คัดลอกลิงก์เเล้ว

Singular Fiction : My Big fan

|SingularFic|ดูเหมือนว่าผมจะชอบแฟนคลับตัวยงของตัวเองเข้ายังไงไม่รู้ รู้ตัวอีกทีก็ถอยยากซะแล้วสิ แถมน้องก็ดูเหมือนไม่อยากจะเล่นด้วยเลยจะเลิกเป็นแฟนคลับกันไปอีก ไม่เป็นไรงั้นผมจะไปตามกรี๊ดน้องเองแล้วกัน

ยอดวิวรวม

2,159

ยอดวิวเดือนนี้

0

ยอดวิวรวม


2,159

ความคิดเห็น


113

คนติดตาม


37
เรทติ้ง : 100 % จำนวนโหวต : 1
จำนวนตอน : 16 ตอน
อัปเดตล่าสุด :  31 ม.ค. 57 / 14:09 น.
นิยาย Singular Fiction : My Big fan Singular Fiction : My Big fan | Dek-D

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้

Ep00

 

                ผมเป็นนักศึกษาธรรมดาที่ชีวิตปกติทั่วๆไป  อาจจะพิเศษนิดหน่อยตรงค่อนข้างเป็นที่รู้จักของคนในหมาลัยซักหน่อย  เพราะผมตอ้งช่วยงานมหาลัยบ่อยๆ  อย่างวันนี้ที่ผมต้องเป็นคนถ่ายรูปให้งานปฐมนิเทศนักษึกษาใหม่  จริงๆผมชอบงานนี้นะ  ผมชอบถ่ายรูป  แต่เหตุผลที่ทำให้ผมเป็นที่รู้จักมันมาจากตำแหน่งเดือนที่บังเอิญได้มากับเล่นดนตรีให้วงของคณะบ้าง  เลยมีแฟนคลับกะเค้าอยู่เหมือนกัน^^

                “ณัฐๆ  ช่วยอาจารย์ยกเก้าอี้พวกนี้ออกไปหน่อย”  แน่นอนถ่ายรูปแล้วยังต้องใช้แรงงานด้วยนิดหน่อย

                “ณัฐๆ  มึงเอาเมมมาเยอะมั้ย  กูยืมหน่อย” ให้เพื่อนยืมของด้วย

                “ณัฐๆ  ขึ้นไปถ่ายคณะบดีแทนพี่หน่อย  พี่ไปห้องน้ำแปปนึง” ทำงานที่คนอื่นไม่อยากทำด้วย

                “ณัฐๆ  ของของมึง” รวมถึงรับของฝากที่แฟนคลับกลุ่มเล็กๆของผมคอยติดตามเอามาฝากด้วย

                “ณัฐๆ” ผมได้ยินคำนี้พวกนี้พร้อมๆกับคำขอความช่วยเหลือตลอดช่วงเช้า  ผมค่อนข้างจะเป็นคนของประชาชนอย่างที่เพื่อนๆผมมันแซวนั่นแหละ  แต่ว่าก็ไม่เป็นไรผมไม่ได้ลำบากนี่นา  ช่วยได้ก็ช่วย  ติดธุระก็ไม่ได้ช่วยสลับกันไปแล้วแต่โอกาส  อย่างงานนี้ที่ผมอยู่ช่วยได้แค่ภาคเช้า  บ่ายก็ต้องกลับแล้ว

                ผมกำลังเก็บกล้องตัวเก่งลงในกระเป๋า  เลนส์ที่ตอนแรกกะว่าจะถอดแยกไว้ก็ต้องเปลี่ยนใจเพราะเสียงแปลกๆที่มันดังแว่วมาเข้าหู 

                เสียงชัตเตอร์ที่ฟังรู้เลยว่าคนละค่ายกับผมกำลังดังอย่างต่อเนื่อง  ฟังจากที่มาของเสียงกับความชำนาญพื้นที่ของผม  ผมว่าเดาได้ไม่ยากเลยว่าคนที่กำลังแอบถ่ายผมอยู่มันซุ่มอยู่ที่ไหน

                ผมยังแกล้งเก็บกล้องต่อไปให้คนไร้มารยาทมันได้ถ่ายอีกซักสองสามช็อต  ก่อนจะหันกลับไปยิงใส่อีกฝ่ายบ้าง

