My KIDS (KISS) [YulSic][TaeNy]

ตอนที่ 33 : • ตอนที่ 33 •

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 539
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 11 ครั้ง
    8 ก.ค. 62

-Yuri’s Part-
วันนี้ฉันน่ะ โคตรตื่นเต้นเลยย!!! ไม่ใช่เพราะจะได้เที่ยวนะ เพราะฉันจะได้ขอคนที่ฉันรักที่สุดแต่งงานนี่แหละ ตั้งแต่วันแรกที่ฉันได้เจอพี่สิก้า รวมถึงวันที่ฉันตกหลุมรักพี่สิก้า ฉันไม่คิดด้วยซ้ำว่าจะมีวันนี้ ถ้าเกิดวันนั้นพี่สิก้าไม่รับรักฉัน ฉันก็ไม่ได้ว่าอะไรหรอก แค่ฉันได้มีโอกาสรักพี่สิก้าก็พอแล้ว
“นั่งคิดอะไรอยู่หรอ” เสียงคนที่กำลังอยู่ในความคิดฉันดังขึ้น
“ก็เรื่องเก่าๆของพวกเราน่ะค่ะ” ฉันตอบพร้อมกับยิ้มให้
“ตอนนั้นพี่ดูใจร้ายมากใช่มั้ย..” พี่สิก้าทำเสียงหงอย
“จะว่าใจร้ายก็ใจร้ายนะคะ แต่ถ้าเป็นพี่สิก้า ต่อให้ใจร้ายขนาดไหน ยูลก็ยังมองว่าใจดีอยู่ดี^^” ฉันตอบไป
“สรุปนี่ว่าพี่ใจร้ายใช่มั้ยเนี่ยย” พี่สิก้าพูด
“555พี่สิก้าเป็นคนใจร้ายของยูลคนเดียวเลยนะคะ” ฉันดึงพี่สิก้ามานั่งตักและกอดด้านหลังพร้อมเอาคางวางไว้ที่ไหล่
“ยอมก็ได้ ขอแค่เป็นของยูลคนเดียวก็พอ” พี่สิก้าหันมาพูดกับฉัน
“•///•” อ่าาาา โดนพี่สิก้าทำให้เขินอีกแล้ว..
“ยังไม่เลิกเขินพี่อีกหรอ” พี่สิก้าเอามือมาลูบหน้าฉัน
“พี่สิก้าชอบทำให้ยูลเขินตลอดเลย จุ๊บ” ฉันเอาหน้าเข้าไปใกล้พี่สิก้าพร้อมกับจุ๊บปากพี่สิก้าไปทีนึง
ปากเล็กๆอมชมพูแบบนั้นใครจะไปอดใจไหวล่ะ
“เนี่ยย ตัวเองก็ทำให้คนอื่นเค้าเขินเก่งเหมือนกันนั่นแหละ พี่ไปอาบน้ำดีกว่า ดึกแล้ว” พี่สิก้ากำลังจะลุกหนีออกไปแต่ฉันก็รังเอวพี่เค้าพร้อมกับกระซิบที่ข้างหูพี่เค้า
“ไม่ต้องล็อคห้องนะคะ เดี๋ยวยูลตามเข้าไป”
“บ้าาาาา” พี่สิก้ารีบวิ่งหน้าแดงเข้าไปในห้องน้ำ
“จะเข้ามาก็รีบๆล่ะ พี่แช่น้ำรอ” หลังจากที่เข้าห้องน้ำไปสักพักพี่สิก้าก็โผล่ออกมาแล้วพูดขึ้น
ยัยพี่ขี้อ่อย…
.
.
.
วันรุ่งขึ้น
ปริ้นๆๆๆๆ เสียงแตรรถดังขึ้น
“มาแล้วโว้ยยยยๆๆๆๆ” ฉันตะโกนพร้อมกับยกกระเป๋าออกไป
“เร็ว ให้ไวๆ มัวแต่ตื่นสาย เมื่อคืนทำอะไรกันน่ะ” แทพูดพร้อมทำหน้ากรุ่มกริ่ม
“ให้ฉันทำอะไรล่ะ แค่แช่น้ำจนดึกเฉยๆเองงง”
“แหนะ แล้วนี่กระเป๋าครบยังอ่ะ”
“ครบแล้วๆ เดี๋ยวไปเรียกพี่สิก้าแปป” ฉันพูดพร้อมกับเข้าไปตามพี่สิก้า
“พี่สิก้าคะ เสร็จรึยังคะ แทมันตามแล้ว”
“เสร็จแล้วค่ะๆ ป่ะ” พี่สิก้าพูดจบก็ควงแขนฉันทันที
“แหม่ๆ รักกันจริงจริ๊งงง” พี่ฟานี่เปิดกระจกข้างคนขับพร้อมกับแซว
“แน่นอน ก็เด็กมันน่ารักหนิ” พี่สิก้าพูด เขินอีกแล้วโว้ยยย
หลังจากนั้นพวกเราทั้งหมดก็ออกเดินทางทันที
โดยระหว่างทางก็แวะสถานที่ท่องเที่ยวที่น่าสนใจต่างๆ แวะถ่ายรูปบ้าง แวะหาอะไรกินบ้าง กว่าจะถึงที่พักก็เริ่มเย็นจนเกือบจะค่ำแล้วล่ะ
“เดี๋ยวพี่สิก้าเก็บกระเป๋าไปก่อนนะคะ แล้วก็ลงไปกินข้าวเย็นพร้อมกับพวกแทเลยก็ได้ ยูลอาจจะไม่ได้ลงไปด้วย พอดีจะทำธุระกับพนักงานนิดหน่อยน่ะค่ะ” ฉันหาเหตุผลที่จะออกไปจัดเตรียมสถานที่ โดยพยายามให้มันเนียนที่สุด
“ให้พี่ไปเป็นเพื่อนมั้ย” พี่สิก้าทำท่าทีจะวางของทั้งหมดลง
“อ่อ ไม่เป็นไรค่ะๆ อาจจะนาน พี่สิก้าไปก่อนได้เลยค่ะ เดี๋ยวยูลตามไปแน่นอนๆ” ฉันพูด
“ถ้างั้นรีบมาเร็วๆนะ” พี่สิก้าพูด ฉันจึงได้พยักหน้ากลับไป

