My KIDS (KISS) [YulSic][TaeNy]

ตอนที่ 21 : • ตอนที่ 21 •

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 658
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 31 ครั้ง
    11 เม.ย. 62

-Jessica’s Part-
หลังจากที่ฉันทำงานเสร็จฉันก็ออกมาเที่ยวกับพี่ดงอุคทันที พี่ดงอุคพาฉันมากินข้าว ซื้อของ แล้วก็ดูหนัง ไอมีความสุขมันก็มีความสุขนะ แต่ก็นะ ตั้งแต่วันที่เด็กนั่นบอกชอบฉัน เวลาฉันไปเที่ยวหรือไปไหนกับพี่ดงอุคมันต้องมีเสียงหรือภาพของเจ้าเด็กแสบนั่นโผล่มาตลอดเลย แต่ใจนึงฉันก็มีพี่ดงอุคน่ะสิ ทำไมถึงได้ลังเลมากมายขนาดนี้นะ แล้วยิ่งพี่ดงอุคบอกจีบด้วยนี่ ยิ่งหนักใจใหญ่เลย เห้อออ เอาเป็นว่าทำตรงนี้ให้มันดีที่สุดไปก่อนละกัน
“น้องเจสครับ” ฉันคงจะเหม่อลอยไปหน่อยล่ะมั้ง พี่ดงอุคเลยเรียกฉัน
“คะ? มีอะไรรึเปล่าคะ?” ฉันหลุดออกจากความคิดแล้วถามกลับ
“อ่อ พอดีพี่จะถามว่า ดูหนังเสร็จแล้วน้องเจสจะไปเดินเล่นอะไรที่ไหนรึเปล่าครับ หรือจะกลับบ้านเลย”
“กลับบ้านเลยก็ได้ค่ะๆ เจสว่าเราไปกันเลยมั้ยคะ หนังใกล้เข้าแล้ว ไปกันค่ะ^^” ฉันพูดกับพี่ดงอุคพร้อมยิ้มให้
“โอเคครับ”
ฉันกับพี่ดงอุคดูหนังรอบ 6 โมงกว่าๆ กว่าหนังจะจบก็ปาไป 2 ทุ่มกว่าๆเกือบจะ 3 ทุ่มแล้วล่ะ หลังจากดูหนังเสร็จพี่ดงอุคก็มาส่งฉันที่บ้าน เทคแคร์ดีสุดๆไปเลย
“ไว้ครั้งหน้าเราไปเที่ยวกันอีกนะครับ” พี่ดงอุคพูดฉันเมื่อรถจอดที่หน้าบ้าน
“ได้เลยค่ะ แล้วเจอกันนะคะ” ฉันพูดพร้อมกับปิดประตูรถ ฉันยืนมองรถพี่ดงอุคขับออกไปก่อนที่จะเดินเข้าบ้าน
วันนี้บ้านทำไมดูคึกจังนะ มีแขกหรอ?
“คริส!!! มาตอนไหนเนี่ยย คิดถึงจังง” ฉันเดินเข้ามาเจอบุคคลที่ฉันคิดถึงมากกกที่สุดด คริสตัล น้องรักของฉันเองง
“มาตั้งนานแล้ว เจมัวแต่ไปเที่ยวกับพี่ดงอุค ตัลน้อยใจนะเนี่ย” คริสแกล้งทำเป็นงอน
“โอ๋ๆ นี่ไงง มาแล้วว เจคิดถึงคริสที่สุดเลยย~~” ฉันเดินเข้าไปกอดน้องสุดที่รัก
“ไม่ต้องเลยเจอ่ะ ทำแบบนี้ทุกเลยเลย” เวลาคริสงอนฉันทีไร ถ้าฉันอ้อนแบบนี้คริสก็ใจอ่อนทุกทีเลยล่ะ
“เดี๋ยวคืนนี้ให้นอนกอดเอามั้ย” ฉันพูด
“อ้าว แล้วยูลล่ะ” เจ้าเด็กนี่หนิ -..-
“เธอเป็นน้องฉันรึไง” ฉันแกล้งยูล
“ไม่ต้องเลยเจ เจนอนกอดยูลไปเถอะ เนอะยูลเนอะ” คริสทำไมถึงเข้าข้างเจ้าเด็กนี่ แล้วไปสนิทกันตอนไหนเนี่ย
“ทำไมคริสดูสนิทกับยูลจังอ่ะ” ฉันถาม
“จะเริ่มไงดีล่ะ ต้องยกความดีความชอบให้เจ้าคยออุลที่วิ่งมาเล่นกับฮานิ ทำให้ตัลได้รู้จักกับยูล แล้วก็สนิทกันเลย” ตัลเล่าย่อๆให้ฉันฟัง
“นี่บ้านมีหมา 2 ตัวแล้วหรอเนี่ย” วุ่นวายแน่ๆ
“เอาน่าพี่สิก้า ฮานิจะได้ไม่เหงาไงงง~” ตัวดีเลยเธอน่ะ ยัยเด็กแสบเอ๊ย!!
