My KIDS (KISS) [YulSic][TaeNy]

ตอนที่ 26 : • ตอนที่ 26 •

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 700
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 36 ครั้ง
    26 เม.ย. 62

-Jessica’s Part-
ฉันได้บอกความรู้สึกจริงๆในใจของฉันกับยูล ฉันบอกสิ่งที่ฉันอยากจะบอกตั้งแต่ตอนเมื่อ 5 ปีที่แล้ว ตอนนี้ยูลได้รับรู้ทุกอย่างหมดแล้วล่ะ ตอนแรกฉันคิดว่ามันจะสายไปแล้วด้วยซ้ำ ถ้าเป็นคนอื่นเค้าก็คงไปมีความสุขใหม่แล้วล่ะ แต่ยูลน่ะยังคงรอฉันเสมอ ฉันดีใจจนกลั้นน้ำตาไว้ไม่อยู่เลยล่ะ…
“มาทำเป็นล้อคนอื่นขี้แย ตัวเองก็ไม่ต่างกันหรอก แทเล่าให้พี่ฟังว่ามีเด็กที่ไหนก็ไม่รู้ ร้องไห้งอแงใหญ่เลยตอนที่พี่ตอบตกลงเป็นแฟนกับพี่ดงอุค” ฉันแกล้งยูล ก็เจ้าเด็กนี่เอาแต่ว่าฉันว่าขี้แยไม่หยุดเลย!!
“โธ่ ก็คนมันเสียใจหนิ คนที่รักตอบตกลงเป็นแฟนกับคนอื่นต่อหน้าเนี่ย อกหักดังเป๊าะ!เลย” ยูลพูดพลางทำหน้าตลก เห้อออ นึกถึงตอนนั้นก็รู้สึกผิด ถ้าวันนั้นฉันรู้ใจตัวเองเร็วกว่านี้ ป่านนี้ก็คงไม่รอกันนานตั้ง 5 ปีล่ะมั้ง
“เห้ออ ขอโทษอีกทีนะ เรื่องวันนั้นอ่ะ” ฉันรู้สึกผิดมากๆ
“พี่สิก้าขอโทษทำไมคะ พี่ไม่ผิดสักหน่อย คิดซะว่าเป็นเรื่องที่ดีก็ได้ เพราะถ้าหากว่าวันนั้นพี่สิก้าไม่ตอบตกลง ยูลอาจจะไม่ไปเรียนต่อที่อังกฤษ แล้วพี่สิก้าก็อาจจะยังไม่รู้ใจตัวเองแล้วเราสองคนก็อาจจะไม่ได้มาบอกรักกันเหมือนวันนี้ก็ได้นะคะ” ยูลพูดในแง่ดี
“คิดแง่บวกตลอดเลยนะ ขอบคุณนะที่วันนี้ยังรักพี่อยู่น่ะ”
“หึหึ จะวันนี้หรือวันไหน ยูลก็รักพี่ตลอดไปนั่นแหละค่ะ” ยูลหัวเราะเบาๆก่อนค่อยพูด
“เอ่อ จะว่าไป แล้วนี่วางแผนกันยังไงเนี่ย เนียนมากเลย เล่าให้พี่ฟังหน่อยสิ” ฉันพึ่งมานึกได้ว่าพวกนั้นเซอร์ไพร์สฉันกัน
“ก็เริ่มแรกยูลดูวันที่ยูลต้องกลับมาอยู่ที่นี่ แล้วก็จำได้ว่าเป็นวันเกิดพี่สิก้า รวมถึงตอนนั้นยูลก็รู้ความจริงทุกอย่างแล้วเรื่องพี่ดงอุคน่ะ ยูลเลยอยากเซอร์ไพร์สพี่สิก้า แบบว่ามาธรรมดาโลกไม่จำน่ะ ยูลก็เลยไปปรึกษาไอแท” ยูลเล่าให้ฟังตั้งแต่ต้น
