My KIDS (KISS) [YulSic][TaeNy]

ตอนที่ 14 : • ตอนที่ 14 •

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 563
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 27 ครั้ง
    26 มี.ค. 62

-Jessica’s Part-
หลังจากที่ฉันกับพี่ดงอุคกินข้าวด้วยกันเสร็จ ฉันก็ขอตัวกลับบ้าน แต่สุดท้ายพี่ดงอุคก็มาส่งฉันจนได้เพราะอะไรน่ะหรอ…ก็เพราะว่าไอเจ้าเด็กแสบที่บอกว่าไปเดินเล่น มันดันเอารถฉันไปด้วยน่ะสิ พี่ดงอุคก็เลยอาสาไปส่ง คอยดูนะกลับมาจะดุให้หงอเลย หึ่ยยย
“ขอบคุณพี่ดงอุคมากๆนะคะ รบกวนแย่เลย” ฉันขอบคุณพี่เค้ารัวๆ
“ไม่เป็นไรเลยครับ เพื่อน้องเจสพี่ไม่ลำบากหรอก อีกอย่างบ้านเราก็ใกล้กันด้วย ถือว่ามาทางเดียวกัน” พี่ดงอุคพูดเสร็จก็ยิ้มให้ฉัน โธ่~พ่อเทพบุตรของฉันน
“ยังไงก็ขอบคุณอีกทีนะคะ”
“ไม่เป็นไรครับ อ่อ น้องเจสยังไม่มีคนที่ชอบใช่มั้ยครับ?” ก็ชอบพี่นั่นแหละค่ะ >//<
“เอ่อ ยังค่ะ” ฉันตอบ
“ถ้างั้นพี่ขอจีบน้องเจสนะครับ” พี่ดงอุคพูดด้วยความเขินอาย
“เอ่อ..ค่ะ ถ้างั้นเจสเข้าบ้านแล้วนะคะ •//•” ฉันรีบขอตัวเข้าบ้าน ทำไมน่ะหรอ ก็เขินน่ะสิ!!
“โอเคครับ ฝันดีนะครับน้องเจส” พี่ดงอุคบอกฝันดีกับฉันด้วยย อร๊ายยย
“ค่ะ ฝันดีเช่นกันนะคะ” ฉันพูดจบพี่เค้าก็ปิดหน้าต่างพร้อมกับขับรถออกไป
ระหว่างนั้นฉันก็รีบอาบน้ำ เตรียมตัวจะเข้านอน ก็ได้ยินเสียงรถมาจอดหน้าบ้าน ก็ได้รู้ว่าเจ้าเด็กแสบกลับมาแล้ว
ฉันกำลังจะเข้าไปดุเรื่องที่เอารถฉันไปใช้ แต่ก็ต้องชะงักเพราะเห็นแผลที่มุมปากของเด็กนั่น หน้าตาก็ดูเหนื่อยๆซะด้วย ใครจะไปดุลงล่ะ…
“อ้าวพี่สิก้ายังไม่นอนอีกหรอคะ ยูลขอโทษนะคะที่เอารถไปโดยที่ลืมขอ แล้วก็ไปหาไอแทโดยไม่บอก” เด็กนั่นพูดเสียงเรียบ ดูสงบเสงี่ยมไม่เหมือนแต่ก่อนเลยย
“ไม่เป็นไรๆ ว่าแต่เรื่องเป็นไงบ้าง” ฉันถามพร้อมกับเดินไปนั่งที่โซฟา
“ก็…” เด็กนั่นเล่าเรื่องทั้งหมดให้ฉันฟัง รวมถึงแผลที่มุมปากด้วย
“เดี๋ยวค่อยมาเคลียร์ทีเดียว ไปอาบน้ำให้เรียบร้อยเลย เสร็จแล้วมาหาฉันที่ห้องด้วย” ฉันพูดเสียงเรียบ พร้อมกับเดินขึ้นไปบนห้องทันที แล้วทำไมฉันต้องหงุดหงิดด้วยเนี่ยยย

