My KIDS (KISS) [YulSic][TaeNy]

ตอนที่ 20 : • ตอนที่ 20 •

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 679
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 32 ครั้ง
    7 เม.ย. 62

-Tiffany’s Part-
วันนี้ฉันไม่ได้ไปส่งแทแทไปโรงเรียนเพราะมีประชุมเข้า ป่านนี้แทแทคงจะถึงโรงเรียนแล้วล่ะมั้ง ไม่ได้ยินเสียงแทแทตอนเช้า ไม่มีกำลังใจทำงานเลยย เห้ออ แถมเมื่อคืนกะว่าจะรอนอนพร้อมกัน ฉันก็ดันหลับไปก่อนซะได้ แล้วนี่ลูกค้านัดมาคุยประชุมโปรเจคใหม่ ทุกคนมากันพร้อมแต่คนนัดยังไม่โผล่มาเลย นี่ถ้าไม่ใช่ลูกค้านะ แม่จะด่าให้เข็ด นั่นพูดแล้วก็มา แล้วทำไมเอาลูกมาด้วยล่ะเนี่ย
“ขอโทษนะคะ พอดีข้างนอกรถติดนิดหน่อยน่ะค่ะ” นี่คือคุณไอรีน เธอเป็นลูกค้าที่นัดมาน่ะ เธอสวยมากๆเลยล่ะ ดูสิไม่ใช่แค่พนักงานผู้ชายเท่านั้นที่มอง ผู้หญิงยังมองเลย แต่ก็ต้องผิดหวังตามๆกันไป เพราะเธอดันมีลูกแล้วล่ะสิ แล้วที่สำคัญเธอมีแฟนเป็นผู้หญิง ส่วนลูกของเธอน่ะก็คงจะพึ่งทางการแพทย์เอาน่ะ
“ไม่เป็นไรค่ะ ว่าแต่ทำไมถึงพาน้องเค้ามาด้วยล่ะคะ” ฉันถามออกไปด้วยความสงสัย คุณไอรีนน่ะ เป็นลูกค้าที่เคยทำงานร่วมกันอยู่ประมาณ 2-3 ครั้งได้ แต่เห็นทุกครั้งก็ไม่เคยพาลูกมาด้วย
“พอดีซึลกิเค้าไม่สบายน่ะค่ะ แล้วเค้าไม่อยากให้เยริอยู่ใกล้ กลัวติดน่ะ แล้วพี่เลี้ยงประจำก็ดันลากลับบ้านช่วงนี้ด้วยกว่าจะกลับก็อาทิตย์หน้าเลย ฉันเลยต้องพาเค้ามาด้วยน่ะ คงจะไม่รบกวนใช่มั้ยคะ?” คุณไอรีนถามอย่างเกรงใจ
“อ๋อ ไม่รบกวนเลยค่ะ คุณไอรีนน่าจะโทรมาเลื่อนนัดนะคะ ลำบากแย่เลย” เจสตอบแทน
“ไม่ลำบากหรอกค่ะ ฉันเกรงใจพวกคุณแล้วก็ทีมงานมากกว่าค่ะ” คุณไอรีนพูด
“ไม่ต้องเกรงใจหรอกค่ะ คนกันเองทั้งนั้น ถ้าครั้งหน้ามีเหตุอะไรด่วนคุณไอรีนบอกมาได้เลยนะคะ ไม่ต้องเกรงใจ” ฉันพูด
“อ่า ขอบคุณมากๆนะคะ เรามาเริ่มคุยเรื่องโปรเจคใหม่กันเถอะค่ะ” คุณไอรีนพูด
“ได้ค่ะ น้องซอเปิดคอมแล้วก็โปรเจคเตอร์ได้เลยๆ” ฉันบอกเลขาก่อนที่เราจะเริ่มคุยงานกัน
