My KIDS (KISS) [YulSic][TaeNy]

ตอนที่ 22 : • ตอนที่ 22 •

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 640
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 28 ครั้ง
    16 เม.ย. 62

-Jessica’s Part-
หลังจากที่เมื่อวานฉันได้คุยกับตัล ได้ฟังสิ่งที่ตัลบอก มันก็ทำให้ฉันคิดขึ้นมานิดนึงนะ ว่าระหว่างชอบกับรักน่ะมันต่างกัน ฉันนั่งพิงหัวนอนเตียงพลางคิดอยู่นาน จนเด็กที่เมื่อคืนฉันนอนกอดด้วยตื่น
“สวยจัง…” เด็กนั่งพูดทำให้ฉันหันไปมอง
“อะไรสวย?” ฉันถาม
“เอ่อ..วิวข้างนอกค่ะ สวยดี” เด็กนั่นดูเลิ่กลั่กก่อนที่จะลุกขึ้นไปเข้าห้องน้ำ คิดว่าฉันไม่รู้รึไง ยัยเด็กบื้อ
“อ่าวเจ ยูลอ่ะ” คริสเปิดประตูเข้ามาแล้วถาม
“ในห้องน้ำๆ มีไรป่าว” ฉันชี้ไปที่ห้องน้ำแล้วถาม
“ป่าว แค่จะบอกว่า ข้าวเช้าเสร็จแล้ว ให้ลงไปกินได้แล้ว” มื้อนี้คริสลงมือทำเองสินะ ต้องอร่อยแน่ๆ
“โอเคๆ เดี๋ยวตามลงไป” ฉันพูดพร้อมกับลุกขึ้นไปเข้าห้องน้ำ ห้องของยูล เพราะห้องของฉันเจ้าเด็กนั่นเข้าไปใช้น่ะสิ
ระหว่างที่ฉันอาบน้ำเสร็จกำลังจะออกจากห้องน้ำด้วยผ้าเช็ดตัวผืนเดียว เด็กนั่นกำลังแต่งตัวอยู่พอดี บราสีดำที่อยู่บนตัวเด็กนั่นกับกางเกงยีน แล้วก็กล้ามท้องน้อยๆของเด็กนั่นน่าดึงดูดสุดๆเลยล่ะ เด็กนั่นก็ดูตกใจไม่ใช่น้อย แต่ฉันไม่รู้หรอกว่าเด็กนั่นตกใจที่ฉันเข้าไปใช้ห้องน้ำ ตกใจที่ฉันออกมาพร้อมผ้าเช็ดตัวผืนเดียว หรือตกใจที่ฉันเห็นเจ้าเด็กนั่นอยู่ในสภาพนั้นกันแน่
“เอ่อ ยูลขอโทษนะคะ พอดีลืมไปว่ายังไงก็ต้องมาแต่งตัวในห้องนี้ แต่ดันเผลอเข้าห้องน้ำห้องพี่สิก้า เลยๆๆๆทำให้พี่สิก้าต้องมาอาบน้ำห้องยูล แล้วๆๆๆๆก็เห็นแบบนี้…” ตลกเป็นบ้าเลย ปกติก็เคยเห็นเด็กนี่เขินอยู่หรอกนะ แต่ไม่เคยเห็นลนอะไรขนาดนี้เลย55555 ดูสิเขินจนพูดติดขัดไปหมด
“ขอโทษทำไม ฉันไม่ได้ว่าอะไรเลย ยูลหุ่นดีเหมือนกันนะเนี่ย” ฉันแกล้งเด็กนั่นโดยการเดินเข้าไปลูบท้องของเด็กนั่นเบาๆ ด้วยชุดแบบนั้นแหละ!! จะเสียตัวมั้ยเนี่ยฉัน
