My KIDS (KISS) [YulSic][TaeNy]

ตอนที่ 31 : • ตอนที่ 31 •

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 450
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 19 ครั้ง
    13 มิ.ย. 62

-Taeyeon’s Part-
หลังจากที่ฉันโทรไปนัดไอยูล ฉันก็ลงมือเข้าครัวทำอาหารเอง แต่ยังไม่ทันจะถึงเวลานัด ไอยูลกับครอบครัวก็มากันหมด
“ไงไอแท รวดเร็วเชียวนะแก” ยูลทักฉันเรื่องที่ฉันขอแต่งงานทันที
“นิดนึงหน่า แกเหอะรีบๆขอได้ละ เดี๋ยวพี่เจสก็หนีไปซะหรอก” ฉันแซว
“ระดับนี้ละ พี่สิก้าติดงอมแงม” ยูลพูด
“จ้า แม่คนเก่ง แล้วพ่อแม่แกอยู่ไหนอ่ะ จะไปทักทายซะหน่อย” ฉันถาม
“อ่อ คุยอยู่กับเหล่าพ่อแม่ทั้งหลายอยู่นู้นอ่ะ” ยูลชี้ไปที่ห้องรับแขก
“แกไปทักทายก่อนไป เดี๋ยวตรงนี้ฉันช่วยทำก่อน ว่าแต่ให้ทำอะไรอ่ะ” ยูลถาม
“ก็หั่นผักรอไปก่อนก็ได้ๆ เดี๋ยวฉันมาแปปเดียว” ฉันพูดแล้วเดินไปหาเหล่าพ่อแม่ทั้งหลาย จริงๆแล้ว มันยังไม่ถึงเวลานัดด้วยซ้ำ แต่ทุกๆคนมาก่อนเวลา สงสัยคงจะมาคุยกันตามประสาผู้ใหญ่ล่ะมั้ง
“สวัสดีค่ะทุกๆคน” ฉันเข้าไปทักทาย
“แหม่ เจ้าแท ไม่เจอกันแปปเดียว จะแต่งงานซะแล้ว เร็วเชียวนะๆ” คุณลุงซังวู พ่อของยูลแซวฉัน
“นิดนึงค่ะคุณลุง พอดีลูกสาวบ้านนี้เค้าสวย เลยต้องรีบหน่อยๆ” ฉันเล่นกับคุณลุงกลับ
“ลูกเขยฉันนี่มันใช้ได้จริงๆเลย” พ่อตาของฉันพูดพร้อมกับหัวเราะขึ้นมา
“แทแทอ่า พูดอะไรเนี่ยย รีบๆกลับไปทำอาหารต่อเลยยย” พี่ฟานี่รีบไล่ฉันกลับเข้าไปในครัว เพราะตัวเธอเขินน่ะสิ!
“ค่า ไปแล้วค่า” ฉันตอบรับก่อนจะเดินกลับเข้าไปในครัว เพื่อที่จะลงมือทำอาหารต่อ
เมื่อฉันเดินเข้าไปในครัว ยูลก็หั่นผักเสร็จพอดี ฉันกับยูลเลยช่วยกันทำอาหารกัน จนเสร็จทีละอย่างๆ ในที่สุดอาหารก็เสร็จจนหมด

-Yuri’s Part-
หลังจากที่ฉันเข้าไปช่วยแททำอาหารเสร็จ เราทั้งสองคนก็กลับมานั่งที่โต๊ะ โดยทุกคนที่เหลือมานั่งรอที่โต๊ะก่อนแล้ว เรานั่งกันเป็นคู่ๆ ก่อนที่จะเปิดเรื่องคุยกัน
“เออ ไอแท ไปขอพี่ฟานี่แต่งงานตอนไหนวะ” ฉันเปิดประเด็น
“เมื่อวานๆ ตอนที่ฉันถามทางไปอควาเรียมไง ฉันขอที่นั่นแหละ” แทตอบ
“แหม่ยัยฟานี่เงียบเลยนะ แล้วเป็นไงอ่ะแท เล่าให้ฟังหน่อยๆ” พี่สิก้าพูดสมทบ ทำเอาพี่ฟานี่หน้าแดงนิดๆ ส่วนผู้ใหญ่คนอื่นๆ ก็หัวเราะเบาๆไปตามๆกัน
