My KIDS (KISS) [YulSic][TaeNy]

ตอนที่ 28 : • ตอนที่ 28 •

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 600
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 26 ครั้ง
    4 พ.ค. 62

-Yuri’s Part-
9:00 น.
ฉันตื่นขึ้นมาด้วยอาการป่วยที่ดีขึ้น อาจเพราะได้ยาดี หรือไม่ก็ได้คนดูแลดี ฉันนอนปรับสภาพสายตาอยู่สักพัก ก่อนจะหันไปมองคนข้างๆที่นอนอยู่ในอ้อมแขนของฉัน คงจะเหนื่อยดูแลฉันล่ะมั้ง นอนหลับสนิทเชียว ฉันจับพี่สิก้านอนดีๆก่อนที่จะจุ๊บเบาๆที่ริมฝีปาก ดูเหมือนคนขี้เซาก็ไม่รู้สึกตัว ฉันอาบน้ำแปรงฟันก่อนที่จะลงไปทำกับข้าวรอคนข้างบนตื่น
หลังจากที่ฉันทำอาหารไม่นานคนขี้เซาก็ตื่นแล้วเดินลงมา
“หายดีแล้วหรอ?” พี่สิก้านั่งลงที่เคาท์เตอร์ในครัว พลางเท้าคางแล้วถามขึ้น
“ก็โอเคขึ้นกว่าเดิมแล้วค่ะ ปากไม่เจ็บแล้ว บวมน้อยลง แล้วก็ไม่ปวดตัวแล้วด้วย” ฉันพูดแล้วก็เอาจานข้าววางลงตรงหน้าพี่สิก้า แล้วยื่นหน้าไปยิ้มใส่พี่เค้า
“อื้มม ไข้ก็ไม่มีแล้ว” พี่สิก้าเอามือมาทาบหน้าผากฉัน แล้วพูด
ครืดด ครืดด เสียงโทรศัพท์ของพี่สิก้าดังขึ้น
“ว่าไง ฟานี่” อ๋อ พี่ฟานี่โทรมานี่เอง
‘เมื่อวานฉันไปเล่นกิจกรรมแถวๆบริษัทมา แล้วได้รางวัลไปเที่ยวทะเล 4 ที่นั่ง สนใจไปด้วยกันมั้ยๆๆๆ” พี่ฟานี่พูดอย่างตื่นเต้น แหม่ ตื่นเต้นซะจนเสียงทะลุโทรศัพท์มาเลย
“เดี๋ยวถามยูลก่อนนะ ยูล ฟานี่ชวนไปทะเลไปมั้ยคะ” พี่ฟานี่ถาม
“พี่สิก้าอยากไปมั้ยล่ะคะ ถ้าพี่สิก้าไปยูลก็ไปค่ะ” ฉันพูดก่อนที่จะวางจานข้าวอีกจานแล้วเดินไปนั่งข้างๆพี่สิก้า
“ฟานี่ฉันกับยูลไป แล้วไปวันไหนอ่ะ แล้วกี่วันอ่ะ” พี่สิก้าพูด
‘อีก 3 วันอ่ะ ไป 3 วัน 2 คืน เตรียมเคลียร์งานรอเลย ถ้างั้นแค่นี้นะ ฉันไปซื้อของกับแทแทละ บายย~’ พี่ฟานี่วางสาย
“ไปเมื่อไหร่คะ” ฉันถามพี่สิก้า
“ฟานี่บอกอีก 3 วันอ่ะแล้วก็ไปกัน 3 วัน 2 คืน งั้นวันนี้ไปซื้อชุดว่ายน้ำกันๆๆๆ” พี่สิก้าพูดอย่างตื่นเต้นไม่แพ้กัน
“โอเคค่ะ เดี๋ยวกินข้าวเช้าเสร็จแล้วไปกันเลยนะคะ” ฉันน่ะตามใจพี่สิก้าทุกอย่างอยู่แล้ว~
“อื้มม ^^” พี่สิก้าส่งเสียงออกมาพร้อมกับลงมือกินข้าวเช้าฝีมือฉัน
หลังจากที่ฉันกับพี่สิก้ากินข้าวเช้าเสร็จก็พากันไปอาบน้ำแต่งตัว ก่อนที่จะเดินทางไปห้างสรรพสินค้า
“วันนี้คุณนายจะเริ่มจากร้านไหนก่อนดีคะ เดี๋ยวป๋าสายเปย์คนนี้จะตามใจคุณนายทุกร้านเลย” ฉันพูดติดตลกกับพี่สิก้า
“หึหึ ป๋าหรือเด็กถือของกันแน่คะ” พี่สิก้าหัวเราะเบาๆ
“เป็นเด็กของพี่สิก้าค่ะ” ฉันก้มกระซิบที่หูของพี่สิก้า
“เด็กบ้า ไปค่ะป๋า เริ่มจากร้านนี้เลยละกันนะคะ” พี่สิก้าตีฉันเบาๆก่อนจะชี้ไปที่ร้านกระเป๋าข้างๆ ได้ข่าวว่าจะมาซื้อชุดว่ายน้ำไม่ใช่หรอ -.- วันนี้ควอนยูลกระเป๋าฉีกแน่ๆ…
30 นาทีต่อมา…
“พี่สิก้าจ๋า~~ ยังไม่หมดอีกหรอจ๊ะ” ฉันเดินตามจนขาลากแล้วนะ แถมต้องมาถือถุงของให้แม่นางทุกถุงด้วย
“ยังเลยๆ เหลืออีกไม่กี่ร้านเอง ร้านนั่น ร้านนู้น ชั้นบนอีกประมาณ 2-3 ร้าน แล้วก็…” พี่สิก้าชี้ไปทั่ว
“ยูลร้องไห้ได้มั้ย ;-;” ฉันพูด
“โอ๋ๆ ล้อเล่นนน ร้านต่อไปร้านสุดท้ายแล้วๆ หนักมั้ยพี่ช่วยถือ” พี่สิก้าพูดพร้อมกับทำท่าจะถือถุงในมือ
“ไม่เป็นไรค่ะ แค่นี้เองไม่หนักหรอก พี่สิก้าช็อปตามสบายเลยค่ะ^^” ฉันพูดแล้วยิ้มให้
“ถ้างั้นพี่ไปช็อปต่ออีกสัก 2 ชั่วโมงนะ”
“เอ่ออ…”
“ล้อเล่น ดูทำหน้าสิ ตลกจริงๆเลย นี่กลายเป็นเด็กถือของแทนป๋าไปซะแล้ว” พี่สิก้าแซวฉัน
“ยอมก็ได้ๆ เข้าร้านกันค่ะ” ฉันพูดอย่างยอมแพ้ก่อนจะพาพี่สิก้าเข้าร้านขายชุดว่ายน้ำ ในที่สุดก็ได้เข้าร้านตามที่วางแผนไว้ตั้งแต่แรกจนได้ เหอะๆ

