My KIDS (KISS) [YulSic][TaeNy]

ตอนที่ 16 : • ตอนที่ 16 •

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 594
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 26 ครั้ง
    29 มี.ค. 62

-Taeyeon’s Part-
หลังจากที่ฉันกับยูลกลับหาพี่ฟานี่กับพี่เจส ก็พากันขึ้นไปติวหนังสือกันต่อ แต่ดูพี่ฟานี่กับพี่เจส เหมือนจะมองหาใครสักคนตอนเดินมาถึงบริษัท ฉันถามพี่ฟานี่ พี่ฟานี่ก็บอกว่าไม่มีอะไร แล้วก็มองหน้าพี่เจส ฉันว่ามันต้องมีอะไรแน่ๆ
“ไอยูล แกคิดว่าพี่เจสกับพี่ฟานี่มีเรื่องปิดบังพวกเราป่าววะ” ฉันถามหลังจากที่ออกมาเข้าห้องน้ำกับไอยูล
“ฉันว่ามี” ไอยูลตอบ
“แกว่าฉันควรจะตื้อถามพี่ฟานี่มั้ยวะ”
“แกไม่กลัวพี่เค้ารำคาญหรอ บางทีพี่เค้าอาจจะยังไม่พร้อมบอกแกก็ได้ ฉันว่านะแอบสืบๆกันเอาเองดีกว่า” จะว่าไปแบบที่ไอยูลพูดก็โอนะ
“อื้มม ก็เข้าท่านะ ความคิดดีนะเนี่ย” ฉันชม
“อ่ะ แน่นอน ฉันซะอย่าง ฮ่าๆๆๆ” ยูลหัวเราะลั่น ไม่น่าไปชมมันเลยฉัน เห้ออ
หลังจากที่เข้าห้องน้ำเสร็จฉันก็เห็นพี่ฟานี่เหมือนคุยอะไรสักอย่างกับเลขาก่อนที่จะเข้าห้องไป
“พี่ซอๆ เมื่อกี้คุยอะไรกับพี่ฟานี่หรอ” ฉันถามเลขาพี่ฟานี่
“อ๋อ คุณทิฟฟานี่ให้พี่ไปค้นประวัติของพนักงานคนนึงน่ะ มีอะไรหรอ?” พนักงานคนนึงหรอ..?
“ไม่มีอะไรค่ะ ถ้าพี่ซอค้นประวัติเรียบร้อยแล้ว เอามาให้แทก็ได้นะคะ เดี๋ยวแทเอาไปให้พี่ฟานี่เอง^^” ฉันใช้รอยยิ้มเข้าสู้ พี่ซอจะยอมมั้ยวะ
“อ่าๆ เอางั้นก็ได้จ้ะ” พี่ซอพูดเสร็จก็ลงมือทำงานที่ได้รับมอบหมายทันที ฉันกับไอยูลมองหน้าอย่างรู้กัน