                “เหวอ!!!” พอโดนรัวชัตเตอร์ใส่บ้าง  ไอ้คนที่ปีนบันไดช่างไฟอยู้ก็หงายเงิบร่วงลงมาบนพื้นหอประชุมทันที  มันอดจะขำไม่ได้จริงๆแต่ต้องเก็กหน้าขรึมใส่

                “เอาเมมมาเดี๋ยวนี้นะ”  ผมเดินอาดๆเข้าไปก้มมองคนที่นั่งกุมข้อเท้าสีหน้าเจ็บปวดอยู่ 

                “..////////////...” มันไม่ได้ตอบหรือทำตามที่ผมขอ  แค่เงิยหน้ามามองแล้วก็ก้มลงไปมองข้อเท้าตัวเอง  หน้าแดงแป๊ดนั่นผมยาวๆไม่มีทางปิดมิดหรอก 

                “ซิน  คราวนี้พี่พูดจริงเอาเมมมา”

                “ไม่ให้” นั่น  พอเสียงเครียดใส่มันก็เงิยหน้ามาเถียงแถมมือเล็กๆยึดกล้องไว้แน่นอีก 

                “แล้วทำไมต้องแอบถ่ายด้วยห๊ะ  เห็นมั้ยเนี่ยตกลงมาเจ็บตัวเลย”

                “ก็ใครล่ะทำเราตกใจ”

                “เออกูผิดอีก  เอ้าๆลุกไหวมั้ย” ผมดึงแขนผอมๆให้มันลุกขึ้นยืน  ดูซิเนี่ยตัวก็แค่นี้ชอบปีนป่ายไปอยู่ที่แปลกๆแล้วก็ตามผมไปทุกๆที่เนี่ย

                “........” ลุกขึ้นยืนได้แต่ก็ไม่ยอมพูดอะไร  มือก็ยังประคองกล้องสุดรักอยู่  ผมมองเลนส์ที่มันใช้แล้วได้แต่ส่ายหน้าระอาใส่มัน  กะซูมเห็นขนจมูกเลยหรือไงนะ

                “ตกลงจะตามไปทุกที่เลยมั้ย”

                “......”

                “เฮ่อ  เรานี่นะ” ผมล่ะไม่เข้าใจจริงๆ  ได้แต่เอากำปั้นทุบหัวมันเบาๆอย่างหมั่นใส้  มันตามผมตั้งแต่มันผมแค่ประบ่า  จนตอนนี้ยาวถึงกลางหลังแล้ว  ตามผมต้อยๆไปทุกที่  แต่ไม่ยักกะเข้ามาคุยด้วย  ไม่อยากจะเชื่อว่านี่น่ะแฟนคลับตัวยงของผมเลย  เอาจริงๆผมเจอมันบ่อยกว่าเจอเพื่อนอีก  ไม่รู้ว่าติดใจอะไรนักหนาแต่พอเจอกันตัวต่อตัวแบบนี้ก็เอาแต่เงียบไม่พูดไม่จา  สิ่งเดียวที่ทำให้ผมรู้ว่ามันชอบผมมากก็ตรงแก้มแดงๆนี่แหละ  ไม่งั้นผมคงนึกว่ามันแอบถ่ายไปขายให้แฟนคลับสาวๆผมนะเนี่ย

                “ไม่พูด  งั้นพี่ไปนะ”

                “เดี๋ยวฮะ”

                “อะไรอีกห๊ะไอ้จอมวุ่นวาย”

                “อะให้” ดู๊ดูมัน ค้อนใส่ที่ถูกว่า  แต่ก็กำลังยื่นน้ำอัดลมให้ผม  ดูจากหยดน้ำที่เกาะข้างกระป๋อง  คงมาซุ่มนานแล้วสิ

                “ไม่เย็นแล้วเก็บไว้กินเองเถอะ” ผมก็แกล้งพูดใจร้ายใส่ไปอย่างงั้น  ผมอาจจะโรคจิตนะ  เพราะพอผมปฏิเสทจะรับของฝากจากมันทีไร  ตากลมโตนั่นมีแววเสียใจวูบทันที...ไม่รู้ทำไมที่ชอบเห็นแววตาสุขใสที่มันเปลี่ยนไปในชั่วอึดใจนั่นซะจริงๆ 

                “.....”

