เหมือนใจยังไม่เปลี่ยน

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 53 Views

  • 0 Comments

  • 1 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    0

    Overall
    53

ตอนที่ 1 : เฮ้ย! ฉันเกี่ยวอะไร

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 58
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    5 ธ.ค. 61

ตอนที่ 1 เฮ้ย! ฉันเกี่ยวอะไร

     “แกว่าผู้ชายพวกนี้มีคนเป็นเกย์ไหมอ่ะ แบบแอบกิ๊กกันเอง”

มุกดาถามเฌอขณะที่สายตาจ้องไปยังกลุ่มชายโฉดที่กำลังออกแบบการทดลองที่จะนำเสนอในวันวิทยาศาสตร์ที่กำลังจะมาถึงนี้ ซึ่งในตอนนี้ ฉัน มุกดา และ เฌอ สามคนที่กำลังนั่งว่าง ๆ กันอยู่ตรงมุมหนึ่งของห้อง เพื่อนอีกส่วนกำลังลากกระถามต้นไม้ไปมาเพื่อทดสอบอะไรบางอย่าง

มุกดาเป็นคนหน้าตาจิ้มลิ้มส่วนเฌอเป็นสาวหมวย ทั้งสองคนหน้าตาดีแถมมีหนุ่ม ๆ มาจีบเพียบแต่ทั้งสองคนนี้เป็นกลุ่มคนประเภทที่ชอบจิ้นให้ชายและชายให้ใกล้ชิดกัน นี่จึงไม่ใช่ครั้งแรกที่มุกดาถามคำถามแบบนี้ เพราะอยู่ด้วยกันมาฉันจึงชินชากับเหตุการณ์ที่ทั้งสองคนมักจะพยักพเยิด ชักชวนกันคิดโน่นคิดนี่ เวลาที่เห็นผู้ชายทำกิจกรรมอะไรสักอย่างอย่างร่วมมือกัน

“อย่างนี้ต้องถาม” เฌอเสนอ ทั้งสองคนจึงเดินเข้าไปใกล้กลุ่มผู้ชายที่กำลังจับ ๆ วาง ๆ อุปกรณ์ทางวิทยาศาสตร์อยู่ ฉันที่ไม่รู้อิโหน่อิเหน่โดนลากตามมาด้วยแบบงง ๆ

“นี่ ถามจริงเหอะวิน เป็นเกย์ป่ะ” ฉันหันไปทำตาโตใส่มุกดาที่กล้ายิงคำถามใส่คนที่เรียนเก่งแถมปอบปูลาร์ในหมู่สาว ๆ พอฉันหันไปมองหน้าวินแล้วก็คิดว่า น่าคิดอยู่หรอก เพราะวินเป็นผู้ชายตัวเล็ก ๆ ขาว ๆ ดูบอบบางที่สุดในกลุ่ม มุกดายังอธิบายต่อว่า “สังเกตมานานละ ดูไม่สนใจผู้หญิง แถมชอบตามใจพวกนี้อีก สรุปเป็นใช่ไหม บอกมานะ”

“ทำไมถึงคิดแบบนั้น” วินตอบยิ้ม ๆ แต่ยืนขึ้นเท้าสะเอว ในแววตาวินดูเฉย ๆ ไม่ใส่ใจอะไรแถมน่าจะมองเป็นเรื่องขำขันเพราะเคยชินกับสองสาวนี้มานาน เนื่องจากเป็นเพื่อนโรงเรียนเดียวกันและอยู่ห้องเดียวกันมาตลอดตั้งแต่เด็กจนกระทั่งได้มาเรียนที่นี่

“ก็แหม.. ดูแล้วเข้าเค้าที่สุด ทุกอย่างมันส่งเสริม” เฌออธิบาย  แค่นั้นยังไม่พอเฌอยังชี้ไปทั่ว ๆ และพูดว่า “โปรดก็ได้ ไมค์ก็โดนใช่มะ แกคู่กับใครก็ดูเหมาะสมไปหมดอ่ะ โพซิชันมันได้”