-Jessica’s Part-
หลังจากที่มาถึงที่พัก ยูลก็รีบจัดของทั้งหมดทันที เหมือนกับจะรีบไปไหน แล้วสุดท้ายก็ใช่จริงๆด้วย ยูลบอกว่าจะไปคุยกับพนักงานนิดหน่อย คงอาจจะไปคุยเกี่ยวกับเรื่องที่จอดรถก็ได้มั้ง เพราะตอนมา ที่จอดรถมันเต็มเลยต้องจอดไว้ที่อื่นก่อน
ก๊อกๆ เสียงเคาะที่หน้าห้องฉันดังขึ้น
“อ่าว แท จะไปแล้วหรอ” ฉันเปิดประตูมาก็เจอแทอยู่หน้าห้อง
“อ่อ ป่าวค่ะ แค่จะมาถามว่า ยูลบอกเรียบร้อยแล้วใช่มั้ยคะ ว่าให้พี่เจสไม่ต้องรอยูลมัน”
“ใช่ๆ ยูลบอกพี่เรียบร้อยแล้ว แล้วนี่จะไปตอนไหนอ่ะ”
“อีกสักครึ่งชั่วโมงก็ได้ค่ะ” แทมองนาฬิกาและพูดออกมา
“ถ้างั้นเดี๋ยวถ้าถึงเวลาแล้วให้ฟานี่มาตามก็ได้” ฉันบอก
“ได้ค่ะๆ”
ผ่านไปเกือบๆครึ่งชั่วโมง ยูลเองก็ยังไม่มีท่าทีจะกลับมาที่ห้อง แค่ไปคุยที่จอดรถมันจะนานขนาดนี้เลยหรอ หรือว่าจะไม่ได้แค่ไปคุยเรื่องที่จอดรถนะ ไม่ทันที่ฉันจะได้คิดอะไรต่อ เสียงเคาะประตูก็ดังขึ้น
“เจส ไปกินข้าวกันน” เสียงฟานี่ดังผ่านประตูมา
แกร๊ก ฉันเปิดประตู
“เสียงดังเชียวนะ ได้ยินตั้งแต่ยังไม่ได้เปิดประตู”
“นิดนึงง ป่ะไปกัน” ฟานี่จับมือฉันแล้ววิ่งไป เรียกได้ว่าลากไปดีกว่า
“อ่าว แล้วแกไม่รอแทอ่อ” ฉันถามเพราะฉันเห็นแค่ฟานี่มาตามฉันคนเดียว
“แทลงไปแล้วอ่ะ เห็นบอกว่ามีเรื่องนิดหน่อยน่ะ” หืมม มีเรื่องอีกคนแล้วหรอ
“แกว่ามันจะมีเรื่องอะไรปะ” ฉันถามฟานี่ ขณะที่กำลังเดินไปข้างล่างเพื่อไปกินข้าวเย็น
“ก็ไม่นะ อาจจะมีปัญหาหลายๆเรื่องมั้ง อาจจะติดต่อเกี่ยวกับที่ต้องเที่ยวพรุ่งนี้ก็ได้” ฟานี่พูดอย่างไม่สงสัยอะไร นั่นสินะ อาจจะมีเรื่องอื่นก็ได้
เมื่อฉันเดินมาถึงที่โต๊ะก็พบว่ายูลกับแทก็มาที่โต๊ะพอดี
“มาแล้วหรอ มีอะไรรึเปล่าไปนานเชียว” ฉันถามทันที
“อ่อ พอดีไปคุยเรื่องเรือที่จะเช่าใช้พรุ่งนี้น่ะ เลยนานไปนิดนึง” ยูลตอบ
“อ่อๆ มาๆกินข้าวกันๆ” ฉันนั่งแล้วเปิดเมนูสั่งทันที

