My KIDS (KISS) [YulSic][TaeNy]

ตอนที่ 27 : • ตอนที่ 27 •

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 598
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 23 ครั้ง
    2 พ.ค. 62

-Yuri’s Part-
เมื่อเช้า ฉันตื่นเช้าไปออกกำลังกายพร้อมกับพาฮานิแล้วก็คยออุลไปเดินเล่น พอฉันกลับมาบ้านฉันก็เจอพี่สิก้าอยู่ข้างล่างพอดี แต่ที่ฉันตกใจน่ะ คือพี่เค้ากำลังร้องไห้อยู่ต่างหาก ตอนแรกฉันก็นึกว่าพี่เค้าเจ็บตัว หรือไม่สบาย ปวดท้อง ปวดหัวจนร้องไห้ ที่ไหนได้พี่เค้าแค่ตื่นมาแล้วไม่เจอฉัน เลยพาลไปนึกว่าเมื่อคืนแค่ฝัน ฉันกอดปลอบอยู่นานเลยล่ะ แล้วยิ่งพี่เค้าพึ่งตื่นยิ่งขี้อ้อน น่ารักไปอีกแบบ ฉันกับพี่เค้าเข้าไปอาบน้ำพร้อมกัน ต่างคนต่างแต่งตัวเสร็จพี่เค้าก็ชวนไปเที่ยวสวนสนุก ฉันน่ะตั้งแต่ไปเรียนต่อที่นู่น ฉันไม่ค่อยได้ไปเที่ยวเลย ฉันอยากเรียนให้มันจบเร็วๆน่ะ แล้วรีบกลับมาหาพี่สิก้า พี่สิก้าให้ฉันเป็นคนขับรถให้ ด้วยเหตุผลที่ว่า ฉันมีเสน่ห์ตอนขับรถ แบบนี้ก็ได้หรอ -..-
“ยูล พี่ถามอย่างดิ ยูลขับรถเป็นตั้งแต่ตอนไหนอ่ะ” อยู่ดีๆพี่สิก้าก็ถามขึ้นมา ดูทำหน้าสิ หมั่นเขี้ยวสุดๆ
“ก็ตั้งแต่ขึ้นมัธยมปลายก็ขับเป็นแล้วค่ะ แค่ยังไม่ได้ทำใบขับขี่เท่านั้นเอง แต่ก็ไม่ได้ขับบ่อยๆด้วย” ฉันตอบพลางมองทางข้างหน้า
“อ๋อออ อย่างนี้นี่เอง” พี่สิก้าทำท่าเข้าใจเหมือนเด็ก
“ทำไมหรอคะ?”
“ก็วันนั้นอ่ะ วันที่เกิดเรื่องกับแทน่ะ ฟานี่เล่าให้ฉันฟังว่า ยูลขับรถไปรับแล้วก็ไปส่งแท แล้วก็วันที่ยูลยืมรถพี่ไปโดยที่ลืมบอกอ่ะ พวกพี่แค่สงสัยเฉยๆน่ะ ว่ายูลขับรถเป็นด้วย ตอนนี้รู้แล้ว แฟนใครเนี่ยเก่งจริงๆเลยย” พี่สิก้าพูดพร้อมกับเอามือมาหยิกแก้มฉันเบาๆ
“แฟนใครดีน้าาาาา” ฉันแกล้งพี่สิก้า พี่สิก้าปล่อยมือจากแก้มฉันแล้วทำหน้าบึ้ง กอดอกทันที555555
“โอ๋ๆๆๆ แฟนพี่สิก้าคนสวยคนนี้ไงคะ ฟอดด!” ฉันพูดพร้อมกับหอมแก้มพี่สิก้าไปทีนึง
“ยูล!! ตั้งใจขับรถไปเลยนะ!” พี่สิก้าแกล้งดุกลบเกลื่อน เขินล่ะสิ หึหึ
ในที่สุดฉันก็ขับรถมาถึงสวนสนุก ฉันรีบไปซื้อตั๋วมาให้พี่สิก้า ด้วยความที่เป็นวันธรรมดาไม่ค่อยมีคนเยอะเท่าไหร่ ทำให้ซื้อเสร็จเร็ว
“นี่ค่ะ ของคนสวย” ฉันพูดแล้วยื่นตั๋วให้
“สวยอยู่แล้วค่ะ ระดับนี้” พี่สิก้าพูดพร้อมกับรับตั๋วไป
“เดี๋ยวสิ ยูลขอรางวัลหน่อยค่ะ ^+++^” ฉันจับมือพี่สิก้าไว้แล้วยิ้มให้
“รางวัลอะไรคะ ไม่ให้หรอก” พี่สิก้าพูดแล้วแลบลิ้นใส่ฉัน แกล้งงอนดีกว่า อิอิ
“อืออ ไม่เอาก็ได้” ฉันปล่อยมือพี่สิก้า แล้วก็เดินนำ ดูสิหูพับเลย555
“นี่~ ไม่เอารางวัลแล้วจริงหรอ นี่กะว่าจะเปลี่ยนใจให้แล้วน้า~~” ไม่ต้องมาทำอ้อนเลยย ชิ
“ถ้าไม่อยากให้ยูลไม่เอาก็ได้ค่ะ พี่สิก้าอยากเล่นเครื่องเล่นอันไหนก่อนคะ” ฉันแกล้งพูดน้อยใจ และเปลี่ยนเรื่อง
“หันมานี่เลยมา จุ๊บ ขี้น้อยใจจังนะ เด็กน้อย” พี่สิก้าจับหน้าฉันให้หันไปแล้วจุ๊บฉันเบาๆ หน้าฉันแดงไปหมดแล้ว หว่ายยย •///•
“ไปเล่นรถไฟเหาะก่อนดีกว่า” พี่สิก้ามองหน้าฉันที่แดงอยู่ ก่อนที่จะพูดแล้วจูงมือฉันไปที่รถไฟเหาะ ร้ายจริงๆเลยนะ พี่สิก้า

