My KIDS (KISS) [YulSic][TaeNy]

ตอนที่ 4 : • ตอนที่ 4 •

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 588
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 20 ครั้ง
    11 มี.ค. 62

-Jessica’s Part-
นี่ฉันได้มากินข้าวกับพี่ดงอุค สองต่อสองจริงๆหรอเนี่ย ถ้านี่เป็นความฝันมันต้องเป็นฝันที่ดีที่สุดแน่ๆเลย ตื่นเต้นชะมัด
“น้องเจสครับ สั่งเต็มที่เลยนะครับ มื้อนี้พี่เลี้ยงเอง^^” พี่ดงอุคยิ้มให้ฉันด้วยย ตายแล้ว~~
“ค่ะ พี่ดงอุคสั่งเลยก็ได้ค่ะ เจสทานได้หมด” ถ้าเป็นพี่ดงอุค เจสกินได้หมดค่ะ รวมถึงพี่ด้วย…
“งั้นเอาอันนี้แล้วก็อันนี้ แล้วก็อันนั้นครับ” ตอนพี่ดงอุคสั่งอาหารนะ ฉันเคลิ้มเลยย~~
เวลาผ่านไปไม่นานอาหารที่สั่งทั้งหมดก็อยู่บนโต๊ะหมดเรียบร้อย
“พี่ตักให้นะครับ ช่วงนี้น้องเจสดูผอมๆไปนะครับ งานหนักใช่มั้ยช่วงนี้” ฉันดูโทรมไปหรออ!!
“อ่อ ค่ะ ช่วงนี้งานเยอะ ประชุมก็เยอะค่ะ เจสกับฟานี่ช่วยกันก็ยังเยอะอยู่เลย” ฉันพูดแล้วก็หัวเราะเล็กน้อย
“ถ้างั้นก็ทานเยอะๆนะครับ จะได้มีแรงทำงาน ถ้าเกิดมีงานไหนที่พี่ช่วยทำได้ก็บอกได้ พี่พร้อมช่วย” ดงอุคตักอาหารใส่จานเจสสิก้าพร้อมกับยิ้มให้
“ขอบคุณนะคะ พี่ดงอุคก็เหมือนกันนะคะ ทานเยอะๆ” เจสสิก้าพูดเสร็จก็ตักอาหารให้ดงอุคบ้าง
ทั้งสองก็นั่งกินข้าวกันอย่างอร่อย และ อย่างมีความสุข