“แล้วแทก็เลยมาปรึกษาฟานี่แล้วฟานี่ก็ลากคริสมาร่วมคิดแผนด้วยถูกมะ” ฉันพูดอย่างรู้ทัน
“ใช่แล้ววว ก็เลยวางแผนว่า จะให้พี่ฟานี่พาพี่สิก้าออกไปเดินเล่นข้างนอกก่อน ส่วนทุกคนรวมถึงยูลจะช่วยกันจัดบ้านแล้วก็รอพี่สิก้ากลับมา ด้วยความที่ปกติแทกับพี่ฟานี่ตัวติดกันแทบตลอด มีเวลาว่างต้องไปเที่ยวด้วยกัน เรียกได้ว่าไม่มีเบื่อกันเลย เลยต้องให้พี่ฟานี่อ้างว่าไปหาแท แล้วก็ชวนพี่สิก้าไปด้วยไรงี้ แล้วพอถึงที่ก็ค่อยให้แทโทรมาบอกว่าติดเคสด่วนพอดี ให้ไปกับพี่สิก้าสองคน แต่ว่า…”
“พี่ดันตอบว่าไม่ไป แล้วถ้าจะให้ฟานี่ตื้อให้ไปด้วย มันก็จะไม่เนียนถูกมั้ย” ฉันเดาแล้วพูดออกไป
“ถูกต้องแล้วคร้าบบ จริงๆยูลก็ไม่รู้หรอกว่าพี่สิก้าจะตอบไปหรือไม่ไป แต่พี่ฟานี่บอกว่าถ้าเกิดอะไรขึ้นเดี๋ยวแก้ไขเฉพาะหน้าให้น่ะ แล้วก็บังเอิญที่พี่สิก้าบอกว่าจะพาฮานิไปเดินเล่น เลยสลับหน้าที่กันแทน กลายเป็นให้พี่สิก้าบังเอิญไปเจอยูลที่นั่นแทน ส่วนพี่ฟานี่ก็ไปช่วยแทกันคนอื่นๆจัดงานกันที่บ้าน” ยูลบอกทุกอย่าง
“อื้มมมม เป็นอย่างนี้นี่เอง” ฉันพยักหน้า
“พี่สิก้ารู้มั้ย ตอนที่พี่ฟานี่ส่งข้อความมาบอกว่าพี่สิก้าจะพาฮานิไปเดินเล่นน่ะ ยูลกับคนอื่นเอาของตกแต่งไปซ่อนแทบไม่ทัน แล้วยูลก็ต้องเป็นคนเอาสายจูงกับพาฮานิ ไปไว้แถวๆหน้าบ้าน พี่สิก้าจะได้ไม่ต้องเดินมาแถวๆหลังบ้าน” ยูลเล่าให้ฟังต่อ ฉันนึกภาพตามล่ะก็ตลกดี คงจะวุ่นวายกันหน้าดู555
“ถึงว่า บ้านดูเงียบๆแถมตอนไปถึงที่สวนสาธารณะ อยู่ดีๆฮานิก็วิ่งไปตรงไปหายูล ที่แท้เจอกันตอนอยู่ที่บ้าน แล้วพอไปที่นั่นฮานิเลยจำได้” เพราะเห็นแค่ข้างหลัง แล้วยูลกับฮานิไม่ได้เจอกันมา 5 ปี ไม่มีทางที่จะจำได้แน่ๆ ต่อให้ยูลเป็นเจ้าของก็เถอะ
“เจ้าเล่ห์กันจริงๆเลยนะ โดยเฉพาะยูล ไม่ได้เจอกันนาน ร้ายขึ้นเยอะนะ เด็กคนนี้~” ฉันพูดแล้วก็บีบจมูกยูลเบาๆ
