My KIDS (KISS) [YulSic][TaeNy]

ตอนที่ 23 : • ตอนที่ 23 •

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 653
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 29 ครั้ง
    18 ก.ค. 62

-Taeyeon’s Part-
ฉันกับพี่ฟานี่ตัดสินใจกันอยู่นานว่าคืนนี้จะไปนอนที่บ้านใคร สุดท้ายก็ตัดสินใจมานอนที่บ้านฉัน วันนี้แม่ฉันไปทำงานที่ต่างจังหวัดกว่าจะกลับก็คงจะพรุ่งนี้ แต่ถึงแม่ฉันอยู่ แม่ฉันก็ยอมให้พี่ฟานี่นอนบ้านด้วยอยู่ดีนั่นแหละ ระหว่างที่ฉันกำลังจะขึ้นห้องไปอาบน้ำ ก็มีคนมากดกริ่งบ้านฉัน
ติ้ง ต่อง~~~
“ใครมาดึกดื่นแบบนี้วะ” ฉันบ่นก่อนจะเดินไปเปิดประตู ก็พบไอเพื่อนรักของฉันมันยืนร้องไห้อยู่
“ไอแท ฮืออออ” ยูลพุ่งกอดฉันทันที
“ใครมาหรอแทแท” พี่ฟานี่เดินมาดู ฉันไม่ได้พูดอะไร แต่ขยับให้พี่ฟานี่ดูว่าใครมา
“พี่ว่าแทไปปลอบเพื่อนเถอะ เดี๋ยวพี่นั่งรอข้างล่างๆ” พี่ฟานี่พูด
“ค่ะ” ฉันพาไอยูลขึ้นไปที่ห้องของฉัน
“เป็นอะไร เรื่องพี่เจสใช่มั้ย” ฉันถามอย่างรู้ทัน
“ฮือออออ” ยูลไม่ได้พูดอะไร แค่พยักหน้า แถมร้องไห้หนักกว่าเดิมอีก
“ใจเย็นๆไอยูล ค่อยๆเล่าให้ฉันฟังนะ อย่าพึ่งร้องนะ ฮึ้บๆๆ” ฉันก็ไม่ค่อยได้ปลอบใครเท่าไหร่ด้วยสิ ส่วนไอยูลฉันก็พึ่งเคยเห็นมันร้องไห้หนักก็วันนี้นี่แหละ
“ก็ ฮึก วันนี้…” ยูลเล่าเรื่องทั้งหมดให้ฉันฟัง เล่าไปก็สะอื้นไป ร้องไห้ไป กว่าจะฟังรู้เรื่องก็นานพอสมควร แต่ยูลมันก็แบบนี้แหละ รักใครน่ะรักจริง แต่มันแค่เป็นคนร่าเริงชอบทำตัวเหมือนเด็ก คนเลยเข้าใจผิดว่ามันนิสัยเด็ก แต่มันก็นิสัยเด็กอยู่นิดหน่อยนั่นแหละ
“จริงๆแกไม่ควรทำอย่างนั้นเลยนะเว้ย แกต้องรู้ตัวว่าแกกับพี่เจสอยู่ในสถานะอะไร ฉันก็เห็นด้วยนะที่เค้าบอกแกนิสัยเด็ก แต่ฉันก็ไม่เห็นด้วยที่เค้ามาบอกว่าเด็กอย่างแกไม่รู้จักความรัก และก็บอกให้แกเลิกรัก แล้วแกหนีพี่เค้ามาแบบนี้อีกอ่ะ แล้วแกจะให้พี่เค้าคิดยังไงกับแกอีก”
“ก็ฉันน้อยใจ โกรธ เสียใจ พี่เค้าหนิ” ไอยูลพูด
“แล้วแกมีสิทธิ์อะไรล่ะ ขอโทษนะเว้ยที่ต้องพูดแบบนี้ แต่ฉันอยากให้แกมีสติกับตัวเองสักที ไม่ใช่ไปงอแงแบบนั้น ทุกอย่างมันจะยิ่งแย่นะ” ฉันพูดตรงๆ