ณ ที่ทำงานของเจสสิก้า
-Taeyeon’s Part-
จริงๆฉันไม่ได้นอนหรอก แค่หลับตาไว้เฉยๆ จะได้ไม่มีคนมารบกวน แต่ก็ดูเหมือนจะไม่เป็นผลแฮะ
“นี่ยูล แทแทหลับไปนานรึยังอ่า” ทิฟฟานี่ถามยูริ
“นานอยู่นะคะ มาถึงก็หลับเลย” ยูริตอบ
“สงสัยจะเพลีย” ทิฟฟานี่พึมพำ
“พี่ฟานี่ไม่ไปทานข้าวหรอคะ” ยูริถาม
“ก็พี่กะว่าจะรอแทแทตื่นก่อนน่ะ แล้วค่อยไปพร้อมกัน แล้วยูลล่ะ”
“ยูลยังไม่ค่อยหิวเท่าไหร่น่ะค่ะ แล้วก็รอพี่สิก้ากลับมาด้วย” ยูริพูด
“ยัยเจสป่านนี้ยิ้มหน้าบานแล้ว อยู่กับพี่ดงอุคขนาดนั้น ยูลไปกินด้วยกันกับพี่ก่อนมั้ย แล้วค่อยกลับมา เดี๋ยวจะปวดท้อง” ทิฟฟานี่พูด เห้อ ไปๆกันสักทีเถอะฉันอยากอยู่คนเดียวว!!
“อืมม เอางั้นก็ได้ค่ะ งั้นเดี๋ยวยูลช่วยปลุกแทละกันนะคะ” เห้ยย ไอลิงแสบ อย่าเชียวนะเว้ย นั่งเงียบๆไปก็ดีแล้วว
“พี่ฟานี่อุดหูไว้ก่อนนะคะ เพื่อความปลอดภัย” นั่นไงมาแล้ว คำเตือนมาก่อนแล้ว
ทิฟฟานี่ที่ไม่รู้เรื่องอะไร แต่ก็รีบทำตามที่ยูริบอกทันที
“คิม!! แท!! ยอนนน!!! ตื่นน!!!!” ยูริสูดหายใจเข้าลึกๆก่อนที่จะตะโกนออกมาเสียงดัง
“โอ๊ยย ไอยูลล จะตะโกนทำไมม ปลุกดีๆก็ได้ หนวกหูเว้ยย” ถ้าเป็นแบบนี้ฉันตื่นตั้งนานดีกว่า หูแทบดับ หึ่ยย
“โอ๊ะ แทแทตื่นแล้ว ไปกันน” ซวยแล้ว ลืมไปพี่ฟานี่อยู่ด้วย
“ไปไหนน” ฉันถามอย่างกล้าๆกลัวๆ
“ไปกินข้าวไงง ลืมหรอ นัดของเราไงง” น่ากลัวชะมัดด
“แทไม่หิว พี่ฟานี่ไปกับยูลเถอะค่ะ” จะรอดมั้ยเนี่ยฉัน
“ไอแทพี่ฟานี่อุตส่าห์ชวน เสียมารยาทจังเลยนะ” น่านนน ไอเพื่อนตัวแสบ เย็นนี้แกตายแน่
“เงียบไปเลยไอยูล” ฉันดุใส่
“ทำไมแทแทต้องดุใส่ยูลเค้าด้วยล่ะ ไม่อยากไปกับพี่สินะ ไม่เป็นไร พี่ไปคนเดียวก็ได้” ทิฟฟานี่พูดแล้วก็ทำหน้าหงอยเดินออกไป ดีไปคนเดียวได้ก็ดี ก็น่าจะไปตั้งนานแล้ว แต่ก็นะ ทำไมฉันถึงไม่ชอบเวลาที่พี่ทำหน้าแบบนั้นเลยนะ
“เดี๋ยวสิพี่ฟานี่ หึ่ยย ไอแทจำไว้เลยนะ” เพื่อนตัวแสบของฉันชี้หน้ามาที่ฉันก่อนที่จะวิ่งตามพี่ฟานี่ไป
“เอาไงดีวะคิมแท จะตามไปดีมั้ยนะ” นี่ฉันกระวนกระวายเรื่องพี่ฟานี่ถึงขั้นนี้เลยหรอวะ
“โอยย ไปก็ได้วะ” ฉันรีบวิ่งตามออกไป โชคดีที่พี่ฟานี่ยังไม่ได้ออกไปไกล เดี๋ยวนะ พี่ร้องไห้หรอ
“มาทำไม ไอเพื่อนนิสัยไม่ดี” อ้าว ไอลิงพูดงี้อยากโดนเตะรึไงวะ
“ก็พอดีรู้สึกหิวแล้ว ก็เลยอยากไปด้วย ไม่ได้รึไง” ทำไมฉันต้องติดนิสัยพูดห้วนๆด้วยนะ
“…” พี่ฟานี่ จะไม่พูดอะไรหน่อยรึไงนะ
“อ่า แทขอโทษนะคะ พอดีแทมึนๆนิดหน่อยเลยเผลอพูดอะไรออกไป” ยอมหน่อยละกัน แค่วันเดียวพอ!
“ งั้นวันนี้แทจะตามใจพี่ฟานี่ทุกอย่างเลยเป็นการขอโทษโอเคมั้ยคะ” ฉันยอม..แค่พี่คนเดียวเท่านั้นนะ
“จริงนะ” อย่าทำหน้าอ้อนแบบนั้นสิ ใจฉันไม่ดีเลยย
“ค่ะ เพราะงั้นอย่าร้องไห้นะ~” ฉันไม่ชอบเห็นน้ำตาของพี่เลย..
“อื้ม พี่หิวแล้วอ่ะ ไปกันเถอะ” ทิฟฟานี่พูดอย่างร่าเริงก่อนที่จะจับมือแทยอนแล้ววิ่งออกไปในที่สุด