19:45 น.
ฉันกับพี่สิก้าเล่นเครื่องเล่นในสวนสนุกชนิดที่ว่าน่าจะเล่นครบทุกเครื่องได้ ซึ่งฉันกับพี่สิก้าก็กินอาหารกลางวันที่นั่นไปเลย อยากจะบอกว่าอาหารอร่อยมากกๆ พอกินเสร็จพี่สิก้าก็ชวนไปกินไอติมด้วยแถมกินเลอะเหมือนเด็กอีก ฉันก็เลยเช็ดให้ แต่ว่า…เช็ดด้วยปากนะ^^ พี่สิก้าหน้าแดงใหญ่เลย นึกถึงก็ตลกจริงๆ แล้วพวกเราก็เล่นเครื่องเล่นอื่นๆกันต่อ จนไม่เหลืออะไรให้เล่นแล้วล่ะ แล้วตอนนี้พวกเราก็กำลังรอดูขบวนพาเหรดตัวการ์ตูนอยู่น่ะ
“พี่สิก้า ไปอยู่ข้างหน้ากันค่ะ จะได้เห็นชัดๆ” ฉันพูดจบก็จับมือพี่สิก้าไปอยู่ข้างหน้าๆ ส่วนฉันก็จับไหล่พี่สิก้าอยู่ข้างหลัง พื้นที่ตรงนั้นมันแคบเกินกว่าที่จะยืนด้วยกันสองคนข้างๆกันน่ะ ฉันเลยให้พี่สิก้ายืนข้างหน้า
“ยูลมองเห็นใช่มั้ย” พี่สิก้าหันหน้ามาถามฉัน
“เห็นค่ะ เห็นชัดเจนเลยๆ นู่นๆ ขบวนแรกมาแล้วๆ พี่สิก้าดูสิ” ฉันกับพี่สิก้าต่างผลัดกันเรียกดูขบวนพาเหรดต่างๆ จนในที่สุดขบวนสุดท้ายก็ผ่านไป เราสองคนมุ่งหน้าเดินไปที่ลานจอดรถ
“พาเหรดน่ารักมั้ยคะ?” ฉันถาม
“น่ารักค่ะ ขอบคุณนะคะที่ทำให้พี่มีความสุขได้ขนาดนี้” พี่สิก้าบอกฉัน
“ถ้าเพื่อพี่สิก้าล่ะก็ แค่นี้ยังน้อยไปค่ะ ^^” ฉันพูด
ระหว่างที่ฉันกำลังจะเดินไปที่รถ ฉันก็เจอกับกลุ่มวัยรุ่นผู้ชายกลุ่มหนึ่ง สักประมาณ 5 คนได้ เดินมาทางฉันกับพี่สิก้า
“จะไปกันหรอจ๊ะ~ ให้พี่ไปส่งป่าววว” หนึ่งในกลุ่มวัยรุ่นพูดขึ้นมา พลางเดินเข้ามาใกล้ๆ
ฉันดันพี่สิก้าให้อยู่ข้างหลัง พลางขยับถอยหลังไปเรื่อยๆ
“จะไปไหนก็ไป ไป อย่ามายุ่งกับพวกฉัน” ฉันพูดเสียงเรียบ
“โหยย อุตส่าห์พูดดีๆแล้วนะ จะเอาหรอ” ผู้ชายคนที่สองพูดด้วยน้ำเสียงโมโห
