My KIDS (KISS) [YulSic][TaeNy]

ตอนที่ 2 : • ตอนที่ 2 •

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 881
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 33 ครั้ง
    8 มี.ค. 62

18:00 PM

ณ ร้านอาหารในห้างสรรพสินค้า

“นี่สั่งอาหารกันก่อนได้เลยนะ เดี๋ยวฉันไปเข้าห้องน้ำก่อน” เจสสิก้าพูด

“ยูลไปด้วยย~” ยูริพูดแล้วก็ตามเจสสิก้าไป ทำให้ในร้านเหลือเพียงแค่ทิฟฟานี่กับแทยอน

บรรยากาศบนโต๊ะอาหาร เงียบสงบมาก ไม่มีใครพูดอะไรออกมาเลย ต่างคนต่างนั่งดูเมนูอาหาร จนทิฟฟานี่เป็นคนพูดก่อน

“เอ่อ แทแท พี่เรียกอย่างนี้ได้ใช่มั้ย” ทิฟฟานี่ถามอย่างกล้าๆกลัวๆ

“…”แทยอนไม่ได้พูดอะไรแต่หันไปมองหน้าทิฟฟานี่นิ่งๆ

“สั่งอาหารเลยละกันเนอะ น้องคะ สั่งอาหารค่ะ” ทิฟฟานี่เรียกพนักงาน

“พี่เอาสปาเกตตี้คาโบนาร่าค่ะ แทแทเอาอะ..”

“ของฉันเอาสเต๊กหมูค่ะ” ทิฟฟานี่ยังพูดไม่ทันจบ แทยอนก็พูดสวนขึ้นมา ทิฟฟานี่เลยทำได้แค่เพียงยิ้มแห้งใส่

“แล้วเครื่องดื่มเอาเป็นอะไรดีคะ” พนักงานถาม

“น้ำเปล่าค่ะ” แทยอนตอบ

“เหมือนกันค่ะ” ทิฟฟานี่หันไปบอกพนักงาน

“ค่ะ รอสักครู่นะคะ” พนักงานพูดเสร็จก็เดินไป

“เอ่อ แทแท คือพี่ขอถามอะไรหน่อยได้มั้ย” ทิฟฟานี่เริ่มชวนแทยอนคุย

“อะไรคะ” แทยอนถามเสียงเรียบ

“คือ แทแทเป็นเพื่อนยูลมานานรึยังอ่ะ”

“8 ปีค่ะ”

“โหห นานเหมือนกันนะเนี่ย” ทิฟฟานี่ร้องออกมา

หลังจบคำถามแรกไป แทยอนกับทิฟฟานี่ก็กลับเข้าสู่บรรยากาศเงียบอีกครั้งหนึ่ง

ณ ห้องน้ำ

“พี่สิก้าเนี่ยสวยกว่าที่ยูลคิดนะเนี่ย” ยูริพูด

“แหม่ ปากหวานจังนะ กลัวพี่ไม่ให้อยู่ที่บ้านรึไง” เจสสิก้าพูด

“แฮะๆ แล้วให้อยู่มั้ยอ่าาา” นั่นไงฉันกะไว้แล้ว ยัยเด็กนี่หนิ

“ก็มารับถึงขนาดนี้แล้วก็คงต้องให้อยู่ แต่มีข้อแม้ เธอต้องช่วยทำงานบ้าน โอเคมั้ย” ไหนๆก็มาอยู่บ้านคนอื่นละ ขอแกล้งหน่อยละกัน อิอิ

“อืมม งานบ้านไม่น่ายากอะไร ได้!! ยูลจะทำอย่างเต็มที่ แต่ตอนนี้ยูลขอเข้าห้องน้ำก่อนนะ จะราดแล้ว บรึ๋ยย” ยูริทำท่าปวดฉี่มากๆ พร้อมกับทำท่าขนลุก

“ก็เข้าไปสิ ฉันไม่ได้ล็อคขาเธอไว้หนิ” ยัยเด็กนี่จะว่าไปก็ตลกเหมือนกันนะเนี่ย ฉันออกไปรอข้างนอกละกัน