“มันก็ต้องมีพัฒนากันบ้างสิคะ อ่า ได้เวลาเป่าเค้กแล้วนะคะ” ยูลมองดูนาฬิกาแล้วก็บอกฉัน

Happy birthday to you Happy birthday happy birthday happy birthday to you~~~

พอฉันเดินลงมาจากห้อง ฉันก็ได้ยินเสียงร้องเพลงให้ฉัน โดยคริสเป็นคนถือเค้กแล้วก็มีฟานี่ น้องแท พ่อแม่ฉันแล้วก็พี่ดงอุคยืนอยู่รอบๆ ส่วนยูลก็เดินตามหลังฉันมา
ฉันเดินไปหาทุกคนก่อนที่จะหยุดหน้าเค้ก ฉันหลับตาและอธิษฐาน ก่อนที่จะเป่าเทียน
“พ่อกับแม่ขอให้ลูกมีความสุขมากๆนะ สุขสันต์วันเกิดนะลูก” พ่อกับแม่ฉันอวยพรวันเกิดฉัน
“ขอบคุณค่ะ พ่อแม่” ฉันพูดและกอด
“สุขสันต์วันเกิด แก่ขึ้นอีกปีแล้วนะ ยัยเจส” ฟานี่พูดกับฉันแล้วก็ให้ของขวัญฉัน
“แต๊งมากๆนะ รักแกก~” ฉันพูดกับฟานี่
“แฮปนะเจ ตัลยังไม่ได้ซื้อของขวัญให้เลยอ่ะ ไว้ตัลเลี้ยงข้าวเจแทนละกันนะ^^” คริสเกาะแขนแล้วบอกฉัน
“ถ้าเป็นคริส เจยอมก็ได้ๆ” ฉันพูดแล้วลูบหัวคริสอย่างเอ็นดู
“ส่วนนี่ของขวัญของพี่ครับ พี่บอกเลย นี่อ่ะ รุ่นใหม่ล่าสุดเลยนะ” พี่ดงอุคพูดและยื่นกล่องของขวัญให้ฉัน ตั้งแต่วันนั้นที่ได้เคลียร์กับพี่ดงอุค พี่เค้าก็ค่อยๆปรับตัวเรื่อยๆ จนตอนนี้เป็นพี่น้องกันได้อย่างสนิทใจแล้วล่ะ แถมพี่เค้าเองก็มีแอบๆไปชอบสาวคนนึงเข้าด้วยล่ะ
“ขอบคุณค่ะ พี่ดงอุค”
“มีความสุขมากๆนะคะพี่เจส” แทอวยพรและยื่นกล่องของขวัญให้
“ขอบใจนะแท”
“เหลือคนเดียวแล้วนะ” ฉันพูดแล้วก็มองไปที่ยูล
“ยูลไม่มีของขวัญให้พี่สิก้าหรอกค่ะ แต่ยูลมีเรื่องนึงที่อยากจะขอ” ยูลพูด เด็กนี่หนิ น่าตีมั้ยเนี่ย นอกจากจะไม่มีของขวัญให้ฉันแล้วยังจะมาขออะไรอีกเนี่ย
“ให้ก็ได้ เห็นไม่ได้เจอกันนาน อ่ะว่ามา” ฉันพูด
“งั้น…เป็นแฟนกับยูลนะคะ ขออย่างนี้พี่สิก้าให้ได้มั้ยคะ? ^^” ยูลพูดแล้วก็ยิ้มให้ฉัน
“…” ฉันนิ่งไปสักพัก ก็ทั้งเขิน ทั้งตกใจหนิ ไม่คิดว่าจะ…
“ตอบไปสิยัยเจส นิ่งทำไมล่ะ น้องหน้าเสียหมดแล้ว” ฟานี่พูดเรียกสติฉัน