“แล้วแกเองก็เคยรับปากกับพี่เจสเค้าแล้วไม่ใช่หรอ ว่าผลจะออกมาเป็นยังไงแกก็จะยอมรับ” ฉันพูดเตือนสติอีกรอบ
“แล้วแกจะให้ฉันเลิกรักพี่สิก้างั้นหรอ” ยูลสวนกลับ
“ไม่ได้หมายความว่าให้เลิกรัก ฉันหมายความว่าไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นแกก็ต้องยอมรับผลของมัน แล้วเวลาจะทำอะไรอ่ะ ให้ดูหลักความเป็นจริงด้วย ดูสถานะแกด้วย ฉันเชื่อว่าพี่เจสจะให้โอกาสแกอีกครั้ง” ฉันพูด ไอยูลก็มองหน้าฉันและถามทันที
“แกรู้ได้ไงว่าพี่สิก้าจะให้โอกาสฉัน”
“ก็ถ้าพี่เค้าไม่ให้โอกาสแก พี่เค้าคงไม่มาตามหาแกถึงที่นี่หรอก” ระหว่างที่ไอยูลกำลังร้องไห้อยู่ พี่ฟานี่ก็ส่งข้อความบอกว่าพี่เจสมาหา ฉันก็เลยรู้ทันทีว่า คงจะมาตามเจ้าเด็กขี้น้อยใจคนนี้นี่แหละ พี่เค้าน่ะเริ่มรักยูลขึ้นมาแล้ว แต่ยูลนี่สิ ดันทำพังหมด เห้ออ ดีนะที่พี่เค้ายังให้โอกาส
“ไม่ต้องทำหน้างง ไปๆ ลงไปหาพี่เจสได้แล้ว เสียเวลาสวีทของฉันหมด” ฉันแกล้งพูดเล่นๆให้ยูลอารมณ์ดีขึ้น
“ฉันคุยพรุ่งนี้ไม่ได้หรอ ฉันยังไม่พร้อมอ่ะ” ยูลเริ่มงอแงอีกรอบ
“งั้นแกก็ไปบอกพี่เจสเองละกันนะ” ฉันพูดจบแล้วก็ลากไอยูลลงมา
ทันทีที่ฉันลงมาจากห้อง พี่เจสก็วิ่งเข้าไปกอดยูลทันที
“พี่ขอโทษนะ กลับบ้านแล้วเราคุยกันหน่อยได้มั้ย” พี่เจสกอดยูลแล้วก็พูดอย่างนั้น
“ไว้คุยพรุ่งนี้นะคะ วันนี้ยูลเหนื่อย” ยูลดันตัวเองออกจากอ้อมกอดพี่เจสก่อนจะเดินออกไปรอหน้าบ้าน
“ให้เวลาไอยูลมันสักพักนะพี่เจส มันเสียใจมากจริงๆ” ฉันพูด
“อืม ขอบใจนะ แล้วก็ขอโทษด้วยที่มารบกวนเวลา” พี่เจสพูด พี่เค้าก็เหนื่อยไม่ต่างกันล่ะนะ
“ไม่เป็นไรๆ เคลียร์กันดีๆล่ะ” พี่ฟานี่พูดก่อนที่จะโบกมือลาเพื่อนรัก
“แทแทว่าทั้งสองคนจะเคลียร์กันได้มั้ยคะ” พี่ฟานี่ถามฉันหลังจากที่พี่เจสออกไปแล้ว
“ไม่รู้สิ ก็อยู่ที่ทั้งสองคนนั้นนั่นแหละค่ะ แต่ว่าตอนนี้ไปถูหลังกันเถอะ!!” ฉันพูดพร้อมกับจูงมือพี่ฟานี่เข้าห้องน้ำ

-Yuri’s Part-
