My KIDS (KISS) [YulSic][TaeNy]

ตอนที่ 6 : • ตอนที่ 6 •

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 551
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 27 ครั้ง
    14 มี.ค. 62

-Taeyeon’s Part-
เช้าวันรุ่งขึ้น
ฉันตื่นขึ้นมาก็พบว่าหน้าของพี่ฟานี่ไปอยู่ตรงหน้าฉันแล้ว..อยู่ใกล้ซะจนฉันรู้สึกได้ถึงลมหายอันแผ่วเบาของพี่ฟานี่
ฉันลืมตามองอยู่นานก่อนที่ พี่ฟานี่จะรู้สึกตัวแล้วก็ตื่นขึ้นมามองหน้าฉันบ้าง เราสองคนมองหน้ากันอยู่นานโดยที่ไม่ได้พูดอะไร หน้าของเราทั้งสองเริ่มขยับเข้าหากันเรื่องๆจนจมูกเราชิดติดกัน..แล้วฉันก็หยุดพร้อมกับพูดออกไปว่า
“มอนิ่งนะคะพี่ฟานี่ ถ้าหายเขินแล้วอย่าลืมลงมากินข้าวเช้านะคะ” ฉันพูดแล้วก็ทำตาวิ้งให้พี่ฟานี่ก่อนจะลุกออกมาจากเตียง โดยปล่อยให้พี่ฟานี่นอนหน้าแดงอยู่บนเตียง

-Tiffany’s Part-
‘เมื่อกี้มันอะไรกันเนี่ย อยู่ดีๆแทแทก็เอาหน้ามาใกล้ฉันจนจมูกชนกัน แล้วก็ลุกออกไป เดี๋ยวนะ นี่เรากำลังเขินอยู่หรอเนี่ย’ ฉันรีบลุกจากเตียงแล้ววิ่งไปเข้าห้องน้ำ
“ตายแล้วยัยฟานี่ โดนแทแทแกล้งเอาคืนจนได้ ตั้งแต่เมื่อคืนแล้ว ไม่น่าไปหยอดแรงเลย โดนหยอดกลับจนได้” ฉันได้แต่คิดในใจก่อนที่จะเข้าไปอาบน้ำ
หลังจากอาบน้ำไม่นานฉันก็ลงไปกินข้าวเช้าข้างล่างตามที่แทยอนได้บอกเอาไว้
“หายเขินแล้วหรอคะ พี่ฟานี่^^” แทยอนที่เห็นฉันลงมาก็ทักขึ้นพร้อมกับยิ้มให้ นี่แทแทตั้งใจจะแกล้งฉันใช่มั้ยเนี่ย ได้!!
“ก็ไม่ได้เขินอะไรหนิคะ แค่นั้นมันยังใกล้ชิดน้อยไป” ฉันเดินเข้าไปใกล้แทแทมากขึ้นเรื่อยๆ จนตอนนี้แทยอนได้ตัวติดกำแพงไปแล้ว
“หึ จริงหรอคะ แล้วถ้าแบบนี้ล่ะคะ” แทยอนหลุดหัวเราะออกมาก่อนที่จะพลิกตัวฉันให้ติดกำแพงแทน พร้อมกับเอามือเท้ากำแพงเอาไว้ โดยมืออีกข้างหนึ่งได้จับเอวฉันเอาไว้..
พร้อมกับเอาหน้าเข้ามาเรื่อยๆ จนริมฝีปากของเราแตะกันนิดหน่อย แล้วฉันก็กลายเป็นฝ่ายที่ต้องยอมแพ้ไป..
“เอ่อ แทแทพี่ว่าเดี๋ยวพี่รีบกินแล้วรีบไปทำงานดีกว่านะ” ฉันพูดอย่างรีบๆ ยัยมิยองจะไปแกล้งเด็กกลับโดนเด็กแกล้งกลับมาอีกจนได้ ยิ่งรู้จักแทแทมากขึ้นยิ่งน่ากลัวจังแฮะ
“ทำไมรีบล่ะคะ แล้วอีกอย่างวันนี้วันอาทิตย์ด้วย บริษัทพวกพี่หยุดหนิ” แทยอนเดินเข้ามาใกล้พร้อมกับยิ้มกรุ่มกริ่ม
“ก็..เอ่ออ พี่คิดถึงบ้านแล้วอ่ะ พี่อยากกลับบ้านแล้ว” ฉันรีบกินโดยที่ไม่มองหน้าแทยอน
“อื้มม แล้วไป ก็นึกว่าเขินจนใจสั่นเวลาอยู่ใกล้แทแบบใกล้ชิด” ทำไมอยู่ๆแทยอนถึงเป็นเด็กแบบนี้ไปนะ แต่ฉันก็ชอบนะ^^
“บ้าาาา ใครเขิน แล้วอีกอย่างถ้าพี่เข้าใกล้แทยังไง แทก็ไม่มีทางชอบพี่จริงมั้ยล่ะ” ฉันพูดปัดๆไป
“ก็อาจจะไม่ได้ชอบพี่ แต่ไม่ได้หมายความว่าแทจะไม่รักพี่หนิคะ” อมกก ฟานี่อยากจะกรี๊ดดังงงงๆๆ
“มะ..หมายความว่าไงอ่ะ” ฉันถามอีกรอบ
“ก็หมายความว่า พี่ฟานี่ไม่ต้องจีบแทแล้ว แทน่ะเห็นแล้วว่าพี่จริงจังแค่ไหน ซึ่งมันก็ถึงเวลาแล้ว ที่แทจะจีบพี่ฟานี่กลับบ้าง..”