“ดูแลพี่ให้ดีล่ะรู้มั้ย” ฉันตอบ ยูลยิ้มอย่างดีใจจากที่เมื่อกี้ทำหน้าเหมือนคนจะร้องไห้ แล้วฉันกับยูลก็พุ่งเข้ากอดกันท่ามกลางเสียงเฮฮาจากพี่ๆเพื่อนๆที่มาร่วมงาน
หลังจากที่เป่าเค้กเสร็จพ่อกับแม่ฉันขอแยกย้ายกันไปนอนเพราะมีงานแต่เช้า ส่วนแทกับฟานี่ก็ขอตัวกลับไปสวีทกันที่บ้าน พี่ดงอุคก็กลับบ้านด้วยเช่นกัน ส่วนคริสก็ขึ้นห้องไปแล้ว จนตอนนี้เหลือฉันกับยูลที่นั่งอยู่ที่ห้องนั่งเล่น ฉันซบไหล่ยูลพร้อมกับหลับตาพริ้ม คิดถึงคนที่นั่งอยู่ข้างๆสุดหัวใจเลยล่ะ
“พี่รักยูลนะ” ฉันพูดขึ้น
“ยูลก็รักพี่สิก้าค่ะ…รักมาตลอด” ยูลพูดพร้อมกับลูบหัวฉัน
“มาลูบหัวพี่แบบนี้ได้ไง เด็กบ้า” ฉันลุกขึ้นมานั่งดีๆแล้วแกล้งดุยูล
“ก็พี่สิก้าน่ารักน่าเอ็นดูหนิ ดูสิตัวก็เล็กเท่าลูกแมว น่าฟัด” ยูลพูดพร้อมกับกอดฉันแน่น
ฟอด ฟอด ฟอด ฟอด ยูลหอมแก้มฉันรัวๆ ช้ำหมดแล้วมั้งงง
“พอแล้วๆ แก้มพี่ช้ำแล้ว เก็บไว้หอมวันอื่นนะ” ฉันพูดขณะที่อยู่ในอ้อมกอดของยูล
“5555 โอเคค่ะๆ ไว้พรุ่งนี้จะหอมให้เยอะกว่าเดิมอีก” ยูลพูด
ยูลค่อยๆขยับใบหน้ามาใกล้ๆฉัน ฉันเองก็ขยับเข้าใกล้เช่นเดียวกัน ใบหน้าของเราทั้งสองต่างค่อยๆเข้าใกล้กัน จนกระทั่งริมฝีปากของเราทั้งสองชนกัน เราสองคนค่อยๆจูบกันอย่างดูดดื่ม อ่อนโยน ท่ามกลางอ้อมกอดของกันและกัน ก่อนที่จะผละออกจากกัน โดยเราทั้งสองมองหน้ากันสักพักก่อนจะหัวเราะออกมา
“พี่ว่าพี่คงติดใจจูบเด็กแถวนี้แล้วล่ะ” ฉันพูดพร้อมกับจับแก้มยูล
“ยูลเองก็ชักติดใจจูบของผู้ใหญ่แล้วเหมือนกันค่ะ” ยูลพูดพร้อมกับจูบไปที่มือฉันที่จับแก้มอยู่
ยูลพูดจบเราก็จูบกันอีกครั้งแต่คราวนี้กลับกลายเป็นจูบที่ร้อนแรงแทน มือของยูลค่อยๆลากจากต้นขาฉันขึ้นมาวนเวียนที่หน้าท้องผลัดกับลูบหลัง ก่อนที่เราจะผละจูบออกจากกัน
“มือไวจริงๆเลยนะ ยูล” ฉันพูดเชิงดุ แต่ดูเหมือนเด็กที่อยู่ข้างหน้าฉันจะไม่รู้สึกรู้สาอะไรเลย
“ก็เด็กมือกำลังซนหนิคะ^^” ดูสิ ดุแล้วยังทำยิ้มอีก น่านัก!