-Jessica’s Part-
“เอาไปให้ซอหาประวัติพนักงานคนนั้นให้แล้วหรอ?” ฉันถาม
“อื้ม น่าจะได้รู้ไม่คืนนี้ก็พรุ่งนี้น่ะ”
“แล้วทำไมแกต้องปิดบังน้องแทเค้าด้วยอ่ะ” เป็นแฟนกันทำไมต้องปิดบังกัน?
“ฉันไม่อยากให้แทกังวลอ่ะ กลัวแทคิดมาก” โธ่เพื่อนฉัน แทนที่จะบอกปัญหาจะได้ช่วยๆกันแก้ปัญหา
“แต่ฉันว่า แกควรจะบอกน้องเค้านะ ถ้าวันนึงน้องเค้ามารู้เอง น้องเค้าจะไม่ยิ่งกังวลไปมากกว่านี้หรอ?” ฉันแนะนำ
“เห้อออ ฉันลืมคิดไปเลย เอาเป็นว่าถ้ามีโอกาสฉันจะบอกแทละกัน ขอบใจแกมากนะ” ฟานี่คลายสีหน้ากังวล และยิ้มตาปิดให้ฉัน
“ไม่เป็นไร เพื่อนกันก็ต้องแนะนำช่วยกันอยู่แล้ว” ฉันพูดแล้วยิ้มให้เพื่อนรัก
“พี่สิก้ากลับบ้านกันนนน” เจ้าเด็กแสบเปิดประตูแล้วพูดเสียงดัง
“ยูลเบาๆสิ เดี๋ยวฉันเก็บของแปป” ฉันดุยูลนิดหน่อยก่อนที่จะเก็บของ
“ถ้างั้นฉันกับแทแทกลับก่อนนะ บายย” ฟานี่บอกฉัน
“อันยองค่ะพี่เจส บายไอยูล พรุ่งนี้เจอกัน” น้องแทลาฉันก่อนที่จะโบกมือให้กับเพื่อนของตัวเอง
“อ่าๆกลับบ้านกันดีๆล่ะ” ฉันพูด
“เสร็จละยูล ป่ะ” ฉันเรียกยูล
ระหว่างที่กำลังออกจากห้อง ฉันก็เจอกับพี่ดงอุคพอดี ช่วงนี้ฉันรู้สึกไม่ค่อยอยากเจอพี่เค้าเลยแฮะ
“น้องเจสครับ วันนี้ว่างมั้ยครับ” พี่ดงอุคถามฉัน
“ขอโทษนะคะพี่ดงอุค วันนี้เจสไม่ว่างอ่ะค่ะ มีนัดกับเจ้าเด็กแสบนี่น่ะค่ะ ไว้วันหลังนะคะ” ฉันปฏิเสธแล้วมองหน้ายูล เจ้าเด็กนั่นดูตกใจไม่ใช่น้อย แล้วกำลังจะพูดอะไรออกไปสักอย่างแต่ดีนะที่ฉันส่งสายตาห้ามไว้ก่อน
“อ่า น่าเสียดายจังนะครับ ไว้วันหลังก็ได้ครับ งั้นกลับบ้านดีๆนะครับ” พี่ดงอุคพูดอย่างเสียดาย
“ค่ะ พี่ดงอุคเหมือนกันนะคะ กลับบ้านดีๆ~” ฉันพูดก่อนที่จะเดินลงลิฟท์ไปพร้อมกับเจ้าเด็กหน้าลิง
ขณะที่กำลังลงลิฟท์เจ้าเด็กนั่นก็ถามฉันเกี่ยวกับเรื่องที่พูดกับพี่ดงอุคไปทันที
“นี่ๆพี่สิก้า ทำไมถึงปฏิเสธพี่ดงอุคไปอ่ะ แถมเอาชื่อยูลไปอ้างด้วย เห็นทุกทีรีบตอบตกลงเลยไม่ใช่หรอ?” เอาตรงๆนะ ฉันก็ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไมครั้งนี้ฉันถึงปฏิเสธพี่เค้าไป ฉันรู้สึกว่าช่วงนี้ฉันอยากจะอยู่กับยูลมากกว่า…
