เล่ห์ซินร่ายรัก

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 1,328 Views

  • 13 Comments

  • 33 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    6

    Overall
    1,328

ตอนที่ 2 : เจ้าสาวของทายาทมหาเศรษฐี

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 287
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 11 ครั้ง
    19 มิ.ย. 61

       แล้วเขาก็เห็นเงาตะคุ่มพยายามแหวกว่ายตรงมาหา

       “ใคร” เขามองไม่ถนัด ฝนตกหนักเกินไป คลื่นใหญ่ซัดร่างของเขาจนจมดิ่งไปพร้อมกับร่างนั้น แต่เขารับสัมผัสจากริมฝีปากอุ่นได้ ลมหายใจร้อนต่อชีวิตจนเขาได้สติ และรีบโผขึ้นเหนือผิวทะเลอย่างตกใจ

       ยามชายฝั่งกำลังออกเรือยนต์มาช่วยและโยนห่วงยางให้พวกเขา แจ๋นคว้าตัวชายหนุ่มได้แล้วก็รีบพาเขาขึ้นเรือกลับอย่างทุลักทุเล เครื่องยนต์แล่นหวื๋อฝ่าคลื่นกลับไปยังชายหาดได้อย่างเส้นยาแดงผ่าแปด เพราะคลื่นสูงขนาดกลืนทั้งเรือลงไปได้กำลังตามมาหลังจากนั้น ถ้าไม่ติดว่าเป็นลูกค้าวีไอพีละก็ อย่าหวังเลยว่าเขาจะเสี่ยงชีวิตไปช่วย เพราะมันหมายความว่า พวกเขากำลังจะเอาตัวเองไปสังเวยให้เจ้าทะเลตัวจริงเพิ่มเสียมากกว่า

       “คุณชาย” แจ๋นรีบดูว่าเขายังหายใจหรือเปล่า แต่ก็พบว่ายังมีลมหายใจแม้แผ่วเบา รถพยาบาลจอดรออยู่แล้วยังรีสอร์ท พวกเขารีบพาเทียมฟ้าไปส่งโรงพยาบาลทันที

 

       เรื่องราวในวันนี้กลายเป็นข่าวใหญ่ในหน้าสังคมไฮโซเมื่อมีคลิปไลฟ์สดของแวววรรณถ่ายเอาไว้ตั้งแต่ต้นจนจบ สิ่งที่ทุกคนให้ความสำคัญ กลับไม่ใช่ชีวิตของเทียมฟ้า แต่เป็นหญิงปริศนาที่ใจกล้าถึงขนาดฝ่าพายุฝนลงไปช่วยเหลือเขาได้จนรอด

       “ผู้หญิงคนนั้นเป็นใคร”

       “กิ๊กของเขาเหรอ”

       “หรือเขาทำเธอท้อง จนไม่มีทางเลือก”

       “จะบ้าเหรอ คนท้องจะลงทะเลไปได้ยังไง อันตรายต่อเด็ก”

       “เออ จริง”

       ต่างถกเถียงกันไปต่างๆ นานา โดยไม่มีใครสนใจว่าหนุ่มหน้าใสที่เคราะห์ร้ายจะเป็นตายร้ายดีเช่นไร

       ฝ่ายทางแจ๋นที่สภาพเหมือนลูกหมาตกน้ำ มอมแมมเหมือนก้อนขนไร้ค่า เธอกลืนน้ำไปอึกใหญ่ สำลักไปไม่น้อยจากคลื่นแรง แต่สิ่งที่ทำให้เธอตกใจไปกว่านั้นคือ

       จุมพิตร้อนแรงจากใต้น้ำ เธอถูกคลื่นซัดไปกระทบกับชายหนุ่มจนใบหน้าชนกัน เทียมฟ้าในตอนนั้นสะลึมสะลือราวกับความฝัน เขาเห็นใบหน้านางฟ้าอยู่ใกล้จึงเผยอริมฝีปากด้วยสัญชาตญาณนักล่า ตวัดลิ้นร้อนเข้าไปอย่างเคยชิน แต่สำหรับแจ๋น เธอไม่ชินไปกับเขาเลยสักนิด หญิงสาวหน้าแดงจัด ไม่เคยคิดว่าชาตินี้จะได้สัมผัสรสจูบแรกกับเขา

