เซียนอสูร สยบสวรรค์

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 28,220 Views

  • 65 Comments

  • 565 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    2,046

    Overall
    28,220

ตอนที่ 90 : ถึงมิติฟีนิกซ์สวรรค์

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 500
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 31 ครั้ง
    26 มี.ค. 62




หมิงยูได้เดินมาที่ลานกว้างที่เดิม ในตอนนี้ผู้คนก็ได้มารวมตัวกันเป็นที่เรียบร้อยแล้ว



"พวกเจ้าพร้อมกันแล้วใช่รึไม่?"หมิงยูไม่รอช้าเขากล่าวออกมา



ทั้งหมดได้พยักหน้า หมิงยูจึงพูดต่อ



"ถ้างั้นเราจะออกเดินทางกันในตอนนี้"



"เราได้เตรียมเรือเหาะพร้อมแล้ว"กวางชี่กำลังจะเรียกเรือเหาะออกมา



"ไม่!! เราจะเดินเท้าไป"หมิงยูยกมือห้ามกวางชี่



"ท่านว่าเช่นไรนะ"กวางขี่ได้ยินเช่นนั้นก็พูดออกมา หลายคนก็ทำท่าทางไม่พอใจเพราะพวกเขามิเคยขึ้นเรือเหาะแม้แต่ครั้งเดียว



"ถือว่าเป็นการฝึก มันคือการฝึกอดทนข้าได้บอกกับพวกเจ้าแล้วว่าถ้าทนไม่ได้ก็กลับไป"จากนั้นเขาก็ออกวิ่งทันที



"อ่อ?"กวางชี่ถึงกับพูดไม่ออก มิติฟีนิกซ์สวรรค์มันห่างจากที่นี่มากกว่า พันลี้ แม้จะใช้เรือเหาะเดินทางก็ใช้เวลามากกว่าหนึ่งวัน แล้วถ้าพวกเขาใช้เท้าเดินทางมันต้องใช้เวลามากกว่าห้าวัน!!!



"เจ้าจะรีบไปไหนกว่ามิติทันจะเปิดเต็มที่ก็ต้องใช้เวลาเจ็ดวัน แม้ว่าเจ้าไปก่อนจะทำอันใดกัน ยังไม่มาอีก!!!"หมิงยูตระโกนมาจากระยะไกลๆ



"พวกเจ้าได้ยินสินะ ไปได้แล้ว!!"กวางชี่คิดถึงเรื่องนี้ก็ถูกอย่างที่หมิงยูว่ามา แม้พวกเขาจะไปก่อนมันก็ไม่ได้ช่วยอะไร



แต่เมื่อพวกเขาเดินทางก็มิได้รู้ว่าหนทางข้างหน้าจะเกิดอะไรขึ้น แน่นอนหมิงยูได้ใช้ทักษะบางอย่างในการเพื่มน้ำหนักให้กับทุกคนห้าสิบจิน

(ประมาณ30กิโลกรัม)



ห้าวันผ่านไป~~



"เอ้าๆ อดทนเข้าไว้เขตมิติอยู่ข้างหน้านี้"หมิงยูตระโกนให้กับรุ่นเยาว์ตระกูลกวาง ที่ตอนนี้เริ่มจะคลานกันเต็มที่แล้ว



"ข้าขอพักได้หรือไม่"เสียงบางคนดังออกมา



"เหอะอ่อนหัด เป้าหมายอยู่ข้างหน้าเพียงเท่านี้เจ้าก็ยอมแพ้เสียแล้ว"เขากล่าวออกมาด้วยอาการหอบเช่นกัน เขาก็ไม่ต่างจากพวกนี้เท่าใดนั้นเขาเองก็ใช้ถ่วงน้ำหนักไว้



ได้ยินเช่นนั้นทุกคนก็กัดฟัน เพราะหมิงยูได้เดินออกไปแล้ว ขนาดหมิงยูยังทนได้แล้วทำไมพวกเขาทนไม่ได้กัน เมื่อคิดเช่นนั้นพวกเขาก็พร้อมใจกันเดินตามไป



หนึ่งก้านธูปต่อมา



"เอาหละถึงแล้วพวกเจ้าเยี่ยมมาก พักกันได้"เขาได้หยุดลงหลังจากที่สามารถสังเกตุวงแหวนมิติจากระยะไกลๆ



เหตุผลที่เขาไม่เข้าไปใกล้กว่านี้เพราะสังเกตุเห็นกลุ่มคนจำนวนหนึ่งเช่นกัน พวกเขากำลังอ่อนล้าถ้าเกิดเรื่องขึ้นมาจะเสียเปรียบ



"มากับข้า"เขากล่าวกับหลิงเอ๋อร์หลังจากนั้นก็วิ่งออกไป โดยที่เขาไม่ได้พัก



กวางชี่เห็นพวกหมิงยูออกไปเขาก็ไม่ได้สนใจมากนักเรื่องของหมิงยู




"เจ้าจะไปไหน"หลิงเอ๋อร์ได้วิ่งมาประชิดหมิงยูและถามออกมา



"ข้าจะไปสำรวจกองกำลังพวกนี้สักหน่อย"กองกำลังของตระกูลกวางจากที่เขาคำนวนแล้วมันน้อยกว่ากองกำลังอื่นอย่างเห็นได้ชัด เพราะเขาได้คัดคนที่การบ่มเพาะน้อยออกไปเพื่อไม่ให้เป็นตัวถ่วงคนอื่น เพราะงั้นตระกูลกวางเหลือเพียงแค่ไม่ถึงห้าสิบคนหลังจากที่รวมเหล่าผู้อาวุโสแล้ว