ฉันนั่งรถที่นั่งเบาะหลังพลางมองออกไปนอกหน้าต่าง ตอนนี้หัวฉันโล่งไปหมด ใจนึงก็อยากเคลียร์ให้มันจบๆ อีกใจฉันก็ยังไม่พร้อมที่จะคุยอะไรทั้งนั้น ในรถไม่มีใครพูดอะไร ก่อนที่ตัลที่นั่งฝั่งข้างคนขับจะพูดขึ้น
“เจพรุ่งนี้วันเกิดเจแล้ว เจจะจัดงานที่ไหนอ่ะ” ตัลถามพี่สิก้าที่กำลังขับรถอยู่
“ตอนแรกเจกะจะจัดงานที่บ้านอ่ะ แต่ตอนเช้ามีงานอ่ะ น่าจะไม่มีเวลาจัดงานแน่ๆ เลยกะจะจัดที่บริษัทไปเลย ในห้องน่ะ ฉลองกันแค่คนที่รู้จักก็พอ” พี่สิก้าพูด
“อ่ออ แล้วคนอื่นรู้เรื่องยังอ่ะ” ตัลถามต่อ
“ฟานี่ยังไม่รู้อ่ะ กะจะบอกพรุ่งนี้ ส่วนพี่ดงอุคถามพี่เค้าไปแล้วแต่พี่เค้าบอกติดธุระน่ะ อาจจะไปช้าหน่อย” สุดท้ายพี่เค้าก็ต้องเชิญพี่ดงอุคมาอยู่ดี เห้อออ วันสำคัญของพี่เค้าก็ต้องมีคนสำคัญสินะ
พี่สิก้าพูดจบ บรรยากาศภายในรถก็กลับมาเงียบอีกครั้งหนึ่ง ผ่านไปสักพักก็ถึงบ้านพอ ฉันเปิดประตูและเดินเข้าไปในพร้อมพร้อมกับปิดประตูห้องฉันแล้วล็อคทันที ฉันเข้าอาบน้ำโดยพยายามไม่คิดอะไร แต่สุดท้ายน้ำตาฉันมันก็ไหลออกมาอยู่ดี จนตอนนี้น้ำตาฉันได้ไหลรวมไปกับสายน้ำเรียบร้อยแล้ว ฉันออกมาจากห้องน้ำ แต่งตัวเสร็จเรียบร้อยพร้อมกับนอนลงบนเตียงข่มตาให้หลับด้วยใบหน้าที่ยังคงมีสีชมพูแดงจางๆจากการร้องไห้ติดอยู่ที่จมูกและดวงตา ตอนนี้ฉันขอเพียงแค่ให้คืนนี้ผ่านพ้นไปโดยเร็วที่สุดสักที…

เข้าวันรุ่งขึ้นฉันตื่นขึ้นมาด้วยสภาพที่ตาบวมนิดๆ ฉันล้างหน้าแปรงฟันก่อนที่จะลงไปข้างล่าง ฉันเปิดประตูห้องออกมาพร้อมกับพี่สิก้าพอดี ฉันพยายามจะเดินหนี แต่ก็ถูกพี่สิก้าเรียกไว้ซะก่อน
“ยูล” พี่สิก้าเรียกฉัน
“คะ?” ฉันขานรับ
“มาคุยกันสักแปปก่อนได้มั้ย?” พี่สิก้าพูด ฉันพยักหน้า
“ฉันขอโทษนะ ที่เมื่อวานพูดอะไรออกไป โดยที่ไม่ได้คิดถึงจิตใจเธอน่ะ คือฉันไม่ได้ตั้งใจจะพูดแบบนั้นนะ ฉันขอโทษจริงๆ” พี่สิก้าขอโทษฉันใหญ่ ถ้าเป็นคนอื่นฉันคงโกรธแบบสุดๆไปแล้ว แต่พอเป็นพี่สิก้า ทุกอย่างที่พี่เค้าเคยทำ ฉันกลับไม่เคยโกรธเลยสักครั้ง สงสัยนี่คงจะเป็นอิทธิพลของความรักล่ะมั้ง
“ไม่เป็นไรค่ะ ยูลไม่ได้โกรธ ยูลเองก็ขอโทษเหมือนกันนะคะ ที่งี่เง่าแล้วก็ทำนิสัยเหมือนเด็กออกไป ต่อไปนี้ยูลจะเลิกทำมันค่ะ พี่สิก้าไม่ต้องเป็นห่วง” ฉันพูดแล้วยิ้มบางๆให้พี่เค้า