-Yuri’s Part-
ตอนแรกฉันคิดไว้ว่า จัดเตรียมไม่นานน่าจะเสร็จ แต่มันดันเกิดปัญหานี่สิ เลยต้องแก้ปัญหากันยาวเลย ถึงขั้นต้องโทรเรียกไอแทมาช่วย แล้วให้พี่ฟานี่ช่วยรับหน้าไว้ก่อน แต่ตอนนี้ก็เรียบร้อยแล้วล่ะ มาทันเวลาพอดี แถมพี่สิก้าก็ไม่ได้สงสัยหรือถามอะไรมากด้วย
พอพี่สิก้ากินข้าวเสร็จก็จะได้เวลาแล้วล่ะ ตื่นเต้นชะมัด
“พี่สิก้ากินกุ้งมั้ยๆๆ เดี๋ยวยูลแกะให้” ฉันถาม
“เอาๆๆๆ” พี่สิก้าพูดดีใจเป็นเด็กเลย
“อ่ะ อ้าปากเร็วว” ฉันแกะกุ้งเสร็จก็ป้อนพี่สิก้าทันที
“อ่ะ ยูลกินนี่ อันนี้อร่อย” พี่สิก้าเองก็ตัดอาหารให้ฉัน
“แหม่ๆ หวานกันไม่เกรงใจเลยนะ” พี่ฟานี่พูดขึ้นพร้อมกับยิ้ม
“ปล่อยเค้าเถอะพี่ฟานี่ ต่อไปอาจจะหวานกว่านี้ก็ได้~” แทแซวฉัน ซึ่งแน่นอนทุกคนต่างยิ้มใส่กัน โดยมีแค่พี่สิก้าคนเดียวที่ยังไม่รู้เรื่องอะไร
ผ่านไป 20 นาที พวกฉันก็กินข้าวกันเสร็จ แทกับพี่ฟานี่ขอตัวขึ้นไปบนห้อง เพราะจะปล่อยให้ฉันใช้เวลาอันแสนพิเศษกับพี่ฟานี่
“พี่สิก้าคะ ไปเดินเล่นกับยูลที่ชาดหาดมั้ยคะ” ฉันชวนพี่สิก้า แน่นอนนี่คือแผน
“เอาสิๆ แต่มันจะไม่มืดไปหรอ” พี่สิก้าถาม
“ไม่มืดหรอกค่ะๆ”
ฉันจับมือพี่สิก้าแล้วพาเดินเรียบชายหาด พร้อมกับมุ่งหน้าไปที่ที่เหมือนกับซุ้มๆหนึ่ง ซึ่งเป็นเก้าอี้ชิงช้าใหญ่ๆ และรอบๆมีไฟสีนวลๆเหลืองๆเล็กๆรอบๆ รวมไปถึงดอกไม้ประดับต่างๆเช่นกัน
“พี่สิก้านั่งตรงนี้ก่อนนะคะ เดี๋ยวยูลมาแปปนึงๆ” ฉันบอกกับพี่สิก้าแล้วรีบวิ่งไปเปิดเครื่องโปรเจคเตอร์ที่ฉันเตรียมไว้ตั้งแต่ตอนเย็น
บริเวณหน้าที่นั่ง จะเป็นผ้าใบสีขาวที่ปูปิดหาดทรายเอาไว้ แล้วมีภาพเคลื่อนไหวอยู่ตรงนั้น
มันเป็นรูปภาพทั้งหมดที่ฉันได้เคยถ่ายพี่สิก้าไว้ ไม่ว่าจะเป็นรูปดีๆ รูปเผลอๆ หรือแม้กระทั่งรูปหลุดพี่เค้า ทุกรูปภาพในนั้นเป็นความทรงจำทั้งหมด
หลังจากที่ภาพที่ได้ฉายจบลง สายไฟบนพื้นทรายที่ถูกวางเป็นตัวอักษร ได้สว่างขึ้นเป็นคำว่า Marry me?
ฉันได้เดินออกมาพร้อมกับแหวนวงสำคัญ
“พี่สิก้าคะ ตลอดเวลาที่ผ่านมา ยูลไม่คิดด้วยซ้ำว่าจะได้มายืนในจุดๆนี้ แต่พอได้มายืนจริงๆ ไม่มีวันไหนเลยที่ยูลไม่มีความสุข ตั้งแต่มีพี่สิก้าเข้ามาในชีวิต ยูลก็ไม่เคยจะมองหาความสุขที่ไหนอีกเลย เพราะงั้น พี่สิก้าช่วยอยู่เป็นความสุขอันแสนวิเศษของยูลตลอดไปได้มั้ยคะ แต่งงานกันนะคะ” ฉันคุกเข่าลงพร้อมเปิดกล่องแหวนแล้วยิ้มให้พี่สิก้า
“ยะ..ยูล” พี่สิก้าได้ยิ้ม และตอนนี้น้ำตาของพี่สิก้าได้ไหลลงมา
“ยูลก็เป็นความสุขอันแสนวิเศษของพี่เหมือนกัน เพราะงั้นพี่ตกลงค่ะ” ทันทีที่พี่สิก้าตอบตกลง ฉันก็ลุกขึ้นสวมแหวนให้พี่สิก้าทันที พร้อมกับกอดพี่สิก้าประหนึ่งไม่ยอมให้พี่สิก้าหายไปไหน
“ยูลเตรียมทั้งหมดนี่ตอนไหนหรอ” พี่สิก้ายังคงตกใจในหลายๆเรื่อง
“ก็ตอนที่ยูลบอกให้พี่สิก้าลงไปกินข้าวก่อนนั่นแหละค่ะ แต่ปัญหามันมีนิดหน่อยเลยต้องให้ไอแทมันช่วย พี่สิก้าชอบมั้ยคะ” ฉันหันไปถามพี่สิก้าที่กำลังกอดข้างหลังฉันอยู่
“ชอบสิ ชอบมากๆ พี่ดีใจจนพูดไม่ออกเลย ขอบคุณมากๆนะคะ คุณสามี” พี่สิก้าพูดโดยเปลี่ยนสรรพนามเรียกฉัน
“ไม่เป็นไรค่ะ คุณภรรยา” ฉันแกล้งกลับ
“นั่นดาวตก ยูล ขอพรกันน” พี่สิก้าพูดจบก็ประกบมือฉันพร้อมกับหลับตาลงและเริ่มขอพร
ระหว่างที่ฉันกำลังหลับตานั้น ฉันก็ได้ยินเสียงหัวเราะเบาๆ ฉันจึงลืมตาขึ้น ก็ได้รู้ว่าฉันถูกว่าที่ภรรยาแกล้งเข้าให้ซะแล้ว
“แกล้งยูลหรอคะ มานี่เลยย” พี่สิก้าวิ่งหนีฉันทันที ทำให้ฉันวิ่งตามพี่สิก้าไปด้วยเช่นกัน
กลายเป็นว่าตอนนี้บริเวณชายหาดก็กลายเป็นพื้นที่วิ่งของคู่รักข้าวใหม่ปลามันแบบพวกเราไปซะแล้ว…
.
.
.
มีความสุขที่สุดเลยโว้ยยย!!