“ก็ไม่มีอะไรร แทขอแต่งงานไงง” ไม่ต้องเห็นหน้าก็รู้ว่าตอนนี้พี่ฟานี่เขินมากแค่ไหน หลังจากที่คำพูดไอแทพูดออกมา
“ขอรายละเอียดด้วยๆ” ฉันพูดจี้
“ต้องเล่าหรอ มันเขินอ่ะ” แทพูดพลางมองหน้าทุกคน
“เล่า!!” ทุกคนยกเว้นพี่ฟานี่พูดพร้อมกันเสียงดัง
“โอเคๆ เล่าก็ได้~~ ก็คือวันนี้แทพาพี่ฟานี่ไปอควาเรียม เพราะพี่ฟานี่บอกว่าอยากไป จริงๆแทก็วางแผนไว้แล้วว่าจะขอพี่ฟานี่แต่งงาน ถึงขั้นแอบไปขออนุญาตพ่อตาแม่ยายก่อนเลย ที่ผ่านมาแทก็เคลียร์งานทุกอย่างๆจนคิดว่าว่างจริงๆ เลยทำตามแผน แต่ปรากฎว่า ดันมีเรื่องเข้ามาได้ พยาบาลที่เป็นผู้ช่วยแทโทรมาบอกว่าผอ.เรียกประชุมด่วน แทเลยต้องไปอย่างเลี่ยงไม่ได้”
“ผอ.เรียกไปทำอะไรอ่ะ” ฉันถาม
“ก็มีหมอคนใหม่มาน่ะ ท่าจะเป็นคนสนิทของผอ.ด้วยมั้ง เห็นต้อนรับอย่างดี ไอทำความรู้จักเฉยๆน่ะ ไม่นานหรอก แต่ที่ไปนานหายไปเกือบทั้งวันเนี่ย เพราะต้องพาหมอคนใหม่ทัวร์รอบโรงพยาบาล รวมถึงบอกว่าต้องเริ่มทำอะไรด้วย ก็เลยนาน พอพาทัวร์เสร็จอะไรเสร็จ แทก็รีบกลับไปที่อควาเรียม ตอนแรกกะจะขอวันอื่น เพราะคิดว่าวันนี้แผนคนไม่สำเร็จ เลยจะพาพี่ฟานี่กลับบ้าน แต่พี่ฟานี่กลับถามว่าจะขอไม่ขอ นั่นแหละ สุดท้ายเลยขอตรงนั้นไปเลย” แทเล่ารวดเดียว
“แล้วฟานี่รู้ได้ไง ว่าแทจะขอแต่งงาน ตอนไปขอคุณลุงคุณน้า ก็แอบไปหนิ” พี่สิก้าถามขึ้นมาอย่างสงสัย
“เรื่องนี้แทก็รอให้พี่ฟานี่เล่าให้ฟังเหมือนกันๆ” แทพยักหน้าอย่างเห็นด้วย
“นั่นสิ พ่อกับแม่ก็ไม่ได้บอกอะไรฟานี่เลยนะ” พ่อแม่พี่ฟานี่มองหน้าพี่ฟานี่
“คืออย่างงี้ค่ะ ฟานี่ได้ยินคุณพ่อคุณแม่คุยกับแท ตอนแรกก็กะจะออกไปหา แต่แทแทดันพูดขึ้นมาว่าห้ามบอกฟานี่ ฟานี่เลยแอบฟัง ตอนแรกกะจะแกล้งแหย่ แต่เห็นแทแทตั้งใจจะเซอร์ไพร์ส ฟานี่เลยแกล้งตีมึน ตอนแทแทชวนฟานี่ไปเที่ยวนะ ฟานี่ตื่นเต้นมากๆ แถมเกือบจะใจเสียแหนะ ตอนที่แทแทจะพากลับบ้านน่ะ ฟานี่เลยรีบพูดให้แทแทขอนี่แหละ” พี่ฟานี่เล่า เหอะๆ แทแทของพี่ฟานี่เกือบจะอดขอหญิงแต่งงานซะแล้วว
“อ๋อ อย่างนี้นี่เองง ร้ายจริงๆเลย คุณคนนี้~” แทพูดพร้อมกับแกล้งหยิกแก้มพี่ฟานี่เบาๆ
“ร้ายแล้วยังไงคะ จะไม่แต่งหรอ หื้ม?” พี่ฟานี่ก็แกล้งกลับ
“ป่าววค่ะ ต่อให้ร้ายและแสบกว่านี้ แทก็จะเป็นคนปราบเองค่ะ” แทพูดพร้อมทำหน้ากรุ่มกริ่ม
“อะแฮ่ม” เสียงคุณลุงฮวังดังขึ้น
