ปริศนา 365 วัน ฉันคือใคร

ตอนที่ 17 : 17 มกราคม : สะพานลอย

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    17 ม.ค. 64

ตื่นเที่ยงอีกตามเคย วันนี้ต้องส่งภาพถ่ายแล้วแต่คือเรายังไม่ได้ไปถ่ายเลย จึงทักเพื่อนไปว่าเย็นนี้ว่างมั้ย แต่เพื่อนไม่ว่าง เราก็โอเค ไม่เป็นไร แต่เราก็ต้องส่งภาพอ่ะ ทำไงดี

ก็เลยตัดสิ้นใจยืมรถเพื่อนอีกคน เพราะเขาไปถ่ายกันมาตั้งแต่เมื่อวานแล้ว คือเราก็ขับรถได้แต่ถ้ารถเยอะเกินไปเราจะประมาทเราไม่กล้าขับ แต่เราก็เกรงใจเพื่อนรถคันนั้น

เอาก็เอาว่ะ ! เราคิดในใจยังไงก็ต้องถ่ายวันนี้ให้ได้ ลองเสี่ยงไปดู ซึ่งเราจะกังวลอยู่ว่าจะเกิดอุบัติเหตุหรือเปล่า ( เราต้องทำได้ ) คิดกับตัวเองว่า กล้า ๆ หน่อย โตแล้วนะ จะพึ่งคนอื่นอย่างเดียวก็ไม่ได้

พอถึงเวลาตอนเย็น เราก็เตรียมตัวไปถ่ายรูปซึ่งก็ไม่รู้ว่าจะไปถ่ายส่วนไหนเหมือนกัน เลยจะลองไปในมหาลัยดู ก็จะสตาร์ทรถก็ทำใจก่อน แล้วขับออกไปถนน ซึ่งรถเยอะมาก เราตั้งสติแล้วขับตามหลังรถคันอื่นไป พอถึงทางที่จะเลี้ยวก็กลัว แต่รถคันข้างหน้าก็เลี้ยวเหมือนกัน เลยได้จังหวะขับตามเขาไป แล้วก็รอดเข้ามาในมหาลัยได้ จากนั้นก็ขับสบายเพราะรถไม่เยอะ แต่ในนี้ไม่มีที่ให้ถ่ายเลย เราขับรถไปรอบมอ ก็ไม่มี หยุดคิดว่าจะเอายังไงดี ไปไหนดี มีที่สะพานลอยหน้ามอซึ่งมันใกล้ถนนใหญ่มาก เรากลัวว่าจะขับไม่ดีแล้วหาทางกลับไม่ได้ กังวลอยู่นาน แต่ก็ตัดสินใจ ไปก็ได้ มาขนาดนี้แล้ว เราตัวคนเดียวด้วย ก็จะรู้สึกว้าเหว่หน่อย ๆ เราขับไปทางโรงพยาบาลแต่เขาปิดทาง เราเลยไปอีกด้าน แล้วเราก็ออกมาที่สะพานลอยจนได้ โดยปลอดภัย แต่ไม่คิดว่าจะมาเจอเพื่อน ๆ เยอะขนาดนี้ เพราะพวกเขาก็มาถ่ายที่นี่เหมือนกัน เราดีใจมากที่มาที่นี่ เพราะเราคงถ่ายคนเดียวไม่ได้จริง ๆ เราซื่อเกินไป ระหว่างถ่ายอยู่ ๆ แผ่นการ์ดเราก็เกิดผิดพลาดทำให้ถ่ายรูปไม่ได้ เราเลยขอยืมเพื่อนซึ่งเพื่อนก็ใช้ถ่ายเหมือนกัน เราเกรงใจอ่ะ เราไม่รู้จะทำยังไง เราลองปิดเปิดเครื่องอยู่หลายครั้งจน มันได้ขึ้นมาเฉย ๆ เราก็เลยถ่ายได้ปกติ ถ่ายบนสะพานลอย แล้วก็ไปเกาะกลางถนนจนมืดค่ำ ขากลับเพื่อนใจดี เป็นคนพาเรากลับ เพื่อนเป็นคนขับให้เรา เราเลยโล่งใจ เพราะกลางคืนรถมันเยอะ และเรารู้สึกวูบ ๆ หน้ามืดหน่อย ๆ เพราะเราก็ยังไม่ได้กินอะไรมาเลยทั้งวัน กลับถึงห้องก็รีบเอาภาพลงคอมตัดต่อแล้วก็ส่งอาจารย์เสร็จ

วันนี้ก็ผ่านไปได้โดยดี แต่งานวิชาที่เหลือก็คือดองไว้จนเยอะเลย

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

0 ความคิดเห็น