“มาทางไหนกลับไปทางนั้นเลย ไอพวกลามก” พี่สิก้าที่อยู่ข้างหลังฉันพูดขึ้น พี่สิก้า!!
“เห้ย อีนี่ปากดี สักทีเถอะว่ะ” ผู้ชายอีกคนพุ่งเข้ามาจะทำร้ายพี่สิก้า
ตุ๊บ!! ฉันเข้าไปบังพี่สิก้า แล้วสวนหมัดไปที่ชายคนนั้นก่อนที่ชายคนนั้นจะสวนกลับมา ง่ายๆคือแลกหมัดกันนั่นแหละ เจ็บชะมัดเลยวุ้ยย ผู้ชายกับผู้หญิงแรงมันต่างกันแบบนี้นี่เอง
“พี่สิก้า วิ่ง!!” โชคดีที่ฉันมีพี่สิก้าจับไว้อยู่เลยแค่เซ แต่ไอนั่นล้มลงไปกับพื้นเลยล่ะ ฉันเลยใช้โอกาสนี้จับมือพี่สิก้าแล้ววิ่งออกจากตรงนั้น
“เห้ยย!! ตามไปดิวะ!!” ชายคนแรกสั่ง ชายอีก 4 คนที่เหลือวิ่งตามทันที
“แฮ่กๆ เมื่อไหร่จะเลิกตามวะ” ฉันวิ่งไปบ่นไป ก่อนที่จะเจอซอยๆนึงฉันเลยพาพี่สิก้าไปแอบในนั้นก่อน ตอนนี้อยู่ส่วนไหนของสวนสนุกก็ไม่รู้เนี่ยยย
“เห้ย มันไปไหนแล้ววะ!” ชายคนหนึ่งบ่นอย่างหัวเสีย
“มันวิ่งออกจากสวนสนุกไปแล้วมั้ง ลองวิ่งออกไปดู เชื่อกูเดี๋ยวก็เจอพวกมัน” ชายอีกคนนึงพูด ก่อนที่ทั้งหมดจะวิ่งตามกันออกไป
“เห้อออ ไปสักที เหนื่อยชะมัดด” ฉันถอนหายใจแล้วบ่นออกมา
“แฮ่กๆ น่ากลัวเป็นบ้าเลยย” พี่สิก้าหอบสักพักแล้วพูดขึ้น
“พี่สิก้าไม่เป็นไรใช่มั้ยคะ เจ็บตรงไหนมั้ย” ฉันจับพี่สิก้าหมุนรอบๆ
“พี่ไม่เป็นไร ยูลนั่นแหละ! ไปรับหมัดทำไม ปากแตกเลย!!” พี่สิก้าดุฉัน
“ไม่เป็นไรน่า แผลแค่นี้เอง ถ้ายูลไม่รับแล้วใครจะปกป้องพี่สิก้าล่ะ จริงมั้ยคะ^^” ฉันพูดแล้วยิ้มให้พี่สิก้า เจ็บชะมัดเลยT-T
“ขอโทษนะ ที่ทำให้เจ็บตัวอ่ะ ถ้าพี่ไม่โมโหแล้วพูดออกไป ยูลคงไม่โดนต่อย” พี่สิก้าพูดอย่างรู้สึกผิด ดูสิหูพับอีกแล้ว
“แต่ถ้าพี่สิก้าไม่พูด ยูลก็คงไม่ได้สวนหมัดจนมันล้ม แล้วเรามีโอกาสวิ่งหนีออกมาแบบนี้สิคะ จริงมั้ย เพราะงั้นไม่ต้องโทษตัวเองนะๆ” ฉันพูด