“อุ๊ย ลืมไปไม่ได้อยู่กันสองคน ทานข้าวกันเถอะค่ะ มื้อนี้แทกับยูลลงมือทำเต็มที่เลยนะๆ” แทรีบเปลี่ยนเรื่องทันที เกือบแล้วมั้ยล่ะไอแท เหอะๆๆ

-Tiffany’s Part-
หลังจากที่ทุกคนกินข้าวกันเสร็จ ทุกคนก็ต่างยินดีกับข่าวดีก่อนที่จะบอกลากลับบ้านตัวเองกันไป รวมถึงฉันเองก็จะกลับบ้านตัวเองด้วน แต่ก็มีเด็กบางคนไม่ยอมให้ฉันกลับสักที มัวแต่ถ่วงเวลาให้มันดึกอยู่นั่นแหละ เพื่อที่จะได้นอนค้างที่บ้านนี้ยังไงล่ะ
“แทแทให้ฟานี่กลับบ้านได้รึยังคะ หื้มม” ฉันพูดกับคนที่นอนอยู่บนตักฉัน
“ไม่เอา~~ แทอยากให้พี่ฟานี่ค้างที่นี่อ่า~” เหมือนเด็กน้อยเลยแฮะ
“แต่พรุ่งนี้ฟานี่ต้องไปประชุมกับเจสแต่เช้านะ แทแทจะตื่นไปส่งไหวหรอ เวรบ่ายไม่ใช่หรอเราน่ะ” ฉันพูดพลางลูบหัวแทแท
“แทไปส่งพี่ฟานี่ได้ๆๆๆๆ สบายมากกกกกก แค่ได้นอนกอดพี่ฟานี่ทั้งคืนก็สดชื่นทั้งวันแล้วว เพราะงั้นนอนที่นี่นะๆๆๆๆ” แทแทยังคงอ้อนอย่างต่อเนี่อง เป็นแบบนี้ใครจะใจแข็งลงล่ะ จริงมั้ย
“ก็ได้ค่ะๆ ฟานี่ก็อยากนอนกอดแทแทเหมือนกันๆ” ฉันพูดพร้อมกับจุ๊บไปที่หน้าผากเด็กน้อยขี้อ้อนเบาๆ
“หึหึ” ฉันขำเล็กน้อยให้กับคนที่หน้าแดงตรงหน้า
“ขำอะไรคะ” แทแทเงยหน้าถาม
“ป๊าววว” ฉันปฏิเสธพลางส่ายหน้า
“ไม่เชื่อหรอกๆ บอกมานะ~~ ขำอะไรร” แทแทลุกขึ้นมานั่งดีๆแล้วถามฉัน
“ไม่บอกกก” ฉันพูดพลางทำหน้าทะเล้น
จุ๊บบ
แทแทยื่นหน้ามาจุ๊บที่ปากฉันเบาๆ
“ไม่บอกจริงๆหรอคะ” แทแทถามอีกรอบ
“บ้าาาาา!! ไม่บอกก” ยอมรับเลยว่าฉันหน้าแดงมากๆแล้วว กะจะแกล้งซะหน่อย โดนแกล้งคืนเลยย
“ไม่บอกใช่มั้ย”
จุ๊บบ
“ไม่บอกกกหรอกก”
จุ๊บบ
“ไม่บอกๆๆๆๆ”
จุ๊บ
จุ๊บ
“ขี้โกงงง ฟานี่ยังไม่ได้พูดอะไรเลยนะ!!” ฉันพูดเสียงดังใส่แทแทด้วยความที่เขินมากๆแล้ววว
“^(+++)^” คนตรงหน้าไม่ได้พูดอะไร กลับยิ้มให้อย่างเดียว ดูซิ้ หน้าหมั่นไส้จริงๆ
“ไปอาบน้ำดีกว่า แทแทขี้โกงง” ฉันเดินหนีแทแทขึ้นมาบนห้อง
“รอด้วยสิๆๆๆ” แทแทรีบลุกแล้ววิ่งมาหาฉัน
“อะไรคะ ตามมาทำไม”
“อาบน้ำด้วยยย” แทแทพูด
“ไม่ค่ะ แทแทก็ไปอาบห้องตัวเองสิ” ฉันไล่ให้แทไปอาบน้ำห้องตัวเอง ขืนให้อาบด้วยนะ คืนนี้อาบน้ำไม่เสร็จหรอก อย่างอื่นจะเสร็จแทน…
“(*’ω’*) ไปอาบด้วยไม่ได้จริงๆหรอ” แทแทถามซ้ำพลางทำสายตาอ้อนวอน โอ๊ยยย แทแทอย่าทำแบบนี้ ก็รู้ว่าฟานี่แพ้สายตาแบบนี้!!!!