“ไม่เป็นไร ยูลไม่ต้องเปลี่ยนอะไรหรอกนะ เป็นตัวเองเหมือนเดิมเถอะ” พี่สิก้ากอดฉันแล้วพูด
“อื้ม” ฉันส่งเสียงออกไป
“เอ่ออ ขอโทษทีที่มาขัดจังหวะ แค่จะมาบอกว่าลงไปกินข้าวได้แล้วน่ะ” เราทั้งสองผละออกจากกันทันทีเมื่อตัลเดินขึ้นมา
ฉันและพี่สิก้าเดินตามตัลลงไปกินข้าวทันที
“สุขสันต์วันเกิดนะ ลูกสาวของแม่ วันนี้พ่อกับแม่คงไปฉลองกับลูกไม่ได้ พอดีงานมันเข้าตอนเย็นพอดีน่ะ วันนี้อาจจะไม่ได้กลับบ้านด้วย” คุณน้าบอกกับพี่สิก้า
“ไม่เป็นไรค่ะ ไว้ปีหน้าเรามาฉลองด้วยกันก็ได้ๆ” พี่สิก้าพูด
“อ่ะ นี่ของขวัญวันเกิดของพ่อกับแม่ ขับดีๆล่ะ” คุณลุงยื่นกุญแจรถคันใหม่ให้พี่สิก้า
“เจได้รถคันใหม่แล้ว เพราะงั้นคันเก่าตัลขอนะ” ตัลพูดกับพี่สิก้า
“แหม่ รีบเชียวนะ เล็งไว้อยู่ล่ะสิ แล้วไหนของขวัญวันเกิดของพี่ หื้มม ตัวแสบ” พี่สิก้าพูดแล้วลูบหัวตัลอย่างเอ็นดู
“เอาไว้รอตอนเย็น รับรองเจต้องชอบแน่ๆ” ตัลพูดแล้วก็ขยิบตาให้พี่สิก้า
“แล้วเธอล่ะ” พี่สิก้าพูดกับฉัน
“ก็รอตอนเย็นเหมือนกันนั่นแหละ” ฉันพูด ยังไม่ได้ซื้อของขวัญเลยๆๆๆ วันนี้ต้องรีบไปซื้อแล้วล่ะ
“โอเคๆๆๆ กินเสร็จกันแล้วใช่มั้ย ไปกันเถอะๆ” พี่สิก้าถามก่อนจะลุกขึ้นไปเลื่อนรถ โดยการเปิดประเดิมรถคันใหม่ไปเลย
พี่สิก้าลาคุณลุงคุณน้าก่อนที่จะขับรถไปที่บริษัท
“แฮปปี้เบิร์ดเดย์ค่ะ คุณหุ้นส่วนน~~” พี่ฟานี่แฮปพี่สิก้าทันทีที่พี่สิก้าเปิดประตูห้องทำงาน
“สุขสันต์วันเกิดนะคะ พี่เจส” แทแฮปเช่นกัน
“แต๊งมากๆๆ ทั้งสองคนเลยย” พี่สิก้ายิ้ม
“ของขวัญรอตอนฉลองนะจ๊ะ ตอนนี้รีบทำงานดีกว่า อยากฉลองแล้วๆ” พี่ฟานี่พูดอย่างตื่นเต้น
“จ้ะๆๆๆ” พี่สิก้าพูดพร้อมกับลงมือทำงานทันที
ระหว่างที่พี่สิก้ากับพี่ฟานี่ทำงานฉัน ไอแท และก็ตัล ก็ช่วยกันจัดห้อง แต่เนื่องจากพี่สิก้าบอกว่าไม่ต้องจัดเยอะ แค่ฉลองด้วยกันก็โอเคแล้ว เลยจัดแปปเดียว พอจัดเสร็จพวกฉัน 3 คนก็ออกไปหาซื้อเค้กกัน
“ตัล พี่สิก้าชอบกินเค้กอะไรอ่ะ” ฉันถามระหว่างเลือกเค้ก