ระหว่างที่ยูริเข้าห้องน้ำเจสสิก้าที่เข้าห้องน้ำเสร็จเรียบร้อยแล้วก็ออกไปรอข้างนอก แล้วดันไปเจอกับหนุ่มที่แอบชอบ…

“พี่ดงอุค!!” เจสสิก้าตะโกนเรียกชายหนุ่ม

“อ้าวว น้องเจส มาทำอะไรครับเนี่ย”อี ดงอุค รุ่นพี่มหาลัยและเป็นเพื่อนบ้านของเจสสิก้า

“อ่อ พอดีมาทานข้าวน่ะค่ะ แล้วพี่ดงอุคล่ะคะ มาทำอะไรคนเดียว” เจสสิก้าถามแล้วยิ้มให้ คนอะไรหล่อชะมัด~~

“พี่มาซื้อของเข้าบ้านน่ะ เดี๋ยวก็จะกลับแล้วล่ะ” ดงอุคตอบ

“ถ้าไม่รีบ อยู่ทานข้าวด้วยกันก่อนดีมั้ยคะ ยัยฟานี่ก็มาด้วย” มาเถอะนะ~~

“อื้ม ได้ครับ พี่ไม่ได้รีบอะไร”ดงอุคตอบ

ขณะนั่นยูริที่เข้าห้องน้ำเสร็จก็ออกมาเจอเจสสิก้าคุยกับผู้ชายพอดีก็เลยเดินเข้าไปหา

“พี่สิก้ายูลเสร็จแล้วไปกันเถอะ” ยัยเด็กนี่ขัดจังหวะฉันจริงๆเลย

“นี่ใครหรอครับ” ดงอุคถาม

“อ่อ พอดีเป็นลูกของเพื่อนคุณพ่อน่ะค่ะ พอดีพวกท่านไปต่างประเทศเลยฝากเด็กคนนี้เอาไว้” เจสสิก้าพูด

“อันยองค่ะ ฉันชื่อควอน ยูริ” ยูริแนะนำตัว

“อ่า พี่ชื่อดงอุคนะ เป็นรุ่นพี่น้องเจส แล้วก็เป็นเพื่อนบ้านกันน่ะ” ดงวุคพูดแล้วยิ้มให้ คนอะไรแค่รอยยิ้มยังอบอุ่น>//<

“เราไปกันเถอะค่ะ เดี๋ยวยัยฟานี่จะรอนานด้วย” ฉันรีบชวนพี่ดงอุคสุดหล่อไปกินข้าว

“รอยูลด้วยยย” ก็ตามมาเส่!! เด็กลิงนี่หนิ

ณ โต๊ะอาหาร

“เอ่อ แทแท” ทิฟฟานี่เป็นคนเริ่มทำลายความสงบอีกครั้ง

“ไม่กลัวอาหารเย็นบ้างหรอคะ” แทยอนพูดขึ้น เพราะอาหารที่ทิฟฟานี่สั่งได้นานแล้ว ส่วนของแทยอนนั้นยังไม่ได้ แต่แทยอนก็ไม่เห็นทิฟฟานี่จะ สนใจอาหารตัวเองแม้แต่น้อยเลย เอาแต่เรียกแทยอน

“ก็ไม่นะ รอของแทแทมาก่อนแล้วค่อยกินพร้อมกัน” ทิฟฟานี่เริ่มใช้ลูกอ้อน ในเมื่อธรรมดาไม่ได้ผล ก็ต้องใช้ลูกอ้อนเข้าสู้~

“ไม่ต้องรอก็ได้นะคะ กินก่อนเลย เดี๋ยวจะเย็นเกินไปแล้วไม่อร่อย” แทยอนพูดหน้านิ่ง

“ไม่เอา ให้พี่ทานพร้อมกับแทแทน้าาาา” ทิฟฟานี่ทำเสียงน่ารักๆพร้อมกับอ้อนแทยอน โดยเผลอไปเกาะแขนแทยอน