-Jessica’s Part-
“เช้าแล้วหรอเนี่ย ฮึ้บ เอ๊ะ เจ้าเด็กแสบหายไปไหนนะ” ฉันตื่นขึ้นมาพร้อมกับความว่างเปล่า ทั้งๆที่เมื่อคืนที่ข้างๆฉันมีคนนอนด้วย
ฉันเดินลงไปข้างล่างก่อนที่จะเจอคนที่นอนข้างๆฉันเมื่อคืน กำลังทำความสะอาดบ้านอยู่
“อ้าว พี่สิก้า ตื่นแล้วหรอคะ” เจ้าเด็กแสบเห็นฉันเดินลงมาก็ทักขึ้น
“ยังไม่ตื่นมั้ง เห็นเดินลงมาขนาดนี้ ว่าแต่ทำอะไรเนี่ย”
“อาบน้ำอยู่มั้งคะ” เจ้าเด็กลิงกวนฉัน
“กวนละ ถามดีๆ” ฉันเริ่มหงุดหงิดเล็กน้อย
“อ่ะๆ ไม่กวนก็ได้ค่ะ ทำงานบ้านอยู่ค่ะ ตามสัญญาไงคะ ที่พี่บอกให้ยูลทำงานบ้านเพื่อที่จะแลกกับการที่ได้นอนที่นี่ไงคะ” ยูล
บอกกับฉัน จริงสิฉันก็ลืมไปเลย แกล้งเจ้าเด็กนี่สักหน่อยดีกว่า
“ยูล ฉันหิวอ่ะ ทำข้าวให้กินหน่อย” ฉันพูดพร้อมกับเดินไปนั่งที่โต๊ะ
“อ่อ ได้ค่ะ รอแปปนะคะ” ยูลวางอุปกรณ์ทุกอย่างลงก่อนที่จะเดินไปใส่ผ้ากันเปื้อนแล้วล้างมือพร้อมกับลงมือทำอาหาร
ผ่านไปไม่นาน ยูริก็ทำอาหารเสร็จพร้อมกับเสิร์ฟให้เจสสิก้า
“นี่ค่ะ รับรองอร่อยไม่ผิดหวังแน่ๆ^^” ยูลพูดพร้อมกับยิ้มให้ฉัน
“อืม ไปทำงานต่อได้แล้ว” ฉันทำเป็นไม่สนใจก่อนที่จะไล่ยูลให้ไปทำงานต่อ
ยูริยังไม่ทันจะหยิบอุปกรณ์มาทำความสะอาดต่อ เจสสิก้าก็ได้เรียกขึ้น
“ยูล! หยิบน้ำให้หน่อนสิ ข้าวติดคอน่ะ” จริงๆไม่ได้ติดคอหรอก ก็แค่อยากแกล้งเด็ก
“นี่ค่ะ น้ำ งั้นยูลไปทำงานต่อแล้วนะคะ” ยูลยื่นแก้วน้ำให้ฉันก่อนที่จะเดินกลับไปหยิบอุปกรณ์มาทำต่อ
ยังไม่ทันที่ยูริจะขยับไปไหน เจสสิก้าก็เรียกยูริขึ้นอีกรอบ
“นี่ฉันอยากกินผลไม้อ่ะ ปอกให้หน่อยสิ” ฉันบอกกับยูล
“พี่สิก้าตั้งใจจะแกล้งยูลใช่มั้ยคะเนี่ย” รู้ทันอีก เด็กนี่..
“ป่าวนะ ใครแกล้ง ก็ฉันอยากกินอ่ะ ไม่ได้รึไง” ฉันพูดเสียงสูงนิดหน่อย
“เชื่อก็ได้ค่ะ งั้นรอแปปนะคะ”
หลังจากนั้นเจ้าเด็กลิงก็เดินเข้าไปปอกผลไม้ที่ครัว ก่อนที่ฉันจะได้ยินเจ้าเด็กนั่นร้องขึ้น
“โอ๊ย!!” ฉันรีบวิ่งเข้าไปหาเด็กนั่นในครัว
เด็กนั่นกำลังกุมมือตัวเองอยู่ โดยที่นิ้วมีเลือดออก
“มีดบาดหรอ” ฉันรีบถาม
“ไม่เป็นไรหรอกค่ะ พี่สิก้าไปกินข้าวต่อเถอะ”เด็กนั่นยิ้มแห้ง นี่คิดว่าฉันซื่อบื้อจนดูไม่ออกรึไงนะว่าเธอโดนมีดบาด
“เห็นฉันเป็นเด็ก 3 ขวบรึไง เอามือมานี่ รีบไปล้างน้ำเลยจะได้รีบทำแผล” ฉันพูดพร้อมกับจับมือเด็กนั่นไปล้างกับน้ำเปล่าก่อนที่จะจับเจ้าเด็กนั่นนั่งทำแผล
“วันหลังก็ช่วยทำอะไรระวังหน่อยนะ รู้มั้ย” ฉันดุเล็กน้อย
“รู้ค่ะ แต่จริงๆไม่เป็นไรหรอกค่ะ ไม่ต้องทำแผลก็ได้ด้วยซ้ำ” เจ็บตัวแล้วยังจะมาพูดมากอีก
“นี่! ขนาดตัวเธอเองยังไม่เป็นห่วงตัวเธอเองเลย ฉันล่ะเหนื่อยใจจริงๆ” ฉันพูดอย่างเหลืออด
“ทำไมต้องดุด้วยอ่ะ หรือว่า..พี่สิก้าเป็นห่วงยูล?” ยูริถามพร้อมกับทำหน้าจับผิด

