เล่ห์ซินร่ายรัก

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 1,328 Views

  • 13 Comments

  • 33 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    6

    Overall
    1,328

ตอนที่ 6 : ซินเดอเรลลาผู้ไม่เลอโฉม

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 368
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 13 ครั้ง
    26 มิ.ย. 61

       “แกลองให้ใครไปตะล่อมถามดู ว่าเขาชอบผู้ชายแบบไหน แล้วก็ลองเป็นแบบนั้น”

       เทียมฟ้าเองก็อยากรู้นัก ถ้าหน้าอย่างเขาไม่หล่อพอ แล้วบุรุษแบบไหนจะสามารถกระชากใจสาวบ้านนอกอย่างแจ๋นได้ มันต้องเพอร์เฟ็คขนาดไหน หรือต้องเป็นถึงดารานักร้อง แล้วเขาต้องไปสมัครประกวดนายแบบด้วยหรือเปล่า

       หลายวันผ่านไป เขานึกไม่ออกว่าจะให้ใครไปถามแจ๋นถึงสเป็คของเธอ ชายหนุ่มเดินวนเหมือนหนูติดจั่นอยู่นาน

       ระหว่างนั้น ดวงมณีได้พาแจ๋นไปยังห้างสรรพสินค้า เพื่อแปลงโฉมสาวใช้ดุจเทพนิยาย แต่มันไม่ง่ายอย่างที่คิด เพราะผิวไหม้เกรียมแดดมานานเกินไป ยากจะเนรมิตให้ออกมาขาวผุดผ่องเช่นสวรรค์ปั้นแต่งได้

       สาวน้อยตกใจที่คุณนายต้องการยกระดับฐานะของเธอให้ขึ้นมาเทียบเท่ากับคุณชายเทียมฟ้า

       “คุณนายคะ แจ๋นไม่คิดว่าเสื้อผ้าพวกนี้จะสามารถเปลี่ยนตัวเองให้กลายเป็นสาวไฮโซได้...” เธอได้เพียงคิดไม่ตกในใจ ครั้นจะพูด ก็กลัวดวงมณีจะเสียกำลังใจ อุตส่าห์พาเธอมาขัดสีฉวีวรรณแต่เช้า มีเพียงเครื่องทรงปั้นแต่ง แต่แจ๋นก็ยังเป็นแจ๋น หน้าเบ้าผิวพรรณก็ยังคงเป็นแค่หญิงไร้ศักดินาจากบ้านนอก ไม่มีอะไรให้น่าชวนมอง นอกจากของใช้แพงๆ ยี่ห้อแบรนด์เนมที่สวมใส่ประดับกายเท่านั้น

       เธอจึงถามออกไปแค่ว่า

       “คุณนายจะให้แจ๋นใส่ชุดนี้กลับบ้านจริงๆ เหรอคะ”

       “แรกๆ อาจจะแปลกสักหน่อย เดี๋ยวก็ชินไปเอง”

       แจ๋นไม่เห็นด้วยเลย ชุดเดรสแขนตุ๊กตา กระโปรงฟูฟ่องที่ดูจะเหมาะกับรุ้งพราวมากกว่า มันทำให้เธอเหมือนตัวตลกชอบกล เพราะท่าทางการเดินของเธอไม่ได้สมเป็นผู้ดี แต่ยังคงก้าวหลังค่อม ตามหลังเจ้านายเช่นคนรับใช้

       “ทำไมไปเดินอยู่ข้างหลังล่ะ มาเดินข้างๆ ฉันสิ”

       “มันไม่ชินค่ะ คุณนาย”

       เดินตามต้อยๆ มาทั้งชีวิตก็ว่าได้ จู่ๆ จะให้เธอเดินเทียมเสมอผู้เป็นนาย บ่าวก็รู้สึกไม่ค่อยสบายใจนัก

      

       โซนร้านหรูที่มีแต่บรรดาไฮโซไปช้อปปิ้ง เพื่อนของเทียมฟ้าสะดุดตา ว่ามีใครเดินเฉิดฉายอยู่ข้างดวงมณี