-Yuri’s Part-
“ไอแทนะไอแท จริงๆก็แอบมีใจให้พี่ฟานี่ล่ะน่า ทำเล่นตัวไปได้” เพื่อนฉันทำไมปากแข็งจังนะ
“เดี๋ยวนะ แล้วไปกันหมด ทิ้งฉันอีกแล้วว” พอดีกันละลืมเราเลย รออยู่ที่นี่ก็ได้วะ
“อืม มีหนังสือด้วย อ่านสักหน่อยละกัน” ฉันเดินไปหยิบหนังสือมาอ่าน

ณ ร้านอาหาร
-Jessica’s Part-
“พี่ว่าเราซื้อข้าวไปฝากยูริดีมั้ยครับ พี่ว่าคงจะยังไม่ได้ทานอะไร” นอกจากจะหล่อแล้วยังใจดีมีน้ำใจอีก เหมาะแก่การเป็นสามีฉันจริงๆ~~ //มโนเก่งงง
“ได้ค่ะ งั้นเอาข้าวผัดละกันค่ะ” เอาอะไรที่มันกินง่ายๆนั่นแหละ
ทั้งคู่นั่งรออาหารที่สั่งกลับบ้านพร้อมกับเช็คบิล และเดินทางกลับที่ทำงานในที่สุด

ณ ที่ทำงาน
“ถ้างั้นเดี๋ยวเจสขึ้นไปทำงานต่อแล้วนะคะ ขอบคุณสำหรับเมื่อตอนกลางวันนะคะ”
“ไม่เป็นไรครับ พี่เต็มใจ สู้ๆนะครับ” ดงอุคยกมือขึ้นทำท่าสู้ๆก่อนที่จะแยกกับเจสสิก้าไปทำงานของตน
“ลา ลั่น ลา~~” ฉันฮัมเพลงอย่างมีความสุขก่อนที่ความสุขของฉันจะหายไป เพราะเจ้าเด็กแสบ
“อ่ะ ข้าว พี่ดงอุคซื้อมาฝาก” ฉันวางกล่องข้าวไว้ที่โต๊ะ
“วุ้วว ใจดีจริงๆเลยพี่ดงอุคเนี่ย” ของฉันย่ะ!!
“แล้วนี่อยากออกไปไหนรึเปล่า” ฉันถาม นั่งอยู่ในนี้มันก็คงจะน่าเบื่ออ่ะนะ
“ไม่อ่ะ นั่งอยู่ในนี้นี่แหละ ให้ยูลช่วยอะไรมั้ยล่ะคะ” จะช่วยหรือจะป่วนฉันเนี่ย
“ไม่เป็นไร นั่งไปเถอะ ฉันไปทำงานต่อแล้วนะ”
“ค่า~~”
2 ชั่วโมงผ่านไป 3 ชั่วโมงผ่านไป งานฉันก็ยังไม่เสร็จสักที ตอนนี้ชักจะปวดหัวซะแล้วสิ
“นี่ๆ นั่งทำงานอย่างเดียวติดกัน ไม่คิดจะพักบ้างหรอ” อยู่ดีๆเจ้าเด็กแสบก็พูดขึ้น
“ไม่อ่ะ รองานเสร็จก่อนแล้วค่อยพักทีเดียว จะกลับบ้านไปก่อนก็ได้นะ กว่างานจะเสร็จก็คงนาน” แน่ล่ะ ลูกค้าสั่งเปลี่ยนแบบบ่อยเหลือเกิน
“มาด้วยกันก็ต้องกลับด้วยกันสิ มาเดี๋ยวยูลช่วย” เจ้าเด็กหน้าลิงพูดเสร็จก็เดินมาหา ทำเป็นรึไง งานผู้ใหญ่นะไม่ใช่ของเด็กเล่น
“ทำเป็นหรอ งานพวกนี้น่ะ” ฉันถาม
“…” เด็กนั่นไม่พูดอะไรแต่กลับส่ายหน้า
“งั้นจะช่วยอะไรล่ะ” ถ้าทำไม่เป็นก็ช่วยฉันทำงานไม่ได้อยู่ดี
“จริงๆไม่ได้จะช่วยเรื่องงาน จะช่วยทำให้พี่สิก้า ผ่อนคลายมากขึ้น เห็นคิ้วขมวดติดกันเป็นชั่วโมงแล้วเนี่ย หลับตาแล้วเอนหัวพิงเก้าอี้สิ” อะไรเนี่ย เสียเวลาฉันมั้ยห๊ะ
“ไม่อ่ะ เสียเวลา”
“อย่าดื้อสิ!!” เอ้า อยู่ดีๆก็ดุ ทำตามก็ได้
เจสสิก้าทำตามที่ยูริบอก โดยยูริได้นวดเบาๆบริเวณขมับของเจสสิก้า ซึ่งช่วยให้เจสสิก้ารู้สึกปวดหัวน้อยลงและผ่อนคลายเป็นอย่างดี เจสสิก้าค่อยๆลืมตาขึ้นช้าๆ ก็ได้สบตากับยูริที่ก้มลงมาพอดี ทั้งคู่มองหน้ากันอยู่นานสักพัก ก่อนที่จะหน้าแดงและผละออกจากกัน
“เอ่อ ดีขึ้นมั้ยคะ?”
“อื้ม ช่วยขึ้นได้เยอะเลย งั้นฉันขอทำงานต่อนะ” ทำไมนะ แค่มองหน้าเจ้าเด็กนั่นเอง ทำไมใจเต้นรัวขนาดนี้ล่ะ ไม่ๆเจสสิก้า เธอชอบพี่ดงอุคอยู่นะ เธอไม่ได้ชอบยัยเด็กนั่น!!