       “รู้งี้ปล่อยให้จมน้ำตายเสียก็ดี คนบ้า” หญิงสาวสลัดความคิดออกไปไกลๆ เทียมฟ้าไม่ใช่ผู้ชายประเภทที่เธอปรารถนาจะรัก เพราะเขาเป็นคนไม่เอาไหน เธอไม่หลงรักใครเพียงเพราะรูปกายเพียงอย่างเดียว เขาต้องมีดีเพียงพอให้เธอรัก

       แม้แจ๋นจะรู้ดีว่าเธอเป็นคนจนและไม่ใช่คนสวย แต่เธอก็หยิ่งในศักดิ์ศรี หากจะรักใครสักคน เขาคนนั้นต้องเป็นคนดีพอให้คู่ควรกับความรักที่เธอมอบให้ หากมอบให้ผู้ชายอย่างเทียมฟ้า ก็คงไปจบลงที่เตียงนอนเพียงชั่วข้ามคืน แล้วก็ไม่เหลืออะไรให้น่าภาคภูมิใจสำหรับสตรีได้อีกเลย

       “ฮัดชิ้ว”

       “อีแจ๋น ไหวไหม” ป้ามะลิหาหยูกยามาให้ เอ็นดูเหมือนเป็นลูกหลาน เห็นกันมาตั้งแต่ยังเล็ก

       “ไหวจ้ะ ป้า หวัดมันกลัวแจ๋น มันไม่กล้าอยู่นานหรอก”

       “เออดี ป้าจะเป็นลมตอนเห็นเอ็งวิ่งลงทะเลไปช่วยคุณชาย เอ็งต้องเห็นเหมือนป้า คลื่นลูกท่วมหัว เห็นแล้วหัวใจจะวาย ใจกล้าบ้าบิ่นเสียจริงนะเรา ไม่กลัวตายรึ”

       “กลัวก็กลัวอยู่หรอกจ้ะ แต่กลัวคุณนายหัวใจสลายมากกว่า ฉันเคยสูญเสียคนที่ฉันรักไป ฉันรู้ดีว่ามันเจ็บเจียนตายแค่ไหน หากคุณเทียมฟ้าเป็นอะไรไป คุณนายคง”

       “เอ็งมันจิตใจดีตรงกันข้ามกับหน้าตาเลยนะ อีแจ๋น เสียดาย ว่าก็ว่าเถอะ ป้าอยากให้หน้าสวยๆ ของคุณหนูรุ้งมาอยู่บนหน้าเอ็งแทนจริงๆ”

       แจ๋นยิ้มรับ

       “ฉันหายเหนื่อยแล้ว ไปอาบน้ำก่อนนะจ๊ะ”

       “สระผมด้วยล่ะ แล้วเช็ดให้แห้ง จะได้ไม่เป็นปอดบวม”

       เธออาบน้ำในห้องของรีสอร์ทหรูที่อำนวยความสะดวกสบาย มีไดร์เป่าผมให้ หลังจากอาบน้ำเสร็จ เธอเห็นกระจกบานใหญ่ส่องผ่านผิวกายตัวเองที่ผิวสาวภายในขาวอมชมพู ตัดกับผิวคล้ำเสียเพราะแดดภายนอกอย่างสิ้นเชิง

       “ถ้าหน้า แขน และขาของเรา ขาวเท่าผิวในตัวเราจะเป็นยังไงนะ” แต่เธอก็ได้แต่มองแล้วก็ไม่สนใจอีก

       พอสวมชุดนอน เธอก็กลับเป็นสาวใช้โดยสมบูรณ์แบบ ปะแป้งขาววอก และไปดูแลคุณรุ้งพราวที่เอาแต่เล่นมือถือ

       “คุณชายเป็นอย่างไรบ้างคะ”

       “หมอบอกว่าปลอดภัยดีแล้ว แต่ยังอ่อนเพลียอยู่ ให้นอนพักดูอาการก่อนสักคืน คุณแม่ก็คงค้างที่โรงพยาบาลด้วย” โรงพยาบาลชั้นน้ำมีเตียงรับรองให้กับคนเฝ้าไข้ในห้องพิเศษ