“มะ..ไม่ ไม่ต้องทำสายตาแบบนั้นด้วย” ฉันตะกุกตะกัก
“ไม่จริงๆหรอออ” แทแทยังคงทำสายตาแบบเดิม
“สัญญาก่อนนะว่าจะแค่อาบน้ำเฉยๆอ่ะ” ฉันชี้หน้าแทแท
“อื้ออ!!” แทแทส่งเสียงพร้อมกับพยักหน้ารัวๆ
“อ่ะๆ งั้นก็ได้ เข้ามาๆ” ในที่สุดฉันก็ยอมจนได้ ไม่เคยทนสายตาแบบนั้นได้เลยจริงๆ แล้วอีกฝ่ายยังรู้อีกต่างหากว่าฉันแพ้สายตาแบบนั้น
“เย้ๆๆ” แทแททำท่าดีใจเหมือนเด็กๆพร้อมกับเดินเข้ามาในห้อง
“แช่น้ำกันมั้ยพี่ฟานี่” แทแทชวน นั่นไง เริ่มแล้ว
“ไม่ต้องเลย รีบอาบดีกว่ามั้ยย” ฉันปฏิเสธ
“ไม่แช่จริงๆหรอ สัญญาว่าจะแค่ถูกหลังให้เฉยๆ” แทแทยังคงใช้วิธีเดิม
“ไม่ค่ะ ทำไมวันนี้ดื้อจังง” ฉันปฏิเสธด้วยน้ำเสียงหนักแน่น
“ก็แค่อยากอ้อนเฉยๆ ไม่อ้อนแล้วก็ได้ งั้นแทไปอาบน้ำห้องตัวเองก่อนนะคะ พี่ฟานี่ก็รีบอาบรีบนอนนะคะ เดี๋ยวไม่สบาย” แทแทพูดพลางคอตก และหันหลังจะเดินออกจากห้องไป
“โอ๋ๆ อ้อนเหมือนเดิมก็ได้ๆ หูตกเหมือนหมาเลยนะคะ มาๆ ให้ถูหลังก็ได้ๆ” ฉันเดินเข้าไปกอดแทแทจากด้านหลัง
“อือออ” แทแทส่งเสียงเฉยๆ น้อยใจเก่งจริงๆเลยนะ
“งอนหรอๆ ไหนหันมาซิ้ๆ” ฉันจับแทแทหันหน้ามาหา แทแทก้มหน้ามองพื้นอย่างเดียว
ฉันจับหน้าแทแทเงยขึ้นมาก่อนที่จะประกบริมฝีปากลงไปที่ริมฝีปากของแทแท ลิ้นของเราทั้งสองคนเกี่ยวพันกันจนไม่รู้ว่าของใครเป็นของใคร จนสักพักเราก็ผละริมฝีปากออกจากกัน
“หายงอนนะ^^” ฉันพูดกับแทแทที่ตอนนี้หน้าแดงพร้อมกับยิ้มตาปิดให้
“ทำแบบนี้ระวังจะไม่ได้หยุดที่แช่น้ำถูหลังเฉยๆนะคะ พี่ฟานี่” แทแทพูดพร้อมกับยิ้มมุมปากเล็กๆ
“กลัวที่ไหนล่ะ” ฉันกระซิบข้างหูแทแทก่อนที่จะเดินเข้าไปในห้องน้ำ
“พูดเองนะ ฮวัง ทิฟฟานี่” แทแทพึมพำก่อนจะเดินเข้าห้องน้ำตามฉันไป…
.
.
.
.
.