-Jessica’s Part-
เห็นหน้ายูลแล้วฉันก็อดขำไม่ได้ ดูสิ ใครกันที่ตอนแรกเป็นคนบอกว่าป๋า ทุกอย่างโอเค5555 ดูตอนนี้สิ เด็กถือของชัดๆ แต่น่ารักอยู่ดี ฉันเลิกแกล้งยูลก่อนที่จะเดินเข้าไปในร้านชุดว่ายน้ำ ซึ่งเป็นเป้าหมายของพวกเราที่มาห้างในวันนี้
ฉันเลือกชุดว่ายน้ำประมาณ 2-3 ชุด แล้วเข้าไปลอง
ผ่านไปสักพักฉันเดินออกมาพร้อมกับชุดว่ายน้ำที่ถือเข้าไป แต่ฉันไม่ได้ใส่ออกมาหรอกนะ กะจะเก็บไว้ให้ยูลได้ดูคนเดียวน่ะ =(^.^)=
“เอา 3 ชุดนี้ค่ะ” ฉันพูดกับพนักงาน
“เชิญทางนี้ค่ะ” พนักงานพูดพร้อมกับพาเดินไปที่แคชเชียร์
“พี่สิก้าไม่ใส่ออกมาให้ยูลดูหรอคะ (o^^o)” ยูลพูดแล้วทำหน้าแบบอยากดูสุดๆ หื่นที่สุดเลยโว๊ยยย
“ความลับค่ะ เดี๋ยวค่อยไปดูที่นู่นนะคะ” ฉันพูดพร้อมกับจ่ายตังก่อนจะเดินออกมานอกร้าน
“ง่ะ ให้ดูที่บ้านก็ไม่ได้หรอ?” ยูลเดินมาข้างหน้าแล้วถาม
“พี่หิวแล้ว ยูลยังไม่หิวหรอ หื้มม” ฉันแกล้งทำเป็นเปลี่ยนเรื่อง
“ฮ๋อยย~~ไม่ดูก็ได้ เปลี่ยนเรื่องเชียว แล้วพี่สิก้าอยากกินอะไรล่ะคะ?” ยูลบ่นเล็กน้อยก่อนที่จะถามฉัน
“อยากกินชาบู~”
“งั้นไปค่ะ ยูลมีร้านแนะนำ ร้านนี้อร่อยแถมราคาไม่แพงด้วย” ยูลพูดก่อนที่จะจับมือฉัน แล้วพาฉันไปที่ร้านชาบู
ฉันกับยูลเดินหาร้านกันอยู่สักพัก เพราะร้านอาหารกับร้านขายชุดว่ายน้ำอยู่คนละชั้นแถมอยู่คนละโซนกันอีก แถมคนข้างๆก็พาเดินหลง เดินอ้อมอีก คนยิ่งหิวอยู่! อยากจะดุก็ดุไม่ลง ทำไมน่ะหรอ ดูเอาเองละกัน
“ถึงแล้ว~ เย้~ เหนื่อยมั้ยคะๆ ยูลขอโทษนะ ยูลไม่รู้ทางอ่ะ แถมพาเดินอ้อมอีก เดี๋ยวมื้อนี้ยูลเลี้ยงเต็มที่เลยยๆ” ดูสิ ใครจะไปโกรธลง เจอหน้าแบบนี้เข้าไปก็หายโกรธแล้ว จะมีสักกี่คนที่ยอมขนาดนี้เนี่ย
“ไม่ได้โกรธสักหน่อย เด็กบ้า วันนี้กระเป๋าแบนแน่!!” ฉันพูดแล้วหยิกแก้มยูลเบาๆ ก่อนจะพาอีกคนไปนั่งที่โต๊ะ