“ตัลไม่รู้อ่ะ เจเป็นคนไม่ค่อยชอบกินของหวานอ่ะ ตัลว่า เค้กไอติมอันนั้นก็น่าจะโอเคนะ” ตัลชี้ไปที่เค้กไอติมที่มี 3 รส คือช็อคโกแลต สตรอเบอร์รี่ และก็วนิลา
“โอเค พี่คะ ขอเค้กนั้นกลับบ้านค่ะ ขอเทียนด้วยนะคะ” ฉันสั่งเค้ก
“ยูลแล้วแกซื้อของขวัญให้พี่เจสยังอ่ะ” ไอแทถาม
“ยังอ่ะ แต่ว่าฉันเลือกไว้แล้วว่าจะซื้ออะไรให้” ฉันพูด วันก่อนที่ไปเดินเล่นฉันบังเอิญไปเจอร้านพวกขายสร้อย ฉันเลยคิดว่า มันน่าจะเหมาะกับพี่สิก้า และที่สำคัญสลักชื่อได้ด้วยนะ
“จะไปด้วยกันมั้ยล่ะ” ฉันถามทั้งคู่พร้อมกับจ่ายเงินและรับเค้ก
“ไปดิๆ” แทพูด
ฉันพาตัลกับแทเดินไปที่ร้านขายเครื่องประดับ
“ยูลเลือกร้านเก่งเหมือนกันนะเนี่ย” ตัลพูดชมพร้อมกับมองไปรอบๆร้าน ร้านนี้ก็ดูหรูพอสมควร
“ฉันน่ะ ประหยัดเงินสุดๆ เพื่อสร้อยร้านนี้โดยเฉพาะเลยนะ” ใช่ ฉันยอมกินน้อยบางมื้อเพื่อเก็บตังซื้อสร้อยให้เป็นของขวัญพี่สิก้าเลยนะ
“ท่าจะรักมากเลยสินะ” แทพูด
“รักแรกเลยล่ะ” จริงอยู่ว่าที่ผ่านมาฉันอาจจะชอบคนอื่นไปเรื่อย แล้วก็นกเพราะนิสัย แต่สำหรับพี่สิก้าน่ะ เป็นคนแรกที่ทำให้ฉันรู้จักคำว่ารัก
“พี่คะ ขอสร้อยเส้นนี้เส้นนึงค่ะ” ฉันบอกกับพนักงานร้าน ฉันศึกษาดูแบบมาเรียบร้อยแล้วล่ะ รวมถึงดูราคาแล้วด้วย เพื่อความสะดวกและรวดเร็วน่ะ
“เส้นนี้นะคะ จะให้สลักชื่อด้วยมั้ยคะ” พนักงานถามฉัน
“สลักค่ะ” ฉันพูด
“คุณลูกค้า พอดีตอนนี้มีโปรน่ะค่ะ สร้อยเส้นนี้เป็นสร้อยแบบคู่รัก จะได้แถมอีก 1 เส้น ไม่ทราบว่าจะสลักอีกเส้นนึงด้วยรึเปล่าคะ” ว้าววว ฉันพึ่งรู้นะเนี่ยว่าวันนี้มีโปร ตอนดูตอนนั้นยังไม่เห็นจัดโปรเลย วันนี้โชคดีจังแหะ
“ค่ะ เส้นนึงสลักว่า ‘시카 ‘ ส่วนอีกเส้นสลักว่า ‘율’ นะคะ” ฉันบอกกับพนักงาน เส้นนึงสลักว่า สิก้า ส่วนอีกเส้นก็สลักเป็นชื่อฉัน ยูล อย่างน้อยก็มีของคู่กันแล้วล่ะนะ^^
“ใช้เวลาในการสลักอย่างเร็วสุด ประมาณครึ่งชั่วโมงนะคะ รบกวนขอเบอร์ติดต่อด้วยนะคะ เดี๋ยวถ้าสร้อยเสร็จแล้ว ทางเราจะโทรไปตามเบอร์ติดต่อที่ให้ค่ะ” พนักงานพูด
“อ่อ ค่ะ” ฉันเขียนเบอร์ติดต่อไว้ก่อนที่จะไปจ่ายตัง แล้วไปเดินเล่นแถวนั้น