“ช่ายยย คยออุลกับฮานิดูสนิทกันเร็วมากเลยนะ ดูสิๆๆๆ” ตัลชี้ไปที่หมา2ตัวที่เล่นด้วยกัน เข้าขากันดีเหลือเกินนน
“เห้ออ คริสพูดแบบนี้เจจะว่าอะไรได้ล่ะจริงมั้ย” ฉันพูดอย่างจำยอม
“แล้วเจกินข้าวมายังอ่ะ” คริสถามฉัน
“พี่กินเรียบร้อยแล้วล่ะๆ”
“ว้า เจอดกินฝีมือตัลเลยย ไว้พรุ่งนี้เช้าเดี๋ยวตัลทำข้าวเช้าให้กินดีมั้ยยๆ” คริสทำตาวาว
“เอาสิ เจก็คิดถึงฝีมือตัลเหมือนกัน~” ฉันพูดพร้อมกับยีหัวเจ้าน้องสาว
“เจอ่า หัวตัลยุ่งแล้ว ไปๆเจไปอาบน้ำได้แล้วๆ” ตัลไล่ฉัน
“คืนนี้ไม่กอดเจจริงๆหรอคริส” ฉันทำหน้าอ้อนสุดๆ ก็ฉันคิดถึงหนิ!
“แล้วยูลล่ะ?” เด็กนั่นเกี่ยวไร?
“ไม่เป็นไรๆ ยูลให้วันนึงก็ได้ พี่สิก้านอนกับตัลเถอะ” ยูลพูดแล้วยิ้ม
“ถึงไม่ขอฉันก็จะนอนกอดตัลอยู่แล้ว~” ฉันพูดแรงไปรึเปล่านะ
“เจ!! พูดไรอ่ะ ยูลมานอนกับเจก็ได้นะ ตัลไม่ได้ว่าอะไรๆ” คริสดุฉัน ฉันพูดไรผิดอ่า~~
“ไม่เป็นไรๆ พี่สิก้าเค้าคิดถึงตัลน่ะ วันนี้ทั้งสองนอนด้วยกันเถอะๆ ยูลว่ายูลจะไปอาบน้ำแล้ว ฝันดีล่วงหน้านะๆ” ยูลพูดพร้อมกับยิ้มให้ก่อนจะเดินขึ้นไปข้างบน
“เจอ่ะ ยูลงอนแล้วนะ” คริสทำหน้าบึ้งใส่ฉัน
“เจทำไรผิดอ่ะ” ฉันถาม ก็ฉันไม่รู้จริงๆหนิ!