-Taeyeon’s Part-
“ได้มั้ยคะ..พี่ฟานี่” ฉันถามย้ำพี่ฟานี่อีกครั้ง
“อะ..อื้ม ถ้ากล้าขอขนาดนี้ พี่ก็กล้าให้ จริงๆพี่ก็จีบยากเหมือนกันนะ แทจะทนไหวหรอ” พี่ฟานี่ถามกลับ หึ ถ้าเป็นพี่ฟานี่ล่ะก็ ยากแค่ไหน แทก็จะจีบให้ได้
“อย่าพึ่งดูถูกแทสิคะ แทน่ะยังไม่ได้โชว์ของดีเลย” ฉันพูดแล้วยิ้มให้พี่ฟานี่ หึ ส่วนอีกฝ่ายเป็นไงน่ะหรอ ก็เขินหน้าแดงไปหมดแล้วน่ะสิ^^
“ถ้าพี่ฟานี่ไม่เชื่อ งั้นเราไปกินข้าวด้วยกันมั้ยคะ ตอนนี้เลย” ฉันชวนพี่ฟานี่ไปกินข้าวข้างนอก
“ไปสิ แทเลี้ยงนะ” พี่ฟานี่พูดเสร็จก็เดินออกไปรอทันที ถ้าเป็นพี่ฟานี่แทเลี้ยงได้ตลอดชีวิตเลยค่ะ

