คัดลอกลิงก์เเล้ว
[Star Wars AU Oneshot] Sweet Essence | Dek-D

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้
Omegaverse คืออะไร

โอเมก้าเวิร์ส หรือที่หลายคนอาจจะเรียกว่า A/B/O คือ พล็อต ธีม หรือจักรวาลสมมติรูปแบบหนึ่ง ที่มีการแบ่งลำดับชั้นของมนุษย์(หรือสัตว์) ออกเป็นสามประเภท คือ อัลฟ่า เบต้า และ โอเมก้า ซึ่งชายหญิงในธีมนี้อาจจะแตกต่างจากชายหญิงทั่วไปบ้าง ตรงที่ผู้ชายสามารถท้องได้ หรือผู้หญิงทำให้คนอื่นท้องได้ ถ้ายกตัวอย่างแบบง่ายๆว่า omegaverse คือฝูงหมาป่า พวกจ่าฝูงก็คืออัลฟ่า ตัวอื่นๆทั่วไปคือเบต้า และโอเมก้าเป็นพวกเบี้ยล่างที่มักจะโดนจ่าฝูงอย่างอัลฟ่า(หรือพวกเบต้าในบางโอกาส)กดขี่ข่มเหง

Alpha

เป็นประเภทที่อยู่บนจุดสูงสุดของห่วงโซ่อาหารนี้ ในฟิคนี้จะมีอยู่ 15% ของประชากร มีคุณลักษณะทางกายภาพที่แข็งแรงทรงพลัง มีความเป็นผู้นำ มีสถานะทางสังคมอยู่เหนือกว่าคนอื่นๆ มีต่อมสร้างฟีโรโมนอยู่มากบริเวณต้นคอ ซึ่งจะมีฟีโรโมนที่ทำให้สามารถออกคำสั่งกับคนอื่นได้รวมไปถึงอัลฟ่าด้วยกันที่ด้อยกว่า และฟีโรโมนสำหรับดึงดูดคนอื่นเพื่อการขยายเผ่าพันธุ์ ลูกที่เกิดจากอัลฟ่าด้วยกันมีโอกาสเป็นอัลฟ่า 60-70% ที่เหลือคือเป็นเบต้าและโอเมก้า ลูกที่เกิดกับเบต้าก็จะมีโอกาสเป็นอัลฟ่าน้อยลงไปอีก แต่ลูกที่เกิดกับโอเมก้าจะเป็นอัลฟ่าเสมอ

Beta

เทียบได้กับคนธรรมดาทั่วๆไป พบได้ 80% ของประชากร ไม่มีลักษณะเด่นๆเหมือนอัลฟ่ากับโอเมก้า ชายก็คือชาย หญิงก็คือหญิง ไม่มีฮอร์โมนหรือฟีโรโมนที่โดดเด่น ผู้หญิงจะมีประจำเดือนเหมือนปกติ ลูกที่เกิดจากเบต้าด้วยกันอาจเป็นเบต้าหรือโอเมก้าก็ได้ แต่จะไม่มีทางเป็นอัลฟ่า การจับคู่ระหว่างเบต้าและโอเมก้าจะมีลูกได้ยากมาก

Omega

จุดล่างสุดของห่วงโซ่อาหาร พบได้น้อยเพียง 1-5% มีลักษณะทางกายภาพที่บอบบาง พละกำลังไม่มากเท่าคนอื่น เป็นชนชั้นล่างของสังคม มีต่อมสร้างฟีโรโมนอยู่บริเวณต้นคอเหมือนอัลฟ่า แต่จะสร้างออกมาเฉพาะช่วง "ฮีท" ซึ่งจะดึงดูดอัลฟ่าเข้ามาหา กระตุ้นให้เกิดพฤติกรรมรุนแรงของการยึดครองจับจองเป็นเจ้าของ โอเมก้าที่มีเกิดอาการฮีทในที่สาธารณะสามารถทำให้เกิดจลาจลได้เลยทีเดียว ช่วงฮีทจะเริ่มขึ้นในช่วงวัยรุ่น ร่างกายของโอเมก้าจะไวต่อสัมผัสและมีโอกาสท้องได้สูงมากหากไม่กินยาคุมกำเนิด อาการฮีทส่วนมากจะกินเวลา 5-7 วันจึงจะกลับเข้าสู่สภาวะปกติ


โอเมก้าหญิงไม่มีประจำเดือน แต่จะมีช่วงฮีทประมาณไตรมาสละครั้ง หลังจากนั้นหากยังไม่ท้องจึงจะมีประจำเดือนออกมา (พูดง่ายๆคือประจำเดือนมาปีละสี่หน) แต่ถ้าถูกเหนี่ยวนำโดยฟีโรโมนของอัลฟ่า ก็อาจจะเกิดอาการฮีทนอกรอบขึ้นมาได้ ดังนั้นครอบครัวที่มีลูกสาวเป็นโอเมก้าเลยต้องซ่อนตัวลูกเอาไว้ ถือเป็นความอับอายของครอบครัว แต่ถ้ามีอัลฟ่ามาแสดงความสนใจก็จะถือว่าได้ประโยชน์


