมือข้างหนึ่ง รอจังหวะที่ร่างบางหันมาแล้วสวมใส่สร้อยเส้นนั้นลงไปยังรวดเร็ว รับรู้ได้ว่าเวลารอบข้างเราสองคนเหมือนหยุดชะงักลง แต่ท่าทางที่เหมือนเตรียมจะถอดสิ่งที่เธอสวมให้มันกลับไม่หยุดลงด้วย อย่าถอด

เธอพิจารณาสร้อยเส้นนั้นบนลำคอเรียวระหงส์ ไม่สนใจท่าทางที่เหมือนกำลังขัดขืนขณะที่ส่งปลายนิ้วลงไปสัมผัส

แล้วจะให้ฉันทำยังไงต่อ

ริมฝีปากกระซิบถามออกไปโดยไม่รู้ตัว รู้เพียงแค่ว่าต้องถามหากอยากรู้ พลอยมีท่าทางมึนงงไม่รู้ว่าเธอกำลังพูดเรื่องอะไร แต่เธอไม่สนใจนอกจากจะกระซิบพูดเพื่อตอกย้ำ

อยากแต่งงานกับเธอต้องทำยังไง

ร่างกายรับรู้ได้ถึงอาการสั่นผวาเฮือก เมื่อเธอตวัดแขนสองข้างเพื่อโอบกอด

ซังคยอง คือ...

ฉันรู้แค่ว่าตอนนี้ฉันพร้อมจะเป็นทุกสิ่งทุกอย่างของเธอแล้ว... แค่นั้นเอง

 

 

 

 

Ploy Talk

ปัจจุบัน

เธอเป็นของฉันก่อนที่เธอจะรู้ตัวเสียอีก พลอย

บางครั้ง... ฉันก็รู้สึกว่าฉันรักเธอ เหมือนไม่เคยรักใครมาก่อน

ไม่ต้องกังวลเรื่องอย่างว่า ถ้าเธอไม่พร้อมฉันก็จะไม่ทำอะไรทั้งนั้น

หลายสิบประโยคที่พลอยกับซังคยองเคยพูดกันลอยเข้ามาในหัว เธอเปิดเปลือกตาของตัวเองขึ้นจากการนอนหลับอันยาวนานตั้งแต่เมื่อเที่ยง แสงสะท้อนจากแหวนแต่งงานมาเข้าตาตอนที่เธอพยายามเปิดไฟที่หัวเตียง แต่มือดันไปสัมผัสกับร่างกายของใครบางคนที่นอนอยู่ข้างๆ

ขอโทษ ฉันทำให้เธอตื่นรึเปล่า?” ซังคยองกระซิบ มือเรียวอบอุ่นที่คุ้นเคยลูบไล้ใบหน้าของเธออย่างรักใคร่ ก่อนที่ริมฝีปากกรุ่นร้อนจะประทับลงมาเพียงชั่วครู่สั้นๆแต่มันสามารถทำให้อัตราการเต้นของหัวใจเธอทำงานผิดปกติ

เปล่าค่ะ ไม่ต้องห่วงพลอยกระซิบตอบหญิงสาวที่เธอตกลงยอมแต่งงานด้วยเมื่อสิบสองปีก่อน มือโอบกอดเอวคอดกิ่วของอีกฝ่ายขณะพาร่างกายของตัวเองเข้าไปเบียดชิดใกล้ กลิ่นหอมกรุ่นที่ลอยเข้ามาแตะจมูกทำให้เธอรู้ว่าซังคยองเพิ่งจะอาบน้ำเสร็จไปไม่นาน