•~•~•~•~•~•~•~•~•~•~•~•~•~•~•~•~•~•

จบแล้วววววววววววว
ใจหายมากๆเลยย แต่ก็โล่งด้วย555
ก่อนอื่นเลยต้องขอบคุณรีดเดอร์ทุกๆคนเลยนะคะะะ ขอบคุณที่เข้ามาอ่านเรื่องนี้ ขอบคุณทุกคอมเมนต์ ทุกกำลังใจนะคะ มันทำให้เรามีกำลังใจจริงๆ อ่านทุกเมนต์แล้วมันทำให้เรายิ้มได้จริงๆ ขอบคุณอีกครั้งนะคะ
ถ้าหากว่ามีเวลาว่างเราอาจจะเปิดเรื่องใหม่อีก แต่คงจะไม่ใช่เร็วๆนี้
อ่อ แล้วก็ตอนนี้เรามีแต่งในจอย เข้าไปแวะชมกันได้นะคะ
ชื่อเรื่อง Because it’s you เป็นคู่ยูลสิก แต่แอบมีแจมคู่มักเน่ยุนซอ คู่พี่ใหญ่แทนี่ และคู่ต่างไซส์ซูซัน ฝากด้วยนะคะะะะ^^

ไว้เจอกันใหม่เรื่องหน้านะคะะ (^з^)-☆
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 11 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

35 ความคิดเห็น