ณ ร้านอาหารแห่งหนึ่ง
“พี่ฟานี่สั่งเลยค่ะ ฝากสั่งให้แทหน่อยนะคะ เอาเหมือนพี่ฟานี่เลย เดี๋ยวแทไปเข้าห้องน้ำแปปนึง” ฉันพูดก่อนที่จะลุกขึ้นออกไป ไม่คงไม่คีพมันละลุคเนี่ย จะจีบพี่ฟานี่จริงๆละนะ

เมื่อแทยอนเข้าห้องน้ำเสร็จและกำลังจะออกจากห้องน้ำ ก็มีคนๆหนึ่งเรียกขึ้น
“พี่แท ใช่พี่แทจริงๆด้วย” หญิงสาวคนหนึ่งทักฉันขึ้น
“ซอนมี!!” นั่นน่ะแฟนเก่าฉันเอง มาได้ไงวะเนี่ยย ถ้าพี่ฟานี่มาเห็นล่ะก็ คะแนนฉันเสียหมดแน่ๆ
“พี่แทมาทำอะไรที่นี่หรอคะ” ฉันล่ะเบื่อเธอจริงๆ
“ฉันมาทำอะไรก็เรื่องของฉัน” มันก็จริงนะ
“ทำไมตอบแบบนั้นหรอคะ ยังไม่หายโกรธอีกหรอคะ เรื่องมันก็ผ่านมานานแล้วนะ” ยังจะมีหน้ามาทำเสียงหวานอีก
“ก็ไม่ได้โกรธหรอกนะ แต่ฉันเกลียดเธอ” ฉันพูดจบก็รีบเดินออกมาทันที

“พี่ฟานี่คะ แทว่าเรารีบกินแล้วเราไปร้านอื่นกันเถอะค่ะ” ฉันเดินกลับมาที่โต๊ะและพูดกับพี่ฟานี่
“ทำไมล่ะ แทไม่ชอบร้านนี้หรอ” ใครบอกว่าแทไม่ชอบล่ะ แต่ดันเจอคนที่ไม่ชอบอยู่ในนี้ต่างหาก
“ป่าวค่ะ ช่างเถอะ กินข้าวกันเถอะค่ะ น่ากินทั้งนั้นเลย” ฉันรีบพูดตัดปัญหาไป แต่ยังไงก็ต้องรีบกินแล้วรีบไปอยู่ดี
ผ่านไปไม่ถึง 20 นาที พวกเราก็กินข้าวกันเสร็จ แล้วก็ต้องออกไปจ่ายเงินที่เคาน์เตอร์
ก็คงไม่ต้องบอกอ่ะนะว่าเจอใคร เห้ออ ชะตามักจะเล่นตลกกับคนเราเสมอ
“อ้าว พี่แทท พึ่งกินเสร็จหรอคะ ไม่ได้มากินคนเดียวแน่ๆเลย” อย่ามาทำเป็นรู้ดีได้มั้ย ดีนะพี่ฟานี่ไปเข้าห้องน้ำ หวังว่าจะไม่เสร็จเร็วๆนี้นะ
“อ้าว แท เพื่อนหรอ” นั่นไง ชะตามักจะเล่นตลกกับเราเสมอ พี่ฟานี่มาทำไมตอนนี้!!
“ป่าวค่ะ ไม่รู้จักกันค่ะ” ฉันพูดพร้อมกับจ้องหน้าซอนมี
“หรอคะ ถ้างั้นก็รู้จักกันตอนนี้แล้วกันนะคะ สวัสดีค่ะ ฉันซอนมี แฟนเก่าพี่แทค่ะ” โธ่เว้ยย อะไรวะเนี่ยย วันนี้มันวันอะไรร!!
“แฟนเก่าหรอคะ?” พี่ฟานี่พูดพร้อมกับมองหน้าฉัน
“ค่ะ แต่ก่อนเรารักกันมากๆๆ พี่แทมักจะพาฉันไปเที่ยวบ่อยๆว่าแต่พี่เป็นใครหรอคะ” ซอนมีพูดแล้วก็ถามพี่ฟานี่
“ฉันหรอ แฟนใหม่แทแทไง” เอาแล้ว คิมแท ได้ตายวันนี้แน่ๆ