       “อ้าว แล้วใครจะดูแลคุณนายกับคุณชายล่ะคะ”

       “เมื่อกี้แม่โทรมาตามให้ป้ามะลิเตรียมของไปโรงพยาบาลแล้ว แกไม่ต้องไป คอยรับใช้ฉันที่นี่แหละ”

       “อ๋อค่ะ”

       “แกถ่ายรูปให้ฉันหน่อยสิ เอาสวยๆ นะ”

       แจ๋นมองดูรุ้งพราวที่ทำหน้าเศร้ากะทันหัน มองดูหน้าต่างที่ด้านนอกฝนตกปรอยๆ ราวกับเจ้าหญิงที่เหม่อมองดูสายฝน ใบหน้าขาวจัด แก้มอมชมพู ผมหยักศกสีน้ำตาลอ่อนลูกคลื่นทำให้รุ้งพราวดูสวยหวาน

       “คุณหนูสวยจัง”

       “แน่นอน ถ่ายอีกๆ”

       แจ๋นกดไปหลายใบ แล้วส่งโทรศัพท์คืนให้ จากนั้นเธอก็นั่งเลือกดูรูปอย่างพอใจก่อนจะอัพลงเฟสด้วยสถานะแสนเศร้าของน้องสาวที่กำลังห่วงใยพี่ชาย

       โพส: ‘ไม่รู้ว่าป่านนี้พี่ชายเป็นยังไง ขอให้เขาฟื้นเร็วๆ ด้วยเถอะนะ

       พร้อมกับรูปที่คัดสรรมาและตกแต่งจนสวยกว่าเดิมอีกเท่าตัว

       แจ๋นไม่เห็นว่าอีกฝ่ายจะดูเศร้าเหมือนที่ว่าเลยสักนิด รุ้งพราวยังคงฟังเพลงและโทรคุยกับเพื่อนอย่างสนุกสนาน

       “คนอย่างพี่เทียมฟ้าไม่ตายง่ายๆ หรอก”

       “ทำไมเหรอคะ” สาวใช้สงสัย

       “ก็เราโชคดีอยู่เสมอไง เกิดมาบนกองเงินกองทอง แล้วจะรีบตายได้ยังไงล่ะจริงไหม” รุ้งพราวหัวเราะร่า จากนั้นก็อุทานหลังจากมีคอมเมนท์เด้งขึ้นมา “หืม ไลฟ์สดเหรอ ใครถ่ายไว้กัน ยังไม่ได้ดูเลย”

       เพื่อนของเธอโพสถามรัวๆ เป็นการใหญ่ เพราะวีดีโอถ่ายทอดสดของแวววรรณนั้น ถ่ายเหตุการณ์สำคัญเอาไว้อย่างชัดเจน

       “อะไรนะ คุณแม่บอกว่าจะยกลูกชายให้กับคนที่ช่วยพี่เทียมฟ้าได้งั้นเหรอ” รุ้งพราวประมวลเหตุการณ์ ใครกันเล่าที่ช่วย ก็มียามชายฝั่ง และสายตาของเธอไปหยุดอยู่ที่แจ๋น ในคลิปนั้นถ่ายภาพแจ๋นที่วิ่งลงทะเลไปอย่างรวดเร็วเพียงคนเดียว

       “มีอะไรเหรอคะ คุณหนู”

       “ตาย ตาย ตายแน่ๆ ฉันต้องคุยกับแม่ตอนนี้เลย ไปโรงพยาบาลด่วน”

       “แต่ฝนตกอยู่นะคะ อีกอย่างดึกแล้วด้วย เขาจะให้เยี่ยมเหรอคะ”

       “ไม่ให้ก็ต้องให้ เรื่องนี้คอขาดบาดตายมาก แกไปกับฉันด้วย เพราะแกนั่นแหละตัวดีเลย”

       หญิงสาวไม่รู้เรื่องราว ก็รีบตามหลังคุณหนูไปอย่างงุนงง เธอหิ้วกระเป๋าสะพายให้พลางเรียกรถของโรงแรม รุ้งพราวไม่พูดอะไรกับเธออีก นอกจากขะมักเขม้นในการกดมือถืออย่างเอาเป็นเอาตาย

 