พวกฉันคุยงานโปรเจคใหม่กับคุณไอรีนกันจนต่างคนต่างรู้หน้าที่รู้งานของตัวเอง ก็เป็นอันจบการประชุม พอประชุมเสร็จดูเหมือนว่าคุณซึลกิมีปัญหานิดหน่อยน่ะ ก็คุณซึลกิที่ไม่สบายอยู่ดันเป็นห่วงงานเลยออกมาทำงานทั้งๆที่ไม่สบายน่ะ สุดท้ายก็อาการแย่ จนต้องให้เลขาพาส่งโรงพยาบาลนั่นแหละ งานก็ยุ่งแถมตัวเองก็ป่วย ท่าทางงานจะเข้าคุณไอรีนเต็มๆเลยล่ะ เยริก็ต้องดู แต่ฉันว่าฉันมีความคิดดีๆแล้วล่ะ
“คุณไอรีนไปจัดการทางนั้นให้เสร็จก็ได้นะคะ เดี๋ยวฟานี่ดูแลเยริให้” ฉันพูด
“จะดีหรอคะ ฉันเกรงใจน่ะ” คุณไอรีนบอก
“ไม่ต้องห่วง ไม่ต้องเกรงใจเลยค่ะ ฟานี่ว่างอยู่แล้ว พอดีเคลียร์งานเสร็จหมดแล้ว มีแค่โปรเจคใหม่นี่แหละค่ะไม่รบกวนแน่นอนค่ะ” ฉันพูดให้คุณไอรีนมั่นใจ
“ถ้างั้นฉันรบกวนหน่อยนะคะ แล้วเดี๋ยวฉันจะรีบเคลียร์ทางนั้นแล้วจะกลับมารับเยรินะคะ ขอบคุณอีกครั้งนะคะ” คุณไอรีนพูดแล้วก้มหัวขอบคุณ
“ไม่เป็นค่ะ ฟานี่เต็มใจ”
“เยริ อยู่กับพี่เค้า เป็นเด็กดีนะคะ แล้วเดี๋ยวม๊ามารับไปหาป๊านะ” คุณไอรีบก้มลงไปพูดกับลูกสาว
“ค่ะ เยริจะเป็นเด็กดี ม๊าตั้งใจทำงานนะคะ” เยริพูดอย่างร่าเริง ยิ้มแย้มก่อนจะโบกมือให้ผู้เป็นแม่ของตน เยริถือเป็นเด็กน่ารักคนนึงเลย เมื่อกี้ตอนประชุมอยู่ก็นั่งฟังนิ่งเลย เป็นเด็กดีสุดๆ แถมความคิดดูโตกว่าอายุนิดๆด้วย
“เยริ~ เยริอายุเท่าไหร่แล้วคะ ปีนี้” ฉันคุยกับเด็กน้อยตรงหน้า
“ 7 ขวบค่ะ พี่คนสวย” เด็กเค้าตาถึงนะคะเนี่ยยย
“เรียกพี่ฟานี่ก็ได้จ้ะ เรียกพี่คนสวยบ่อยๆพี่เขิน” ฉันพูด
“เด็กชมเข้าหน่อยตัวลอยเลยนะ ยัยฟานี่” เจสที่นั่งทำงานอยู่ได้ยินก็พูดขึ้น
“เรียกหนูเยมก็ได้ค่ะ^^ แล้วพี่ที่น่ารักคนนั้นชื่ออะไรอ่ะคะ” เยริชี้ไปที่เจสแล้วถามขึ้น แหม่ ตัวเองก็ตาวาวไม่ต่างกันเลย เวลาเด็กชมเนี่ย
“พี่ชื่อเจสสิก้าจ้ะ เรียกพี่เจสก็ได้ เยมอยากกินขนมมั้ยคะ” แหม่ๆยัยเจสให้มันน้อยๆหน่อย~~
“ตอนนี้เยมยังไม่หิวเลยค่ะ เยมอยากดูการ์ตูน~” เยริพูดอย่างออดอ้อน~