-Yuri’s Part-
จริงๆฉันก็กลับมาบ้านตั้งนานแล้วล่ะ นานพอที่จะเห็นพี่ดงอุคมาส่งพี่สิก้าน่ะ ฉันไม่อยากจะขัดหรอกนะ ก็เลยไปขับรถวนเล่นรอบหมู่บ้าน สุดท้ายก็หลง… กว่าจะขับกลับมาได้เกือบครึ่งชั่วโมง กลับมาก็เจอพี่สิก้าลงมาพอดี ฉันรีบขอโทษเรื่องที่เอารถพี่เค้าไปใช้โดยไม่ได้ขอ แต่อยู่ดีๆพี่เค้าก็ไม่ได่โกรธอะไร แถมให้เล่าเรื่องไอแทอีก ฉันก็เลยเล่าไปหมดเลย รวมถึงโดนตบด้วย พูดแล้วก็เจ็บไม่หาย เล่าจบเท่านั้นแหละ อยู่ดีๆพี่เค้าก็ดูหงุดหงิด ไล่ฉันไปอาบน้ำ แถมเรียกให้ไปเจอบนห้องอีก หูชาแน่ๆควอนยูริ เอาตลกเข้าสู้ละกันน…
ก๊อกๆ
“ยูลเข้าไปแล้วน้าาา”ฉันเปิดประตูเข้าไปอย่างกล้าๆกลัวๆ
“มานั่งนี่สิ แล้วก็นั่งดีๆ” พี่สิก้าให้ฉันไปนั่งข้างๆ
“แสบนิดนึงนะๆ” อยู่ดีๆพี่สิก้าก็เอาสำลีที่ทายา มาแตะที่มุมปากฉัน สายตาฉันละออกไปจากพี่สิก้าไม่ได้เลยล่ะ หัวใจฉันเต้นดังมาก ไม่รู้ว่าพี่สิก้าจะได้ยินรึเปล่า
“อ่ะ เสร็จแล้ว” ฉันรู้สึกตัวอีกทีก็ตอนที่พี่สิก้าทำแผลเสร็จแล้วนี่แหละ ความแสบในตอนแรกหายไปทันที แทบไม่รู้สึกเลยด้วยซ้ำว่ามีแผลอยู่ที่มุมปาก
“คราวหน้าคราวหลังก็หัดดูแลตัวเองให้มันดีๆหน่อยเข้าใจมั้ย ชอบเอาตัวเองเข้าไปเจ็บอยู่เรื่อย ฉันสั่งห้ามเลยนะ ต่อไปนี้ถ้าเธอเจ็บตัวมาอีกเมื่อไหร่ ฉันจะไล่ให้เธอกลับไปนอนบ้านเลย” หว่าาาา เอฟเฟคลงแล้วววว ไอยูลตายแน่ๆ
“ค่า พี่สิก้าเป็นห่วงยูลหรอ?” ฉันแกล้งถาม
“บะ..บ้า ใครจะเป็นห่วง เพราะเธออยู่ในความดูแลของฉันต่างหาก พ่อฉันฝากเธอให้ฉันดู ฉันก็ต้องดูสิ ถ้าเธอเป็นอะไรขึ้นมาเดี๋ยวฉันก็โดนว่าเอา” อ๋อ อย่างนี้นี่เอง ฉันเข้าใจแล้ว ฉันคิดเข้าข้างตัวเองไปเองแหละ ไอยูลเค้าไม่ได้ชอบแก จำไว้ซะนะ
“อืม โอเคค่ะ ถ้างั้นยูลไปนอนก่อนนะคะ ขอบคุณนะคะที่ทำแผลให้ ฝันดีค่ะ” ฉันพูดจบก็รีบเดินออกไปทันที ก่อนที่พี่ที่ฉันชอบตรงหน้าจะเห็นน้ำตาของฉัน
ฉันเดินเข้าไปในห้องและล้มตัวลงนอนทันทีพร้อมกับน้ำตาที่มันไหลออกมา…

