เซียนอสูร สยบสวรรค์

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 28,149 Views

  • 65 Comments

  • 564 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    1,975

    Overall
    28,149

ตอนที่ 92 : เจ้าจะรับคำท้าทายหรือไม่

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 445
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 27 ครั้ง
    27 มี.ค. 62




"ไม่คิดเลยว่าเจ้าจะสังเกตุเห็นข้าได้"เสียงที่ดังออกมาแต่ไม่ทราบที่มา



ฟุบ!

หลังจากนั้นมีเสียงเสื้อผ้าดังออกมา ทุกคนจึงหันไปตามเสียงนั้น ก็พบกับชายคนหนึ่งใส่ชุดสีเทายืนเอามือไขว้หลังอยู่ที่หน้าประตู



"เอะ?"ซูเหมยอินตกใจ จากนั้นก็หันไปมองทางหน้าต่างแต่คนที่อยู่ตรงนั้นได้หายไปแล้ว นางจึงมองไปที่ชายผู้มาใหม่ด้วยสายตาแหลมคม



"ฮ้าๆ เจ้าจะมองข้าแบบนั้นทำไมกัน พวกเจ้าจำข้าไม่ได้งั้นรึ?"ชายผู้มาใหม่เห็นนางมองมาที่เขาด้วยความระวังตัวเขาก็หัวเราะออกมา



"เจ้าเป็นใคร"นางกล่าวออกมาหลังจากแปลกใจที่ชายคนนั้นพูดออกมา นางมั่นใจว่านางมิเคยพบเจอชายคนนี้



"เฒ่าหลิวไม่เจอกับแปปเดียวเจ้าเปลี่ยนไปเยอะเลยนะ"หมิงยูหันหลังมาทางชายผู้นั้น และก็กล่าวออกมา



"ว่าไงนะ?"ซูเหมยอินได้ยินเช่นนั้นก็ตกใจ จากที่หมิงยูพูดออกมา เฒ่าหลิว งั้นก็หมายความว่า



"ฮ้าๆ มีเพียงเจ้าเด็กน้อยอย่างเจ้าที่จำข้าได้งั้นหรือ?"ชายคนนั้นได้หัวเราะออกมาและได้ถอดหมวกฟางของตนออก และปรากฎใบหน้าชายที่อายุราวๆห้าสิบปี



"เฒ่าเจียงหลิวงั้นรึ!!!"เมื่อได้เห็นใบหน้าของชายผู้นี้นางก็จำได้ทันที ถึงแม้จะต่างไปจากที่นางพบเจอเมื่อหลายวันก่อน แต่โครงหน้านั้นไม่ผิดแน่



"จำได้แล้วสินะ ฮ้าๆ"ใช่แล้วชายผู้นี้คือเจียงหลิว ในตอนนี้รูปร่างเขาได้เปลี่ยนไปอย่างมาก เรียกได้ว่าเป็นคนละคนกันเลย



เพราะในคราแรกนั้นเขาเหมือนชายชราอายุเจ็ดสิบแปดสิบปี ที่ดูเหมือนจะลงโลงได้ทุกเมื่อ แต่ในตอนนี้ร่างกายของเขากลับดูอ่อนวัยขึ้น เขาเหมือนกับชายผู้ที่เข้าสู่วัยผู้ใหญ่เต็มตัวแล้ว นั่นคืออายุราวๆห้าสิบปี!!!!



"หืม?"จากนั้นเจียงหลิวก็หันไปทางมุมห้อง และพบกับสตรีชุดดำที่ยืนอยู่มุมห้อง นางกำลังจ้องมองเขาอยู่



"โอ้ นั่นหรือว่าเป็น จูเสวี่ยอี้ ที่ล่ำลือกันใช่หรือไม่?"เขามองไปที่สตรีดวงตาสีเขียวตรงมุมห้อง หลังจากพิจารณาแล้ว



"เป็นเกรียติอย่างยิ่งที่อดีตผู้นำตระกูลเจียง เจียงหลิว รู้จักข้าด้วย"จูเสวี่ยอี้ที่ได้ยินเจียงหลิวกล่าวออกมานางก็กล่าวตอบไปด้วยท่าทางนอบน้อม แม้เสียงจะดูออกห้าวๆก็ตาม



"อืม เป็นอย่างที่เขาลือกันจริงๆ"เขาก็พยักหน้าอย่างชอบใจเมื่อได้มาเจอตัวจริงของนาง



"หืม.."แต่ทางด้านหมิงยูนั้นเขากำลังมองไปที่นางและท่าทางของเขาเหมือนกำลังมี "??" อยู่บนหัวของเขา



"อะไรกัน เจ้าไม่รู้จัก จูเสวี่ยอี้ ผู้นี้งั้นรึ?"เจียงหลิวเห็นท่าทางของหมิงยูเขาก็แปลกใจ หมิงยูไม่รู้จักนางงั้นรึ?