“ก็คิดกันไป พวกแกเอาเวลาไปทำอะไรที่มีสาระกว่านี้เหอะ” โปรดที่กำลังเรียงหลอดทดลองหันมาต่อว่าเฌอและมุกดาแทนวินที่เดินไปยกอุปกรณ์อีกอันออกมาจากตู้เก็บเครื่องมือ

โปรดคนนี้แหละที่เรียนจบมาจากโรงเรียนเดียวกันกับฉัน เป็นเพื่อนสนิทคนเดียวของฉันในกลุ่มชายโฉด นิสัยของโปรดเป็นคนสู้คนและรักพวกพ้องมาก เป็นประเภทใจแลกใจ ดังนั้นใครจะมาว่ามาแซวเพื่อนของเขาไม่ได้เลยนะ (แต่มันแซวได้)

“เฮ้ยนี่สาระล้วน ๆ เพื่อนจะมีความรักต้องส่งเสริม” มุกดาว่า

“พวกแกมันคิดกันไปเอง หยุดได้ไหมโรคที่จับคู่ชายชายไปทั่วเนี่ย” โปรดบ่น

“ไม่ได้คิดไปเองเลย รอบนี้ถามน้ำก็ได้ น้ำก็เห็นด้วย” มุกดาพูดพร้อมชี้มาทางฉันแถมยังแอบส่งซิกมาด้วยการขยิบตาหนึ่งที อ้าว เฮ้ย ทำไมเป็นแบบนั้น ฉันไม่เคยแสดงความเห็นเรื่องนี้และไม่เคยมีความเห็นด้วย ตอนที่ฉันกำลังคิดแบบนี้มุกดากับเฌอก็ขยิบตาจนตาจะบอดอยู่แล้ว เอาวะอย่างน้อยสองคนเพ้อเจ้อนี้ก็เพื่อนสนิท ส่วนวินเรียกได้ว่ารู้จักกันมาจะสองปีแล้วแทบไม่เคยคุยกัน

“อ่อ อื้มมม” ฉันตอบออกไปคิดเอาเป็นว่าเข้าข้างเพื่อนเพ้อเจ้อไว้ก่อนละกันเดี๋ยวมันขยิบตาจนตาบอด

“เห็นไหม ๆ น้ำยังเห็นด้วย วินเป็นเกย์ ๆ” มุกดาและเฌอก็ร้องว่า เห็นไหม ๆ แล้ววิ่งพร้อมตะโกนไปรอบ ๆ ห้อง

พอเห็นแบบนั้น วิน โปรด และผู้ชายคนอื่น ๆ ทนไม่ไหวจึงลุกขึ้นวิ่งไปจับตัวสองแสบเพื่อเขกหัวลงโทษ ใช่ค่ะพวกเรา ม.ปลายแล้ว แต่นี่คือทางออกที่ดีที่สุดแล้วเพื่อยุติปัญหานี้ และนี่ไม่ใช่ครั้งแรก

ทุกครั้งที่เกิดการสู้กันในลักษณะเช่นนี้ ฉันมักไม่ได้เข้าร่วมด้วยเพราะ... เอ่อ เพราะอะไรฉันก็ไม่รู้เหมือนกัน ฉันคิดว่าอาจเป็นเพราะเราสนิทกันไม่มากพอจึงไม่ได้มีคนมาเล่นด้วยแบบนี้ ถ้าเล่นกันแค่ในกลุ่มผู้หญิงฉันจะได้ร่วมด้วย แต่พอมีกลุ่มผู้ชายมาเป็นฝ่ายไล่ฉันมักลอยตัว เพราะไม่มีใครยุ่งกับฉัน

“อ้าว มีอะไรกันอีกอ่ะ ทำไมวิ่งไล่กันอีกแล้ว” ไอด้าหันมาถามฉันที่ยืนหัวเราะอยู่ เมื่อมองเห็นว่าพวกผู้ชายวิ่งไล่มุกดาและเฌอจนออกไปนอกห้อง และคาดว่าน่าจะวิ่งไล่กันทั่วทั้งตึกวิทยาศาสตร์