       “อุ้ย หรือว่านั่นคือ เจ้าสาวของเทียมฟ้าน่ะเธอ” แวววรรณกระซิบกับเรืองรัตน์ ทั้งสองเห็นว่าดวงมณีก็มองตรงมาพอดี จึงเข้าไปสวัสดีทักทายตามมารยาท และความอยากรู้ทวีคูณของแวววรรณ

       ส่วนเรืองรัตน์เห็นว่าแจ๋น ไม่ได้มีทีท่าเปลี่ยนไปจากเดิมเลยสักนิด เป็นสาวใช้อย่างไรมาก็อย่างนั้น ปราศจากท่าทีกิ้งก่าได้ทอง สีหน้ายังคงเจียมตน ทำให้เธอประทับใจและลอบมองเป็นระยะเมื่อเห็นแจ๋นแต่งตัวน่ารัก

       เรืองรัตน์เป็นพวก LGBT หรือก็คือ เธอเป็นเลสเบี้ยนหลบใน เพราะฐานะทางสังคมทำให้เธอไม่อาจเปิดเผยตัวตนได้ เนื่องจากครอบครัวไม่ยอมรับและกลัวว่าจะกระทบถึงธุรกิจมูลค่าหลักล้าน

       “เซลฟี่หน่อยสิคะคุณ... เอ่อ ชื่ออะไรนะ”

       “น้องดาวรัศมีค่ะ เป็นชื่อจริงของแจ๋น แต่ไม่มีใครเคยเรียก”

       “ชื่อเพราะจังเลย หนึ่ง สอง ยิ้มค่ะ”

 

       ดาวรัศมี! คือชื่อจริงของซินเดอเรลลายุคสองพันเศษ เธอพยายามชนะใจว่าที่แม่สามีด้วยการแต่งตัวใหม่ยกเครื่อง สงสัยว่าสปอนเซอร์รายใหญ่จะเป็นใครไปได้นอกจากเจ้าบ่าวเทียมฟ้า... อ่านต่อ สำนักข่าว xx รายงาน

       “เมื่อไหร่มันจะเลิกเล่นข่าวอีแจ๋นกันสักทีนะ ยี้ ดินจะกลายเป็นดาวได้ยังไงกัน ดูยังไงก็แค่ทองห่อผ้าขี้ริ้วเท่านั้น กรวดยังไงก็เป็นแค่ก้อนกรวด” รุ้งพราวยิงคอมเมนท์ต่อรัวๆ ผสมโรงกับเพื่อนของเธอ

       แต่งชุดไม่ได้ดูหนังหน้าตัวเองเลย

       ยัยนี่ต้องใส่ยาเสน่ห์ลงในอาหารให้พี่ชายของเธอกินแหง

       แล้วจะทำยังไงดี

       ไม่รู้สิ ฉันลองตั้งกระทู้โพสถามชาวบ้านก่อน

       ขณะที่น้องสาวกำลังปรึกษาหาทางกำจัดแจ๋นในฐานะว่าที่สะใภ้ของตระกูลวัชรนาถ เธอไม่มีวันยอมรับเด็ดขาด

       เทียมฟ้าที่นั่งอยู่ยังศาลาไม้ลายวิจิตรสีขาวก็เหลือบไปเห็นแจ๋นและเรืองรัตน์ ควงแขนกันมาอย่างสนิทสนม

       “หือ ไปซี้กันตั้งแต่เมื่อไหร่”

       สองสาวหัวร่อต่อกระซิก เป็นเรืองรัตน์มากกว่าที่คุยถูกใจ ส่วนแจ๋นก็รู้สึกแปลกๆ เพราะเคยเห็นอีกฝ่ายมาปาร์ตี้ที่บ้านบ่อยๆ ในฐานะเพื่อนของคุณชาย

       “เรือง”

       “เทียมฟ้า” สีหน้าของคนถูกเรียกเจื่อนไป เธอรีบปรับใบหน้ายิ้มกว้างที่กลัวจะผิดสังเกต ให้เป็นสีหน้าปกติ “มีอะไรเหรอ”