“เจก็รู้ว่ายูลชอบเจ จีบเจอยู่ ไปพูดอย่างนั้นยูลน้อยใจแย่” ทำไมคริสต้องปกป้องด้วยอ่า~
“ก็เจคิดถึงคริสอ่ะ เจอยากนอนกอดคริส แค่คืนเดียวเองเหอะ เดี๋ยวพรุ่งนี้เจก็ให้เด็กนั่นนอนกอดเจเหมือนเดิมนั่นแหละ” อ่ะ ฉันเผลอหลุดพูดไปจนได้
“เอ๊ะ เจแอบมีใจให้ยูลเหมือนกันอ่ะดิ แหนะ” แล้วแต่เลยจ้าาา
“ก็นิดนึงอ่ะ แต่คริสก็รู้หนิว่าเจชอบพี่ดงอุค แล้วพี่ดงอุคเค้าก็ชอบเจ เค้าบอกว่าเค้าขอจีบเจ” ฉันพูด
“เจ คริสจะบอกอะไรให้อย่างนะ ชอบกับรักน่ะไม่เหมือนกันหรอกนะเจ คริสไปอาบน้ำละ เจรีบๆขึ้นมานะ คริสจะนอนรอเจกอด~~~” นี่ฉันโดนเด็กที่เป็นน้องสาวแท้ๆสอนหรอเนี่ย…
ชอบ กับ รัก ยิ่งสับสนเข้าไปกันใหญ่ เห้อออ ฉันสบัดหัวไล่ความคิดไม่ให้ตัวเองคิดอะไรฟุ้งซ่านมากมาย ก่อนที่จะขึ้นห้องไปอาบน้ำ

-Taeyeon’s Part-
ฉันพาเยริกับพี่ฟานี่มากินอาหารญี่ปุ่น แบบว่าที่เค้าทำสดๆให้ลูกค้าดูเลยน่ะ น่าจะดึงดูดความสนใจเด็กๆได้ดี
“ว้าววววววว พี่แทพี่ฟานี่ดูสิ เมื่อกี้ไฟลุกขึ้นมาเลยยย” เยริพูดอย่างตื่นเต้นเมื่อเห็นไฟที่ลุกท่วมเนื้อ
“เชฟที่นี่เก่งมากๆเลยนะคะ แทเคยมากินครั้งนึง อาหารอร่อยมากด้วย” ฉันบอกพี่ฟานี่
“แทแทมากินกับใครคะ?” พี่ฟานี่ถามฉัน
“แทมากินกับยูลค่ะ พี่ฟานี่คิดว่ามากินกับใครหรอคะ” ฉันแกล้งพี่ฟานี่
“อย่างแทแทก็คงกินกับสาวมั้งคะ” พี่ฟานี่พูดอย่างไม่มองหน้า พร้อมกับกินเนื้อที่อยู่ตรงหน้า
“ใช่ค่ะ มากินกับสาว อายุมากกว่าแทด้วย” ฉันพูดไป จริงๆสาวคนนั้นก็คือพี่ฟานี่นั่นแหละ
“นั่นไง จริงด้วย ใครคะ ชื่ออะไร ฟานี่เคยเจอรึเปล่า” พี่ฟานี่ถามคำถามรัวๆ ท่าทางจะหึง5555
“พี่ฟานี่ก็ลองเปิดกล้องหน้ามือถือดูสิคะ แทแทมากินกับสาวคนนั้นแหละ” ฉันพูดพร้อมกับก้มหน้ากินข้าว
“เอ๊ะ แทแทอ่ะ แกล้งพี่หรอ เอาใหญ่แล้วนะเราน่ะ” พี่ฟานี่เปิดกล้องตามที่ฉันบอกก่อนจะหันมาหน้าแดงใส่
“แทไม่เอาใหญ่หรอกค่ะ แทจะเอาพี่ฟานี่” ฉันกระซิบประโยคสุดท้ายเบาๆข้างหูพี่ฟานี่
เพี๊ยะ!! พี่ฟานี่ตีแขนฉันพร้อมกับเขินใหญ่
“ทะลึ่ง!! คืนนี้กลับไปนอนบ้านเลยๆ” พี่ฟานี่แกล้งไล่ฉัน
“ได้ค่ะ แทแทนอนบ้านก็ได้ แต่พี่ฟานี่ต้องมานอนบ้านแทแทน โอเคมั้ยคะ^^” ฉันแกล้งพี่ฟานี่