-Tiffany’s Part-
หลังจากที่ยูริกลับบ้านไปแล้ว ฉันก็ได้ทำการเช็ดตัวเปลี่ยนเสื้อผ้าให้แทแทก่อนที่จะไปจัดการธุระของตัวเอง
“เกือบไปแล้วมั้ยล่ะ แทแท” ฉันพูดเบาๆ
“ฝันดีนะคะ ที่รัก” ฉันจุ๊บลงที่หน้าผากของแทแทก่อนที่จะล้มตัวลงนอนข้างๆคนที่ฉันรัก

-Taeyeon’s Part-
เช้าวันถัดมา
7:00 am
ฉันตื่นขึ้นมาพร้อมกับความมึนหัวนิดๆ ก่อนที่จะมองไปรอบๆ มันกลายเป็นห้องของพี่ฟานี่ และข้างๆฉันก็มีคนๆหนึ่ง ซึ่งเป็นคนที่ฉันรักมากที่สุดนอนอยู่ข้างๆ ฉันจำได้ลางๆว่า ไปเจอกับซอนมี ยัยนั่นเล่นฉันซะแสบเลย ยัยนั่นมันวางยาฉัน นั่นเป็นสิ่งสุดท้ายที่ฉันจำได้ เห้ออ หวังว่าพี่ฟานี่จะเข้าใจฉันนะ
“พี่ฟานี่คะ พี่ฟานี่” ฉันเขย่าตัวพี่ฟานี่เบาๆ
“อืออ แทแท~ ทำไมตื่นเช้าจัง” ดูตอนตื่นสิ น่ารักเชียว
“ไม่รู้อ่า อยู่ดีๆมันก็ตื่นเอง พี่ฟานี่จะนอนต่อมั้ยคะ เดี๋ยวแทจะลงไปทำกับข้าวให้”
“ไม่เป็นไร เดี๋ยวพี่ตื่นเลย วันนี้มีนัดกับพวกเจสด้วย เดี๋ยวสาย” พี่ฟานี่พูดแล้วก็ลุกขึ้นไปเข้าห้องน้ำทันที
“พี่ฟานี่ เอ่อ…เรื่องเมื่อคืน คือ แทไม่ได้ตั้งใจให้มันเป็นเกิดนะ แทไม่ระวังอ่ะ พี่ฟานี่ไม่โกรธแทใช่มั้ยคะ” ฉันตามพี่ฟานี่เข้าไปในห้องน้ำ ฉันไม่รู้หรอกนะว่าเมื่อคืนพี่ฟานี่จะเจอเรื่องอะไร แต่ยังไงฉันก็ผิดตั้งแต่แรกที่ไม่ระวัง
“พี่ไม่โกรธแทหรอก พี่เข้าใจ คราวหลังระวังตัวด้วยนะ พี่มีแทแทแค่คนเดียวนะคะ” พี่ฟานี่น่ารักที่สุด
“งืออ แทรักพี่ฟานี่นะคะ ฟอดด” ฉันหอมแก้มพี่ฟานี่
“รู้แล้วค่า ที่เข้ามานี่จะแค่มาขอโทษ หรือจะมาเนียนอาบน้ำกับพี่เนี่ย” แหนะรู้ทันแทอีกก
“แหะๆ ทั้งสองอย่าง รีบๆไปอาบกันเถอะ พี่ฟานี่” ฉันพูด
“ทะลึ่งใหญ่แล้วนะเดี๋ยวนี้ แค่อาบน้ำล่ะ”
“ค่า สัญญาค่ะว่าแค่อาบน้ำ”