“ยะ..ยูลว่า พะ..พี่สิก้า ไปป แต่งงตัวดีกว่านะ ดะ..เดี๋ยวทุกคนจะรอเราสองคะ..คนนาน” เด็กนั่นพูดติดขัดสุดๆ พร้อมกับหน้าแดงอย่างเห็นได้ชัด และที่สำคัญ หัวใจเด็กนั่นเต้นเสียงดังสุดๆเลยล่ะ
“โอเค งั้นฉันไปแต่งตัวละ ยูลแต่งตัวเสร็จก็ลงไปก่อนเลยนะ” ฉันพูดพร้อมกับเดินกลับเข้าห้องไปแต่งตัวอย่งาสบายใจ แกล้งเด็กมันสนุกแบบนี้นี่เอง

-Yuri’s Part-
ตอนที่ฉันอาบน้ำเสร็จฉันไม่เห็นพี่สิก้าอยู่ในห้องเลยคิดว่าลงไปกินข้าวแล้ว ฉันก็เดินกลับมาที่ห้องเพราะเสื้อผ้าฉันอยู่ที่ห้อง แล้วฉันก็แต่งตัวโดยที่ไม่ได้คิดอะไร แล้วอยู่ๆพี่สิก้าก็เดินออกมาจากห้องน้ำห้องฉัน ด้วยสภาพที่มีแต่ผ้าเช็ดตัวปกปิดอยู่เท่านั้น แล้วสภาพฉันมีแค่บรากับกางเกงยีน ล่อแหลมด้วยกันทั้งคู่เลยวุ้ยยย ด้วยความที่ฉันนึกว่าพี่เค้าจะโกรธฉันก็พูดแก้ตัวออกไป พี่เค้าไม่โกรธแถมยังเดินมาลูบหน้าท้องฉันอีก บ้าเอ๊ยยยยย!!!! ฉันจะเป็นลมมม มาลูบเฉยๆนี่ยังไม่ค่อยเท่าไหร่ แต่นี่เล่นใส่ผ้าเช็ดตัวแค่ตัวเดียวมา ถ้าหลุดขึ้นมาล่ะเอ๊ยย ยูลไม่อยากจะคิดด
•///• พี่สิก้ายิ้มมุมปากก่อนจะเดินออกจากห้องไป หน็อยย แกล้งฉันนี่เองง หัวใจแทบวายยย หึ่ยยยย แต่ก็ถือเป็นโมเม้นต์ที่ดีอยู่นะ ^^
ฉันลงไปนั่งรอที่โต๊ะกินข้าวไม่นาน พี่สิก้าก็ลงตามมาแล้วก็นั่งลงที่ข้างๆฉัน ทุกคนกินข้าวด้วยกัน พูดคุยกันเฮฮายามเช้า ก่อนที่ต่างคนต่างออกไปทำงาน ส่วนตัลก็ไปบริษัทพี่สิก้าพร้อมกับฉันแล้วก็พี่สิก้า
ขณะที่ฉันมาถึงบริษัทพี่สิก้า และเปิดประตูห้อง ฉันก็ได้เจอกับคู่รักที่กำลังจูบกันอย่างไม่สนใจใคร นั่นแหละเพื่อนฉันกับพี่ฟานี่เอง ประเจิดประเจ้อสุดๆ วันนี้ฉันต้องเจออะไรแบบนี้อีกมั้ยเนี่ย…
“ห้องทำงานก็ไม่เว้นเนอะ แล้วจูบกันต่อหน้าเด็กๆแบบนี้ได้ไง” พี่สิก้าบ่นพร้อมกับนั่งลงที่โต๊ะ
“ทำไมล่ะ คนเค้าแสดงความรักต่อคนรักมันผิดตรงไหน แล้วเด็กๆที่ไหนอะไรของแก พูดอย่างกับไม่ได้มีแค่ยูลคนเดียวที่เห็น” พี่ฟานี่บ่นเล็กน้อย ส่วนไอแทก็กลับไปนั่งที่โซฟาเหมือนเดิม