“งั้นเดี๋ยวพี่ฟานี่เปิดให้ดูนะคะ เยมนั่งรอตรงนี้แปปนึงนะ” ฉันพูด เจสยิ้มให้สักพักก่อนจะก้มทำงานต่อ
ขณะที่เยริกำลังดูการ์ตูนอยู่ ฉันก็นั่งทำงานเกี่ยวกับโปรเจคใหม่ไปด้วย นั่งทำงานไม่ได้ดูเวลาจนกระทั่งมีบุคคลใหม่เข้ามา ซึ่งไม่ใช่ใครที่ไหน แต่เป็นแทแทนั่นเอง
“อ้าว แทแท ทำไมวันนี้มาเร็วจัง” ฉันถาม
“อ๋อ พอดีสอบเสร็จเร็วน่ะค่ะ เลยรีบมาหาพี่ฟานี่” แทแทพูดแล้วเดินมานั่งข้างๆฉัน
“แทแล้วยูลล่ะ” เจสถาม
“ยูลมันกลับบ้านไปแล้วน่ะพี่เจส เห็นมันบอกว่าเบื่อๆน่ะ” แทแทตอบเจส
“แหม่ ถามถึงน้องเค้าเนี่ย คิดถึงน้องเค้าหรอ” ฉันแกล้งแซว
“คิดถึงอะไรล่ะ ก็แค่ถามเฉยๆ พูดมากจริงๆเลยแกน่ะ” เจสแกล้งดุฉัน กลัวจังเลยย ตัวอย่างกับลูกแมว
“พี่ฟานี่เด็กคนนี้ใครหรอคะ” แทแทมองไปที่เยริแล้วถามฉัน
“ลูกสาวของคุณไอรีนที่เป็นลูกค้าพวกพี่น่ะ พอดีแฟนเค้าไม่สบายเข้าโรงพยาบาลน่ะ แล้วงานที่บริษัทงานก็ดันยุ่งกะทันหัน พี่เลยเสนอให้ฝากเยริไว้ก่อนน่ะ แล้วให้เค้าไปเคลียร์งานให้เสร็จ” ฉันเล่าย่อๆ แทแทพยักหน้าแล้วก็เดินไปหาเยริที่กำลังดูการ์ตูนอยู่
“หนูชื่อเยริหรอคะ” แทแทนั่งลงข้างๆแล้วคุยกับน้องเค้า
“ค่ะ เรียกหนูว่าเยมเฉยๆก็ได้ พี่สุดหล่อชื่ออะไรคะ” เยริถามแทแท แหม่ตาถึงจริงๆด้วยเด็กคนนี้^^
“พี่ชื่อแทยอน เยมหิวรึยังคะ ไปกินข้าวกันมั้ยย” แทแทถาม
“ไปๆๆๆ เยมอยากไปกับพี่แท” เยริรีบวางมือถือลงทันที แหม่ๆ ใจเย็นๆนะคะเยริ นั่นแฟนพี่ค่ะ!!~
“ถ้างั้นพาเยมไปกินข้าวกัน พี่ก็กำลังหิวพอดีเลย” ฉันพูด
ก๊อกๆ เสียงเคาะประตูดังขึ้น
“เชิญค่า” เจสพูด
“น้องเจสพร้อมไปรึยังครับ” พี่ดงอุคเข้ามา คงจะไปเที่ยวกันล่ะสินะ ดีแล้วที่น้องยูลกลับบ้านไปก่อน ไม่งั้นเจ็บตาย~
“ค่ะ เสร็จพอดีเลย ไปแล้วนะทุกคน บ้ายบายเยม” เจสพูดกับฉันและแทก่อนจะโบกมือให้เยริ
“บ้ายบายค่ะ พี่เจส” เยริโบกมือกลับเช่นกัน
“ไปๆ เที่ยวให้สนุกล่ะ อย่ามัวแต่เที่ยวเพลินลืมเด็กไว้ที่บ้านล่ะ” ฉันแซว