Marking/Bonding


การกัดบริเวณคอซึ่งมีต่อมสร้างฟีโรโมนอยู่จะทำให้ DNA ในน้ำลายของคนกัดเข้าสู่ต่อมของคนถูกกัด เกิดการผสานรวมกลิ่นเข้าด้วยกัน โอเมก้าที่ถูกอัลฟ่าทำเครื่องหมายจะมีกลิ่นของอัลฟ่าติดตัวไปด้วย ทำให้อัลฟ่าคนอื่นไม่กล้าเข้าใกล้ และในขณะเดียวกันช่วงฮีทของโอเมก้าเหล่านี้ก็จะไม่ทรมานมากเหมือนแต่ก่อน


อัลฟ่าก็สามารถเป็นฝ่ายถูกทำเครื่องหมายได้เหมือนกัน ตามบรรทัดฐานสังคมคือต้องเป็นอัลฟ่ากับอัลฟ่าด้วยกันเท่านั้น แต่ส่วนใหญ่มักไม่ยอมเพราะไม่อยากให้มีกลิ่นของอีกคนหนึ่งติดตัว การที่โอเมก้าจะทำเครื่องหมายกับอัลฟ่าเป็นเรื่องที่อัลฟ่ามองว่าเสียศักดิ์ศรีและเป็นการดูหมิ่นอย่างรุนแรง


ฟิคเรื่องนี้ Background เป็นอังกฤษยุคสมัย Victorian นะคะ ก็จะมีเรื่องการแบ่งชนชั้นเข้ามาด้วยค่ะ

เนื้อเรื่อง อัปเดต 21 ก.ค. 61 / 08:15


เธอเกลียดตัวเองเหลือเกิน


ชีวิตของโอเมก้าไม่เคยเป็นเรื่องง่าย คนอย่างเธอเกิดมาเพื่อเป็นเบี้ยล่าง ชนชั้นต่ำ ทรมานจากความปรารถนาทางกายภาพที่จะบรรเทาได้ด้วยการถูกครอบครองอย่างหนักหน่วงรุนแรง เกิดมาเพื่อเป็นสิ่งของที่จะถูกตีตรา ทำหน้าที่เป็นเครื่องรองรับอารมณ์ของผู้เป็นเจ้าของ และถ้าเขาโหดร้ายพอ เขาอาจจะใช้เธอเพื่อให้กำเนิดเลือดเนื้อเชื้อไขของเขา


ลูกของอัลฟ่าที่เกิดจากโอเมก้า จะเป็นอัลฟ่าเสมอ


ชนชั้นสูงของวงสังคม เกิดมาเพื่อเป็นผู้ครอบครอง


เมื่อเขาผละไปจากเธอในตอนกลางดึก เรย์ดึงผ้าห่มสีเข้มขึ้นมาคลุมร่างเปลือยเปล่า สูดกลิ่นเข้มข้นแบบอัลฟ่าของเขาที่ยังคงหลงเหลืออยู่ในเนื้อผ้า รอยจ้ำแดงกระจัดกระจายอยู่ทั่วตัว คราบอุ่นๆเปรอะเปื้อนอยู่ระหว่างขา หญิงสาวนอนขดตัวหันหลังให้แสงจากโคมไฟแล้วร้องไห้


เธอเกลียดตัวเอง


เกลียดที่ตัวเองเกิดมาเป็นโอเมก้า เกลียดที่ตัวเองถูกทอดทิ้ง เกลียดที่ตัวเองตกอยู่ในเงื้อมมือของเขา


เกลียดตัวเองที่โหยหาเขา


เด็กกำพร้าอย่างเธอที่ถูกนำมาทิ้งไว้หน้าสถานสงเคราะห์ ถูกตั้งชื่อโดยไม่เสียเวลาคิดนามสกุลให้เพราะยังไงเสียเธอก็เป็นแค่โอเมก้า ชนชั้นต่ำที่ไม่มีสิทธิมีเสียงในสังคม เด็กที่สักวันจะเติบโตขึ้นเป็นหญิงสาวและคงจะตกไปอยู่ในความเมตตาของใครสักคนที่ต้องการโอเมก้าไว้ปรนเปรอความต้องการของตนเอง


เธอช่างโง่และอ่อนต่อโลกเสียจริง เธอคิดว่าจะสามารถเปลี่ยนโชคชะตาของตนเองได้ เธอมีพรสวรรค์ เธอทำงานอย่างหนัก เธอเป็นสาวใช้คนโปรดของเลดี้มาซ คานาตะ ผู้มั่งคั่ง เธอเป็นผู้อยู่เบื้องหลังผลงานวิจิตรรังสรรค์ของช่างตัดเสื้อชื่อดังของลอนดอน ลอร์ ซาน เทกก้า ชายชราเบต้าผู้ใจดีมอบเงินส่วนแบ่งให้เธอเก็บไว้เป็นเงินส่วนตัว


สุดท้ายโชคชะตาก็ตามหาเธอพบ มาในรูปของอัลฟ่าหนุ่มจากอเมริกา


เบน โซโล บุตรชายคนเดียวของฮาน โซโล เจ้าของบริษัทอู่ต่อเรือที่ใหญ่ที่สุดของอเมริกา เขาเดินทางมาเพื่อลงทุนในการสร้างรถไฟและหัวรถจักรไอน้ำ นวัตกรรมที่จะปฏิรูปอังกฤษให้เข้าสู่การเติบโตทางอุตสาหกรรมอย่างก้าวกระโดด เลดี้คานาตะถึงจะสูงวัยแต่ก็เล็งเห็นผลกำไรมหาศาลจากการลงทุกครั้งนี้ เธอจึงเชื้อเชิญตระกูลโซโลให้มาลงทุนธุรกิจร่วมกัน