“ไม่รู้สิ วันนี้ฉันอยากกลับบ้านเร็วน่ะ” ฉันตอบปัดๆไป
“แล้วทำไม…”
“นี่ เลิกถามมากสักทีเถอะหน่า อย่าเป็นเด็กขี้สงสัยนักได้มั้ย?” ฉันดุยูลไป
“แค่สงสัยนิดๆหน่อยๆเอง เอะอะก็ดุๆ คนอะไรดุเก่งชะมัด” เด็กนี่หนิ ทำเป็นบ่นงึมงัมคิดว่าฉันไม่ได้ยินรึไง!
“ขี้บ่นจังนะเรา เดี๋ยวก็แก่ไวหรอก” ฉันหยอกยูลไป
“ได้ยินด้วยหรอ แหะๆ” ยูลหัวเราะแห้ง หึๆก็น่ารักดีนะเธอเนี่ย…
“เออพี่สิก้า ยูลถามคำถามส่วนตัวพี่สิก้าได้มะ” อยู่ๆยูลก็ถามฉัน
“ให้ 3 คำถาม ว่ามา” ฉันตอบพลางขับรถไปด้วย
“สเปคพี่สิก้าเป็นยังไงอ่อ แบบว่าเด็กกว่าหรือแก่กว่า” คำถามแรกก็ชัดเลยนะควอนยูล
“อายุไม่เกี่ยวหรอก อยู่ที่ความคิดมากกว่า แต่พี่ชอบแบบกลางๆนะ เด็กเป็นบางเวลาเป็นผู้ใหญ่ในเวลาที่ควร งงปะ?”ฉันอธิบาย
“ไม่งงๆ คำถามต่อไปนะ ถ้าสมมติว่าวันนึงยูลไม่อยู่ขึ้นมางี้อ่ะ พี่สิก้าจะรู้สึกยังไงอ่ะ?” เจอคำถามนี้ทีไปไม่เป็นเลยแฮะ
“ไม่รู้สิ ก็คงแปลกๆมั้ง อยู่ดีๆก็ไม่มีลิงมาคอยป่วนน่ะ แล้วถ้าเธอไม่อยู่นี่แล้วเธอจะไปอยู่ไหนล่ะ?” ฉันตอบพร้อมกับถามกลับ พูดซะเหมือนจะไม่อยู่กับฉันแล้วอย่างนั้นน่ะ
“เปล่าๆ แค่สมมติเฉยๆน่ะ” เด็กนั่นตอบแล้วอยู่ดีๆก็ทำหน้าเครียดไปเลย ฉันตอบอะไรผิดไปรึเปล่านะ..?
“มา คำถามสุดท้าย” ฉันพูด
“อืมม ยังคิดไม่ออกอ่ะ ติดไว้ก่อนได้มะ” เอ้า อะไรกันนะเจ้าเด็กนี่
“แบบนี้ก็ได้หรอ อ่ะๆติดไว้ก่อนก็ได้ ถึงบ้านละๆ คุยเพลินดีเหมือนกันนะ” คุยกันแปปเดี๋ยวก็ถึงบ้านซะและ
“ดีใช่มั้ยล่าาาา เพราะงั้นพี่สิก้าต้องให้รางวัลยูล” ไปถึงรางวัลได้ไงวะ ฉันงง555
“ทำไมฉันต้องให้ ขอเหตุผลดีๆ แล้วจะคิดอีกที” ฉันตอบ
“อืมมม เพราะๆ เพราะอะไรดีอ่ะ” ยูลทำท่าคิดก่อนที่จะตีหน้ามึนใส่ฉัน โว้ยยยย เจ้าเด็กเด๋อออ
“ถ้างั้นรางวัลก็อดนะจ๊ะ” ฉันพูดก่อนที่จะขับรถเข้าไปจอด โดยปล่อยให้เด็กแสบนั่นทำหน้าเอ๋ออยู่หน้าบ้านนั่นแหละ