ไอด้าเป็นคนที่เรียนเก่งที่สุดในกลุ่มของเรา น่ารัก นิสัยดี รักไม่ยุ่งมุ่งแต่เรียนของแท้ และน่าจะเป็นคนเดียวที่มีสายตาเอ็นดูมองเพื่อน ๆ ที่วิ่งไล่กันไปรอบตึก

“เหมือนเดิม แซวเขาจนเขาวิ่งไล่” ฉันตอบ ไอด้าจึงพยักหน้าและหันกลับไปสนใจกระถามต้นไม้ของเธอต่อ

ฉันที่เห็นเพื่อนวิ่งออกจากห้องไปจนลับตาแล้วไม่มีอะไรทำจึงหยิบนิยายออกมาและกำลังพลิกหาหน้าเพื่อจะเริ่มอ่านต่อ ถ้าถามฉันว่าทำไมไม่ช่วยไอด้าหรือคนอื่น ๆ ฉันขอชี้แจงว่าจริง ๆ แล้วฉันไม่ได้อยู่ในชุมนุมนี้ ไม่มีส่วนเกี่ยวข้องสักนิดเดียวแต่เพราะเพื่อน ๆ ส่วนใหญ่อยู่ที่ชุมนุมนี้ต้องมาเตรียมงานในช่วงเวลาเวลาพักกลางวัน เพื่อน ๆ แค่เห็นฉันมานั่งเฝ้าก็กลัวฉันลำบากจะแย่ เลยไม่มีใครยอมให้ฉันช่วยอะไร ดังนั้นทุกเที่ยงกว่าจะถึงวันงานฉันจึงต้องมานั่งเปื่อยที่นี่

   

     “มานี่!!” พอฉันได้ยินเสียงตะโกนจึงเงยหน้าขึ้นมาจากหนังสือ เห็นวินวิ่งมาทางด้านหน้า แววตาดูไม่พอใจมากแบบที่ฉันไม่เคยเห็นมาก่อน เอ๊ะหรือตาฝาดกันนะ ฉันคิดว่าวินน่าจะตะโกนเรียกมุกดาหรือเฌอ จึงไม่สนใจและก้มหน้าอ่านหนังสือต่อ

“ยังไม่สนใจอีก” เมื่อสิ้นเสียงของวิน ฉันรู้สึกได้ถึงแรงกระชากที่ข้อมือ อ้าว เฮ้ย รู้ตัวอีกทีฉันก็ต้องวิ่งแถมยังโดนวินลากไปตามระเบียงแล้วยังลากฉันลงบันได วินลากฉันวิ่งไปจนถึงทางด้านหลังของตึก จากนั้นวินปล่อยข้อมือของฉัน แน่นอนว่าสาวอวบอย่างฉันที่ไม่ค่อยได้ขยับร่างกายยืนหอบแฮก ๆ อยู่ข้าง ๆ เขา

“ทำไมน้ำ คิดว่าเราเป็นเกย์” วินถาม ฉันได้แต่ทำหน้าแตกตื่นแล้วคิดในใจว่า เครียดจริงหรอเนี่ย

“ไม่ได้คิด ไม่ได้คิดอะไรเลย” ฉันจึงรีบปฏิเสธเพราะเห็นว่าวินทำหน้าจริงจังแถมแววตาที่มองมาที่ฉันถ้าไฟลุกออกมาได้คงเผาฉันไหม้ตายไปแล้ว

“แล้วทำไมเห็นด้วยกับพวกนั้น” วินยังถามต่อแถมเดินเข้ามาใกล้ฉันมากขึ้น

“ก็เพื่อนแซวใช่ไหม เราก็ต้องช่วยเพื่อน” ฉันตอบและเดินถอยหลังเพื่อรักษาระยะห่าง ที่ถอยไม่ใช่ว่าเขาจะทำอะไรฉันหรอกนะ เขาไม่ทำอะไรฉันแน่ ๆ เพียงแต่ท่าทางคุกคามเหมือนจะบีบคอของเขามันน่ากลัวจริง ๆ