-Jessica’s Part-
หลังจากที่กลับมาจากบ้านแท ฉันตั้งใจว่าวันนี้จะไปนอนที่บ้าน ก็เหมือนวันธรรมดาที่ผ่านมานั่นแหละ แต่สุดท้ายฉันก็มานอนที่บ้านยูลจนได้ เป็นครั้งแรกเลยที่ได้นอนค้าง ตอนแรกก็ไม่คิดว่าจะนอนหรอก เห็นพ่อแม่ยูลมาทั้งที ก็กะจะให้อยู่กับครอบครัว แต่ยูลนี่สิชอบใช้แผนอ้อนตลอด และก็เป็นฉันที่ใจอ่อนทุกที ทันทีที่ถึงบ้านของยูล ฉันขอตัวขึ้นไปอาบน้ำเพื่อที่จะได้สบายตัว หลังจากที่ฉันอาบน้ำเสร็จฉันก็มานั่งทาครีมบำรุงก่อนนอน เหมือนที่เคยทำทุกๆครั้ง โชคดีที่ฉันยังพกครีมทาก่อนนอนกระปุกเล็กๆติดตัวมา ระหว่างที่ฉันกำลังวุ่นที่หน้ากระจกฉันก็รู้สึกได้ว่ายูลกำลังจ้องหน้าฉันอยู่
“หน้าพี่มีอะไรติดหรอ” ฉันถามเมื่อรู้สึกตัวว่าอีกฝ่ายกำลังจ้องหน้าฉันอยู่
“ไม่มีค่ะ” ยูลตอบ แต่ก็ยังคงมองหน้าฉันต่อไป
“แล้วมองทำคะ หื้ม” ฉันถามพลางมองหน้ากลับ
“ก็คนตรงหน้าสวยก็ต้องมองเป็นธรรมดาค่ะ^^” ยูลพูดแล้วก็ยิ้มให้
“บ้า ยูลรีบไปอาบน้ำเถอะ พี่ง่วงแล้ว~” ฉันพูดเสียงอ้อนๆ
“โอเคค่า เดี๋ยวยูลจะรีบอาบ” ยูลพูดจบก็รีบหยิบผ้าเช็ดตัวและเข้าห้องน้ำไปทันที

-Yuri’s Part-
หลังจากที่พี่สิก้าบอกให้ฉันไปอาบน้ำ ฉันก็ไปอาบน้ำทันที หลังจากอาบไม่นาน ฉันก็เดินออกมาจากห้องน้ำโดยสภาพที่ใส่ชุดนอนลายลิง ส่วนของพี่สิก้าเป็นลายเป็ด ดูคู่กันแบบแปลกๆเนอะ~
“พี่สิก้า ยูลอาบน้ำเสร็จแล้ว นอนกันเถอะ!!” ฉันโยนผ้าเช็ดตัวลงตะกร้าก่อนที่จะพูดกับพี่สิก้า
“เดี๋ยวก่อน ยังนอนไม่ได้ ผมยูลยังเปียกอยู่เลย เดี๋ยวก็ไม่สบายกันพอดี มาเดี๋ยวพี่เป่าผมให้” พี่สิก้าพูดจบก็เดินไปหยิบไดร์เป่าผมมาเป่าผมให้ฉันทันที
“นี่น้า ชอบขี้เกียจ แล้วก็ไม่ยอมเช็ดผม เดี๋ยวก็ไม่สบายหรอก เผลอๆหัวจะเป็นเชื้อราอีก” พี่สิก้าเป่าผมไปบ่นไป ด้วยความที่ไดร์ของฉันเป็นไดร์ที่เสียงไม่ดังมาก ทำให้ฉันได้ยินเสียงพี่สิก้าบ่นทุกประโยคชัดแจ๋วเลยล่ะ
“ไม่ได้ขี้เกียจสักหน่อย แค่ไม่อยากมาเสียบปลั๊ก แล้วนั่งเป่า เมื่อยแขนก็เมื่อย…” ฉันแถไปเรื่อย
“พอเลยๆ แบบนี้แหละที่เค้าเรียกว่าขี้เกียจ” พี่สิก้าพูด ทำเอาฉันแถต่อไม่ได้เลย
“ยอมก็ได้~~” ฉันพูดพร้อมยิ้มให้
“อย่าไปยิ้มแบบนี้ให้สาวที่ไหนล่ะ รู้มั้ย!” พี่สิก้าพูดพร้อมชี้หน้า
