คุณกำลัง login ด้วย [ เปลี่ยนชื่อ | ออกระบบ ]
 กระทู้ Top5 วันนี้ | นิยาย | ค้นหานิยาย | บอร์ดนักเขียน | บอร์ด AF | บอร์ด TheStar | ของที่ระลึก Dek-D | App อ่านนิยายบนมือถือ New! |
  นิยายรักหวานแหวว | นิยายรักเศร้าๆ | นิยายซึ้งกินใจ | นิยายแฟนตาซี | นิยายผจญภัย | เรื่องสบายๆคลายเครียด | แฟนฟิค | วรรณกรรมเยาวชน |
เข้าสู่ My.iD Control สมัครเป็นนักเขียนใหม่ | วิธีลงบทความ กฏเกณฑ์การใช้งาน | การควบคุมเรตติ้ง

ตราตรึงในรอยทราย

ตอนที่ 8 : ลูกอ้อนเจ้าชายตาหวาน


     อัพเดท 4 ม.ค. 57
กลับไปหน้าหลักของบทความ
แจ้งเนื้อหาในตอนไม่เหมาะสม
นิยาย-เรื่องยาว: ฟรีสไตล์/ซึ้งกินใจ
Tags: ทะเลทราย, เจ้าชาย, ซึ้งกินใจ
ผู้แต่ง : สำนักพิมพ์ น่านนที ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ สำนักพิมพ์ น่านนที
My.iD: https://my.dek-d.com/ellie356
< Review/Vote > Rating : 0% [ 0 mem(s) ]
This month views : 5 Overall : 2,032
13 Comment(s), [ แฟนพันธุ์แท้ 21 คน ]

[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
ตราตรึงในรอยทราย ตอนที่ 8 : ลูกอ้อนเจ้าชายตาหวาน , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 328 , โพส : 1 , Rating : 86% / 10 vote(s)

ขนาดตัวอักษร : เพิ่มขนาด | ลดขนาด


  

      
ในห้องพักของโรงแรม เมลิสานอนหลับพักผ่อนอยู่เพียงลำพังหลังจากอิงอรเฝ้าดูอาการอยู่พักหนึ่ง คอยเช็ดตัวให้ เธอเป็นลมแดดจากอากาศร้อนจัด ระหว่างนั้นไกด์ก็พาอิงอรลงไปรับประทานอาหารกลางวันก่อนเพราะคล้อยบ่ายแล้วยังไม่มีอะไรตกถึงท้อง ส่วนทางฝั่งเมลิสามีพนักงานอาหรับหญิงคอยดูแลแทนและเตรียมเสิร์ฟข้าวต้มเมื่อฟื้นแล้ว

          “อืม...”

          “ตื่นแล้วหรือคะ หิวหรือยังคะ”

          “ฉันเป็นอะไรไปคะ” เธอมองเห็นเพดานคุ้นตา ตนกลับมาโรงแรมตั้งแต่เมื่อไหร่กัน

          “คุณเป็นลมแดดค่ะ ทานอะไรสักหน่อยนะคะ เมื่อครู่ฉันวัดไข้ดูแล้ว ไม่มีไข้ คงไม่ต้องทานยา”

          “ขอบคุณค่ะ” หญิงสาวรับถาดอาหารมาวางบนตัก พนักงานโรงแรมจึงปล่อยให้เธอได้พักผ่อน พร้อมกับบอกว่าหากรู้สึกไม่สบายอีกก็เรียกได้ทันที

          เมลิสาตักข้าวต้มร้อนขึ้นมาเป่า พลางคิดไปว่าเมื่อตอนสลบเหมือนเห็นใครคนหนึ่งจ้องมองมา แล้วเธอก็นึกขึ้นได้ โจรทะเลทราย! แต่เธอกลับมาได้อย่างปลอดภัย

“พวกเขาเป็นใครกันแน่นะ”

          “พี่ชายของเราเอง”

          คนได้ยินเสียงเหลือบปรายตาไปมองด้านข้าง สะดุ้งใจเข้าให้อีกหน เจ้าชายการีเอลมาอยู่ตรงนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่กัน!