แล้วเขาก็ได้พบกับเธอ


ลักพาตัวเธอ ตีตราเป็นเจ้าของเธอ และทรมานเธอให้บ้าคลั่งด้วยแรงปรารถนาเร่าร้อน


และเธอก็ยังโง่เขลาพอที่จะตกหลุมรักเขา ทั้งๆที่มันเป็นไปไม่ได้


ถึงจะเป็นคนอเมริกัน แต่เบน โซโลก็มีเชื้อสายของผู้ดีอังกฤษ เลอา ออร์กาน่า บุตรสาวของเอิร์ลแห่งอัลเดอราน ทำให้ครอบครัวอับอายด้วยการหนีตามฮาน โซโล พ่อค้าหนุ่มจากบอสตัน อเมริกา สามสิบปีต่อมา เธอกลับมาพร้อมกับสามีผู้มั่งคั่ง และบุตรชายรูปงามที่ทำให้สุภาพสตรีทั้งวงสังคมของลอนดอนยกพัดขึ้นกระพือกันให้ว่อน


เขาเป็นอัลฟ่าสายเลือดแท้ เกิดจากพ่อและแม่ที่เป็นอัลฟ่า สูงสง่าและองอาจ แม้ในหมู่อัลฟ่าเชื้อสายชนชั้นสูงก็แทบไม่มีใครเทียบกับเขาได้ เขาเป็นคนสุขุม สงบนิ่ง แต่เมื่อใดที่เขาเอ่ยปาก คำพูดของเขาคืออาญาสิทธิ์ เด็กสาววัยออกเรือนทั้งหลายต่างถูกนำเสนอให้เขาพิจารณา ทั้งเด็กสาวที่เป็นอัลฟ่าและเบต้า


แม้แต่เด็กสาวโอเมก้าที่เกิดในครอบครัวชนชั้นสูง ถึงจะมีความเสี่ยงว่าอัลฟ่าบางคนอาจจะทำให้เธอเกิดอาการฮีทขึ้นมาในระหว่างช่วงฤดูออกงานและอาจสร้างความหายนะให้กับวงศ์ตระกูล แต่พวกเขาก็ยินดีเสี่ยงเพื่อให้ได้เกี่ยวดองกับอัลฟ่าผู้ทรงอำนาจ


ลูกของอัลฟ่าที่เกิดจากโอเมก้า จะเป็นอัลฟ่าเสมอ


เด็กสาวโอเมก้าจากตระกูลขุนนางผู้ดีจึงเป็นที่ต้องการในฤดูเข้าสังคมและในการลักพาตัวไปแต่งงานที่เกรทน่า กรีน


แต่สำหรับสาวใช้ชนชั้นล่างที่เป็นโอเมก้า เธอเป็นได้เพียงนางบำเรอเท่านั้น


รู้อยู่เต็มอก แต่เธอปฏิเสธเขาไม่ได้


เรย์พยายามจะหนีจากเขา แต่สุดท้ายเธอก็ถูกเขาจับตัวกลับมา


เขาตีตราเป็นเจ้าของเธอ กลิ่นของเขาที่แทรกซึมอยู่ในผิวกายของเธอจะป้องกันไม่ให้ผู้ชายคนอื่นเข้าใกล้


และเธอจะถูกคุมขังอยู่ในกับดักอารมณ์ของเขา จนกว่าเขาจะเบื่อเธอ


เรย์กอดตัวเองแน่นขึ้น หรือบางทีอาจจะเลวร้ายกว่า เพราะเขาโยนยาคุมกำเนิดของเธอทิ้งไป


นักวิทยาศาสตร์สมัยใหม่พยายามที่จะคิดค้นยาเพื่อกดอาการฮีทของโอเมก้า เพื่อให้พวกเธอสามารถใช้ชีวิตได้เหมือนคนปกติและป้องกันไม่ให้กลิ่นของพวกเธอทำให้พวกอัลฟ่าคลั่ง แต่ผลวิจัยนั้นยังมืดแปดด้าน สิ่งที่พวกเขาพอทำได้คือการสกัดตัวยาจากสมุนไพรที่ใช้กันมาตั้งแต่โบราณ มีฤทธิ์ในการคุมกำเนิด อย่างน้อยก็ยังสามารถป้องกันสิ่งไม่พึงประสงค์ที่อาจเกิดกับโอเมก้าที่ไม่สมยอมได้


เบนต้องการใช้ร่างกายของเธอในการกำเนิดลูกนอกสมรสของเขา เพื่อที่จะใช้สิ่งนี้พันธนาการเธอไว้กับเขาตลอดไป


ในขณะที่เขาจะแต่งงานกับเด็กสาวจากครอบครัวที่ดี ชนชั้นสูงผู้เพียบพร้อม


เธอก็จะเป็นเพียงสาวใช้ในบ้าน และนางบำเรอบนเตียงเท่านั้น


อัลฟ่าสามารถตีตราจับจองคู่ครองกี่คนก็ได้ แต่สำหรับโอเมก้า พวกเขาจะตกเป็นของคนเพียงคนเดียว


เธอช่างโง่เง่าเหลือเกิน เรย์สะอึกสะอื้นจนไหล่สั่น รู้ทั้งรู้ว่าทุกสิ่งจะจบลงแบบนี้ แต่เธอก็ยังพ่ายแพ้ต่อเขา

 

เสียงเปิดประตูด้านหลังทำให้เธอกลัว เบนคงจะออกไปทำอะไรสักอย่าง เธอได้ยินเสียงรินน้ำ เสียงของวัตถุบางอย่างวางบนโต๊ะข้างหัวเตียง