"อืม"นางพยักหน้าการสำรวจศัตรูก็เป็นเรื่องที่ดีเพราะจะได้มีแผนรับมือได้ทัน



"ก่อนอื่นไปสำนักฟีนิกซ์สวรรค์ก่อน"จากนั้นพวกเขาก็มุ่งไปยังทิศทางใต้ของวงแหวนมิติ โดยที่ตระกูลกวางอยู่ทางตะวันตก



ฟุบๆๆ

ทั้งคู่ได้ลัดเราะไปตามจุดบอดอย่างแม่นยำดูเหมือนว่าคนพวกนี้มั่นใจตัวเองถึงไม่จัดการรักษาปลอดภัยสูงมากนัก



ฟิ้ว-ๆๆ

พวกเขาผ่านที่พักไปทีละหลังๆ จนได้มาหยุดอยู่ที่พักแห่งหนึ่ง ที่ดูเหมือนจะปลีกตัวออกห่างจากพวก



"อยู่นั่นไง"หลิงเอ๋อร์ชี้ไปที่เต้นท์แห่งนั้น หมิงยูพยักหน้าจากนั้นพวกเขาก็พุ่งเข้าเต้นท์อย่างรวดเร็ว



"ข้าจะบอกพวกเจ้าอีกครั้งว่าภายในมิติฟีนิกซ์สวรรค์นั้นมีสัตว์อสูรที่อันตรายมากมาย พวกเจ้าจำเป็นจะต้องอยู่กันเป็นกลุ่ม แม้พวกเจ้าจะไม่เข้ากับกลุ่มใหญ่ พวกเจ้าก็ควรจับกลุ่มแค่พวกเจ้าเอาไว้ อย่าคิดจะไปเพียงคนเดียว"ซูเหมยอินเตือนศิษย์ของนางทุกคนถึงอันตรายของภารกิจนี้



"ถ้าข้าไปคนเดียวหละ?"บรุษผู้หนึ่งกล่าวออกมา รูปร่างดูสมส่วน หน้าตาก็ถือว่าหล่อเหลาผมสีดำเข่มดวงตาสีดำ แต่งชุดสีเทาเต็มตัวและดวงตาข้างหนึ่งได้ถูกผ้าปิดเอาไว้



"ถ้าเจ้าคิดจะไปคนเดียวหละก็เจ้าคิดผิด แม้แต่ข้าเองก็มิอาจจะเดินทางคนเดียวได้สะดวกนัก"นางอธิบายถึงความน่ากลัวของมิติฟีนิกซ์สวรรค์นี้เพื่อให้พวกเขาจริงจังกับเรื่องนี้



"จุดหมายในครั้งนี้คือสิ่งใดหรือ ท่านอาจารย์"เสียงสตรีกล่าวออกมาแม้เสียงของนางจะดูออกห้าวๆ แต่ก็แฝงไปด้วยสเน่ย์



"เป้าหมายของพวกเจ้าไม่ซับซ้อนมากนัก ที่ข้าให้พวกเจ้าไปก็เพื่อที่จะให้พวกเจ้าเก็บประสบการต่อสู้ ถ้ามีโอกาศเจอสิ่งใดก็เก็บมาสะ แต่อย่าคิดเกิดความโลภเด็ดขาด!!!"นางได้ย้ำคำสุดท้ายเพื่อให้ศิษย์ของนางทุกคนกลับมาอย่างปลอดภัย



"เจ้าสอนลูกศิษย์ได้เยี่ยมดีนี่"ทันใดนั้นเองก็มีเสียงดังออกมาจากเต้นท์ของนาง และทันทีก็มีคนสองคนเข้ามา



"พวกเจ้า!!"เมื่อนางได้ยินเสียงก็จำได้ในทันทีแต่ก่อนที่นางจะทันตั้งตัว พวกนั้นก็เข้ามาแล้ว



"ไง สาวน้อยไม่ได้เจอกันนาน"ผู้ที่มาใหม่ก็คือหมิงยูกับหลิงเอ๋อร์นั่นเอง พอเขาเข้ามาก็พบกับซูเหมยอินและศิษย์ของนางอีกสามคนและหนึ่งในนั้นก็คือ หนิงฉิ่งซือ เขาเลยอดไม่ได้ที่จะกล่าวกับนาง



"เจ้า!!! ว่าใครเป็นสาวน้อยกัน!!!"หนิงฉิ่งซือได้ยินหมิงยูเรียกนางเช่นนั้นนางก็ตระโกนออกไปในทันที



"ฮ้าๆ ข้าแค่ล้อเล่นเอง"เขาหัวเราะเมื่อเห็นอาการของนางจากนั้นเขาก็หันไปหาซูเหมยอิน จากนั้นยิมอย่างชั่วร้าย



"ดูเหมือนว่าเมื่อข้าเข้าในในมิติฟีนิกซ์สวรรค์แล้ว ข้าคงจะต้องสานต่อเรื่องราวที่ข้าได้ทำค้างเอาไว้"จากนั้นเขาก็หันไปทาง หนิงฉิ่งซือ และยิ้มออกมาอย่างลามก!!!

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 31 ครั้ง

0 ความคิดเห็น