“เอ่ออ พี่ขอโทษค่ะ” ทิฟฟานี่รู้สึกว่าตัวเองไปเกาะแทยอนก็รีบปล่อยออก

“ก็ถ้า เอ่อ พี่ฟานี่ อยากรอก็ได้ค่ะ แล้วแต่” แทยอนพูด

ไม่นานอาหารที่แทยอนสั่งก็มาพอดี

“ขอโทษที่ให้รอนะคะ” พนักงานพูดพร้อมเสิร์ฟอาหาร

“ทีนี้ก็ทานได้แล้วนะคะ” แทยอนพูดก่อนที่จะลงมือกินอาหาร

ทิฟฟานี่ก็ได้แต่นั่งกินไปยิ้มไป

ระหว่างนั้นเจสสิก้าก็มาพอดี

“ยัยหมี ดูซิ๊ ฉันพาใครมา” เจสสิก้าพูดกับทิฟฟานี่

“ใคร? พี่ดงอุคค!! คิดถึงจังเลยย” ทิฟฟานี่พูดด้วยความตกใจ ก่อนจะกอดทักทาย เรียกสายตาใครบางคนที่นั่งกินข้าวอยู่ที่โต๊ะได้ดีทีเดียว แหม่~มองเค้าทำไมล่ะคุณคิมแท~

“น้อยๆหน่อย ยัยฟานี่~” ฉันพูดพร้อมกับปล่อยเอฟเฟคใส่

“แฮะๆ นั่งก่อนเลยค่ะพี่ดงอุค นั่งตรงนั้นเลยค่ะ ส่วนเจสแกนั่งนี่ ยูลนั่งนี่นะ” ทิฟฟานี่ให้ดงอุคนั่งริมตรงข้ามกับทิฟฟานี่ ส่วนเจสสิก้าก็นั่งข้างๆดงอุค ยูริก็นั่งข้างๆเจสสิก้าอีกทีนึง แน่นอน แทยอนนั่งข้างทิฟฟานี่

และทั้งสามคนก็สั่งอาหารเพิ่มมาทีหลัง และลงมือกินทันที ระหว่างที่กินก็มีคุยกันบ้าง เฮฮา กันโดยเฉพาะเจสสิก้าที่คุยกับดงอุค อย่างสนุก ยูริก็มีคุยบ้าง แต่ส่วนใหญ่เน้นไปที่การกินมากกว่า ส่วนแทยอนก็นั่งกินเงียบๆ ทิฟฟานี่ก็คุยกับดงอุคบ้างแต่ส่วนใหญ่ก็คงเอาแต่มองแทยอนนั่นแหละ

เมื่อกินข้าวเสร็จดงอุคก็ขอแยกกลับทันที

“นี่ก็เริ่มดึกมากแล้ว ฉันกลับบ้านก่อนนะ” แทยอนพูด

“จะกลับยังไงอ่ะ บ้านแกไกลไม่ใช่หรอ” ยูริพูด

“ก็เดี๋ยวหารถกลับเอา”

“งั้นเอางี้มั้ย เดี๋ยวนั่งรถพี่ไปที่ทำงานพี่ก่อน แล้วก็ให้ฟานี่ไปเอารถที่นั่นแล้วขับส่งแทที่บ้าน” เจสสิก้าพูดเปิดทาง

“ไม่เป็นไรค่ะ ฉันเกรงใจ” แทยอนพูด

“ไม่ต้องเกรงใจหรอก พี่เต็มใจ ให้ผู้หญิงกลับบ้านคนเดียวดึกๆได้ไง มาด้วยกันก็ต้องกลับด้วยกัน” ทิฟฟานี่พูด

“เฮ้อ เอางั้นก็ได้ค่ะ” แทยอนพูดอย่างขัดไม่ได้

“ถ้างั้นก็ ไปกันเถอะ พี่สิก้า ยูลอยากนอนแล้ว~” ยูริพูดอย่างง่วงๆ

“เธอเนี่ยน้า เด็กจริงๆเลย” เจสสิก้าบ่น ภาระฉันชัดๆเล๊ยย!!