พลอยไม่เคยคิดว่าตัวเองคิดผิดที่เลือกแต่งงานกับซังคยองหลังเหตุการณ์ที่เปรียบเสมือนเป็นจุดเปลี่ยนในชีวิตของเธอ เพียงเพราะหญิงสาวเพียงคนเดียวที่โกหกว่าตัวเองชื่อผึ้งในตอนนั้นขัดขาเธอจนล้มไม่เป็นท่า แต่หลังจากอยู่กับร่างบางไปนานวันเข้าเธอก็เข้าใจว่าร่างบางเป็นคนรักษาคำพูด ซื่อสัตย์ เก็บอารมณ์เก่ง และเป็นทุกสิ่งทุกอย่างที่เธอไม่คิดว่าตัวเองจะมี

วันนี้ไปหาชางกิลกับซึงจุนมา ไปช่วยบีกับเด็กของคริสซังคยองพูดพลางใช้ปลายนิ้วเขี่ยเส้นผมของเธอไปมา เป็นสิ่งที่ทำทุกครั้งเมื่ออยู่ใกล้เธอ แต่ก็นะ ชางกิลมันก็ยังเหมือนเดิมถึงจะเลี้ยงออกมาดีแค่ไหน เลือดชั่วๆก็ยังมี

พลอยเงียบ เฝ้ามองสายตาเจ็บปวดของซังคยองในความมืดมิดขณะที่เอื้อมมือไปสัมผัสกับใบหน้าสวย ถ้าเป็นคนอื่นคงไม่บ่อยนักที่ร่างบางจะแสดงความรู้สึกจริงๆออกมาให้เห็น แต่เมื่อไหร่ที่เป็นเธอทุกสิ่งทุกอย่างไม่เคยเป็นความลับเลย จะไปไหนมาไหนเธอก็รู้หมด

ยกเว้นเรื่องของพี่คริส ซังคยองเพิ่งปริปากบอกเมื่อวานเอง

แต่โอเค เธอพยายามที่จะไม่โกรธเพราะรู้ว่าซังคยองไม่เคยโกหก ไม่เคยไม่อยากบอก แถมเธอก็ได้ฟังเหตุผลแล้วด้วยเพราะฉะนั้นเธอจะลืมๆเรื่องราวเล็กน้อยที่ไม่น้อยเท่าไหร่นักไป

ถึงไม่มีชางกิล ซังคยองก็ยังมีพลอยนะพลอยบีบแก้มของร่างบางเบาๆ

ฉันรู้ซังคยองกระซิบ ประทับริมฝีปากลงบนริมฝีปากของเธออีกครั้งอย่างแนบแน่นก่อนจะผละออกไปอย่างแผ่วเบา เดินตรงไปเปิดไฟก่อนจะขยับร่างกายไปนั่งยังโต๊ะทำงานของตัวเอง เป็นแบบนั้นประจำจนเธอเกือบชิน

ย้ำว่าเกือบชิน ที่จริงก็ไม่ได้ชินหรอก

บางครั้งพลอยก็งอนที่ซังคยองเหมือนจะสนใจงานต่างๆที่มีไม่เว้นวันมากกว่าเธอ แต่ทุกครั้งที่ร่างบางง้อก็จะหาอะไรสักอย่างมาง้อเธอทุกครั้ง

ซังคยอง ไม่ไปหาอะไรกินก่อนเหรอ?” เธอถาม สะบัดศีรษะไล่ความมึนงงออกไปให้พ้นขณะลุกขึ้นยืนเพื่อเดินไปยังโต๊ะทำงานของซังคยอง ร่างบางเหลือบสายตาขึ้นมามองเธอเล็กน้อยก่อนจะหันไปหมกมุ่นกับเอกสารอะไรสักอย่างเหมือนก่อนหน้า

ชีวิตคู่เริ่มจากการอดทน

พลอยทำแบบนั้นมาโดยตลอดจนตอนนี้เธอแทบไม่อยากทน

ความรักเปลี่ยนคนได้จริงๆ เธอเชื่อแล้วเพราะมันเปลี่ยนให้เธอที่ไม่เคยมีปัญหาทุกครั้งที่มองซังคยองทำงานเป็นพยายามจะเรียกร้องความสนใจทุกครั้งตลอดระยะเวลาสองสัปดาห์ที่ผ่านมา เธอแค่... ไม่รู้สิ เหมือนร่างบางจะออกจากบ้านและกลับมาดึกๆบ่อย เราไม่ค่อยใช้เวลาด้วยกันเลย