เรย์บังคับตัวเองให้ผ่อนลมหายใจช้าลง พยายามนอนให้นิ่งที่สุด ทำทีเหมือนว่าหลับ อาการฮีทของเธอเพิ่งเข้าสู่วันที่สาม อีกไม่นานร่างกายเธอจะร้องเรียกหาเขาอีกครั้ง ในระหว่างนี้ขอให้เธอได้อยู่อย่างสงบคนเดียวสักนิดก็ยังดี


นิ้วเรียวยาวเขี่ยปอยผมข้างใบหูเธอ มือสากกร้านแต่อบอุ่นเลื่อนเข้ามาประคองใบหน้าของเธอ


ไม่มีประโยชน์ที่จะต่อต้านเขา ถึงอย่างไรเขาก็จะบังคับให้เธอหันไปหาเขาอยู่ดี


เรย์พลิกตัวกลับไป ผ่านม่านน้ำตา หญิงสาวมองเห็นใบหน้าเรียวยาวชะโงกลงมาเหนือเธอ ดวงตาของเขาเป็นประกายอยู่ในความมืด สันจมูกโด่ง ริมฝีปากอวบอิ่ม ผมหยักศกสีดำหนานุ่มล้อมกรอบใบหน้าหล่อเหลานั้น


บนแก้มยาวลงไปจนถึงแผ่นอกด้านขวา รอยแผลเป็นที่เธอฝากไว้ยังคงเห็นเป็นร่องชัดเจน หนึ่งในเหตุผลที่เบนใช้ในการถือกรรมสิทธิ์เหนืออิสรภาพของเธอ สาวใช้ที่อาจหาญทำร้ายคนจากชนชั้นสูงมีแต่จะถูกขังลืมในคุก และโอเมก้าอย่างเธอก็จะกลายเป็นนางบำเรอของผู้ชายกลัดมันทั้งหมดในนั้น


“เธอร้องไห้” เขาเอ่ยในสิ่งที่เห็นได้อย่างชัดเจน สีหน้าของเขาราบเรียบไร้อารมณ์ “เป็นอะไรไป”


เธอควรจะอุ่นใจที่อย่างน้อยเธอก็อยู่ภายใต้ความคุ้มครองของเขา เครื่องหมายของเขาจะปกป้องเธอไปตลอดชีวิตตราบเท่าที่พวกเขายังมีความสัมพันธ์กัน


และความฝันของเธอก็จะตายลงอย่างช้าๆ


เธอช่างโง่เง่าเหลือเกิน เธอรักเขา แม้จะรู้ว่าไม่มีวันได้รับความรักตอบ


หญิงสาวไม่รู้ตัวเลยว่าเบนถือผ้าชุบน้ำไว้ในมือ จนกระทั่งเขาลูบผ้าผืนน้อยลงบนใบหน้าของเธอ ซับน้ำตาและทำให้ผิวของเธอเย็นสบาย


เรย์ไม่อยากให้เขาทะนุถนอมอ่อนโยนกับเธอ ไม่อยากให้เขาแสดงท่าทีห่วงใยเธอ เพราะนั่นมีแต่จะทำให้ความหวังลมๆแล้งๆของเธอผลิบานขึ้นก่อนที่จะอับเฉาไปซ้ำแล้วซ้ำเล่า


รัก แต่พูดออกไปไม่ได้ เพราะมันไม่มีอนาคตใดๆระหว่างพวกเขา


เรย์ปัดมือของชายหนุ่มออกแล้วหันไปนอนขดตัวร้องไห้อีกครั้ง


เธอช่างโง่เง่าเหลือเกิน อีกไม่นานร่างกายของเธอก็จะต้องการเขา และเธอก็จะร้องไห้จนกว่าอาการฮีทรอบต่อไปจะกลับมา


“เรย์” น้ำเสียงของเขากลายเป็นคำสั่ง “หันกลับมาหาฉัน”


เด็กดี


โอเมก้าไม่สามารถปฏิเสธคำสั่งของอัลฟ่าได้


เรย์พลิกตัวกลับไป เพียงเพื่อจะพบกับสายตาเจ็บปวดของเขา


อย่ามองฉันด้วยสายตาแบบนี้ ราวกับว่าคุณรักฉัน


เรย์ยกมือขึ้นปิดหน้าเมื่อเบนดึงตัวเธอขึ้น โอบกอดเธอไว้ในอ้อมแขนของเขา


“ฉันเกลียดคุณ” หญิงสาวสะอึกสะอื้น “ฉันเกลียดทุกอย่าง ฉันเกลียดที่เกิดเป็นโอเมก้า ฉันเกลียดที่เกิดมาเป็นเด็กกำพร้า ฉันเกลียดที่ตัวเองเป็นแค่สาวใช้ และคุณ อัลฟ่า คุณเป็นชนชั้นสูง คุณมีทุกอย่าง ฉันเกลียดที่คุณตีตราเป็นเจ้าของฉัน ทำให้ฉันมีชีวิตอยู่ไม่ได้โดยปราศจากคุณ ฉันเกลียดตัวเองที่ไม่เคยปฏิเสธคุณได้ เพราะคุณเป็นอัลฟ่า และฉันเป็นโอเมก้าของคุณ”


ฉันรักคุณ


“ฉันมันไม่มีตัวตน ฉันเป็นแค่คนไร้ค่า...”