       คุณนายเกือบทำให้ลูกชายตกใจตื่น รีบหรี่เสียงกระซิบข่าวร้อนที่ได้ยินมา

       “จริงเหรอลูก”

       “ก็ใช่น่ะสิคะคุณแม่ พวกเพื่อนๆ กับพวกในโซเชียลเมาท์มอยกันใหญ่แล้วว่า ผู้หญิงในคลิปเป็นใคร”

       “แม่พูดออกไปจริงเหรอ ก็ตอนนั้นมันตกใจมาก พูดอะไรไปก็จำไม่ได้หรอก”

       “ยัยแววก็ดันถ่ายทอดสด คนเลยรู้กันทั่วแล้ว ลบก็ไม่ได้ด้วยสิคะ”

       กระแสความดังของแจ๋นว่อนไปทั่วโลกในอินเตอร์เน็ตแล้ว ขณะเจ้าตัวยังไม่รู้เรื่องอะไรเลย นักข่าวที่โรงพยาบาลพบเธอเข้า ก็จำลักษณะได้คร่าวๆ ว่าตัวเล็ก ผิวดำ และที่น่าสนใจคืออยู่หน้าห้องของคนไข้ชื่อ เทียมฟ้า มณีวัชรนาถ พอดี

       “คนนี้แน่ๆ ที่อยู่ในคลิป ขอสัมภาษณ์หน่อยสิคะคุณ”

       “ฉันเหรอคะ” แจ๋นถูกไล่ออกมาเฝ้าหน้าห้องก่อน ระหว่างแม่ลูกกำลังปรึกษาความกัน

       “ไม่ทราบว่า รู้สึกอย่างไรบ้างคะที่ได้เป็นหนูตกถังข้าวสาร”

       หญิงสาวไม่รู้เลยว่าพวกเขากำลังรุมถามเธอเรื่องอะไร กระทั่งนักข่าวอีกคนถามได้กระจ่างมากขึ้น

       “รู้สึกอย่างไรคะที่จู่ๆ ก็ได้จับพลัดจับผลู กลายเป็นเจ้าสาวของทายาทมหาเศรษฐี”

       “เดี๋ยวก่อนนะคะ ใครจะเป็นเจ้าสาวของใครนะ”

       “ก็คุณไงคะ เจ้าสาวของคุณเทียมฟ้า” นักข่าวทวนความให้คนที่งงเต็กไปแล้วฟังช้าๆ ชัดๆ ถึงเรื่องที่ดวงมณีประกาศลั่น ตอนเกิดเหตุยังทะเล

       ผู้ที่ช่วยชีวิตของบุตรชายได้ คุณนายจะยกลูกชายให้!

       “แล้วคุณก็เป็นคนช่วยชีวิตของคุณเทียมฟ้าเอาไว้ แหม โรแมนติกดีจังเลยค่ะ ขอทราบชื่อของคุณหน่อยนะคะ”

       “เอ่อ คือ แจ๋นค่ะ” เธอตอบไปซื่อๆ มือก็เกาศีรษะแกรกๆ

       “คุณแจ๋น ชื่อจริงชื่ออะไรคะ เป็นลูกเต้าเหล่าใคร เป็นลูกไฮโซคนไหนคะ”

       เธอหัวเราะเบาๆ

       “ฉันเหรอคะ ลูกไฮโซ เปล่าเลยค่ะ คนใช้ต่างหาก”

       “คนใช้” นักข่าวตะลึงงัน จ้องหน้ากันเอง

       “ใช่ค่ะ ฉัน อีแจ๋น เป็นคนใช้ตระกูลมณีวัชรนาถค่ะ”

 

       ข่าวใหญ่! เจ้าสาวตกถังข้าวสารที่แท้คือ อีแจ๋น หรือ คุณแจ๋น สาวใช้ประจำตระกูลมณีวัชรนาถนั่นเอง สงสัยทั้งคู่น่าจะกิ๊กกั๊กกันมาก่อนหน้านั้นแล้วหรือไร ฝ่ายหญิงถึงได้อาจหาญทุ่มใจเทตัวลงทะเลไปท่ามกลางคลื่นใหญ่รุ่นน้องสึนามิ เพื่อช่วยชีวิตผู้ชายที่เธอรัก... อ่านต่อ พลิกหน้า xx