“นู่นไง เด็กอีกคน” พี่สิก้าชี้ไปทางตัล
“เต้บบบ!!!” ตัลวิ่งไปหาพี่ฟานี่แล้วกอด ดูหน้าไอแทดิ5555 หมากำลังฉุน
“คริสสส!! กลับมาเมื่อไหร่เนี่ยย เต้บคิดถึงงง” พี่ฟานี่กอดตัลกลับ ฉันอยากจะสะกิดพี่ฟานี่ให้ดูแทมากๆเลย
“อะแฮ่ม!!” แทส่งเสียงเรียก ทำให้พี่ฟานี่ผละกอดตัลแล้วไปกอดแทแทน ร้ายนักนะไอเพื่อนคนนี้
“อะไรคะแทแท นี่ชื่อคริสตัลน้องยัยเจสมัน หึงหรอคะ” พี่ฟานี่พูด เห้อเหม็นความรักอีกแล้ว
“ก็ไม่ได้ว่าอะไรหนิคะ” แทพูดแล้วก็ทำหน้านิ่ง
“โอ๋เอ๋ๆ ไม่งอนนะคะ เดี๋ยวคืนนี้พี่ถูหลังให้” พี่ฟานี่พูดประโยคสุดท้ายเบาๆ แต่ด้วยความที่ห้องมันเงียบ ก็นั่นแหละได้ยินกันหมด ดูหน้าไอแทสิ เปลี่ยนสีหน้าเลยนะ ดูก็รู้ว่าไอเพื่อนตัวแสบหื่นขนาดไหน
“นี่ จะไปเคลียร์กันก็ไปเคลียร์กันที่บ้าน มาพูดอะไรกันตรงนี้ ทะลึ่ง เด็กอยู่กันเยอะแยะ” พี่สิก้าบ่นขึ้นมา
“แหม่ ทีเมื่อเช้าพี่สิก้ายังมาลูบหน้าท้องเด็กเลยนะคะ~~” ฉันแกล้งพูดขึ้นมา พี่สิก้าชะงักแล้วส่งสายตาดุๆมาให้ทันที หึหึไม่กลัวหรอก!
“ยัยเจสมีเรื่องอะไรอยากเล่าให้ฟังมั้ยจ๊ะ” พี่ฟานี่พูดพร้อมกับส่งสายตาเจ้าเล่ห์ไปให้
“ควอนยูล กลับบ้านเธอตายแน่” พี่สิก้าขู่ฉัน
“อะไรอ่ะ เป็นคนมาลูบท้องยูลเองแท้ๆ แถมมาลูบตอนที่ตัวเองมีแค่ผ้าขนหนูด้วย” ฉันแกล้งพูดต่อไปเรื่อยๆ พี่สิก้าก็เริ่มหน้าแดงขึ้นเรื่อยๆเช่นกัน หึหึ มาแกล้งฉันก่อนเองนะ!
“พอ!! หยูด!! นั่งเงียบๆไปเลย ฟานี่ไปทำงาน!! แยกย้าย!!! บ่ายโมงไปประชุมด้วย!” พี่สิก้าสั่งงานและสั่งทุกคนแก้เขิน 55555ตลกจริงๆเล๊ยยย
“ก็ได้ๆ เซ็งเลยย” พี่ฟานี่พูดพร้อมกลับไปทำงานที่โต๊ะ ส่วนตัลตอนนี้ก็หัวเราะกับท่าทางพี่สาวตัวเองก่อนที่จะเล่นมือถือต่อ ส่วนไอแทก็เอาแต่นั่งอ่านหนังสือที่มันชอบพกติดตัวประจำ แบบว่ายูลเหงาอ่ะค่ะ แหะๆ
ตอนนี้ก็เป็นเวลาบ่ายสองกว่าๆแล้ว พวกพี่สิก้ายังไม่ออกมาจากห้องประชุมเลย แถมดูเหมือนจะยังไม่ได้กินข้าวกลางวันด้วย ฉันเลยตัดสินใจลงไปซื้อข้าวข้างล่างในบริษัทพร้อมกับแทแล้วก็ตัล โดยซื้อมาทั้งหมด 5 กล่อง ก็คนละกล่องนั้นแหละ พวกฉันกลับขึ้นไปในห้องก็เจอพี่สิก้ากับพี่ฟานี่อยู่ในห้องพอดี น่าจะพึ่งประชุมเสร็จ