          “นั่นคือราชาคิงเรียส เชษฐาแห่งเรา แต่ดูเหมือนเขาจะเข้าใจอะไรผิดไปไกลสักหน่อย”

          “พระราชาเหรอคะ”

          “ใช่ ราชาคิงเรียสแห่งกัลลีเวียร่าองค์ปัจจุบัน”

          อะไรนะ! หญิงสาวมือไม้อ่อนขึ้นมาทันที ช้อนที่ถืออยู่ร่วงตกลงในชามทำเอาข้าวต้มกระเด็นแต่เธอยังคงตกใจไม่หาย

          “แต่ทำไมเขาถึงอยู่ในชุดคลุมปิดหน้าปิดตาเหมือนโจรล่ะคะ”

          “ท่านพี่คงต้องการสืบหาอะไรสักอย่าง เวลาพวกเราต้องการออกจากวังก็มักจะแต่งตัวปกปิดฐานันดรเสมอ”  

          เจ้าชายการีเอลยังคงนึกตัดพ้ออยู่ในใจ เมลิสาเป็นลมไปต่อหน้า จะช่วยเปิดประตูรถก็ทำไม่ได้ ทำได้เพียงให้ของหล่นสะเปะสะปะ ยิ่งเวลาเขาร้อนรน ดูเหมือนพลังสมาธิจะไม่ช่วยอะไรเลย การเป็นวิญญาณช่างไร้ประโยชน์ เขาพยายามโบกมือให้คิงเรียสเห็น ทว่าก็ผิดหวังตามเคย

          “ถึงเวลาแล้วที่เราจะต้องทำอะไรสักอย่าง เราไม่เคยสื่อสารกับใครได้เลยนอกจากเจ้า เจ้าจงช่วยเราออกตามหาคนร้ายด้วยเถิด หาไม่แล้วเราเกรงว่าอาจมีภัยไปถึงพี่น้องของเราหากผู้นั้นต้องการทำลายราชวงศ์กัลลี” แต่คนที่จะวางยาได้นั้นต้องเป็นคนในวังแน่นอนเพราะสามารถเข้าไปถึงตำหนักชั้นในได้ แต่ใครกันเล่า

          “ให้ฉันช่วยตามหาคนร้ายเหรอคะ” เธอยกถาดอาหารออกวางบนโต๊ะใกล้เตียงแล้วตั้งใจฟัง

          “คนร้ายที่วางยาเรากับท่านพ่อ แต่ท่านพ่อโชคร้ายถูกพิษมากกว่า เราไม่เชื่อว่าราชบิดาจะหัวใจวายในวันเดียวกันกับวันที่เราต้องกลายเป็นเจ้าชายนิทรา”

          “แต่ว่าฉันไม่ได้เป็นตำรวจ ไม่มีความรู้เรื่องนักสืบ ใช้ปืนก็ไม่เป็น”

          “มันไม่ยากขนาดนั้นหรอก เพียงแต่เดี๋ยวเราจะหาทางทำให้เจ้าเข้าไปในวังให้ได้ ต้องทำให้ใครสักคนเชื่อเรื่องที่เจ้าเห็นวิญญาณของเรา”

          เธอไม่ได้อยากจะแย้ง แต่เรื่องมหัศจรรย์มันยากจะเหลือเชื่อโดยเฉพาะตนเป็นเพียงคนเดียวที่ประสบ หากถ่ายรูปวิญญาณเจ้าชายติดแล้วพกไปยืนยันยังจะดูง่ายกว่า สุ่มสี่สุ่มห้าเข้าไปมีหวังหัวเธอได้หลุดจากบ่าแน่ๆ เข้าวังเชียวนะ เธอเป็นใครกัน นางสาวเมลิสา คนธรรมดาเดินดิน สถานภาพโสดและตายบนคานอย่างอนาถข้อหาเท็จทูลเบื้องสูง

          “มันยากนะคะ”