“ไปไหนก็มีแต่เสียเปรียบ นี่ กินเข้าไปเลย” พี่ฟานี่กลบเกลื่อนด้วยการเอาเนื้อในจานใส่ปากฉัน เนื้อมื้อนี้คงจะหวานกว่าเนื้อทุกๆมื้อล่ะมั้งเนี่ยยย555555
ฉันกับพี่ฟานี่แล้วก็เยริพอกินข้าวเสร็จก็ต่อด้วยกินไอติมด้วยกันต่อ ก่อนที่จะไปเดินย่อยที่สวนสาธารณะแถวๆบริษัท เยริวิ่งเล่นไปมาจนเหนื่อย แล้วก็นั่งพักใต้ต้นไม้ใหญ่ เดี๋ยวสักพักก็คงจะหลับแล้วล่ะมั้ง

-Tiffany’s Part-
น้องเยมวิ่งเล่นกับแทแทจนเหนื่อยก่อนที่จะพักที่ใต้ต้นไม้ใหญ่ อยู่ดีๆเยมก็อยากให้ฉันเล่านิทานให้ฟัง สงสัยคงง่วงแล้วล่ะ
“พี่ฟานี่ขา เล่านิทานให้เยมฟังหน่อยได้มั้ยคะ” เยมเดินมาข้างๆฉันพร้อมกับนอนลงบนตักฉันแล้วพูดอย่างอ้อนๆ เจอแบบนี้เข้าไปใครไม่เล่าให้ฟังก็คงจะใจร้ายเกินแล้วล่ะ
“ได้เลยค่ะ เด็กดี” ฉันพูดพร้อมกับลูบหัวเยมเบาๆ ก่อนที่จะเปิดมือถือเพื่อหานิทานมาเล่าให้เด็กน้อยที่นอนตาปรืออยู่ที่ตักฟัง ระหว่างนั้นแทแทก็ค่อยๆมานอนที่ตักฉันอีกข้าง ฉันมองหน้าแล้วยิ้มก่อนที่จะเริ่มเล่านิทานให้ทั้งสองฟัง
“กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว……” ฉันเริ่มเล่นนิทานไปเรื่อยๆ จนค่อยๆจบไปทีละเรื่อง ทีละเรื่อง จนรู้ตัวอีกที เด็กน้อยทั้งสองคนที่นอนอยู่ที่ตักฉันได้นอนหลับไปซะแล้ว…
ฉันนั่งอยู่แบบนั้นมองทั้งสองกำลังหลับด้วยสีหน้ายิ้มแย้ม ท่ามกลางสายลมแผ่วเบา จนในที่สุดฉันก็เคลิ้มหลับไปตามๆกัน ฉันหลับไปนานเท่าไหร่ไม่รู้ แต่รู้ตัวตื่นอีกทีก็เพราะมีคนโทรศัพท์มาหาฉัน ฉันดูที่หน้าจอมือถือก่อนจะพบว่าคุณไอรีนโทรมาหา สงสัยคงจะมารับเยมแล้วล่ะมั้ง
“สวัสดีค่ะ คุณไอรีน จะมารับเยมแล้วใช่รึเปล่าคะ” ฉันถามเสียงเบาๆ เพื่อไม่ให้ทั้งสองคนตื่น
“อ่อ ค่ะ พอดีฉันมาหาคุณฟานี่ที่บริษัทแล้วไม่เจอน่ะค่ะ” คุณไอรีนพูด
“พอดีพาเยมมาเดินเล่นข้างนอกน่ะค่ะ คุณไอรีนรอที่นั่นก็ได้ค่ะ ฉันอยู่สวนสาธารณะใกล้ๆนี้เอง เดี๋ยวฉันขึ้นไปหาค่ะ” ฉันพูด
“ได้ค่ะ ขอบคุณนะคะ” คุณไอรีบพูดจบก็วางสายไป
“แทแทคะ ตื่นได้แล้วค่ะ คุณไอรีนมารับเยมแล้ว” ฉันปลุกแทแท