“อือออ ขอโทษอีกทีละกันนะ เดี๋ยวกลับบ้านแล้วพี่ทำแผลให้” พี่สิก้าพูดพร้อมกับแตะแผลเบาๆ
“ค่ะ^^ เมื่อยมั้ยคะ ยูลลากพี่วิ่งมาขนาดนี้”
“เมื่อยมากกกกกกกก” พี่สิก้าลากเสียงยาวจนหน้าหมั่นไส้
“เชื่อแล้วค่ะว่าเมื่อยจริง งั้นขี่หลังยูลนะคะ เดี๋ยวพาเดินไปถึงรถเลย” ฉันพูดแล้วก็หันหลังย่อตัวให้พี่สิก้า
“เอางั้นจริงหรอ แล้วยูลจะไม่เมื่อยหรอ?” พี่สิก้าถามฉัน
“แค่นี้เอง สบายมากค่ะ ขึ้นมาเลยค่ะๆ” ฉันพูดซ้ำ
“ขอบคุณนะคะ ที่รัก” พี่สิก้าขึ้นหลังฉันมาแล้วพูดเบาๆที่หูฉัน ตอนนี้ฉันน่ะหน้าแดงไปหมดแล้ววววววว •//////•
“เห้ย!! มันอยู่นั่น” ชายคนนึงเห็นฉันแล้วตะโกนเรียก โอ๊ยยย ตามอะไรเบอร์นั้นนน ไหนออกไปแล้วไงง
ฉันรีบวิ่งหนีทันที ทั้งๆที่มีพี่สิก้าอยู่บนหลังนั่นแหละ!! ดีนะที่พี่สิก้าไม่ได้ตัวหนัก แถมฉันก็ออกกำลังกายเป็นประจำ แค่นี้น่ะ สบายมาก!!!(มั้ง) TAT
“ยูล วางพี่ลงก่อนมั้ย!!!” พี่สิก้าถามฉันขณะที่อยู่บนหลัง
“ไม่เป็นไรพี่ ยูลไหว!!” ฉันพูดแล้ววิ่งไปทางที่มีรปภ.อยู่ ดีนะที่แถวนั้นมีรปภ.อยู่พอดี
“พี่คะ มีพวกลามกมันตามฉันมาค่ะ พี่ช่วยประสานงานกับเจ้าหน้าที่คนอื่นให้ช่วยจับกุมทีได้มั้ยคะ มันเป็นวัยรุ่นชายประมาณ 5 คนน่ะค่ะ” ฉันปล่อยพี่สิก้าลงให้นั่งกับเก้าอี้แถวๆป้อมยามก่อนที่จะบอกเจ้าหน้าที่
“ได้ครับ! วอร์ 1 เรียก วอร์ 2 มีนักท่องเที่ยวสองคนกำลังโดนกลุ่มวัยรุ่นชายประมาณ 5 คนไล่ตามอยู่ รบกวนช่วยกันจับกุมตัวทั้ง 5 แล้วส่งให้เจ้าหน้าที่ตำรวจด้วย ทราบแล้วเปลี่ยน”
“นั่นไง ตามไปจับเร็ว” เจ้าหน้าที่คนแรกบอกกับเจ้าหน้าที่อีกคน
“หนีเร็วพวกมึง พ่อมา!!” วันรุ่นกลุ่มนั้นบอกกับพวกตัวเองก่อนจะวิ่งหนี