เจสสิก้าขับรถมาถึงที่ทำงานส่งทิฟฟานี่กับแทยอนลงก่อนที่ตัวเองจะขับรถกลับบ้านพร้อมกับยูริ

“แทแทจะไปด้วยกัน หรือว่าจะรอพี่ตรงนี้ดีคะ” ทิฟฟานี่ถาม

“ไปด้วยกันก็ได้ค่ะ” แทยอนตอบ

ทั้งคู่จึงเดินไปที่รถพร้อมกัน

“บ้านแทแทอยู่แถวไหนหรอ เอ่อ พี่จะได้ไปส่งได้ถูก” ทิฟฟานี่ถาม

“ก็…” แทยอนบอกทางทิฟฟานี่แต่โดยดี

ในที่สุดทิฟฟานี่ก็ขับรถมาส่งแทยอนถึงที่ แทยอนลงจากรถโดยไม่ลืมขอบคุณทิฟฟานี่

“ขอบคุณนะคะ ที่มาส่ง” แทยอนพูดเสียงเรียบและหน้านิ่ง

“ไม่เป็นไร พี่เต็มใจ อ่อ คือพี่ขอเบอร์แทแทไว้ได้มั้ยอ่ะ” ทิฟฟานี่ขอ

“เอาไปทำไมคะ” แทยอนถาม

“ก็เพราะว่า พี่ชอบแทแทไง^^” ทิฟฟานี่พูดตรงๆพร้อมกับยิ้มตาปิด เล่นทำเอาแทยอนอึ้ง

“พูดตรงดีนะคะ แต่แทไม่ได้ชอบพี่” แทยอนพูดหน้านิ่ง

“ไม่เป็นไร เดี๋ยวพี่คนนี้แหละ จะทำให้น้องแทแทชอบให้ได้ น้องแทแทไม่ให้พี่ก็ไม่เป็นไร เดี๋ยวพี่จะหาวิธีเอง^^” ทิฟฟานี่พูดแล้วยิ้มให้เหมือนเดิม

“ก็แล้วแต่ค่ะ” แทยอนพูดแล้วก็กำลังจะเดินหันหลังเข้าบ้าน แต่ทิฟฟานี่เรียกไว้ซะก่อน

“เดี๋ยวแทแท ฝันดีนะคะ” ทิฟฟานี่พูด

“…” แทยอนมองหน้าก่อนที่จะหันหลังเดินต่อไป

“เอาเว้ย ยัยฟานี่ ค่อยๆเป็นค่อยๆไป” ทิฟฟานี่พูดกับตัวเองก่อนที่จะสตาร์ทรถแล้วขับออกไป

“หึ นึกว่าจะท้อซะอีก น่าสนใจดีแฮะ” แทยอนมองทิฟฟานี่ทางหน้าต่างห้องก่อนจะ ยกยิ้มออกมานิดๆ


“นี่พี่สิก้า” ยูริที่นั่งรถมากับฉันก็เรียกขึ้น

“อะไร” ฉันถามเสียงเรียบ

“ทำไมต้องทำเสียงงั้นด้วยอ่ะ แค่จะถามว่าไองานบ้านที่พี่สิก้าจะให้ยูลทำอ่ะ มีอะไรบ้าง” ยูริพูดอย่างงอนๆก่อนจะถาม

“เสียงฉันก็ปกติงี้แหละ งานที่ให้ทำก็มีพวกงานบ้านหมดเลย ไม่ว่าจะ ปัด กวาด เช็ด ถู ทุกซอกทุกมุมของบ้าน อ้อ ดูแลพวกสวนด้วย” จริงๆก็ไม่ได้ให้ทำเยอะขนาดนั้นหรอก ฉันแค่อยากแกล้งเฉยๆ ทนไม่ไหว เดี๋ยวก็หนีกลับบ้านไปเองแหละ

“หู้วว ทำไมมันเยอะงี้อ่ะ ต้องทำจริงๆใช้มั้ยเนี่ย” ยูริออกแนวบ่น เดี๋ยวนะยอมทำจริงๆหรอ ถ้างั้นช่วยอีกสักอย่างคงจะไม่เป็นไรหรอกมั้ง

“จริง อ่อ ฉันลืมบอกอีกอย่าง เธอต้องช่วยฉันจีบพี่ดงอุคด้วย” แน่ล่ะ อย่างน้อยมีคนช่วยสืบมันก็ดีกว่าทำคนเดียวอยู่แล้ว