“แต่ไม่ใช่สำหรับฉัน”


เสียงอ่อนโยนของเขาทำให้เสียงสะอื้นของเธอหยุดชะงัก ชายหนุ่มดึงมือของเธอออกแล้วเชยคางเธอขึ้น ริมฝีปากอวบอิ่มสัมผัสเธออย่างนุ่มนวล แตะต้องให้เธอเผยอริมฝีปากรับการสอดประสานของเขา กลิ่นเข้มข้นของอัลฟ่าปลุกเร้าร่างกายอ่อนไหวของเธอ


“สาวน้อยนักสู้ของฉัน” ถ้อยคำกระซิบของเขาอ่อนหวานเหลือเกิน “เธอช่างไม่รู้ตัวเอาเสียเลย”


อย่า อย่าทำแบบนี้ถ้าคุณไม่ได้รักฉัน


“ว่าฉันรักเธอ”


หัวใจของเธอสะดุดกับคำๆนั้น


เบนกำลังมองเธอด้วยสายตาเหมือนในครั้งแรกที่พวกเขาพบกัน


สายตาราวกับว่าในที่สุด เขาก็ได้พบส่วนที่หายไปอีกครึ่งหนึ่งของชีวิต


สายตาที่ผูกพันเธอไว้กับเขา ทั้งในความจริงและในความฝัน ตีตราจับจองไว้ในจิตวิญญาณของเธอ


อุณหภูมิร้อนระอุกำลังแผดเผามาจากภายใน ฮีทรอบใหม่กำลังเกิดขึ้นอีกครั้ง


“ฉันจะไม่บังคับเธอ” ริมฝีปากเขายกยิ้มน้อยๆ


“คุณก็รู้ว่ามันไม่มีทางเป็นแบบนั้น” ความเร่าร่อนกำลังเริ่มก่อความทรมานให้เธอ


ด้วยการเคลื่อนไหวอย่างรวดเร็ว เบนถอดเสื้อคลุมโยนทิ้งไว้บนพื้น เขาเอนหลังพิงหมอนใบใหญ่บนหัวเตียงแล้วดึงขาเธอคร่อมลงบนตัวเขา ผู้ชายคนนี้ใหญ่ไปหมดเสียทุกส่วน กล้ามเนื้อลำคอเห็นเป็นสันต่อลงมาบนลาดไหล่กว้าง แผ่นอกและหน้าท้องหนั่นแน่นไปด้วยกล้ามเนื้อ แขนขายาวและแข็งแกร่งหากแต่ปราดเปรียวและคล่องแคล่วว่องไว เขามีคุณสมบัติเพรียบพร้อมทุกอย่างสำหรับอัลฟ่าที่สมบูรณ์แบบ


กลิ่นของเขา กลิ่นของอัลฟ่า เข้มข้น และยั่วยวน


“ฉันเป็นของเธอ เรย์” เขาเลื่อนมือลงไปวางบนหัวเข่าทั้งสองข้างที่คร่อมอยู่ข้างเอว “ครอบครองฉัน สั่งให้ฉันทำตามที่เธอต้องการ”


“โอเมก้าไม่มีสิทธิ์สั่งอัลฟ่า” ไม่ว่าจะโดยธรรมชาติ หรือโดยระบบชนชั้นของสังคม “สาวใช้อย่างฉัน ไม่สามารถ...”


“ลืมมันไปให้หมด” แววตาของเขามั่นคง แต่เธอเห็นประกายวิงวอนวูบไหวอยู่ในนั้น “มีเพียงแค่เรา เรย์ แค่ผู้ชายกับผู้หญิงคู่หนึ่งเท่านั้น”


อาการฮีทกำลังทำให้เธอรวดร้าว เขาเคยสอนเธอให้ปรนเปรอเขาด้วยวิธีการนี้มาแล้ว หญิงสาวรู้ว่าต้องทำอย่างไร แต่ครั้งนี้เขาเป็นฝ่ายรอคอยเธอ


หญิงสาวร้องคราง สัมผัสของเขาทำให้ร่างกายของเธอเปรมปรีดิ์ กรีดร้องเรียกหาการถูกครอบครอง ร้องหาการปลดปล่อย แต่ในครั้งนี้ เธอ โอเมก้า จะต้องเป็นฝ่ายครอบครองอัลฟ่าของเธอ


แต่โอเมก้าไม่ได้ถูกสร้างมาให้เป็นผู้นำในความสัมพันธ์นี้ อย่างน้อยก็ไม่เคยมีใครให้โอกาสพวกเขา เรย์กำลังหลงทาง


“เบน” เรย์ยกมือขึ้นปิดป้องตัวเอง รู้สึกอายอย่างไม่มีเหตุผลเมื่อเห็นแววตาลุ่มลึกของเขา “ฉัน... ฉันไม่รู้จะทำยังไงดี”


“บอกฉันสิ ว่าเธออยากให้ฉันทำอะไร” เขาเคาะนิ้วลงบนหัวเข่าของเธอ


หญิงสาวกลืนน้ำลาย “มือ... มือของคุณค่ะ”


“ตรงไหน”


“ที่ไหนก็ได้ค่ะ”


“เธอต้องเจาะจงนะ”


เรย์หลับตาแน่น “ที่... หน้าอกของฉันค่ะ” เนินเนื้อน้อยๆที่บังเอิญว่าเธอยังพอมีอยู่บ้าง


ความสากของฝ่ามืออุ่นร้อนส่งความเสียวซ่านแล่นริ้วขึ้นไปถึงโคนผมของเธอ


“ทำอะไรล่ะ”


“โธ่เอ๊ย เบน!” เรย์ลืมตาขึ้น ความรัญจวนกำลังจะฉีกร่างของเธอออกเป็นเสี่ยงๆและเขาก็กำลังทรมานเธอด้วยความอ่อนหวาน “ทำให้ฉันสุขสม ทำให้ฉันสั่นระริกอยู่เหนือร่างคุณ ทำให้ฉันกรีดร้องเป็นชื่อคุณ ทำให้ทั้งเมแฟร์รู้ว่าฉันกำลังครอบครองคุณ อะไรก็ได้!