       “เธอมาพอดีเลย ฉันมีเรื่องปรึกษาหน่อย มาคนเดียวนะ ส่วนเธอไปไกลๆ ก่อน” เขาตะเพิดแจ๋น แต่เธอก็ชินแล้ว และกำลังคิดจะไปถอดชุดนี้ออก เพราะร้อนชะมัด คันอีกต่างหาก ชุดอะไร แพงก็แพง ใส่ไม่เห็นสบายเลยสักนิด

       “ว่าไงเหรอ”

       “คือ ฉันอยากวานอะไรหน่อย ไม่ยากหรอก แค่”

       “เธอจะให้ฉันไปถามสเป็คที่แจ๋นชอบงั้นเหรอ” เรืองรัตน์ตงิดใจ

       “ใช่”

       “ถามไปทำไม”

       “เถอะน่า”

       เรืองรัตน์อยากรู้ เพราะเทียมฟ้าไม่เคยต้องวุ่นวายกับเรื่องผู้หญิงคนไหนมาก่อน แต่แจ๋นก็ไม่ใช่ผู้หญิงประเภทสวยจัดให้เขาต้องสนใจเลยสักหน่อย แล้วทำไมต้องทำลับๆ ล่อๆ

       “อ๋อ หรือว่าเธอพนันกับนธี ว่าแจ๋นจะชอบผู้ชายแบบไหนใช่ไหม”

       “ประมาณนั้นแหละ”

       “เข้าใจละ เดี๋ยวถามมาให้ แล้วเธอจะให้อะไรฉันเป็นการตอบแทน”

       “อยากได้อะไรล่ะ แต่ให้แต่งงานด้วยไม่เอานะ ฉันขยาดคำนี้จริงๆ”

       เพื่อนสาวหัวเราะร่า แม้เทียมฟ้าก็ไม่รู้ว่าเธอชอบผู้หญิงด้วยกัน

       “ไม่ต้องห่วง ไว้จัดปาร์ตี้อีกเมื่อไหร่ อย่าลืมชวนฉันอีกก็แล้วกัน เพิ่มเมนูไข่ปลาคาร์เวียร์ไปด้วยนะ ฉันชอบ”

       “เรื่องแค่นี้ สบาย จัดให้” แล้วเขาก็ลุ้นว่าจะได้เรื่องหรือเปล่า ส่วนเรืองรัตน์ก็เข้าไปตามหาแจ๋นในบ้าน

 

       ภายในห้องนอนของป้ามะลิและแจ๋น ป้ามะลิวุ่นวายอยู่กับการเตรียมข้าวเย็นล่วงหน้า ส่วนแจ๋นก็อยู่ในห้องตามลำพัง เธอเอื้อมแขนไปรูดซิปหลังไม่ถึง

       “ตายละ จะถอดยังไงล่ะทีนี้”

       ก๊อก-ก๊อก

       “ป้ามะลิเหรอ มาพอดีเลย ช่วยรูดซิป... อ้าว คุณเรือง” เธอตกใจที่เห็นเพื่อนของเทียมฟ้าแง้มประตูมาเอง

       “โทษทีนะ พอดีฉันลืมถามอะไรเธอน่ะ นั่นเธอเป็นอะไรหรือเปล่า”

       “อ๋อ แจ๋นถอดชุดนี้ไม่ได้น่ะค่ะ เอื้อมมือไม่ถึง อยากจะเปลี่ยนเป็นเสื้อยืด กางเกงขาสั้นใจจะขาด”

       “งั้นฉันช่วยรูดซิปให้นะ ผู้หญิงด้วยกัน ไม่ต้องอาย”

       “ขอบคุณมากเลยค่ะ” แจ๋นร้อนไปทั้งตัว เธออยากกระโดดลงน้ำเดี๋ยวนี้เลยด้วยซ้ำ

       เรืองรัตน์เองก็อยากรู้... ว่าสเป็คของแจ๋นใช่ผู้ชายหรือเปล่า นานทีปีหนจะมีผู้หญิงสักคนที่เธอถูกใจ อย่างแวววรรณ ทีแรกเธอก็ชอบ แต่ไปๆ มาๆ อีกฝ่ายบ้าผู้ชายจนออกนอกหน้า เธอจึงไม่สมหวังและนึกดีใจที่ไม่ได้สารภาพออกไป กระทั่งได้พบกับสาวใช้คนนี้ ถึงจะจน เธอก็ไม่เคยสนใจ หากได้รักใครสักคน สำหรับสาวเลสเบี้ยนอย่างเธอแล้ว รักแค่ที่หัวใจเท่านั้น ไม่ว่าคนๆ นั้นจะเป็นใคร มาจากไหนก็ตาม