       “แม่! ข่าวสดเมื่อกี้มันอะไรกัน” รุ้งพราวที่กำลังปรึกษามารดาอยู่ในห้องร้องเสียงดัง จนผู้เป็นพี่ชายรู้สึกตัว

       “เทียมฟ้า ตื่นแล้วเหรอลูก” คุณนายรีบเข้าไปดูอาการ พลางเรียกหาแจ๋นให้ช่วยไปตามพยาบาลมาดูแล

       แต่หารู้ไม่ว่า ผิดจังหวะเสียแล้ว นาทีที่ประตูเปิดออก นักข่าวกรูกันเข้ามาจนคุณนายไม่ทันตั้งตัว ส่วนรุ้งพราวก็รีบจัดทรงผมและปั้นยิ้มเอาไว้ก่อน

       “คุณนายคะ ขอสัมภาษณ์หน่อยค่ะ อุ้ย คุณเทียมฟ้าตื่นอยู่พอดีเลย ขอสัมภาษณ์หน่อยนะคะ”

       “ใจเย็นๆ นะคะคุณ ลูกเทียมฟ้าเพิ่งฟื้น อย่าเพิ่งถ่ายรูปเลยนะคะ” คุณนายพยายามกัน จึงได้พยาบาลที่เพิ่งมาถึงรีบจัดการให้

       นักข่าวยังคงเอ็ดตะโรอยู่นอกห้อง จนเสียงค่อยๆ เงียบหายไปหลังถูกปรามจากเจ้าหน้าที่พยาบาล เหลือเพียงสี่คนในห้อง ขณะป้ามะลิเพิ่งไปซื้อโจ๊กชั้นล่างขึ้นมาให้คุณชาย

       “เกิดอะไรขึ้นเหรอคะ นักข่าวมาเต็มเลย”

       “ป้า เอาโจ๊กไปใส่ชามมาให้เทียมฟ้าก่อน”

       “ได้ค่ะ” ป้ามะลิไปจัดการเรื่องถ้วยชาม ส่วนเทียมฟ้าก็ยังคงอ่อนเพลีย

       คุณนายจ้องหน้าแจ๋นที่ยังคงไม่แน่ใจว่าเกิดอะไรขึ้นกันแน่

       “ปวดหัว แม่จะทำยังไงดีรุ้งพราว”

       “ใจเย็นๆ ค่ะคุณแม่ นั่งก่อนนะคะ อีแจ๋น เอายาดมมาซิ”

       แจ๋นพาคุณนายเอนลงช้าๆ คุณนายมองเธอไม่วางตา พลางคิด โอย ฉันจะเป็นลม ผู้หญิงคนนี้ขืนได้เป็นสะใภ้ อกอีแป้นแตกแน่ ใครกันจะยอมยกลูกชายหัวแก้วหัวแหวนให้คนใช้เล่า!

       “เพราะแกแท้ๆ เลยอีแจ๋น ถ้าไม่สาระแนไปช่วยพี่ชายเอาไว้ โอ๊ย แต่ถ้าไม่ได้แก ก็แย่อีก” รุ้งพราวด่าได้ไม่เต็มปาก รู้อยู่แก่ใจว่าใครช่วยพี่ชายจากเงื้อมมือมัจจุราช

       “ยังไงเหรอคะ”

       “ยังไง ก็เป็นเรื่องสิ คนเขารู้กันไปทั่วแล้วว่า เจ้าสาวของพี่เทียมฟ้าคือแกน่ะ อีแจ๋น”  

       “หา อะไรกันน้องรุ้ง” พี่ชายเป็นฝ่ายถามบ้าง

       “พี่เทียมฟ้า ดูข่าวสิคะ”

       เทียมฟ้าพยายามรวบรวมสติ เขากดอ่านข่าวแล้วก็ต้องตกตะลึง

       “แม่ ทำไมโพล่งออกไปแบบนั้น”

       ไม่มีใครโทษแวววรรณที่ไลฟ์สดเลยสักคน แต่คนในครอบครัวกำลังโทษแจ๋นเพียงผู้เดียว

       “ผมไม่แต่งงานกับอีดำตับเป็ดนี่หรอกนะ” เขาพูดอย่างใจร้าย คุณนายได้ยินแล้วยังสะอึกแทน