ฉันกับพี่ฟานี่อาบน้ำแต่งตัวเสร็จก็ลงมาที่ห้องครัวทันที เช้าขนาดนี้ยังไม่มีใครตื่น จึงทำให้ภายในห้องครัวมีแค่ฉันกับพี่ฟานี่อยู่
“พี่ฟานี่อยากกินอะไรคะ” ฉันถามคนรัก
“อะไรก็ได้ค่ะ”
“ข้าวผัดมั้ยคะ?”
“ไม่เอาอ่ะ ค่อยกินตอนเย็นๆ” พี่ฟานี่ตอบ
“งั้นไข่เจียวล่ะคะ?” ฉันถามอีกรอบ
“ไม่เอา พี่เบื่อไข่แล้ว” พี่ฟานี่ปฏิเสธอีกรอบ
“แล้วถ้าเป็นมักกะโรนีล่ะคะ เป็นไง?” ฉันถามรอบที่ 3 วันนี้ไม่น่าจะได้กินข้าวเช้าแล้วล่ะ
“ไม่เอาอ่าาา” อืม ฉันว่าไม่ได้กินจริงๆแล้วล่ะ -.-
“แล้วพี่ฟานี่อยากกินอะไรคะ?” เอาล่ะคงปฏิเสธไม่ได้แล้วมั้ง
“อะไรก็ได้ค่ะ” คิมแทไปไม่เป็นเลยค่ะ…
“ถ้างั้นกินแทมั้ยคะ ^^” อร่อยกว่าข้าวตั้งเยอะ~
“แทแท!! >//<“ หมีเขินเนี่ยน่ารักเนอะ ว่ามะ
“ว่าไงคะะะ ตกลงพี่ฟานี่จะกินข้าวอะไรคะ หรือจะกินแท หื้มม” ฉันแกล้งพี่ฟานี่โดยการเอาหน้าไปใกล้ๆ
“กินแทก็ได้ค่ะ จุ๊บ” พี่ฟานี่พูดจบก็เอาจุ๊บปากฉันเบาๆ
“อะแห่ม ห้องครัวก็ไม่เว้นนะ วัยรุ่นสมัยนี้ไวไฟจริงๆ” คุณลุงชานซอง พ่อของพี่ฟานี่เดินออกมาแล้วพูดขึ้น
“อย่าไปว่าเค้าเลยคุณ ข้าวใหม่ปลามันก็งี้แหละ” คุณน้ามินยอน แม่ของพี่ฟานี่ก็พูดเช่นกัน
“พ่ออ่ะ แม่อ่ะ อย่าแซวสิ ><“ พี่ฟานี่พูดพร้อมกับใบหน้าที่แดงแจ๋ น่ารักที่สุดอ่ะะะ
“คุณลุง คุณน้า อยากทานอะไรคะ เดี๋ยวแททำให้ทาน” ฉันพูดเปลี่ยนเรื่อง
“เอาตามที่แทสะดวกเลยลูก แล้วก็เรียกพ่อกับแม่ก็ได้” น้ามินยอนพูดพร้อมกับส่งยิ้มตาปิดเหมือนกับพี่ฟานี่ให้ รู้แล้วว่าตายิ้มของพี่ฟานี่ได้มาจากใคร
“ถ้างั้นเป็นข้าวต้มกุ้งละกันนะคะ คุณพ่อคุณแม่~~” ฉันพูด ส่วนพี่ฟานี่น่ะหรอยังนั่งเขินไม่หายเลยยย
ฉันทำข้าวต้มกุ้งเสร็จก็พากันไปที่บริษัทของพี่เจส เพราะนัดกันติวหนังสือที่นั่นนั่นแหละ ไม่ต้องเสียเวลาหาร้านนั่งที่ไหน แถมเป็นส่วนตัวสุดๆด้วย