-Yuri’s Part-
บอกเลยว่าตอนที่ฉันกับพี่สิก้าคุยกันในรถ เป็นช่วงเวลาที่ดีมากๆ ถึงแม้มันจะไม่หวือหวาอะไรมากก็เถอะ สำหรับฉันได้เท่านั้นก็โอเคแล้วล่ะ ถึงตอนสุดท้ายถ้าพี่เค้าจะเลือกพี่ดงอุคก็เถอะ แค่นี้ก็ดีมากๆแล้วจริงๆ
แต่ตอนนี้น่ะ ฉันต้องหาเหตุผลที่จะทำให้พี่สิก้าให้รางวัลฉันให้ได้ ฮ่าๆๆๆๆ
“พี่สิก้ายูลนึกเหตุผลดีๆได้แล้ววว” ฉันบอกพี่สิก้าทันทีที่พี่เค้าเอารถไปจอดแล้วเดินเข้ามาในบ้าน
“จะเอารางวัลให้ได้จริงดิ ถ้างั้นว่ามา” พี่สิก้าขำเล็กน้อยก่อนจะตั้งใจฟัง
“เหตุผลที่ยูลควรได้รางวัลเพราะว่ายูลทำให้พี่สิก้าไม่เหงา ตอนขับรถ แถมบางทีพี่สิก้าก็ยิ้มด้วย” ฉันแถ แถสุดๆ แถทุกทาง
“สาบานว่านี่คือเหตุผลดีๆของเธอ -.- “ พี่สิก้าทำหน้าเอือม
“เอาเถอะ ให้รางวัลก็ได้ เห็นคอยช่วยฉันทุกเรื่องมาโดยตลอดละกัน อยากได้อะไรล่ะ” เยส!!
“ยูลขอนอนกอดพี่สิก้าทุกวันเลยได้มั้ยคะ?” เอาวะ เป็นไงเป็นกัน ไม่ได้เป็นแฟนแต่ได้นอนกอดก็ยังโอเควะ ถ้าพี่สิก้าโอด้วยอ่ะนะ
“อืม ได้” เห้ย!!! จริงจังปะเนี่ย ยอมง่ายไปปะเนี่ย นี่ฉันฝันรึเปล่าเนี่ยย
“ทำไมให้ง่ายๆอ่ะ” ฉันถามด้วยความสงสัยแบบสุดๆ
“ก็ถ้าฉันบอกไม่ เดี๋ยวก็จะไปหาเหตุผลร้อยแปดมาให้ฉันยอมอยู่ดี ถูกมั้ย?” เออว่ะ มันก็จริง ^^
“แหะๆ รู้ทันตลอดเลย”
“เหอะๆ รีบๆไปกินข้าวเถอะไป ทุกคนรอนานแล้วๆ” พี่สิก้าบอกและก็เดินไปก่อนโดยที่ไม่รอฉัน ฉันจึงรีบวิ่งตามไปทันที