“รับน้ำซุปเป็นแบบไหนดีคะ” พนักงานถาม
“เอาน้ำซุปชาบูกับต้มยำครึ่งๆค่ะ” ยูลบอกกับพนักงาน
“ค่ะ สักครู่นะคะ” พนักงานคนนั้นเดินออกไปสักพักก่อนจะกลับมาวางหม้อพร้อมกับเติมน้ำซุป โดยฝั่งครึ่งซ้ายเป็นซุปชาบูธรรมดา ส่วนอีฝั่งเป็นแบบต้มยำ
“นี่เป็นใบเสร็จนะคะ บุฟเฟ่ต์ทานได้ไม่จำกัดเวลา ทานเสร็จแล้วชำระทางเคาน์เตอร์ได้เลยนะคะ ขอให้อร่อยกับมื้อนี้นะคะ” พนักงานเดินมาให้ใบเสร็จพร้อมกับแจ้งข้อมูลก่อนจะเดินไปทำหน้าที่ต่อ
“พี่สิก้าไปตักซูชิก่อนได้เลยนะคะ เดี๋ยวยูลเติมน้ำให้ พี่สิก้าเอาน้ำอะไรคะ” ยูลถือแก้วน้ำแล้วถามฉัน
“เอาชาเขียวค่ะ งั้นเดี๋ยวพี่ตักซูชิมาเผื่อเลยละกันนะ” ฉันบอกยูลแล้วเดินไปตักซูชิ
“มาค่ะยูลช่วยถือ” ยูลที่เอาแก้วน้ำไปวางไว้ที่โต๊ะเสร็จมาช่วยฉันถือจาน เพราะถือสองจานแล้วมายืนคืบคงเสียเวลากินแน่ๆ
ฉันกับยูลคีบซูชิกันอยู่สักพักก่อนจะกลับมานั่งที่โต๊ะ
“มา~กินกันๆ เริ่มจากเนื้อก่อนเลยย~” ฉันหยิบจานเนื้อที่สายพานมาวางไว้ที่โต๊ะ ก่อนจะตามมาด้วยเนื้อหมูสไลด์ หมูสามชั้น เบค่อน เนื้อไก่ เนื้อปลา และเนื้อวัวแบบต่างๆมาวางไว้ ส่วนยูลก็หยิบแต่ผักเพราะพวกเนื้อสัตว์ฉันหยิบมาหมดแล้ว(^o^)
ผ่านไปครึ่งชั่วโมง
“เป็นไงล่ะคะ หยิบมาเยอะ เหลือเต็มเลย”ยูลดุฉันเบาๆ
“ก็ตอนแรกมันหิวนี่หน่า แต่นี่ไม่หยิบเพิ่มแล้วไงง อย่าทำหน้าเป็นลิงแบบนั้นสิ” ฉันใช้ลูกอ้อนกับยูล
“เนี่ย ใครจะไปดุลง เดี๋ยวยูลเคลียร์เองค่ะ” ยูลพูดจบก็ก้มหน้าก้มตากินที่เหลือในหม้อต่อ ลิงเด็กกำลังโต555
ผ่านไปไม่นาน ฉันกับยูลก็กินข้าวเสร็จ เราสองคนเดินไปจ่ายตังก่อนที่จะเดินเล่นสักพัก
“พี่สิก้าแปปนึงนะคะ มีคนโทรมา” ยูลหยุดเดินแล้วบอกฉัน
“งั้นเอาของมานี่ก่อนมา” ฉันหยิบของในมือยูลก่อนที่จะให้ยูลหยิบโทรศัพท์มาคุยดีๆ