-Jessica’s Part-
หลังจากเมื่อคืนที่น้องเค้ารีบกลับเข้าห้องไปนอนหลังจากที่ฉันทำแผลให้ น้องเค้าก็ดูเงียบๆไป แถมตอนเช้าปกติแล้วจะต้องทำอาหารเช้าไว้ทุกครั้ง เช้านี้กลับเป็นแม่บ้านที่ทำ จะว่าไปก็ดูเงียบแปลกๆนะ ฉันกับยูลรีบกินข้าวเช้ากันก่อนที่จะไปหาฟานี่ที่บริษัทเพราะมีนัดติวหนังสือให้เจ้าเด็กพวกนี้กัน ระหว่างทางมา เด็กนั่นเอาแต่มองออกไปนอกหน้าต่าง ต่างจากทุกวันที่ปกติจะเอาแต่พูดมากตลอดทาง ไม่ชินแล้วก็ไม่ชอบเลยแฮะ
“นี่ วันพน.สอบวิชาไรอ่ะ พี่จะได้ติวให้ถูก” ฉันเริ่มเปิดประเด็นคำถาม
“คณิต วิทย์ อังกฤษค่ะ” ยูลตอบแต่สายตายังคงมองออกไปข้างนอกหน้าต่าง
“แล้วใน 3 วิชานี้มีวิชาไหนที่ทำไม่ได้เป็นพิเศษมั้ย?” ฉันถามต่อ
“อังกฤษค่ะ” โชคดีนะเป็นวิชาถนัดฉันพอดี
“ดีเลย พี่ถนัดอังกฤษ เดี๋ยวติวให้อย่างดีเลย” ฉันพูดด้วยน้ำเสียงร่าเริง
“อืม ค่ะ” ตอบแค่นี้จริงดิ…
ตั้งแต่จบคำถามนั้น ฉันก็ไม่ได้ถามอะไรอีกเลย แล้วเราทั้งสองคนก็ไม่ได้คุยอะไรกันเลย จนในที่สุดฉันก็ทนไม่ไหวเลยจอดรถและถามไปตรงๆ เอาให้รู้เรื่องกันไปเลย
“ยูล ฉันถามจริงนะ เป็นอะไรรึเปล่า โกรธอะไรฉันหรอ?” ฉันถาม
“เปล่าหนิคะ ไม่ได้โกรธอะไร” ยูลมองหน้าฉันและตอบก่อนที่จะไปมองถนนต่อ มันมีอะไรน่ามองนักนะ
“ถ้าไม่ได้โกรธแล้วทำไมวันนี้ดูเงียบๆล่ะ ไม่เห็นร่าเริงเหมือนทุกวัน”
“ยูลแค่เจ็บแผลน่ะค่ะ เลยไม่อยากพูดเยอะ ไปกันต่อเถอะค่ะ จะถึงเวลานัดแล้วนะคะ” ถึงยูลจะพูดอย่างนั้นก็เถอะ จะทำเป็นเชื่อละกันว่าเจ็บแผลน่ะ ฉันไม่ถามอะไร และเหยียบคันเร่งออกรถไปยังบริษัทต่อในที่สุด