“เงียบไปเลยยัยฟานี่” เจสชี้หน้าฉันก่อนจะเดินออกไปกับพี่ดงอุค
“พี่ฟานี่ล่ะก็ ชอบแหย่พี่เจสจังเลย เดี๋ยวก็เอฟเฟคกระจายหรอก” แทแทดุฉันเล็กน้อย
“ไม่กลัวหรอก อิอิ ว่าแต่จะไปกินข้าวที่ไหนดีคะ” ฉันถาม
“ไม่รู้สิ เยมวันนี้อยากกินอะไรคะ” แทแทก้มลงไปถามเด็กน้อย
“อืมม เยมอยากกินอาหารญี่ปุ่น~~” เยริพูดอย่างร่าเริง เป็นเด็กนี่มันดีจังนะ~
“งั้นไปกันเล๊ยย~” แทแทพูดพร้อมกับอุ้มเยริขึ้นมาตอนที่เยริเผลอ ทำให้หนูน้อยหัวเราะอย่างชอบใจ คนรักเด็กนี่มีเสน่ห์นะคะ ฟานี่คอนเฟิร์ม ><

-Yuri’s Part-
หลังจากที่ฉันสอบเสร็จฉันก็ตรงมาที่บ้านทันที วันนี้ไม่อยากไปบริษัทน่ะ ไม่อยากเห็นภาพบาดตาบาดใจ เห้ออ
“กลับมาแล้วค่า~” ฉันพูดพร้อมกับเดินเข้าบ้าน ที่บ้านไม่มีใครอยู่เลย(ก็เค้าไปทำงานกันหมดหนิ)นอกจากป้าแม่บ้านกับฮานิ
“ฮานิ อ่า~ ไปเดินเล่นกันมั้ย” ฉันคุยกับฮานิที่กำลังนอนเล่นอยู่
“โฮ่ง!!” ฮานิเห่ากลับ มันหมายความว่าไงนะ555
“ถ้างั้นไปเดินเล่นกัน วันนี้อย่าซนนะ รู้มั้ย ฉันวิ่งตามไม่ไหวนะ” ฉันพูดกับฮานิพร้อมกับเอาสายจูง ติดกับปลอกคอฮานิให้เรียบร้อย
ฉันพาฮานิมาเดินเล่นที่สวนสาธารณะใกล้ๆบ้าน ระหว่างที่พาฮานิเดินเล่นอยู่ ก็มีสุนัขของใครก็ไม่รู้วิ่งมาเล่นกับฮานิ ดูเหมือนจะมีเจ้าของด้วยแฮะ
“ขอโทษนะคะ คยออุลอ่า มานี่มา” ทันทีที่ผู้หญิงคนนั้นเรียกเจ้าหมาน้อยตัวนี้ก็วิ่งไปหาทันที ดูท่าจะเชื่องมากนะเนี่ย
“หู้วว เก่งจังเลยนะคะ ไม่ต้องใช้สายจูงด้วย” ฉันชม ก็นะ ฮานิขนาดใช้สายจูงยังชอบวิ่งไปมาเลย ถ้าไม่มีสายจูงคงวิ่งหากันใหญ่น่าดูเลยล่ะ
“ไม่หรอกค่ะ เป็นแค่บางทีน่ะค่ะ ตอนนี้ฉันก็กำลังฝึกๆอยู่น่ะ” อ๋ออ แต่ก็ยังเก่งอยู่ดีนั่นแหละ
“น้องชื่อ คยออุล หรอคะ” ฉันถาม ก็เห็นปลอกคอแล้วก็ได้ยินชื่อเรียกเมื่อกี้ด้วยน่ะ
“อ๋อค่ะ พอดีฉันชอบฤดูหนาวน่ะ เลยตั้งชื่อนี้ให้เลย” ผู้หญิงคนนั้นหน้าเหมือนพี่สิก้าเลยแฮะ
“แล้วนี่ชื่ออะไรหรอคะ” ผู้หญิงคนนั้นถาม
“อ่อ ยูริค่ะ” เอ๊ะ เค้าถามชื่อหมาหรือชื่อเรานะ..?