“ไม่ได้คิดว่าเราเป็นเกย์จริง ๆ ใช่ไหม” วินยังถามย้ำ

“จริงสิ ไม่คิดอะไรแบบนั้นแน่นอน ไม่เคยคิดด้วย” ฉันตอบและย้ำให้วินมั่นใจ

พอได้ยินฉันตอบออกไปแบบนั้นปรากฏว่าวินยิ้มให้ฉันแล้วยังพูดว่า “งั้นก็แล้วไป รีบกลับไปที่ห้องกันเถอะเดี๋ยวเพื่อนสงสัย” แล้ววินก็เปิดว้าปหายไปจากตรงนั้นทันที

ฉันเดินกลับห้องคนเดียวแบบงง ๆ ว่าเพื่อนจะสงสัยอะไรแล้วเกี่ยวอะไรกับฉันเนี่ย พวกนั้นแซวว่าเป็นเกย์มาตั้งหลายทีไม่เห็นวินจะว่าอะไร แต่พอฉันตอบแค่ว่า อื้มมม พลังในคำตอบมันจะล้นเหลืออะไรขนาดนี้ ถึงขั้นต้องลากไปเคลียร์

 

     พอฉันถึงห้องก็เห็นวินนั่งพูดคุยกับเพื่อน ๆ ของเขาอย่างอารมณ์ดี ฉันก็เดินกลับไปนั่งที่เดิม

“น้ำ ไปไหนมาอ่ะ” มุกดาเห็นฉันที่กำลังจะเดินกลับไปที่มุมเดิมของห้องถามขึ้นมา ฉันจึงกลายเป็นจุดรวมสายตาของคนทั้งกลุ่ม

“อ๋อ ไปเข้าห้องน้ำมา” ฉันตอบเสียงเบา ๆ และเลี่ยงสบตากับทุกคนแล้วเดินไปนั่งเก้าอี้

ฉันไม่รู้เหมือนกันว่าทำไมฉันไม่พูดความจริงว่าวินลากฉันไปเคลียร์ประเด็นร้อนมา พอหันไปมองวินเขาก็ดูไม่ได้สนใจหรือทักท้วงว่าฉันโกหก  ฉันเลยปล่อยเลยตามเลย และกลับมานั่งอ่านนิยายต่อ แต่ก็ได้ยินเสียงแว่ว ๆ ของโปรดที่พูดกับวินและเพื่อนผู้ชายคนอื่นจนดังพอให้ทุกคนได้ยินว่า “ถ้าแกจะแก้ว่าแกไม่ได้เป็นเกย์จะยากอะไร แกก็บอกไปเลยสิว่าแกชอบออยเรื่องจะได้จบ ๆ”

ฉันได้ยินแล้วก็พยักหน้าเห็นด้วยในใจ และหันไปมองออยที่นั่งช่วยไอด้าจับกระถางอยู่ ออยได้ยินที่โปรดพูดอย่างแน่นอน แต่ก็ไม่ได้แสดงออกว่าสนใจหรือต่อต้าน

ออยเป็นคนที่โดดเด่นอีกคนหนึ่งในกลุ่มของฉัน แม้ว่าคนที่ฮอตที่สุดในกลุ่มจะเป็นมุกดาเจ้าแม่เพ้อฝัน คนที่ฮอตไม่แพ้กันก็ต้องออยนี่แหละ ออยไม่ใช่คนขี้เล่นและจริงจังในทุกสิ่ง บุคลิกแบบนี้ทำให้มีหลายคนมาขายขนมจีบเพราะชอบในความเด็ดขาดแต่ออยก็ไม่ได้แสดงออกว่าสนใจใคร ดังนั้นฉันจึงเห็นว่าไม่แปลกที่วินจะสนใจออยเพราะจากนิสัยของวินแล้วดูจะเข้ากับออยได้ดีที่สุดในกลุ่มของเรา

แต่ที่แปลกในใจตอนนี้สำหรับฉันก็คงเป็นเหตุการณ์ที่เพิ่งเกิดขึ้น คำพูดของโปรดทำให้ฉันได้แต่คิดว่า อ้าวแล้ววินทำไมมา บอกฉัน ทำไมไม่ไปบอกออยว่าไม่ได้เป็นเกย์ สรุปแล้วมีตรงไหนที่เกี่ยวกับฉันเนี่ย

0 ความคิดเห็น