-Yuri’s Part-
วันนี้ตอนเช้าจนถึงตอนที่อยู่บนรถกับพี่สิก้า ฉันแทบไม่ได้เอ่ยปากคุยกับพี่เค้าเลย พูดง่ายๆก็คือต่างจากวันก่อนๆเลย ฉันไม่ได้ไม่อยากคุยนะ แต่พอมาคิดๆดูแล้ว ยิ่งคุย ยิ่งหัวเราะ ยิ่งรู้สึก มันก็จะยิ่งเจ็บ ถ้าไม่คุยแบบนี้วันนึงฉันก็คงจะเลิกรู้สึกได้แหละ ฉันคิดแบบนี้ แต่ก็ไม่รู้ว่าที่คิดไป ที่ทำลงไปแบบนี้ มันดีรึเปล่า พี่สิก้าก็คงจะรู้สึกแหละ ถึงขั้นจอดรถถาม แต่ฉันก็ไม่ได้โกรธพี่เค้าจริงๆหนิ เห้อออ เหนื่อยใจจัง
ผ่านไปไม่นานก็ถึงบริษัทพี่สิก้าพอดี พวกเราทั้งสองคนก็ขึ้นไปในห้องก็เจอกับพี่ฟานี่แล้วก็ไอแทรออยู่ในห้องเรียบร้อย ก่อนที่พี่สิก้าจะขอตัวแยกไปคุยกับพี่ฟานี่ ก็พอรู้แหละว่าคุยเรื่องใคร
“อยู่กันไปก่อนนะ เดี๋ยวพี่สองคนมา” พี่ฟานี่พูดพร้อมกับเดินออกจากห้องไปพร้อมพี่สิก้า
“ค่า รีบๆมานะคะ คิดถึง” ไอแทตอบกลับ น่าหมั่นไส้จริงๆ
“เป็นไงไอแท เมื่อคืน เคลียร์กับพี่ฟานี่เป็นไงบ้าง” ฉันเปิดประเด็นถามก่อน
“ไม่มีเรื่องอะไรให้เคลียร์ เพราะพี่ฟานี่เข้าใจฉัน ยังรักกันเหมือนเดิม ฉันไม่น่าไปตามนัดกับยัยนั่นเลยว่ะ ร้ายชะมัด” ไอแทบ่น
“เออ เอาเถอะ ยัยนั่นมันก็ร้ายมาตั้งนานแล้ว มีแต่แกที่มัวแต่หลงยัยนั่นน่ะ” แหม่แต่ก่อนที่คือใครพูดอะไรไม่ได้ หน้ามืดตามัวสุดๆ
“นั่นมันอดีต ตอนนี้ฉันรู้อย่างแจ่มแจ้งแล้ว ถึงไม่อยากเข้าไปอยู่ใกล้แล้วไง แล้วนี่ปากแกเป็นไงบ้างเนี่ย ถ้าแกไม่รับแทนพี่ฟานี่ของฉันคงเป็นแทนแล้วอ่ะ ขอโทษด้วยนะเว้ย” ไอแทขอโทษอย่างจริงจัง นานๆทีจะเห็นแบบนี้5555
“เอาหน่า เพื่อนกัน ไม่เป็นไรหรอก ฉันเต็มใจช่วย เมียเพื่อนก็เหมือนเมียเรา5555” ฉันแกล้งไอแท
“หยุดเลยย นั่นเมียฉัน!! เมียฉันก็คือเมียฉัน เดี๋ยวปั๊ดบอกให้คนอื่นไปจีบพี่เจสเลย” ไอแท…พูดแทงใจดำสุดๆ จึ้กเลย โอ้โห จุกสุดๆพูดไม่ออกเลยว่ะ
“อ่าว ทำไมเงียบ หรือว่าที่หน้าบูดไม่ร่าเริงเหมือนทุกวันเพราะเรื่องนี้อ่ะนะ” รู้ทันจริงๆ สมแล้วที่เป็นเพื่อนรัก
“อือ ก็นิดนึงว่ะ” ฉันพูดอย่างเซ็งๆ
“ไม่นิดแล้วม้างงง มาๆเล่ามาเพื่อน” ไอแทจับไหล่ฉัน
“ก็แค่นอยๆอ่ะ เมื่อคืนพี่สิก้าเค้าทำแผลที่ปากให้ฉัน แล้วฉันก็แบบแซวๆว่าเป็นห่วงหรอไรงี้ แล้วเค้าก็บอกว่ามันเป็นหน้าที่เค้าที่ต้องดูแล เพราะพ่อแม่ฉันฝากเอาไว้ ฉันก็รู้แหละว่าพี่เค้าไม่ได้ชอบฉันอยู่แล้ว” ฉันเล่าให้เพื่อนรักฟัง คนที่พี่สิก้าชอบก็นั่นแหละ รู้ๆกันอยู่