ชายหนุ่มหลุดขำพรืดออกมา


“นี่ไม่ตลกนะ!


“ช่างเรียกร้อง และอ่อนไหวเหลือเกิน สาวน้อยของฉัน” เบนดันตัวลุกขึ้นแล้วโอบร่างสั่นเทาเข้ามา


มือทั้งสองของเธอโอบกอดชายหนุ่ม ลูบสัมผัสเรือนผมหนานุ่มที่เธอรัก กลิ่นของเขากระตุ้นเร้าอารมณ์ของเธอพุ่งสูงขึ้นเรื่อยๆ

เรย์รู้สึกได้ถึงแรงบีบรัดที่กำลังก่อตัวขึ้นภายใน ความแปลบปลาบในทรวงอกที่กำลังจะระเบิดออก


“เรย์” มือข้างหนึ่งกดท้ายทอยของเธอลงมา “ทำเครื่องหมายลงบนตัวฉัน”


“อะไรนะ”


“เธอรู้ว่าฉันหมายถึงอะไร” ปลายจมูกของเธอซุกไซร้อยู่ที่ซอกคอเขา กลิ่นของอัลฟ่าเข้มข้นเหลือเกิน “ตีตราฉัน จับจองฉันให้เป็นของเธอ”


เรย์อ้าปาก คมเขี้ยวของเธอฝังลงบนรอยต่อระหว่างต้นคอกับลาดไหล่ด้านซ้ายของเขา


เธอได้รสขมปร่าของเลือด


เรย์กรีดร้องกับผิวเนื้อของเขา ร่างกายบีบรัดอย่างบ้าคลั่ง กรงเล็บของเธอจิกข่วนแผ่นหลังกว้าง


เบนพลิกตัวเธอลงด้านล่าง การเปลี่ยนแปลงของร่างกายอัลฟ่าตรึงพวกเขาไว้ด้วยกัน


หญิงสาวคลายคมเขี้ยวออกจากไหล่ของเขา ความอิ่มเอมของการร่วมรักทำให้ความคิดของเธอล่องลอย เบนแตะใบหน้าของเธอ จูบปลายจมูกเรียวเล็กอย่างเอ็นดูก่อนที่จะเลื่อนมาที่ริมฝีปาก


กลิ่นของเขาหอมละมุนและอ่อนโยน


กลิ่นของเขา ที่ผสมผสานกับกลิ่นของเธอ


เรย์เบิกตากว้าง


“เบน! คุณให้ฉันทำอะไรลงไปน่ะ” เธอกระตุกผมเขา บังคับให้ชายหนุ่มเงยหน้าขึ้น “คุณให้ฉันกัดคุณ ทำเครื่องหมาย... มีรอยฟันของฉันอยู่บนไหล่คุณ แล้ว...”


“แล้ว...”


“กลิ่นของคุณเปลี่ยนไป” โอเมก้าและอัลฟ่าจะสร้างกลิ่นที่มีเอกลักษณ์เฉพาะตัว และพวกเขามีประสาทสัมผัสที่ไวต่อกลิ่นมาก “มันไม่เหมือนเดิม”


“มันเป็นยังไงล่ะ” เขาเท้าแขนข้างศีรษะของเธอ


“กลิ่นของคุณเข้มข้น คุกคาม มีอำนาจ”


“แล้วตอนนี้ล่ะ”


“มัน... อ่อนหวาน” สีชมพูเรื่อๆแล่นริ้วขึ้นมาที่โหนกแก้มของเธอ


“เธอชอบมั้ย”


ชอบ


“กลิ่นของคุณเปลี่ยนไปเพราะฉัน” เรย์ยกมือขึ้นปิดปาก “มีกลิ่นของฉันเข้าไปผสมกับกลิ่นของคุณ”


“ก็ดีสิ” เบนยิ้ม “กลิ่นของฉันอยู่ที่เธอ กันอัลฟ่าคนอื่นๆไม่ให้มายุ่งกับเธอ และกลิ่นของเธอก็อยู่ที่ฉัน บอกคนอื่นๆให้ถอยไปซะเพราะฉันมีเจ้าของแล้ว”


“แต่โอเมก้าไม่มีสิทธิ์... ฉันไม่มีสิทธิ์ทำเครื่องหมายไว้บนตัวคุณนะ” ไม่ว่าจะด้วยชาติกำเนิดหรือสถานะทางสังคม เธอไม่มีสิทธิ์ในตัวเขา


เท่าที่เธอรู้ ไม่เคยมีอัลฟ่าคนไหนยอมให้โอเมก้าทำเครื่องหมายจับจองเป็นเจ้าของ


ชายหนุ่มถอนหายใจ เขาประคองตัวเธอไว้แล้วขยับตัวนั่งเอนพิงพนักเตียงโดยมีร่างของเธอคร่อมอยู่ด้านบน พวกเขาจะติดอยู่ด้วยกันแบบนี้อีกสักพักหนึ่ง