“เอ่ออ…นั่นชื่อน้องหรือชื่อคุณคะ5555” ผู้หญิงคนนั้นหัวเราะ
“อ่อ โทษทีค่ะ นึกว่าถามชื่อฉัน นี่ชื่อฮานิค่ะ กำลังซนเลย แล้วคุณล่ะคะ?” ฉันยิ้มเก้อออกไปแล้วถามชื่อ
“ฉันชื่อคริสตัลค่ะ เรียกตัลเฉยๆก็ได้” ผู้หญิงคนนั้นแนะนำตัว
“ของฉันก็เรียกยูลเฉยๆก็ได้ค่ะ แล้วนี่ตัลมานานรึยังอ่ะ” ฉันถาม
“ก็ไม่นานหรอก จริงๆตัลพึ่งมาที่นี่น่ะ พอดีไปแลกเปลี่ยนมาน่ะ เลยพึ่งกลับมา” คริสตัลบอกกับฉัน หื้มม ท่าทางจะเก่งภาษาน่าดู
“อ่ออ ตัลอายุเท่าไหร่อ่ะ เผื่อเราอาจจะอายุเท่ากัน” ฉันถามไป
“18 น่ะ ยูลล่ะ” นั่นไงอายุเท่ากันจริงๆด้วย
“บังเอิญจังเลย เราสองคนอายุเท่ากันเลย555” ฉันหัวเราะ
“นั่นสินะ แล้วนี่ยูลพาฮานิเดินเล่นเสร็จ จะไปไหนต่อรึเปล่า” ตัลถามฉัน
“ก็อาจจะกลับเลยอ่ะ เพราะไม่รู้จะไปทำอะไรแล้วเหมือนกัน” ก็นะ จริงๆที่พาฮานิมาเดินเล่นก็เพราะไม่มีอะไรทำนั่นแหละ
“หรอ งั้นเราไปหาอะไรกินด้วยกันมั้ย พอดีตัลพึ่งมาอยู่ที่นี่ยังไม่มีเพื่อนเลยอ่ะ ยูลเป็นเพื่อนใหม่เลย555” ตัลนี่ดูเข้ากับคนง่ายจริงๆเลยน้า~
“เอาสิ เราสองคนจะได้สนิทกันไวๆ” ฉันพูด
ฉันกับตัลพาฮานิกับคยออุลเดินเล่นด้วยกันสักพักใหญ่ก่อนที่จะไปกินข้าวด้วยกันตามที่ได้ตกลงกันไว้ ฉันกับตัลเดินหาร้านอาหารเกาหลีแถวๆนั้นกินเพราะตัลบอกว่าคิดถึงอาหารเกาหลี
“เออ ตัลไปแลกเปลี่ยนที่ไหนอ่ะ แล้วไปกี่ปีอ่ะ” ฉันถาม
“ก็ไปแลกเปลี่ยนที่อเมริกาอ่ะ ตัลไปตั้งแต่กำลังจะขึ้นมัธยมปลายอ่ะจนตอนนี้กำลังจะจบแล้วก็ประมาณ 3 ปีได้อ่ะ” ตัลเล่า
“โห งี้ก็เก่งภาษามากเลยอ่ะดิ” ฉันตาวาวทันที
“ก็พอได้นะ ให้สอนปะล่ะๆๆ” ตัลถาม
“เอาดิๆ แล้วตัลนอนที่ไหนอ่ะ คอนโด หรือว่า บ้าน แล้วพวกกระเป๋าเดินทางตัลอ่ะ เห็นบอกกลับมาวันนี้” ฉันถามขณะที่รออาหาร
“บ้านน่ะ ตัลเอากระเป๋ากลับไปไว้ที่บ้านเรียบร้อยแล้วล่ะ แล้วค่อยออกมาเดินเล่น ว่าแต่ยูลมีพี่น้องปะ?” ตัลถามฉัน
“ไม่มีอ่ะ ยูลเป็นลูกคนเดียว ตัลอ่ะ” ฉันถามกลับ
“ตัลมีพี่สาว พี่สาวตัลสวยมากๆๆๆๆ” ตัลอวดพี่สาวตัวเอง