“ตัลว่าเจชอบแน่ๆเลย เท่าที่ตัลจำได้ตัลไม่เคยเห็นใครเคยให้สร้อยคอกับเจเลย แล้วยิ่งคนให้ตั้งใจสุดๆล่ะก็~~” ตัลพูด
“มันแค่สร้อยธรรมดาเองตัล ไม่มีอะไรหรอก” ฉันพูด
“มันพิเศษดิไอยูล สร้อยเส้นนั้น แบบนั้น สลักชื่อแบบนั้น คนให้คือแก สร้อยแบบนี้น่ะ มีเส้นเดียวในโลกนะ” แทพูดให้กำลังใจฉัน
“นั่นสินะ ขอบใจทุกคนมากๆนะ ที่ให้กำลังใจอ่ะ ฉันว่า ฉันจะขอพี่สิก้าเป็นแฟน ทั้งสองคนว่ามันดีมั้ยอ่ะ” ฉันพูดอย่างกลัวๆ
“ดีสิ ดีมากๆ” ตัลพูดอย่างดีใจ
“สู้ๆนะเว้ย ทำให้เต็มที่ ใช้ใจไปเลย” แทพูดอีกแรง
“อื้มม ไปเอาสร้อยกันเถอะ พนักงานเค้าโทรมาแล้ว” ฉันพูดพร้อมกับรับโทรศัพท์
ฉันเดินไปเอาสร้อยที่ร้านก่อนที่จะกลับไปที่บริษัท พี่ฟานี่ก็ไลน์บอกแทว่างานเสร็จเรียบร้อยแล้ว พร้อมจัดงานพอดี เมื่อไปที่ห้องก็เจอพี่ดงอุคอยู่ด้วยพอดี
ทุกคนต่างปาร์ตี้ด้วยกันอยู่นานก็ถึงเวลาที่จะต้องเป่าเค้กแล้วว
พรึ่บ ไฟที่ห้องทำงานได้ดับลง ประตูห้องเปิดขึ้นพร้อมกับเค้กที่ปักเทียน เมื่อฉันเดินถือเค้กเข้ามา ก็มีเสียงร้องเพลงขึ้น
“แฮปปี้เบิร์ดเดย์ทูยู~ อธิษฐานแล้วเป่าเค้กเลยนะคะพี่สิก้า” เมื่อทุกคนช่วยกันร้องเพลงจบ ฉันยื่นเค้กไปที่หน้าพี่สิก้าแล้วพูด
พี่สิก้าหลับตาอยู่สักพักก่อนที่จะลืมตาแล้วเป่าเค้กตรงหน้า ฟู่~~
“มีความสุขมากๆนะคะพี่สิก้า แฮปปี้เบิร์ดเดย์ค่ะ” ฉันพูด
“แฮปนะยะ ยัยเพื่อนรักกก” พี่ฟานี่พูดพร้อมกับยื่นของขวัญให้
“แฮปเหมือนกันนะคะพี่เจส” แทพูดพร้อมกับยื่นของขวัญให้อีกกล่อง
“แฮปปี้เบิร์ดเดย์นะพี่สาวที่น่ารักของตัลล” ตัลพูดแล้วก็กอดเจรวมถึงให้ของขวัญด้วยเช่นกัน
“ขอบคุณทุกคนมากๆนะ” พี่สิก้าพูดขึ้น
“เอาสร้อยให้พี่เจสแล้วขอเลยๆ” แทเข้ามากระซิบข้างๆฉัน คนมันตื่นเต้นอ่ะๆๆๆๆๆ
“เอ่ออ..พี่สิก้า” ฉันเรียกพี่สิก้าแต่ยังไม่ทันจะได้พูดอะไร พี่ดงอุคก็พูดแทรกขึ้นมา
“น้องเจสครับ พี่มีของจะให้ครับ” พี่ดงอุคหยิบสร้อยคอที่เหมือนกันกับของฉันเพียงแต่แค่ไม่ได้สลักชื่ออะไร
“เป็นแฟนกับพี่นะครับ” พี่ดงอุคพูด พี่สิก้าเองก็ดูตกใจไม่ใช่น้อย ส่วนฉันตอนนี้น่ะหรอ ทุกอย่างมันจุกไปหมดเลย พูดไม่ออกเลยล่ะ…ฉันน่ะ กำลังจะขออยู่แล้วแท้ๆ