ก่อนที่เรย์จะได้พูดอะไร เบนประคองใบหน้าของเธอไว้ในสองมือ ให้สายตาของเธอประสานกับเขา


“ฟังนะ เรย์ นี่ไม่ใช่เรื่องของการที่ฉันเกิดมาเป็นอัลฟ่าหรือเธอเป็นโอเมก้า ไม่เกี่ยวกับสถานะของเธอหรือฉัน หรือใครทั้งสิ้น เธอเป็นคนเดียวสำหรับฉัน คนเดียวเท่านั้นที่ฉันต้องการ” เขาจูบเธออีกครั้ง “ฉันเคยคิดว่าชีวิตของฉันมีพร้อมทุกสิ่ง และเธอก็เข้ามาในชีวิตของฉัน เมื่อเธอจากไป มันก็ไม่เหลืออะไรเลย”


ชายหนุ่มเลื่อนมือลงจากใบหน้ามาที่มือของเธอ เขายกมันขึ้นแล้วจูบลงบนข้อนิ้วที่เป็นปุ่มปมจากการทำงานก่อนที่จะอ้อยอิ่งอยู่เหนือนิ้วนางข้างซ้าย


“ทุกสิ่งไม่มีทางเหมือนเดิม เพราะในตอนนี้ฉันรู้แล้วว่าชีวิตที่ได้มีเธออยู่ด้วยนั้นสมบูรณ์แบบเพียงใด” เขาสบตากับเธอ “เรย์ ได้โปรดให้เกียรติด้วยการแต่งงานกับฉัน เป็นภรรยาของฉัน เป็นคู่ชีวิตของฉัน ให้โอกาสฉันได้ดูแลเธอ ร่วมทุกข์ร่วมสุข อยู่เคียงข้างกันจนถึงวันสุดท้าย”


หญิงสาวแทบหยุดหายใจ


“แต่งงานกับฉัน” เสียงของเขาอ้อนวอนเธอ “เถอะนะ”


นี่อาจจะเป็นการขอแต่งงานที่กระอักกระอ่วนที่สุดเท่าที่เธอจะจินตนาการได้ พวกเขาเพิ่งร่วมรักกัน ร่างเปลือยเปล่ายังคงผนึกอยู่ด้วยกันตามธรรมชาติอันแปลกประหลาดของพวกอัลฟ่า เธอเพิ่งใช้เวลาเกือบเดือนในการทำใจว่าจะต้องใช้ชีวิตอยู่โดยปราศจากความรักก่อนที่เขาจะแย่งชิงตัวเธอกลับมาอีกครั้ง และเธอเพิ่งตีตราเป็นเจ้าของอัลฟ่าของเธอ


แต่เธอมีเพียงคำตอบเดียวให้เขา


“ค่ะ” เรย์หัวเราะปนสะอื้นด้วยความปลื้มปิติ “ฉันรักคุณ”


“ฉันรู้”


อ้อมกอดของเขากว้างใหญ่และอบอุ่น หญิงสาวขดตัวแนบสนิท สูดกลิ่นหอมละมุนของพวกเขา กลิ่นที่เป็นหนึ่งเดียวกันของพวกเขา


“ทีนี้คุณก็ไม่ต้องคอยแอบขโมยผ้าห่มกับปลอกหมอนของผมอีกแล้วนะ”


“ฉันไม่ได้ขโมยสักหน่อย” เธอยิ้ม พวกเขาหัวเราะด้วยกันเบาๆ “ฉันแค่เอาไปเก็บไว้รอวันที่แดดออกดีๆแล้วค่อยซักต่างหาก”


“ถ้าคุณหมายถึงเอาไปทำ”รัง”ล่ะก็ ผมยินดียกเสื้อผ้าของผมครึ่งตู้ให้คุณได้เลยด้วยซ้ำ”


ด้วยธรรมชาติของโอเมก้า เวลาเธอรู้สึกไม่สบายใจหรือโหยหาคู่ของเธอ เรย์จะหาสิ่งของเครื่องใช้ที่มีกลิ่นของเขามาสร้างเป็น”รัง”แล้วนอนขดตัวอยู่ในนั้น ทำให้เธอคลายกังวลและรู้สึกสงบ ผ้าห่มของเขาเป็นตัวเลือกที่ดีเพราะมันใหญ่พอที่จะทำเป็นที่นอนได้เลยทีเดียว


มีครั้งหนึ่งเธอเผลอสร้าง”รัง”ไว้บนเตียงของเขาด้วยซ้ำในระหว่างที่เธอกำลังรอคอยเขากลับบ้าน


“ในบ้านของเรา คุณจะสร้างรังไว้ในห้องนอนของเราก็ได้ถ้าคุณต้องการ” ชายหนุ่มจูบหน้าผากของเธอ “ผมเห็นผลงานที่ผ่านมาของคุณแล้ว ลูกๆของเราคงหลับสบายแน่นอน”


หัวใจของเธอห่อเหี่ยวลงเมื่อคิดถึงลูก


“เบน” เธอเลื่อนมือลงวางบนท้องน้อย ยังรู้สึกได้ถึงความอุ่นที่อยู่ภายใน “ลูกของเราไม่มีทางได้รับการยอมรับที่นี่ ต่อให้คุณเป็นอัลฟ่า แต่ฉันเป็นแค่สาวใช้ เป็นชนชั้นแรงงาน เป็นโอเมก้า”