                “ล้อเล่นน่า  ขอบใจนะ  กลับดีๆล่ะพี่ต้องไปธุระต่อแล้ว” ผมคว้ากระป๋องนั้นมาถือแล้วก็ตบหัวมันเบาๆเหมือนเอ็นดูลูกหมาตัวน้อยๆ  มันเองดูรุกรี้รุกรนวิ่งหนีไปอย่างรวดเร็วเหมือนทุกที อดขำไม่ได้แฮะ 

                ตั้งแต่มันเข้าปีหนึ่งมาเป็นรุ่นน้องที่คณะจนตอนนี้ก็สองปีแล้ว  ผมล่ะไม่เข้าใจว่าไปทำอะไรให้มันปราบปลื้มขนาดนั้น  เพื่อนเลวของผมหลายๆคนยุให้จีบเพราะนับวันน้องมันน่าเอ็นดูขึ้นทุกที  แต่พวกมันคงลืมว่าน้องเป็นเด็กชายอกแบนราบมีช้างน้อยเหมือนเราๆ  -*- 

                “ไปยังวะ  กูสวนกับบิ๊กแฟนมึงที่หน้าหอประชุมด้วย  แหมเหนียวแน่นนะคนนี้”

                “หึ  ไปเถอะกูนัดพี่โย่งพี่เมื่อยไว้  ว่าจะซ้อมก่อนขึ้นเปลี่ยนลิสแบบนี้กูกลัวพี่เมื่อยกับพี่โย่งมันดำน้ำแข่งกัน”

                “ไปดิ  กูก็มาตามมึงเนี่ยกว่าแวะไปเอาของบ้านมึงอีก  ร้านใหม่ทั้งทีกูก็กลัวแป็กว่ะ”

                “อืม”

 

                “เอ้า  เฟอะฟะจริง” เชื่อมั้ยผมมีของสะสมอย่างนึงเป็นของของไอ้เด็กบิ๊กแฟนของผม  มันทำของตกไว้บ่อยๆบางทีแกล้งเดินตามมันมันก็ยังไม่รู้ตัวแถมบางวันมันกินข้าวเสร็จก็หยิบกระเป๋าเดินไปวางสมุดเลคเชอร์ไว้เฉยเลยเก็บไว้ให้นึกว่ามันจะกลับมาตามหาแต่ก็เปล่า  ผมว่ามันคงทำของหายเป็นประจำแน่ๆ  ผมเลยมีของของมันหลายอย่าง

อย่างพวงกุญแจตุ๊กตาถักน้องกระต่ายที่ตรงพุงปักชื่อไว้ Sincere อันนี้...มันจะเข้าบ้านยังไงผมอยากจะรู้จริงๆ 