“ก็ยิ้มให้สาวคนเดียวนั่นแหละ” ฉันพูด
“อ่ะ แห้งแล้วว นอนได้ๆ” พี่สิก้าพูดพร้อมกับเก็บไดร์
หลังจากที่พี่สิก้าเก็บไดร์ ฉันก็ล้มตัวลงนอนบนเตียงพร้อมกับพี่สิก้า พ่อฉันก็โทรเข้ามาพอดี จริงๆพ่อเดินมาที่ห้องยูลก็ได้มั้ย-.-
“ว่าไงง พ่ออ” ฉันรับสาย
‘ยูลพรุ่งนี้ว่างมั้ย’
“ว่างค่ะ ทำไมหรออ”
‘พ่ออยากให้ยูลเริ่มไปดูงานที่บริษัทน่ะ แบบว่าอยากให้รับช่วงต่อ ยูลโอเคมั้ย’ พ่อฉันถาม พ่อฉันเป็นคนไม่ชอบบังคับใครตั้งแต่ฉันจำความได้ ทุกครั้งพ่อจะถามความสมัครใจก่อน ยิ่งพ่อไม่บังคับมันก็ยิ่งทำให้ฉันมีใจที่จะทำตามคำขอพ่อ
“ได้ๆ ยูลก็ตั้งใจจะดูแลบริษัทต่อจากพ่ออยู่แล้ว แต่ว่ายูลขอเริ่มต้นทั้งหมดเหมือนๆกับพนักงานคนอื่นได้มั้ย มันจะได้เท่าเทียมกัน” ฉันก็เกรงใจพนักงานคนอื่นๆนะ เค้าอุตส่าห์ฝ่าอุปสรรคแต่ละอย่าง กว่าจะผ่านสัมภาษณ์ กว่าจะผ่านงานแต่ละอย่าง อยู่ดีๆจะให้ฉันเข้ามาเป็นประธานเลยมันก็คงไม่ดี
‘เอาสิ เดี๋ยวพน.พ่อจะจัดคนไปสัมภาษณ์ลูกก็แล้วกัน เอกสารไม่ต้องเตรียมนะ เดี๋ยวพ่อจัดเตรียมไว้เองๆ’ พ่อฉันพูด
“โอเคค่ะ เออพ่อลืมบอก วันมะรืนยูลไปเที่ยวทะเลกับพี่สิก้านะ ไปประมาณ 3 วัน ถ้าพ่อมีปัญหาอะไรที่ไม่ด่วนเท่าไหร่ให้ยูลช่วยก็ส่งข้อความมานะๆ” ฉันบอกพ่อไว้ก่อน
‘ได้ๆ คงไม่มีปัญหาอะไรหรอก ยูลเที่ยวให้สนุกเถอะลูก แล้วนี่ไปกับใครอีกมั้ยเนี่ย เจ้าแทกับหนูฟานี่หรอ?’ พ่อฉันถาม
“ใช่พ่อๆ งั้นแค่นี้นะคะ พี่สิก้าง่วงนอนแล้ว ยูลไปนอนแล้วนะๆ ฝันดีค่ะ” ฉันมองพี่สิก้าที่ตอนนี้ตากำลังจะปิด ก่อนที่จะวางสายพ่อไป
‘โอเคๆ ฝันดีลูก’ แล้วพ่อฉันก็วางสายไป
“พี่สิก้านอนดีๆค่ะ นอนแบบนี้เดี๋ยวตื่นมาก็ปวดคอหรอก” ฉันพูดพลางจัดท่าให้พี่สิก้านอนสบายๆ
“อื้อออ ยูลล~~ กอดพี่หน่อยนะคะ~” พี่สิก้าชูแขนขึ้นมา พร้อมพูดอย่างอ้อนในขณะที่ดวงตาปิดสนิท มีหรอที่คนอย่างยูลจะปล่อยไป
“ได้เลยค่ะ คนสวย” ฉันพูดพร้อมกับสวมกอดทันที
แล้วเราทั้งสองคนต่างก็เข้าสู่ห้วงนิทราท่ามกลางอ้อมกอดของกันและกัน

•~•~•~•~•~•~•~•~•~•~•~•~•~•~•~•~•~•
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 19 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

35 ความคิดเห็น