ขอเวลาสองชั่วโมงเป็นคำตอบที่ดีจริงๆ ให้ตาย

ซังคยอง ถ้าจะจดจ่อขนาดนั้นไม่เอางานของเธอแต่งงานแทนเราไปเลยล่ะ ว่าไงพลอยเผลอหลุดคำพูดประชดประชันออกไป ทำให้ปากกาที่ซังคยองใช้อยู่ชะงักกึกไปด้วย เธอเผยรอยยิ้มแห้งๆขึ้นมาบนริมฝีปากขณะที่พยายามคิดหาข้อแก้ตัวที่พอใช้ได้

งานคืองาน ฉันคือฉันซังคยองยอมละจากงานทั้งๆที่ยังนั่งได้ไม่ถึงสองนาทีแล้วโอบเอวของเธอให้เข้าไปใกล้ จนสุดท้ายก็ต้องทิ้งร่างกายลงบนร่างบางที่นั่งอยู่จนสัมผัสได้ถึงสัดส่วนที่เบียดแนบชิด เธอรักฉันก็คือรักฉัน ไม่ได้รักงานของฉัน เข้าใจดีอยู่

“…” เธอเงียบ รอฟังคำพูดต่อไป

ฉันไม่ได้ขอให้เธอมารักงานของฉัน รักฉันก็พอแล้วซังคยองกระซิบ ฝังใบหน้าลงกับซอกคอของเธอจนร่างกายของเธอเริ่มทรยศ มันสั่นระริกราวกับหวั่นไหวกับสัมผัสกรุ่นร้อนอ่อนโยนของร่างบาง แต่ว่าถ้าเธอไม่เข้าใจในสิ่งที่ฉันเพิ่งจะบอกไปฉันจะแถมเพิ่มให้อีกประโยคหนึ่ง...

“…”

ฉันไม่ได้อารมณ์ดีตลอดเวลาพลอยมือที่โอบรอบเอวของเธอกระชับแน่นขึ้นไปอีกหลายเท่า แต่ฉันไม่อยากเอาอารมณ์หงุดหงิดโมโหไม่เข้าเรื่องพวกนั้นมาลงกับเธอ เพราะรักเธอ

กำลังพูดให้เราละอายใจอยู่รึเปล่าซังคยองพลอยแอบอมยิ้มเมื่อฟังคำพูดของร่างบางจนจบประโยค มือเชยปลายคางสวยได้รูปให้ขึ้นมาสบตา ฉวยโอกาสที่ร่างบางเผลอกัดริมฝีปากล่างน่าขยี้ให้จมเขี้ยวนั้นเบาๆ ถ้าตั้งใจแบบนั้นก็บอกเลยว่าทำสำเร็จ เราละอายใจมาก เราขอโทษที่งอแงไม่รู้เรื่อง

แล้วกำลังอ้อนเราอยู่รึเปล่า?” ซังคยองพูด สายตาที่ส่อแววระยิบระยับขึ้นมาแวบหนึ่งทำให้เธอรู้ว่าร่างบางกำลังคิดอะไร

แน่สิ... ตั้งแต่แต่งงานกันมาจนจะครบ 12 ปี เรายังไม่เคยกันเลยสักครั้ง

ร่างบางรักษาสัญญาที่ให้ไว้กับเธอตลอด 12 ปี ที่ผ่านมา

อยากให้เราอ้อนก็ละจากงานแล้วไปกินข้าวได้แล้วพลอยสั่งขณะชี้นิ้วออกไปนอกห้อง ไม่ใช่ชั้นล่างหรอก นอกห้องถูกแล้ว เพราะชั้นสามเป็นชั้นของซังคยองทั้งชั้นทำให้ร่างบางสถาปนาห้องต่างๆเป็นห้องที่แตกต่างกัน มีห้องครัว ห้องสมุด เรื่อยไปจนถึงห้องที่เป็นห้องของเด็กที่ร่างบางบอกเอาไว้ให้ลูก