-Yuri’s Part-
หลังจากที่ฉันถามคำถามไปพี่สิก้าก็ดูเงียบไปสักพักก่อนจะตอบกลับมา
“บ้าหรอ ฉันจะเป็นห่วงเธอทำไม แต่ฉันก็ไม่ได้ใจร้ายขนาดเห็นคนเจ็บมาแล้วจะเฉยๆใส่นะ เสร็จแล้วรีบๆไปทำงานต่อเลย แล้วเธอต้องออกไปข้างนอกกับฉัน” พี่สิก้าพูดเสร็จก็เดินขึ้นไปบนห้องทันที
“นั่นสินะ พี่สิก้าจะมาเป็นห่วงฉันทำไมในเมื่อพี่เค้ามีคนที่ชอบอยู่แล้ว” ฉันพึมพำสักพักก่อนที่จะลงมือทำงานบ้านต่อเสร็จ ถึงจะพูดอย่างนั้นก็เถอะ รู้สึกเจ็บชะมัด ฉันคงจะชอบพี่สิก้าไปแล้วสินะ..
หลังจากนั้นไม่นาน พี่สิก้าก็อาบน้ำเสร็จ แล้วเราก็ออกไปข้างนอกกัน ก็อย่างที่รู้ๆกัน ก็คงไม่ได้ไปไหนหรอก นอกจากไปสวนสาธารณะใกล้ๆบ้าน ไปทำไมน่ะหรอ เดี๋ยวก็รู้..
ณ สวนสาธารณะ
“นี่ยูลเธอแน่ใจนะว่าพี่ดงอุคจะมาที่นี่อ่ะ คนเงียบมากเลยนะ”พี่สิก้าถามพลางมองดูรอบๆ
“ก็เพราะว่าคนไม่ค่อยเดินไง มันเลยสงบ พี่ดงอุคอาจจะชอบแบบนี้ก็ได้” ฉันตอบส่งๆไป
“อ๊ะ นั่นไง พี่เค้าอ่านหนังสืออยู่ด้วยแหละ มีเสน่ห์สุดๆ” จ้าา มีเสน่ห์ทุกอย่างง
“อ้าว พี่ดงอุค บังเอิญจังเลยนะคะ มาทำอะไรที่นี่หรอคะ” พี่สิก้ารีบเดินเข้าไปทักทายทันที สาบานว่าไม่รู้จริงๆเรื่องที่พี่เค้ามาที่นี่ -.-
“อ่อ พอดีพี่มาพักผ่อนน่ะครับ บังเอิญจังเจอน้องเจสที่นี่ด้วย แล้วน้องเจสล่ะครับมาทำอะไร” เอาเลยคุยกันสองคนไปเลยย ปล่อยให้ฉันยืนเป็นอากาศธาตุนี่แหละ
“เจสก็มาพักผ่อนเหมือนกันค่ะ พอดีเบื่อๆก็เลยชวนยูลออกมาเดินเล่นด้วยกัน” พี่สิก้าตอบไปด้วยอาการที่ดีใจ
“งั้นเราไปเดินเล่นด้วยกันมั้ยครับ” พี่ดงอุคชวน
“พวกพี่ไปเดินด้วยกันเถอะค่ะ ยูลอยากนอนมากกว่า ที่นี่น่าจะอากาศดีถ้าได้นอนสักตื่นคงจะดี” ฉันพูดเพื่อให้พี่เค้าได้เดินด้วยกัน แต่จริงๆแล้วฉันอยากอยู่กับพี่สิก้าสองคนมากกว่า..
“ถ้างั้นก็ไปกันเถอะค่ะ พักดีๆนะยูล” พี่สิก้าพูดกับพี่ดงอุคก่อนที่จะหันมาคุยกับฉัน
ฉันพยักหน้าให้พี่สิก้าก่อนที่จะเดินไปนั่งใต้ต้นไม้ คิดอะไรเรื่อยเปื่อยจนในที่สุดฉันก็เผลอหลับไป..

•~•~•~•~•~•~•~•~•~•~•~•~•~•~•~•~•~•
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 27 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

35 ความคิดเห็น