2BC

สารบัญ อัปเดต 31 ม.ค. 57 / 14:09

ตอน
ชื่อตอน

ผลงานทั้งหมด ของ studiodreamer714

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

113 ความคิดเห็น

  1. #113 ARAYANUCHSUK (@ARAYANUCHSUK) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 2 กันยายน 2560 / 19:14
    อ่านจบและอ่านเพลินจริงๆค่ะ ภาษาน่ารัก ลักษณะตัวละครน่ารักมากกก เรียกได้ว่าละมุน "พี่ณัฐอบอุ่น น้องซินน่าเอ็นดู" เรื่องนี้ภาษาดีมากค่ะไหลลื่นไม่มีสะดุด แม้เราจะมาอ่านช้าไปสักหน่อย(?) แต่ขอบคุณที่แต่งฟิคน่ารักๆ แบบนี้ออกมานะคะ
    #113
    0
  2. #112 ARAYANUCHSUK (@ARAYANUCHSUK) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 1 กันยายน 2560 / 22:58
    ตายแล้วว เราเพิ่งเข้ามาอ่าน*
    เนื้อเรื่องน่ารักมากค่ะ มีความละมุน น่ารักอ่ะ
    #112
    0
  3. #111 phon (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 29 กุมภาพันธ์ 2559 / 14:41
    สุดยอดเลยคร้าไรท์ มาแอบอ่านจนจบ กลั้นน้ำตาไว้ซะจนปวดแก้ม แต่มาหักมุมซะยิ้มแก้มแตกเลย..ขอบคุณนะคะที่เขียนฟิคสนุกๆ น่ารักๆ ให้หายคิดถึง singular
    #111
    0
  4. #110 feather25 (@feather25) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 9 มกราคม 2558 / 20:21
    จบไม่รู้ตัววว 555 หลอกกันซะน้ำตากระตายเลยนะคะไรท์ สุดยอดดดด คัดจมูกเลยเนี่ย!!
    #110
    0
  5. #109 lek^lek (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 6 เมษายน 2557 / 21:48
    อ่านแล้วยิ้มได้ตลอด เลย น่ารัก น่ากอด จริงๆเลย ^___^",
    #109
    0
  6. #108 Porhsim (@porhpoppop) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 2 มีนาคม 2557 / 21:09
    เขิน -///-
    #108
    0
  7. #107 พิคไฟล์ (@picfly) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 8 กุมภาพันธ์ 2557 / 21:53
    ฟินเว่อร์
    #107
    0
  8. #106 prim (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 3 กุมภาพันธ์ 2557 / 16:45
    ขอภาษาของไรท์นะคะ มันดูธรรมดา แต่แบบทำให่ยิ้ม ทำให้ขำ รู้สึกไปด้วยได้อย่างเป็นธรรมชาติ

    เรื่องอุ่นๆ ดี น่ารัก ละมุมนละม่อม แต่ก็แอบใจหายเหมือนกันนะเนี่ย จบละ
    #106
    0
  9. #105 Mamiew_SG (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2557 / 23:56
    ชอบแนวนี้อ่าาาา น่ารักมากๆ เขียนเก่งมากเลยค่ะ มาอัพให้อีกบ่อยๆนะค่ะ รอติดตามนร้าาาาาา^^
    #105
    0
  10. #104 lek^lek (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2557 / 01:35
    เฮ้อ!!!!!!!!มันโล่ง มันซึ้ง ยังไงไม่รู้ แต่รู้อย่าง ชอบบบบบบบบบบมากกกกกกกกกกกกกกเลยคร้า คุณนักเขียน ชอบบททดสอบของคุณพ่อนายพลจัง กราบขออภัยที่โวยวายคุณพ่อ นะคะ อิๆๆ แต่ตอนนี้รัก คุณพ่อคุณแม่พี่ณัฐที่สุดเลยยยยยยย ปูลู. อยากทราบชะตากรรม ของพี่เมื่อยจังเลย อยู่ดีสบายม้ายยยยยยยย ^___^".
    #104
    0
  11. #103 HUE (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 31 มกราคม 2557 / 21:39
    ชอบมากสงสารพี่ซินเหมือนกันร้องไห้มาซะหลายตอนเลย

    อยากได้ตอนพิเศษว่าพี่เมื่อยจะหมดพลังไปขนาดไหน

    #103
    0
  12. #102 bepo (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 31 มกราคม 2557 / 14:45
    ชอบทุกตอนถ้าให้เลือก ชอบตอน พี่บอลหวงน้อง ^^ ติ่ง scrubb เล็กๆๆ ชอบตอน พี่นัทหันมาจีบน้อง ^^ ชอบแนวโรแมนติก คอมมาดี้ อร่าาา รอๆๆๆ เรื่องหน้าๆ
    #102
    0
  13. #101 sngg (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 31 มกราคม 2557 / 14:37
    ซึ้งอ่ะ น้ำตาคลอ ทุกอย่างมันอบอวลไปหมด ทุกคนที่อยู่รอบตัวของทั้งคู่ มีแต่ความรักให้กับทั้งสองคน

    บทพิสูจน์ของความรักที่มันอยู่เหนือเหตุผล มันคือความเข้าใจและเสียสละที่ทั้งสองคนทีให้กัน พูดได้คำเดียวคือซึ้ง^_^