“ยูลคิดถึงพี่สิก้านะคะ คิดถึงมากกกกกก คิดถึงสุดๆ ทุกครั้งที่เห็นพี่สิก้าทำงานจนลืมเวลา ยูลอยากจะเข้าไปดุ!” ยูลพูด
“คิดว่าพี่ไม่คิดถึงเรารึไงเล่า คิดถึงมาตลอดนั่นแหละ คิดถึงเด็กที่เคยเอาแต่ใจ คิดถึงเด็กที่คอยทำให้พี่หัวเราะ คิดถึงเด็กที่คอยนอนกอดพี่ทุกวัน คิดถึงเด็กที่ทำอะไรนิดหน่อยก็จะเอารางวัล คิดถึงเด็ก…ที่ชื่อว่าควอนยูริ ชัดมั้ยคะ” ฉันพูดสิ่งที่อัดอั้นออกไปหมด ฉันคิดถึงจริงๆนะ 5 ปีมันนานมากๆเลยนะ สำหรับคนสองคนที่ไกลกันน่ะ
“อื้อออ ^^ ชัดแล้วว~” เด็กนั่นกอดฉันแน่นกว่าเดิม แถมยิ้มกว้างกว่าทุกๆวันที่ฉันเคยเห็นอีกด้วย ก็เพราะเป็นแบบนี้ไง ใครจะยอมปล่อยให้หายไปกันเล่า

-Yuri’s Part-
ฉันน่ะไม่รู้จะบรรยายยังไงแล้ว มันมีความสุขมากๆ มากๆๆๆๆๆๆที่สุดเลยล่ะ เมื่อก่อนฉันเคยรักคนตรงหน้าฉันยังไง เวลาผ่านไปยิ่งรัก ถึงแม้ที่ผ่านมาฉันอาจจะเจ็บมาตลอด แต่พอมามองตอนนี้มันคุ้มสุดๆไปเลยล่ะ ฉันสัญญาเลย ว่าจะดูแลคนตรงหน้าฉันให้ดีที่สุดเลย^^
“เรานอนกันดีมั้ยคะ ดึกแล้ว” ฉันถามคนรักของฉันที่ตอนนี้กำลังนั่งกอดฉันอยู่
“เอาสิ แต่พี่ยังไม่ได้อาบน้ำเลยอ่ะ งั้น…พี่ไปอาบก่อนนะ” พี่สิก้าเตรียมจะลุกขึ้นไปอาบน้ำแต่ฉันรั้งพี่เค้าไว้ก่อน
“ไปอาบพร้อมกันดีกว่าค่ะ^^” ฉันพูดแล้วก็พาพี่สิก้าเข้าห้องน้ำพร้อมกันโดยที่ไม่รอคำตอบ
ก็นะ…มันจะได้ไม่เสียเวลาไงง ไม่ต้องทำหน้าแบบนั้นเลย เข้าไปอาบด้วยกันแต่ไม่ได้มีอะไรเกินเลยซะหน่อย ตอนที่พี่สิก้าอาบฉันก็แปรงฟัน ส่วนตอนที่พี่สิก้าแปรงฟังฉันก็ค่อยไปอาบไง ไม่มีอะไรเกินเลยจริงๆ^(+++)^
พอฉันกับพี่สิก้าต่างอาบน้ำเสร็จก็แต่งตัว เป่าผมให้แห้งก่อนนอน และแล้วเราก็ล้มตัวลงนอนแล้วก็กอดกัน เหมือนเมื่อ 5 ปีที่แล้ว…
“ฝันดีนะคะ สุดที่รักของยูล” ฉันพูดแล้วก็จูบหน้าผากเหม่งๆของพี่สิก้า
“ฝันดีเช่นกันนะ ที่รักของพี่” พี่สิก้าพูดกลับพร้อมกับหอมแก้มฉันเบาๆ ก่อนจะกระชับกอดให้แน่นเหมือนกลัวว่าฉันจะหายไปอย่างนั้นแหละ

-Jessica’s Part-