-Tiffany’s Part-
“พี่ฟานี่วันนี้แทขอนอนบ้านนะคะ พอสอบเสร็จค่อยกลับไปนอนบ้านพี่ฟานี่ใหม่ ^^” แทแทบอกฉัน
“โอเคค่ะ เดี๋ยวพี่แวะเข้าไปสวัสดีคุณน้าด้วย” ฉันพูดก่อนที่จะขับรถไปส่งแทแทที่บ้าน
ระหว่างขับรถก็ได้คุยกันนิดหน่อย
“พี่ฟานี่คะ แทขอถามอะไรหน่อยสิ แต่พี่ฟานี่ต้องตอบตามความจริงนะคะ” แทแทพูดขึ้น เอ๊ะ มีอะไรรึเปล่านะ
“อื้ม” ฉันพยักหน้า
“คือว่า ทำไมพี่ฟานี่ถึงต้องให้พี่ซอค้นประวัติพนักงานคนนั้นคะ?” แทแทถามด้วยสีหน้าจริงจัง แทแทรู้ได้ยังไงกันนะ
“แทแทรู้ได้ไงคะว่าพี่ให้ซอหาประวัติ” ฉันไม่ตอบแต่ถามกลับ
“แทแอบได้ยินค่ะ พี่ฟานี่มีเรื่องอะไรปิดบังแทรึเปล่าคะ?” แทแทถามเสียงเรียบ แบบนี้คงจะปิดบังต่อไปไม่ได้แล้วล่ะสินะ เห้ออ
“วันนี้เมื่อตอนบ่าย ตอนที่พี่ลงไปรอแทแทกับยูลข้างล่าง พี่เจอซอนมีเข้ามาที่บริษัทน่ะ”ฉันเริ่มเล่า
“ซอนมี? แต่วันนี้แทไม่ได้เจอยัยนั่นเลยนะ” แททำหน้างง
“เค้าไม่ได้มาหาแทแทหรอก แต่เหมือนจะมาหาพนักงานคนนั้นน่ะ พี่ก็เลยสงสัยว่าทั้งสองคนนี้อาจจะมีความสัมพันธ์เกี่ยวข้องกัน เลยให้ซอหาประวัติพนักงานคนนั้นน่ะ เรื่องก็มีแค่นี้แหละ” ฉันเล่าทุกอย่างให้แทแทฟัง
“คราวหลังก็ไม่ต้องโกหกก็ได้นะคะ รู้มั้ย มีอะไรก็บอกกันตรงๆก็ได้ แทน้อยใจนะเนี่ย” แทแทพูดแล้วก็มองออกไปนอกรถ
“พี่แค่ไม่อยากให้แทกังวลน่ะ เลยโกหกไปว่าไม่มีอะไร พี่ขอโทษนะคะ ไม่น้อยใจนะๆๆๆ” ฉันทำเสียงน่ารักๆใส่แทแท
“ค่ะ ไม่น้อยใจเลย” รู้หรอกว่าประชดน่ะ
“โอ๋ๆ พี่ขอโทษ ไม่โกรธพี่นะ หันมาหน่อยเร็วๆ” ฉันขับรถไปง้อแทแทไป
“อืออ หายโกรธก็ได้ แทไม่อยากโกรธนาน เสียเวลารักกันหมด” แทแทหันมาแล้วยิ้มให้ฉัน ฉันน่ะดีใจจริงๆที่แทแทมีความคิดเป็นผู้ใหญ่มากพอ
“ขอบคุณนะคะ ที่เข้าใจพี่” ฉันยิ้มให้แทแท
“ค่ะ^^” แทแทส่งยิ้มกลับมาให้ฉัน
หลังจากที่จบบทสนาได้ไม่นานฉันก็ขับรถมาส่งแทแทถึงที่บ้านพอดี ฉันจอดรถแล้วลงจากรถไปเพื่อที่จะเข้าไปทักทายพ่อแม่แทแท
“คุณพ่อคุณแม่อันยองค่ะ คิดถึงจังเลยยย” แทแทเข้าบ้านไปกอดผู้เป็นแม่ทันที
“อันยองค่ะ” ฉันตามเข้าไป
“ไม่ต้องมาทำเป็นคิดถึงเลยเจ้าแท มัวแต่ไปนอนบ้านพี่ฟานี่เค้า ลืมบ้านนี้ไปแล้วมั้ง” คุณน้าจีซู แม่ของแทแทพูดออกมาน้ำเสียงออกน้อยใจนิดๆ
“โห่ยยย แม่อ่า แทไม่ลืมสักหน่อยย เดี๋ยวช่วงสอบนี้แทมานอนบ้านนี้ไงง” แทแทอ้อนคุณน้า
“แล้วหลังจากนั้นอ่ะ” คุณลุงฮารี พ่อแทแทถามต่อ
“ก็ไปนอนบ้านพี่ฟานี่เหมือนเดิม55555” แทแทพูดต่อแล้วก็หัวเราะ
“จะมานอนบ้านพี่ ขอพี่รึยังเหอะ” ฉันแกล้งแทแทบ้าง
“ไม่ต้องขอแทก็รู้ว่ายังไงพี่ฟานี่ก็ยอม ถึงไม่ยอมยังไงแทก็จะไปนอนด้วยอยู่ดี” เอาแต่ใจอยู่เหมือนกันนะเด็กคนนี้เนี่ย
“ไปนอนบ้านพี่เค้าขนาดนั้น ให้พ่อไปสู่ขอให้เลยมั้ยล่ะ พร้อมน่ะพร้อมแล้วนะ” โอ้ ฉันน่ะเขินจนไปไม่เป็นแล้วนะ
“คุณอ่ะ พูดอะไรเนี่ย หนูฟานี่เขินหมดแล้ว” คุณน้าดุคุณลุงนิดๆ