“ค่า~ เมื่อยมั้ยคะ” แทแทงัวเงียลุกขึ้น แล้วถาม
“นิดหน่อยค่ะ” ฉันพูด
“งั้นเดี๋ยวกลับบ้านแทนวดให้นะคะ” แทแทพูดพร้อมกับเดินไปอีกฝั่ง
“เยมคะ ตื่นได้แล้วค่ะ ไปหาคุณแม่กัน”แทแทปลุกเยริ
“งือออ อุ้มหน่อย~” เยมงัวเงียพร้อมกับอ้อนให้แทแทอุ้ม
“มาค่ะ ฮึ้บ!” แทแทอุ้มเยริ พร้อมกับจับมือฉันลุกขึ้นยืน
ฉันกับแทแทเดินเข้าบริษัท ระหว่างทางเยริดันอยากเข้าห้องน้ำ แทแทเลยพาไปเข้าห้องน้ำ ส่วนฉันเดินเข้าห้องไปหาคุณไอรีน
“คุณไอรีน รอนานมั้ยคะ แล้วนี่…” ฉันถามเมื่อเห็นคุณไอรีนอยู่กับผู้หญิงอีกคน
“นี่สามีฉันค่ะ ชื่อซึลกิ ซึลกินี่คุณทิฟฟานี่ ที่คอยดูแลลูกเราให้” คุณไอรีนแนะนำ
“แล้วนี่คุณซึลกิหายดีแล้วหรอคะ” ฉันถาม
“ดีขึ้นแล้วค่ะ พอดีได้พักผ่อนด้วยแล้วก็ได้ยาตัวแรงด้วยน่ะค่ะ อาการเลยดีขึ้น”คุณซึลกิพูด
“ป๊ากิ!!!!” เยริที่พึ่งเข้าห้องน้ำเสร็จเดินเข้ามาในห้องเห็นผู้เป็นพ่อ(?)ก็วิ่งเข้าไปกอดทันที
“ไงงง ตัวแสบของป๊า ดื้อกับพี่เค้ามั้ยเนี่ย” คุณซึลกิพูดกับเยริ
“เยมไม่ดื้อสักนิดเลยย ไม่เชื่อถามพี่ฟานี่กับพี่แทได้เลย” ช่างพูดจริงๆเลยเด็กคนนี้
“ขอบคุณอีกครั้งนะคะ ที่ช่วยดูให้น่ะค่ะ” คุณไอรีนพูดพร้อมขอบคุณ
“ไม่เป็นไรค่ะ ถือซะว่า ฉันได้ฝึกเลี้ยงเด็กด้วย เผื่อได้เลี้ยงในอนาคต” แทแทพูดขึ้นแล้วมองมาทางฉัน
“ทั้งสองเป็นแฟนกันหรอ เหมาะสมกันมากๆเลย คบกันนานๆนะ” คุณซึลกิพูด
“ถ้างั้นฉันขอตัวกลับก่อนนะคะ ขอบคุณอีกทีนะคะ” คุณไอรีนพูดพร้อมกับเดินออกไปพร้อมกับคุณซึลกิและเยริ

“แทแทอ่ะ ไปพูดแบบนั้นได้ไงเนี่ยย ฟานี่เขินนะ” ฉันบอกแทแททันทีที่พวกคุณไอรีนออกไป
“ทำไมอ่ะ แทพูดผิดตรงไหน ก็ฝึกไว้ไง เผื่อได้เลี้ยงลูกของเราไง” แทแทเน้นคำว่าลูกของเรา บ้าๆๆๆๆๆๆ พูดอะไรออกมา แทแท~~~~
“พอเลยๆ กลับบ้านดีกว่า” ฉันเดินหนี
“อ่ะๆ กลับก็กลับ ไปค่ะ เดี๋ยววันนี้แททำอาหารเย็นให้พี่ฟานี่กิน” แทแทพูดแล้วเดินมาจับมือฉัน