ฉันกับพี่สิก้านั่งพักอยู่สักพัก ก็มีเจ้าหน้าที่อีกประมาณ 5 คนเดินมาพร้อมกับกลุ่มวัยรุ่นพวกนั้น
“ที่พวกคุณหมายถึง ใช่กลุ่มวัยรุ่นพวกนี้มั้ยครับ?” เจ้าหน้าที่ถามฉัน
“ใช่ค่ะ พวกนี้เลยค่ะ รบกวนพาส่งตำรวจด้วยนะคะ จะได้ไม่ไปลามกใส่ผู้หญิงคนอื่นๆอีก” ฉันพูด
“ครับ ผมจะส่งให้ถึงมือตำรวจเลยครับ ขอโทษด้วยนะครับ!” เจ้าหน้าที่คนนั้นพูดก่อนที่จะพาพวกวัยรุ่นนั่งรถไปส่งตำรวจ
ดูท่าทางพวกนั้นจะเมาด้วย กลิ่นแอลกอฮอล์หึ่งเชียว นี่ขนาดเมานะ ยังวิ่งตามขนาดนั้น เห้ออ ยูลเหนื่อยยย!!
“พี่สิก้าหายเหนื่อยยังคะ? ถ้าหายแล้วกลับกันเถอะค่ะ วันนี้ยูลเหนื่อยมาก~~” ฉันถามพี่สิก้า
“หายแล้วว ป่ะๆ เดี๋ยวช่วยพยุงเดิน เดี๋ยวพี่เป็นคนขับรถกลับเองนะ” พี่สิก้าพูดพร้อมกับจับแขนฉัน
“ค่า~~~” ไม่เถียงแล้ว เหนื่อยจริง
“เธอเนี่ยน้า ลิงถึกจริงๆ คนอะไรแบกพี่พร้อมกับวิ่งไหว ไม่เมื่อยตายแล้วหรอเนี่ย” พี่สิก้าพาฉันเดินพลางบ่นไป
“ก็ยูลกลัวพี่สิก้าไม่ไหวหนิ แค่วิ่งเมื่อกี้พี่สิก้าก็หอบแล้วไม่ใช่หรอ” ฉันเถียงกลับ
“เงียบไปเลย ควอนยูริ หยุดเถียง คนเค้าเป็นห่วงยังจะเถียงอีก พี่มีเธอแค่คนเดียวนะรู้มั้ย วันหลังอย่าทำอะไรแบบนี้อีกนะ ถ้าพี่ไม่ไหว พี่จะบอกเองว่าพี่ไม่ไหว พี่ไม่อยากเห็นเธอลำบากเจ็บตัวแบบนี้คนเดียว เข้าใจมั้ย!” ง่ะ! พี่สิก้าดุยูลอ่ะะะะะ แงงง
“ค่า แม่~” ฉันแกล้งพี่สิก้าเล่น
“ยังจะทำเป็นเล่นอีก เดี๋ยวเถอะ ถึงรถแล้ว ขึ้นดีๆนะ นอนไปเลยๆ เดี๋ยวถึงบ้านแล้วพี่ปลุก” พี่สิก้าเปิดประตูรถฝั่งข้างคนขับแล้วพูดกัลฉันก่อนที่จะเดินไปฝั่งคนขับ
“ค่า~~” ฉันพูด ตาจะปิดแล้ว เหนื่อยชะมัด ปวดไปหมดทั้งตัวแล้ว ปากก็เจ็บ ลิงน่วมเลยวันนี้