       “หนูก็ไม่ยอมให้พี่แต่งงานกับมันแน่ค่ะ เรื่องอะไร มันเป็นแค่คนใช้”

       คำก็ดูถูก สองคำก็ดูถูก ไม่มีใครถามแจ๋นเลยว่าเธออยากแต่งงานกับเขาหรือเปล่า กระทั่งเธอเป็นฝ่ายพูดบ้าง

       “แจ๋นไม่แต่งกับคุณชายหรอกนะคะ”

       ประโยคนั้นทำให้ทุกคนประหลาดใจ โดยเฉพาะดวงมณี ผู้เป็นมารดาของเทียมฟ้า

       “ทำไมล่ะ” คุณนายอดถามออกไปไม่ได้ ลูกชายของเธอบกพร่องตรงไหน ทั้งที่สาวๆ แทบทุกคนที่รู้จัก ล้วนอยากเป็นภรรยาของเขา

       “แจ๋นไม่ได้รักคุณชายค่ะ”

       “แกโง่หรือเปล่า อีแจ๋น ใครๆ ก็อยากเป็นเจ้าสาวของพี่ชายฉันทั้งนั้น” รุ้งพราวงงไปอีกคน

       “แจ๋นรู้ค่ะว่าแจ๋นไม่สวย และเป็นแค่คนใช้ แต่การแต่งงาน ควรต้องมีพื้นฐานด้วยความรัก ถึงจะถูก อีกอย่าง ถึงแจ๋นจนแต่ก็มีศักดิ์ศรี คุณแม่สอนเอาไว้ค่ะ”

       แล้วแจ๋นก็ทำให้คุณนายได้อึ้งอีกครั้ง ทีแรกยอมรับว่าเธอตกใจยิ่งที่ได้รู้ว่าต้องยกลูกชายให้กับสาวใช้จริงๆ แต่คำพูดของเด็กสาวคนนี้ ทำให้เธอประทับใจ

       ใช่... ความรักเคียงคู่กับการแต่งงาน

       “แจ๋นขอตัวก่อนนะคะ จะเก็บเสื้อผ้าของคุณชายกลับไปซักค่ะ”

       “เดี๋ยวก่อนแจ๋น”

       “คะ คุณนาย”

       เธอมองเห็นอะไรแตกต่างไปในตัวสาวใช้คนนี้ คนที่ไม่ได้รักลูกชาย ไม่ได้ต้องการแต่งงานกับเขาเลย แต่กลับยอมแลกด้วยชีวิต เพื่อช่วยเทียมฟ้าเอาไว้ได้ ใครกันจะเหมาะสมเป็นเจ้าสาวไปมากกว่าคนที่ยอมถวายชีวิตให้ แม่สาวไฮโซอย่างนั้นหรือ แม่พวกนั้นได้แต่วิ่งหนีสวนทาง ในขณะที่ผู้เป็นมารดาใจสลายเพราะไม่มีใครยอมช่วยเหลือ

       แต่มีเธอคนนี้ที่ฟ้าประทานมาให้ รูปดำ แต่ใช่ต้องใจดำเสมอไป เธอมีจิตใจที่งดงาม คู่ควรกับการฝากฝังลูกชายที่เธอรักมากที่สุดเอาไว้ให้ มากกว่าผู้หญิงคนไหนๆ

       “แจ๋น จากนี้ไปเธอคือเจ้าสาวของเทียมฟ้า อีกหกเดือนจะมีการแต่งงานขึ้น ระหว่างเธอและลูกชายของฉัน ถ้าในตอนนั้นเธอมีหัวใจที่รักเขา ตกลงไหม... ลูกแจ๋น”

      

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 11 ครั้ง

2 ความคิดเห็น

  1. #5 Fayrious (@entamable) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 26 มิถุนายน 2561 / 17:01

    คุณแม่น่ารักเว่อร์ ฮ่า ๆ ๆ

    #5
    0
  2. #1 AssasinX25 (@AssasinX25) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 19 มิถุนายน 2561 / 19:57
    ปลื้มคุณแม่ค่ะ อิอิ
    #1
    0