    ขอบคุณไรท์นะคะ ฟิคแนวบวกมันมีผลต่อสภาพจิตใจที่หม่นหมองในบางครั้ง ยอมรับว่าอ่านแล้วยิ้มตามมากๆค่ะ(แค่นี้แหละแค่ได้ยิ้มก็สุขใจ)

    #101
    0
  14. #100 Bepo (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 29 มกราคม 2557 / 00:54
    น้ำตาไหลพรากกกก มันทิ่มแทงชีวิตจิงงงง ฮ่าๆๆๆ โดนบอกเลิกทั้งๆที่เพิ่งเริ่มมมม Y^Y
    #100
    0
  15. #99 pool_zz (@pool2537) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 25 มกราคม 2557 / 12:35
    TT หน่วงมากร้องไห้เลยไรต์แง้รับผิดชอบเดี๋ยวนี้
    #99
    0
  16. #98 sngg (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 25 มกราคม 2557 / 06:55
    ถ้าลูกนายทหารต้องฝึกทดสอบจิตใจและร่างกายขนาดนี้ คนรักของเค้าก็คงต้องเข้มแข็งด้วยใช่มั๊ยคะคุณพ่อ

    จริงๆหมั่นไส้พ่อมากค่ะบอกตรง แต่ถ้าจะฝึกให้ลูกชายชินกับท่ายากเอ๊ย!!!เรื่องยากๆต่อไปเนี่ย ก็หยวนๆค่ะคุณพ่อ^_^
    #98
    0
  17. #97 zaferious (@zaferianight) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 25 มกราคม 2557 / 03:05
    บีบคั้นมาก ร้องเลยง่ะ สงสารพี่นัทอ่ะ
    #97
    0
  18. #96 lek^lek (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 25 มกราคม 2557 / 01:40
    น้ำตาไหลไม่รู้ตัวเลย สงสารพี่น้องคู่นี้อ่ะ ขุ่นพ่อ จะโหดดดดดดปายหนายยยยยย เด๋วสั่งพักงานซะนี่ ฮือๆๆๆ แงๆๆๆๆ โป้งคุณนักเขียนแล้ว จัดหนักจัดเต็มเลย มารับผิดชอบเร็วๆ นะคะ...
    #96
    0
  19. #95 Mamiew_SG (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 24 มกราคม 2557 / 14:43
    เศร้าอ่าาาาาาาT^T นังน้องกิ๊บนี่มันน่านัก!!
    #95
    0
  20. #94 sngg (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 22 มกราคม 2557 / 17:52
    แงๆๆๆๆๆฟูมฟายแล้วนะ น้องซินขรา ก็รู้นะว่าน้องน่ะมีความคิดซับซ้อนมากมาย

    แต่ตอนนี้ คำพูดบอกว่าถอยอ่ะ มันซ้อนอะไรอยู่ป่าว ทำไมตัดสินใจง่ายแบบนี้T_T
    #94
    0
  21. #93 prim23 (@prim-23) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 22 มกราคม 2557 / 16:03

    ถอยอีกแล้วหรอ เศร้า


    มาต่อเร็วๆ นะคะไรต์

    #93
    0
  22. #92 lek^lek (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 19 มกราคม 2557 / 05:10
    เห็นมาม่า ลอยมาในระดับสายตาแล้ว เอิ๊กกกก สู้ๆ นะตะเอง ^__^".
    #92
    0
  23. #91 dekwifi (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 17 มกราคม 2557 / 16:44
    เริ่มดราม่าแล้วหรอ แง้ๆๆๆๆๆๆ
    #91
    0
  24. #90 sngg (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 15 มกราคม 2557 / 19:47
    น้องซินคะ บางทีพี่นัทอาจคิดว่าตัวเองสู้อยู่เพียงลำพังเพื่อซิน

    ถ้าเป็นอย่างนั้นซินก็ต้องพยายามเพื่อพี่นัทบ้างนะ สู้ไปกับพี่นัทนะครับ

    น้องซินน่ารักแบบนี้ผู้ใหญ่ต้องเอ็นดูแน่ๆ^_^
    #90
    0
  25. #89 prim (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 15 มกราคม 2557 / 14:07
    เอ่อ เริ่มเห็นเค้าลางไม่ดี

    สู้ๆ กันน้าาา
    #89
    0