“ยุคสมัยกำลังเปลี่ยนไป ที่รัก อีกไม่นานพวกชนชั้นสูงจะกลายเป็นคนธรรมดาไม่ต่างจากพวกเรา” ชายหนุ่มเกี่ยวนิ้วเข้ากับมือของเธอ “ไปอยู่ที่บอสตันกับผมเถอะ เรย์ สังคมที่นั่นเปิดกว้างและให้โอกาสคนมีความสามารถ ผมเห็นผลงานของคุณที่ห้องเสื้อของลอร์ ซาน เทกก้า คุณมีพรสวรรค์มากเลยนะ”


หญิงสาวมองเขาด้วยสายตาอ่อนหวาน เธอโน้มตัวไปจูบแก้มเขา


“ขอบคุณนะคะ” เรย์บีบมือของเขาที่ประสานอยู่กับเธอ “ตกลงค่ะ ฉันจะไปทุกที่ที่ได้อยู่กับคุณ”


เบนยิ้ม เขาล้วงมือเข้าไปใต้หมอนแล้วหยิบกล่องกำมะหยี่เล็กๆออกมา ในนั้นเป็นแหวนประดับเพชรเม็ดเล็กๆแต่เจียระไนอย่างสวยงาม เขาสวมมันเข้าที่นิ้วนางข้างซ้ายของเธอ


หัวใจของเธอกำลังร้องเพลง ดอกเดซี่กำลังผลิบานอยู่ในความปิติยินดีของเธอ


“เราจะแต่งงานกันที่นี่ด้วยใบอนุญาตพิเศษ” ชายหนุ่มยกมือเธอขึ้นจูบอีกครั้ง “หรือถ้าพวกเขาไม่อนุญาต เราก็ไปแต่งงานกันที่บอสตันเลย แล้วก็เตรียมตอบคำถามนิดหน่อยว่าทำไมลูกของเราถึงคลอดเร็วกว่ากำหนดนัก”


เรย์หัวเราะ


“และหลังจากนี้ ในการฮีทครั้งต่อๆไปของคุณ” เสียงของเขากลายเป็นเสียงกระซิบยั่วเย้าอารมณ์ “ใส่แค่แหวนวงนี้ และไม่ต้องใส่อะไรอย่างอื่นนะ”


“ให้ฉันสร้างรังเผื่อสำหรับคุณด้วยมั้ยคะ”


“ได้สิ” เขาจูบเธออีกครั้ง “ให้ผมได้อยู่กับคุณ”


***


Writer's Talk

ใครป้ายยาให้ดิฉันแต่งฟิค Omegaverse คะ ฮรือออออ

ฟิคเรื่องนี้ background อยู่ในยุคปฏิวัติอุตสาหกรรมนะคะ ก็สมัย Victorian นี่แหละค่ะ น้องเรย์เป็นคนอังกฤษเลยยังยึดติดกับเรื่องชนชั้นทางสังคมอยู่ แต่พี่นี่เป็นเด็กอเมริกัน เกิดที่ New England สังคมที่โน่นจะไม่ยึดติดเหมือนสังคมขุนนางอังกฤษ พี่เลยไม่ยึดติดเหมือนกัน และจะพาน้องไปเริ่มต้นชีวิตใหม่ด้วยกันที่อเมริกานะครับนะ

จริงๆตั้งใจแต่งเป็น Oneshot เพราะช่วงนี้ไร้ท์ยุ่งมากเลยค่ะ ต้องเตรียมสอบ แต่เนื่องจาก omegaverse มาแรงมาก จนแม้แต่ฟิคหลักเรื่องยาวก็ไม่มีสมาธิแต่งเลยต้องขอระบายความอัดอั้นใจออกสักหน่อย

ด้วยนิสัยชอบคิดเรื่อยเปื่อยไปเรื่อย จะแต่งออกมาแต่ละประโยคชอบคิดว่า เอ ทำไมถึงต้องเป็นแบบนั้น เลยต้องร่างพล๊อตที่มาที่ไปของเรื่องราวต่างๆก่อนหน้าที่จะเกิด Oneshot นี้ ไปๆมาๆ อ้าว นี่คือได้พล๊อตนิยายเรืื่องยาวอีกเรื่องนึงเลยนี่นา

แต่ถ้าจะเขียนจริงๆคือรายละเอียดมันจะเยอะมาก ยุคสมัยวิคตอเรียนมีความเป็นเอกลักษณ์อยู่หลายอย่างที่แม้แต่ในนิยายแปลโรแมนซ์ก็ยังมีความหลากหลายมาก ต้องหาข้อมูลหลายอย่าง ดังนั้นไร้ท์จะพับโครงการนี้เก็บไว้ก่อน เอาไว้แต่งฟิคเดิมจบ ว่าง มีเวลา ไร้ท์อาจจะเอาเรื่องนี้มาปัดฝุ่นใหม่แล้วเขียนเป็นเรื่องยาวอย่างจริงๆจังๆอีกทีนะคะ

ขอบคุณทุกท่านที่แวะเข้ามาเยี่ยมชมค่ะ ขอส่งท้ายด้วยรูปรังลับของน้องเรย์ค่ะ



ขาประจำคิดว่าอาจจะคิดว่าไม่มีวาร์ป ไปค่ะ ทู เดอะ ดาร์ก ไซด์ reyloth y'all.

ผลงานเรื่องอื่นๆ ของ erney007 จากทั้งหมด 8 บทความ

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

0 ความคิดเห็น