“ขี้หวงพี่สาวนะเราอ่ะ ท่าทางจะสวยมากๆ” ฉันแซวตัลนิดหน่อย
“แน่นอนพี่สาวตัลสวยที่สุดแล้ว อ่ะ อาหารมาพอดีเลย กินกันเถอะๆ” ฉันกับตัลต่างพากันกินอาหารที่อยู่ตรงหน้า ระหว่างกินก็มีคุยเรื่องอื่นๆกันนิดหน่อย ฉันกับตัลตอนนี้ก็สนิทกันไปแล้วล่ะ5555
“อ่า~~ อิ่มจังเลยย วันนี้ดีจังเลย ทั้งได้กินอาหารอร่อยๆ แถมได้เพื่อนใหม่อย่างยูลอีก ยูลมีเบอร์ติดต่อหรือไลน์อะไรมะ เผื่อจะได้คุยกันอีก”
“มีๆ เอามือถือมาสิ” ตัลส่งมือถือให้ฉันก่อนที่ฉันจะเมมเบอร์พร้อมกับแอดไลน์ฉันลงในเครื่องตัล
“อ่ะ เรียบร้อยๆ ไปจ่ายตังแล้วกลับบ้านกันเถอะ”ฉันส่งมือถือคืนตับก่อนที่จะลุกไปจ่ายตัง
โดยที่เราทั้งสองคนตกลงกันว่าจ่ายของใครของมัน ก็ดี แฟร์ดี
“บ้านตัลไปทางไหนอ่ะ” ฉันถาม
“ไปทางนี้อ่ะ” ตัลชี้ บัฃเอิญอีกละ ทางเดียวกันเลย
“จริงปะเนี่ย ทางเดียวกันเลยๆ งั้นเดินกลับพร้อมกันเลยละกันๆ” ฉันพูด
ระหว่างเดินกลับบ้านเราสองคนก็คุยกันต่ออย่างสนุกสนาน
“เออ แล้วยูลมาเลี้ยงฮานิได้ไงหรอ” ตัลถาม
“ก็พอดียูลเดินเล่นแล้วเจอฮานิน่ะ เหมือนจะถูกทิ้งยูลเห็นแล้วสงสารแล้วก็รู้สึกถูกชะตาด้วยเลยเก็บมาเลี้ยงน่ะ แล้วของตัลล่ะทำไมถึงมาเลี้ยงคยออุลได้ล่ะ” ฉันเล่าให้ฟัง กว่าพี่สิก้าจะให้เลี้ยงก็นะ ถึงขั้นต้องแกล้งงอนเลยทีเดียว
“ยูลนี่ใจดีจังนะ~~ ก็ฉันอยู่ที่เมกาคนเดียวแล้วมันดูเหงาๆน่ะ แล้วข้างบ้านฉันหมาออกลูกมาเยอะน่ะ แล้วแม่มันก็ตายหลังจากคลอดลูกเสร็จ แล้วลุงข้างบ้านเค้าเลี้ยงไม่ไหวน่ะ ฉันเลยขอมาเลี้ยง” ตัลเล่าให้ฟัง สงสารจังเลย
“เอ่อ คุยเพลินเลย ถึงบ้านยูลรึยังอ่ะ” ตัลถามฉันตอนที่อยู่หน้าบ้านพี่สิก้าพอดี
“ถึงแล้วๆ แล้วของตัลต้องเดินไปอีกไกลมั้ยอ่ะ” ฉันถามกลับ
“ของตัลก็ถึงแล้วเหมือนกัน” เดี๋ยวนะ ถึงแล้วอย่าบอกนะว่า…
“ตัล พี่สาวตัลชื่อไรอ่ะ” ฉันถาม
“เจสสิก้า เจสสิก้า จองน่ะ เดี๋ยวนะยูลบอกถึงบ้านแล้ว ใช่หลังนี้แน่หรอ นี่บ้านตัลนะ” ตัลบอก นั่นไงชัดเจน มีเรื่องอะไรบังเอิญได้กว่านี้อีกมั้ยเนี่ย