-Yuri’s Part-
“ว่าไงคะแม่” ฉันพูดทันทีที่เห็นว่าใครโทรมา
‘ยูลพรุ่งนี้เช้ายูลว่างมั้ยลูก’ แม่ฉันถาม
“อืมม ว่างนะคะ” ฉันคิดอยู่สักพัก
‘พรุ่งนี้มารับพ่อกับแม่หน่อยสิที่สนามบิน’ หืมม แม่จะมาหรอ ตื่นเต้นๆๆๆ
“กี่โมงคะ แล้วกลับมาคราวนี้จะอยู่ถาวรเลยรึเปล่าอ่ะ ยูลคิดถึงพ่อกับแม่ที่สุดเลยยย รู้มั้ยยย” ฉันพูดอย่างดีใจ
“พ่อกับแม่ก็คิดถึงลูกจ้าาา ก็มาสักประมาณ 10 โมงก็ได้ๆ เครื่องน่าจะลงประมาณนั้นพอดี เอ่อ ไอลูกลิง แทเล่าให้แม่ฟังว่าลูกมีแฟนแล้ว แหม่ ไม่คิดจะเล่าให้พ่อกับแม่ฟังเลยเนอะ” แม่ฉันแซว ไอแทนะไอแท
“โห่ยย แม่ ก็ตอนแรกยังไม่ได้เป็นแฟนไงง ตอนนี้เป็นแล้ว แต่ในอนาคตอาจเป็นลูกสะใภ้แม่นะ~ โอ๊ย!” ฉันพูดขำๆกับแม่ อยู่ดีๆพี่สิก้าก็ตีแขนฉัน
“ยูลพูดอะไรอ่ะ เขินนะ•///•” พี่สิก้าพูดเสียงดัง
‘ท่าทางลูกสะใภ้แม่คนนี้จะงานดีสินะ ขอแม่คุยด้วยหน่อยสิๆ’ แม่ฉันพูดอย่างตื่นเต้นเมื่อได้ยินเสียงพี่สิก้า
“พี่สิก้า แม่อยากคุยด้วยย” ฉันพูดแล้วยื่นโทรศัพท์ไปให้พี่สิก้าแล้วเปิดลำโพง เพราะฉันจะได้ฟังด้วย
“คุณน้า อันยองค่า~” พี่สิก้าเริ่มทักทายแม่ฉัน
‘คุณน้าอะไรกัน เรียกแม่สิลูก ว่าแต่หนูชื่ออะไรล่ะ’ แม่ฉันทำดีมากกกก
“จอง เจสสิก้าค่ะ คุณแม่” พี่สิก้าตอบ
‘หืมม ใช่ลูกสาวของ จอง ชินโม รึเปล่าจ๊ะ?’ แม่ฉันถาม
“ค่ะ”
‘อ๋อออ อย่างนี้นี่เอง รักแท้แพ้ใกล้ชิด ร้ายเหมือนกันนะเนี่ย เจ้าลิงเนี่ย’ แม่ฉันพูด
“ใจเย็นแม่ ยูลได้ยินนะ เปิดลำโพงไว้” ฉันพูด
‘555แต่เอาเถอะ รู้ว่าเป็นหนูเจสแม่ก็สบายใจละ ลูกสะใภ้คนนี้แม่ให้ผ่าน’ แม่ฉันพูดทำเอาพี่สิก้าหน้าแดงไปหมดแล้ว
“แม่พูดไรอ่ะ พี่สิก้าเขินหน้าแดงหมดแล้วเนี่ยย ว่าแต่พ่อไปไหนเนี่ย” ฉันถามหาพ่อ
‘อยู่นี่ไง ไอลิงแสบ แหม่ เห็นตอนอยู่อังกฤษมีสาวๆมาจีบเยอะ แต่ไม่เห็นสนสักคน พ่อก็นึกว่าจะขึ้นคานซะแล้ว ที่ไหนได้ชอบคนบ้านเดียวกันก็ไม่บอก ร้ายนักนะ’ พ่อฉันมาทีแซวใหญ่เลย พี่สิก้ายังเขินแม่ไม่หายต้องมาเขินพ่อต่อหรอเนี่ย