โอเค พลอยยังสงสัยอยู่เลยว่าเธอจะท้องได้ยังไง

แต่เธอก็ไม่อยากได้คำตอบหรอก

ได้ แต่เธอต้องทำอาหารนะซังคยองยังว่าง่ายไม่เปลี่ยนแปลงขณะปิดเอกสารเก็บเหมือนทุกครั้ง ร่างบางไม่อยากให้เธอรู้เรื่องงานของตัวเองเหมือนกับที่เธอเองก็ไม่อยากเข้าไปยุ่มย่ามอะไรมากนัก เรื่องส่วนตัวคือเรื่องส่วนตัว เรื่องงานก็คืองาน เพราะฉะนั้นเธอไม่มีวันเอามารวมกัน

บรรยากาศรอบตัวของเราสองคนเต็มไปด้วยความสุขเหมือนทุกวันที่ผ่านมาและพลอยเองก็พอใจให้มันเป็นแบบนี้ อีกเดือน อีกปี หรืออาจจะตลอดช่วงชีวิตของเธอเลยก็ได้

แต่บรรยากาศที่สร้างมาก็เริ่มพังทลายลงเมื่อซังคยองพูดประโยคนั้นออกมา

นี่ ถ้าสักวันหนึ่งฉันไม่ได้อยู่กับเธอแล้ว เธอต้องอยู่ให้ได้นะซังคยองเงยหน้าขึ้นมาจากจานข้าวโดยที่ริมฝีปากก็ยังไม่ได้หยุดเคี้ยวแต่อย่างใด พลอยเลิกคิ้วด้วยความงุนงง ความรู้สึกเหมือนกำลังโดนอะไรบางอย่างกระทืบจนเละแหลกเหลวไม่มีชิ้นดี

อย่าพูดเป็นลางได้ไหม เราไม่ชอบ

ไม่ๆ ก็ฉันพูดจริง ชีวิตของฉันเสี่ยงอยู่ตลอดเวลาเพราะฉะนั้นพูดไปก่อนก็ไม่เสียหายนี่ซังคยองพูดโดยยังไม่เข้าใจว่าเธอรู้สึกยังไง

หลังจากนั้นก่อนที่พลอยจะรู้ตัวว่าเธอกำลังทำอะไรอยู่ เธอฉุดกระชากลากถูซังคยองตรงกลับมายังห้อง แล้วผลักร่างบางให้ล้มลงไปบนเตียงนอน แทนที่จะมีอารมณ์เศร้ากลับกลายเป็นความโมโหเดือดดาลและไม่บ่อยครั้งนักที่เธอจะโมโหขนาดนั้น

ไหนพูดใหม่ เราให้โอกาสค่ะเธอกระซิบ ขณะขึ้นคร่อมบนร่างบาง

นิ้วมือเกี่ยวพันเส้นผมหนานุ่มของร่างบางก่อนจะออกแรงกระชาก ทำให้ใบหน้าหวานเชิดขึ้นเล็กน้อย สีหน้าของร่างบางยังปกติทุกอย่างไม่ได้มีอาการเจ็บปวดแสดงออกมาแต่อย่างใด

ซาดิสม์เหรอไง...