       ซิปรูดลง เผยผิวขาวจนน่าตกใจ แจ๋นซ่อนผิวสวยไว้ใต้เสื้อผ้าตลอดเวลาเลยหรือ ไม่สิ เนื้อแท้ของเธอเป็นคนผิวขาวนี่เอง

       “ผิวเธอสวยมากเลยนะแจ๋น หรือฉันควรจะเรียกเธอว่า ดาวรัศมี”

       “อย่าเลยค่ะคุณเรือง แจ๋นไม่ชิน เดี๋ยวจะไม่หันเอาเปล่าๆ ค่ะ ขอบคุณนะคะ คุณใจดีมากเลย”

       “ไม่เป็นไรจ้ะ” เรืองรัตน์ได้สัมผัสผิวเนียนนุ่มมือไปเล็กน้อย ก็เคลิ้มฝัน พลันนึกขึ้นได้ถึงคำถาม “จริงสิ เธอชอบผู้ชายแบบไหนเหรอแจ๋น เธอชอบแบบเทียมฟ้าหรือเปล่า”

       คนถูกถามหัวเราะลั่น

       “คุณชายเหรอคะ ใส่พานถวายมาพร้อมเงิน แจ๋นยังไม่เอาเลยค่ะ ผู้ชายอะไร๊วันๆ เอาแต่นอน เที่ยว ดื่ม กิน ไม่เห็นมีอะไรสร้างสรรค์ตรงไหนเลยค่ะ ขืนฝากชีวิตไว้ ล่มจมแน่”

       เรืองรัตน์หัวเราะชอบใจตาม

       “เธอไม่เห็นว่าเขาหล่อเลยเหรอ ผู้หญิงส่วนใหญ่อยากได้เขากันทั้งนั้นเลยนะ”

       “หล่อของแจ๋นไม่ขี้ก้างแบบนี้หรอกค่ะ ต้องบึกบึนตัวใหญ่ คุ้มครองแจ๋นได้ ถ้าลองเจอโจรนะคะ ร้อยนึงเอาบาทเดียว แจ๋นว่าคุณชายวิ่งหนีก่อนแล้วทิ้งแจ๋นไว้กับโจรนั่นแหละค่ะ”

       “เธอเป็นคนแปลกมากเลยแจ๋น ใครๆ ก็ชอบเทียมฟ้า เพราะเขารูปหล่อ พ่อรวย ใครได้เป็นสามี ก็เท่ากับตกถังข้าวสาร มีเงินใช้เพลินไปตลอดชีวิต”

       “สำหรับแจ๋น การแต่งงานเป็นเรื่องใหญ่ในชีวิตค่ะ ไม่ใช่จะแต่งกับใครก็ได้ ถ้าแจ๋นไม่รัก ก็ไม่มีทางเป็นไปได้ค่ะ”

       “ถ้าไม่รักเหรอ งั้นฉันก็มีความหวังสินะ”

       “อะไรนะคะ”

       เรืองรัตน์โน้มริมฝีปากลงมาประทับไออุ่นยังพวงแก้มของแจ๋นที่ตาเบิกกว้างอย่างตกใจ

       “แจ๋น ฉันชอบเธอ เป็นความลับระหว่างเธอกับฉันนะ”

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 13 ครั้ง

2 ความคิดเห็น

  1. #10 Fayrious (@entamable) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 26 มิถุนายน 2561 / 22:09
    ทำไมเราเชียร์เลสน่อ555
    #10
    0
  2. #6 AssasinX25 (@AssasinX25) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 26 มิถุนายน 2561 / 18:18

    555555555555555555 เทียมฟ้าได้จูบปาก เรืองได้หอมแก้ม 555555

    #6
    0