ฉันกับแทแทจับมือกันตั้งแต่อยู่ในห้องจนเดินมาถึงลานจอดรถแล้วค่อยปล่อย เพราะต้องขึ้นรถ ฉันกับแทแทคุยกันตลอดทาง ส่วนใหญ่ก็มีแต่ฉันที่เขินตลอดทาง ก็แทแทน่ะสิเดี๋ยวนี้ชอบพูดอะไรทะลึ่ง ต่างจากที่เคยเจอกันตอนแรกสุดๆ ไม่คิดว่าจะเป็นเด็กแบบนี้!! แต่ฉันก็ชอบนะ>< จนในที่สุดก็ถึงบ้านฉัน เราสองคนนั่งกินอาหารเย็นด้วยกันโดยเชฟก็ไม่ใช่ใครที่ไหน แทแทนั่นเองงง เรานั่งกินข้าวกันสักพักก่อนที่จะขึ้นไปอาบน้ำ และล้มตัวลงนอนด้วยกัน เราต่างนอนหลับท่ามกลางอ้อมกอดของกันและกัน ค่ำคืนนี้คงมีแต่ฝันดีเลยล่ะ…

-Yuri’s Part-
จริงๆแล้วฉันไม่ได้งอนอะไรหรอก มันก็แค่นอยๆน่ะ ไม่ได้นอยเรื่องที่วันนี้ไม่ได้นอนกอดพี่สิก้านะ แต่นอยที่พี่เค้าพูดน่ะ มันก็จริงแหละ ถึงเราไม่ให้ยังไงพี่เค้าก็จะนอนกอดตัลอยู่ดี จริงๆมันก็มีแค่เราฝ่ายเดียวแหละ ที่ไปขอเค้าทำแบบนั้น เป็นเราเองที่ไปขอนอนกอดเค้า แต่มันก็อยู่ที่เค้านั่นแหละ เค้าอาจจะให้เรากอดเพราะเค้าเหงาคิดว่าเราเป็นเหมือนน้องสาวเค้าก็ได้ เพราะยังไงเรามันก็เด็กหนิ แถมเป็นผู้หญิงด้วย เห้ออ มัวแต่คิดมากจนนอนไม่หลับจนได้ ออกไปเดินเล่นข้างนอกสักแปปละกัน
ฉันหยิบเสื้อโค้ทพร้อมกับเดินลงไปข้างล่าง ก็ไม่พบเจอใคร สงสัยคงจะขึ้นไปนอนกันหมดแล้วล่ะมั้ง ฉันออกมาเดินเล่นรอบๆหมู่บ้าน พลางคิดไปคิดมา ก็คิดมันทุกเรื่องนั่นแหละ ทั้งเรื่องพี่สิก้า เรื่องพี่ดงอุค ไหนจะทั้งเรื่องเรียนต่ออีก อีกสองอาทิตย์ก็จะหมดเวลาให้คำตอบแล้ว จริงสิอีกไม่กี่วันก็จะวันเกิดพี่สิก้าแล้ว จะว่าไปก็อยู่กับพี่สิก้ามาก็เกือบจะห้าเดือนแล้วนะ เวลาผ่านไปเร็วจริงๆ แถมเราเองก็ยังรักพี่เค้ามากเพิ่มขึ้นทุกวัน ฉันคิดไปเรื่อยจนเริ่มเหนื่อยที่จะคิด แล้วความง่วงก็เข้ามาแทนฉันจึงเดินกลับบ้าน ก็เจอทั้งพี่สิก้าแล้วก็ตัลอยู่ข้างล่างเหมือนรอใครสักคนอยู่
“อ้าว นี่ไม่นอนกันหรอ มาทำอะไรข้างล่างอ่ะ” ฉันถามพลางถอดเสื้อโค้ท
“นี่หายไปไหนมา ดึกขนาดนี้ยังจะไปข้างนอกอีกหรอ อากาศข้างนอกก็หนาว ถ้าไม่สบายเข้าโรงพยาบาลอีกขึ้นมาจะทำยังไง” พี่สิก้าพูดอย่างโมโห
“เจใจเย็นๆหน่า คือตัลจะเข้าไปหายูลในห้อง แต่ไม่เจอยูล ก็เลยลงมาข้างล่าง แล้วก็ไม่เห็นรองเท้ายูลน่ะ เลยคิดว่ายูลน่าจะออกไปข้างนอกแต่ก็ไม่รู้ไปไหน เลยมารอเผื่อเจอยูลกลับเข้ามา แล้วเจกับตัลนั่งรอนานมาก แล้วยูลก็เข้ามา แค่นั้นแหละ” ตัลอธิบาย พี่สิก้าโกรธอีกแน่ๆ