“เดี๋ยวยูลเล่าให้ฟัง เข้าบ้านกันก่อนเถอะ” ฉันพาตัลเข้าไปในบ้านก่อนที่จะเล่าเรื่องทุกอย่างตั้งแต่ตอนแรกให้ตัลฟัง แล้วฉันก็เผลอหลุดปากเล่าเรื่องที่ฉันบอกชอบพี่สิก้าแล้วก็นอนกอดพี่สิก้าด้วย เด๋อจริงๆเลยฉัน!! แต่โชคดีที่ตัลไม่ได้ว่าอะไร แถมเชียร์สุดฤทธิ์อีกต่างหาก เข้าทางน้องก็ได้ อิอิ
“แล้วห้องตัลอยู่ไหนอ่ะ” ฉันถาม
“ข้างๆห้องเจน่ะ” อ๋ออ ห้องนั้นเองน่ะหรอ ว่าจะถามพี่สิก้าหลายรอบแล้วก็ลืมตลอด ห้องตัลนี่เอง
“อ่อออ~ ก็ว่าอยู่ว่าห้องใคร” ฉันพึมพำออกมา
ระหว่างที่ฉันกับตับนั่งคุยกัน คุณลุงกับคุณน้าก็กลับมาบ้านทันที ดูเหมือนจะไม่รู้ว่าตัลจะมา ตกใจกันใหญ่เลยย
“ตัลล!! มาเมื่อไหร่เนี่ยลูก แล้วทำไมไม่โทรบอกล่ะ พ่อกับแม่จะได้ไปรับ” คุณลุงคุณน้ากอดตัลใหญ่ คงคิดถึงกันน่าดูเลยเนอะ^^
“ตัลอยากมาเซอร์ไพร์สพ่อกับแม่ค่ะ แล้วนี่เจไปไหนเนี่ยย น้องอุตส่าห์มาหา ตัวเองกลับไม่อยู่ซะงั้น” ตัลพูดอย่างน้อยใจ
“นั่นสิ พ่อกับแม่ไม่เห็นเลย ยูลรู้มั้ยว่าเจสไปไหน” คุณน้าถามฉัน
“อ่อ พี่สิก้ามีนัดไปเที่ยวกับพี่ดงอุคน่ะค่ะ” ฉันบอก
“น่าน้อยใจจริงๆเลย มัวแต่ไปเที่ยวกับผู้ชายย หนีเจกลับดีมั้ยเนี่ย” ตัลเริ่มงอแง สมแล้วที่เป็นพี่น้องกัน555
“เอาหน่า ตัล พี่เค้าทำงานหนักทุกวัน ให้พี่เค้าพักผ่อนบ้าง เดี๋ยวพี่ก็กลับมาๆ” คุณลุงพูดแล้วก็ลูบหัวตัลเบาๆ
“ก็ได้ค่ะ คุณพ่อคุณแม่ กลับมาเหนื่อยๆนั่งเลยค่ะ เดี๋ยววันนี้ตัลลงมือทำอาหารให้กิน^^” ตัลพูดพร้อมกับพาคุณลุงคุณน้าไปนั่งที่โต๊ะ

•~•~•~•~•~•~•~•~•~•~•~•~•~•~•~•~•~•
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 32 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

35 ความคิดเห็น

  1. #18 dailynuchjira (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 10 เมษายน 2562 / 20:58
    มาต่อเร็วๆนะคะ
    #18
    0
  2. #16 fangfangminigame (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 8 เมษายน 2562 / 19:14
    รีบๆมาต่อนะคะ😅😅😅😘😘😘😘
    #16
    0