          “เจ้าไม่เชื่อใจเจ้าชายอย่างการีเอลคนนี้หรือ”

          เจ้าชายงัดไม้ตายออกมาสู้กันซึ่งหน้า ดวงตาหวานล้ำก้มลงมาจ้องมองใกล้มากเหลือเกินจนหัวใจสาวน้อยเต้นรัว กระทั่งกลัวว่าจะเต้นดังออกมาถึงข้างนอก เขาช่างดูมีชีวิตชีวา ไม่เหมือนวิญญาณเลยแม้แต่นิดถ้าไม่นับกาอันโปร่งแสง แววตาเว้าวอนกำลังจ้องขอร้องเธอเหมือนราชสีห์จนตรอก

          แล้วลูกแมวน้อยจะสู้แววตาทรงอำนาจของราชสีห์ได้เช่นไร หญิงสาวตัวสั่นเทาประหนึ่งร่างกายของเขาแนบใกล้ เจ้าชายมองเห็นอากัปไร้เดียงสาแล้วก็รู้สึกประหลาดใจ คิงเรียสคิดว่าเธอเป็นผู้หญิงขายบริการแต่หากได้มาเห็นเหมือนอย่างเขาคงคิดแบบเดียวกันแน่

          เพชรเลอค่าหาได้ยากในปัจจุบัน สาวบริสุทธิ์ทั้งตัวและดวงใจ

          “เราสัญญาว่าเราจะปกป้องเจ้า หากเจ้าเป็นอะไรไปในภารกิจครั้งนี้ เราเจ้าชายการีเอล ยินดีชดใช้เจ้าด้วยชีวิตเช่นเดียวกัน”

          หญิงสาวต้องใช้ความคิดอย่างหนัก เธอจะต้องเอาชีวิตมาทิ้งที่กัลลีเวียร่าจริงๆ หรือ แต่เจ้าชายไม่มีใคร หากเธอปฏิเสธก็เท่ากับว่าเขาต้องเป็นเพียงวิญญาณเร่ร่อน ถึงขึ้นมีสิทธิ์กลายเป็นเจ้าชายนิทราตลอดกาล แล้วเธอจะใจดำได้ลงคอเชียวหรือ

          ลูกอ้อนไม้ตายครั้งสุดท้าย เจ้าชายตาหวานก้มลงมาใกล้ชิด หากเป็นร่างกายที่แท้จริง เธอคงจะได้รับสัมผัสแผ่วเบาจากริมฝีปากหยักอูมตรงหน้าไปแล้ว จมูกโด่งเป็นสันเคลื่อนผ่านร่างบางไป ให้ความรู้สึกหนาวเย็นยะเยือกประดุจมีลมพัดโชยผ่าน

          “จะ เจ้าชาย... อย่าค่ะ” แม้จะรู้ว่าเขาไม่อาจแตะต้องตัวเธอได้ แต่เขาเหมือนกำลังโอบกอดเธออยู่จริง

          “เจ้าจะช่วยเราตามหาคนร้ายไหม ตอบมาสิ”

          “เจ้าชาย” ดวงตาของเขาซุกซนไปทั่วเรือนร่างของเธอ หญิงสาวบิดกายหนีด้วยความเขินอาย แม้เขายังไม่ได้ถูกตัวแต่เรือนกายก็สั่นเทาไปก่อนเสียแล้ว เสน่ห์ร้ายทำเอาหูอื้อตาลาย นี่ขนาดเป็นแค่วิญญาณ เขายังทำเธอระทดระทวยถึงเพียงนี้ ถ้าหากเป็นตัวจริงจะขนาดไหน!

          “ตอบมาสิ เร็วสิ...”

          ยิ่งเธอถอยหนี เขาก็ยิ่งแกล้งซุกไซ้เข้ามาใกล้มากขึ้นทุกที ดวงหน้าหวานแดงระเรื่อ อายแทบมุดผ้าห่มหนี

          “มุดหนี เจอผีผ้าห่มนะสาวน้อย”

          เขารู้ทันเธอไปหมดเลยให้ตายสิ! หญิงสาวดึงผ้าห่มขึ้นมาประท้วง

          “ว้าย อย่านะ ยอมแล้วๆ ก็ได้ค่ะ”

          “ยอมแล้วเหรอ ยอมหมดเลยเหรอ”

          “เจ้าชาย!