“ยูลนอนไม่หลับน่ะ เลยออกไปเดินเล่นรอบหมู่บ้านมา คิดว่าไปแปปเดียวเลยไม่ได้บอกน่ะ ขอโทษที่ทำให้ต้องออกมานั่งรอแบบนี้นะ” ฉันพูดอย่างรู้สึกผิด
“ไม่เป็นไรๆ ยูลกลับมาไม่เป็นไร ก็โอเคแล้วล่ะ ไปเถอะ ขึ้นไปนอนกันๆ” ตัลพูด พี่สิก้าเงียบไปเลย สงสัยโกรธฉันจริงๆแน่ๆเลย
พี่สิก้า ตัล และฉัน เดินขึ้นไปที่ห้องนอนของตัวเอง ตัลเรียกฉันขณะที่ฉันกำลังจะเปิดประตูห้อง
“ยูล มานอนด้วยกันก็ได้นะ นอนกอดกัน 3 คน” ตัลชวน
“จะดีหรอ อึดอัดเปล่าๆ” ฉันพูดพลางมองหน้าพี่สิก้า
“จะเข้ามานอนก็เข้ามา อย่าลีลา เร็วฉันอยากนอนแล้ว” พี่สิก้าพูดเสียงเรียบก่อนที่จะเดินเข้าห้องไปก่อน
“มาเร็วยูล เจพูดแบบนี้แสดงว่านอนได้” ตัลพูดกระซิบพร้อมขยิบตาให้ ฉันเลยเดินเข้าไปในห้องพี่สิก้า โดยตำแหน่งนอนคือ ตัล พี่สิก้า และก็ฉัน ฉันเดินไปปิดไฟแล้วก็นอนหันหลังให้พี่สิก้า แต่ฉันก็นอนไม่หลับอยู่ดี เพราะฉันคิดอยู่ว่าจะทำยังไงให้พี่สิก้าหายโกรธ ฉันคิดไปสักพักก่อนจะได้ยินเสียงพี่สิก้าพูดขึ้น
“นี่ยูล หลับรึยัง” พี่สิก้าถาม
“ยังค่ะ” ฉันตอบแบบไม่หันกลับไป
“แล้วนี่ไม่นอนกอดฉันแล้วหรอ” พี่สิก้าถาม หมายความว่าไงเนี่ย
“พี่สิก้าไม่ได้โกรธยูลหรอคะ” ฉันถามออกไป
“จริงๆก็ไม่ได้โกรธหรอก แค่หงุดหงิดนิดหน่อยแต่ตอนนี้หายแล้ว แล้วนี่จะไม่นอนกอดฉันจริงๆหรอ” พี่สิก้าถามอีกครั้ง
“เอ่อ กอดค่ะ” ฉันหันหน้าไปหา ก็เจอหน้าพี่สิก้าที่นอนตะแคงหันมาหาฉันอยู่ ใจฉันเต้นแรงจัง
“อ่ะ นอนกันได้ล่ะ ฝันดี” พี่สิก้ากอดฉันกลับพร้อมกับหลับตาลง นี่ฉันไม่ได้ฝันไปใช่มั้ย พี่สิก้ากอดฉันอยู่ใช่มั้ย!!
“ฝะ..ฝันดีค่ะ” ฉันบอกกลับก่อนที่จะหลับตาลงเช่นกัน
“จริงๆแล้วที่ฉันหงุดหงิด เพราะฉันเป็นห่วงเธอ…” พี่สิก้าพูดขึ้นเบาๆทั้งๆที่หลับตาอยู่ ไม่ว่าพี่สิก้าจะห่วงฉันในฐานะอะไร พี่เป็นห่วงฉัน ใจฉันก็ฟูขึ้นมาแล้วล่ะ คืนนี้ฉันคงหลับสบายแล้วล่ะ…

•~•~•~•~•~•~•~•~•~•~•~•~•~•~•~•~•~•




ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 31 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

35 ความคิดเห็น