“ไปไหนกันมาเนี่ย” พี่ฟานี่ถาม
“พวกเราไปซื้อข้าวมาค่ะ ซื้อมาเผื่อพี่ฟานี่กับพี่สิก้าด้วย” ฉันตอบ
“มากินข้าวกันเถอะค่ะ เลยเวลามาตั้งนานแล้ว” แทพูด
“เจก็มาด้วยนะ เอาแต่ทำงาน เดี๋ยวก็ปวดท้องหรอก” ตัลพูดกับพี่สิก้า
ทั้งพี่ฟานี่และพี่สิก้าก็วางงานแล้วลุกขึ้นมากินข้าวพร้อมกันแล้วพี่ฟานี่ก็เป็นคนเปิดประเด็นเรื่องเมื่อเช้า นึกว่าจะลืมไปแล้วนะเนี่ย ฉันกับพี่สิก้าก็ผลัดกันเล่า ทั้งสามคนทีเหลือก็หัวเราะแล้วแซวทันที ส่วนฉันก็โดนพี่สิก้าส่งสายตาดุมาให้ ไม่น่าเลยฉัน…
หลังจากที่กินข้าวเสร็จพี่ฟานี่กับพี่สิก้าก็ไปทำงานต่อ ส่วนฉันก็หลับรอเป็นที่เรียบร้อยแล้ว~

-Jessica’s Part-
หลังจากที่ฉันกินข้าวเสร็จฉันก็นั่งทำงานยาวเลย จนในที่สุดงานฉันก็เสร็จจนได้ วันนี้งานน่ะเยอะสุดๆไปเลยล่ะ แล้วยิ่งมีโปรเจคใหม่คอยงอกขึ้นมาเรื่อยๆ แต่มันก็สนุกดีนะท้าทายดี ฉันบิดขี้เกียจพลางมองไปที่เด็กแสบที่กำลังนอนหลับอย่างสบายใจ คงจะรอจนเบื่อล่ะมั้ง ตอนนี้ในห้องมีแค่ฉันกับเด็กนี่ เพราะฟานี่หลังจากทำงานเสร็จก็ออกไปกับแฟนเด็กของนางทันที ส่วนคริสก็กลับบ้านไปแล้วเพราะอยากจะไปเล่นกับฮานิแล้วก็คยออุล เลยเหลือแค่ฉันที่นั่งทำงานพึ่งเสร็จกับเจ้าเด็กที่นอนหลับอย่างไม่รู้เรื่องอะไรเลย
“ยูล ตื่นได้แล้วๆ” ฉันเดินไปปลุก
“งื้ออ แล้วคนอื่นไปไหนแล้วอ่ะ” เด็กนั่นตื่นขึ้นมาไม่เจอใครถามขึ้น
“คนอื่นเค้ากลับกันหมดแล้ว นี่ ไปเดินเล่นที่ห้างกันมั้ย” ฉันชวนเด็กที่อยู่ตรงหน้า
“หืมม ไปๆๆ” ยูลตอบ
“งั้นไปกัน ฉันเก็บของเสร็จหมดแล้ว” ฉันพูดแล้วก็เดินไปที่รถพร้อมกับยูล
ฉันพายูลมาเดินเล่นที่ห้างแถวบ้าน เราเดินเล่น กินข้าว ช็อปปิ้ง แล้วก็ไปเล่นพวกเกมตู้น่ะ จริงๆตลอดเกือบ 5 เดือนที่ผ่านมาฉันกับยูลก็มาเที่ยงแบบนี้ด้วยกันบ่อยๆ แต่คีบตุ๊กตาไม่เคยได้เลยสักครั้ง -..- แต่ครั้งนี้เจ้าเด็กนั่นคีบได้!