ฉันพูดทุกอย่างออกไปหมดแล้วและจะไม่แก้คำพูดของตัวเองเพราะฉันพูดความจริงซังคยองพองแก้มเล็กน้อยเป็นเชิงงอแง แต่พลอยไม่สนใจนอกจากขมวดคิ้ว เธอรู้อยู่ว่าร่างบางนิสัยเป็นยังไง แต่มาทำให้คนอื่นเสียใจเพราะคำพูดแบบนั้นมันไม่ดีเลย

สายตาเธอเหลือบมองสร้อยคอของซังคยอง

ซังคยองไม่ชอบใส่แหวน แหวนแต่งงานของร่างบางเลยกลายเป็นสร้อยแต่งงานแทนในขณะที่เธอก็ใส่แหวนเหมือนเดิม สร้อยมีลักษณะเหมือนแหวนของเธอทุกประการไม่มีผิดเพี้ยน

อย่าว่าฉันลามกเลยนะซังคยองพูด ฉวยโอกาสตอนที่เธอสนใจสร้อยเส้นนั้นของตัวเองใช้ปลายนิ้วเขี่ยเบาๆตรงชุดนอนคอกว้างของเธอ แต่เธอโคตรเซ็กซี่เลยพลอย

เราไม่กล้าว่าอะไรซังคยองหรอกเธอเบ้ปากขณะที่ใช้นิ้วข้างหนึ่งเกี่ยวคอเสื้อที่ซังคยองเลิกลงให้ยกสูงขึ้นเล็กน้อย ซึ่งที่เธอพูดไปก็จริง คนที่รักษาคำพูดไม่ยอมทำอะไรเธอตลอด 12 ปี นี่เธอไม่กล้าว่าจริงๆ แต่เราก็แปลกใจนิดหน่อยนะที่ซังคยองยังไม่เซ็กส์เสื่อม

สาบานว่าพลอยไม่ได้ตั้งใจจะพูดท้าทาย

ไว้รอวันที่เธออนุญาต วันนั้นก็ค่อยมาพิสูจน์กันว่าเสื่อมหรือไม่เสื่อมสีหน้าซังคยองไม่เปลี่ยนไปเลยไม่ว่าจะพูดเรื่องอะไร แต่แววตากลับเปลี่ยนแปลงไปเสมอทุกเสี้ยววินาที ราวกับทุกอารมณ์ความรู้สึกของร่างบางจะถูกถ่ายทอดออกมาทางสายตาคู่สวย

ซังคยอง บอกก่อนว่ารักเราไหม

รัก

แล้วจะทิ้งเราไหมในวันข้างหน้า

ไม่

จะถอนคำพูดนั้นของตัวเองไหม

ถอน

มันคล้ายๆกับเป็นช่วงถามหนึ่งประโยคตอบหนึ่งคำอย่างไรอย่างนั้น เราสองคนทำแบบนี้เสมอเมื่อต้องการให้อีกคนรับรู้ว่าตัวเองกำลังโกรธในเรื่องบางเรื่องอยู่แต่ครั้งนี้แตกต่างไปนิดหน่อย

ตรงที่เธอไม่ได้โกรธแล้วไง

งั้นคืนนี้จะทำอะไรก็ทำ เรายอมเธอ




ค่ะ นี่คือเหตุผลที่แท้จริงว่าทำไมซังคยองคริสไม่ได้กัน

ซังคยองเป็นคนซื่อสัตย์มาก แต่งงานแล้วคือแต่งแล้ว ไม่เอาคนอื่นแล้ว ประมาณนี้..

ปล. บทจะได้กันก็ง่ายง๊าย แต่เราไม่ส่งเอ็นซีคู่นี้นะคะทุกท่าน




ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 6 ครั้ง

34 ความคิดเห็น

  1. #1271 Sumbodiie (@Sumbodiie) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 27 กันยายน 2559 / 22:42
    ชอบคู่ซังคยอง+พลอยยยยยย ฟินนนนน
    #1271
    0
  2. #947 nutte_BCRIS (@nutte_BCRIS) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 6 กุมภาพันธ์ 2559 / 09:59
    คยองพลอยจริงๆด้วย อ๊ายยยยยยย มีncมั้ยเนี้ยย อีพีนี้ อยากได้เหลือเกินนน ????????
    #947
    0
  3. #782 ParkPeaMin (@devil0247) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 18 มกราคม 2559 / 12:44
    ให้มันได้อย่างนี้สิ