          “ฮ่าๆๆ” เสียงหัวเราะดังก้องไปทั่วห้องของโรงแรม เจอไม้นี้เข้าสาวน้อยอ่อนต่อโลกอย่างเมลิสาตายสนิท ลูกอ้อนเจ้าชายตาหวานร้ายชะงัดดีทีเดียว หญิงสาวยังคงกระเง้ากระงอดอย่างรั้นนิดๆ แต่เจ้าชายการีเอลก็ลอบมองเรือนร่างหวงแหนนั้นอย่างลอบพอใจ

          หากกลับเข้าร่างได้เมื่อไหร่ เธอหนีเขาไม่พ้นแน่

****
เข้าร่างแล้วจัดเต็มเลยนะคะเจ้าชาย แอร๊กกก >//<



Dek-D Writer APP : แอพอ่านนิยาย Dek-D บน iPhone , Android Phone
มาแล้ว!! เวอร์ชั่น iPad และ Android Tablet
ตราตรึงในรอยทราย ตอนที่ 8 : ลูกอ้อนเจ้าชายตาหวาน , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 328 , โพส : 1 , Rating : 86% / 10 vote(s)
Vote ให้คะแนนตอนนี้ Vote ได้ 1 ครั้ง / 1 ชม.
[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
หน้าที่ 1
# 1 : ความคิดเห็นที่ 8
Name : สุริยา บัวกลั่นหอม < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ สุริยา บัวกลั่นหอม [ IP : 1.47.70.185 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 28 เมษายน 2557 / 23:23

หน้าที่ 1
Post your comment : แสดงความคิดเห็น
ส่วนที่ 1: Message ข้อความ

ส่วนที่ 2 : Name ลงชื่อ
  โพสความเห็นด้วย member Login name Password
  โพสความเห็นไม่แสดง member : ชื่อ* email รูปตัวแทน
            พิมพ์เลขที่เห็น

เธซเธ™เธฑเธ‡เธชเธทเธญเนƒเธซเธกเนˆเธ›เธฃเธฐเธˆเธณเน€เธ”เธทเธญเธ™เธžเธคเธฉเธ เธฒเธ„เธก 2561

ข้อตกลง & เงื่อนไขการใช้งาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้เป็นผลงานที่แต่งโดยผู้ลงผลงานเอง ลิขสิทธิ์ของผลงานนี้จะ
    เป็นของผู้ลงผลงานโดยตรง ห้ามมิให้คัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ ก่อนได้รับอนุญาต
    จากผู้ลงผลงาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้กระทำการคัดลอก ทำซ้ำ มาจากผลงานของบุคคลอื่นๆ ผู้ลง
    ผลงานจะต้องทำการอ้างอิงอย่างเหมาะสม และต้องรับผิดชอบเรื่องการจัดการ
    ลิขสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียว

  • ข้อความและรูปภาพที่ปรากฏอยู่ในผลงานที่ท่านเห็นอยู่นี้ เกิดจากการส่งเข้าระบบ
    โดยอัตโนมัติจากบุคคลทั่วไป ซึ่งเด็กดีดอทคอมมิได้มีส่วนร่วมรู้เห็น ตรวจสอบ
    หรือพิสูจน์ข้อเท็จจริงใดๆ ทั้งสิ้น ผู้ใดพบเห็นการลงผลงานละเมิดลิขสิทธิ์ หรือ
    ไม่เหมาะสมโปรดแจ้งผู้ดูแลระบบเพื่อดำเนินการทันที
    Email: contact(at)dek-d.com ( ทุกวัน 24 ชม ) หรือ
    Tel: 0-2860-1142 ( จ-ศ 0900-1800 )

App อ่านนิยายบน iPad iPhone และ Android