-Yuri’s Part-
“ได้ค่ะ เดี๋ยวยูลมานะคะ” พูดเสร็จฉันก็รีบวิ่งลงไปซุปเปอร์เล็กๆข้างๆบริษัท
ควอน ยูริ แกแค่ช่วยผ่อนคลายพี่สิก้าเอง ทำไมต้องหน้าแดงด้วยย ใจจ๋า~~ อย่าเต้นแรงนักสิ เดี๋ยวฉันก็ได้หัวใจวายหรอก ไอยูล จำไว้พี่สิก้าชอบพี่ดงอุคอยู่ หน้าที่ของเราคือ ต้องช่วยพี่เค้าสืบและจีบพี่ดงอุค เราจะชอบพี่เค้าไม่ได้ มันแค่อารมณ์ชั่ววูบเองง~
จริงๆที่ลงมาไม่ได้จะหนีหน้า หรือกลัวอายอะไรหรอกนะ ฉันแค่หิวเฉยๆ จริงๆนะ…
“เอาแซนวิช กับผลไม้แล้วก็นมไปกินลองท้องก่อนละกัน” ฉันหยิบแซนวิช 2 ชิ้น นม 2 ขวด แล้วก็กล้วยอีก 2 ลูก เพราะถ้าหยิบ 2 หวีคงกินกันไม่หมดแน่ๆ เหอะๆ

-Tiffany’s Part-
แทแทมากับฉันด้วยแหละ จริงๆแล้วฉันไม่ได้ร้องไห้จริงๆหรอกนะ มันก็แค่น้ำตาหมี? น่ะ พึ่งรู้นะเนี่ยว่าคนขี้เก๊กและน่ารักอย่างแทแทจะแพ้น้ำตา…
“แทแทไปกินไอติมกันนน”
“ไม่กินข้าวก่อนรึไง” กินข้าวเบื่อแล้วอยากกินแทแท…
“ไม่เอาอ่ะ เดี๋ยวกินข้าวแล้วอิ่ม ไอติมก็อดกินอีก”
“อืม ก็ได้ค่ะ แล้วแต่พี่ฟานี่เลย” เยี่ยม วันนี้ตามใจฉันง่ายจังนะ แทแท น่ารักที่สุดด
ทั้งสองเดินอยู่ไม่นานก่อนที่จะเจอร้านไอติม ทั้งสองจึงเดินเข้าไปนั่งข้างในร้าน พร้อมกับสั่งไอศกรีมทันที
“ฉันเอารส สตรอเบอร์รี่ รสมิ้นท์ แล้วก็ช็อคโกแลต อย่างละ 2 ลูกค่ะ” ไม่เยอะไปหรอก…มั้ง
“งั้นฉันไม่เอาละกันค่ะ”แทยอนพูดก่อนจะยื่นเมนูคืนพนักงาน
“แทแทไม่กินหรอ หรือว่าไม่ชอบไอติม”
“พี่ฟานี่เล่นสั่งมาซะเยอะ คนเดียวคงกินไม่หมดหรอก เดี๋ยวแทกินด้วยละกันค่ะ” โรแมนติกสุดๆ ว้าวว แบบนี้ฟานี่ชอบค่ะ~~
“อ่า นั่นสินะ แหะๆ”
ผ่านไป 5 นาที พนักงานเสิร์ฟก็นำไอศกรีมมาเสิร์ฟวางไว้บนโต๊ะ
“ว้าวว น่ากินจังง แทแท อ่ะ” ฉันหยิบช้อนมาตักไอติมแล้วป้อนแทแท
“ไม่เป็นไรค่ะ แทตักเองได้ พี่ฟานี่รีบกินเถอะค่ะ” น้องแทปฏิเสธอย่างไร้เยื่อใย แต่ไม่เป็นไร หน้าพี่หนาพอที่จะตื้อน้อง ฮ่าๆ
“ไม่อาวว~~ พี่อยากป้อนอ่า ไม่งั้นพี่ก็ไม่กิน!” จะวางช้อนแล้วนะ
“อ่ะๆ ก็ได้ค่ะ คำเดียวนะคะ” เยี่ยมมากค่ะ!!
“อร่อยมั้ย~”
“อะ..อร่อยค่ะ” น่ารักที่สุดดด!!
หลังจากที่ทั้งคู่กินไอศกรีมเสร็จ ก็เดินทางกลับมาที่ทำงานทันที