“ได้แล้วๆๆ!!!!!” เด็กนั่นร้องดีใจออกมา
“ไหนๆ ได้ตัวอะไร” ฉันมองหน้าเด็กนั่นแล้วถาม
“นี่ ตุ๊กตาลิง นอนกอดสบายแน่ๆ” ยูลพูดแล้วก็กอดตุ๊กตา แล้วก็ยื่นให้ฉัน
“อ่ะ ยูลให้” ฉันรับไว้โดยที่ไม่ได้ถามอะไร
ทุกอย่างมันกำลังจะไปได้สวย จนกระทั่งฉันเจอกับพี่ดงอุค เลยทำให้เลยเรื่องเข้าใจผิด
“อ้าว น้องเจส มาเที่ยวหรอ” พี่ดงอุคมาทักฉัน
“อ่อ ค่ะ พอดีทำงานเสร็จก็อยากจะผ่อนคลายน่ะค่ะ” ฉันพูด
“พี่สิก้ากลับกันน ยูลอยากกลับบ้านแล้ว~” ยูลพูดอย่างงอแง
“ถ้างั้นพี่ไปแล้วนะ ยูลงอแงใหญ่แล้ว555” พี่ดงอุคพูดแล้วก็เดินจากไป นานๆจะได้เจอโดยบังเอิญเจ้าเด็กนี่หนิ
“ทำอะไรเนี่ยยูล! ฉันคุยกับพี่ดงอุคอยู่นะ” ฉันดุยูลไปทีนึง
“ก็ยูลอยากกลับบ้านแล้วอ่ะ อ๋อ อย่างนี้นี่เอง ที่ชวนยูลมาเนี่ย เพราะพี่รู้ใช่มั้ยคะ ว่าพี่ดงอุคก็มาที่นี่เหมือนกัน” ยูลพูดเสียงเรียบ เข้าใจผิดไปกันใหญ่แล้ว
“มันไม่ใช่อย่างนั้น แค่บังเอิญเจอกันเอง” ฉันพูด
“บังเอิญหรอคะ ทุกๆครั้งเวลาที่เจอกันในห้างแบบนี้พี่สิก้าก็บอกว่าบังเอิญทุกครั้ง แน่ใจหรอคะว่าครั้งนี้บังเอิญอีก” เด็กนั่นพูดเสียงดัง ฉันยอมรับว่าทุกครั้งที่ผ่านมา ฉันตั้งใจทำให้เป็นเรื่องบังเอิญ แต่ครั้งนี้มันบังเอิญจริงๆ
“แล้วไงล่ะ ถ้าครั้งนี้มันจะบังเอิญจริงๆ หรือตังใจบังเอิญ แล้วยูลจะทำไมล่ะ” ฉันเสียงดังใส่
“ยูลถามจริงๆนะ ที่ผ่านมา พี่ไม่รู้สึกอะไรกับยูลจริงๆหรอ” ยูลถามเสียงแผ่ว
“…”ฉันเงียบไม่ได้ตอบอะไรไป จริงๆฉันก็รู้สึกชอบยูลขึ้นมาแล้วนะ แต่พอมาเจอวันนี้ ฉันก็รู้ว่ายูลยังคงนิสัยเด็กอยู่ ถ้าต่อไปคบกันเป็นแฟนกัน แล้วยังคงเป็นแบบนี้ ก็คงจะเลิกกันได้ไม่ยาก ฉันไม่อยากจะให้มันเกิดเรื่องแบบนั้น
“ที่ผ่านมายูลคิดมาตลอดว่าที่พี่สิก้า ยอมให้ยูลนอนกอดทุกคืน แล้วพี่สิก้ากอดยูลตอบ ที่พามาเที่ยวด้วยกัน ที่พี่คอยดุเวลายูลไม่ค่อยดูแลตัวเองดีๆ แล้วก็คืนนั้นที่พี่บอกว่าพี่เป็นห่วงยูล เรื่องทั้งหมดยูลคิดเองอยู่ฝ่ายเดียวใช่มั้ยคะ จริงๆพี่ไม่ได้คิดอะไรกับยูลเลยถูกมั้ยคะ ทำไมล่ะ” เด็กนั่งพูดเสียงสั่น ใบหน้าของเด็กนั่นมีน้ำตาคลออยู่
“เพราะเธอเป็นแบบนี้ไง เพราะเธอยังเด็กอยู่ เธอรู้จักความรัก รู้จักคำว่ารักจริงๆรึเปล่าฉันยังไม่รู้เลย ฉันว่ายูลพอเถอะ เลิกรักฉันเถอะนะ” ฉันพูด เอาตรงๆฉันก็เหนื่อยใจนะ เหนื่อยที่ต้องเป็นแบบนี้ แล้วนี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่เราทะเลาะกันเรื่องเล็กๆน้อยๆแบบนี้ด้วย จริงๆมันเป็นแค่เรื่องเล็กๆ แต่อีกฝ่ายชอบทำให้เป็นเรื่องใหญ่ตลอด