“ให้ช่วยสืบพวกข้อมูลเล็กๆน้อยๆอย่างเช่นพี่เค้าชอบอะไรบ้างงี้อ่ะหรอ” ยูริพูดอย่างเหนื่อยใจ

“ใช่ เดี๋ยวนะทำไมถึงยอมช่วยง่ายๆเลยอ่ะ”

“ก็ยูลทำอะไรไม่ได้อยู่แล้วอ่ะ ถ้าไม่ช่วยพี่สิก้าก็จะไม่ให้ยูลอยู่ด้วยถูกมั้ยล่ะ” อื้ม เด็กนี่เข้าใจง่ายดี ฉันชอบ หมายถึงชอบที่เข้าใจอะไรง่ายอ่ะนะ

“งั้นก็ดี ทีนี้ก็รู้หน้าที่แล้วสินะ เริ่มตั้งแต่วันพรุ่งนี้เลยนะ” ฉันพูดแล้วยิ้มให้เด็กนั่น

“อ่ะ ถึงแล้ว เดี๋ยวฉันเอารถไปจอดก่อนแล้ว เดี๋ยวพาไปดูห้องเธอ” ฉันพูดต่อ

“ค่าาา สั่งเก่งจริงแม่คุณ” ยูริบ่นเบาๆก่อนจะเดินลงจากรถไปรอในบ้าน

เจสสิก้าเอารถไปเก็บที่โรงจอดรถไม่นานก็เดินเข้าบ้านไป

“นี่ ตามมาเร็ว” มัวแต่สำรวจบ้านฉันอยู่นั่นแหละ เจ้าเด็กนี่

“มาแล้วว” ยูริวิ่งตาม

“ตรงชั้น 2 จะมีห้องฉัน ห้องเก็บของแต่ตอนนี้จัดใหม่ให้เป็นห้องเธอเรียบร้อยแล้ว แล้วก็ห้องพ่อแม่ฉัน ห้องฉันกับห้องเธออยู่ตรงข้ามกัน มีอะไรก็เรียกได้ แต่อย่าเรียกเยอะ เพราะฉันต้องการเวลาพักผ่อน” แน่นอนฉันต้องการเวลาพักผ่อน เยอะด้วยย

“แล้วคือยูลต้องทำความสะอาดหมดทุกห้องเลยหรอ” เด็กนั่นถามอย่างอึ้งๆ

“ใช่ แต่ว่าก็ไม่ได้ให้ทำคนเดียวหรอก บ้านฉันมีจ้างแม่บ้าน แต่เธอก็ต้องช่วยแบ่งเบาภาระก็แค่นั้นแหละ” จริงๆแล้วเรื่องที่ฉันอยากให้ช่วยจริงๆก็คือจีบพี่ดงอุคนั่นแหละ >//<

“อ่อออ ถ้าอย่างนั้นยูลก็จะช่วยเต็มที่ รวมถึงเรื่องพี่ดงอุคของพี่สิก้าด้วย~~” ยูริพูดแหย่เจสสิก้า

“ดีมากก ไป ไปนอนได้แล้ว ดึกมากแล้ว” ฉันไล่เจ้าเด็กนั่นไปนอน

“คับผม ไปนอนแล้ว~~ ฝันดีนะพี่สิก้าาา” ยูริพูดเสร็จก็รีบเข้าห้องไปนอน

“ยัยเด็กนี่หนิ แสบใช่เล่น” ฉันบ่นพึมพำก่อนที่จะไปอาบน้ำแล้วก็ล้มตัวลงนอน…


•~•~•~•~•~•~•~•~•~•~•~•~•~•~•~•~•~•~•~•~•






แหม่ พี่ฟานี่ก็เริ่มรุกแล้ว เมื่อไหร่คิมแทจะยอมน้าา มัวแต่ขี้เก๊กระวังจะไม่ได้หมีเป็นแฟนนะหมา~

ยูลก็แสบใช่เล่น เจสสิก้าก็ใช้เก่ง อีกคนก็ยอมตลอดอ่ะ หูยยยยย555555

เอาล่ะพอแล้ว เดี๋ยวเยอะเกินไป ตอนหน้าจะเป็นยังไงต่อ อย่าลืมติดตามด้วยนะคะะะ ><

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 33 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

35 ความคิดเห็น