“พอเลยๆๆๆ พ่อกับแม่นะ เข้ากันดีจริงๆ เดี๋ยวพรุ่งนี้ก็ไม่ไปรับซะเลย” ฉันแกล้งพ่อ
‘พ่อไม่กลัวแกหรอก ชีวิตนี้พ่อไม่เคยกลัวใคร’ พ่อฉันพูด
‘หรอ คุณ’ เสียงแม่ฉันลอดออกมา
‘เอ่ออ ยกเว้นคุณคนเดียวครับคนสวย’ หงอเลย กลัวเมียนี่หว่า
“ว้ายยๆ มีคนกลัวเมีย” ฉันหัวเราะใส่พ่อ
“หยุดล้อคุณพ่อเลยยูล” พี่สิก้าชี้หน้าฉัน
‘พ่อว่ามันอาจจะเป็นกรรมพันธุ์ก็ได้นะลูก…’ พ่อฉันพูด
“ชะ..ใช่หรอพ่อ ยูลว่าใช่ก็ได้” ฉันพูดกับพ่ออย่างกลัวๆ มนุษย์เมียนี่น่ากลัวทุกคนเลย
‘ถ้างั้นก็แค่นี้นะลูก พรุ่งนี้อย่าลืมนะ 10 โมง รักกันนานๆนะลูกๆ’ แม่ฉันพูด
“ค่า เจอกันพรุ่งนี้ค่ะ” ฉันพูดพร้อมกับวางสายไป
“ตอนอยู่อังกฤษมีสาวมาจีบเยอะหรอคะ?” พี่สิก้าถามขึ้นหลังจากที่ฉันวางสาย เอาแล้วพ่อไม่น่าพูดเลย
“ก็เยอะค่ะ แต่ๆยูลไม่ได้สนใจเลยนะ ยูลรอแค่พี่สิก้าคนเดียว” ฉันรีบพูด
“ก็ไม่ได้ว่าอะไรหนิคะ ไปค่ะกลับบ้านกัน ถือของให้หมดด้วยนะคะ” พี่สิก้าหัวเราะเบาๆแล้วสั่งฉัน น่ากลัวจริงๆด้วย แล้วของก็เยอะ เห้ออ จบสิ้นหมดแล้วชีวิตควอนยูล ตกเป็นเบี้ยล่างเมีย…

•~•~•~•~•~•~•~•~•~•~•~•~•~•~•~•~•~•




ในบ้านตระกูลควอนคงจะมีคนกลัวเมียเพิ่มมาอีกคนแล้วล่ะมั้ง>O<

Happy Birthday to me*\(^o^)/*
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 26 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

35 ความคิดเห็น

  1. #33 Pueng'modnoi (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2562 / 22:07
    สุขสันต์วันเกิดนะคะไรท์
    #33
    1
    • #33-1 Shinichi4869(จากตอนที่ 28)
      4 พฤษภาคม 2562 / 23:22
      ขอบคุณมากๆเลยนะคะะ^^
      #33-1
  2. #32 fangfangminigame (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2562 / 17:58
    HBD.

    นะคะไรท์ อุอิพี่ยูลคนกลัวเมีย รีบๆมาต่อนะคะ
    #32
    1
    • #32-1 Shinichi4869(จากตอนที่ 28)
      4 พฤษภาคม 2562 / 18:45
      แงงง ขอบคุณมากๆนะคะะ จะรีบปั่นสุดฝีมือเลยค่ะะ^^
      #32-1