"ข้าไม่รู้"เขาส่ายหัวไปมา เขาจะไปรู้จักนางได้อย่างไรเขาเพื่งมาดาวแห่งนี้ได้ปีเดียวเอง และเขาก็ไปแค่ไม่กี่ที่ เขาจะมีเวลาไปรู้จักนางได้อย่างไร



"เจ้าพูดจริงงั้นรึ?"เจียงหลิวตะลึงงัน ด้วยความสามารถของหมิงยูกับหลิงเอ๋อร์เขาสมควรที่จะรู้จักนางสิ



"อะแฮ่มๆ นางคือ จูเสวี่ยอี้ เป็นศิษย์ของข้าตั้งแต่นางยังเด็ก ข้าไปพบนางที่แม่น้ำสายหนึ่งจึงเก็บมาเลี้ยง"ซูเหมยอินเห็นเช่นนี้จึงแนะนำศิษย์ของนางอย่างภาคภูมิใจ



"พรสวรรค์ของนางยอดเยี่ยมอย่างมาก เพียงแค่ใช้เวลาไม่กี่ปีก็บรรลุจิตวิญญานก่อเกิด เมื่ออายุได้สิบสอง และใช้เวลาอีกสองปีในการบรรลุจิตวิญญานแท้จริง ตอนนี้นางอายุเพียงสิบหกปีแต่อยู่ในขั้นจักรพรรดิเป็นที่เรียบร้อยแล้ว"เจียงหลิวได้กล่าวต่อไปทันที ดูเหมือนว่าเขาดูจะชื่นชมนางอยู่พอตัว



ส่วนทางด้านซูเหมยอินก็ไม่ต่างกัน ตอนนี้นางได้กอดอกและยืดอกขึ้นเชิดหน้าขึ้นเล็กน้อยนางเองก็ไม่แพ้กัน ถ้าจมูกนางยืดได้ป่านนี้คงจะยาวไปติดพนังห้องเป็นแน่!!



"โอ้"หลังจากที่ได้ฟังเรื่องราวเขาก็พยักหน้างึกๆ



"โอ้?"เจียงหลิวกับซูเหมยอินตกใจ พวกเขากำลังพูดถึงอัฉริยะที่พันปีจะปรากฎมาคนหนึ่ง แต่เมื่อได้ยินเรื่องเช่นนี้แล้วเขากลับทำเพียงแค่ร้อง "โอ้" ??!!



"อะไร"เขากล่าวถามออกมาเมื่อเห็นทั้งคู่ได้อ้าปากค้างถ้าพวกเขาไม่มีกาม ปากของพวกเขาคงจะหล่นแนบพื้นเป็นแน่



"ไม่มีอะไร"พวกเขาเห็นอาการหมิงยูเช่นนี้ก็ถอนหายใจ เพราะพวกเขาลืมไปว่าสองคนตรงหน้านี้เมื่อนำมาเทียบกับ จูเสวี่ยอี้ คงจะเป็นเรื่องตลก



ส่วนทางด้ายหลิงเอ๋อร์นางทำได้เพียงแต่หัวเราะคิกคัก



"ถ้างั้น"แต่หมิงยูก็ได้ดีดตัวขึ้นมาจากเก้าอี้ที่เขานั่งอยู่ และจ้องมองไปยังทั้งสามคน



"ในเมื่อพวกเจ้าพูดออกมาเช่นนี้แล้ว เลือดลมของข้าก็ร้อนขึ้นมาข้าจะขอลองประลองกับแม่นาง จูเสวี่ยอี้ สักเล็กน้อยได้หรือไม่?"เขามองตรงไปยังจูเสวี่ยอี้ที่นางเองก็กำลังมองมาทางเขา



"ไม่มีทาง!!!!"แต่ทันใดนั้นเจียงหลิวกับซูเหมยอินก็ตระโกนออกมาพร้อมกัน



"ทำไม?"หมิงยูมองตาทั้งคู่ด้วยสายตาสงสัย



"อย่างไรก็ไม่มีทางเด็ดขาด!!"ซูเหมยอินกล่าวออกมา จะให้ศิษย์รักของนางไปสู้กับหมิงยูงั้นรึ? ให้ตายอย่างไรนางก็ไม่ยอมเด็ดขาด!!!



"เจ้าจะรับคำท้าทายของข้าหรือไม่?"แต่หมิงยูกลับหาได้สนใจไม่ เขาหันไปถามจูเสวี่ยอี้อีกรอบ



"ถ้านายน้อยต้องการเช่นนั้นข้าก็ไม่คัดค้าน"เสียงใสที่ออกห้าวๆของนางดังออกมา แสดงให้เห็นว่านางได้ยอมรับคำท้าของหมิงยูเป็นที่เรียบร้อยแล้ว



"เยี่ยม งั้นตามข้ามา"ได้ยินเช่นนั้นเขาก็ยิ้มออกมาเลือดลมเริ่มร้อนขึ้นเรื่อยๆ



ฟุบ!!

ทันทีทั้งสองคนออกเคลื่อนที่ออกจากที่พักตรงไปยังป่าห่างไกล



"มะ....ไม่จริงน่า"ซูเหมยอินเห็นเช่นนี้นางก็แทบจะล้มทั้งยืน นางกังวลว่าศิษย์ของนางจะโดนหมิงยูทำมิดีมิร้ายกับนาง



"อย่างห่วงเลย เขาไม่ลงมือรุนแรงนักหลอก"เสียงของหลิงเอ๋อร์ดังออกมา ก่อนที่จะตามทั้งคู่ไป



"เฮ้อ แย่จริงๆเจ้าไหวหรือป่าว?"เจียงหลิวถอนหายใจออกมา มาถึงขนาดนี้แล้วก็เข้าไปห้ามไม่ได้แล้ว



จากนั้นเขาจึงพยุงซูเหมยอินที่กำลังจะเป็นลม จากนั้นก็มุ่งหน้าตามไป.....

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 27 ครั้ง

1 ความคิดเห็น

  1. #50 Gouyjeng (@Gouyjeng) (จากตอนที่ 92)
    วันที่ 27 มีนาคม 2562 / 16:13

    นี่หมิงหยูนะไม่ใช่อุ้ยเสี่ยวป้อ 555
    #50
    0