“ผมก็พูดตามความจริงเองง ว่าไงล่ะเจ้าแท”
“แทว่าตอนนี้มันยังเร็วไป รอแทเรียนจบมีการงานมั่นคงก่อน วันนั้นแหละ แทจะรีบให้พ่อไปสู่ขอเลย” แทแทพูดด้วยความมั่นใจ
“แทแทอ่ะ พูดอะไรคะเนี่ยย พี่เขินแล้วนะ” ฉันเขินจริงๆนะ!!
“แทพูดจริงนะ พี่ฟานี่รอแทได้มั้ยคะ” แทแทผละจากอ้อมกอดของคุณน้าแล้วเดินมาหาฉัน ถามด้วยสีหน้าจริงจัง
“ถ้าเป็นแทแทพี่รอได้อยู่แล้ว จะ10 ปี 20 ปี หรือตลอดไปพี่ก็รอได้ทั้งนั้น” ฉันพูดแล้วยิ้มให้แท
“พี่ฟานี่พูดแล้วนะ พ่อกับแม่เป็นพยานนะ คอยดูนะ แทจะรีบเรียนให้จบเลยย!!” แทแทพูด ทำเอาทุกคนในบ้านหัวเราะไปตามๆกัน
“อ่ะ คุยเพลินเลย ฟานี่ขอตัวกลับก่อนนะคะ คุณลุงคุณน้า” ฉันดูเวลาก่อนที่จะขอตัวกลับ
“เรียกพ่อกับแม่ก็ได้ ถือซะว่าจองตัวว่าที่ลูกสะใภ้ไปเลย” คุณน้า เอ้ยไม่ใช่สิ คุณแม่ พูดแซว
”555 ได้เลยค่ะ คุณพ่อคุณแม่ ถ้างั้นหนูกลับแล้วนะคะอันยองค่า แทแทเดี๋ยวพน.พี่ไปรับตอนสอบเสร็จนะคะ” ฉันลาพ่อแม่แทแทก่อนที่จะมาคุยกับแท
“ได้ค่า ขับรถดีๆนะคะ ถึงแล้วบอกแทด้วยนะคะ” แทแทบอกฉัน
“จ้าาาา” ฉันขานรับ ก่อนที่จะขับรถกลับบ้านไปในที่สุด
-Yuri’s Part-
เวลาผ่านไปไม่นานฉันกับพี่สิก้าก็กินข้าวเย็นเสร็จ ก็ต่างฝ่ายต่างไปอาบน้ำในห้องของตัวเองจนในที่สุดเวลาที่ฉันรอคอยก็มาถึง ฉันไปยืนที่หน้าห้องของพี่สิก้า ฉันยืนทำใจไม่ให้ตื่นเต้นสักพักก่อนที่จะเคาะประตู และเปิดเข้าไปในห้องเมื่อได้ยินเสียงอนุญาตจากเจ้าของห้อง
“เอ่อ พี่สิก้าจะนอนแล้วหรอ ผมยังไม่แห้งเลยนะ” ฉันเห็นพี่สิก้ากำลังจะเดินขึ้นเตียงเลยทักขึ้น
“อื้ม ฉันขี้เกียจเช็ดอ่ะ” พี่สิก้าพูดอย่างไม่แคร์
“งั้นเดี๋ยวยูลเช็ดให้มานั่งนี่เร็ว~” ฉันเรียก
“อ่าๆ” พี่สิก้าเดินมานั่งที่เบาะหน้าตู้กระจก
“ยูล ฉันถามจริงๆนะ ตอนนี้ยูลรู้สึกยังไงกับฉันอ่ะ” พี่สิก้าถามขึ้นระหว่างที่ฉันเช็ดผมให้ ฉันชะงักไปนิดนึงก่อนที่จะตอบไป
“อืมม…ยูลคิดว่า ยูล…ชอบพี่สิก้า”

•~•~•~•~•~•~•~•~•~•~•~•~•~•~•~•~•~•

เอาแล้วๆๆๆๆๆ ยูลบอกชอบไปแล้วพี่สิก้าจะว่ายังไงนะะ~~
ส่วนพี่ฟานี่ก็โดนจองตัวเป็นลูกสะใภ้ซะแล้ว~ พี่แทคงจะยิ้มหน้าบานเลยล่ะ!





เห้ออออ วันนี้ไรท์ไปรับผลสอบมาแหละ ว่างปุ๊ปก็มาต่อให้ปั๊ปเลย ตอนไปรับผลนี่คือแบบคะแนนหรือเศษเลขก็ไม่รู้5555 หมดแรงจะก้าวเดินไปเลยจ้ะ ไม่ไหวบอกไหว~~~~~~~( ̄д ̄;)
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 26 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

35 ความคิดเห็น

  1. #9 fangfangminigame (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 30 มีนาคม 2562 / 12:32
    😍 รอน้าาาาาาาาา
    #9
    0
  2. #8 sirapat_sukrod (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 29 มีนาคม 2562 / 15:59
    รอน้าาค้าบบบบบบบบ😍😍
    #8
    0