“แล้วแกไม่คิดจะสู้หน่อยหรอ” แทถามฉัน หึคนอย่างฉันจะเอาอะไรไปสู้ล่ะ
“จะเอาอะไรไปสู้ล่ะ เหอะ” ฉันพูดตอบไป
“ฉันเชื่อนะเว้ย ว่าบางทีอ่ะ ความใกล้ชิดจะทำให้คนเราเริ่มรักกันได้ แกอ่ะ อยู่ใกล้พี่สิก้าตลอด แกก็เริ่มจีบเริ่มทำคะแนน แล้วพอถึงเวลาที่แกคิดว่าแกพร้อมแกก็ค่อยบอกรักพี่เค้า แค่นั้นเอง”
“แล้วถ้าฉันบอกรักไป แล้วพี่เค้าไม่โอเค แล้วไม่เหมือนเดิมล่ะ” ฉันถามต่อ นั่นสิถ้าพี่เค้าเกลียดฉันไปเลยล่ะ ฉันจะทำยังไง
“ไอยูลแกฟังนะ! แกมีเวลาเกือบๆปี ถ้าแกไม่สารภาพรักภายในปีนี้ ในอนาคตต่อๆไป แกจะได้เจอพี่เค้าอีกรึเปล่าก็ไม่รู้ แกก็คิดเอาเองละกัน ว่าแกจะปล่อยให้เวลาที่ได้อยู่กับพี่เค้าเสียไปโดยเปล่าประโยชน์โดยที่แกไม่ได้ทำอะไรเลยรวมถึงบอกความในใจ กับ แกได้ทำทุกอย่างที่ทำให้พี่เค้ามีความสุข แล้วแกก็ได้บอกถึงความจริงใจว่าแกรักพี่เค้า รู้สึกยังไงกับเค้า ถึงแม้ว่าบางทีผลลัพธ์มันอาจจะไม่ได้เป็นอย่างที่แกต้องการ อย่างน้อยพี่เค้าก็รับรู้ว่าแกรู้สึกยังไง มันก็ยังดีกว่าที่พี่เค้าไม่ได้รับรู้อะไรเลยเพียงเพราะแกกลัว จริงมั้ย” ไอแทพูดมายาวเหยียด แต่มันก็จริงอย่างที่ไอแทพูดแหละ อย่างน้อยขอแค่พี่สิก้ารับรู้ก็พอว่าฉันรู้สึกยังไง
“อือ ฉันเข้าใจแล้ว เอาล่ะ ตั้งแต่วันนี้ฉันจะเริ่มจีบพี่สิก้าแล้ว!!” ฉันพูดอย่างฮึกเหิม
“หึ ควอนยูริคนเดิมกลับมาแล้วสินะ สู้ๆเว้ยไอเพื่อนรัก” แทพูดพร้อมกับตบบ่าฉัน

•~•~•~•~•~•~•~•~•~•~•~•~•~•~•~•~•~•

เอาแล้วๆๆๆๆๆ พี่ยูลเค้าจะเริ่มรุกแล้ว~~
ส่วนพี่เจสก็เนื้อหอมจริงๆเลยย
พี่แทนี่โชคดีนะที่พี่ฟานี่เข้าใจไม่งั้นงานเข้าหนักแน่





เมื่อวานไรท์อัพแล้วเหมือนจะไม่ขึ้นแจ้งเตือนอ่ะ มันขึ้นว่าผิดพลาดอ่ะ งงมากๆเลย5555
หวังว่าตอนนี้จะไม่ขึ้นว่าผิดพลาดนะ~
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 27 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

35 ความคิดเห็น

  1. #6 fangfangminigame (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 26 มีนาคม 2562 / 23:30
    งือ อย่าทิ้งนะคะ ชอบนิยายเรื่องนี้มากค่ะ สู้ๆนะคะไรท์
    #6
    1
    • #6-1 Shinichi4869(จากตอนที่ 14)
      26 มีนาคม 2562 / 23:39
      แงงง ขอบคุณมากๆนะคะะ ไม่ทิ้งแน่นอนค่ะะ!!!(o^^o)
      #6-1