”…พี่สิก้าบอกให้ยูลเลิกทำนิสัยเด็กแบบนี้ยูลยังพอทำได้ แต่พี่สิก้าจะให้ยูลเลิกรักพี่ยูลคงทำไม่ได้หรอกค่ะ ขอโทษนะคะที่ทำให้ลำบากใจ ยูลมันก็เป็นแค่เด็กนั่นแหละค่ะ” ยูลพูดจบก็หันหลังแล้วเดินหนีไปทันที เห้ออ ฉันคงพูดแรงไปอีกแล้วสินะ
ฉันเดินไปที่รถเพราะคิดว่ายูลอาจจะรอที่นั่น แต่ฉันกลับไม่เจอ ฉันเลยส่งข้อความไปหาและโทรก็ไม่มีการตอบรับอะไรกลับมาเลย ฉันจึงขับรถกลับบ้านทันที ทันทีที่ฉันขับรถกลับบ้านคริสก็ถามหายูล ฉันเลยรู้ว่ายูลยังไม่กลับบ้าน ฉันเลยเล่าเรื่องทุกอย่างให้คริสฟัง
“โธ่เจ เอาอีกแล้วนะ ที่ยูลพูดไปน่ะ ยูลเค้าแค่น้อยใจ ที่เจเอาแต่สนใจแต่กับพี่ดงอุค ถ้าเป็นตัล ตัลก็คิดนะ ว่าที่เจอกันวันนี้อ่ะ ก็คงเป็นเรื่องตั้งใจให้บังเอิญเหมือนทุกๆครั้งที่ผ่านมา รวมกับยูลเค้ารักเจมานาน เค้าพยายามมานาน แต่เจกับไม่สนใจเลย ก็เลยน้อยใจเอามากๆ และก็ที่ตัลอยากจะดุเจจริงๆเลยนะ เจไม่ควรไปพูดหรือบอกใครว่า ให้เลิกรักเจไป มันเหมือนเจไปดูถูกความรักเค้าอ่ะ แล้วก็เด็กแล้วไงอ่ะเจ เด็กแล้วมีความรักไม่ได้หรอ เด็กแล้วต้องไม่รู้จักความรักหรอเจ เด็กน่ะมีความรักที่บริสุทธิ์ที่สุดแล้วเจรู้มั้ย ตอนที่ยูลเล่าว่ายูลขอจีบเจ ตอนแรกตัลก็ไม่เชื่อหรอกคิดว่ายูลเล่นๆ เพราะคิดว่าเดี๋ยวยูลก็เปลี่ยนคนชอบไปเอง แต่พอมาวันนี้ตัลรู้เลยนะ ว่ายูลรักเจมากๆ ต่อให้เสียใจแค่ไหนก็ยังรักเจอยู่…”ตัลสวดฉันยาวเลยย
“แต่เจก็กันไปพูดแบบนั้นใส่ยูล คริสจะบอกพี่แบบนี้ใช่มั้ย” ฉันพูด
“ใช่ เจ คริสถามจริงๆนะ เจรู้สึกยังไงกับยูล” คริสถามฉันอย่างจริงจัง
“เจรู้สึกว่า เวลาที่เจอยู่กับยูลเจสบายใจนะ แล้วเจก็หงุดหงิดมากๆเวลาที่ยูลชอบไม่ดูแลตัวเอง แต่เจกลัวอ่ะ เจกลัวว่าถ้ายูลยังทำนิสัยเด็กแบบนี้อ่ะ กลัวว่าคบกันไปจะเลิกกันอ่ะ เจก็ไม่อยากจะเสียยูลไป” ฉันว่าฉันคงรักยูลไปแล้วจริงๆล่ะ มันคงมากเกินกว่าคำว่าชอบแล้วล่ะ