    เล่นของแปป ส่งนิวยอร์คซิตี้มานะ 5555 สนุกมากๆ หลงรักซังคยองหัวปักหัวปำ 
    #782
    0
  4. #780 PatschZ (@PatZaNa) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 18 มกราคม 2559 / 09:10
    หลงซังคยอง -///-
    #780
    0
  5. #779 SnookerSN (@snooker15) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 18 มกราคม 2559 / 07:10
    ซังคยองอบอุ่นมากค้าาหล่อมากกก-.,- บีคริสคืออะไรตอนนี้เห็นแต่ซังคยองพลอย55555
    #779
    0
  6. #778 The Rope (@valery) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 18 มกราคม 2559 / 01:17
    แอร๊ยยยยยย แค่นี้ก็ฟินมากแล้ว ซังคยองนี่หล่อมาก หล่อจนวัวกระโดดหน้าผาตาย ความสะดุดเม็ดทรายล้ม
    เป็นคนที่ฉลาดล้ำลึกมาก มีสติดีสุดในเรื่อง พลอยก็เหมาะสมที่จะเป็นคุณหญิงบ้านนี้ รู้หมดว่าอีกคนเป็นยังไง
    วางตัวสเป็กมาก ไม่แปลกเลยว่าทำไมซังคยองเลือกตั้งแต่ครั้งแรก แล้วทำไมพลอยตอบตกลง
    เขาไว้ใจกันมาก โคตรคู่ชีวิต
    #778
    0
  7. #775 parnpuparn (@parnpuparn) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 17 มกราคม 2559 / 11:18
    โอ้ย อยากได้ซังคยองมากค้า ชอบคู่นี้ซะล่ะ><
    #775
    0
  8. #774 opaln89 (@opaln89) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 17 มกราคม 2559 / 08:50
    น่ารักกกกกกกกก หมดกันซังคยองพลอย โง้ยๆๆๆๆๆๆๆๆ แล้วพี่บีนี่จะบอกเหตุผลเรื่องขัดขาได้วันไหนคะเนี่ย ไม่ใช่ว่าตอนนั้นทำไปแบบไม่รู้ตัว เมเนียเข้าสิงอย่างงี้อ่อ
    #774
    0
  9. #773 BEmine1987 (@BEmine1987) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 17 มกราคม 2559 / 08:49
    เข้าคิวด้วยค่ะ ใครมาก่อนคะถามหน่อย ซังคยองต้องเป็นของชั้นค่ะชั้นมาก่อน
    #773
    0
  10. #772 Tanvimon Armart (@-innosent-) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 17 มกราคม 2559 / 08:25
    อร้ายยยยยยยยยนยยยยยฟกดหกกหซังคยองมีโคตรยอดสามี><ชอบบบบบ
    #772
    0
  11. #771 JailerBomb (@jailerbomb) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 17 มกราคม 2559 / 02:02
    น่ารักมันดีมากอะ
    #771
    0
  12. #770 forfar (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 17 มกราคม 2559 / 01:43
    บุคลิกปกติของพี่บีเอาชนะเมเนียได้เมื่อไหร่เราค่อยเจอกันนะคะ ตอนนี้หลงซังคยองหนักมาก เท่มาก แถมยังดูอบอุ่นอีก ซังคยองพลอยคือดีงามมากๆ
    #770
    0
  13. #769 cakeptmhy (@CAKEPTM) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 17 มกราคม 2559 / 01:36
    ยังยืนยันว่าอยากได้ซังคยองเป็นของตัวเองคะ นี่ก็มโนว่าตัวเองชื่อพลอยตลอด ต้องบ้าแล้วแน่ๆ 55555555555555
    "งั้นคือนี้จะทำอะไรก็ทำ เรายอมเธอ" อือหื้อ ชัดเจน ถ้าเราเป็นพลอยเราจะพูดว่า "งั้นก็ทำตอนนี้เลย"
    เพลียกับความหื่นของตัวเองมาก