ณ ห้องของเจสสิก้า
“ฉันกลับมาแล้วยัยเจสส!!” ฉันตะโกนขึ้นเมื่อเข้ามาถึงในห้อง
“แหม่ หายไปทั้งวันเลยนะ ฉันให้วันนึงก็ได้” เจสสิก้าที่ตอนแรกกะจะดุ แต่เห็นแทยอนมาด้วย เลยปล่อยๆไป เพราะเพื่อนเธอก็ไม่ค่อยจะได้มีความสุขเพราะเรื่องความรักมานานแล้ว
“ดีงามม แล้วมีอะไรให้ฉันช่วยทำเพิ่มมั้ยล่ะ” งานของฉันน่ะเสร็จตั้งนานแล้ว ถึงกล้าออกไปข้างนอกเป็นชั่วโมงไงล่ะ
“ไม่มีอ่ะ แกกลับบ้านเถอะ ต้องไปส่งแทยอนด้วยหนิ” ใช่แล้วฉันต้องไปส่งแฟนในอนาคตฉัน
“เดี๋ยวแทกลับเองก็ได้ค่ะ จะได้ไม่รบกวน” ปฏิเสธเก่งจังเลยนะแทแท เดี๋ยวจะต้องลงโทษหน่อยแล้ว
“ไม่ได้ค่ะ มาด้วยกันก็ต้องกลับด้วยกัน แล้วอีกอย่างพี่ต้องไปทักทายแม่แทแทด้วย” ไหว้แม่แฟนค่ะ!!
“เห้อ ก็ได้ค่ะ” แทแททำไมชอบถอนหายใจจังนะ..?
“ถ้างั้นฉันไปแล้วนะเจส อย่าหักโหมนักล่ะ ไปกันเถอะแทแท” เพื่อนฉันจะตายคางานมั้ยเนี่ย
“เออ ไปเถอะ รีบๆไปเลยย” ไล่ใหญ่เลยนะ เพื่อนฉัน
ระหว่างที่ออกจากห้องของเจสสิก้า ทิฟฟานีและแทยอนก็ได้สวนกับยูริพอดี จึงมีการทักทายกันนิดหน่อยก่อนที่ทั้งสองจะกลับไปที่รถของทิฟฟานี่และยูริก็เข้าไปในห้องทำงานเจสสิก้า

•~•~•~•~•~•~•~•~•~•~•~•~•~•~•~•~•~•





พี่ฟานี่เนี่ยร้ายจริงๆเลยยย เค้ามีแต่น้ำตาจระเข้ นี่เป็นน้ำตาหมีซะงั้น
ส่วนน้องแทแทก็ขี้เก๊กไม่เลิก
พี่สิก้าก็ไปเดทสมใจ
น้องยูลก็ถูกทิ้ง5555 เป็นลิงหงอยเลยยย

อ่านให้สนุกนะคะ^_^
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 20 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

35 ความคิดเห็น