“ไม่มีใครคบกันเพื่อเลิกหรอกนะเจ เจเชื่อตัลสิ คนเป็นแฟนกันอ่ะ แน่นอนมันก็ต้องมีทะเลาะกันอยู่แล้ว เพราะต่างคนก็ต่างมีความคิดเป็นของตัวเอง แต่ถ้าคนเค้ารักกันจริงๆอ่ะ เค้าจะทำทุกทางเพื่อที่จะรักษาความรักนั้นให้คงอยู่ เพราะงั้นอ่ะ เรื่องนั้นเป็นเรื่องของอนาคต ถ้าเจมัวแต่กังวลเรื่องอนาคต แล้วเรื่องราวในตอนนี้ตอนปัจจุบันจะเกิดขึ้นได้ยังไงล่ะเจ” คริสพูดเตือนสติฉัน ตอนนี้ฉันอยากไปขอโทษยูลมากๆ แต่ฉันไม่รู้ว่ายูลอยู่ไหน
“เจเข้าใจแล้วล่ะ เจขอบใจคริสมากนะที่เตือนสติให้ ว่าแต่ชำนาญเรื่องรักแบบนี้มีแฟนแล้วหรอเรา” ฉันเริ่มคลายกังวลได้หน่อย
“ไม่บอก เอาเป็นว่าเจเคลียร์เรื่องยูลก่อน แล้วค่อยมาคุยกับตัลเรื่องนี้ เคมั้ย” คริสพูด
“อื้ม ว่าแต่นี่เราก็ยืนคุยกันนานแล้วนะ ยูลยังไม่กลับมาเลยอ่ะ” ฉันมองออกไปที่ประตูหน้าบ้าน
“เจรู้มั้ยว่ายูลสนิทกับใครมากที่สุด” คริสถามฉัน เท่าที่ฉันอยู่กับยูลมาก็มีแค่แทคนเดียว
“มีแค่แทคนเดียว ใช่! บางทียูลอาจจะไปหาแทก็ได้” ฉันพูดพลางกดเบอร์ไปหาฟานี่ เพราะฟานี่น่าจะอยู่กับแทแน่ๆ
‘ฮัลโหลว่าไงเจส’ ฟานี่รับสาย
“ฟานี่ยูลอยู่กับแทปะ?” ฉันถามทันที
‘อยู่ น้องร้องไห้ใหญ่เลยไม่รู้ใครทำอะไร ฉันเลยให้แทแทปลอบกันเองไปก่อนในห้อง กะว่าดีขึ้นแล้วค่อยถาม’ ฟานี่พูด เหมือนฟานี่จะยังไม่รู้อะไรเลยสินะ
“เอาเป็นว่า ฝากดูยูลไปก่อนนะ เดี๋ยวฉันไปหา แล้วนี่อยู่บ้านใครเนี่ย บ้านแก หรือบ้านแท” ฉันถาม
‘บ้านแทแท อย่าบอกนะว่าที่น้องเป็นแบบนี้เพราะแกอ่ะ’ ฟานี่ถาม สมแล้วที่เป็นเพื่อนกัน
“อืออ” ฉันตอบเบาๆ
‘รีบๆมาเลย มาเล่าให้ฉันฟังแล้วก็รีบๆเคลียร์กันด้วย เดี๋ยวส่งโลบ้านแทไปให้ รีบๆมาล่ะ’ ฟานี่บ่นฉันก่อนที่จะวางสายไป แล้วส่งโลเคชั่นบ้านแทมาให้ในไลน์
“ได้ที่อยู่บ้านแทมาแล้ว” ฉันบอกกับคริส
“งั้นเดี๋ยวตัลไปด้วย” คริสพูดแล้วก็ไปรอที่รถ
ฉันหยิบกุญแจรถแล้วรีบขับออกไปบ้านแทพร้อมกับตัลที่คอยบอกทางให้

•~•~•~•~•~•~•~•~•~•~•~•~•~•~•~•~•~•





เรากลับมาแล้วววววววววว
สุขสันต์วันสงกรานต์ย้อนหลังนะคะ นักอ่านทุกคนนน
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 28 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

35 ความคิดเห็น

  1. #21 kkubyul (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 17 เมษายน 2562 / 08:34
    ยูลจะไปเรียนต่อแน่ๆถ้ายังเป็นแบบนี้อยู่
    #21
    0
  2. #20 sirapat_sukrod (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 16 เมษายน 2562 / 18:37

    มาต่อน่ะคร้าบบบบ
    #20
    0