    ถ้าให้เราเปรียบเทียบซังคยองพลอยนี่ให้ความรู้สึกอยู่ทามกลางสวนดอกไม้ ส่วน บีคริส ก็เหมือนอยู่ทามกลางเลือดอะค่ะ ...
    #769
    0
  14. #768 littlemushroom (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 17 มกราคม 2559 / 01:33
    รอฉากบีคริสค่า และก็หวังว่าจะมีฉากพี่บีจะทะนุถนอมคริสบ้างในเร็ววัน
    #768
    0
  15. #767 Ganjanaporn Buranapiyasakul (@superbom04) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 17 มกราคม 2559 / 01:17
    อยากได้ซังคยอง... ตอนนี้พี่บีคือใครไม่รู้จักแล้ววว โอ้ย ซังคยองหล่อเว่อรรรรร์
    #767
    0
  16. #766 Ryojin (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 17 มกราคม 2559 / 00:38
    โอ้ยยยย บีน้ำทิพย์คือใครไม่รู้จัก ซังคยองโคตรเท่ ดีงามมากกกก
    #766
    0
  17. #765 LovelyFon (@zeezajung) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 17 มกราคม 2559 / 00:25
    โห้ ซังคยองอย่างหล่อเลยอ่ะ
    #765
    0
  18. #764 livelevil (@livelevil) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 17 มกราคม 2559 / 00:25
    ไม่มี nc คู่นี้ก็ไม่เป็นไรค่ะ แต่เรายังรอ nc ของพี่บีตัวจริงกับคริสอยู่นะคะไรเตอร์ /ทำตาวิบวับ 555555
    #764
    0
  19. #763 livelevil (@livelevil) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 17 มกราคม 2559 / 00:23
    ไม่ได้ nc คู่นี้ก็ไม่เป็นไรค่ะ แต่เรายังรอ nc ของพี่บีตัวจริงกับคริสอยู่นะคะไรเตอร์ /ทำตาวิบวับ 5555555
    #763
    0
  20. #761 Toeyy7038 (@Toeyy7038) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 17 มกราคม 2559 / 00:15
    ซังคยองคือดีงามมมมม
    #761
    0
  21. #760 Tanvimon Armart (@-innosent-) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 16 มกราคม 2559 / 19:12
    โอ้วก๊อด..ซังคยองมี่โคตรข้ามขั้น55555ไม่ต้องขอคงขอคบรู้ปิ้งเสร็จแต่งงานเลยทีเดียว
    #760
    0
  22. #758 Tayl (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 16 มกราคม 2559 / 14:42
    พี่บีจะแบดแค่ไหน ร้ายยังไงก็รักและจะอยู่ข้างพี่บีนะ พี่คริสก็สู้ๆนะ รู้ว่าใจจริงสองคนรักและแคร์กันมากๆ อยากเห็นสองคนเขาเข้าใจสักทีอะไรท์ รอฟินน้า
    #758
    0
  23. #757 Toeyy7038 (@Toeyy7038) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 16 มกราคม 2559 / 13:47
    นี่ถึงเบนเข็มเลิกสนใจคู่หลักกันเลยทีเดียว55555555555
    #757
    0
  24. #756 bysmile (@bygale) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 16 มกราคม 2559 / 12:09
    ซังคยองคริสไม่ได้ซังคยองพลอยก็ยังดีค่ะถือว่ายังเป็นครอบครัวเดียวกันอยู่
    อยากให้คริสเจอพลอยจังงง
    #756
    0
  25. #755 - ploypi (@angelandsatan) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 16 มกราคม 2559 / 11:19
    พี่บีคะ....โชคดี 555 หันไปให้ความสนใจซังคยองล่ะ เบื่อเมเนีย -3-
    #755
    0