เช้าวันรุ่งขึ้น แสงแดดลอดผ่านม่านผ่านกระทบลงตรงเตียง ฉันกระพริบตาเล็กน้อยเพื่อปรับสภาพ ก่อนที่จะลุกขึ้นมานั่งที่เตียงพลางมองรอบๆเพื่อหาคนที่นอนกอดด้วยเมื่อคืน หายไปไหนกันนะ… หรือเมื่อคืนฉันแค่ฝันไป…
ฉันเดินลงมาข้างล่างก็พบกับความว่างเปล่า ไม่พบเจอใคร
“เมื่อคืนฉันคงฝันไปสินะ…” ฉันพึมพำคนเดียวพร้อมกับน้ำตาที่ไหลออกมา
“อ้าว พี่สิก้าตื่นแล้วหรอคะ พี่! ร้องไห้ทำไมอ่ะ?!! เป็นอะไรรึเปล่าคะ?” คนที่ฉันตามหามาตั้งแต่เช้า เดินเข้าบ้านมาหาฉัน และถามฉันอย่างตกใจทันที
“ฮืออ ยูลล ไปไหนมา” ฉันปล่อยโฮแล้วเข้ากอดเด็กน้อยของฉันทันที
“ยูลไปออกกำลังกายมาค่ะ แล้วก็พาฮานิกับคยออุลไปเดินเล่นด้วย ตกลงพี่สิก้าร้องไห้ทำไมคะ หื้มม?” ยูลบอกกับฉันด้วยหน้าตางงๆ พร้อมกับถามแล้วลูบหัวปลอบฉันอย่างอ่อนโยน
“ฮึก พี่ตื่นมาไม่เจอยูล พี่คิดว่าเรื่องเมื่อคืนเป็นแค่ฝัน ฮืออ อย่าหายไปแบบนี้อีกนะ” ฉันร้องไห้ออกมาอีกรอบ เมื่อคิดว่าถ้าเมื่อคืนเป็นแค่ความฝัน ฉันคงอยู่ไม่ได้แน่ๆ
“โธ่ ยูลตกใจหมดเลย นึกว่าพี่สิก้าเป็นอะไร ขอโทษนะคะ ยูลเห็นพี่สิก้าหลับสบายเลยไม่ได้ปลุก ไม่ต้องร้องไห้แล้วนะคะ ยูลอยู่นี่แล้ว” เด็กน้อยในวันนั้นโตแล้วสินะ กลับกลายเป็นฉันเองที่งอแงเป็นเด็ก
“อืออ ไม่ร้องแล้ว แต่ขอกอดต่อนะ คิดถึง” ฉันพูดเสียงอู้อี้เพราะกำลังกอดยูลอยู่
“ถ้างั้นก็กอดไปแล้วก็เดินขึ้นห้องไปอาบน้ำไปแล้วกันนะคะ” ยูลหัวเราะเบาๆก่อนที่เราทั้งสองจะเดินกอดกันขึ้นห้อง ยูลน่ะเป็นเด็กน้อยที่อบอุ่นที่สุดเลยล่ะ
“ยูล วันนี้ไปเที่ยวสวนสนุกกันมั้ย” ฉันถามหลังจากที่อาบน้ำแต่งตัวเสร็จแล้ว
“ไปๆๆๆๆๆ ยูลอยากไปปป” ยูลตาวาวเหมือนเด็กไม่มีผิด น่ารักจัง
“ถ้างั้นไปกันเล๊ยยย” ฉันพูดพร้อมกับจูงมือยูลแล้วขึ้นรถ โดยฉันให้ยูลเป็นคนขับ

•~•~•~•~•~•~•~•~•~•~•~•~•~•~•~•~•~•
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 36 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

35 ความคิดเห็น

  1. #30 fangfangminigame (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 26 เมษายน 2562 / 16:16
    น่ารักจริงๆ อุอิ รีบกลับมาต่อนะคะไรท์💘💘💘
    #30
    0