-Jessica’s Part-
หลังจากเรื่องที่สวนสนุกจบ ฉันก็ขับรถไปที่บ้าน โดยคนที่ขับมาตอนแรก นอนหลับตาพริ้มอยู่ข้างๆฉันแล้ว
ทันทีที่ฉันขับมาถึงบ้าน ฉันได้แต่นั่งมองหน้าคนที่หลับด้วยความเพลิน จนเจ้าตัวตื่น
“ถึงนานแล้วหรอคะ” ยูลขยี้ตาแล้วถามขึ้น
“อื้ม ถึงแล้ว ยูลไปอาบน้ำเถอะ เดี๋ยวพี่ให้แม่บ้านทำข้าวต้มแล้วก็ยาขึ้นไปให้” ฉันพูด ที่ต้องให้แม่บ้านทำให้ เพราะฉันทำอาหารไม่เป็นน่ะสิ ขืนทำไปรับรองยูลท้องเสียแน่ๆ เพื่อความปลอดภัยของยูล ให้แม่บ้านทำให้ดีกว่า เอาไว้รอยูลหายดี ฉันค่อยให้ยูลสอนทำอาหารแล้วกัน~
“ค่า~~” ยูลพูดอย่างว่านอนสอนง่าย แล้วเดินขึ้นห้องไปด้วยสภาพหมดแรง น่าสงสารจริงเลย ลิงน้อยของฉัน หึหึ
ฉันรอแม่บ้านเตรียมข้าวกับยาให้ยูล ก่อนที่จะยกถาดอาหารตามขึ้นไปหายูล พบว่าเด็กนั่นอาบน้ำนอนอยู่บนเตียงเรียบร้อยแล้ว ฉันปลุกยูล ทันทีที่ฉันจับแขน ฉันรู้ทันทีว่ายูลมีไข้ เพราะยูลตัวร้อนมากเลยล่ะ คงจะระบมจากแผลบวกกับปวดเมื่อยตามตัวเลยทำให้อักเสบแล้วไข้ขึ้น
“ยูลๆ ตื่นขึ้นมากินข้าวก่อนนะ แล้วเดี๋ยวพี่เช็ดตัวให้” รู้งี้ไม่น่าให้อาบน้ำเล๊ยยย
“อือออ พี่สิก้าป้อนหน่อย ยูลไม่มีแรงยกแขนเลย” ยูลพูดทั้งๆที่หลับตาอยู่ อ้อนเก่งงง
“ลุกขึ้นมานั่งดีๆก่อน ฮึ้บ อ่ะมา อ้าปากนะ ระวังร้อน” ฉันจับยูลให้นั่งพิงเตียงดีๆก่อนที่จะค่อยๆป้อนข้าวยูลจนหมด
ฉันบอกให้ยูลนั่งรอย่อยสักพักก่อนที่จะนอน ระหว่างนั้นฉันก็เช็ดตัวให้ยูลโดยไม่ลืมให้ยูลกินยา แต่ปัญหามันอยู่ตรงที่ว่า…
“ไม่เอา ยูลไม่อยากกินอ้า มันขม แถมยูลเจ็บปากด้วยกินยาไม่ไหวแล้ว~” ยูลอ้างสารพัดเหตุผลเพื่อที่จะไม่กินยา งอแงเก่งจริงๆเลยยย
“ไม่เอาน่า อย่าดื้อสิ ไม่กินยาแล้วยูลจะหายได้ยังไง แถมกินข้าวหมดขนาดนั้น มาอ้างว่าเจ็บปากก็ไม่ทันแล้วมั้ย หื้มม” ฉันพูด
“งื้อออ ยูลไม่อยากกินอ่า~~” ยูลยังคงงอแงไม่เลิก สงสัยคงต้องใช้วิธีนั้นแล้วล่ะมั้ง
ฉันเอายาเข้าปากก่อนที่จะประกบลงเข้าที่ปากยูล แล้วดูเหมือนคนตรงหน้าจะตอบรับดีซะด้วย ยูลเอาลิ้นตวัดยาเข้าไปในปากของตัวเองอย่างง่ายดายแถมกลืนลงไปทันที แต่ยูลก็ยังไม่ละปากออก จนในที่สุดฉันต้องเป็นคนตีไหล่ยูล เพื่อเป็นการบอกให้พอ โคตรร้ายอ่ะ
“เจ้าเล่ห์นักนะ ควอนยูริ” ฉันพูด
“แง่มๆ ยาหวานจังเลยย อยากกินอีกๆๆๆๆ” ยูลทำท่าเหมือนเด็ก ให้ตายเถอะ!
“พอเลย ทะลึ่งใหญ่ นอนได้แล้วๆ เดี๋ยวพี่ไปเอาอุปกรณ์ทำแผลก่อน นอนไปก่อนได้เลยๆ” ฉันห่มผ้าให้คนป่วยก่อนที่จะไปเอาอุปกรณ์ทำแผล แล้วมานั่งทำแผลให้เด็กน้อยที่นอนอยู่บนเตียงอย่างเบามือที่สุด ก่อนที่ฉันจะไปอาบน้ำทำธุระส่วนตัวแล้วล้มตัวลงนอนข้างๆยูล

•~•~•~•~•~•~•~•~•~•~•~•~•~•~•~•~•~•




พี่ยูลเค้าร้ายจริงๆเลยนะคะท่านหัวหน้า~~5555

เอาจริงเลยนะตอนนี้คือตันมากๆ เริ่มหาอะไรมาแถๆแล้ว~~
อ่านให้สนุกนะคะะ o(^o^)o
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 23 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

35 ความคิดเห็น

  1. #31 fangfangminigame (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2562 / 12:02
    งุ้ยๆ รีบๆมาต่อนะคะ
    #31
    0