“พี่สัญญาว่าพี่จะดูแลน้องเจสให้ดีที่สุด ให้โอกาสพี่ได้ดูแลน้องเจสนะครับ” พี่ดงอุคพูดต่อ
“อืม…ค่ะ เจสตกลง” พี่สิก้ามองหน้าทุกคนรวมถึงฉันก่อนที่จะตอบตกลง ทุกคนในห้องต่างตกใจไม่ใช่น้อย ทุกคนล้วนมองหน้าฉัน ยกเว้นพี่ดงอุคกับพี่สิก้า
มันคือความจริงสินะ ก็รู้คำตอบมาตั้งแต่แรกแล้ว แต่ก็ยังจะไปจีบเค้าต่ออีก หึหึ ตลกดีเนอะ พยายามทุกอย่าง ทำให้เค้าหัวเราะ ทำให้เค้ามีความสุข ต่างจากอีกคนแค่เค้ามาหาชวนไปกินข้าวก็ยิ้มกว้างกว่าตอนที่ฉันพยายามอย่างหนักที่จะทำให้พี่เค้ายิ้มอีก สุดท้ายก็ทำอะไรไม่ได้อยู่ดี มันชาไปทั้งตัวเลยล่ะ ไม่รู้จะอธิบายยังไง ตอนนี้อยากไปให้ไกลที่สุดจากพี่เค้ามากๆ ใช่แล้วล่ะ ยังพอมีอยู่ทางนึงหนิ
“เอ่อ…ยูลขอตัวกลับก่อนนะคะ พี่สิก้าวันนี้ยูลขอนอนบ้านแทนะ” ฉันพูด
“แต่วันนี้ฉันจะนอน…” แทกำลังจะพูด แต่พี่ฟานี่จับไหล่แล้วพยักหน้าไว้
“จะกลับเลยใช่มั้ย” แทถามฉัน ฉันพยักหน้าให้แล้วก็เดินออกจากห้องไป
ตอนนี้น้ำตาที่ฉันได้ซ่อนมันเอาไว้ไม่ให้ไหลต่อหน้าพี่สิก้า ตอนนี้มันได้ไหลออกมาแล้ว ฉันเก็บมันต่อไปไว้ไม่ไหวแล้วจริงๆ
“แทพาฉันไปบ้านพี่สิก้าก่อน” ฉันพูดกับแท
“อืม” แทเรียกรถแล้วบอกคนขับให้ไปทางบ้านพี่สิก้าทันที

•~•~•~•~•~•~•~•~•~•~•~•~•~•~•~•~•~•





แฮปปี้เบิร์ดเดย์เจ้าหญิงน้ำแข็งของพวกเรา
จอง เจสสิก้า~~~
1989•04•18
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 29 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

35 ความคิดเห็น

  1. #24 taetae_ny2 (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 19 เมษายน 2562 / 13:10
    ไรรรรท์รีบมาต่เลยยยยย ค้างมากกกกก
    #24
    0
  2. #23 Pueng'modnoi (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 19 เมษายน 2562 / 00:41
    กอดพรี่ยูลลลล ทำไมพี่เจสใจร้ายกับน้องจังอ่ะ
    #23
    0
  3. #22 sirapat_sukrod (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 18 เมษายน 2562 / 19:46
    ไรท์มันค้างงงงงงงงงงงง
    ฮือร้องไห้แล้วววววว
    #22
    0